zaterdag 18 augustus 2018

Een mooi boekenpakket te winnen!

Bij Thrillerlezers komen veel boeken door de brievenbus vallen. Niet alle boeken vinden een plekje in de boekenkasten. Niet omdat ze perse minder goed zijn, maar gewoon omdat de kasten uitpuilen. En kijk eens naar jezelf: hoe vaak lees jij een boek voor de tweede keer? Zelden tot nooit toch?
Dus haalden wij weer wat boeken te voorschijn en verloten een pakket met 12 boeken.  Let wel voor alle duidleijkheid: de boeken zijn 1 keer gelezen. De meesten dan, sommigen helemaal niet. Met daarin o.a.:

Ik ken je nog van Alice Fokkelman

Manon heeft nooit iemand verteld over de jongen
 die haar jeugd gruwelijk verpestte. Maar nu lijkt het verleden haar in te halen... Vanaf de dag dat haar beste vriendin verhuist en de nieuwe buren hun intrek nemen, verandert het leven van Manon onomkeerbaar. Terwijl haar man aanpapt met de nieuwe buurvrouw, zinkt Manon dieper en dieper weg. Schuilt in buurman Wessel nog steeds de manipulator van vroeger of wordt ze geterroriseerd door waanbeelden in haar hoofd? 
Ik ken je nog is een verslavende thriller vol psychologische spanning waarbij de woede, paniek en machteloosheid van de pagina's afspatten. De lezer blijft zich afvragen wie het echte slachtoffer is. 


King Coke van Dannis Kramers

'King Coke' is een keiharde, supersnelle, filmische misdaadroman, vol cynische humor, waanzinnige drugsbaronnen en warlords

Het is de zomer van 1988. Na hun eindexamen ligt de wereld van Mick en zijn vrienden aan hun voeten. Maar na een fatale lsd-trip, waarbij een vriendin verongelukt, lukt het Mick niet meer een normaal leven te leiden. Hij stort zich in de Brabantse wietteelt. Maar Mick belandt al gauw in de veel hardere Amsterdamse onderwereld en werkt zich in razend tempo omhoog tot de top van de narco's in de Gouden Driehoek, Afghanistan en Colombia. Een duizelingwekkende trip begint, waar niet zomaar aan te ontsnappen is... Eén laatste grote deal moet Micks vrijheid betekenen. Kan hij het onmogelijke voor elkaar krijgen en een nieuw leven zonder drugs en geweld beginnen?


De vrouw in het raam van A.J. Finn

Anna Fox woont alleen, ze verlaat haar huis in New York bijna nooit. Ze drinkt de hele dag door, kijkt oude films en bespioneert haar buren. In het huis tegenover Anna woont sinds kort een gezin: vader, moeder en tienerzoon. Alles lijkt bij hen perfect, maar op een nacht ziet Anna uit haar raam iets wat ze beter niet had kunnen zien. De twijfel slaat meteen toe: heeft ze het wel goed gezien? Wat is waarheid? Wat is verzonnen? Dreigt er gevaar? Niets is wat het lijkt in deze verslavende en volkomen onvoorspelbare psychologische thriller die doet denken aan het beste van Alfred Hitchcock.

Wat je niet weet van Karen Cleveland

Vivian Miller is een toegewijde CIA-analyst. Het is haar taak de identiteit te onthullen van zogeheten Russische "slapers': spionnen op Amerikaanse bodem die een ogenschijnlijk doodnormaal leven leiden als Amerikaans staatsburger.

Nadat ze weet in te breken in de computer van een hooggeplaatste Russische spion, stuit Vivian op een vertrouwelijk dossier dat de namen bevat van verschillende Russische spionnen. Een paar muisklikken later is alles dat belangrijk voor haar is – haar baan, haar echtgenoot en zelfs haar vier kinderen – in ernstig gevaar.

Vivian heeft een eed gezworen dat ze haar land zal beschermen tegen alle vijanden, nationaal en internationaal. Maar nu staat ze voor een onmenselijke keuze. Ze wordt verscheurd tussen loyaliteit en verraad, liefde en wantrouwen. Wie kan ze nog vertrouwen?


De afdeling van Tammy Cohen

Wat als degene die je onvoorwaardelijk hoort te kunnen vertrouwen tegen je liegt?
Hannah heeft een heel gewoon leven, met een liefhebbende echtgenoot en een fijne baan. Daar komt abrupt een einde aan als ze iets volkomen onverwachts doet. Haar handelingen hebben verstrekkende gevolgen en zorgen ervoor dat haar leven volledig op z’n kop komt te staan. Ze belandt op de gesloten afdeling van een psychiatrisch ziekenhuis – een plek waar ze veilig zou moeten zijn. Alleen sterven er patiënten...


De artsen houden vol dat het elke keer om zelfmoord gaat, maar Hannah weet dat ze liegen. Hoe kan ze ervoor zorgen dat iemand haar gelooft na de afschuwelijke daad die zij zelf heeft gepleegd? En misschien nog belangrijker: hoe kan ze ervoor zorgen dat iemand haar gelooft voordat de moordenaar weer toeslaat?

Met nog 7 andere boeken dus.

Wat moet je doen?

1. Je deelt de actie op jouw eigen tijdlijn (openbaar). Dat is 1 lootje
2. Je tagt een vriend/vriendin. Dat is een 2e lootje
3. Je maakt iemand lid van de facebookgroep Thrillerlezers! Per lid een lootje. Meld even voor alle zekerheid in een pbtje aan Ink wie je toevoegde.

Op 6 september wordt de winnaar bekend gemaakt.

Succes allen! We zullen vaker zo'n actie gaan doen, want van boeken moeten zoveel mogelijk mensen plezier hebben. En we zijn nu eenmaal geen blog begonnen om maar zoveel mogelijk zelf te kunnen hebben, maar om te delen dat er zoveel leuke en mooie boeken zijn. 

vrijdag 17 augustus 2018

Expat exit van Patricia Snel

Titel              : Expat exit
Auteur          : Patricia Snel
Uitgeverij     : Ambo Anthos
Verschenen   : Maart 2018
Pagina’s        : 246

Achterflap:
 Een beklemmende thriller over vrijheid, liefde en innerlijke kracht.
Elisa leidt een heerlijk leven op Curaçao. Zon, zee, strand, lieve vriendinnen, een carrièreman en haar fantastische zoon Sam. Maar dan slaat het noodlot toe. Haar man verlaat haar voor een ander en eist de volledige voogdij over hun zoon op. Gevangen op het eiland probeert Elisa haar leven weer op de rails te krijgen. Na een ernstig bootongeluk, waarbij het vriendje van Sam zwaargewond raakt, wordt Elisa verantwoordelijk gehouden, lijkt alle hoop verloren. Ze belandt in een strijd om drugs en geld. Elisa zal haar leven moeten riskeren om haar kind terug te krijgen en te ontsnappen aan de wurggreep van het criminele milieu. Het paradijs lijkt verder weg dan ooit.

Cover: 
De cover heeft een zomerse uitstraling, een vrouw die ligt te zonnen in het water. Wanneer ik de samenvatting lees achterop het boek, heb ik zin om in het boek te duiken en naar het zonnige Curaçao te gaan.

Mijn mening: 
Expat exit sleept je mee in huiveringwekkend drama. Je moet er niet aan denken dat het jezelf overkomt: ver weg in een andere land waar je geniet van een luxe bestaan en in één klap belandt je in een nachtmerrie. Je partner heeft een ander en probeert de voogdij te krijgen van jullie kind. Wat had ik het te doen met het zoontje van Elisa. Een kind dat de dupe is van de scheiding. 
Patricia Snel heeft Sam goed neergezet als personage. De emoties van Sam van hoe het is om een wisselkind te zijn doet wat met jou als lezer.
 Bij personage Elise voelde ik echter wel enigszins irritatie, terwijl haar ex vecht voor de voogdij drinkt zij er op los en haar sexleven is beslist niet saai. Ik wilde haar wel toeschreeuwen van mens waar ben je mee bezig, neem je verantwoordelijkheid! Even later had ik juist weer met haar te doen. Dan heb je een personage echt wel goed neergezet.
De spanning komt langzaam op gang,maar zodra die er is dan is die er ook volop. Wel kwam een bepaalde gebeurtenis in mijn ogen ongeloofwaardig over. Ik zat eigenlijk vol spanning te wachten en hield mijn hart vast :ik zag het al helemaal voor me. Je wilt weten hoe het afloopt. Maar vervolgens...gebeurde er niets. Heel raar.  Ik kan er helaas verder weinig over zeggen zonder te spoileren.
Elise  komt ook nog in een fout gelopen drugsdeal terecht en dan moet er wel een bijzonder einde bedacht worden om deze vrouwenthriller positief te laten eindigen.
Toch heb ik ondanks dat genoten van Expat exit. Patricia heeft zoals altijd een heerlijke vlotte schrijfstijl waar de vaart er in zit en ik zou het een lekker vakantieboek willen noemen. Niet te veel bij nadenken en lekker in het zonnetje lezen.

Drie kraaien
Lydia




donderdag 16 augustus 2018

Het offerveen van Susanne Jansson


 
Susanne Jansson (1972) werkte in Göteborg en New York als journaliste en fotografe. Het offerveen is haar eerste roman en werd in Zweden met veel lof ontvangen; de rechten zijn inmiddels aan meer dan twintig landen verkocht.

Na vijftien jaar keert biologe Nathalie Ström terug vanuit Göteborg naar Fengerskog om in de omgeving van haar jeugd metingen te doen over klimaatverandering. Zij huurt een eenvoudig huisje op het landgoed Mossmarken om gedurende de herfst en winter haar werk te doen in de moerassen rondom Fengerskog. Als ze er een paar dagen zit, ontmoet ze Johannes Ayebs, die vrijwel elke dag jogt op het pad dat door de moerassen leidt. Als er op een avond een vreemde storm opsteekt, krijgt Nathalie een vreemde ingeving. Ze gaat het moeras in en vindt een bewusteloze, gehavende John, met niet ver bij hem vandaan een vers gegraven gat – lichaamsformaat. De politie tast in het duister wie Johannes heeft aangevallen, en wat de bedoeling van het gegraven ‘graf’ is.
Politiefotografe Maya Linde, die naast haar werk voor de politie ook een bekende kunstenares is, gaat samen met inspecteur Leif Berggren op onderzoek uit en ontdekt een paar schokkende feiten.

De eenzame, onherbergzame moerassen wordt door Jansson erg goed neergezet. Oude legenden, mensenoffers en het verhaal van het Vossenbessenmeisje dragen bij aan de donkere, grimmige sfeer die door het hele boek heen voelbaar zijn. Met gedetailleerde beschrijvingen brengt Jansson de geschiedenis van veenlijken en de biotoop van het moeras buitengewoon dichtbij.
Nathalies traumatische ervaringen uit haar kindertijd – toen zij zelf als twaalfjarige aan de rand van het moeras woonde – blijven lang verborgen en worden slechts hier en daar aangehaald, wat een sluimerend, ongemakkelijk gevoel geeft. Het middenstuk is wat taaier, maar er zijn genoeg vragen die spelen en die aanzetten tot doorlezen.

Kortweg: Het offerveen is een heerlijk mystiek, licht griezelig boek – vooral de epiloog doet huiveren – met een uitzonderlijke sfeer. Zeer zeker het lezen waard.

Linda Jansma

De favoriete boeken van Saskia


Wat las je vroeger graag en welk boek is je daar speciaal van bijgebleven
Mijn favoriete kinderboek was altijd Hummeltje, een kabouter met een pratend belletje. Als kind had ik al een grote fantasie en dit in combinatie met zijn dierenvriendjes uit het bos, was voor mij een feestje.

Het waren korte kabouterverhaaltjes: Hummeltje, de grappige boskabouter met het sprekende belletje aan zijn puntmuts, beleeft samen met Hansje Bosmuis, de broertjes Konijn, Snebbeltje Eend en alle andere vriendjes uit het Sprookjesbos elke dag weer nieuwe avonturen.



Wanneer greep het leesvirus jou?
Hoewel lezen nu 1 van mijn favoriete hobby’s is, is dit zeker niet altijd zo geweest. Vroeger had ik zelfs een hekel aan lezen. Echter, toen ik in mijn tienerjaren zat ging ik het steeds meer waarderen. Nu lees ik regelmatig dikke pillen en verslind boeken bij de vleet. Heerlijk om even ontspannen, je verstand op 0 te zetten en je te begeven in een andere wereld.





Welke boeken zijn nu als volwassene jouw favoriete boeken?
Ik heb een aantal favoriete schrijvers waar ik alles van heb: Dit zijn o.a. Karin Slaughter, Camilla Läckberg, Simon Beckett, Sebastian Fitzek en Nora Roberts.

Zijn er titels die je iedereen aanraadt en waarom die?
Dat zijn verschillende: mijn favoriete series zijn toch wel die van Camilla Läckberg en Sebastian Fitzek, vooral omdat het psychologische thrillers zijn. Lekker doordenkers met gruwelijke moorden. Maar ook zeker de boekenreeks van Karin Slaughter of het boek Vleugels van Ruth Newman niet te vergeten. Een boek, die mij door het einde nog een dag erna bezig hield. Dat is voor mij dan ook de definitie van een goed boek .


woensdag 15 augustus 2018

Een dodelijk venijn van Fred Vargas

In Nimes bezwijken binnen een maand drie mannen van rond de tachtig aan de gevolgen van een spinnenbeet. Dat is curieus. Nog vreemder is dat de beet van deze spinnensoort, de bruine kluizenaar, doorgaans niet dodelijk is. Commissaris Adamsberg voelt dat er meer achter zit. Zijn onderzoek leidt hem naar de vroegere wanpraktijken in een weeshuis waar deze spin ook al gebruikt werd om angst te zaaien. Maar daar is het spoor nog niet ten einde.
Fred Vargas is weer goed op dreef in Een dodelijk venijn. Aanwezigheid gewenst staat op het briefje dat commissaris Adamsberg in IJsland krijgt van zijn team. Hij keert terug naar Parijs, voor een zaak waarin de vrouw van een advocaat tot tweemaal toe is overreden door een fourwheeldrive. En passant lost Adamsberg ook een verkrachtingszaak op, het is allemaal opmaat om via zijn onfeilbare intuïtie terecht te komen in een zaak waarin oude mannen overlijden aan de beet van een bruine kluizenaar spin.
Is de spin gemuteerd waardoor het gif van de bruine kluizenaar ineens dodelijk is? Is er sprake van een overpopulatie spinnen? Het blijkt allemaal niet het geval. En toch? Mensen overlijden meestal niet aan de beet van deze spin. Toeval vanwege verminderde weerstand bij de bejaarde mannen waardoor ze necrose ontwikkelden? Of toch niet? En wat heeft de laatste ingemetselde kluizenaarster uit Lourdes met deze zaak te maken? Iets, of toch niets? En hoe zit het met het weeshuis, waar een bende jongens verantwoordelijk was voor wanpraktijken die zijn weerga niet kennen?
Het is even wennen aan de denkwijze van Adamsberg. Hij denkt niet rechtlijnig, maar juist op zijn eigen ondoorgrondelijke manier van associëren. Gedachtebelletjes noemt hij het, gedachten die hij keurig in zijn notitieboekje noteert. Voor de lezer blijft het enigszins ondoorgrondelijk. Dat is ook de charme van Adamsberg. Ook de andere personages zijn goed uitgewerkt en dragen bij tot de bewondering die je als lezer, net als zijn team, alleen maar kunt hebben voor Adamsberg. Wat wel te merken is, is dat dit boek een deel uit een reeks is, waardoor de personages minder uitgebreid geïntroduceerd worden.
Een dodelijk venijn is een gelaagd en complex verhaal. Allerlei ogenschijnlijk los van elkaar staande gebeurtenissen blijken met elkaar verbonden op een manier die alleen Fred Vargas kan bedenken en Adamsberg kan ontcijferen. Het is mysterieus, afschuwelijke historische feiten worden gemixt met het heden, waardoor het verhaal onder je huid gaat zitten. Zeker als er dan tijdens het lezen van het verhaal ook nog ineens een grote spin, vlak voor je neus langs, aan zijn draad voorbij kruipt richting zijn holletje in een boom. Toepasselijker kon het niet. Een dodelijk venijn raad ik iedereen die houdt van serieus en mysterieus speurwerk aan.
Vijf kraaien voor Een dodelijk venijn!
~ Liane Baltus

Deze recensie is mits kleine aanpassingen conform de vormgeving ook te lezen op 

dinsdag 14 augustus 2018

Vlak voordat ik stierf van S.K. Tremayne


Titel: Vlak voordat ik stierf
Auteur: S.K. Tremayne
Uitgeverij: Prometheus
Aantal pagina`s: 352

Auteur:
S.K. Tremayne is het pseudoniem van een internationale bestsellerauteur die woont en werkt in Londen. Van zijn eerste boek, IJstweeling, werden alleen al in Nederland en Vlaanderen meer dan 60.000 exemplaren verkocht. Ook Vuurkind, dat in 2016 verscheen, werd enthousiast ontvangen.
Sean Thomas is al twintig jaar novellist en journalist in London. Naast zijn werk als journalist schrijft hij boeken onder de naam Tom Knox en S.K. Tremayne. Een druk baasje dus, met verschillende identiteiten, dat vind ik altijd een bijzonder gegeven. Waar houdt de ene persoon op en waar gaat de andere verder. En de grootste vraag die mij intrigeert; wie ben je echt?

Achterflap:
"Waarom heb je me dit aangedaan, mama, hou je niet van me?'
Het was maar een klein stukje ijs. Gewoon wat botte pech. Maar het was genoeg om Kath Redway, die met haar auto zo het meer van het prachtige Dartmoor National Park in draaide, bijna te doen verongelukken.
Als door een wonder komt ze met de schrik, en een paar blauwe plekken, vrij. Ondanks haar geheugenverlies en de shock waarin ze verkeert is Kath blij dat ze weer terug is in de afgelegen boerderij waar ze woont met haar knappe man Adam en haar verlegen, maar zeer intelligente dochter Lydia. Ze leeft!
Haar gezin is echter verre van opgelucht. Haar man gedraagt zich koeltjes tegen haar, of ronduit boos. Haar dagdromende dochter begint vreemde taal uit te slaan, en houdt niet op over een "man op de hei'. Wanneer ze steeds meer gefragmenteerde, maar ijzingwekkende herinneringen terugkrijgt, realiseert Kath zich dat haar "ongeluk' helemaal geen ongeluk was. Met dat besef stort ze in en vervalt haar leven tot een duistere wereld van angst en dreiging.

Mijn mening:
Het is altijd heerlijk om een boek te lezen over koud weer met ijs op bevroren paden, als de mussen dood van het dak vallen door de hitte. Het neemt je mee naar een koude plek en dat voelt nu extra goed aan.
Het is altijd even schakelen tussen boeken als de schrijfwijze van auteurs erg afwijken van elkaar. De ene schrijft redelijk helder, kort en bondig, terwijl de ander juist wolliger schrijft en meer aandacht besteed aan het omschrijven van de omgeving.
Aan de schrijfstijl van S.K. Tremayne moest ik daarom wel even wennen. Hij schrijft dan ook wolliger dan de meeste thrillerschrijvers, maar na een paar hoofdstukken was dat over en begon ik zijn schrijfwijze te waarderen.

Het verhaal speelt zich af in Dartmoor, een Nationaal park in Engeland. Het gebied word zo mooi omschreven, dat je plaatsen zou herkennen als je er terecht kwam. Dartmoor is een erg dun bevolkt gebied met veel heide waar veel wilde pony’s leven. Het is een plek vol legendes, mythen en volksverhalen.

Ik  ben  er.  Op  deze  prachtige  heldere  winteravond  op  Dartmoor. De maan staat als een zilveren sikkel boven de oude Black Tor; de sterren  lijken  uiteinden  van miljoenen gloeidraden die  blind door het donker hun weg zoeken naar de aarde. Ik hoor de roep van een grote sneeuwuil die ergens op jacht is.

Kath en Adam Redway leven en werken in het National park Dartmoor met hun dochter Lyla, die een vorm van Asperger heeft. Kath heeft ternauwernood een auto-ongeluk overleeft, ze raakte met haar auto in de slip en kwam zo in een meer terecht. Wonder boven wonder kon ze zichzelf redden, en kwam ze met de schrik vrij, ze lijdt sindsdien nog wel aan geheugenverlies. Geleidelijk aan keert haar geheugen terug en fragment voor fragment komt de waarheid over de toedracht boven water. Het geeft haar echter geen rust, maar juist meer onduidelijkheid over de ware toedracht van haar “ongeluk”. Ook haar man en dochter reageren sinds het gebeuren anders dan voorheen. Haar stille dochter keert zich nog meer in zichzelf en heeft het steeds over een groene man. Haar man Adam sluit haar buiten en is steeds vaker boos op haar.
Naast deze hoofdpersonen passeren niet zo veel personages de revue, zo blijft het voor de lezer een  overzichtelijk geheel.

De personages komen goed uit de verf, ze zijn uitgewerkt tot volledige personages met hun eigenaardigheden, trekjes en karakter. De dochter is een bijzonder kind, ze heeft een stoornis in het autisme spectrum en daar weet Tremayne goed mee om te gaan. Lyla is een kind met pure gevoelens en heeft zo haar eigenaardigheden. De kinderen op school weten duidelijk geen raad met haar en ze is dan ook vaak alleen in de kantine of schoolplein te vinden. Als ze thuis is vindt ze dat niet erg, maar ze wil wel aardig gevonden worden door anderen.

Waarom waarom waarom?’ Ze duwt me van zich af en kijkt naar de tinkelende kettingen aan het dak van haar hut, de tranen stromen over haar wangen. Dan buigt ze zich voorover en zit ineengedoken te snikken.

Als lezer krijg je geen pageturner voorgeschoteld, inde zin van een super spannend verhaal met veel geweld en bloederige fragmenten. Tremayne houdt je juist in zijn greep door kleine details, hij vertelt het verhaal van Kath zo dat je wilt blijven lezen om te weten te komen wat er nu precies gebeurd is. Met name doordat Kath haar geheugen beetje bij beetje terug krijgt, zorgt voor de nodige spanning in haar directe omgeving en in het verhaal.
De omgeving, die mysterieus en donker is en door de vele volksverhalen, legendes en mythen,  geeft het verhaal een extra spannende dimensie mee.
Doordat je steeds op het verkeerde been gezet word en de verdachten zich afwisselen blijf je gekluisterd aan het verhaal. De ontknoping is verrassend en spannend, maar ook een tikje ongeloofwaardig.

Die  verwarring  was  als  een  vochtig  vuur  op  de  moors, dat meer rook veroorzaakte dan warmte en hem verstikte. Zijn hoop deed uitdoven, en alles voorgoed versmoorde.
Beoordeling:

Originaliteit: 4
Leesplezier: 4
Psychologie: 5
Spanning: 4
Plot: 4

Vier kraaien voor “Vlak voordat ik stierf” van S.K. Tremayne

Lilian



maandag 13 augustus 2018

Descartes in Amsterdam van Hans Dooremalen

Naast de Westerkerk in Amsterdam wordt een lijk gevonden. Het is oktober 1634. In de verse sneeuw is een vreemd symbool getekend en de hand van het naakte lijk omklemt een rapier. Wanneer meer doden onder vergelijkbare, mysterieuze omstandigheden worden aangetroffen, wordt de hulp ingeschakeld van René Descartes. De Franse filosoof zet zijn befaamde methode in om het mysterie te ontrafelen.

Met aandacht voor details weet Hans Dooremalen het Amsterdam in de 17e eeuw te schetsen. De lezer kruipt in het hoofd van Clement, de valet de chambre van René Descartes. Hij is degene die op pad gestuurd wordt als zijn meester wat wil weten. Descartes blijkt een ongebreidelde nieuwsgierigheid te hebben, zeker als er een mysterie ontstaat rondom de moorden die elkaar in een paar dagen opvolgen. Hij ziet het als dé kans om zijn methode te preciseren en te onderwijzen aan Clement en onderschout Held die de leiding over het moordonderzoek in zijn mik geschoven krijgt. De verhouding tussen Clement en Descartes doet denken aan een Nederlandse versie van Sherlock Holmes, hoewel beide heren afkomstig zijn uit Frankrijk.

De gedetailleerdheid waarmee Dooremalen het stadse leven schetst, inclusief een introductie van een hele reeks bekende namen, politiek, geloofskwesties en gewoonten uit de Amsterdamse geschiedenis, maakt dat het verhaal wat langzaam op gang komt, en eerder als een historische roman begint dan als de detective die het verhaal uiteindelijk toch is. Ben je eenmaal door de introductiepagina’s heen, dan komt ineens de spanning om de hoek kijken. Ondanks dat de gedetailleerdheid blijft, is het boek dan snel uitgelezen.

Training in cartesiaanse methode van twijfel
Filosofische detective staat op de cover. Dat is precies wat dit boek is. Dooremalen weet op consistente wijze de cartesiaanse methode toe te passen bij het oplossen van het raadsel rondom de moorden. Gevolgtrekkingen die je als lezer maakt, worden ontleed tot het kleinste detail in dat wat je zeker kunt weten, wat je denkwijze richting geeft. In die zin wordt de lezer tegelijk met Clement en Held getraind in het methodisch denken van Descartes, wat een schril contrast is met de denkwijze die de mensheid in het Amsterdam van de 17e eeuw laat zien.

Dooremalen heeft een interessant boek geschreven met filosofisch opgebouwde gedachtegangen, die hier en daar toch wat lastig te volgen zijn, zeker als je niet getraind bent in de filosofie van Descartes. Wat mij vooral bijblijft is het inzicht dat de cartesiaanse twijfel, wat voor ons in deze tijd een meer natuurlijke denkwijze is, een groot verschil maakt ten opzichte van de 17e eeuw, waarin gevolgtrekkingen vanuit bijvoorbeeld de heksenhamer voor mensen logisch zijn. Wat dat betreft heeft Descartes de wereld veel gebracht!

~ Liane Baltus

Deze recensie is eerder geplaatst op https://thespiritofwords.com