donderdag 18 juli 2019

Buiten het boekje met Jacqueline Coppens

Jacqueline Coppens begon al vroeg met schrijven. Op de basisschool legde ze een eigen poëzieschriftje aan en schreef gedurende een aantal jaren haar gedachten in dichtvorm op. Op latere leeftijd begon ze met het schrijven van columns en korte verhalen. Hiermee won ze diverse schrijfwedstrijden en publiceerde in verschillende verhalenbundels en op (literaire) websites. Van jongs af aan leest ze al graag misdaadromans en het is daarom niet verwonderlijk dat haar twee boeken thrillers zijn. Al wil ze in de toekomst ook een roman schrijven.


Haar thriller Omdat ik je mis kwam eind juni uit. Vandaag vertelt zij over haar favoriete boeken en welke juist niet.




*Wat lees je momenteel?
Mind games van Leona Deakin



*Welk boek heb je niet uitgelezen?

Meerdere, waaronder Ik ben pelgrim.



*Welk boek geef je graag cadeau?

Vele hemels boven de zevende. Griet op de Beeck


*Welk boek had je graag zelf geschreven willen hebben?

Is moeilijk te zeggen. Iedere auteur heeft zijn unieke stem. Waar ik jaloers op ben is de prachtige schrijfstijl van Griet op de Beeck



 *Welk boek lees je graag voor aan je kinderen vroeger of nu?

Boeken van Annie M.G. Schmidt. De kikkerboeken van Max Velthuijs

 

*Welk boek las je vroeger stuk?

Heb ik nooit gedaan, ik las alles maar een keer. Er is één boek dat hoog op de nominatie staat om nog een keer te lezen: Honderd jaar eenzaamheid van Gabriel Garcia Marquez. In de nieuwe vertaling.



*Wat is jouw quilty pleasure op leesgebied?


Goed geschreven romantische, licht erotische romans. Laatst een Karen Rose gelezen, met een spanningselement. Was lekker lezen voor een keer!


*
Welk boek las je ivm een hype en vond je tegenvallen?

Ik neem niet zo snel een gehypt boek ter hand. Ik ben pelgrim was er misschien een, maar daar ben ik niet echt aan begonnen en besloot niet verder te lezen. Dus die viel tegen.




woensdag 17 juli 2019

Huis vol leugens van Nicci French


Met Het Geheugenspel, het eerste boek van Nicci French (bestaand uit het schrijversechtpaar Nicci Gerrard en Sean French) is mijn liefde voor -psychologische- thrillers ontstaan. Ik werd gegrepen door de subtiele maar zeer aanwezige onderhuidse spanning, de goed uitgewerkte personages, het effectieve taalgebruik, krachtige dialogen en weergaven van gedachten van personages én natuurlijk het mooie plot. Ik heb alle boeken van dit schrijversduo gelezen en op een enkele na vond ik ze even prachtig. Moest even wennen aan de Frieda Reeks maar heb die uiteindelijk ook in mijn hart gesloten.

En toen was er weer een nieuwe standalone, Huis vol Leugens. Wederom zo’n heerlijke typische Nicci French. Geen heftige bloederige moorden, maar wel die subtiele spanning die onder je huid kruipt. Personages met wie je je gemakkelijk verbindt. Personages van wie je alles wilt weten. Personages aan wie je allemaal gaat twijfelen. Een plot waar je in mee gezogen wordt. Een verhaallijn die je niet meer loslaat. Tot je bijna blij bent dat je ’s nachts niet kunt slapen en het boek kan uitlezen…

In Huis vol Leugens gaat het om Neve, moeder van twee pubers en echtgenote van de wat sombere Fletcher. Ogenschijnlijk leidt ze een zorgeloos leven. Ze is succesvol in haar werk, heeft veel vrienden en vriendinnen die haar allemaal zien als vertrouwenspersoon.  Ze heeft alleen een moeizame relatie met haar puberdochter die voor de nodige troubles heeft gezorgd de laatste jaren. Ook heeft Neve een groot geheim. Ze heeft een stiekume relatie met haar baas en heeft regelmatig seks met hem in zijn flat.
Als ze op een onverwacht moment een appje van hem krijgt om naar het appartement naar hem toe te komen ontdekt ze zijn dode lichaam. Hij is overduidelijk vermoord. In een vlaag van paniek maakt ze de flat tot in de puntjes schoon, neemt alle spullen die naar haar zouden kunnen leiden mee en doet er alles aan om haar geheim voor zichzelf te bewaren. Ondertussen wordt het moordonderzoek gestart en raakt Neve verstrikt in haar leugens, ontdekt allerlei leugens en geheimen om zich heen en om haar eigen huid te redden moet ze zelf op zoek naar de moordenaar.

De kracht van het verhaal zit ‘m in de opbouw en uitwerking, het neerzetten van de sfeer. Steeds meer raak je betrokken bij de gedachtenwereld van Neve. Haar spanning, haar onrust, haar geheimen en ontdekkingen worden de jouwe… Echt razendknap beschreven!

En dan was daar het einde van het boek en even was ik teleurgesteld. Geen einde met vuurwerk en champagne. Tot ik me realiseerde dat dit einde zo ontzettend goed past bij Neve en de opbouw van het verhaal; een ander wellicht meer spectaculair slot had afbreuk gedaan. Zo suddert het verhaal en hoe het verder zou kunnen gaan nog wel even door in je gedachten…

Nicci French heeft een heerlijk boek afgeleverd voor de liefhebbers van psychologische thrillers!

Van mij krijgt het boek de volle 5 kraaien!
Annemarie

dinsdag 16 juli 2019

maandag 15 juli 2019

Vandaag Stockholm cuisine

Vandaag komt het tweede deel uit van Hanna Lindberg

In de wereld van sterrenrestaurants draait alles om status en er is geen groter statussymbool dan de Gouden Chef van het Jaar-Award. Al tien jaar op rij gaat de award naar chef Florian Leblanc, maar dit jaar wordt gefluisterd dat niet Florian, maar zijn ex-partner en aartsvijand John Ragnarsson kans maakt.



Solveig Berg, journaliste, woont de prijsuitreiking bij met haar baas, Vanja Stridh. Zij werkt al een aantal weken aan een geheim project waar ze Solveig die avond over zal inlichten. Maar op het moment dat de winnaar bekend wordt gemaakt gaan ineens alle lichten uit en klinken er schoten. Als de lichten weer aangaan ligt Vanja op het podium. Dood.


De pers over haar vorige boek:
Stockholm Confidential


"Goed geschreven verhaal waarbij de spanning langzaam opgebouwd wordt. Een vlotte schrijfstijl die juist in een jachtig boek als dit tot zijn recht komt.' Nederlands Dagblad



"Wervelend en filmisch geschreven debuut dat smaakt naar meer.' Zin


"De karakters worden goed uitgediept en de plot is zeer sterk en mooi uitgewerkt. Een frisse vlotte schrijfstijl.' NBD Biblion

De wolven van Daniel Cole


Titel: De wolven
Auteur: Daniel Cole
Uitgeverij: Luitingh- Sijthoff
Publicatiedatum: juni 2019
Recensie door: Tamara
Kraaien: 4,5

In De wolven van Daniel Cole, de loeispannende climax van de Ragdoll-serie, worden Wolf, Baxter en Edmunds geconfronteerd met een onmogelijke nieuwe zaak.
William Fawkes zelfgekozen isolement wordt doorbroken vanwege de schijnbare zelfmoord van zijn goede vriend Finley Shaw. Om zijn dood te verklaren duikt Wolf samen met Baxter en Edmunds diep in het verleden van zijn vriend. Het wordt een race tegen de klok wanneer het interne onderzoek naar Wolfs rol bij de Ragdoll-moorden steeds intenser wordt. Dan stuit Wolf ook nog op vergaande corruptie binnen het korps, en dreigt hij meer te verliezen dan alleen zijn carrière… Zullen Wolf en Baxter hun meest complexe zaak ooit overleven?

“Hij keek naar de opzijgeschoven bak blaadjes tussen hen in. “Je plant gaat dood.” “Dat is mijn lunch!”

Ik heb nu alle 3 de delen gelezen van de Ragdoll- serie en ik moet zeggen dat deze auteur een erg wisselende manier heeft van schrijven. Zo vond ik deel 1 wel oké, maar deel 2 daarin tegen kreeg ik amper uitgelezen. Daarom begon ik eigenlijk een beetje met heel veel tegenzin aan dit boek.
Maar wat heb ik genoten van dit boek!!! Alles zit erin. Spanning, sensatie, haat, liefde, verraad maar ook heerlijke plottwisten die je niet van verre ziet aankomen. Door dit boek vergat ik af en toe zelfs te ademen. Vele “ohh”'s en “aaahhh”'s vlogen door de  kamer (tot ergernis van mijn man).  Dit keer was er niet zo heel veel gruwelijkheden te bekennen in het boek (tot tegenstelling van Ragdoll) maar dat maakte dit keer niet veel uit. Ik kreeg echt het gevoel dat dit boek door een ander geschreven was, zo anders dan de andere 2.

Steeds word je op het verkeerde been gezet en al is het wel vrij snel duidelijk wie de corrupte agent is, maakte dat voor mij niets uit want de manier waarop ze hem pakken is met 1 woord geweldig.
En ook al had ik behoorlijk de pest aan Andrea ( Wolfs ex) met haar actie op het einde heeft ze heel wat bonuspunten weten te scoren! ( Zelfs een “You go girl!” roep vanaf de bank)

Het enige minpunt wat ik kon vonden waren 2 rare woorden in het boek. Zoals “ogen die braken” en “achenebbisj”. Ik heb een levendige fantasie maar “ogen die braken” gingen mij toch iets te ver haha.

Al waren voorgaande delen niet heel geweldig, ik zal ze wel op volgorde gaan lezen. Puur omdat je dan in deel 3 veel dingen mist die in voorgaande delen aanbod zijn gekomen.
Ik hoop ook echt op een vervolg van Wolf en Baxter. Ik ben echt van die 2 gaan houden. De magie, haat en liefde zitten bij die 2 heel dicht bij elkaar en vullen elkaar mooi aan.
En Rouche mag zeker ook niet ontbreken;)


Spanning: 4
Psychologische ontwikkeling personages: 3
Leesplezier: 5
Schrijfstijl: 5
Plot: 5
Spanning: 4


zondag 14 juli 2019

Marionet van Daniel Cole

Titel: Marionet
Auteur: Daniel Cole
Uitgeverij: Luitingh- Sijthoff
Publicatiedatum: februari 2019
Recensie door: Tamara
Kraaien: 4

In Marionet, het vervolg op bestseller Ragdoll van Daniel Cole, is er een copycat moordenaar aan het werk…
Rechercheur Emily Baxter krijgt te maken met een nieuwe zaak die haar akelig bekend voorkomt: een lichaam dat in dezelfde onmogelijke houding is opgehangen aan draden als bij de Ragdoll-moorden. Dit keer ligt het lichaam echter aan de andere kant van de wereld, en met het woord LOKAAS in de borst gekerfd.
Terwijl de media-aandacht steeds groter wordt, moet Baxter helpen bij een andere moordzaak. En dan treft ze eenzelfde soort moord aan: nu staat het woord POPPEN op de borst. Voor wie is het lokaas bedoeld, en wie zijn de poppen? Maar nog belangrijker, wie heeft de touwtjes in handen?

“ Hij liet de lichtbundel over het verkoolde lichaam glijden, bleef nerveus op borsthoogte steken voordat hij bij het nu skeletachtige gezicht uitkwam.”

Toen ik aan dit boek begon, vroeg ik mijzelf stiekem af of ik niet beter Ragdoll kon herlezen. Het was best wel een tijdje geleden en vele boeken zijn daarna gelezen. Achteraf gezien had ik het misschien toch beter kunnen doen. Ik kon me niet meer heugen wat er met Wolf was gebeurd bijvoorbeeld.

Maar het maakte het leesplezier er niet minder om. Het boek zelf verloopt soepel, maar hier en daar best behoorlijke inkakmomentjes wat ervoor zorgde dat ik het boek minder snel ging oppakken. Ook in dit boek komen lekkere gruwelijke details naar boven, wat niet altijd even geschikt is voor mensen met een zwakke maag. Maar toch ben ik niet helemaal lyrisch over dit boek. Wellicht dat het komt door de inkakmomentjes of dat het plot iets te ver is gezocht naar mijn mening... Ik durf het echt niet te zeggen.

Wat ik wel een behoorlijk schoonheidsfoutje vind, is de zin: “De bebloede sneeuwvlok die door de lucht danste.” Op zich een prachtige dramatische zin, maar zodra er bloed tegen een sneeuwvlokje komt lost het op of het zakt met een rotgang naar beneden. Ik moet ook toegeven dat ik dit boek wat meer dramatischer geschreven vond dan Ragdoll. Niet dat het mij nu zat te irriteren maar het begon wel op te vallen.

Het verhaal is wel actueel en dat zette mij toch wel een beetje aan het denken. Wat in dit boek beschreven staat, kan daadwerkelijk ook echt gebeuren. Gelukkig komen sektes niet of nauwelijks voor in Nederland maar het blijft wel een eng gebeuren. Mensen die zo aan iemands geloof kunnen hangen en daardoor alle realiteit verliezen....

Mijn eindconclusie: Een vermakelijk boek, maar niet de topper van de week wat mij betreft.

Spanning: 4
Psychologische ontwikkeling personages: 4
Leesplezier: 3
Schrijfstijl: 3
Plot: 3
Spanning: 3

zaterdag 13 juli 2019

De boekenkast van Sandra J. Paul



Sandra J. Paul is een veelzijdig auteur die vooral bekend staat om haar Young Adult-boeken en thrillers. Zij debuteerde in 2015 met de Eilanden-reeks, gevolgd door de thrillers Azerty en Moordspel. Haar boeken werden meteen in Vlaanderen en Nederland uitgebracht en massaal gelezen. 

Vandaag laat ze haar boekenkast aan ons zien.



Hoe divers is jouw boekenkast?

Zeer divers! Ik heb Engels- en Nederlandstalige boeken staan van Vlaamse, Nederlandse en internationale auteurs. Ook qua genre ga ik zeer divers: van King (nog steeds mijn favoriet) tot Jodi Picoult, aangevuld met Dan Brown, allerlei thrillerauteurs (Fitzek, TM Logan, Claire Mackintosh ... tot een hele hoop thrillerauteurs die nog vrij nieuw zijn. Ook Arlidge staat ertussen. Van auteur Vince Flynn heb ik de hele reeks. Flynn was een spionage-auteur die helaas op jonge leeftijd overleden is. Sindsdien wordt zijn reeks verdergezet door auteur Kyle Mills, die ik persoonlijk ken en regelmatig mee praat. 
Van Vlaamse auteurs heb ik vooral boeken van bevriende collega's zoals Hilde Vandermeeren en Sterre Carron. Van Toni Coppers heb ik ook een paar boeken, en dan zijn er nog Young Adult-collega-auteurs zoals Chinouk Thijssen en Greet Ilegems.


*Staan ze op alfabetische volgorde, kleur of andere wijze gesorteerd?
Nee, helemaal niet. Ik heb een boekenkast op onze leefruimte boven en eentje beneden, naast mijn schrijfbureau. Boven staan degenen die ik echt bijhoud en vaak ook gesigneerd zijn, beneden is een opstapeling van boeken van auteurs die ik verzamel zoals King en Picoult, en de boeken die ik nog dien te lezen, aangevuld met boeken over mijn favoriete steden Londen en New York - wij verzamelen boeken over katten in steden, zoals het geweldige Felines in New York, een fotoalbum met bijzondere katten in een bijzondere Newyorkse setting. Ook boeken over bijzondere Londense stekjes behoren tot mijn collectie. Daarnaast heb ik een stapel boeken gekocht in de New York Public Library shop die de collectie aanvullen. Ik heb ook een boekenplank met mijn werkmateriaal en eigen boeken.

*Wat zijn de 3 mooiste boeken die je hebt?
Een special edition over Jack the Ripper, een van de grootste mysteries die me al jaren bezighoudt. Ik lees heel veel over The Ripper.
Felines in New York, gekocht in de NY Public Library.
En als laatste denk ik aan een special edition van de werken van Sherlock Holmes. Sir Arthur Conan Doyle was een van de redenen dat ik begon met schrijven - ik heb al zijn boeken verslonden en verzamel ook special (Engelstalige) editions van zijn werk.
Ik ben echt wel een verzamelaar als ik dat nu zo neerpen.

*Staat jouw favoriete boek aller tijden daar ook tussen?
Nee, dat boek is Christine van King. Ik heb daar drie versies van, waarvan een echt wel beduimeld is door het lezen en herlezen. De andere twee zijn een hardbound en een special edition met bijzondere cover. Die herleesversie is dus de versie die ik veelvuldig lees, zonder dat ik de anderen ervoor hoef te beschadigen.

*Belandt elk boek in de kast of doe je ook makkelijk weg?
Ik doe zeer gemakkelijk weg - recent hebben we nog letterlijk bakken vol met boeken aan bibliotheekjes in de streek geschonken. Dit zijn NL en EN versies.

*Lees je veel?
Veel meer terug dan vroeger, dankzij oa mijn e-reader. Ik combineer nu de twee - 's avonds durf ik gemakkelijker mijn e-reader vast te nemen omdat ik dan in de zetel lig en dit handiger (en beter voor de ogen is). 
In het weekend grijp ik gemakkelijker een boek. Er gaat eigenlijk nog steeds niets boven een fysiek boek. Het papier, de geur, de inkt, ... ja, toch nog steeds grote fan van gedrukte boeken!

*Waar lees je het allerliefste?
Thuis, in de zetel, naast mijn kinderen. We hebben regelmatig familiemomenten en dan vind ik het heel fijn om samen te kunnen lezen met hen. Als we TV kijken, doen we dat ook actief en in familieverband. Lezen is net hetzelfde.

*Aan welke boeken uit je jeugd heb je mooie herinneringen en bezit je die ook?
Ik verslond boeken als kind. Kostschoolboeken waren mijn favorieten, maar ik kan me niet meer herinneren welke specifiek. Dan was er De Vijf (Enid Blyton) de Olijke Tweeling ... Die had ik indertijd allemaal - ik denk ze dat ze zelfs nog bij mijn moeder op zolder taan.
 Ik groeide op met strips - elke strip van Suske & Wiske had ik, maar Jommeke vond ik maar niets. Daarnaast herinner ik me ook heel levendig de Tina-stripverhalenreeks. Elke week ging ik naar de bib, op zoek naar die Tina-strips. Sommigen heb ik tot twintig keer gelezen.
Ik had ook een abonnement op die reeks, maar op een gegeven moment mocht dat niet meer van mijn moeder omdat ze vond dat ik er te oud voor werd - toen was ik een jaar of vijftien, denk ik. ;) Er waren ook omnibussen van. Echt stapels had ik daarvan.
Dan waren er de Virginia Andrews-reeksen, zoals Bloemen op Zolder. Die heb ik ook verschillende keren gelezen. King leerde ik als prille tiener kennen - ik had er zelfs nachtmerries van, maar toch bleef ik ze lezen. 

*Kom je uit een gezin waar veel gelezen werd?
Nee, ik was de enige. Mijn broers lazen wel een beetje, maar niet zoveel. Mijn zus stal af en toe mijn Tina-strips en las die dan stiekem, waardoor ik altijd op zoek moest gaan naar mijn boeken. 
Mijn moeder las als kind wel, maar omdat zij zelfstandige was met een zwaar werkschema, gebeurde dat niet zoveel meer. Ik was eigenlijk de enige in ons gezin die altijd las - zelfs op mijn eigen verjaardagsfeestjes ;).

*Leen je wel eens boeken uit?
ja hoor, maar niet de special editions of collector's items. Die blijven netjes bij mij. 
Voor de rest ben ik daar vrij soepel in.