Win Meedogenloos van Damen&Vandermeeren GESLOTEN

 Na de traumatische gebeurtenissen in Lissabon keert advocate Kirsten Hartogs terug naar België. Ze raakt betrokken bij de zogenaamde ‘slaapwandelmoord’, waarbij de dertiger Nick Steverlinck wordt beschuldigd van moord op zijn vriendin. Hij werd ‘s ochtends wakker naast haar bebloede lijk, maar beweert zich daar niets van te herinneren en vermoedt dat er iets is gebeurd tijdens het slaapwandelen. Al snel merkt Kirsten dat er meer aan de hand is. Ze krijgt af te rekenen met een geduchte tegenstander. Kan ze tijdig inschatten vanuit welke hoek het gevaar komt? Of wordt dit haar allerlaatste strafzaak? 

Wat te doen om het laatste boek van de trilogie te winnen? Je beantwoordt twee vragen:

1. Van welk boek zijn de vertaalrechten verkocht?

2. Waarom speelt het verhaal in de eerste twee boeken zich af in Lissabon?

De antwoorden kan je terugvinden in het mooie interview wat Anita had met de auteur:

Interview met Hilde

Stuur de antwoorden naar Thrillerlezersblog@gmail.com ovv Meedogenloos.

Wordt je ook even lid van Thrillerlezers! op facebook? Thrillerlezers! op facebook (de link)

Meedogenloos van Damen&Vandermeeren

De afrekening

Na ‘Rusteloos’ en ‘Bodemloos’ schreven Hilde Vandermeeren en Walter Damen met ‘Meedogenloos’ het sluitstuk van hun trilogie.

In een tijdspanne van ongeveer twintig jaar schreef Hilde Vandermeeren meer dan vijftig boeken en verhalen.  Ondertussen is zij is al lang geen onbekende meer in thrillerland.  Het is dan ook met een bezwaard gemoed dat ik ‘Meedogenloos’ ben beginnen te lezen. ‘Meedogenloos’ is voorlopig haar laatste wapenfeit in boekenland.  Zij houdt ermee op.  Het doek valt.

In ‘Meedogenloos’ woont Kirsten Hartogs opnieuw in haar ouderlijk huis in Ramskapelle.  Portugal, en in het bijzonder Lissabon, en haar plek in het advocatenkantoor van de betreurde Fontes heeft ze achter zich gelaten.  Jammer, want Lissabon gaf de vorige twee delen een gesmaakte exotische toets.

Kirsten is van plan haar toga aan de wilgen te hangen en haar toekomst een andere richting uit te sturen.  Maar eerst wordt ze nog gevraagd om advocaat Versluys bij te staan met advies in de zaak van de ‘slaapwandelmoord’.  Marian, de moeder van beschuldigde Nick Steverlinck heeft haar hulp ingeroepen.  En jawel, Nick is de broer van Sandy.  Sandy herinneren we ons allemaal als de vroegere oppas van Kirsten, die later vermoord is geworden door Vincent Bertelet.  Deze psychopaat die Kirsten heeft gestalkt tot in Lissabon is nog steeds op vrije voeten.  We mogen hem dus zeker terug verwachten in deel drie.

‘Meedogenloos’ bevat twee verhaallijnen die zich eerst naast elkaar lijken te ontwikkelen, maar die al vrij vlug een grote gemene deler blijken te bevatten, nl. het farmaceutisch bedrijf Ryser.

Kirsten, David en de beramer van de ‘perfecte moord’ brengen het verhaal.  Het plot is rechtlijnig.  Af en toe duikt de naam van een personage of een gebeurtenis uit het verleden op.  ‘Meedogenloos’ kan als stand alone gelezen worden, maar dan gaan sommige verbanden met, of toespelingen op de vorige delen van de trilogie wel niet opgepikt worden en dan mis je toch een deel van het geheel.  En laat het nu helemaal geen straf zijn om ook ‘Rusteloos’ en ‘Bodemloos’ in te halen!

In ‘Meedogenloos’ hangt voortdurend een sfeer van ongemak, van dreigend onheil.  De auteurs voeden constant het gevoel dat er iets staat te gebeuren, dat er iemand op de loer ligt, dat deze en gene verdachte is, geluiden doen je haren ten berge rijzen, … Ja, zo nu en dan, voelde ik zelf de nood om te gaan controleren of alle deuren wel goed op slot zaten.

De korte in cursief gedrukte stukjes waarin de planner van de ‘perfecte moord’ zich steeds aanwezig en van alles op de hoogte toont, maken dat gevoel nog intenser.  Die tussenkomsten zijn telkens heel kort, maar zetten zich vast in het hoofd van de lezer.  Dat die persoon niet helemaal spoort en enkel kwaad in de zin heeft is van meet af aan duidelijk.

Ondertussen heeft Kirsten haar eigen katten te geselen.  Er is de taak die ze op zich heeft genomen en daar komt bij dat meer dan één man probeert haar leven op zijn kop te zetten.  Gestalkt worden, het achtervolgt Kirsten doorheen de ganse trilogie.  Haar nonchalance met betrekking tot haar gsm en deuren die niet worden afgesloten vind ik dan ook hemeltergend.

Van alle personages wordt David het meest volledig uitgewerkt.  Zijn verdriet, wraakgevoelens en innerlijke strijd worden juist gedoseerd en realistisch in woorden omgezet.  Hij is een geloofwaardig, vrij compleet en bovenal een heel menselijk neergezet personage.  Zijn innerlijke strijd wordt mooi geïllustreerd in treffende zinnen.

p. 48  “Dat hij in het huis van Maud zou kunnen rondlopen, was een onverwachte meevaller.  Tegelijk voelde het aan alsof hij in het web van een spin terechtgekomen was.”

p. 104 “Hij werd de les gelezen door een vrouw die haar eigen gezin uit elkaar had gedreven en dan nog het lef had om hem te waarschuwen zorgvuldig met haar zoon om te springen.

Wat als hij dat nu eens niet deed?

Het idee trof hem als een mokerslag. Hij bleef midden in de gang staan, verward door zijn eigen gedachten.”

Waar de andere personages meer op de vlakte blijven, weet David mij te raken.  Mooi en met veel inlevingsvermogen uitgewerkt!

Met ‘Meedogenloos’ nemen Hilde Vandermeeren en Walter Damen de lezer mee in een vlot leesbaar verhaal.  Over het algemeen staat de taal ten dienste van het verhaal, maar zo nu en dan duikt een mooie metafoor op en je weet weer waarom je telkens weer reikhalzend uitkijkt/uitkeek naar de boeken van de auteur.

p. 16 “Hij keek naar het rode logo in de vergaderruimte: de letter R lichtte op tegen de donkere wand, als een tikkende tijdbom.”

‘Meedogenloos’ leest voortdurend als het einde van. Tijdens het lezen van de laatste bladzijden gaat de bloeddruk de hoogte in.  Het verhaal komt in een stroomversnelling.  De afrekening.  Het slot buitelt van de actie.

Is ‘Meedogenloos’ dan echt het laatste schrijversfeit van Hilde Vandermeeren?  Of geeft ‘Meedogenloos’ me dat sprankeltje hoop dat de deur toch nog op een kier laat?  Zeg nooit nooit!

Hilde Vandermeeren ondervraagd

 

Hilde Vandermeeren is van opleiding psychologe en is de meest bekroonde Vlaamse thrillerschrijfster.
Haar psychologische misdaadromans werden in Vlaanderen en Nederland genomineerd voor de Diamanten Kogel, de Bookspot Gouden Strop, en de VRT Lang Zullen We Lezen-trofee. De filmrechten van 'Stille grond' zijn verkocht aan Eyeworks. Ze won de Hercule Poirot publieksprijs met ‘Als alles duister wordt’(2013) en de Hercule Poirotprijs voor de beste Vlaamse misdaadroman met ‘Schemerzone’(2017).

Met strafpleiter Walter Damen schreef ze een trilogie over een Vlaamse advocate: Rusteloos (2018), Bodemloos (2019) en Meedogenloos (2020).

Enkele weken geleden bereikte ons het nieuws dat ook De wereldwijde Engelse vertaalrechten van 'Scorpio' (@uitgeverij Volt) zijn verkocht aan de prestigieuze uitgeverij Pushkin Press uit Groot-Brittannië.

En dan was er ook dat andere ‘wereldnieuws’ enkele weken terug, dat insloeg als een bom: Hilde Vandermeeren zou met ‘Meedogenloos’ haar laatste boek hebben geschreven.

Ik mocht haar een paar vragen stellen.

● We hebben allemaal het trieste nieuws vernomen dat ‘Meedogenloos’ jouw laatste boek is geworden.  Kirsten Hartogs neemt met de ‘slaapwandelmoord’ ook haar laatste zaak aan.  Maar er zijn momenten dat ze twijfelt of ze wel de juiste beslissing neemt.  Lezen we daar meteen ook de twijfel van auteur Hilde Vandermeeren?

Dat is meteen al een rake vraag (lacht). 'Boenk erop', zoals we in Vlaanderen zouden zeggen. In dit derde deel zijn er inderdaad (eerst onbewust) een aantal elementen ingeslopen waar ik toen zelf mee worstelde, namelijk: stop ik al dan niet definitief met schrijven? Intussen heb ik de knoop doorgehakt, maar wie weet... misschien kom ik inderdaad ooit nog op mijn beslissing terug, net zoals Kirsten.

● Hoe is de samenwerking met meester Damen eigenlijk tot stand gekomen?

We zijn samengebracht door uitgeverij Van Halewyck. Walter had als co-auteur al een aantal boeken gemaakt en ik had toen al zes thrillers geschreven. Zet een ervaren misdaadauteur en een doorwinterde strafpleiter samen en je krijgt een uniek resultaat, was het uitgangspunt!

● Hoe verliep jullie samenwerking?  Was er een taakverdeling?  Schreven jullie samen?  Wat was zijn inbreng?

We brainstormen samen over de verhaallijnen, de personages, de reekslijnen en de afzonderlijke cases. Elk boek is een afgeronde case, maar de overkoepelende verhaallijn van het hoofdpersonage loopt uiteraard door. Daarna ga ik aan de slag: ik hanteer de pen en na een paar hoofdstukken stuur ik de tekst door. Waar nodig doet Walter suggesties, stelt hij vragen of geeft hij tips en aanvullingen. We bellen, mailen, skypen, komen samen,... Waarna het verhaal opnieuw verder vorm krijgt. Voor mijn research kan ik altijd bij hem aankloppen. Dat werkt prima voor ons. Nog nooit ruzie gehad!

● Had je een reden om een vrouwelijke advocate te kiezen als hoofdpersonage toen je aan de trilogie begon?

Ja, daar waren we het beiden al snel over eens. Ik schrijf het liefst vanuit een vrouwelijk hoofdpersonage omdat dat het dichtst bij mij staat. Thrillers gaan over angst en onderhuidse dreiging. Ik kan perfect weergeven hoe dat voelt, ik denk dat elke vrouw al eens in het donker enge voetstappen achter zich heeft gehad. Ik ook. Een vrouwelijke advocaat moet op werkgebied bovendien meer obstakels overwinnen dan een man, zegt Walter. Ze moeten zich in de wereld van de advocatuur meer bewijzen dan hun mannelijke collega's en worden ook vaker fysiek bedreigd door boze cliënten. Deze levensechte voedingsbodem werkt uitstekend voor onze trilogie.

● Is het personage van Kirsten Hartogs gecreëerd naar het voorbeeld van een echt bestaand iemand?

Er is een advocate met dezelfde voornaam die op het kantoor van Walter werkt. We waren op zoek naar een goede, passende naam voor ons hoofdpersonage en hebben toestemming gevraagd om haar naam te gebruiken. Dat mocht! Ik heb haar al ontmoet en gesproken, ze is heel sympathiek, gedreven en een krak in haar vak (dat betekent: uitmuntend). Voor de rest is dat personage fictief ingekleurd.

● Lissabon is de plaats van actie in de eerste twee delen.  Vanwaar de keuze voor deze stad?  Heb jij een speciale band met Lissabon?

Walter en ik kozen voor Lissabon omdat we dat ten eerste een mooie setting vonden voor onze verhalen en ten tweede wilden we weg uit Vlaanderen om voldoende ademruimte te krijgen voor onze verhalen. We wilden niet dat iemand om de haverklap iemand herkende (een rechter, een verdachte,...). Zelfs zonder dat er een verband was. Die vrijheid werkte goed. Voor ons derde boek keert Kirsten wel terug naar Vlaanderen. Maar dat heeft een reden, zoals je in het tweede boek 'Bodemloos' kan lezen.

● Wat is jouw aandeel geweest in de keuze van de cover?  Ben jij het zelf, dat donkere silhouet op de foto?

Walter en ik hebben veel inspraak gehad bij de keuze van de cover. Dank voor het compliment (lacht) maar dat silhouet ben ik niet, hoor. Ik heb wel in het echt op de steiger gestaan van het tweede boek, toen ik samen met mijn man Lissabon bezocht. Dat is het paaldorp Carrasquiera, een beetje een eng niemandsland. Onze gids vertelde me 'ideaal om een lijk te laten verdwijnen'. Dat heb ik natuurlijk onthouden!

● Wat is het meest avontuurlijke dat jij ooit hebt ondernomen?  Misschien jouw carrièreswitch?

Ik ben van nature totaal niet avontuurlijk aangelegd. Integendeel. Ik houd van rust en voorspelbaarheid. Het meest avontuurlijke was dan ook dat ik mijn vaste aanstelling in het onderwijs in 2006 heb opgegeven voor een onzeker bestaan als zelfstandig auteur in hoofdberoep. Ik heb dat 13 jaar gedaan - in combinatie met mijn werk als freelance hoofdredacteur van een jongerenmagazine - maar ik heb nu opnieuw gekozen voor zekerheid: terug naar het onderwijs, bij volwassenen deze keer. Als licentiate psychologie geef ik onder meer het vak psychologie en creatief schrijven. Daar kan ik ook mijn creativiteit in kwijt.

● Je kondigde aan dat je stopt met het schrijven van boeken.  Kan en wil je uitleggen waarom?

Dat is niet eenvoudig uit te leggen in een paar zinnen, maar ik zal het proberen. Bovendien is de situatie voor vrouwelijke thrillerauteurs van eigen bodem in Nederland helemaal anders dan bij ons in Vlaanderen. Wij hebben hier geen traditie van vrouwelijke thrillerauteurs die vaak in de media komen, bestsellers scoren, respectvolle diepte-interviews krijgen door de Vlaamse pers zoals jij dat hebt voorbereid heb ik dus zelden tot nooit meegemaakt in die zeven jaar... Die mysterieuze afwezigheid van vrouwelijke misdaadauteurs in Vlaanderen is op zich al heel bedenkelijk. Waarom stelt niemand zich de vraag hoe dat komt? Ik heb in die zeven jaar tijd de antwoorden gevonden: in Vlaanderen krijgen mannelijke misdaadauteurs - en vooral dezelfde namen - systematisch meer media-aandacht, meer nominaties en prijzen, meer positieve recensies enz dan ik als vrouwelijke auteur die nochtans meer heb bereikt dan sommige van die namen. Ik heb het doorlopend meegemaakt dat met uitgestuurde belangrijke persberichten van mij (vb filmrechten verkocht, Engelse wereldwijde vertaalrechten verkocht) niets werd gedaan, terwijl mannelijke auteurs wel regelmatig in de media kwamen met nieuws dat zelfs minder of geen nieuwswaarde had. Als dat systematisch gebeurt - wat geen gevoel is maar een vaststelling - is er wel degelijk een groot probleem. Daarnaast zijn er nog heel wat zaken in het Vlaamse thrillerwereldje die niet deontologisch zijn verlopen, maar dat zou ons te ver leiden. Misschien zou ik er beter een spannend true crime-boek over schrijven (lacht)?

●  Wat zijn jouw plannen voor de nabije toekomst?

Met veel plezier en inzet lesgeven aan volwassenen. Ik heb eerder al 11 jaar lesgegeven, maar dat was toen aan tieners en ik was zelf uiteraard ook een stuk jonger. Nu kan ik mijn rijke levenservaring meenemen in mijn lessen naar volwassenen toe. Dat is ook wel fijn voor hen en voor mij.

●  Stoppen met schrijven, kan je dat hoofdstuk zomaar ineens afsluiten?

Veel mensen geloven dat niet: maar het voelt op dit moment even aan als een opluchting dat ik iets anders kan doen. Ik heb zeven jaar moeten schrijven en strijden voor erkenning tegelijk. Dat kost bakken energie.

●  Er was ook dat schitterende nieuws: De wereldwijde Engelse vertaalrechten van 'Scorpio' (@uitgeverij Volt) zijn verkocht aan de prestigieuze uitgeverij Pushkin Press uit Groot-Brittannië. Je zou van minder gelukkig worden?

Dat is inderdaad fantastisch nieuws. Het gebeurt zelden dat een Vlaamse misdaadauteur wordt vertaald. Ik ben beginnen wenen van blijdschap toen ik dat bericht kreeg. 'Eindelijk erkenning', dacht ik. Ik heb trouwens altijd geweten dat de erkenning van mij als misdaadauteur in Vlaanderen via erkenning door het buitenland zou moeten verlopen. Volgend jaar in oktober verschijnt het boek in het Engels. Belangrijk en respectvol om hier te vermelden is de naam van de vertaalster: Laura Watkinson.

●  Is het hoofdstuk thrillerschrijven echt afgesloten?  Of laat je de deur nog op een kiertje, zeker nu er zo’n goed nieuws kwam, en mogen we een heel klein beetje hopen dat je je ooit nog bedenkt?

Ik zal een mysterieus antwoord moeten geven, want ik ben daar zelf nog niet helemaal aan uit: 'Of ik ooit nog opnieuw zal schrijven? Zeg nooit, nooit'. Is dat voldoende (lacht)?

 

Ik gun jou van harte heel veel succes in de toekomst.  Ik heb al jouw boeken met zoveel plezier gelezen, dat ik het echt wel jammer vind dat er geen volgend boek komt.  Maar na ‘Meedogenloos’ te hebben gelezen, blijf ik toch hopen. 

Bedankt voor dit mooie en grondige interview, Anita

Bodemloos van Damen & Vermeeren

Korte inhoud

Lissabon wordt opgeschrikt door een aantal gruwelijke moorden. De angstpsychose onder de bevolking neemt toe en de opluchting is groot wanneer er een verdachte wordt aangehouden. Tegen elk advies in besluit de jonge advocate Kirsten Hartogs om zijn verdediging te voeren. Die beslissing heeft verstrekkende gevolgen. Bovendien daagt er een nieuw gevaar op: een schaduw uit haar verleden. Intussen is een tienermeisje al maandenlang vermist. De verdachte ontkent dat zij een van zijn slachtoffers is. Maar wat als hij hoog spel speelt, met een mensenleven als inzet?

Bodemloos is het tweede deel uit de trilogie die Damen & Vermeeren samen zullen uitbrengen. De reeks begon met Rusteloos, gevolgd dus door Bodemloos. Je kunt beide boeken afzonderlijk lezen maar het is wel handiger dat je boek 1 ook eerst in handen neemt voor je aan dit deel begint.

Met Rusteloos had ik een beetje een haat-liefde verhouding. Persoonlijk ben ik grote fan van Hilde Vandermeeren. Haar vorige boeken waren stuk voor stuk toppers, maar die heft ze wel allemaal alleen geschreven. Haar stijl, verhaallijnen en vooral haar passie voor ijzersterke thrillers, maken haar een van de mooiste namen die Vlaanderen telt. Dat ze talent heeft, heeft ze meermaals bewezen, zowel op het vlak van kinderboeken als thrillers.

Rusteloos was voor mij persoonlijk een groot zijspoor waar ik het moeilijk mee had. Waar ze zich in haar eigen boeken vooral focust op het psychologische aspect, ging het hier over een jonge advocate die een case moest behandelen. Logisch, omdat daar de invloed van Walter Damen – een gekend advocaat in Vlaanderen – duidelijk voelbaar moest zijn. Dat hij de technische aspecten van de advocatuur met zijn ervaring heeft ondersteund in het boek, was duidelijk. Daar leed dan ook geen twijfel over dat dit allemaal wel correct zou zijn. Maar het remde ook de boel wat af. Er was minder ruimte voor het psychologische, meer voor het zakelijke.

In Bodemloos merk je dat de twee auteurs meer aan elkaar gewend zijn geraakt. Ook hier gaat een jonge advocate zich weer in een case gooien en een verdachte verdedigen, maar het is vloeiender en de verhaallijn was ook sterker. Het hoofdpersonage, Kirsten Hartogs, is ook gegroeid tegenover een jaar geleden, heeft meer kracht gekregen en is duidelijk nog aan het groeien.  De details zijn net als in Rusteloos aanwezig, het boek heeft meer aan vaart gewonnen en leest daardoor ook vloeiender. Het psychologische is ook rijker aanwezig, waardoor de empathie voor Kirsten en andere personages groeit.

Dat maakt van Bodemloos dan ook een uitstekend boek dat menig thrillerfan graag zal willen lezen. Vind ik dit beter dan de solo-werken van Vandermeeren? Nee, maar het is wel een mooie samenwerking die zeker netjes zal afgerond kunnen worden met Meedogenloos, deel drie uit de reeks.

4 kraaien

Lisa

Vandaag uit

Lissabon wordt opgeschrikt door een aantal gruwelijke moorden. De angstpsychose onder de bevolking neemt toe en de opluchting is groot wanneer er een verdachte wordt aangehouden. Tegen elk advies in besluit de jonge advocate Kirsten Hartogs om zijn verdediging te voeren. Die beslissing heeft verstrekkende gevolgen. Bovendien daagt er een nieuw gevaar op: een schaduw uit haar verleden.
Intussen is een tienermeisje al maandenlang vermist. De verdachte ontkent dat zij een van zijn slachtoffers is. Maar wat als hij hoog spel speelt, met een mensenleven als inzet?

Hilde Vandermeeren ondervraagd

Door Sandra J. Paul

Of: hoe je als kinderboekenauteur naar succesvol thrillerauteur evolueert

Hilde Vandermeeren is een naam die ongetwijfeld meerdere belletjes doet rinkelen. Aanvankelijk schreef zij meer dan veertig kinderboeken waarvoor zij meermaals prijzen won, maar het was pas toen ze als thrillerauteur de markt op ging, dat Hilde Vandermeeren écht potten begon te breken.

In 2017 won zij de prestigieuze Hercule Poirot-prijs met haar boek Schemerzone, maar dit is bijlange niet het enige boek dat de nodige aandacht kreeg van Vandermeeren. Dit jaar verraste zij iedereen door een samenwerking aan te kondigen met Walter Damen rond een trilogie, die begint met het boek Rusteloos.

Samen met Damen signeerde Vandermeeren meermaals op de Boekenbeurs, wat ook de aanleiding was om een gezellige babbel met haar te hebben daar.

Hilde, bedankt om wat tijd vrij te maken! Het zijn drukke dagen voor jou.

‘Klopt, het is heel druk met de Boekenbeurs en intussen ben ik ook aan mijn tweede boek in de reeks aan het schrijven: Bodemloos. Het is dus inderdaad zeer druk.’

Je hebt een samenwerking met Walter Damen voor Rusteloos. Hoe is die tot stand gekomen?

‘Walter en ik werden samengebracht door uitgeverij Van Halewyck. Tijdens een kennismakend gesprek was er meteen een klik tussen ons die gebleven is. We hebben toen op vrij korte tijd samen het concept voor onze trilogie bedacht. De grote verhaallijn was er vrij snel, daarna begonnen we doorheen allerlei ideeën te gaan, om zo dan uiteindelijk de details op papier te zetten. We vulden en voelden elkaar goed aan.’

Wat was er belangrijk voor jullie?

‘De openheid en eerlijkheid tegenover elkaar en de manier waarop we het verhaal bedachten. Dit is echt een samenwerking die volledig gelijkwaardig verliep. We hadden beiden onze ideeën en ook beiden onze sterkten die we toegepast hebben om dit boek tot stand te brengen. Zo is het juridische bijvoorbeeld erg sterk aanwezig door zijn ervaring. Ik voelde de samenwerking als top aan. Daarnaast hadden we ook heel veel gemeen. Zo hebben we beiden een tweelingzus, wat erg leuk was.’

Wat is je grootste ambitie? Zijn er nog andere dromen die je wil verwezenlijken?

‘Ik heb geleerd heel blij te zijn met wat ik heb en daar hou ik me ook aan. Mijn grootste droom is om schrijfster te kunnen blijven. Ik heb recent ook behoorlijk wat keuzes gemaakt in mijn leven om dat te kunnen doen. Schrijven is mijn passie. Daarnaast zou ik ook wel iets willen doen rond scenario’s, dus wie weet?’

Als je zou kunnen schrijven over een ander tijdperk, wat zou je dan kiezen?

‘De toekomst. Je hoeft er weinig research voor te doen omdat je gewoonweg alles zelf kunt creëren. Dat is echt wel mijn ding. Daarnaast spreken de Middeleeuwen me ook sterk aan, vooral het donkere van kastelen en het mysterieuze daaromtrent.’

Welke auteur zou je graag eens willen spreken? Wie is je voorbeeld?

‘Het zou geweldig zijn om eens in het hoofd van Roald Dahl te kunnen kruipen. Die man had zoveel ideeën – hij was gewoonweg geniaal. Dat moet ongelofelijk zijn om dat te kunnen doen.’

Hoe zit het met je gezinsleven en het schrijven?

‘Mijn gezin voelt de impact van het schrijven wel. Een auteur is gewoonweg altijd met zijn vak bezig, waar en wanneer dan ook. Zij weten dat ik vaak gewoon zit weg te dromen en mijn vak ook heel ernstig neem. Als wij op vakantie gaan naar een ver oord, kan ik nooit langer dan een paar dagen niét aan mijn boeken denken. Mijn man is mijn eerste lezer. Hij weet ook dat ik isolatie nodig heb om te kunnen schrijven.’

Hilde, bedankt voor dit fijne gesprek! We wensen je alvast zeer veel succes met deel 2 in de trilogie.

Rusteloos van Damen en Vandermeeren

Titel: Rusteloos

Auteurs: Hilde Vandermeeren – Walter Damen

Uitgeverij: Van Halewijck

Publicatiedatum: september 2018

Recensie door Martijn

Waardering: 4 kraaien

Hilde Vandermeeren hoeft nog weinig uitleg te krijgen.  Ze is al jaren bezig als auteur, eerst vooral gespecialiseerd in prachtige kinderboeken, om zich vervolgens op thrillers te werpen. Zo bouwde ze op zeer korte tijd een trouw publiek op dat haar intussen ook al jaren volgt.

En terecht ook: vorig jaar won ze terecht de Hercule Poirot-prijs met het ijzersterke Schemerzone, maar dat was bijlange na niet haar enige goede boek. Vandermeeren is ongetwijfeld een naam die nog veel zal terugkomen in de komende jaren.

Rusteloos is het resultaat van een samenwerking met strafpleiter Walter Damen, een man die in het verleden oa Moord op de Boekenbeurs pende (ook in samenwerkingsverband toen, met Jan Geerinck.

Toen Vandermeeren benaderd werd door de uitgever om met Damen in zee te gaan, aarzelde ze ook niet. Het resultaat wordt dus een spannend drieluik, die begint met Rusteloos.

Korte inhoud:

Kirsten is een jonge strafpleitster die voor een gerenommeerd advocatenkantoor in Lissabon werkt. Wanneer de dochter van een Portugese partijvoorzitter vermist wordt, krijgt Kirsten haar eerste grote strafzaak. Ze verdedigt een Vlaamse projectontwikkelaar die verdacht wordt van betrokkenheid bij deze verdwijning. Volgens de publieke opinie is hij schuldig en de druk van de media is enorm. Haar cliënt houdt zijn onschuld vol, maar is hij te vertrouwen? Een onderzoeksjournalist ontdekt feiten die een nieuw licht werpen op de zaak. Sommigen hebben er alles voor over om de waarheid te verbergen. Zelfs moord. Er staat veel op het spel. Wie wint en wie verliest?

Net als bij haar eerdere thrillers grijpt Vandermeeren je meteen bij de keel door ijzersterk te starten en niet meer los te laten. Dat gevoel dat je meteen bij de zaak betrokken wordt, blijft doorheen het boek sterk aanwezig. Ook de onderhuidse spanningen waar ze zo sterk in is, blijven in het boek duidelijk aanwezig. De personages, vooral Kirsten, zijn sterk uitgewerkt, waardoor je ook voeling met hen hebt.

Toch is dit boek ook iets anders dan haar anderen. Je merkt dat het om een samenwerking met een ander auteur gaat en dat daardoor de nuances van beide persoonlijkheden voelbaar zijn. De gerechtelijke procedures omtrent de zaak zijn duidelijk van de hand van Damen, terwijl Vandermeeren vooral verantwoordelijk is voor de spannende elementen.

Het prachtige Lissabon komt uitgebreid aan bod, zonder dat het teveel wordt. Je krijgt gewoonweg zin om het vliegtuig te nemen en er even een bezoekje te gaan brengen.

De schrijfstijl is ook licht aangepast tegenover haar andere werken, net door die samenwerking. Dit merk je in kleine nuances en beschrijvingen, voornamelijk ook door de beschreven procedures en concept van het verhaal. Vandermeeren schrijft meestal een ander type van thriller.

Conclusie: Rusteloos was niet mijn favoriete Vandermeeren boek, maar ik heb er zeker van genoten. Het is een sterk begin van een trilogie die ongetwijfeld zijn niveau zal behouden. De lat werd hoog gelegd, maar er is zeker nog ruimte voor groei. Ik kijk alvast uit naar het vervolg!

4 kraaien voor deze mooie thriller

Rusteloos van Damen & Vandermeeren

Titel: Rusteloos

Auteurs: Damen & Vandermeeren

Uitgeverij: Van Halewijck

Publicatiedatum: September 2018

Recensie door Karin

Waardering: 4 kraaien

         

Wat vond ik van de cover ?

Ik heb een vooruit-exemplaar mogen lezen, in pdf, dus de cover heb ik maar even opgezocht. Een vrouwenfiguur in donkere straten in een historische stad, gaat er een zekere dreiging van uit ? Sowieso denk ik dat het boek opvalt in de handel. Alleszins zou het boek zeker en vast mijn aandacht trekken zodat ik het zou oppakken om er meer over te weten te komen.

Wat verwacht ik van tevoren ?

Ik ben fan van de boeken van Hilde Vandermeeren en haar thrillers die meestal gebaseerd zijn op een min of meer onbekend medisch thema. Ik vermoed dat er aan elk van die boeken dan ook een zeer uitgebreide research vooraf gaat, en dat bewonder ik wel. Verder spelen haar boeken meestal in het buitenland, en hebben ze daardoor voor mij een internationale uitstraling, ben best wel trots op mijn landgenote J. Voor mij zijn de verwachtingen dan ook hoog gespannen voor deze samenwerking tussen schrijfster en advocaat. Gaat het boek in dezelfde stijl zijn als de andere boeken van Vandermeeren, komt er een mooi plottwist ?

Mijn recensie :

De van oorsprong Vlaamse Kirsten heeft zich als advocate gevestigd in de Portugese hoofdstad Lissabon, ze werkt als een van de jonge advocates bij een gerenomeerde firma en is verloofd met Tomás. Als de dochter van een politicus verdwijnt en de hoofdverdachte een Vlaamse aannemer in Lissabon blijkt te zijn, wordt Kirsten als advocate van deze verdachte aangewezen. 
Het verhaal wordt vanuit 2 standpunten verteld, dat van Kirsten als advocate, en vanuit het oogpunt van onderzoeksjournalist Miguel. Naast de verhaallijn rond de verdwijning van Mariana speelt ook nog het verleden van Kirsten en de relatie tussen Kirsten en Tomás.

Soms ontpopt een gerucht zich tot een mythe. En soms is het goed om mythes in stand te houden.

Het boek is voor mij meer een politieverhaal dan  een thriller, maar dan zonder het politie-aspect, en wel vanuit de invalshoek van de advocaten van de verdediging en de journalist, en dat is ook weer zo eens iets anders. Ik ergerde me wel een beetje aan het feit dat Kirsten zo weinig aandacht heeft voor haar moeder, hoewel je duidelijk merkt dat die met iets zit. Gelukkig zet zich dat naar het einde van het verhaal min of meer recht.  Naar mijn gevoel kabbelt het boek op een gezappige manier voort naar een goed uitgewerkte ontknoping, maar de eerlijkheid gebiedt me toe te geven dat ik de laatste 15 hoofdstukken in 1 ruk heb uitgelezen, en daardoor een dezel van miijn nachtrust ergens ben kwijtgespeeld.

Doden kunnen altijd wachten, het zijn de levenden die iets goed te maken hebben.

Het laatste hoofdstuk is dan ook een gigantische cliffhanger naar deel 2 van deze trilogie, en ik vind het altijd prettig als een boek op het einde nog zo’n boost krijgt. Vooral omwille van die ontwikkeling op het einde kijk ik dan ook met plezier uit naar het vervolg !

Het boek is geen typische Hilde Vandermeeren, en dat vind ik op zich een beetje jammer, maar al bij al is het toch een mooie samenwerkingen tussen 2 topmensen in hun vakgebied.  Ik geef ‘Rusteloos’ met plezier een dikke 4 kraaien !

Nieuw schrijfduo

Op 27 september zal Rusteloos verschijnen van het duo Damen & Vandermeeren. Nooit van gehoord denk je? Van deze combinatie zeker nog niet, wnat Rusteloos is hun eerste boek. Maar het duo bestaat uit de bij onze facebookleden zeer populaire Hilde Vandermeeren die een schrijfverbond aan gaat met een in Vlaanderen bekende advocaat.
Wij zijn heel nieuwsgierig wat het duo gemaakt heeft en of het net zo goed gaat zijn als de soloboeken van Hilde.

Waar gaat het over?
Kirsten is een jonge strafpleitster die voor een gerenommeerd advocatenkantoor in Lissabon werkt. Wanneer de dochter van een Portugese partijvoorzitter vermist wordt, krijgt Kirsten haar eerste grote strafzaak. Ze verdedigt een Vlaamse projectontwikkelaar die verdacht wordt van betrokkenheid bij deze verdwijning. Volgens de publieke opinie is hij schuldig en de druk van de media is enorm. Haar cliënt houdt zijn onschuld vol, maar is hij te vertrouwen? 
Een onderzoeksjournalist ontdekt feiten die een nieuw licht werpen op de zaak. Sommigen hebben er alles voor over om de waarheid te verbergen. Zelfs moord. Er staat veel op het spel. Wie wint en wie verliest?

Moord in de aula van Damen & Rozie

Titel : Moord in de aula

Auteur : Walter Damen & Joëlle Rozie

Uitgeverij : Borgerhoff & Lamberigts

ISBN : 978 90 893 16851

In het vorige boek ‘Moord op de boekenbeurs’ van Walter Damen (en Jan Geerinck) werden TV-koks Jeroen Meus en Piet Huysentruyt vermoord. 

Met de opmerkelijke en ophefmakende Belgische strafpleiters Sven Mary en Jef Vermassen in hun kielzog hebben Damen & Rozie deze keer, onder de  originele titel ‘Moord in de aula’,  genoeg voer om een verhaal van jewelste te schrijven. 

Ditmaal speelt het verhaal zich af in de Antwerpse universiteit, meer bepaald de faculteit rechten.  Deze afdeling wordt opgeschrikt door de gewelddadige moord op professor Joke Roossen, een niet echt geliefd persoon door haar studenten waardoor er vrij snel een vinger gewezen wordt naar één bepaalde jongeman.  De zus van Roossen neemt al snel Meester Vermassen onder haar arm.  Terwijl de vermoedelijke dader beroep doet op Meester Mary.

Een niet al te opmerkelijke titel met een niet al te blitse cover.  Bloedspatten doen reeds vermoeden dat de moord een bloederig tafereel wordt.  En dat is het ook.  Hierdoor zit je als lezer direct in een leuke flow, als thrillerlezer is een bloederige moord meestal een leuk gegeven, niet ?  Maar al snel krijgt deze positieve flow een enorme uppercut waardoor de zwaartekracht de bovenhand neemt en het verhaal een neerwaartse curve kent.  Toegegeven, op de achterflap wordt er reeds vermeld dat er veel oog is voor onderzoekstechnieken en juridische benamingen.  Maar tevens wordt er ook een melding gemaakt van bloedstollend verhaal en op dat vlak blijf je als lezer enorm op je honger zitten. 

Al heel vroeg wordt Nathan van Parijs aangewezen als dader wat de spanning grotendeels reeds verpest, want verder gebeurt er buiten de moord namelijk nauwelijks iets.  Zeer veel overbodige herhalingen en tal van bladvulling maken van deze thriller (what’s in a name) een saai doorleesboekje.  In het begin geloof je nog dat de auteurs met een verrassing afkomen, dat er nog gespeeld wordt met enkele spanningselementen, maar neen … het blijft bij hopen.  Een enkele poging wordt ondernomen door een andere mogelijke dader aan te wijzen, maar in plaats van deze betichting iets meer uit te werken wordt er verder niks ondernomen.  De uiteindelijke dader is totaal geen verrassing meer.  Spijtig eigenlijk, want dit had best iets spectaculairs kunnen worden mits meer spanningselementen toe te voegen en al het overbodige weg te vegen.

Dankzij de korte hoofdstukken leest ‘Moord in de aula’ vlug weg, maar daar blijft het ook bij. 

De fout bij de naam Van Parijs of van Parijs is iets wat me gedurende het hele boek tot vervelens toe opviel.  De ene zin wordt het zo geschreven, de volgende zijn weer anders.  Dat zijn zo’n belangrijke zaken die zouden opvallen door proeflezers of auteurs èn die je als lezer blijven opvallen als het verhaal niet echt beklijvend is.

Student Nathan en slachtoffer Roossen worden redelijk neergezet, terwijl de andere personages zeer afgevlakt zijn.  Het politiekorps wordt zeer sec beschreven.  De ouders van Nathan reageren mijns inziens niet zoals andere ouders (zeker met hun achtergrond) reageren en zijn als dusdanig totaal niet realistisch weergegeven. 

Als je interesse toont in zaken die puur rond wetteksten en het recht gaan is er een kleine kans dat ‘Moord in de aula’ iets voor je kan betekenen.  Voor de meerderheid van de thrillerfanaten bestaat er, spijtig genoeg, de vrees dat je het met me eens zal zijn.

Ann