Ilse op bezoek bij Arlidge op de Boekenbeurs Antwerpen

Aangezien ik zaterdagavond een reuze interessant gesprek had tijdens het avondeten met mijn kinderen over hoe je de perfecte moord zou kunnen plegen tijdens een Halloween wandeling en nadien ‘fatale keuzes’ van Nina Verheij te hebben uitgelezen kwam er die nacht niet al te veel van slapen,  kwam daarbij nog de stormwind.

Toch kwam ik zondagmorgen met veel plezier maar met kleine oogjes uit mijn bed gekropen, want ik werd om 10 u verwacht op de boekenbeurs. Via Lien Gautiers had ik een kaartje kunnen bemachtigen voor een brunch en exclusief gesprek met M.J. Arlidge.  Deze 45 jarige knappe Britse man, jaja een man, sommige denken dat het een vrouw is , is auteur van thrillers waaronder Iene miene Mutten, Naar bed, naar bed, Piep zei de muis  en nog enkele andere waarbij Inspecteur Helen Grace steeds de hoofdrol speelt.

In 2014 schreef hij zijn eerste novelle, iene miene mutte, na al 15 jaar scenario’s te schrijven voor Britse crimeseries. Het idee van het boek kwam ’s avonds en ’s nachts in zijn hoofd binnen gekropen toen hij zijn jonge kinderen de fles gaf of in bed stopte en zich afvroeg wat andere mensen op dat uur van de nacht zoal aan het doen waren. Het boek had hij eigenlijk geschreven om iemand te verassen, niet echt om uit te geven. Maar toen het dus in handen kwam van de juiste persoon ging het als een lopend vuurtje. Zonder het goed te beseffen speelde Helen Grace steeds een grote rol in zijn denken en nu dus ook in zijn leven. Waarom het juist een vrouw was weet hij eigenlijk niet goed. Opeens was ze daar en hij heeft er nooit aan gedacht een man als hoofdpersonnage te gaan gebruiken. Hij vindt een vrouw als hoofdpersonage veel interessanter, complexer en kan je nog alle kanten mee uit vindt hij zelf.

De series waarbij inspecteur Helen Grace de harde tante speelt die achter seriemoordenaars aan gaat, spelen zich voornamelijk af in zijn thuishaven Southampton. Hij vindt het heel leuk steeds op zoek te gaan naar nieuwe plaatsen waar zich een verhaal kan afspelen. Zijn research voor zijn boeken blijft eerder beperkt omdat hij hierbij dikwijls afgeleid wordt door het gene hij leest en al snel hiermee veel tijd verliest. Meestal werkt hij 3 maanden rond de opbouw van zijn boek en gaat nadien ongeveer 3 maanden aan het schrijven. Hij schrijft liefst het ’s morgens nadat hij zijn kinderen naar school heeft gebracht en het rustig is in huis. Het liefst in korte hoofdstukken en alles chronologisch achter elkaar. Korte hoofdstukken vind hij het prettigst omdat het niet altijd nodig is om er veel tierlantijntjes rond te hangen direct ‘to the point’.

Voor zijn laatste boek “kom je spelen” heeft hij heel wat meer research gedaan. Deze standalone speelt zich af in Chicago en daar is hij wel mee op stap geweest met iemand van de politie in Chicago zelf. Hij vertelde dat zijn ogen daar wel zijn open gegaan bij het zien van de Gangs, de drugs en onderwereld. Hij heeft ervan genoten om dit boek te schrijven en denkt er wel aan om nog meer standalone’s te schrijven maar zijn voorkeur gaat toch het meeste uit naar de series van Helen Grace.

Of er ooit een verfilming komt van zijn boeken? Misschien wel maar dan zou hij toch beginnen met het laatste, kom je spelen. In dit boek heeft hij gaande weg ook veel meer verteld over hoe zijn hoofdpersonage Kassie is. De lezers hebben reeds een beeld van deze 15-jarige. Helen Grace wil hij nog wat mysterieus houden. Nu kunnen de lezers nog zelf fantaseren hoe zij het hoofdpersonage zien, na een film is dit gegeven weg.

In het voorjaar komt zijn nieuwe boek reeds in de winkel te liggen.

Wat hij graag nog zou doen? Hij zou zich ook graag toeleggen op kinderboeken en YA. Zijn kinderen zijn nu nog te klein om zijn boeken te lezen.

Ik had nog wel even kunnen verder luisteren naar deze boeiende man, maar helaas zat het uurtje er alweer op. We kregen nog de kans om onze boeken te laten signeren en een babbeltje met hem te slaan, waarvoor hij nog de nodige tijd nam. Met veel plezier mocht ik ook nog even met hem op de foto.

Ik hoop dat jullie zo ook even hebben kunnen meegenieten, en nu hop verder lezen in jullie boek!!!

Lieve groetjes

Ilse

Auteur meets author

Auteur meets author – ontmoeting met Tess Gerritsen
Door Sandra J. Paul

Je kent haar of je kent haar nog niet. Tess Gerritsen, bestseller auteur van talrijke – vooral medische – thrillers. En uiteraard ook bekend als de auteur achter de twaalf boeken die draaien rond het duo Rizzoli en Isles. (Van dit duo kwam er succesvolle televisiereeks, maar daarnaast pende Gerritsen parallel ook haar eigen verhalen over deze twee dames).

Tess is naast begenadigd schrijver ook een heel fijne en sympathieke dame die graag tijd vrijmaakt voor haar lezers. Zo gaat ze regelmatig op boektournee doorheen Amerika en Europa. Vooral in Turkije is ze ook razend populair.

Toen haar nieuwste boek Schaduw van de Nacht (Shape of Night) uitkwam en haar tournee samenviel met de Antwerpse boekenbeurs, konden een aantal interviews met deze fijne dame niet uitblijven.

Ik mocht op verzoek van Inki voor Thrillerlezers een dergelijk interview doen, waarvoor mijn hartelijke dank! In het verleden heb ik al meerdere auteurs geïnterviewd, maar het is de eerste keer dat ik face to face kwam te zitten met een Amerikaanse bestsellerauteur (de anderen verliepen via Skype of mail).

Nota: Tess is een hartelijke, professionele dame die verschillende keren hartelijk heeft gelachen om mijn vragen. Ik vrees dat ik haar af en toe toch wel voor zeer strenge dilemma’s heb gezet!

Nota 2: een aantal vragen kwamen van anderen via een Facebook-oproep, waarvoor dank! De fijnste heb ik verwerkt in dit gesprek.
Ik laat mijn originele vragen in het Engels staan, antwoorden staan er in het Nederlands bij.

1) If someone has never read a book of yours, why should they? What convincing factor would you use?

Goeie vraag, merkte Tess zelf op. Ik vind het erg moeilijk mijn eigen boeken aan te prijzen, maar ik zou ze aanraden voor mensen die houden van medische thrillers en speurwerk. Als startboek zou ik dan The Surgeon aanraden omdat het de eerste uit een langlopende reeks is. En als je je graag in de reeks wil storten, is dit uiteraard het meest logische.

2) You once said: never kill the dog, what did you do and what effect did it have for you as a writer?

Ik heb ooit in een Holocaust-boek een hond gedood. De reacties die ik daarop kreeg, waren voor mij erg schokkend. In het boek gingen verschillende mensen op gruwelijke wijze dood, maar dat leek niemand te deren. Wat hen wel deerde, was het leven van een hond. De verklaring daarvoor? Dieren zijn onschuldig en ik vermoed dat dit echt ingewerkt heeft op dat gevoel.
Als bijkomende vraag heb ik gesteld: Would you do it again, kill that dog?
Haar antwoord: Toch wel. Het moest gewoon gebeuren, anders zou het niet realistisch geweest zijn. Het ging immers over een meisje dat alles ging verliezen en die hond hoorde daar nu eenmaal bij. Maar nogmaals: ik ben enorm geschrokken toen van de vele reacties en haatberichten die ik daar zelfs over kreeg.

3) When Rizzoli and Isles came to life, were you surprised at how different they were in comparison to your books and how did the casting choice make you feel?

Wat voor mij het moeilijkste was, was hun uiterlijk, vooral bij Rizzoli, die ik absoluut niet als een beauty had beschreven. Het feit dat zij niet knap was in de boeken vond ik erg belangrijk. Maar ik snap de casting keuze wel en uiteindelijk gedraagt ze zich in de serie ook zoals het zou moeten zijn. Dus daar ben ik heel tevreden mee.

4) Screw the genre, what would you want to write without having to look at numbers and success?

Daar ben ik eigenlijk nu al mee bezig. Er komt geen nieuwe Rizzoli en Isles in de komende tijd, wellicht zelfs nooit meer, maar dat weet ik nog niet. Mijn volgende boek gaat ook weer iets helemaal anders zijn en handelt over een vrouw op pensioen (een chicken farmer  😉) die noodgedwongen weer aan het werk moet in de herfst van haar leven. Ik neem echt mijn tijd om dit boek te schrijven en ben nu nog in de plotfase.
Met Schaduw van de Nacht heb ik al iets volledig nieuw gedaan waar ik anders nooit de kans toe kreeg als ik voortgegaan was met Rizzoli en Isles. Ik ben in die fase van mijn leven gekomen dat ik kan en mag schrijven over dingen die me echt aanbelangen en interesseren.

5) You went in a completely different way for your latest book “The Shape of the Night”. What made you extend your boundaries?

Ik wilde iets helemaal anders doen en zat al een hele tijd in mijn hoofd met het idee om iets te doen rond de ultieme minnaar. De hypothetische vraag: wat als je de perfecte minnaar had, maar hij bestaat niet echt? Zou je kiezen voor die geest, of zou je gaan voor een mens van vlees en bloed? Dat was mijn insteek, gekoppeld aan een misdaad.

Bijkomende vraag: How do you feel about the backlash you’ve been getting?
Dat vind ik erg jammer. Ik had gehoopt dat mijn fans toch wel zouden begrijpen dat ik iets helemaal anders wilde doen en dat ze me daarin ook zouden volgen, maar kennelijk is het voor mensen niet evident om te lezen over seks. Kennelijk mag je wel veel gruwelijke autopsies beschrijven, maar geen BDSM-scènes of grafische seks. Dat vind ik jammer. Aan de andere kant zijn er ook mensen die dit wél graag lezen en ik hoop hier ook een nieuw publiek mee aan te kunnen spreken. We zien wel hoe dat verder verloopt.

A or B questions – ready? Let’s go!

If you still have to kill an animal in a book, would you go for a dog or a cat?
a) Dog - dit zou beter te verantwoorden zijn, bijvoorbeeld als de hond in het verhaal een personage bijt
b) Cat

Someone once divided the types of authors into two categories, the gardeners who like to work in the wild, and the architects, who write from 9 to 5 in their office, with posters against the wall for the sake of structure. Which one are you?

a) Architect
b) Gardener  - Er is niets leuker dan plotten, schrijven en zien waar je eindigt!


Would you kill Rizzoli or Isles

a) Rizzoli – hier heb ik het het wel moeilijk mee, maar als ik moet kiezen, weg met Rizzoli! 😉
b) Isles


Would you choose for traveling and signing

a) Europe – De Europese markt is aangenamer. Ik heb altijd het gevoel dat Europeanen veel meer lezen dan Amerikanen, waar een tournee echt heel vermoeiend kan zijn met heel weinig verkoop. Op een beurs als de Boekenbeurs verkoopt ze een pak meer dan in eender welke Amerikaanse staat op een soortgelijk event.
b) States

Belgian Chocolates or Brussel Waffles?

a) Chocolates
b) Waffles

Geen enkele van de twee! Ik ben absoluut geen zoetebek. Je kunt me niet echt verleiden met chocolade dus!
(Nota: toen ik de vraag omgooide naar Brussel Sprouts (spruitjes) or Beer, koos ze toch wel voor de spruitjes zeker?)

Your next book will have:

a) Ghosts
b) Non-ghosts – ik ga voor de chicken farmer!

Skydiven of bungeejumpen?

a) Skydiving
b) Bungeejumping
Geen enkel van de twee! Ik ben een echte bange haas die dit absoluut niet aan zou kunnen. Rafting of in een diepe grot gaan zou ik wel meteen doen, maar dit absoluut niet.

Spring or Fall?
a) Spring
b) Fall
In Maine, waar ik woon – en soms ook Stephen King zie! – is het altijd een erg natte en modderige lente. De herfst is fijner door zijn kleuren maar ook gewoon door het klimaat waarin wij vertoeven.

Would you rather be able to fly or to be invisible?
a) Fly
b) Invisible

Zonder enige twijfel vliegen, want dan kan ik dat gebruiken om een stuk van de wereld te zien! Dat zou toch fijn zijn?

Would you prefer to dance or to sing?
a) Dance
b) Sing

Als ik moet kiezen tussen in het centrum van de belangstelling staan met een van de twee, geef me dan maar een karaoke. Ik ken de woorden van Baby Shark uit het hoofd 😉.

Belgian beer or wine?
a) Beer
b) Wine

Bier! Ik ben een grote fan van Duvel geworden sinds gisteren. (Nota: ik woon in de gemeente waar Duvel geproduceerd wordt, dus dat was wel heel fijn!)

Is there anything you would like to say to your Belgian fans?

Ik hoop nog veel te mogen blijven schrijven! Zolang ik nieuwsgierig blijf en rare dingen tegenkom, mag je nog boeken van mij verwachten. Bedankt dat ik hier mocht zijn en voor jullie warme onthaal op de Boekenbeurs!


Bedankt Tess voor dit heel fijne gesprek!

Hilde Vandermeeren ondervraagd

Door Sandra J. Paul

Of: hoe je als kinderboekenauteur naar succesvol thrillerauteur evolueert

Hilde Vandermeeren is een naam die ongetwijfeld meerdere belletjes doet rinkelen. Aanvankelijk schreef zij meer dan veertig kinderboeken waarvoor zij meermaals prijzen won, maar het was pas toen ze als thrillerauteur de markt op ging, dat Hilde Vandermeeren écht potten begon te breken.

In 2017 won zij de prestigieuze Hercule Poirot-prijs met haar boek Schemerzone, maar dit is bijlange niet het enige boek dat de nodige aandacht kreeg van Vandermeeren. Dit jaar verraste zij iedereen door een samenwerking aan te kondigen met Walter Damen rond een trilogie, die begint met het boek Rusteloos.

Samen met Damen signeerde Vandermeeren meermaals op de Boekenbeurs, wat ook de aanleiding was om een gezellige babbel met haar te hebben daar.

Hilde, bedankt om wat tijd vrij te maken! Het zijn drukke dagen voor jou.

‘Klopt, het is heel druk met de Boekenbeurs en intussen ben ik ook aan mijn tweede boek in de reeks aan het schrijven: Bodemloos. Het is dus inderdaad zeer druk.’

Je hebt een samenwerking met Walter Damen voor Rusteloos. Hoe is die tot stand gekomen?

‘Walter en ik werden samengebracht door uitgeverij Van Halewyck. Tijdens een kennismakend gesprek was er meteen een klik tussen ons die gebleven is. We hebben toen op vrij korte tijd samen het concept voor onze trilogie bedacht. De grote verhaallijn was er vrij snel, daarna begonnen we doorheen allerlei ideeën te gaan, om zo dan uiteindelijk de details op papier te zetten. We vulden en voelden elkaar goed aan.’

Wat was er belangrijk voor jullie?

‘De openheid en eerlijkheid tegenover elkaar en de manier waarop we het verhaal bedachten. Dit is echt een samenwerking die volledig gelijkwaardig verliep. We hadden beiden onze ideeën en ook beiden onze sterkten die we toegepast hebben om dit boek tot stand te brengen. Zo is het juridische bijvoorbeeld erg sterk aanwezig door zijn ervaring. Ik voelde de samenwerking als top aan. Daarnaast hadden we ook heel veel gemeen. Zo hebben we beiden een tweelingzus, wat erg leuk was.’

Wat is je grootste ambitie? Zijn er nog andere dromen die je wil verwezenlijken?

‘Ik heb geleerd heel blij te zijn met wat ik heb en daar hou ik me ook aan. Mijn grootste droom is om schrijfster te kunnen blijven. Ik heb recent ook behoorlijk wat keuzes gemaakt in mijn leven om dat te kunnen doen. Schrijven is mijn passie. Daarnaast zou ik ook wel iets willen doen rond scenario’s, dus wie weet?’

Als je zou kunnen schrijven over een ander tijdperk, wat zou je dan kiezen?

‘De toekomst. Je hoeft er weinig research voor te doen omdat je gewoonweg alles zelf kunt creëren. Dat is echt wel mijn ding. Daarnaast spreken de Middeleeuwen me ook sterk aan, vooral het donkere van kastelen en het mysterieuze daaromtrent.’

Welke auteur zou je graag eens willen spreken? Wie is je voorbeeld?

‘Het zou geweldig zijn om eens in het hoofd van Roald Dahl te kunnen kruipen. Die man had zoveel ideeën – hij was gewoonweg geniaal. Dat moet ongelofelijk zijn om dat te kunnen doen.’

Hoe zit het met je gezinsleven en het schrijven?

‘Mijn gezin voelt de impact van het schrijven wel. Een auteur is gewoonweg altijd met zijn vak bezig, waar en wanneer dan ook. Zij weten dat ik vaak gewoon zit weg te dromen en mijn vak ook heel ernstig neem. Als wij op vakantie gaan naar een ver oord, kan ik nooit langer dan een paar dagen niét aan mijn boeken denken. Mijn man is mijn eerste lezer. Hij weet ook dat ik isolatie nodig heb om te kunnen schrijven.’

Hilde, bedankt voor dit fijne gesprek! We wensen je alvast zeer veel succes met deel 2 in de trilogie.

Boekenbeurs Antwerpen 3.0 Slotdag

Na in een pikdonker regenachtig Breda met de hond een goede wandeling gemaakt te hebben, een lekker ontbijt, worden we door de diesel opnieuw naar Antwerpen gebracht. Bij binnenkomst kregen we een papier dat het de 100e verjaring was van het eind van de 1e wereldoorlog waar men in België veel meer aandacht besteedt en men om 10:58 met trompetten zou gaan aangeven dat om 11.00 een minuut stilte zou ingaan. Vanzelfsprekend wilden wij hier aan meedoen. Maar we hadden nog een dikke 3 kwartier. Even langs Lemniscaat en Clavis om weer eens te kijken en te besluiten welke boeken we zouden kopen en vanmiddag zouden ophalen.

We komen langs Kramat en enthousiast komt Anne Laure van Neer naar mij toe. Anne Laure schreef de boeken Justine en Maurice. Spannende boeken met heerlijke zwarte humor. Ik heb ze graag gelezen en kijk uit naar nummer 3. Terwijl wij kletsen horen we in de verte applaus. Het is toch geen 11 uur zeker, zegt Anne Laure nog. Iedereen kijkt op zijn horloge... en jawel dus. Ieder had de verwachting gehad dat we in alle hallen de muziek zouden horen. Ietwat beschaamd staan we toch wel even. Young adult auteur Inge Verbruggen schuift ook aan voor een praatje. Ze schreef een meer dan uitstekende Young adult Doodverklaard.   Met een gezin en baan is het ruimte zoeken voor de volgende te schrijven.

Wat later lopen we langs Hilde Vandermeeren en Walter Damen, die het boek Rusteloos schreven.
Er gaat zelfs een 2e komen waarvan we de cover al zagen. Mooi schoon kaftje wordt dat. Nu vroeg ik Hilde nog wanneer er weer een soloboek kwam. Ik schrok van het antwoord, maar weet niet meer wanneer het dan wel niet zou zijn.


Dan treffen we Sandra J. Paul aka Joanne Carlton. Wat heb ik genoten van Hartslag. Tijdens de koffie probeer ik Linda Jansma over te halen het ook te gaan lezen. Sandra vertelt over haar jeugdboek De duistere school die in februari uitkomt en laat de cover zien. Een plaatje vind ik het. 
Na heel talentvol koffie gehaald te hebben met de ene beker halfvol en de andere melk zonder koffie, stappen we verder. Even bij Jo Claes die vertelt over zijn boek die net uit is ( Het kainsteken) en waar ik gelukkig daar niks over de omslag hoef te zeggen. Het is een boek zonder zijn vaste personages en het speelt zich af in Toscane. Gewoon weer zwaaien en kletsen bij Jan van der Cruysse die zo'n grote smile op zijn hoofd heeft, daar hij snachts een uitstekende scène had geschreven voor zijn boek.

Toni signeert zich nog steeds suf en ik spreek intussen zijn vrouw weer die opmerkt dat ik er alweer ben. Jij ook weer toch? Leuke vrouw heeft hij.
Dan ook Sterre maar even dag zeggen en tot volgend jaar. Intussen horen wij een uitspraak uit het orakel van dit jaar: " Je hebt lezers en schrijvers. Ik ben een auteur!" Welk niet door Sterre gezegd wordt (natuurlijk niet).
 Na die uitspraak stel ik Sterre voor dat een Vlaamse Nicci French samen met die auteur een succes zal gaan worden.

Het wordt steeds drukker in de stand van Witsand en ik spurt even naar Lannoo. Even daar Belinda Aebi gedag zeggen en we belandden in een lang gesprek. Ook met Anja feliers nog wat bijgepraat. Bart Debbaut zat er middenin geplakt, maar daar helaas geen tijd meer voor, want ze moesten verderop weer signeren.

Dan loopt het wel hard naar het einde van de boekenbeurs 2018, maar ik bedenk me dat ik nog even bij Henk van Straten wil aanlopen. Ik las al wat boeken van hem en hij intrigeert mij met zijn tattoos en Brabantse accent. Oh, hij zit er nog niet. Drentel drentel..Nog een keer kijken. Ik zie hem nergens. Dan maar even vragen. Ik word naar een mevrouw van de uitgeverij gestuurd die netjes aan de balie zit met een stapeltje Henkies. Henkie zelf bleek net weg. Maar...hij zou van 4 tot 5 signeren? En het is net 4 uur? Hij had zich voor lul voelen zitten, omdat er niemand stond en was weg gegaan. 
Ja hallo zeg. De mevrouw en de auteur die ernaast zit halen een beetje de schouders op en benoemen hoe raar zij het ook vinden.
Ik stuur de auteur die avond nog een berichtje met dat ik dit best belachelijk vond. Hij geeft geen antwoord, maar de volgende dag verschijnt zijn column welk eindigt met de volgende tekst:

"Een dag later, op Facebook, kreeg ik een boos bericht van een mevrouw. Ze had een boek van me gekocht en was naar me toegekomen voor een handtekening. Ze was er op de juiste tijd en ze stond op de juiste plaats. Maar ik was er niet. 

Ze noemde me onsympathiek."

Dat vind ik iets kort door de bocht gezegd. Sws was ik niet boos. Ik vond het stom en ook vond ik zijn gedrag van weggaan niet sympathiek. Dat is wat anders dan hem zelf. Nou ja, een lang verhaal kortmakend: we hebben wat heen en weer gemaild en klaar.  Hij blijft een leuke gast en snap nu waarom hij wegging na en zijn column en zijn mail. Hoop hem toch nog eens te ontmoeten in het echie.
Na 2 dagen flink lopen en heel veel kletsen, was het batterijtje leeg. En daar Linda ook nog helemaal terug zou gaan naar Friesland, besloten we richting de auto te gaan. 

Ik heb een drie heerlijke dagen gehad op de Antwerpse beurs en kan balen zoiets niet in Nederland te hebben. Zoveel.mensen gesproken, zoveel mensen gezien, zoveel gezelligheid, zoveel plezier.. absoluut voor herhaling vatbaar.

Volgend jaar weer minimaal twee dagen!

Antwerpse Boekenbeurs 2.0 op zaterdag 10 november 2018 (sfeerverslag)

Topdag: knuffelend met Jommekes meisjes

Van heinde (Breda) en ver (Leiden en Friesland) verzamelt een bont gezelschap in huize kroon  en na wat koffie en Brabants worstebrood gaan we op weg. Daar het vervoer ietwat , niet geheel zoals het hoort, verliep, wijden we daar niet te ver over uit, maar een lol hadden we zeker.

Daar ik al een dag boekenbeurs er op had zitten vorige week, had ik mij voorgenomen de anderen lekker te laten kiezen wie en wat ze wilden zien. Mijn enige motto was : regelmatig koffie tanken! Dat bleek trouwens moeilijker dan het zou moeten zijn. Sapjes en drank waren makkelijker te vinden dan een fatsoenlijke bak koffie.

Juul en Chantal van Gaste;

Anja onderging haar ontmaagding qua boekenbeurs en dus wandelden we hal 1 in om haar de vuurdoop te laten ondergaan. Al snel komen we in een volgende hal bij de supermooie Clavisstand. Ongelofelijk wat die een mooi uitgevoerde boeken uitbrengen. Verlekkerd bladeren we door vele boeken tot Juul wakker schrikt en naar hal 4 spurt, want ze wil Chantal van Gastel spreken. Die zou namelijk precies signeren tot het tijdstip dat Juul wakker schrok.

Anja met Nicci French

 Heel wat langzamer arriveren wij een stuk later bij Bookspot, maar een heel sympathieke Van Gastel neemt ook na het einde tijdstip de tijd voor iedereen. Volgend jaar gaat er weer een nieuwe thriller met haar zus geschreven worden, vertelde ze mij.

Lien en Stephanie

Het enige punt op de agenda voor Anja was Nicci French. Tijdens het wachten tref ik Lien en de intussen beroemde boekenknuffelaar Stefanie. Twee dames die oa in een leesclub bij Thrillerlezers zitten. Het blijft sws leuk om regelmatig aangesproken te worden door leden van de facebookgroep. Even enthousiast komen ze een praatje maken en vaak een foto trekken. Ik word er vrolijk van en het voelt goed om de mensen achter hun facebookfotos te treffen.
Na de altijd vriendelijke Nicci French naar de ook altijd even charmante Toni Coppers en Jan van der Cruysse. Met Jan kwebbelen we over zijn ideetjes voor het volgende boek en zijn werk naast het schrijven. Bij Toni loopt het af en aan. Elk jaar weer zie ik dat zelfde fenomeen van al die mensen en een auteur, die zwierig zijn 100e en 200e handtekening zet met een grote glimlach. 

Linda Jansma en Sterre Carron

Juul wappert intussen wat -voor insiders- bekende of misschien zelfs wel beroemde wielrenners, heen en weer tussen hal zoveel en ons. Opperblij kijkend rent zij dan langs ons om enthousiast te vertellen hoe leuk het was. Wij vinden het allemaal best, terwijl wij een drankje met donuts en appelflap nuttigen.

Tijd om ons te vervoegen bij Sterre Carron. Lena Blomme had nl een kadootje voor mij afgeleverd en verrast pak ik een toffe gehaakte kraai uit en krijg ik een gesigneerd boek met wel hele toffe persoonlijke tekst van Sterre. Intussen maken Linda Jansma en Sterre kennis en wisselen ze boeken uit.
 En ik knuffelde

Meredith van Overloop, die een pracht sprookjesboek samen met 1 van haar dochters schreef.  Ik krijg ongeveer de hele kinderboederij te zien aan oa eenden en katten. In mijn herinnering heeft zij 25 beesten rondlopen thuis. En geloof mij, als zwerfbeestje wil je daar absoluut wonen. Een vrouw met een groot hart.

Lien en ons clubje gaan na lang kletsen weer eens op zoek naar koffie. Hal 3 uit, hal2 door en hop in hal 1 is de koffie. Onderweg raken we Juul kwijt en al wat eerder op de route de boekenknuffelaar, maar Lien appt zich rot en uiteindelijk belandt ieder in de koffiehoek. De uren vlogen werkelijk voorbij en na nog even bij een workshop van Young adult schrijver Bjorn van den Eynde te belanden, waar we allemaal gaar van de hele dag te vaak zaten te gapen, werd het tijd af te taaien. Trouwens die workshop was razend interessant, alleen waren de oude dames uitgeteld.

Ik brak mijn record stripfiguren knuffelen

Op weg naar Holland zaten we allemaal met flink rammelende magen en belanden we op een plek met uitstekende biefstuk en boerenfriet. Het kletsen ondanks alle moeheid was nog steeds niet gestopt.
In Breda nog even allemaal koffie en 2 reisden verder en 2 doken hun bedjes in na het uitlaten van da Sjorster, want de volgende dag zou de wekker alweer 7 uur gaan voor de Boekenbeurs 3.0.

Aspe begint eigen uitgeverij

Pieter Aspe en cartoonist Marec starten samen een eigen uitgeverij op. Aspe NV zat vorig jaar al onder uitgeverij Manteau, maar komt nu op zichzelf te staan. 
Het is de bedoeling om vooral hun eigen werk te publiceren. Vorig jaar maakten Aspe en Marec samen ‘Afscheid van een Muze’, een ode aan Aspes overleden vrouw Bernadette. 

Normaal gaat iemand bij 65 met pensioen, maar Aspe wil nog andere dingen doen. In april komt er een nieuwe Van In uit.

Vorig jaar stelde Aspe al vragen rondom de uitgeefmodellen van uitgeverijen. Hij vond dat er te weinig voor hemzelf overbleef. Ook mopperde hij flink over de Boekenbeurs.

Hij hoopt nu dat de inkomsten rechtstreeks hem vloeien en het geld niet verprutst wordt, bijvoorbeeld aan evenementen als de Boekenbeurs. Het zijn uiteindelijk de auteurs die de werking van uitgeverijen financieren, is zijn mening. Dat natuurlijk de uitgeverij toch een groot aandeel heeft om hem bekend te maken in het verleden, wordt ietwat aan de kant geschoven. Nu kan hij daar mooi op teren met zijn eigen uitgeverij. We zullen de man en zijn gezelligheid missen op de Boekenbeurs dit jaar.

Ann Janssens op de Antwerpse Boekenbeurs

De boekenbeurs … alom bekend in België. Zelfs als klein meisje keek ik er elk jaar reikhalzend naar uit ! Toen was het nog schriftje en pen bij de hand en aan de lopende band titels noteren. ’s Avonds kroop ik dan uitgeput de zetel in om in de gekochte nieuwe boeken te bladeren. Folders en flyers werden grondig bekeken, nòg wat extra titels belandden in mijn schriftje (als ik er over nadenk had ik toen al een zeer lange trl). De eerstkomende zondag was ik vergezeld van al die titels aan het rondhuppelen in de plaatselijke bib. Gang in, gang uit, snuffelen in de kaartenbak op zoek naar al dat verse leesvoer. De tijden zijn anders nu, maar mij hoor je niet klagen. Met 3 gewonnen inkomticketten, een boekenlijst met titels die ik ZEKER wou kopen èn een geschreven (oh nostalgie) uurschema met de signeersessies of auteurs die ik zeker niet wou missen.


Dag 1 heb ik samen met mijn 2 pubers de 4 grote hallen bezocht. Zij op zoek naar comics en graphic novels

en ik … ik heb een zeer lange tijd rondgehangen bij Kramat. Ik wou en moest sowieso Johan Deseyn zien. Misschien onbekend voor het grote publiek, maar voor de horrorliefhebber zal deze naam toch wel een stevig belletje doen rinkelen. Alleszins is het een auteur die, althans volgens mij, best wel wat meer in de spotlights mag staan. Hoor je titels als ‘Daemonium’ of ‘Labyrint’ dan denk je aan de werken van Stephen King. Nu, zoals Deseyn zelf aanhaalt “Stephen King is Stephen King, met zo iemand kan je me niet vergelijken.” En toch, Johan Deseyn schrijft gruwelijke en zeer vermakelijke horror en thrillers ! Hij is iemand die zeer graag en vol passie kan praten. Nu Deseyn in pensioen is gegaan mag hij met die grote gedrevenheid verder werken aan zijn volgende boek. Inderdaad ja, zopas is zijn 14de boek (zijn 12de roman) ‘Deal?’ uitgekomen en de ideeën voor een opvolger zijn al volop aan het borrelen.

Johan Deseyn zorgde zelf voor de foto van het boek. Deze auto, die op enkele 100 meters van zijn woning staat, werd statig geparkeerd voor een oude fabrieksmuur en de auteur creëerde hierdoor een prachtige no-nonsense cover.







Ook met Erik Persoons, schrijver van de psychologische thriller ‘Kaakslag’, kon ik een kort klapje maken. Hij is volop bezig met het regisseren van een toneelvoorstelling die eind deze maand te zien is en ook de plannen voor een opvolger van ‘Attractopia’ zijn reeds concreter. ‘Attractopia’ is een thriller voor alle leeftijden maar geschreven door 10-14 jarigen. Erik verklapte me dat hij naast het project met jongeren, ook volop aan het schrijven is aan z’n nieuwe, duistere thriller die naar alle waarschijnlijkheid de titel ‘Nevelhel’ zal krijgen. Dat wordt weer iets om naar uit te kijken in 2018 !


Weer eens een leuke babbel gehad met Inge Verbruggen. Na een zeer geslaagde ‘Doodverklaard’ is Inge eveneens druk in de weer met een volgende YA-boek. Stiekem toch wel erg benieuwd naar !




Een pluspunt aan zo’n boekenbeurs is dat je ook nieuwe schrijvers ontdekt. De boeken van Ignace Pollet en Helena Daelman waren me tot dusver

onbekend. Helena was zelfs helemaal vanuit Frankrijk overgekomen om haar boeken te promoten en te signeren. Binnenkort volgt zeer zeker een recensie van ‘De Magische reis’ van Daelman. En ook ‘Lichaamsvreemd’ van Pollet ligt hier op m’n
recensiestapeltje te wachten.

’s Avonds bekaf terug gekeerd naar het kleine Zwijndrecht. Bekaf, maar zo hyper omdat ik enorm uitkeek naar zaterdag : een leuk weerzien met enkele (lees)vrienden !

Dag 2 begon met veel gelach, gebabbel, geschetter en westvlaamse nonsens (grapje he). Na een zeer gezellige lunch trok ik samen met Lena van de ene stand naar de andere. De eerste stop werd gemaakt bij Karen Dierickx, schrijfster van kinder -en jeugdboeken. Afkomstig uit mijn eigen geboortestreek en haar laatste boek ‘De geesten van Ter Welle’ moest ik gewoonweg hebben, omdat het zich ook afspeelt in het Waasland ! 

 Ook een bezoek aan Witsand kon niet uitblijven. Tussendoor hadden Lena en ik wel af en toe onze gekke westvlamingen en andere vrienden veelvuldig tegen het lijf gelopen, maar om de dag compleet af te sluiten hadden we min of meer afgesproken aan de signeertafel van Sterre Carron . Eerst nog een gezellige babbel met YA en thrillerschrijfster S.J. Paul en Tom Bergs gekend van de thriller ‘Dubbelleven’.


 ‘Puta’ en de 8 voorgaanden uit de Rani Diaz reeks lagen vol glorie te pronken rondom Sterre. Met haar 10de Diaz is ze volop bezig ! Sommigen weten het misschien, anderen niet, maar ik ben een enorme Bert Simons-fan. In ‘Carta’ en ‘Puta’ ben ik zelfs de vriendin van Bert ! (kan het soms nog niet geloven. Eh ja, ik weet dat het maar fictie is maar laat me maar rustig genieten van m’n fictief Bertje) Wanneer ik Sterre vraag of ze iets kan lossen over het nieuwe boek begint ze alleen maar luidop te lachen en laat ze me weten dat ik nog ga afzien ! Afwachten tot maart dan maar zeker (gatverderie toch).

Bij een ditmaal korter bezoek aan Kramat een zeer aangename babbel gehad met de superenthousiaste Tamara Geraeds . Zij werkt volle gas aan een nieuwe Christopher Plum (10+) èn een thriller voor volwassenen ! Om eerlijk te zijn was ik enorm onder de indruk van deze goedlachse duizendpoot ! Ondanks ik (als één van de weinigen) niet zo’n fan was van ‘Echo’ ben ik eigenlijk toch wel benieuwd naar haar volgende thriller.



Zondag tenslotte was een mooie afsluiter ! Op m’n dooie gemak nog even rond geslenterd. Beetje gekeuveld aan de stand van Witsand waar Sterre Carron volop aan het signeren was. En eindelijk, maar echt eindelijk kon ik in de namiddag Peter Perceval van de met humor overgoten thriller ‘Clownkiller’ even spreken.  Als je Perceval ziet weet je gewoonweg in één oogopslag dat hij geen saai boek kàn schrijven. Met een serieus plat Antwaarps (=Antwerps) accent,

een glimlach van hier tot in Tokyo staat er een man voor m’n neus die ik gewoonweg niet kan negeren. Net zoals z’n boek straalt hij uit ‘Hier ben ik, hier sta ik … en nu gaan we er een fameuze lap op geven’ ! En ja hoor, ook deze auteur is volop aan het broeden … een derde thriller is in de maak.

Ben ik nog steeds hyper ? YES ! Zeker nu ik weet dat er in 2018 weer veel leuks van Vlaamse bodem te lezen zal zijn. 
En voor nu … sparen maar voor al dat nieuws en aftellen maar naar november 2018

Ann 

Hercule Poirotprijs voor Hilde Vandermeeren

De Knack Hercule Poirotprijs kiest zoals steeds de beste Vlaamse misdaadroman van het jaar. Dit jaar gaat de prijs naar Hilde Vandermeeren voor Schemerzone. De winnaar van de Knack Hercule Poirotprijs krijgt 5000 euro en een gepersonaliseerde Mont Blanc-pen. Het boek van Hilde Vandermeeren is onder de Nederlandse thrillerlezers erg geliefd, dus voor velen zal deze bekendmaking geen verrassing zijn. Gelukkig heeft Hilde ook in eigen lang dus genoeg waardering.

Jo Claes kreeg voor zijn boek Het gewicht van de haat de Knack.be publieksprijs.

Dan is er ook de Fred Braeckman-award voor het beste thrillerdebuut en die mocht Geert Van Istendael  in ontvangst nemen. Die prijs is vernoemd naar de vorig jaar overleden journalist Fred Braeckman. Van Istendael debuteerde als thrillerauteur met Het lijk in de boomgaard.

In de jury zaten Geert Lambrecht (voorzitter), Linda Asselbergs (Knack Weekend), Johanna Spaey (Knack Focus, Feeling), Lukas De Vos (thrillerrecensent voor Knack.be), Patrick Van Gompel (VTM Nieuws) en John Vervoort (Het Nieuwsblad, De Standaard).

Bron:Knack.be

Hilde Vandermeeren ondervraagd

Hilde Vandermeeren studeerde psychologie aan de K.U. Leuven  en gaf jarenlang les in het secundair onderwijs. Sinds 2001 publiceerde ze bijna vijftig kinder- en jeugdboeken. Vele daarvan werden vertaald. Ze won diverse literaire prijzen, waaronder een Zilveren Griffel, twee Vlag en Wimpels, een Boekenwelp en een White Raven. Sinds 2006 is ze fulltime auteur. Ze is hoofdredacteur van Kits, een Vlaamse actualiteitenkrant voor 10-plussers uitgegeven door De Eenhoorn.In 2013 verscheen Als alles duister wordt bij de Nederlandse uitgeverij Q (Singel Uitgeverijen). Ze won daarmee de Knack Hercule Poirot Publieksprijs 2013 en stond op de longlist van de Diamanten Kogel 2013. Daarna verschenen haar thrillers De toeschouwers (2014), Stille grond (2015) en Scorpio (2016). Stille grond haalde de shortlist Gouden Strop 2016, de jaarlijkse prijs voor het beste spannende Nederlandstalige boek.  De film- en tv-rechten van Stille grond zijn verkocht aan productiemaatschappij Eyeworks Belgium, een onderdeel van de internationale Eyeworks Group  Haar kort verhaal The Lighthouse verscheen in het dubbelnummer maart/april 2016 van het Amerikaanse Ellery Queen’s Mystery Magazine.In december 2016 verschijnt een tweede kort verhaal: Stranger in the Night. Daarmee is zij de eerste Belgische auteur met twee korte verhalen in de Passport to Crime-rubriek van EQMM.

Tijdens de boekenbeurs in Antwerpen was ik zeer verheugd om enkel schrijvers in levende lijven te mogen ontmoeten. Ik had van tevoren via twitter contact gehad met Hilde Vandermeeren met de vraag of ik tijdens haar signeersessie enkele vragen mocht stellen voor onze website. Al snel kwam er een positieve reactie en zo stond ik daar dan om 13:00 bij de stand van  haar uitgeverij L&M books.Mijn eerste interview werd een feit.Na een enthousiaste voorstelling aan elkaar was het ijs meteen gebroken en kon mijn hartslag weer op normaal niveau verder. Hieronder het uiteindelijke resultaat!

Stille grond wordt verfilmd in een 10-delige tv serie, was je verbaasd dat men een lange serie gaat maken?. Wanneer starten de opnames en zijn er al acteurs bekend die er aan gaan mee doen? Nadat de tv– en filmrechten waren verkocht aan Eyeworks Belgium was dit gevoelsmatig wel een zeer grote eer en heel motiverend om ook door te blijven gaan met je volgende boek. Op het moment is het proces pas begonnen en gebeurt er nog veel op de achtergrond. Ik als auteur houd me hierbij nog op de achtergrond. Er is ook verder nog niks duidelijk wie er als acteurs mee gaan doen en misschien komen er nog wel andere personages bij. Dit moet nog allemaal op papier gezet worden. Als de sfeer en de toon maar behouden blijft dat is wel het belangrijkste.Zodra er meer duidelijk wordt, worden we snel op de hoogte gebracht.

Kunnen we ook nog een kinderboek van je verwachten of blijft nu het genre thrillers voor vast als jouw repertoire?Op dit moment ligt het schrijven van nog een kinder/jeugdboek in de koelkast. Ik heb wat betreft dat genre nu echt even alles beschreven. Mijn focus ligt nu op het schrijven van thrillers en daar heb ik nog zoveel inspiratie liggen dat ik voorlopig nog wel even door kan gaan.

In mei 2017 komt je nieuwe boek uit. In hoeverre ben je al met het verhaal gevorderd en ligt de titel al vast?De eerste versie van mijn vijfde thriller is helemaal uitgeschreven en al opgestuurd naar de uitgeverij, dus dat zit al goed. Daarna volgen een aantal correctierondes. De titel ligt nog niet vast: op 8 december heb ik een afspraak met de uitgeverij om daarover van gedachten te wisselen. Misschien wordt het de titel die ik in gedachten heb, misschien ook niet, dus dat is nog even spannend afwachten!

Mis je de baan als onderwijzeres niet? In 2006/2007 heb ik mijn baan opgezegd als onderwijzeres, daarna ben ik freelance auteur en schrijver voor een kinderkrant geworden. Ondanks dat ik altijd graag les heb gegeven heb ik nog geen spijt gehad dat ik nu fulltime schrijver ben geworden.

Welke boeken lees jezelf het liefst?Psychologische thrillers lees ik graag maar ik ga geen namen noemen omdat ik ook bang ben dat ik er dan een paar per ongeluk vergeet. En dan zowel binnenlandse als buitenlandse auteurs.

Je bent een van de weinige Vlaamse schrijvers die echt doorgebroken is in Nederland. Waarom lukt het jou wel? 
Ja wat de oorzaak is weet ik niet, misschien dat het komt doordat ik een Nederlandse uitgeverij heb en daar dan de boeken beter promoot worden. Ik heb ook met mijn kinder– en jeugdboeken al enkele prijzen gewonnen in Nederland  waar ik zeer trots op ben. De keuze om mijn verhaal niet in een bepaald dorp of plaats te laten gebeuren, maar grensdoorbrekend anders krijg ik ook een beklemmend gevoel. Dit draagt er misschien aan bij dat de boeken daardoor ook in andere landen gelezen worden. 

Vind jij dat de Vlamingen zich zouden moeten aanpassen of juist het Vlaamse erin moeten houden?Het is niet zo dat er in mijn boeken veel veranderd wordt. Er komen wel eens woorden voorbij die niet begrepen worden maar dan is er een uitleg, maar dat houdt niet in dat er dan ook telkens Nederlandse woorden voor in de plaats komen. Ik ondervind er verder geen hinder door als auteur.

Sterre Carron ondervraagd

Interview Sterre Carron

Haar zevende boek Gotcha is nog maar net uitgekomen, maar stilzitten komt niet voor in Sterre’s woordenboek. Ze is namelijk bijna dagelijks te vinden op de boekenbeurs die in Antwerpen gehouden wordt en plaatsvindt van 31 oktober tot en met 11 november 2016.  

Toch weet ze tijd vrij te maken voor een interview. Onder het genot van een kop thee zitten we ‘s avonds bij haar aan de keukentafel in haar gezellige woning in de buurt van Mechelen.

Nadat we een slok thee hebben genomen, starten we het interview.

Ik vraag haar, wat de belangrijkste les is die ze heeft geleerd? En van wie leerde je die les?Daar hoeft ze niet lang over na te denken: Gun een ander zijn geluk en wees nooit jaloers. Dat is een les die mijn vader me mee gaf. En ik gebruik hem altijd, ik ben nooit jaloers, op niemand.

Waar kan ik je ‘s nachts voor wakker maken?In eerste plaats voor mijn kinderen, of als er iets met Emma, mijn hond aan de hand is en natuurlijk voor mijn vrienden als ze problemen hebben, help ik ze graag. Verder nergens voor eigenlijk.

We kunnen je niet voor iets lekkers te eten wakker maken? Frietjes of misschien een wijntje?Als ik slaap dan slaap ik en hoef ik niets van dat alles.

Wat is voor jou een perfecte dag?Als ik een mens echt gelukkig kan maken, bijvoorbeeld een buurvrouw of als er kinderen aan de deur staan die kaartjes voor een goed doel verkopen, die maak ik dan graag blij, dan ben ik dat ook

.

Stel je huis brand af, nadat je je huisdier gered hebt, heb je nog tijd om één ding te redden, wat zou dat zijn? En waarom?Meteen antwoordt Sterre: mijn laptop, daar staat alles op, mijn manuscript en foto’s.

Stel je krijgt dertig seconden lang de tijd de aandacht van heel de wereld, wat zou je dan willen zeggen?Bij deze vraag moet Sterre even diep nadenken, het is een poosje stil, dan zegt ze: Geloof in jezelf, in je eigen kunnen, dat deed ik ook. Ik sloot mijn ogen en zag voor me wat ik wilde bereiken, zo zag ik altijd een rood en blauw boek voor me als ik dat deed. Terwijl later natuurlijk Mara en Tirtha uitkwamen in een rode en blauwe cover.

Als je iets echt graag wil, moet je ervoor gaan.

Stel je kon nooit meer schrijven en ook je vorige beroep niet meer uit kon oefenen, wat zou je dan willen worden?Daar hoeft Sterre helemaal niet over na te denken lijkt het en ze antwoordt direct: Politierechercheur, dat lijkt me echt geweldig!Ik vraag haar waarom?Het lijkt me geweldig om een moordzaak op te lossen, een puzzel passend te maken, sporen te zoeken en dan zorgen dat het wordt opgelost.

Je wordt België uitgezet, in welk land zou je dan gaan wonen?In Oman, tegen Dubai aan.Verbaasd kijk ik haar aan en vraag waarom Oman?In Oman hoef je geen belasting te betalen, er is er altijd werk en de temperatuur is er heerlijk. Als ik naar er binnen mag, voegt ze er tenslotte lachend aan toe.

Je mag één dag met een beroemd persoon ruilen met wie zou je dat willen doen?Stellig antwoord ze, met niemand. Even later komt ze toch nog terug op haar antwoord, Eventueel zou ik weleens met een astronaut willen ruilen, de ruimte in.

Welke dag uit je leven zou je over willen doen en waarom?De geboorte van mijn dochter, het was een verschrikkelijke bevalling waar veel misging. Ik had een baarmoederruptuur en het was kantje boord. Helaas zat hierna een derde kind er niet meer in, dat vond ik erg jammer want kinderen vind ik heel tof.

Waar verbaas jij je weleens over?Hoeveel mensen er jaloers zijn, elke dag weer kan ik me daarover verbazen. Ik vind het zo afschuwelijk dat er zoveel afgunst in de wereld is.

Waarom zou dat zijn, vraag ik haar? 
Geen idee, maar begrijpen doe ik het niet. Neem nou Esther Verhoef, zijverkoopt veel meer boeken dan ik, maar ik vind dat alleen maar tof en gun dat haar van harte.

Wat zou je nog graag willen bereiken?Ik zou willen blijven schrijven tot ik doodga.

Ik zeg haar dat ik wel verwacht dan nog veel van haar te mogen lezen. Dat weet je nooit, je kunt binnen een jaar wel dood zijn. Ik zeg haar dat ik daar niet van uit ga en stel vlug de volgende vraag.

Welke Vlaamse auteurs verkopen er goed?Toni Coppers, die verkoopt denk ik toch wel zo’n 12.000 exemplaren per boek.Het gaat met mijn boeken ook goed, als ik zie waar ik mee begon met Mara.

Waarom doen Vlaamse auteurs zo weinig met social media?

Ik heb juist veel contact met m’n fans op facebook, dit vind ik erg leuk om te doen.

Ink reageert wat verbaasd als zij dit zegt en geeft aan dat men juist buiten de fangroep bezig zou moeten zijn. De fans heb je al binnen, is haar mening.Ik denk dat ik wel het meeste met facebook doe qua social media.Qua je fans doe je aardig wat, maar zie je weinig buiten de Ranigroep.Ik reageer wel op alle berichten die men mij stuurt.

Als je morgenvroeg wakker kon worden met een speciale kracht, welke zou dat zijn en waarom?Het is een poosje stil en Sterre lijkt diep na te denken.
Ink vraagt of ze misschien wel eens een dag onzichtbaar zou willen zijn en dan zegt ze, Als ik onzichtbaar was zou ik best een rond willen neuzen bij de IS.

We sluiten het interview af met een paar keuze vragen.

Kat of hond?Hond, een hond zit in mijn hart. Ook ben ik gek op paarden, voegt ze er nog aan toe.

Koffie of thee?Koffie

Friet of haring?Friet

Koffiekoek of taart?Koffiekoek

Winter of zomer?Zomer

Anja Feliers of Hilde Vandermeeren?Anja Feliers

Spinnen of wormen?Spinnen

Rani of Fien?Fien

Bert of Frederik?Bert

Mechelen of Antwerpen?Antwerpen, Sterre voegt hieraan toe dat Antwerpen haar geboorteplaats is.

Lopen of fietsen?Fietsen

Pasen of kerst?Pasen, al haat ik die tradities, kerst haat ik echt, ik zet ook nooit een kerstboom neer. Verjaardagen daarentegen vind ik dan wel weer erg leuk, telefoontjes en kaartjes en bezoek, dat vind ik wel gezellig.

Al snel praten we over Sinterklaas en vraag ik haar of ze in België ook de zwarte pietendiscussie kennen?Sinterklaas komt hier op 6 december, maar de zwarte pieten discussie kennen we niet.Ik voeg hieraan toe dat Nederland daar een voorbeeld aan kan nemen. Ink vult aan dat zij anders over de discussie denkt en het goed vindt dat hij gestart is.

Tot slotte vraag ik nog wat het verschil tussen Nederlanders en Belgen is?Ik vind Nederlanders veel opener dan wij, Belgen zijn veel geslotener en echte massavolgers.

Met deze vraag is er een eind aan het interview gekomen, ik wil Sterre Carron hartelijk bedanken voor het leuke gesprek en haar openheid bij het beantwoorden van de vragen.

Ook wil ik haar veel succes wensen bij het schrijven van de achtste Rani Diaz thriller, waar ik al reikhalzend naar uitkijk.

Groetjes, Heidi