vrijdag 20 juli 2018

Amsterdam Noir door diverse auteurs

Achterflap:
Amsterdam Noir, onder redactie van René Appel en Josh Pachter, vertelt over Amsterdam als een stad met een schaduwzijde, een rafelrand. Met bijdragen van Karin Amatmoekrim, René Appel & Josh Pachter, Abdelkader Benali, Michael Berg, Walter van den Berg, Hanna Bervoets, Theo Capel, Loes den Hollander, Murat Isik, Mensje van Keulen, Herman Koch, Max van Olden, Christine Otten, Anneloes Timmerije en Simon de Waal. 
Amsterdam is mooi, levendig en vrijzinnig, maar menselijke emoties als hebzucht, wraak en jaloezie steken ook in deze stad de kop op, met alle gevolgen van dien.
Stuk voor stuk leggen deze schrijvers de duistere kanten van onze maatschappij bloot in een spannend en boeiend verhaal dat zich afspeelt in telkens een andere Amsterdamse buurt of wijk, van het Museumplein tot Tuindorp Oostzaan en van Osdorp tot de Watergraafsmeer
Mening:

Ik ben dol op verhalenbundels. Helaas delen weinig mensen die mening en om die reden zullen er wel zo weinig uitkomen in het thrillergenre.
Ook deze bundel liet mij weer genieten: bijna elk verhaal maakte op verschillende manieren indruk. Door de grote diversiteit aan auteurs waren de verhalen an sich al zo divers. Soms geniaal bedacht, soms gewoon prachtig geschreven. De meeste auteurs waren mij al bekend, maar sommige kende ik alleen nog van naam, maar ik zal zeker van sommigen dit jaar eens wat boeken van enkele oppakken. Zo laat een verhalenbundel je op een mooie wijze kennismaken met nieuwe auteurs.
Door het boek kom je op vele plekken in Amsterdam, van de hoerenbuurt naar de Bijlmer,  de Jordaan en nog meer. Voor mij die vroeger veel in Amsterdam kwam bekende plekken veelal. Leuk om het zo voor je te kunnen zien.
Korte verhalen schrijven is iets totaal anders dan een boek. Je hebt hier een max van 20 pagina's tot je beschikking en daarin moet het gebeuren. De een is daar heel sterk in en de ander wat minder.
Het openingsverhaal van Michael Berg is een goede binnenkomer met een overlevende van tmartelingen tijdens de oorlog in Syrië, die op het vliegveld zijn vijand ontmoet. En zevenklapper van Theo Capel over een man die het enorme bedrag wat zijn buurvrouw bij de loterij won ophaalde en bij terugkomst ontdekt dat de vrouw is vermoord en niemand weet dat hij het geld ging ophalen. Ik durf bijna niet te zeggen dat ik 1 verhaal echt niet goed vond, want dat is dan toevallig net die van Loes den Hollander. Vond het een raar verhaal mbt Ted Bundy. Maar smaken verschillen.

Ik vind dit boek echt een aanrader. Als je dan eens een verhalenbundel wilt proberen, laat het dan deze zijn.

4,5 mooie dikke kraaien voor Amsterdam Noir

Ink




Boekje met columns van Ilse Ruijters


Ilse Ruijters won in 2017 nog de Hebban award voor beste thriller van het jaar met haar Later als ik dood ben.
Deze week kwam Pluk de lach uit. Geen thriller nog, maar columns waar je om moet lachen of op een andere manier door geraakt wordt.

"Daar stonden we dan heupwiegend te dansen en vol overgave te sjansen met andere single vrouwen. Mijn zus ging in tijgersluip over de grond, wat niet echt verleidelijk was, maar des te vermakelijker. En ik versierde de helft van de mannelijke aanwezigen letterlijk met een lintje – ook al niet zo'n geslaagde happening.'


Van 2010 tot en met 2018 publiceerde schrijfster Ilse Ruijters columns in Almere Vandaag en Almere DEZE WEEK. In deze bundel zijn de mooiste, grappigste en ontroerendste verzameld. Openhartig vertelt Ilse over haar jacht op geluk. Over haar echtscheiding en haar happy single-schap (nou ja, ze heeft zo haar momenten), over opnieuw verliefd worden en het mooiste kindje van de wereld krijgen – absoluut objectief gezien, uiteraard. O, en ze verhaalt over haar leven als schrijfster en hoe dat soms anders is dan dat ze dat van te voren bedacht had.

donderdag 19 juli 2018

Favoriete boeken van... Tamara Gruben



Wat leuk dat je de moeite neemt om mijn “verhaal” te lezen.
Ik ben dus gevraagd door Ink om jullie iets te vertellen over mijn “leeshistorie”.
Mijn naam is Tamara, 35 jaar jong en moeder van een zoontje van 1,5 jaar oud. Ik woon samen met mijn vriend en een dierentuin aan huisdieren.


Zolang ik mij kan herinneren ben ik een grote lezer. De interesse in het lezen werd gewekt toen ik in groep 5 zat. Elke week kreeg groep 6 het “voorleesuurtje” en lazen hele spannende boeken en ik zat stiekem mee te luisteren om mezelf helemaal te verliezen in het verhaal. Helaas heb ik nooit geweten hoe het verhaal afliep, want wij gingen toen verhuizen. Er staat zelfs nog in mijn rapport: “Tijdens het voorleesuurtje is Tamara een uur compleet van de wereld.”

Helaas zijn mijn ouders en broertje geen leesfanaten ( Donald Duck niet meegerekend) en kon zo ook mijn opbloeiende liefde voor boeken niet delen, maar ook niet voeden. ( Wij woonde in een heel klein minidorpje dus nergens boeken te krijgen.) Tot wij er achter kwamen dat er jaarlijks een rommelmarkt werd gehouden. Ik heb nog nooit van mijn leven zo hard gespaard en met 20 gulden op zak had ik een arsenaal aan boeken gekocht. En tussen mijn kinderboeken zat een Stephen King. Een oud vodje , vergeeld met loshangende bladzijde. Dus als een ware schat had ik dat boekje verstopt en stiekem elke avond een stukje lezen. Zo is mijn liefde voor Stephen King op 10 jarige leeftijd ontstaan. Inmiddels heb ik, op 4 boeken na, al zijn boeken staan en Carrie ( dat vodje) is inmiddels vervangen voor een netter exemplaar.


Als kind was ik vooral verzot op het boek van Greet Beukenkamp met Ontvoerd. Dit boek heb ik wel zo vaak gelezen! Dit was ook het eerste nieuwe boek wat ik kocht. Ik mocht op een gegeven moment niet eens meer van de bibliobus dat boek lenen, want anderen kregen niet eens de kans hem te lezen haha. Daar leende ik ook veel Stephen King, terwijl mijn klasgenootjes aan de Suske en Wiske zaten. Het heeft nog wel wat voeten in aarde gehad om op die leeftijd een King boek te mogen lenen. Mijn moeder moest er zelfs aan te pas komen om toestemming te geven. Dus terwijl mijn klasgenootjes  ( In mijn ogen) in kinderboeken zaten te lezen, zat ik te griezelen bij Stephen King. Maar ook de reeks van R.L Stine, Paul van Loon ( de griezelbus)  en andere griezelboeken auteurs las ik wel, maar die konden de spanning van King nooit evenaren.
En waarom King nou mijn favoriet is.... Ik vind zijn hersenspinsels geweldig. Die man heeft zo'n onuitputtelijke fantasie. Hij beschrijft het zo, dat je het echt goed voor je ziet. Dat is ook een reden voor mij om geen verfilming te zien van hem. Het klopt dan gewoon niet. Al moet ik zeggen dat de film “The langoliers”  wel goed is neergezet. Ik blijf “ Het meisje dat hield van Tom Gordon” nog 1 van mijn favorieten vinden. Al komt de mr. Mercedes serie er ook aardig in de buurt.

Maar natuurlijk lees ik nu wel meer dan alleen King: Sebastian Fitzek, Harlan Coben, Karin Slaughter, Linwood Barclay en Steve Mosby zijn inmiddels aan het lijstje met favoriete auteurs toegevoegd. Inmiddels ben ik ook recensent bij de grote Thrillerlezers! Groep en daardoor leer ik
veel meer auteurs kennen , die ik voorheen had laten liggen. Zoals het boek van Kevin Valgaeren met Blackwell. Dat boek zou ik nooit niet opgepakt hebben maar oh wat ik ervan genoten!!!

Welk boek mij het meest is bijgebleven, behalve het boek van Greet?  Pff, lastig...Elk boek heeft bij mij wel iets geraakt ( die in mijn kast staan dan). En terwijl ik mijn ogen over de kaften laat gaan, zijn het er toch wel 2 die mij aanspreken. Het boek van Linwood Barclay met “Zonder een woord” en Mattew Reilly met “De tempel”.  Beide boeken hebben mij meteen vanaf de eerste bladzijde tot de laatste in de greep gehad.

Nou, laat ik maar even een eindje eraan maken, anders word dit stuk zelf een boek haha.

Voor wie het ook leuk lijkt om hun “leeshistorie” te delen, stuur Ink (beheer van Thrillerlezers! ) een berichtje en wie weet word jouw verhaal wel verteld.

Groetje, Tamara.


Valkuil van Arnaldur Indridason


De boeken van Indridason zijn eigenlijk altijd een garantie voor prima thriller-leesplezier en dat geldt ook voor zijn nieuwste boek Valkuil. De tweede wereldoorlog vormt het decor voor dit boek, een periode waar hij graag over schrijft.

Het verhaal begint met een jonge IJslandse vrouw die in Finland wacht op haar geliefde om samen per schip terug te gaan naar IJsland om de oorlog te ontvluchten. Haar verloofde komt echter niet op dagen.

Dan is er een sprongetje in de tijd en spoelt er een lichaam aan op het strand. Kort daarop wordt een jongeman vermoord (in legertenue) achter een legerkroeg.

Twee rechercheurs Thorson en Flovent onderzoeken deze zaken. Prachtig hoe alle verhaallijnen uiterst soepel bij elkaar komen waarmee het boek eindigt in een spannende ontknoping.

Indridason stelt in zijn boeken graag een onderliggend (maatschappelijk) thema aan de kaak op een subtiele manier. Dat doe hij in dit boek met het thema homoseksualiteit en misbruik/geweld in combinatie met het leger. Dit voegt iets toe aan zijn boeken maar ik vind het ook mooi dat het er niet heel dik bovenop ligt.

Heb je nog nooit een boek van deze schrijver gelezen dan raad ik je graag de serie met rechercheur Erlendur in de hoofdrol aan. Een schitterend personage; beetje moeilijk toegankelijk en wat eenzaam, in een typisch Scandinavische setting met oog voor detail en omgeving en mooie dialogen. Het draait niet om (bloederige) moorden, maar om goede en spannende plots en vooral om zo mooi uitgewerkte personages.  Gaaf om het leven van deze niet alledaagse rechercheur te volgen. Een intrigerend leven, soms eenzaam en rauw, dan weer ontroerend. In zijn boeken werkt hij met maatschappelijke thema’s als eenzaamheid en verlies en de dood.

Bewonderenswaardig vind ik de constante kwaliteit die Indridason met zijn boeken aflevert. Zijn boeken lezen heel prettig. De korte zinnen vormen in je hoofd , al lezend, een soort van cadans. In de boeken van Indridason gaat het niet om de moorden, maar vooral om de verhalen die hebben geleid tot de misdaden. Zijn boeken zijn niet de luchtige ‘whodunnits’, maar kunnen je echt naderhand nog een poosje bezig houden.

4 sterren

Annemarie

woensdag 18 juli 2018

Win Cody van Bernice Berkleef

Cody is zo'n boek wat erg aan het rondzingen is. Tot nu toe hoor ik alleen maar mensen die het erg goed vinden en ook ons eigen recensent Lilian was verkocht. Haar enthousiaste enthousiaste kan je lezen via de link hier: Recensie
Dan kan je gelijk eens kijken hoeveel kraaien Lilian het boek gaf. Dat is namelijk gelijk het antwoord op de prijsvraag van deze week. Stuur ons het aantal kraaien welke je onderaan de recensie ziet staan naar Thrillerlezersblog@gmail.com ovv Cody.
Als je de actie deelt via onze communitypagina ( klik  hier ) maak je een extra kans.

Hier de achterflap:
Jelka schrikt zich dood als het bedje waar haar zoontje Cody hoort te liggen leeg is. Ze raakt vervolgens helemaal in paniek als ze van de politie hoort dat haar partner Oscar zich op die bloed­hete dag op het bureau gemeld heeft met in de de Maxi-Cosi hun zoontje Cody. Over de toedracht mogen ze haar niks vertellen. Jelka probeert te bevatten wat er gebeurt en probeert terwijl Oscar wordt vastgehouden op het bureau antwoorden te vinden. Maar hoe langer het duurt, hoe meer vragen ze heeft. Kan ze haar man nog vertrouwen? Of wil iemand anders hen iets aandoen? En waarom?

De boekenmoordenaar van Maja Wolny


“ Van wat ze te zien kreeg, schrok ze meer dan van wat voor dood dier dan ook.”

Een bekend Amsterdams meubelrestaurateur wordt dood aangetroffen in zijn atelier. Inspecteur Eva Paelinck gelooft niet in de officiële these van een hartaanval. Haar onderzoek leidt naar een vriendengroep die in een commune samenwoont, en naar de excentrieke boekhandelaar Wiktor, die de communieleden bespioneert. De ramen van zijn antiquariaat veranderen in een Venetiaanse spiegel waarin de rol van getuige en verdachte vervaagt. De speurtocht gaat diep terug in de tijd en raakt een weinig bekende episode van de Europese geschiedenis: de massale verbanning van Joden uit communistisch Polen precies vijftig jaar geleden en hun migratie naar onder andere Nederland en België. Wanneer in Antwerpen een tweede lijk wordt gevonden, komt niet alleen de reputatie maar zelfs het leven van Eva in gevaar.

Dit boek is in verschillende hoofdstukken opgedeeld. Je begint met Wiktor, de boekenhandelaar die heimelijk verliefd is op Marianna. Wiktor is geen gewone boekhandelaar, hij behandeld zijn boeken alsof het hele kostbare bezittingen zijn. Hij verkoopt zijn boeken dan ook niet aan iedereen.
Daarna maak je kennis met Eva. Eva is politieagente met een miserabel leventje. Geen liefde, wel drank maar ze kent maar weinig vreugde. Eva maakt zich zorgen om haar positie bij de politie en bijt zich daarom in de zaak vast, in de hoop hiermee haar baan veilig te stellen.
Bij de stukjes van Marianna lees je hoe haar leven is verlopen. Ook haar beste vriendin Damaris krijgt een bescheiden rolletje. Het enige wat ik niet echt begrijp zijn de stukjes “Gezien in het boek”. Wat die nu voor toegevoegde waarde hebben.....

Persoonlijk vind ik dat dit boek niet echt een thriller is, maar meer een roman. De moord op Visser staat eigenlijk een beetje in de schaduw, terwijl het liefdesleven van Eva veel wordt belicht. Net als de liefde voor Marianna van Wiktor.
In het begin moest ik erg wennen aan de manier van schrijven en de opbouw van het boek. Eigenlijk heb ik vrij lang over de 250 tellend boek gedaan. Dit omdat ik niet echt grip kreeg op het verhaal, de spanning was er niet. Pas tegen het einde begon het boek mij te interesseren. Dit is absoluut geen boek vol bloederige passages maar wel een goed uitgewerkt boek.
Ik kan ook naar alle eerlijkheid zeggen dat dit boek voor mij niet echt een juweeltje was. Daarvoor vond ik het te langdradig, te saai en te weinig met de moord te doen.
De karakters waren goed beschreven en je krijgt vrijwel een goed en duidelijk beeld van de personen en hun manier van leven. Ik denk dat veel boekenliefhebbers zich wel iets in Wiktor kunnen vinden, zijn liefde voor boeken was voor mij niet onbekend.


Komt dit boek bij mij in de kast?:  Nope
Hoop ik meer van deze auteur te lezen?:  Nee, maar dat komt meer omdat ik haar manier van  schrijven niet kan waarderen.
Zal ik dit boek aanbevelen aan anderen?:  Als je van een mini thriller houdt en van veel roman dan  zeker

Ik geef dit boek 2 kraaien.

En hierbij geeft ik toe dat Ink gelijk had, dit boek was inderdaad niets voor mij.
Tamara

dinsdag 17 juli 2018

Vandaag verschijnt Postuum van Emelie Schepp

Emelie Schepp (‘Memento’, ‘Narcotica’, ‘Post Mortem’) is terug met ‘Postuum’. Opnieuw een thriller met Jana Berzelius in de hoofdrol.

Wanneer Sam Widell op een avond thuiskomt, blijkt zijn vrouw vermoord en zijn zoon ontvoerd te zijn. Officier van justitie Jana Berzelius leidt het onderzoek naar deze zaak en ondervindt dat hoe langer Jonathan weg is, hoe persoonlijker het voor haar wordt. Wanneer bovendien haar aartsvijand Danilo zich weer in haar leven mengt, is de ramp compleet. In een race tegen de klok moet Jana alles op alles zetten om het kind levend terug te vinden.