Pat Craenbroek ondervraagd

1) Pat, stel jezelf eens voor in drie woorden 

Goh, mogen het er echt maar drie zijn? 😊 ... hierbij heb je dan alvast het eerste: eigenwijs (in de zin van geloven in wat ik doe en doen waar mijn hart ligt). Aan te vullen met: hoog rechtvaardigheidsgevoel (ik kan absoluut niet tegen onrecht) en doorzetter. Of je kan er ook gewoon "een hardwerkende vrouw" van maken...

2) Kan je nu hetzelfde doen met Uitgebroed? 

Drie woorden die je boek omschrijven.

Apart - mix thriller en psychologische roman - verrassend. 

Moeilijk hoor, zo in drie woorden... 😊

3) Wat doe je naast schrijven - waar liggen je andere passies?

Ik ben een moeder van zes kinderen, waarvan drie pluskinderen, ze zijn allemaal het huis uit en volwassen, maar ze blijven uiteraard ons meest dierbare bezit. Verder combineer ik werken in het ziekenhuis met opdrachten in de zakenwereld en heb ik dus bijna steeds tijd te kort. 

Een passie is (of was) sporten, ik liep (voor de Nederlanders: rende) heel graag en kon ook uren aan een stuk op een tennisveld staan, jammer genoeg hebben twee meniscus scheuren roet in het eten gegooid, nu fiets ik nog wel, maar dat is meer omdat het 'moet'. Ik blijf dus hopen op een mirakel in de toekomst zodat mijn knie kan herstellen en ik weer volop zou kunnen gaan tennissen. 

Een andere passie is reizen, de wereld zien, andere culturen opsnuiven... dan zie je vaak hoe goed wij het hier hebben.

Verder ben ik ook nogal geëngageerd -dat hangt samen met dat gevoel voor rechtvaardigheid- en ben ik actief binnen twee vzw's, voor zover ik er de tijd voor vind: de vzw Maxx (die steun biedt aan kinderen met Smith Magenis Syndroom) en de vzw Ne(s)t, die er is voor jongeren uit de jeugdzorg, het gaat dan vooral om meisjes die in handen van tienerpooiers zijn gevallen. De vzw helpt om hun leven weer op de rails te krijgen, maar biedt ook een dak boven hun hoofd, juridische en medische bijstand.

4) Je hebt een medische achtergrond - Hoe heb je dit gebruikt in je boek?

Ik heb mijn kennis een beetje "misbruikt", nagedacht hoe ik ze kon aanwenden om mijn personages zaken te laten doen waar ik anders wellicht niet zou zijn opgekomen. En ik weet ook dat, hoewel sommigen het een tikje ongeloofwaardig vinden, het echt wel zou kunnen wat ik in het boek beschrijf. Ik heb zowel mijn geneeskunde- als mijn forensische kennis kunnen gebruiken en dat is natuurlijk wel fijn, omdat je er weetjes in kan steken die je niet meteen in de handboeken geneeskunde terug zal vinden.

5) Er is veel vraag naar de e-book versie van Uitgebroed. Geruchten zeggen dat dit er spoedig aankomt. Kan je dit bevestigen? 

Ja inderdaad, leuk hé? Eigenlijk was ik van plan om er nog even mee te wachten, maar de vraag is zo groot dat het er deze maand nog aankomt! En het gaat door de twee pittige dames van Hamley Books worden uitgebracht, iets waar ik heel blij mee ben. Zoals de meesten wel weten is Uitgebroed op de markt gebracht via Indie publishing, een formule die voor sommige schrijvers ongetwijfeld heel goed werkt. Maar ik heb behoefte aan een echt partnership, regelmatig overleg en iemand die me wat achter mijn kont zit om zaken af te werken :-). Maar vooral dat gevoel om een echte partner te zijn met je uitgever, de verantwoordelijkheid te delen, beslissingen samen te delen, te sparren... daar heb ik echt behoefte aan. En dat heb ik gevonden bij Hamley Books, zij brengen het e-book dus nog deze maand op de markt!

6) Ben je al op een nieuw boek aan het "broeden"? :) Zoja, kan je al een tipje van de sluier oplichten? 

Eigenlijk ben ik nu aan twee boeken aan het werken, niet echt een bewuste keuze om er meteen twee te schrijven, maar door de twee verhalen die zowat tegelijk in mijn hoofd opkwamen. Het gaan twee totaal verschillende genres worden. Het eerste zal terug een thriller zijn, in de stijl van Uitgebroed, met verschillende verhaallijnen die samenkomen (de lezer moet er dus wel even zijn hoofd bijhouden). Er zullen terug stukjes authentiek zijn en uiteraard zal alles gekruid worden met zaken uit de geneeskunde en weetjes uit de gerechtelijke geneeskunde. Het verhaal zal helemaal anders zijn maar de opbouw min of meer vergelijkbaar met Uitgebroed. De werktitel is voorlopig "Uitgekookt", maar dat kan nog veranderen in een ander "Uit-"woord.

En dan ben ik nog aan een soort roman, een novelle, bezig, die ik "Het bedrijf" heb gedoopt. Pure fictie, er zal wat symboliek inzitten, geen gerechtelijke toestanden, geen politie. Wel verraad en emoties die uit te leven zijn gegrepen. Ik heb niet de pretentie om me met hem te vergelijken maar ik zou zeggen à la Stephen King zonder de horror, een beetje in de stijl van zijn Gwendie's knoppenkist, hoewel het verhaal helemaal verschillend is.

Binnenkort trek ik er een week op uit, in mijn eentje, om al mijn notities die ik her en der heb neergepend samen te brengen in twee manuscripten.

7) Ben je van plan om ook compleet andere genres van boeken te gaan schrijven? Als je kon kiezen, welk genre zou je dan eens willen doen?

Ah, ik denk dat ik deze vraag net al deels beantwoordde! 

Ik zou verder graag ook nog eens iets echt literair doen, zoals mijn lievelingsauteurs Jose Saramago of Khaled Hosseini schrijven. Of zoals Lize Spit, ik ben nu in Het Smelt bezig, nog maar aan pagina 90, dus de vreselijke zaken moeten nog komen denk ik, maar ik ben wel helemaal weg van haar schrijfstijl. Dit is echte taalvirtuositeit en zo zou ik ook graag eens een boek schrijven.

8) Als je ooit een historisch verhaal zou schrijven, welk tijdperk zou je dan nemen en waarom?

Dat is een moeilijke vraag, ik ben niet echt goed in geschiedenis en ik vind opsommingen van feiten en data zelf niet zo prettig om lezen. Mijn man daarentegen is daar net fan van! Misschien iets in de periode waarin Vesalius zijn eerste lijkschouwingen deed of de Middeleeuwen. Maar ik zou het wel volledig fictief maken. Ik denk echter niet dat ik dat genre ooit zal schrijven.

9) Wat zou een echte vervulling van een schrijversdroom zijn voor jou?

Nog nét iets bekender worden en nét iets meer boeken verkopen zodat ik er voor een stukje van zou kunnen leven. Eens een award winnen. Ik ben met uitgebroed 5 keer genomineerd, wat super is en een enorme erkenning. Aan de andere kant mis ik de echte bekendheid om veel publieksremmen binnen te halen en zijn de stemmen die ik krijg versnipperd over de verschillende awards. Nu loopt enkel de award op vrouwenthrillers.nl nog waar op kan gestemd worden, maar we zullen wel zien he!

Maar boven alles: de kans krijgen om de boeken te schrijven die ik zelf graag wil schrijven, om me er mee te amuseren, mijn fantasie te laten werken.

10) Heb je nog iets dat je wilt delen met de lezers? Shoot! 

Als je een echte droom hebt, ga er dan voor. Ook al is het niet steeds makkelijk, ook al krijg je wel eens het deksel op de neus.... als jij er zelf honderd procent in gelooft... doe het dan en doe het met heel je hart. En geniet van elk moment dat je hebt. Denk niet: dat doe ik later wel. Want op een bepaald moment zal later gewoon nu zijn. 

Blijf dromen, jaag je dromen na en doe ze uitkomen!

Hilde Vandermeeren ondervraagd

Door Sandra J. Paul

Of: hoe je als kinderboekenauteur naar succesvol thrillerauteur evolueert

Hilde Vandermeeren is een naam die ongetwijfeld meerdere belletjes doet rinkelen. Aanvankelijk schreef zij meer dan veertig kinderboeken waarvoor zij meermaals prijzen won, maar het was pas toen ze als thrillerauteur de markt op ging, dat Hilde Vandermeeren écht potten begon te breken.

In 2017 won zij de prestigieuze Hercule Poirot-prijs met haar boek Schemerzone, maar dit is bijlange niet het enige boek dat de nodige aandacht kreeg van Vandermeeren. Dit jaar verraste zij iedereen door een samenwerking aan te kondigen met Walter Damen rond een trilogie, die begint met het boek Rusteloos.

Samen met Damen signeerde Vandermeeren meermaals op de Boekenbeurs, wat ook de aanleiding was om een gezellige babbel met haar te hebben daar.

Hilde, bedankt om wat tijd vrij te maken! Het zijn drukke dagen voor jou.

‘Klopt, het is heel druk met de Boekenbeurs en intussen ben ik ook aan mijn tweede boek in de reeks aan het schrijven: Bodemloos. Het is dus inderdaad zeer druk.’

Je hebt een samenwerking met Walter Damen voor Rusteloos. Hoe is die tot stand gekomen?

‘Walter en ik werden samengebracht door uitgeverij Van Halewyck. Tijdens een kennismakend gesprek was er meteen een klik tussen ons die gebleven is. We hebben toen op vrij korte tijd samen het concept voor onze trilogie bedacht. De grote verhaallijn was er vrij snel, daarna begonnen we doorheen allerlei ideeën te gaan, om zo dan uiteindelijk de details op papier te zetten. We vulden en voelden elkaar goed aan.’

Wat was er belangrijk voor jullie?

‘De openheid en eerlijkheid tegenover elkaar en de manier waarop we het verhaal bedachten. Dit is echt een samenwerking die volledig gelijkwaardig verliep. We hadden beiden onze ideeën en ook beiden onze sterkten die we toegepast hebben om dit boek tot stand te brengen. Zo is het juridische bijvoorbeeld erg sterk aanwezig door zijn ervaring. Ik voelde de samenwerking als top aan. Daarnaast hadden we ook heel veel gemeen. Zo hebben we beiden een tweelingzus, wat erg leuk was.’

Wat is je grootste ambitie? Zijn er nog andere dromen die je wil verwezenlijken?

‘Ik heb geleerd heel blij te zijn met wat ik heb en daar hou ik me ook aan. Mijn grootste droom is om schrijfster te kunnen blijven. Ik heb recent ook behoorlijk wat keuzes gemaakt in mijn leven om dat te kunnen doen. Schrijven is mijn passie. Daarnaast zou ik ook wel iets willen doen rond scenario’s, dus wie weet?’

Als je zou kunnen schrijven over een ander tijdperk, wat zou je dan kiezen?

‘De toekomst. Je hoeft er weinig research voor te doen omdat je gewoonweg alles zelf kunt creëren. Dat is echt wel mijn ding. Daarnaast spreken de Middeleeuwen me ook sterk aan, vooral het donkere van kastelen en het mysterieuze daaromtrent.’

Welke auteur zou je graag eens willen spreken? Wie is je voorbeeld?

‘Het zou geweldig zijn om eens in het hoofd van Roald Dahl te kunnen kruipen. Die man had zoveel ideeën – hij was gewoonweg geniaal. Dat moet ongelofelijk zijn om dat te kunnen doen.’

Hoe zit het met je gezinsleven en het schrijven?

‘Mijn gezin voelt de impact van het schrijven wel. Een auteur is gewoonweg altijd met zijn vak bezig, waar en wanneer dan ook. Zij weten dat ik vaak gewoon zit weg te dromen en mijn vak ook heel ernstig neem. Als wij op vakantie gaan naar een ver oord, kan ik nooit langer dan een paar dagen niét aan mijn boeken denken. Mijn man is mijn eerste lezer. Hij weet ook dat ik isolatie nodig heb om te kunnen schrijven.’

Hilde, bedankt voor dit fijne gesprek! We wensen je alvast zeer veel succes met deel 2 in de trilogie.

De man die zijn boeken pent (letterlijk)

C: Koen Broos

Interview met Kevin Valgaeren, door Sandra J. Paul

Kevin Valgaeren is een auteur waar je ongetwijfeld al van gehoord hebt. Hij is een getalenteerd man, die sinds 2011 tot nu vier zogenaamde Gothic Novels publiceerde. Zijn laatste, Blackwell, werd genomineerd voor de Hercules Poirotprijs, die op 28 oktober wordt uitgereikt op de Boekenbeurs.

Pittig detail: overdag werk Kevin in een boekhandel!

Bij deze een verslag van een bijna twee uur durend Skypegesprek, waarin we het hadden over allerlei fijne details en zo zelfs ontdekten dat we behoorlijk wat gemeen hadden.

Kevin, kan je jezelf even voorstellen aan de lezers in drie woorden?

Boeken, introvert, humor.

De humor is vaak politiek incorrect, sarcastisch of cynisch, maar even vaak gewoon heerlijk onnozel. Ik ben een grote fan van de betere platvloerse mop.

Kan je hetzelfde doen over je boeken?

Thrillers, donker, historisch

Zoals we allemaal wel weten, zijn het zeldzamen die kunnen leven van de pen. Ik vermoed dat dit bij jou niet anders zal zijn? Wat doe je zoal naast schrijven?

Wel, ik werk bij een drukke boekhandel in Leuven.

Daarnaast lees ik veel boeken en beluister ik jazzmuziek (tijdens het lezen). Ik ‘verspeel’ (letterlijk dan) veel tijd op de PlayStation. Ik verzamel vulpennen (waar ik ook mee schrijf), ben gek op typografie, lettertypes dus. Bij de opmaak van het binnenwerk van mijn boeken, heb ik veel zeggenschap over de fontkeuze. Ook bij de Blackwell-cover, had ik veel in de pap te brokken. De foto heb ik zelf uitgekozen.

Waarom heb je gekozen voor de Gothic Novel? Dit is een zeer uitzonderlijk genre in ons land, dus ik kan me voorstellen dat het niet evident was om je eerste boek uit te geven?

Wel, mijn interesse rond dit tijdperk begon reeds in mijn tienerjaren. Toen ik twaalf jaar was, had ik een leesachterstand; lezen interesseerde me ook niet echt. Tot mijn grootmoeder me een boekje schonk van De Vijf, waarin gotische elementen verwerkt zaten. Ik groeide op in de jaren negentig, toen gotische films ook erg in waren. Na het zien van de film Dracula, met Gary Oldman, ben ik me beginnen te verdiepen in de geschiedenis van Engeland.

Vanaf het moment dat ik begon te schrijven, gebeurde de keuze om in dat genre te werken dan ook organisch.

Hoelang heb je gewerkt aan De Ziener, je allereerste boek?

Ik ben een man van de details. Al bij al ben ik zo’n vijftal jaar bezig ben geweest met dit boek. Ik begon eraan toen ik 25 jaar was en het was klaar op mijn 29^ste. De eerste versie heette eigenlijk ‘De Gewaarwording’. Het boek werd door allerlei uitgeverijen geweigerd – terecht overigens – en daarna herschreven tot De Ziener. Eigenlijk was De Ziener een uit de hand gelopen proloog van Bloedlijn, mijn tweede boek. Maar die proloog ontaardde in een verhaal van dik 450 pagina’s, dus tja. Toen dit manuscript klaar was, heb ik terug de ronde der uitgevers gedaan en ben zo bij Kramat terechtgekomen, die mijn eerste twee boeken uitbrachten.

Waarom zat er uiteindelijk vier jaar tussen Bloedlijn, je tweede boek en Seance, je derde?

Ik ben altijd blijven schrijven, maar in die periode ging ik op zoek naar een andere uitgeverij en dat vergde wat tijd. In die periode was ik bezig aan Seance, en toen dat boek uiteindelijk verscheen bij Lannoo, lag het eigenlijk al twee jaar klaar. Voor mij leek die periode dan ook niet zolang als het in werkelijkheid was. Stoppen met schrijven deed ik nooit. De lezers zijn gelukkig trouw mee gevolgd naar mijn nieuwe uitgever, wat me veel deugd doet.

Tegen de tijd dat Seance uitkwam, was ik al aan Blackwell bezig.

Wat voor een kick gaf het je om je allereerste boek in handen te houden?

Dat herinner ik me nog zeer goed. De eerste keer dat ik De Ziener zag, was bij de geplande boekvoorstelling. De uitgeefster had het allereerste exemplaar bij en gaf me dat enige tijd voor de voorstelling begon. Ik trok me meteen terug op het toilet en heb er een kwartier naar staan kijken, compleet overdonderd. Dat moment vergeet ik nooit meer.

Bij de andere boeken had ik datzelfde gevoel, maar wat ik meemaakte met De Ziener, is niet meer te evenaren uiteraard. Je eerste boek is zeer bijzonder.

Welke van jouw boeken draagt jouw persoonlijke voorkeur?

Blackwell is voor mij overduidelijk het beste van wat ik al gedaan heb. Veel mensen merken dat ik zelf ook sterk evolueer als schrijver, omdat de lat ook altijd hoger moet liggen, zowel voor mij als naar mijn publiek toe. Naast het feit dat dit boek naar mijn mening het beste is, is het ook mijn persoonlijke favoriet.

Als je vandaag naar een onbewoond eiland vertrekt en je mag slechts één boek meenemen, welk zou je dan meenemen?

Goh, ik twijfel sterk tussen David Copperfield (Dickens) of IT (King), dus één boek kan ik echt niet kiezen. Anne Rice's The Witching Hour vervolledigt mijn top drie. Gezien ik deze boeken wellicht meermaals zou moeten lezen op dat eiland, kies ik ook liefst voor heel dikke boeken om me zo langer bezig te houden.

Als je de kans krijgt om naar een luxeresort op een eiland te mogen vertrekken voor de komende drie maanden, betaald weliswaar, zou je daar dan je volgende boek schrijven, of zou je luilekkeren?

Lekker niets doen hou ik exact één week vol. Als ik een week niet geschreven heb door drukte of wat dan ook, zoals de kerstperiode, word ik lastig en begin ik te zeuren. Je zou me dus geen plezier doen met drie maanden luilekkeren.

Zal je volgende boek ook een Gothic Novel zijn en ben je er al aan bezig?

Jawel. De eerste versie van het volgende boek is drie kwart klaar. Werken aan die eerste versie duurt ook het langst. Ik hoop die in het voorjaar van 2019 klaar te hebben. Ik schrijf al mijn boeken met de hand (vandaar ook mijn liefde voor vulpennen), vooraleer ik ze in de computer steek. De bedoeling is dat het uitkomt in het voorjaar van 2020.

Je schrijft al je boeken met de hand? Dat is ongelofelijk.

Ja. Ik ben naast een trage lezer ook een trage schrijver. Het ritme van met de hand schrijven, komt overeen met mijn manier van schrijven en denken. Het past bij me.

Weg van de Victoriaanse tijd, indien je een hele nieuwe reeks boeken zou schrijven, over welke historische setting zou je dan graag nog willen schrijven?

Hedendaags, niet historisch. Soms voel ik mij beknot door de metaforen, de details en de associaties die gepaard gaan met het tijdperk waarin mijn boeken zich afspelen. Ik heb wel wat ideeën en zou het ook geweldig vinden om eens een hedendaags verhaal neer te pennen.

Hoeveel uur per week ben je bezig met je stiel?

Ik probeer 2 uur per dag te schrijven (1000 woorden) met mijn vulpen.

In al de randactiviteiten, zoals sociale media, marketing, evenementen, signeersessies, enz., steek ik ook behoorlijk wat tijd, maar dat lukt me nog wel. Meestal blijven de signeersessies beperkt, waardoor het haalbaar blijft allemaal. Het liefst van al wil ik gewoon schrijven, daar is het me om te doen.

Droom je ook wel eens luidop in je boekhandel over je verhalen?

Toch niet. Wanneer ik werk, kan ik mijn boeken goed loslaten. Het is vaak zo druk in de winkel dat ik nauwelijks tijd heb om zelfs maar na te denken. Daarnaast promoot ik nooit mijn eigen boeken bij de klanten. Mijn baan als boekhandelaar en schrijver houd ik netjes gescheiden van elkaar, zoals het hoort.

Klassieke vraag: Zou je ooit willen stoppen met werken om je volledig te focussen op de pen?

Ja. Het leukste aan schrijven is het schrijven zelf, dus ik zou me zeker niet eenzaam voelen als ik minder in contact kom met mensen. Weet je, als tiener ontdekte ik dat iets creatiefs in me had. Ik heb dit schrijven nodig als een uitlaatklep.

Ik heb vroeger verschillende zaken geprobeerd: theater, de lokale radio, regisseren … allemaal creatieve dingen die wel bij me passen, maar uiteindelijk vond ik het schrijven het interessantst omdat ik dit volledig alleen kon doen. Ik haal mijn energie uit het intens bezig zijn met iets, maar daarom niet met mensen of in groepsverband. Ik ben heel graag alleen, wat mijn vrouw ook prima vindt overigens.

Soms is dat wel moeilijk. Ik ben een avondmens, zij een ochtendmens.  Soms slaapt zij al als ik nog volop aan het schrijven ben. Wij zijn als worteltjes en erwtjes als het ware; we doen elk van ons ook andere dingen. Zij volgt cursussen voor haar plezier en doet veel zonder mij.

Stel dat jij de Hercule Poirotprijs niet wint, wie mag het dan wel zijn?

Ik heb geen enkel van de vier andere boeken gelezen, moet ik eerlijk bekennen, maar als iemand het verdient, vind ik wel Jos Pierreux, die voor de 4^de maal genomineerd werd dit jaar.

Wat mij betreft: Ik wil natuurlijk dat mijn boeken door zoveel mogelijk mensen gelezen worden, en zo’n prijs helpt daarbij. Die zorgt ervoor dat het boek meer aandacht krijgt, en als je wint brengt die een heleboel nieuwe potentiële lezers mee zich mee. Dat is wel heel belangrijk. En ik beken eerlijk: die gelimiteerde Mont Blanc-pen spreekt me erg aan. 😉 Dat soort van pennen zit ver boven mijn budget.

Ik stel voor dat je bij Lannoo toch eens een ballonnetje oplaat rond die pen, Kevin. Wie is jouw grote schrijversidool?

Stephen King, nog altijd. Ik lees nog elk boek van hem, gewoon omdat hij zo goed is en blijft. De belangrijkste les van King die ik geleerd heb, is dat personages belangrijker zijn dan de plot, iets wat ik zelf ook wil verwezenlijken. De man schrijft soms tweehonderd pagina’s waarin niets gebeurd, maar toch hang je aan zijn lippen omdat hij zo’n goede verteller is. Nog steeds schrijft hij minimaal twee boeken per jaar.

Ann Rice, de auteur van o.a. Interview with the vampire is ook een rolmodel. Zij heeft mij geïnspireerd om aan De Ziener te beginnen. Ze is wat afgezwakt en heeft haar dieptepunten gekend maar ze is nog steeds een geweldig auteur.

Dus, als je een auteur zou kunnen interviewen?

Stephen King of Anne Rice, maar misschien toch liefst Anne Rice omdat zij zo’n bijzondere persoonlijkheid is en wij van King al veel afweten.

Kevin, als afsluiter ga ik nog een kleine quiz met je doen, gebaseerd op weetjes en dingen uit je persoonlijke leven of zaken die jou ongetwijfeld interesseren.

In welke jaar kwam het boek Dracula uit?

(Zonder enige aarzeling!): 1897

Hoeveel exemplaren liggen er van Blackwell in jouw winkel in Leuven, en waar?

Eén in elke etalage (we hebben er twee) – hoewel ze hem daar misschien wel kotsbeu zijn intussen!

Hoeveel treden heeft het trapje van de winkel waarop jouw boek gedisplayd staat?

Vier, en het trapje staat schuin over mijn werkplek. 

(Nota: speciaal voor deze vragen heb ik deze ochtend de winkel gebeld!)

Wie was volgens jou Jack The Ripper?

Ik moet eerlijk bekennen dat ik niet zoveel ken van The Ripper. Ik vind hem nog steeds erg intrigerend als zaak, maar heb zelf geen theorieën. De auteur Judith Flanders suggereert overigens dat de reden waarom The Ripper nog steeds tot de verbeelding spreekt, is omdat moorden in die tijd haast nooit gebeurden. Vandaag worden er veel meer moorden gepleegd.

Sherlock Holmes of Doctor Watson?

Leuke en goeie vraag! Na veel overweging ga ik dan toch maar voor Holmes, hoewel Watson ook wel een belangrijke plek heeft in mijn hart. Ik heb mijn personages overigens gebaseerd op hetzelfde concept. Dawkins is mijn persona (Watson) en Blackwell is wie ik zou kunnen zijn (Holmes).

Dankjewel Kevin voor de zeer fijne babbel! We wensen je alvast ontzettend veel geluk met je nominatie.

Sandra J. Paul, in naam van Thrillerlezers

Alle info over Kevin en Blackwell vind je terug op www.kevinvalgaeren.be