zaterdag 8 april 2017

Rauw van Yvonne Deinert

Titel: Rauw
Auteur: Yvonne Deinert
Uitgeverij: LetterRijn 
140 pagina’s

Yvonne Deinert geboren in Amsterdam (1965) debuteerde In mei 2014 bij LetterRijn met haar eerste Young Adult, Het midden van nergens. Het Leesbureau plaatste Het midden van nergens op een alternatieve lijst voor de Jonge Jury voor VMBO'ers en Superboek bracht het uit als luisterboek. Nu twee jaar later ligt opnieuw een Young Adult boek klaar met als titel Rauw.

Met de sportschool, school, zijn vrienden en zijn vriendin is het leven van de negentienjarige Bram best oké, tot in een klap alles anders wordt. Sporten, stappen, examens en feesten krijgen ineens een rauwe rand. Maar ondanks zijn woede, twijfels en verdriet gaat hij door. 
Rauw is een verhaal over verlies en pijn maar vooral over keihard vallen, opstaan en je leven na een heftige gebeurtenis weer op de rails krijgen. 

Zelden vertel ik iets over de buitenkant van een boek, maar bij dit boek wil ik toch even mijn mening kwijt. De harde cover samen met de titel Rauw maakt meteen indruk. Het voelt een beetje kil en verdrietig tegelijk. En wie is de schaduwpersoon? De rode letters schreeuwen om aandacht. Een boek dat ik graag wilde lezen, want Ik was heel nieuwsgierig naar het verhaal.

Het boek begint met hoofdstuk 0, waarbij een alledaagse onenigheid tussen het jonge stel, Bram en zijn vriendin Iris, luchtig aanvoelt. Maar meteen daarna volgt er, door een zeer heftige gebeurtenis, een wending in het verhaal. Zijn tweelingbroer is er niet meer.
Vanaf dat moment weet de auteur je te binden met de hoofdpersoon Bram. Zijn schuldgevoel, zijn verdriet alsmede zijn boosheid is zeer realistisch beschreven. Bram die er nu alleen voor staat. Waar hij eerst alles kon delen en vragen aan zijn broer, beseft hij nu maar al te goed dat hij nu zelf de beslissingen moet maken. Zijn identiteit is weg, of was dat wel zijn ‘ik’ toen Tim nog leefde?

Tim ging altijd voor. Als een kip maar één poot zou hebben, had ik nooit kippenpoot gegeten. Zeker weten.
Bram probeert zijn verdriet en schuldgevoel te verwerken, waarbij hij gelukkig steun krijgt van zijn ouders en vrienden en vriendinnen. 

Rauw is een mooi geschreven boek, met een rauw randje. Ook deze zou hoge ogen scoren op de alternatieve lijst voor VMBO'ers.

Plot: 3,5
Spanning: 3
Leesplezier: 4
Psychologie: 3,5
Schrijfstijl: 4
Originaliteit: 4

Ik geef Rauw 3,5 sterren.
Daniëlle

vrijdag 7 april 2017

Boekpresentatie Geen kind meer

We hebben vandaag een druk programma voor de boeg, hadden van tevoren een strakke planning gemaakt zodat we overal op tijd zouden zijn. 
Helaas ging dat al vrij snel mis, want ja, er bestaan zoiets als files, en die kunnen de boel wel eens flink ophouden. Na een lekkere lätte waren we vanaf Ink toch echt ruim een uur van tevoren naar Uden vertrokken zodat we van tevoren nog even met Esther en de meiden van de Crime Compagnie konden kletsen. Maar goed, klokslag 17.30 stappen we dan toch gelukkig de boekenwinkel in Uden binnen om deelgenoot te zijn van de boekpresentatie van het debuut Geen kind meer van Esther Boek.


Helaas was de rij voor Esther dermate lang dat haar persoonlijk spreken niet gelukt is, wel de complimenten van Ilse en Sanneke van de Crime Compagnie voor mijn recensie in ontvangst mogen nemen, bloos, boos toch wel een beetje.  Voor Ink waren dit oude bekenden, voor mij de eerste kennismaking, erg leuk om beiden te ontmoeten, dit smaakt zeker naar meer.
Geen kind meer, een  boek wat ik had mogen pré lezen en wat me diep had geraakt.

Dit vat gelijk ook de boekpresentatie samen. Met een brok in onze keel luisteren we naar de prachtige woorden van Esther voor haar gezin en hoe het boek een feit is geworden.
Nog steeds is het niet te bevatten dat deze nachtmerrie je kan overkomen, soms lees je in de krant dat er een meisje verkracht is en iedereen heeft gelijk zijn oordeel klaar. De dader moet achter de tralies, punt, geen discussie mogelijk. Maar wat gebeurt er met een jongen en zijn familie als hij onschuldig blijkt te zijn.
Geen kind meer is een boek uit het hart geschreven, het zal velen ook eens flink achter de oren laten krabben. Dit beaamde de
advocaat die bij de presentatie aanwezig was en mooie woorden sprak.
Mooi om te zien dat het gezin alles op alles zet om dit verschrikkelijke familietrauma te overwinnen en zo goed mogelijk de draad van het normale leven weer op te pakken.
Ieder verwerkt het op zijn eigen manier en krijgt de zorg die men nodig heeft, er is onvoorwaardelijke liefde voelbaar.

Helaas zijn wij genoodzaakt om gelijk na de presentatie gelijk door te reizen naar onze volgende date waardoor we ook dan geen tijd meer hebben even persoonlijk met Esther te praten, maar dat gaat vast nog gebeuren.
Na een provisorische picknick in de auto starten we de bolide naar Made, want ook daar geven we acte de presente bij een wederom debuterende schrijfster.
Het was een presentatie met een lach en een traan, één om nooit te vergeten.

Groet,

Bianca

Over het spoor van Eva Keuris

Titel: Over het spoor
Auteur: Eva Keuris
Uitgeverij: Prometheus
Uitgave: maart 2017

Over de schrijfster:
Eva Keuris (1978) studeerde in 2005 af aan de opleiding Writing for Performance van de HKU. Tijdens haar studie werkte ze als eindredacteur voor de soap Onderweg naar Morgen en als dialoogschrijver. Ook schreef ze diverse toneelstukken en televisieseries en momenteel is ze eindredacteur van SpangaS en geeft ze les aan de Schrijversacademie. Met haar toneelstuk Addergebroed won ze in 2005 de Hollandse Nieuwe Toneelschrijfprijs.
Over het spoor is haar debuut.

Achterflap:
Op donderdag 21 augustus verschijnt de naam van Jordi de Wit om 20.30 uur op de politietelex. Het tienjarige jongetje is door zijn moeder als vermist opgegeven. Om 23.34 uur ziet agente Wilma de Rijk iets drijven in het riet van een vijver in het natuurgebied tussen Hilversum en Bussum, ongeveer anderhalve kilometer van de speelplaats waar Jordi voor het laatst werd gezien. De staat waarin het lichaam wordt aangetroffen, maakt al snel duidelijk dat het jongetje niet uit zichzelf in het water beland is. Jordi de Wit wordt op 30 augustus begraven. Zijn hele school is aanwezig, hij is nog nooit zo populair geweest. Kort na de moord worden drie puberjongens opgepakt. Wanneer zij na hun gevangenisstraf vrijkomen, besluit ghostwriter Stella uit fascinatie voor de zaak en de dubieuze schuldtoekenning een boek te schrijven over de meest charismatische, hoogopgeleide van het stel, de enige van "de goede kant van het spoor" in Hilversum: Ingmar. Voor hem en zijn reputatiegerichte familie is het de kans om zijn onschuld te bewijzen en zijn imago te verbeteren, zodat zijn toekomst er zonniger uit komt te zien. Naarmate Stella en Ingmar dichter bij elkaar komen, lijkt de waarheid echter steeds verder weg te raken. Maar iemand moet toch weten wat daar gebeurd is, die avond?

Stella wordt eerst geintroduceerd met waar ze opgroeide en tot het schrijven van het boek Over het spoor komt. De grap is natuurlijk de werkelijke titel van het boek dat je leest en met dezelfde titel waar Stella aan werkt. Tot ze Ingmar ontmoet, de jongen die wordt gezien als het brein achter de vermeende moord op de tienjarige Jordi. Ingmar is een aantrekkelijke en intelligente jongen uit het betere Gooische milieu. Een jongen die op het eerste gezicht zelfverzekerd en ietwat arrogant overkomt. Ze ontmoet ook de andere hoofdpersonen in het drama, zoals de mededaders Remie en Julien.
De opzet van het boek is de onschuld gaan aantonen van de drie jongens die inmiddels een aantal jaren vast zaten.
Uit de ontmoetingen met de hoofdpersonen en de andere betrokken personages zie je langzaam de rollen verschuiven. Is Ingmar wel de leider, is hij wel zo zelfverzekerd? Is Julien wel alleen die blowende, depressieve , psychotische jongen? 
Het boek bestaat uit vele dialogen waardoor de personages goed neergezet worden en je meeloopt in het uitgebreide verslag. De families van zowel de jongens als van het slachtoffer en van Stella worden mooi uitgewerkt en zijn zeer realistisch neergezet.
Julien die wantrouwend is naar elk ander mens, volgens zijn omgeving, krijgt wel snel vertrouwen in Stella. Is dat ongeloofwaardig? Of is dat juist een mooie twist, omdat juist Stella uit de stukjes die je over haar persoonlijkheid leest, zelf ook stug in de omgang is. Herkent Julien dingen in haar? Of wil juist Julien heel graag zijn verhaal aan haar kwijt? Heeft hij een bedoeling met zich openstellen voor Stella?
Op het moment dat Julien het belangrijke boek Misdaad en straf van  Dostojevski aan Stella meegeeft, zit ik al klaar voor wat er dan gaat gebeuren. Mooi uitgewerkt door Keuris. De bijrol van stiefmoeder Isolde had wat mij betreft wel wat groter gemogen.
Ik vind het te makkelijk om te benoemen dat de schrijfster Eva Keuris scenarioschrijver is en het lijkt alsof je al een uitgeschreven script leest ,wat enkel nog verfilmd hoeft. Het leest heerlijk lekker weg en je stelt je toch genoeg vragen van hoe dit nu gaat verlopen. Wat is er toch gebeurd toendertijd?
Hoe uiteindelijk de waarheid dan toch aan het licht komt, verrast en dan vooral omdat dan nog steeds niet helemaal duidelijk is wie de hoofdrol had. Alhoewel dat door eerder genoemde karaktereigenschappen in het boek jusit weer wel erg duidelijk is. Dus: opletten, ook al lijkt het lekker makkelijk leesbaar.

De uitgever noemt het boek zelf een geniale psychologische thriller, dat is wel lichtelijk overdreven. Geniaal is het boek niet, maar ik heb een heerlijke thriller gelezen en dat zeg ik vaker niet als wel. Een boek waarin ik elke minuut dta het kon verder in ging

schrijfstijl                                4,5
leesplezier                             5
psychologische ontwikkeling 4
plot                                        4
spanning                               3,5
orginaliteit                              4

4,5 kraai









woensdag 5 april 2017

Yfke leest zich door de boekenweek


Lees(Boeken)week 

Hoe was jouw Boekenweek? Die van mij was niet spectaculair, maar je kunt ook niet zeggen dat er helemaal niks is voorgevallen. Imaak het voor mezelf interessant (soms onbedoeld). 
Bol.com organiseerde op vrijdag 17 maart een pre-Boekenweekfeestje. Voor wie niet naar het Boekenbal kon komen, zeg maar. En zoals de meeste mensen (waaronder ook ik) van slag raken wanneer de klok weer een uurtje vooruit wordt gezet, zo raakte ik ook een beetje van slag van dat feestje, waar ik met manlief naartoe mocht. Het was dan ook wel erg leuk – met medeliefhebbers van boeken, debutanten en gevestigde namen in het literaire wereldje “hangen” onder het genot van een glaasje prosecco (of een cola light) is geen slechte besteding van je vrijdagavond. Ik heb gehoord dat Kader Abdollah aan het eind van de avond zelfs zijn snor heeft afgezet. 
Ergens in mij had zich, door dit feestje, alleen onterecht het idee gevestigd dat de Boekenweek de volgende dag zou beginnen. Ik bestelde enthousiast een boek, zodat ik het Boekenweekgeschenk niet zou mislopen. De Volkskrant had een recensie ervan gekopt met ‘Er staat niet één mooie zin in’ en dat was voor mij al reden genoeg om het geschenkboekje met alle geweld te willen hebben. 
Zo Begin Je Een Revolutie, door Nadja Tolokonnikova (over het ontstaan van Pussy Riot en alle gevolgen van dien, doorspekt met tips voor de beginnende revolutionair) viel twee dagen later keurig op tijd op de mat, maar niet voorzien van een Boekenweekgeschenk.  
Ik besefte mijn fout; ik was te snel geweest. Verdikkeme. Lekker bezig weer, Ief.  Niet dat ik het erg vind om nog eens een boek aan te ‘moeten’ schaffen, maar handig is anders. 
Poging twee dan maar. Journalist en documentairemaker Teun van de Keuken had net een roman uitgebracht, Goed Volk, die leek me ook erg interessant. Goed Volk is een debuutroman over een man die bij het sterfbed van zijn vader terugblikt op zijn jeugd in een links-idealistisch gezien in Amsterdam. Een debuutroman van de oprichter van Tony Chocolonely, nota bene! Ik besloot dat ik netjes zou wachten tot de vrijdag van het Boekenbal, om dan dit boek te bestellen. 
Heb je mijn denkfout al gespot? Ieder weldenkend mens zou op dit moment de begindatum van de Boekenweek opgezocht hebben, maar ik niet, hoor.  Nee, mijn Google was niet stuk. Ik ben gewoon behoorlijk verstrooid af en toe en dan lijkt het me volkomen logisch om het meest logische na te laten. Niks opzoeken. En dus werd ook Goed Volk geleverd zonder Boekenweekboekje. Wel met boekendrop! 
Nu schijnt het dat naar buiten gaan goed voor je is (iets met vitamine D en sociaal contact, ofzo), dus op 26 maart heb ik uit pure wanhoop dan maar de fiets gepakt naar de stad en ben ik daar de eerste boekhandel die ik zag binnengegaan.  
Na lang weifeleheb ik gekozen voor Boud, van Eva Rovers. Ik heb iets met Boudewijn Büch: hij is een beetje voor mij wat voor hem de dodo was, denk ik. Een biografie van pakweg 574 pagina kon ik moeilijk weerstaan.  
En toen, bij de kassa, kreeg ik dan eindelijk het door mij zo felbegeerde geschenk. Woohoo! 
 Vol overmoed vroeg ik meteen om het Boekenweekessay van Connie Palmen. Als je er toch bent… 
Het Boekenweekessay was op. OP. Ik heb het zelf ook meegemaakt; je krijgt als boekhandel krattenvol geleverd als het op het geschenkboekje aankomt, maar het aantal essays wil nog weleens tegenvallen. Daar ben je dan ook zo doorheen. Maar toch: op. Op de dag nadat de Boekenweek geopend was. 
Het geschenkboek had ik nu ‘eindelijk’, dus ik was toch best wel blij. Uiteindelijk heb ik het essay ook gewoon gekocht, op Leiden CS. Daar kreeg ik er ook nog eens een appeltje bij! 
Het heeft uiteindelijk maar drie pogingen gekost. Het had erger gekund! (geloof me)  En daarna? Heb ik het Boekenweekgeschenk èn het -essay een paar dagen laten liggen en ben ik heel andere boeken gaan lezen. Ook heel logisch. 

Volgend jaar zet ik het gewoon meteen in m’n agenda. Wens me succes. 

~Yfke Brandhout