maandag 6 april 2020

Niet verder vertellen van Lisa Gardner


Titel: Niet verder vertellen
Auteur: Lisa Gardner
Uitgeverij: Cargo
Publicatiedatum: maart 2020
Recensie door: Ink
Kraaien: 4,5

Een beklemmend gevoel van onheil als je met de vrouw mee het huis ingaat en de trap oploopt. Wat is er gebeurd en haar gedachten zorgen voor al genoeg vragen en dan zijn we nog maar bij hoofdstuk 1.
Wanneer je een zo’n dreigend en verstikkend effect neer kan zetten, dan ben je een topschrijver.

Ik hou van de boeken van Lisa Gardner. De een is soms beter als de ander, maar ik vind ze allen heerlijk weglezen vol met spanning en plotwendingen. De vrouw heeft een schrijfstijl die mij blij maakt en mee op avontuur neemt.


Het boek heeft 3 personages vanuit wie het verhaal wordt verteld. Dit zijn:
Flora, die meer dan een jaar in de macht van seriemoordenaar Jacob Ness heeft vastgezeten. Zij gaat Warren helpen.
"Je hebt de vrouw die ik nu ben. Die naar een knappe, charmante man kijkt en gelijk aan Ted Bundy denkt. Die te mager, te hard en te moe is na zeven jaar zonder ook maar een nacht ongestoord doorslapen."


Warren
De hoofdpersoon van een hele serie. De stoere rechercheur die door blijft gaan, zelfs met hulp van Flora, welke niet de meest ideale hulp is. Ze krijgt hulp van Quincy, een FBI-agent die mee gaat zoeken naar meerdere slachtoffers van de seriemoordenaar Jacob Ness.


En dan Evie, ooit heeft zij, toen ze kind was per ongeluk haar vader doodgeschoten, althans dat is het verhaal. Wat klopt hiervan?
Nu verdenkt de politie haar van het doodschieten van haar man. Wij weten als lezer dat dit niet waar is. We volgen de vooroordelen van de rechercheurs en hoe ze gaan ontdekken hoe het werkelijk zit.
Elke keer krijg je als lezer een stukje van een puzzel. Het lijkt zo'n puzzel dat bestaat uit heel veel stukjes blauwe lucht. Wanneer een stukje past zie je steeds net meer van de lucht. Via een enorm doolhof met plotwendingen loop je het pad te zoeken en denk je het soms door te hebben. Maar dan volgt er weer een nieuwe plotwending. Pas na het lezen van zo’n 300 bladzijden beginnen er wat dingen verder op hun plek te vallen en kun je wat logische vermoedens gaan krijgen, waarvan je overtuigd raakt dat ze wel eens zouden kunnen gaan kloppen.

Via een ingewikkelde weg over het Darkweb waar wij als doorsnee mens gelukkig weinig weet van hebben en het een boeiend maar ook een huiveringwekkend onderwerp is om te weten hoe het daar werkt, komt de buitenstaander achter steeds meer info.
Zoals men noemt: Pooiers, roofdieren, huurlingen, ontvoerders en pyromanen zitten op het Darkweb.

En dan... het einde als alle stukjes blauw gelegd zijn...ben ik teleurgesteld. Niet omdat ik het fout had. Maar omdat het opgebiecht wordt door de dader waarom hij/zij het gedaan heeft en hoe het gelopen is. Ik noem dat altijd het Columbus effect. Alles wordt in 1 keer opeens verteld. Maar nu zelfs voordat de betrokkenen op een locatie zijn en die zich ook nog eens in een heftige brand bevinden. Terwijl ik weet dat zoiets secondenwerk is voordat de brand en rook bezit van je hebben genomen en je stikt. Maar men overlegt op het gemak hoe alles gegaan is, terwijl het vuur toeneemt.
Ik snap dat de brand het extra spannend maakt over wie het wel overleeft en wie niet.


Maar ik had na het geweldig goede verhaal waar ik bij de strot was gegrepen een veel spannender slot verwacht. Dit was voor mij een te makkelijk en niet logisch einde.
Een kleine domper na zoveel genieten en het scheelt een halve punt voor de spanning die in elkaar donderde!

Plot: 4
Spanning: 4,5
Originaliteit: 4
Leesplezier: 4,5
Schrijfstijl: 5
Psych:  4,5


zondag 5 april 2020

Oproep leesclub Hell city

Nu iedereen toch wat meer leestijd heeft, dachten wij nog een leesclub te draaien en wel met Hell City van Joanne Carlton.

Waar gaat het boek over?

Ze ontwaakt in een brandende stad.
Op de eerste dag ontdekken de monsters haar.
Op de tweede dag leert ze zich te verdedigen.
Op de derde dag redt een hond haar leven.
En dat verandert alles.
Hell City. De laatste halte.




Onze voorwaarden:
-          Je kan het boek in maximaal drie weken uitlezen en binnen die tijd een recensie schrijven
-          Je doet actief mee in de lezersgroep en beantwoordt alle vragen in elk blok. Hierin komen vragen over de inhoud, de cover, enz. Tijdens die 3 weken verschijnen extra vragen die ook beantwoordt moeten worden.
-          Je kan binnen 3 dagen starten zodra je het boek toegestuurd krijgt. Datum laten wij op tijd aan jou weten.
-          Je zet een foto van de cover bij aanvang in de groep en op jouw eigen tijdlijn. Mocht je twitter en insta hebben, dan ook graag daar. Met #leesclubthrillerlezers #Nightthinker. Maak een bijzondere foto zoals met een gekke hond bijvoorbeeld en je ziet jouw foto terugkomen in het verslag.
-          Na afloop van de leesclub zet je je recensie op 1 of meerdere van de volgende sites: /Bol/Goodreads/Bruna/Hebban met #boekvonnis #thrillerlezers
-    Je wilt het boek echt graag lezen en hebben. Natuurlijk mag je het boek na lezen weggeven, maar jouw plan is niet om mee te doen en zo geld te verdienen door het boek weer door te verkopen.

Niet geschrokken van de voorwaarden of allang bekend, dan kan jij je opgeven voor de leesclub met het boek Hell city.


Stuur een mailtje naar Thrillerlezersblog@gmail.com ovv Hell city 

zaterdag 4 april 2020

Boekvonnis van Home van Lara

In maart startte de leeclub met het boek Home van Lara Reims. Home is de opvolger van Upgrade en Black-out en het slot van de trilogie. Helaas het slot , als ik in de weken in de leesclub de deelnemers zo bezig zag.
Laat ik beginnen met alle deelnemers te bedanken voor deze erg gezellige en actieve club. Jullie hebben de lat best hoog gelegd voor volgende leesclubs. Ook Lara Reims voor alle antwoorden en vragen die je in de groep plaatste.

Waar gaat het slotdeel over?
Wat doe je als je de kans krijgt opnieuw te beginnen?

Zoveel antwoorden, zoveel vragen, zoveel verdriet. En dan moet je ook nog examen doen. En omgaan met het feit dat je vriendin een nieuwe liefde heeft. Maar dan ontdek je wat de inzet is van het conflict tussen Zeger en Thot. En welke rol er voor jou is weggelegd.
Rémi leeft op een plek vol magische technologie. Hij is op zoek naar de waarheid over zichzelf en de wereld om hem heen. Hij moet examen doen. En proberen in de Raad van het Creodroom te komen. En dan zijn er ook nog die vreemde berichten. Het lijkt wel of iemand hem puzzelstukjes aanreikt. Maar wie? En kan hij hem of haar vertrouwen?

Steeds duidelijker tekent de toekomst van het Creodroom zich af. Onlosmakelijk verbonden met de toekomst van Rémi. Vanaf nu zal alles anders zijn.



De cover

Daar kunnen we kort, maar krachtig over zijn:

Futuristische veelbelovende cover en past uitstekend bij de vorige twee delen.

Verwachting voor het lezen

Zoals Jaimy zegt: "Ik verwacht dat alle vragen die ik nog had van Black-out beantwoord worden en dat het verhaal mooi afgesloten wordt."


Maar het belangrijkste is natuurlijk hoe het lezen bevalt. Lukt dat in deze rare periode met Corona. Hoe is het om de personages terug te vinden. 

Hilona
Ik ben nu ongeveer halverwege het boek en geniet ontzettend van het verhaal. Fijn om weg te kunnen dromen in een wereld die even ver van de huidige realiteit staat. Mooi om te lezen hoe Emma en Rémi groeien in hun ontwikkeling en zich ontwikkelen als echte pubers.

Jaimy
Kom er iets moeilijker in, merk toch dat ik wat last van alle heisa heb de laatste paar dagen.
Rémi met zijn capsules en chips die gebruikt kunnen worden tegen virussen, ik zeg kom maar op!
Ben heel benieuwd hoe het allemaal afgerond wordt. Ik heb het idee dat Rémi even niet zo goed weet wat die moet, dus ook benieuwd welke richting hij uit zal gaan.

Wilma
Ik vind het heel goed in elkaar zitten. Het is best een lange zoektocht toch wordt het nooit ergens saai of gaat het vervelen terwijl je het toch al bijna drie dikke boeken verder bent. Ik vind het knap gedaan, heel spannend en voor mij toch wel wat uit mijn comfort zone. Ik ben principieel tegen het knutselen en manipuleren van mensen.

Yoo Meeae
Dit boek leest echt vlotjes weg
Ik zit zo in het verhaal
Soms een ergernis op emma maar dan vangt ze wat niemand anders kan vangen en dat maakt haar gedrag dan weer goed
Remi komt steeds dichter bij de waarheid

Majonne
Ben nu bij hoofdstuk 26 aangekomen, wat is het spannend aan het worden. Ik heb dat niet snel, maar ik krijg bijna de neiging om achterin te spieken.

Fany
Het boek is uit. Heb het eigenlijk bijna in 1 keer uitgelezen.
Het verhaal sleurde me weg uit de realiteit. Het idee van modificatie, genetische manipulatie en het dwarsbomen van iemands vrije wil is voor mij ontzettend boeiend maar toch voelt het ook angstaanjagend en gevaarlijk.

Lara , derde van rechts (of vierde van links kan ook)

Vragen meer dan genoeg aan Lara, de auteur. Dus slechts een kleine greep uit de 78 opmerkingen die ik zie tijdens het maken van dit verslag.

*Wanneer zette jij de laatste punt van dit 3e boek? Oftewel mis je Remi ?
Eind vorig jaar schreef ik het laatste hoofdstuk. Daarna ben ik er nog veel mee bezig geweest, maar niet met schrijven zelf. Ik vond het raar om af te ronden. Ik ben het afgelopen jaar zo druk met Black-Out en Home geweest, dat ik het echt mis om elke dag in die wereld te duiken. Gelukkig kwam er met de jonge jury en alles weer veel Rémi voorbij, dus ik ben er nog wel veel mee bezig. Maar het echte schrijven eraan mis ik zeker!

*Ben je al aan een ander boek bezig? En kan of wil je daar iets over kwijt?
Ja zeker 🙂 In september komt er een boek voor iets jongere kinderen aan, over een meisje dat het moeilijk heeft maar hulp krijgt van een wonderlijk doosje. Er komt ook een nieuwe ya aan. De thematiek uit deze trilogie laat me nog niet los 😊

*Is er een genre dat je nooit zou kunnen schrijven? Of waarover je nooit zou willen vertellen.
Leuke vraag. Feel good zal t nooit worden voor mij 😊 daar ga je me niet op betrappen. Misschien nog weleens een roman voor volwassenen, maar ik vind voor jeugd schrijven voorlopig geweldig om te doen.

*Over welk onderwerp of personage zou je nu in deze speciale corona tijden een boek schrijven? Misschoen wil je je steun betuigen of net iets heftig schrijven of...
Mooie vraag. Weet je, ik vind het heel moeilijk. Ik zou steun willen betuigen, maar het is te dichtbij en te actueel om erover te kunnen schrijven. De gebeurtenissen zullen een keer op papier terugkomen, maar nu moeten we het eerst meemaken. Ik probeer wel altijd in een boek een plek te maken waar ik iemand kan laten groeien en lezers in een ander verhaal kan laten stappen. Daarom hou ik ook zo van dit genre. Maar als ik hier ooit over schrijf zal het afleidend en hopelijk steunend zijn, iets heftigs voelt als te veel, het is al heftig genoeg.



De deelnemers slaan het boek dicht en maken hun recensie.
Hier wat quotes uit de recensies van elke deelnemer, daarbij opmerkend dat er zulke mooie recnesies tussen zitten, dat het gewoon jammer was alleen quotes hier te gebruiken):

Jaimy

Hoe een futuristische wereld dicht bij de werkelijkheid kan komen, laat Lara Reims zien in haar Rémi-trilogie.
Nog nooit heb ik me zo dicht bij een boek gevoeld als bij Home.
Meerdere keren sluitte het perfect aan op de rare wereld waar wij nu in leven en dacht ik meer dan eens: “dat was toch wat, als we ons zo genetisch konden laten afstellen dat virussen door het lichaam zelf werden opgespoord en vernietigd”.

Daar waar natuurlijk al vele lijntjes waren uit gegooid in zowel Black-out als nu in Home, was dit toch niet wat ik aan zag komen.
Er zouden nog nieuwe verhalen uit voort kunnen vloeien..... (hint, Lara)
Maar het is heel mooi samen gekomen in deel 3 en als het hierbij blijft is het ook meer dan goed.
Een waardige afsluiter van een top-trilogie.

Hilona

Het derde deel gaat verder waar het tweede deel eindigt en mede door de mooie en fijne schrijfstijl met veel prachtige zinnen, wordt ik vrijwel direct weer volledig het verhaal ingezogen. Mooi hoe hele actuele dilemma’s in dit boek ter sprake komen zoals bijvoorbeeld genetisch manipuleren, klimaatverandering en de steeds veranderende technologie.

Rémi en Emma die zich ontwikkelen tot echte pubers, inclusief alle gemakken en ongemakken die daarbij horen en voor een ieder zo herkenbaar zijn. Fijn dat in dit laatste deel ook veel aandacht is gegeven aan de andere personages, zoals onder andere de docenten en medeleerlingen. Dit geeft een mooie verdieping aan het verhaal en gaandeweg vallen er steeds meer puzzelstukjes op hun plaats.

Een eind dat een prima slotstuk is voor deze trilogie, maar waar ook zeker nog ruimte is voor een nieuwe verhaallijn en ik zou dat helemaal niet erg vinden, want alle personages (de een wat meer dan de ander) hebben toch stiekem allemaal een plekje in mijn hart gekregen.

Wilma

 Ik ben geen young adult en ik geloof niet in een door de mens maakbare wereld maar toch heeft Lara een triologie geschreven die me meetrok die wereld in en een wereld ik me prima vermaakt heb. Het heeft te maken met de meeslepende schrijfstijl en haar bijzondere omschrijvingen. Want waar denk je aan als iemand op een begrafenis duizend tinten grijs glimlacht? Dat is aan jou als lezer.

Ook in deze ogenschijnlijk maakbare wereld zijn nog twijfels, verwachtingen en teleurstellingen. Dat maakte dit deel zo sterk. Het is geen oppervlakkig spannend avontuur nee het heeft zeker diepte. Zaken als macht, geld, teleurstelling, liefde en geluk komen voor en roept ook vragen op en maakt dat je over dingen gaat nadenken.

Yoo Meeae

 De echte reden waarom Remi er is, was toch wel een beetje verrassend. Ik kreeg zelfs even een the 100 gevoel. Hoe lara deze virtuele wereld heeft kunnen creëren waarin je zelfs in je dromen plots in zit, vind ik echt heel uniek. Hoe ze je meesleept in de avonturen van Remi en Emma, hoe ze je meeneemt naar Abraham, hoe je zelfs teruggetrokken wordt in de flashbacks naar zijn ouders.

Dit boek was zo hartelijk welkom in deze tijden. En niet enkel dit boek, ook de andere boeken. Dit is een heerlijk dystopisch verhaal die zeer vlot las en je even de tijd van nu doet vergeten. We kunnen natuurlijk niet in de toekomst kijken, maar van mij zou dit wel mogen.

Fany

Home is het fascinerende einde rond het aparte Creodroom waar wensen, maar ook nachtmerries tot leven kunnen komen.
Opnieuw verrast deze auteur met een ogenschijnlijk vlot geschreven young adult, maar vergis je niet, tussen de lijnen zit er een diepzinnig verhaal verborgen over genetische manipulatie, technologische vooruitgang en het gevaar dat macht of zelfs onbegrensd idealisme met zich kan meebrengen.

Kan onze moegetergde Aarde met rust gelaten worden om zichzelf te herstellen en kan de mens ergens anders opnieuw beginnen? Is vrije wil ondergeschikt om te overleven en ziekte en dood tegen te gaan? Nog veel belangrijker in Home is de vraag of Rémi wel iemand kan vertrouwen. Hij weet de waarheid nu, maar wil je deze wel weten?

Door de auteur haar heerlijke personages, , de interactie tussen de leraars en studenten, haar doordachte verhaal en haar manier van schrijven is het moeilijk om afscheid te nemen van een bizarre toekomst, die misschien sneller realiteit wordt dan gedacht.

Deze ya trilogie is een aanrader om te verdwijnen uit de harde realiteit en je te laten betoveren door de wetenschap en zijn onbegrensde mogelijkheden maar vooral door de kracht van vriendschap, verbondenheid en liefde.

Eindoordeel

Een mooi eindcijfer voor de afsluiter van de trilogie



Lara Reims over de leesclub

Het derde boekvonnis, het laatste voor Rémi, Emma en de rest! Ik vond het heel fijn, zeker in deze lastige tijd, om een aantal vaste lezers weer te spreken. En om nieuwe deelnemers te ontmoeten die in een razend tempo de hele trilogie gelezen hebben.

We hadden het over of het lukte om te lezen, niet altijd makkelijk in deze tijd. Maar al snel waren we toch weer samen in de avonturen van Rémi en Emma verdiept. Ik vind het ontzettend leuk om mee te kijken naar wat jullie eruit halen. Naar zinnen en personages die jullie raken, dingen die jullie je afvragen. Het mooiste onderdeel voor mij deze keer? Jacqueline vroeg wat jullie nog over Rémi zouden willen lezen. En dat leverde een prachtige lijst met ideeën op. Daar ben ik heel blij mee. Ik ben nog niet uitgeschreven. Rémi en de anderen komen jullie zeker nog eens een knipoog geven.

Dus dank aan jullie allemaal voor jullie betrokkenheid, voor de leuke vragen, voor de gezelligheid. Voor de quotes en voor al het werk en de aandacht die jullie in de recensies hebben gestopt. Aan Jacqueline en Ink voor de begeleiding. Ik hoop jullie snel weer tegen te komen! Heel veel liefs en sterkte voor iedereen.






















Win Hypnose van Lars Kepler

Lars Kepler, het Zweedse schrijversechtpaar, besloot dat het na 10 jaar tijd werd om hun debuut 'Hypnose' te herschrijven. Alle opgedane kennis en ervaring zijn gebruikt om dit boek in een nieuwe vorm te gieten.

Waar Hypnose over gaat:Tien jaar geleden (let op het leuke tien jaar) heeft hij gezworen nooit meer iemand onder hypnose te brengen. Maar als inspecteur Joona Linna hem vraagt haar te assisteren bij een moordzaak waarbij de levens van een jongen en zijn zus op het spel staan, heeft Erik geen andere keuze. Hij doet wat hij heeft afgezworen en brengt de patiënt onder hypnose. Maar al snel wordt duidelijk dat Erik de prijs moet betalen voor zijn verbroken belofte. De deuren naar de hel lijken geopend en Erik wordt getroffen door een serie gewelddadige en onverklaarbare gebeurtenissen.

Bneieuwd naar de veranderingen? Of las het eerste deel nog nooit? Waag dan een kansje op Hypnose.
Hypnose is het eerste boek van Lars Kepler van een serie met Joona Linna. Hoe heet echter de stand alone van het duo?
Stuur een mail met het antwoord naar Thrillerlezersblog@gmail.com ovv Hypnose

vrijdag 3 april 2020

Luna van Roosen op de thee

Vandaag is Luna van Roosen bij ons op de thee. Haar boek Nightthinker verscheen onlangs en is het tweede boek wat zij schreef en is het vervolg op Daydreamer.

 Zij beantwoordt vandaag 5 willekeurig gekozen vragen uit de Pickwicklabels:

Als je een eigen bedrijf zou starten, wat zou je dan verkopen?
Ik zou het, denk ik, geweldig vinden om een soort instaptheater/themapark te beheren, gebaseerd op enkele bekende boeken. In dezelfde allesomvattende sfeer en omvang als ‘Caraval’. Waar lezers die het boek goed beheersen dus bíjna letterlijk in hun favoriete verhaal kunnen stappen. Plaats daar nog enkele gelinkte winkeltjes en eetzaken in…
Ik zou dus de grote droom van veel lezers verkopen. ;)

Als je terug in de tijd kon gaan, wat zou je dan doen?
Ik denk een totaal andere (studie)richting uitgaan om bijvoorbeeld beter te leren tekenen, zodat ik boeken in de aard van ‘Benjamin Lacombe’ zou kunnen maken en minder schoolstress heb, omdat ik daar dan voltijds mee bezig zou zijn.
Meer genieten van de mensen die er nu niet meer zijn en proberen een minder moeilijk kind te zijn.

Waar mag ik je 's nachts voor wakker maken?
Niets, laat me gewoon slapen, alsjeblieft.
Enkel (een van) mijn beste vrienden zou(den) me mogen wekken voor een bijzondere uitstap, bijvoorbeeld om nachtvlinders te gaan tellen of voor een strandwandeling onder de sterrenhemel.

Wat heb je het laatst gekocht?
Vandaag. Veel chocolademelk! Én ‘Truth or dance’ van Chinouk Thijssen.

Wat staat er nog op je bucketlist?
Ik was heel graag terug op ballet gegaan.



Nightthinker
''Dit is mijn verhaal, mijn eigen sprookjesachtige vertelling over een droomprins en een kasteel vol familiegeheimen. Een verhaal dat zo verkeerd loopt dat het mijn leven in groot gevaar brengt.''
Lora's aankomst in het kasteel stond niet in de sterren geschreven. Toch ontrafelt ze onder de sterrenhemel beetje bij beetje Bobby's familiegeheimen.

Elke nacht werpt de maan nieuw licht op Bobby's verhaal. Lora wil zijn waarheid ontdekken, maar bij elke ontdekking komt ook haar eigen veiligheid verder in het gedrang.
Is zij in staat om eindelijk rozen te doen bloeien? Of zal ze nooit ontdekken welke rol voor haar is weggelegd in dit sprookje?

Night Thinker is het tweede en laatste deel uit een tweeluik, het slot op het succesvolle Day Dreamer.

donderdag 2 april 2020

De schaker en het meisje van Alex Reeve


Titel:De schaker en het Meisje
Auteur:Alex Reeve
Uitgeverij:De Fontein
Recensie door Iris


Het verhaal
Leo Stanhope werkt als assistent-lijkschouwer in het Londen uit de Victoriaanse tijd. Hij is verliefd op Maria, een prostituee. In zijn hoofd is hij druk met trouwplannen. Als hij op een avond op Maria wacht om samen naar een concert te gaan, slaat het noodlot toe. Maria komt niet. Dan wordt er in het lijkenhuis een lichaam binnengebracht. Leo ontdekt zijn Maria onder het witte laken. Ze is opgevist uit de Thames. En Leo blijkt de belangrijkste verdachte. Om zichzelf vrij te pleiten, moet hij de dader vinden. Leo gaat op zoek. Daarbij probeert zijn ware identiteit angstvallig te verbergen. Leo is transgender. En op transgenderschap staat de doodstraf.

Tijdens zijn zoektocht naar de moordenaar ontdekt Leo dat iedereen die erbij betrokken is geheimen heeft. Als hij voorzichtig speurwerk verricht, angstvallig proberend zelf buiten schot te blijven, ontdekt hij onvermoede kanten van zijn geliefde.

Mijn mening
Met dit eerste boek over Leo Stanhope waarvan deel twee inmiddels in het Engels verschenen is, zet Alex Reeve een boeiend en sfeervol debuut neer. Je waant je in het Victoriaanse Engeland. Het gegeven van iemand die zijn identiteit moet verbergen in een tijd waarin zijn wie je wilt zijn nog veel minder vanzelfsprekend is dan nu, is mooi uitgewerkt en dit vormt meteen de essentie van dit boek.

Op vijftienjarige leeftijd verliet de hoofdpersoon als Lottie het ouderlijk huis, om als Leo de wereld in te trekken. Alleen een vriend waar hij mee schaakt en Leo kennen zijn ware identiteit.

“Ik was wat ik was, een jongen die de naam Lottie had gekregen en nu Leo was, en die, of hij het leuk vond of niet, verplichtingen had. Ik had van Maria gehouden en was het aan haar verplicht te achterhalen wie haar had vermoord.”

Ook later wordt de worsteling van de hoofdpersoon mooi neergezet:

“Onder water kon ik mezelf zijn. Niemand kon daar boos op me worden. Niemand kon me daar vertellen dat ik mijn nagels beter moest verzorgen of dat ik netjes recht moest zitten met mijn knieën tegen elkaar.”

Leo vlucht in het onderzoek naar de dood van zijn geliefde. In zinnen als deze wordt via een omweg zijn gevoel hierover duidelijk gemaakt. Leo doet Maria’s japon aan.

“Hij rook zoetig, naar haar. Ik sloeg mijn armen om mijn lijf, omhelsde de jurk en ik kon me bijna voorstellen dat Maria mij ook omhelsde.”

De strijd van Leo, de Victoriaanse maatschappij en de positie van de vrouw komen uitgebreid en geloofwaardig aan bod. De heldere schrijfstijl leest aangenaam, het boek is kundig vertaald. Het mysterie zelf komt wat traag op gang, maar voor de lezer die ervan houdt ondergedompeld te worden in een andere tijd en een andere maatschappij, is dit niet per se storend.

Alex Reeve schreef met De schaker en het meisje een mooi debuut, dat je onderdompelt in Victoriaans Londen, met boeiende karakters en een mooie schets van de leefomstandigheden in die tijd. Dat het misdaadverhaal daar ondergeschikt aan is en vaart mist, zal voor de ene lezer storender zijn voor de andere. Ik kijk in elk geval uit naar deel twee.

Iris

woensdag 1 april 2020

Het dorp Boekvonnis


In februari starten wij een grote leesclub met 10 deelnemers met het boek Het dorp van Belinda Aebi. Helaas moesten wij van 1 deelnemer afscheid nemen.

Het dorp is het eerste boek van Belinda wat bij Hamley Books uitkomt en waar de uitgeverij inmiddels wel onbekend staat, is hun mooie boekwerk, zowel buiten als binnen. De deelnemers roemen dan ook dit keer weer de cover en de binnenkant, zoals Ilse:
"Binnenkort wil niemand nog een e-pub als er een leesclub is met een Hamley book. De esthetiek is toch altijd top als ik dat zo lees ..."


Waar gaat Het dorp over?

Eline Jehaes, een jonge journaliste, strandt met autopech in Koolbeke. Ze gaat op zoek naar hulp in dit geÎsoleerde dorp aan de oevers van de Durme maar ontdekt dat ze er niet welkom is en dat er vreemde dingen gebeuren. Haar nieuwsgierigheid wordt geprikkeld wanneer ze merkt dat er een groep mensen woont met een uitzonderlijke, erfelijke aandoening.
Ze krijgt onderdak bij Sylvia, de uitbaatster van de herberg 'De Koolputten'. Wanneer het lichaam van een jonge, zwangere vrouw uit een beerput wordt gehaald, gaat Eline dieper in het verleden graven. Ze moet te weten komen wat er zich heeft afgespeeld en waarom er over het dorp een dichte sluier van geheimen hangt.





Wat verwachten de tien mensen van Het dorp?

Terwijl dit inmiddels het 12e boek is van de auteur, blijken de meeste van deze tien deelnemers nog nooit eerder iets gelezen te hebben. Wordt het een smakelijke kennismaking die proeft naar meer?











Halverwege het boek komen er flink wat tegenstellingen naar boven. De teneur is dat het boek tegenvalt onder de eerste lezers die wat sneller lezen dan de rest.

Zo vindt Ilse dat het het mysterie rond de dominee iets te expliciet verteld wordt; " Voor mij mocht dat subtieler en langzamer in het verhaal komen. Dat hij zo was, kon ik uit de context al lichtjes afleiden, maar nu is het onmiddellijk in your face."

De uitgever antwoordt daarop: Dit was een zeer moeilijke oefening en ook eentje waar we veel over gediscussieerd hebben. Ze wilde het in your face behouden omdat ze het erg belangrijk vond te benadrukken hoe ernstig dit is in realiteit.

Evi: In het begin vond ik het echt een pageturner. Nu ben ik halverwege het boek en weet ik niet zo goed wat ik ervan moet vinden. Er zitten flinke mysterieuze stukken erin, maar het verhaal gaat voor mij wel alle kanten op. Je hebt een cliffhanger, maar helaas gaat die niet verder.

Ook andere lezers valt een aantal tegenstellingen op die niet metelkaar rijmen, zoals een heel gesloten dorp dat niet van vreemdelingen houdt, maar dan wel aan het hoofdpersonage hele verhalen vertelt. De overgang naar het tweede deel valt mensen ook op dat die wel wat abrupt is

Daarnaast vinden een aantal lezers het verhaal wel gewoon goed en hebben geen moeite met de abrupte overgang.



Het boek werd dichtgeslagen en wat waren de eerste gedachten?

Evi:
Hmmmm.
Het leest lekker weg. Schrijfstijl, ondanks de Belgische bewoordingen lezen prettig.
Maar vind het geen top boek. Dit omdat het verhaal heel ongeloofwaardig is, en dat de verhaallijnen niet in elkaar overvloeien. Er zitten hele goede cliffhangers in, waar niks mee gedaan worden.


Wilma :
Ik weet niet goed wat ik ervan moet denken. Het eerste deel vond ik erg goed, deed me wat denken aan Thomas Oldeheuvel, Hex, beetje zelfde sfeertje. Maar helaas zakte het daarna wat in en wordt er wel veel bijgehaald om het boek een einde te geven, wat gekunsteld. Verder stoor ik me vreselijk aan het negatieve uitlaten over het christelijk geloof

Jaimy:
Ik heb er echt van genoten. Voor mij vloeide de delen goed in elkaar over en zeker het vierde deel maakt het voor mij helemaal af.

Danielle:
De eerste delen over het dorp waren goed, het 2e deel over Hugo was ook goed maar ik heb wel Eline in dat deel gemist als hoofdpersonage.
Het laatste gedeelte 3 jaar later voelde voor mij heel onnatuurlijk aan alsof het even snel allemaal samen moest komen in korte hoofd stukken ipv een in elkaar verweven verhaal van 1 hoofdstuk.

Heidi:
Ik zit in dubio. 🤔 Het eerste hoofdstuk vond ik ontzettend spannend. Maar de rest van het boek mis ik eigenlijk “het vervolg” van dat hoofdstuk. Er wordt zijdelings in de volgende 2 hoofdstukken wel kort naar verwezen, maar deze hoofdstukken lijken weer een ander boek.
Het verhaal was voor mij wel interessant genoeg om te blijven lezen, maar ik ben spannender van Belinda Aebi gewend.

Ilse:
Mixed feelings. Deel 1 vond ik echt goed. Ik voelde me ook helemaal meegesleurd in de sfeer van Koolbeke. In mijn beleving wordt het dan te hard losgelaten. Je krijgt eigenlijk aparte verhalen die mekaar wel ergens gekruist hebben. Op het einde zijn er nog een paar losse eindjes en ook een paar onwaarschijnlijke evoluties.

 Lien:
Ik las het boek uit en vooral dan na het laatste deel komt er ineens wel veel informatie op elkaar, in korte stukjes. Dat verbaasde me wat, want hoe rustig het boek in het begin verliep, veel te snel werd er in dat korte hoofdstukje ineens heel veel uitgepraat en verwerkt. Het was even van "oei oei, wat is dat allemaal".

Hilona:
 Over all heb ik dit boek met plezier gelezen.
Deel 1 vond ik erg spannend en maakte dat ik vooral door wilde lezen. Deel twee was even schakelen, want ik miste daarin de link naar deel 1. Het laatste deel verweeft uiteindelijk in een rap tempo alle delen met elkaar en maakt het wel een geheel, maar persoonlijk had ik dit boek liever wat uitgewerkter in twee delen/boeken gelezen.


Rubriekje vragen aan de auteur 
Wat normaliter een gezellig item is in elke leesclub liep al snel dood. De vragen moesten doorgestuurd daar de auteur niet in de leesclub plaats durfde of wilde nemen. Je merkt dan dat het al vrij snel droog valt. Het is dus niet voor herhaling vatbaar om zonder een auteur de leesclub te doen. Wij hebben in de loop van de jaren een grote club deelnemers die allen durven kritisch te zijn op een respectvolle en aardige wijze.

Quotes uit de recensies
Jacqueline
De auteur weet in haar spannende verhaal actuele onderwerpen zoals seksuele intimidatie, misbruik, onderdrukking, overspel, verslaving en macht op zo’n goede wijze te verwoorden dat ze hierdoor menig keer in mijn irritatiezone zit. Wanneer ik naar nieuwsitems kijk die over deze onderwerpen gaan gebeurt bij mij hetzelfde, dus complimenten voor Belinda Aebi haar realistische schrijfwijze. Daarnaast schrijft ze erg vlot waardoor het verhaal met de verschillende boeiende verhaallijnen zich makkelijk, ondanks de toch wel heftige situaties, laat lezen.

Jaimy
De verschillende delen vloeien goed in elkaar over, maar blijven wel open aan het einde mede doordat we in een volgend deel steeds een nieuw personage volgen.
In het laatste deel worden dan ook alle puntjes op de i gezet en worden de verhalen mooi afgerond.
Het dorp is een goed boek met veel diepgang in de personages maar ook in de omgeving en de problemen waar de personages mee kampen. Ik heb net als Eline een paar dagen doorgebracht in Koolbeke.
Ook de indeling van het boek is prachtig. Zo begint elk deel met een mooie foto en lijken de hoofdstuknummers ook iets doorstaan te hebben.
Een spannend verhaal met spooky elementen. Goed uitgewerkt en meeslepend geschreven.

Wilma:
Het eerste deel ademt het spannende sfeertje van Hex van Thomas Olde Heuvelt. Het geheimzinnige aspect, de spanningen, het draagt bij dat je wil weten hoe het verder gaat.
Zodra deel 2 begint is dat sfeertje helemaal weg. Er wordt ingezoomd op het leven van een directeur van een medicijngigant. Weg is die prachtige sfeer uit deel 1. De overgang was veel te groot, toch is dit stuk ook heel erg spannend, ook hier gebeuren vreemde dingen. Toch wordt er voor mijn gevoel veel te veel bijgehaald, zitten er veel dingen in dat je denkt hè? Dingen die onlogisch lijken.


Danielle:
Dit boek heeft me verrast! Het is een geen thriller zoals ik ze normaal lees maar door verrassende twist en diverse thema´s die werden aangedaan wel interressant en goed dat je door blijft lezen.

Deel 1 speelt zich grotendeels in het dorp Koolbeke af en dat dit dorpje niet gewoon is kom je al heel snel achter.
In deel 2 en deel 3 waarbij maken we vooral kennis met Hugo en zijn gezin. De diverse problemen en jaloezie die in dit rijke gezin van de CEO topman leven.
Bij deel 4 komen beide verhaallijnen goed samen al had ik het gevoel dat het omdat er best veel heftige thema's en problemen waren het te snel bij elkaar kwam en het voor mij meer een opsomming als een echte goede climax was.

Hilona:
Mijn eindoordeel is dat het boek vlot geschreven is en ook lekker weg leest maar dat er zoveel speelt dat het bijna onmogelijk is om dit allemaal in één boek te vatten. De personages worden goed uitgediept en er zit voldoende spanning in om door te willen blijven lezen. In het laatste hoofdstuk komen de verhaallijnen uiteindelijk wel samen, maar is er mijns inziens te veel informatie die als een gigantische golf over je heen komt.

Heidi:
Toen ik dit boek in handen kreeg, nodigde de “duistere kaft” mij meteen uit om te gaan lezen. Vooral het eerste deel vond ik goed en spannend wat mij erg nieuwsgierig maakte en ervoor zorgde dat ik verder wilde lezen.
Ook de volgende delen waren goed geschreven, maar voor mij niet meer zo spannend. Hierdoor had ik niet meer zo het gevoel dat ik een thriller aan het lezen was.

Lien:
Het boek "Het Dorp" is heel prettig leesbaar.
Het heeft ook een heel mooie cover, die past bij het verhaal, mysterieus, een dorp in de verte, witte letters die wat gebroken zijn...
Uitgeverij Hamley books heeft er deze keer ook weer een mooie lay-out van gemaakt, met extra toepasselijke foto's.

Het vierde deel tenslotte is 3 jaar na al de feiten die zich in de eerste 3 delen hebben afgespeeld.
De lezen krijgt hier een golf van informatie en uitleg over zich heen, in zo een tempo dat ik dacht: ohw ohw, rustig!!! Veel te veel ineens, veel te snel...
En plots was het boek uit. Het verhaal zat goed in elkaar.
Ik kan niet echt spreken van een thriller, voor mij was er enkel wat spanning in het eerste deel. Het is meer een spannend verhaal. Sommige zaken zijn goed uitgewerkt, sommige TE uitgewerkt en sommige delen zijn wat overbodig. Maar ik las het boek héél graag omdat ik wel benieuwd bleef.

Ilse:
In het vierde en laatste deel zijn we plots 3 jaar later en wordt er een recapitulatie gemaakt van wat in de vorige delen gepasseerd is. Er worden ook nog een paar nieuwe elementen aangebracht die niet echt nodig zijn en ook een beetje ongeloofwaardig overkomen, terwijl andere zaken als losse eindjes achterblijven.

Dat Belinda Aebi een vlotte pen heeft, mag duidelijk zijn. Het boek leest als een trein. En ondanks het feit dat de sfeer van het eerste deel nadien verdwijnt en de verhaallijnen toch wat uit mekaar lopen, heb ik dit boek met plezier gelezen.


Evi:

Belinda heeft een prettige schrijfstijl en hele goede onderwerpen in haar boek verwerkt. Sommige stukken komen onwerkelijk over en er worden teveel randzaken bij betrokken. Waardoor er nog veel open eindjes zijn. Er zijn veel cliffhangers in het boek die niet echt afgemaakt zijn wat ik erg jammer vindt.





Terwijl wij ons hart een beetje vasthielden met alle kritische geluiden tijdens het verloop van de groep, komt het eindcijfer toch nog uit op een drie.