dinsdag 12 november 2019

Nu uit

Vandaag komt het nieuwe boek van Joyce Spijker uit:

Volg me van Joyce Spijker is een bloedstollende, actuele thriller; een gevaarlijke cocktail van macht, influencers en de façade van het onlinewereldje.

Claire Kant is een hardwerkende influencer en bouwde dankzij manager Thomas in korte tijd een droomcarrière op. Op beeld lijkt haar leven een sprookje, maar achter de schermen gaat een schrijnende werkelijkheid schuil en legt haar verslechterende gezondheid een bom onder haar succes. Thomas de Bruijne ontwikkelde dankzij paradepaardje Claire en de dubieuze financiële hulp van zakenpartner Reinier zijn talent agency tot het meest gewilde influencersbureau van Nederland. Maar nu Claires gezondheid opspeelt, moet hij verder gaan dan ooit om de droom te blijven verkopen. Joelle Lammerstee is een documentairemaker en stelt de waarheid boven alles. Ze keurt de bewerkte wereld van influencers geen blik waardig tot haar baan op het spel staat en een docu over Claire haar kan redden. En niet alleen dat. In haar zoektocht naar de waarheid heeft ze een verborgen agenda. Hoe goed kennen we onze naasten? Wat is de echte waarheid in de wereld van influencers en filters?

Iets te verbergen van Jo Spain


Titel: Iets te verbergen
Auteur: Jo Spain
Uitgeverij: De Fontein
Publicatiedatum: augustus 2019
Recensie door Baukje
Waardering: 3 kraaien


Achterflap
Olive Collins heeft drie maanden dood in haar huis gelegen. Haar buren in de gated community – een verzameling van voorbeeldige huizen, gras netjes gemaaid, de bewoners rijk en succesvol – zeggen geschokt te zijn, maar niemand van hen heeft opgemerkt dat ze haar al een tijdje niet hadden gezien. De politie stelt een onderzoek in waarbij langzaam maar zeker barsten in de façades verschijnen. Bovendien blijkt elk van de buren wel een reden te hebben om Olive dood te wensen…

De cover
Onder een lucht met daarin onweer in aantocht, staan twee huizen. De titel in felgeel. Als ondertitel: Zes buren, zes geheimen, zes redenen om Olive dood te wensen…

Mijn mening
Een cover die goed bij de inhoud van het boek past. En dat was het dan ook. Vlees noch vis, veilig.

Het verhaal
In een kleine woonwijk, slechts bereikbaar middels een poort, staan een handvol grote huizen met daarin bewoners met genoeg geld en veel behoefte aan privacy. Olive was de eerste bewoonsters en betrok haar huis al voordat de andere huizen er stonden en het hekwerk daaromheen nog niet bestond.
Nadat de vliegen uit de schoorsteen komen, wordt het lichaam van Olive gevonden, drie maanden na haar dood. Door de goede beveiliging van deze exclusieve woonwijk, kan het niet anders dan dat iemand van de bewoners haar overlijden heeft doen versnellen. Maar wie was het? Gaandeweg het verhaal komen we er achter dat elke bewoner wel een reden heeft om de vrouw naar het leven te staan.

Mijn mening
Het boek is opgebouwd vanuit verschillende perspectieven waardoor we van vrijwel elke bewoner iets te weten komen. Onder het glanzende oppervalk van rijkdom en het ogenschijnlijke goede leven, blijkt veel rottigheid en sociale armoede te zitten.
Jo Spain bezit een gortdroge humor, zeker wanneer de lezer in het perspectief van Olive zit, dat prettig leest.
Door de opbouw van het boek is het verhaal meer een soort puzzel dan de meer gangbare thrillers waar de lezer steeds op een ander been wordt gezet. In Iets Te Verbergen, zijn het meer puzzelstukjes die zichtbaar worden en die de lezer gaandeweg het boek meer en meer op de plek kan leggen.
De personages worden goed uitgewerkt. Zowel de kinderen als de volwassenen, maar ook de beide rechercheurs die de zaak op proberen te lossen. Met name de ontwikkelingen van deze laatste twee personages, maakt dat Iets Te Verbergen, aan een vrouwenthriller schuurt. Wat mij betreft slim is gedaan omdat hierdoor de doelgroep aan lezers vergroot wordt.

Het boek is niet retespannend. Zoek je een thriller waarbij je steeds op het puntje van je stoel zit en soms bijna niet verder durft te lezen, dan zou ik dit boek links laten liggen.
Ben je fan van de meer psychologische ontwikkelingen van personages, dan is Iets Te Verbergen, zeker een mustread.
Ik ben fan van het laatste dus heb het met graagte gelezen. Toch moet ik ook zeggen dat het geen boek is dat nog lang nasiddert bij mij. Daarvoor zijn de dingen waar de personages mee worstelen net te algemeen of net te summier uitgewerkt.



Schrijfstijl   4
Leesplezier  4
Spanning  1
Plot  3
Originaliteit  4

3 kraaien

maandag 11 november 2019

De drone van Unni Lindell

Titel: De Drone
Auteur: Unni Lindell
Uitgeverij: Volt
Publicatiedatum: juli 2019
Recensie door: Tamara
Kraaien: 2,5

In een verlaten militair kamp staat een man die een drone over het omringende bos laat vliegen. Hij filmt de omgeving, terwijl de zon langzaam ondergaat. Wanneer de drone over een open plek vliegt verschijnt er plotseling een tent op het scherm, met een vrouw erbij. Ze is alleen. Weet ze wel dat ze haar tent heeft opgezet op de plek waar vijf jaar geleden een gruwelijke moord is gepleegd?
Na een ongeluk anderhalf jaar geleden is politieagent Marian Dahle weer volledig aan het werk. Cato Isaksen zet haar op een moordzaak: er is een lijk aangetroffen in een tent. Tijdens het onderzoek ontmoet ze de zestienjarige Agnes. Wat Marian niet weet, is dat Agnes om een heel speciale reden van plan is om te gaan kamperen op een levensgevaarlijke plek.

“ Mama is net vergif, ze neemt langzaam bezit van ons.”

Toen ik de achterkant las, zat ik al een beetje in tweestrijd. De beschrijving deed mij nu niet echt watertanden en verlangen om het boek op te pakken. Maar Unni is wel een bekende auteur, dus ik wou haar boek wel een eerlijke kans geven.

En ik wou dat ik beter naar mijn gevoel had geluisterd. Het verhaal is origineel bedacht, dat moet ik toegeven. Maar het boek raakte mij niet. Ik kreeg een beetje het gevoel dat zij allerlei plotten en theorieën had bedacht, dit in een hoge hoed had gestopt en willekeurig eentje gepakt en dat in het verhaal gemengd. Het verhaal liep niet lekker, de manier van schrijven beviel me niet en er gebeurde eigenlijk geen ene drol in het boek.

Zinnen als “De geprononceerd wenkbrauwen” en “Hij had het als een vuistslag in zijn plexus solaris gevoeld” haalde mij steeds uit het verhaal. Door het gebruik van deze woorden, liep het verhaal meteen al niet lekker maar ook de uitleg van bepaalde woorden als: “Er stonden wagens vol zendingen in de kamer. Zendingen was een ander woord voor post.” ging mij op een gegeven moment de keel uithangen. Zodanig dat ik tegen de E-reader zat te snauwen dat ik wel wist wat post was of wat een calculatie betekende.

Ik vond het ook vervelend om van het ene gevoelige onderwerp, de verdwijning van een kindje, ineens herinnerd te moeten worden aan dat ze Heine bij haar had weggeduwd.
Ook vond ik Marian niet super uit de verf komen. Wellicht dat zij in eerdere boeken van Unni is voorgekomen. Ook snap ik niet, waarom zij met een stokoude hond in het bos gaat zoeken naar kind. Als ik kijk naar mijn fossiel van een hond, die doe ik echt geen plezier mee om uren te gaan slenteren.

Conclusie: Totáál geen boek voor mij. Ik zat op een gegeven moment zinnen over te slaan om het uit te krijgen.
Wellicht dat de Unni- fans het niet met mij eens zijn, en dat hoor ik graag natuurlijk. Ik zal in ieder geval niet heel snel het vervolg van dit boek aannemen om te lezen....

Spanning: 2
Psychologische ontwikkeling personages: 3
Leesplezier: 2
Schrijfstijl: 2
Plot: 2

zondag 10 november 2019

Boekvonnis van Fatale keuzes van Nina Verheij

Wij draaiden dit keer een leesclub met het boek Fatale keuzes, het debuut van Nina Verheij. De leden van de club kregen een dik boek op de mat, maar lazen het allen binnen twee weken al uit.
Laten wij via dit Boekvonnis eens kijken hoe de leesclub verliep.


De deelnemers deze ronde waren:

Lien Gautiers
Brigitte Audiens
Linda van de Laar
Jose van Veelen
Lieselotte Danneels
Jacqueline Musch als begeleider



De meningen zijn licht verdeeld over de cover van niet veel zeggend tot gewoon mooi
Jose:
 In het algemeen vind ik het jammer wanneer er een persoon op een cover staat, wat nu helaas best vaak voorkomt. Het ontneemt me voor mijn gevoel de mogelijkheid om zelf een beeld te creëren van de personages. Toch intrigeert deze foto me. Staat of ligt ze, is ze slachtoffer of ooggetuige, is ze de hoofdpersoon? De titel van het boek en de vraag op de cover maakt dat ik die vragen beantwoord wil hebben. Door de kleurstelling verwacht ik dat het een niet al te zwaar verhaal is, en helder geschreven. Ik zou van dit boek zeker de achterflap lezen.

leesclubmascotte

Daar het een debuut is, kent niemand nog de auteur en zijn de verwachtingen niet gebaseerd op eerder werk.

De verwachting van Brigitte
Ik hou van verschillende genres. Van dit boek verwacht ik een boe, dat me kan boeien van begin tot eind. Dat ik mee kan uitzoeken wat er gebeurde. Af en toe op het verkeerde been gezet wordt en op het eind een onverwacht plotwending. Ik,heb nog geen enkel boek gelezen van deze auteur, dus ik begin onbevooroordeeld aan dit avontuur. Ik vind het leuk om andere meningen te horen van de andere lezers en te zien hoe andere mensen hetzelfde boek kunnen interpreteren.
Ik verwacht een toffe ervaring mee te mogen maken met een leuke groep.


Hoe bevalt het boek als ze halverwege zijn?

Lien
 Dit verhaal leest héél vlot maar toch niet TE vlot, je moet er wel je gedachten bijhouden en dat heb ik graag. Blij ben ik dat ik een papieren boek heb want ik kijk bij elk hoofdstuk naar de data. Dat was, voor mij dan, echt wel nodig. Na de helft wordt alles wat makkelijker omdat je die verhaallijnen dan wel kent, maar ik vond het echt knap om op die manier te mogen volgen.

Vooral het einde van een bepaald hoofdstuk, toen er bij Lisa werd aangebeld en dat bepaalde hoofdstuk eindigt, dat ze de deur opentrekt en verbaasd is van wie er staat.
Ik ben dan natuurlijk heel benieuwd maar dan springt het naar een paar dagen verder in de toekomst en dan moest ik heel lang wachten om te weten wie er aan de deur belde. Dat maakte het voor mij superspannend. Iedere keer een cliffhanger waardoor je het boek niet kan wegleggen.

Lieselotte
Het verhaal leest vlot, ik wil steeds verder lezen, wil weten waar het naar toe gaat. Maar zoals eerder vermeld verloopt het boek anders of verwacht. Er is nu iets uitgekomen dat ik wel had zien aankomen. Bederft het lezen niet natuurlijk.  Ben speciaal vroeger opgestaan deze morgen om voor het werk nog even te kunnen lezen en nu zit ik op een stuk in het boek dat ik het eigenlijk niet opzij wil leggen, maar het is van moeten.

Jose
Morgen beginnen aan hoofdstuk 44, en het wordt steeds spannender! Ik wil niets verraden voor degenen die nog niet zo ver zijn, maar ik begin me nu echt af te vragen "wie is die figuur, wie zit daar achter en waarom dan?"
Het boek vraagt wel om wat meer concentratie gezien het springen in de tijd. Tegelijkertijd geeft dit ook iets extra's aan het verhaal.
Het boek houdt me vast en de heldere schrijfstijl raakt me. Op naar morgen!

Linda
 Ik ben nu ruim over de helft, vind het een heerlijk boek! Het leest snel en makkelijk en toch moet je er je aandacht goed bijhouden. Door het verspringen in tijd moet je goed opletten. Maar dat vind ik zeker niet storend. Wel vind ik het af en toe jammer dat er zoveel korte stukjes achter elkaar komen.....dat had van mij anders gemogen. Vind het een mooi verhaal maar nog niet echt spannend. Het leest als een roman tot nu toe......maar wel een hele mooie en boeiende roman!


Hilona
 Ik ben nu iets over de helft en het boek leest heerlijk weg. Ik moest eventjes in de verschillende tijdslijnen komen, maar eenmaal een stukje verder in het verhaal lukt dat gelukkig vrij gemakkelijk (ik kan dat nog wel eens verwarrend vinden). De verschillende personages zijn goed uitgewerkt en ik ben zelf erg gek op Lucas. Ik vind het een fijn boek om te lezen, maar tot nu toe heeft het boek voor mij nog geen hoog thriller gevoel. Ik hoop dat dit nog gaat veranderen

Brigitte
Het verhaal leest vlot. Ik vind het heel spannend en het is moeilijk om weg te leggen om te stoppen. Gelukkig heb ik dit weekend tijd om nog een groot stuk verder te lezen. Kijk er naar uit. Ik ben een grote fan van Emily. Benieuwd hoe het morgen verder gaat.



Op een zeer leuke enthousiaste wijze is ook Nina Verheij zelf aanwezig in de groep. Er worden verschillende vragen op haar afgevuurd,waarvan wij er enkele uitpikken:


Jose en lieselotte vragen zich af:
Tijdens NaNoWriMo 2017 heb je de eerste versie van Fatale Keuzes geschreven. Hoeveel tijd heb je daarna gemiddeld per dag aan dit boek geschreven?

Nina:
Oeh, lastige vraag. Volgens mij heb ik die december na NaNoWriMo amper een woord geschreven omdat ik helemaal op was van die 1.667 woorden per dag. Eind maart 2018 ben ik toen aan de Thriller-specialisatie van de Schrijversacademie begonnen. Die periode was ik daarom in eerste instantie vooral met huiswerkopdrachten bezig. Gelukkig kon ik daar wel scènes uit Fatale Keuzes voor gebruiken.
De vooropdracht voor module 2 was het maken van een werkplan. Ik gaf mezelf toen als doel om vóór de laatste Thrillerles de volledige eerste versie van Fatale Keuzes af te schrijven. Vóór NaNoWriMo had ik al 30.000 woorden geschreven, tijdens NaNo kwamen daar 50.000 woorden bij, maar de eerste versie was uiteindelijk zo'n 125.000 woorden, dus ik had nog het een en ander te doen. 😉
Voor dat werkplan had ik gekeken hoeveel scènes ik nog te schrijven had en aan de hand daarvan besloot ik dat ik naast de huiswerkopdrachten elke week twee scènes op papier moest krijgen. Ik werk het beste als ik mezelf deadlines opleg en gelukkig lukte het om de volledige eerste versie een maand voor de laatste les af te krijgen. Ik moet wel zeggen dat ik toen de mazzel had dat ik die maand met 'garden leave' was, omdat het bedrijf waar ik in dienst was ermee ging stoppen in Nederland. Ik werd dus nog wel doorbetaald maar ik hoefde niet meer te werken. Wat wil een schrijver nog meer? Ha ha.
Na die eerste versie heb ik Fatale Keuzes bewust een aantal maanden links laten liggen, zodat ik er tijdens het herschrijven weer met een frisse blik naar terug kon. Met dat herschrijven was ik nog bezig toen Esther Boek riep dat haar uitgever nog op zoek was naar een manuscript. Ik heb Sandra van Hamley Books daarna de eerste helft opgestuurd en de rest is geschiedenis.
Om een lang verhaal kort te maken: ik heb geen idee hoeveel uur ik gemiddeld aan het schrijven was, maar ik was vaak meer van de ene dag lang achter elkaar schrijven en daarna weer een paar dagen niet (of ik schreef andere dingen, zoals blogs). In die tussenliggende dagen was ik dan wel aan het nadenken over verhaallijnen en ik schreef vaak freewrite/ochtendpagina's om op ideeën te komen voor plotholes.

Linda vraagt:Hoe ben je op het verhaal gekomen? Hoe wist je waar het boek over zou gaan?
Nina:
 'Fatale keuzes' begon ooit als 'De andere kant', een paar scènes die ik als begin-twintiger op papier had gezet zonder doel voor ogen. Het leek toen meer een romantisch drama te worden, over ingewikkelde relaties en gevoelens. De eerste scène die ik er toen voor op papier zette, was een afscheid tussen twee personages bij een bushalte, wat nu het einde van een scène tussen Emily en Lucas is. Daarna heb ik er vanwege mijn studie en werk jaren niks meer meegedaan. Op een gegeven moment ben ik toch weer begonnen met schrijven, omdat ik er gewoon te veel plezier aan beleefde.

Pas toen ik eind 2016 een rondreis door Australië aan het maken was, kwam ik op het idee dat er een dode moest vallen, alleen wist ik niet meteen welk personages ik zou opofferen (soms heb je van die ingevingen ;) ). Tijdens een urenlange autorit door een kaal outbacklandschap bedacht ik wie het niet zou overleven, wie daarvoor verantwoordelijk zou zijn en wat het motief was. Daar vielen voor mij een groot deel van de puzzelstukjes op hun plek. Over de verhaallijnen maar ook over de onderlinge relaties van de personages. Door al die nieuwe ideeën kon ik ook veel gerichter gaan schrijven in plaats van alleen maar af en toe voor de leuk.


Jose vraagt ook nog:
Je gebruikt soms songteksten. Welke rol hebben deze teksten gespeeld in het ontstaan van het verhaal? Zijn ze überhaupt onderdeel van het creëren van de gebeurtenissen, of heb je ze later pas toepasselijk gevonden of gezocht? Spelen de songs waaruit ze komen een rol in jouw eigen leven?

 Nina:
Bedoel je de songteksten die aan het begin van de hoofdstukken staan die vanuit een zeker perspectief zijn geschreven? Die teksten heb ik er later bij uitgezocht, zodat ze zouden passen bij de inhoud van dat hoofdstuk. Een aantal teksten komen uit hetzelfde nummer: 'Hollow Talk' van Choir of Young Believers. Naast dat de inhoud van dit nummer paste bij de hoofdstukken heb ik het ook gekozen als ode aan een van mijn favoriete tv-series, namelijk de Scandinavische crimeserie The Bridge. 'Hollow Talk' wordt bij die serie gebruikt als openingstune. Het nummer 'Angel' van Sarah McLachlan dat een paar keer voorkomt, is persoonlijk een van mijn favoriete nummers.
Als jullie benieuwd zijn naar de nummers die in het boek voorkomen: ik heb vorig jaar een keer een Spotify-afspeellijst gemaakt. Volgens mij moet ik die trouwens nog wel een beetje bijwerken met een paar extra nummers.

Directe link naar de Spotifylijst

Ook stelde Nina zelf vragen als wie ons favoriet personage was, wanneer we doorhadden wie het was en welke whodunnit boeken we zelf als favoriet zien.


Dan het belangrijke moment dat de lezers de boeken dichtslaan. Wat is hun eerste gedachte?


Brigitte

Wauw, wat een heftig verhaal. Hoe verder ik in het verhaal kwam, hoe vlugger ik,begon te lezen. Nu zou ik direct het deel 2 willen beginnen. Er komt toch een vervolg ? Er zijn nog zoveel vragen en mogelijkheden. Het verhaal is nog lang niet af. Maar wat en schitterende opbouw. Geweldig boek. Goed gedaan Nina. Ik ben zeker en vast fan



De andere 5 dames lijkt ietwat in verwarring als ze het dichtslaan omdat er onbeantwoordde vragen over lijken te blijven.


Dan wat quotes uit hun recensies:

Lieselotte
Fatale keuzes is een boeiende psychologische thriller, de schrijfster is er in geslaagd om een goed debuut neer te zetten. Eentje waarbij de lezer geboeid blijft. Sommige dingen zijn voorspelbaar, maar toch zitten er genoeg verrassende wendingen in om het verhaal spannend te houden, het is een boek die je moeilijk opzij kunt leggen.

Linda
Ik vond het een super mooi boek, heerlijke schrijfstijl. Het leest heel vlot en je blijft geboeid tot het einde. Ik vond het echt jammer dat het boek uit was.
Ik vind het alleen geen thriller, meer een spannende roman. Maar dat neemt niet weg dat ik ontzettend benieuwd ben naar het vervolg en zeker nog graag meer wil lezen van deze auteur!

Jose
De auteur weet de spanning van de thriller goed op te bouwen, met een onverwachte ontknoping. Het verhaal laat je niet meer los, totdat je uiteindelijk zelf weet hoe het zit.
En als het boek dan uit is, kun je niets anders dan een diepe buiging maken voor de fantastische wijze waarop de auteur alle losse draadjes en verhaallijnen bij elkaar heeft geschreven. En uitkijken naar het tweede boek met Emily in de hoofdrol natuurlijk.

Hilona
In ieder volgend hoofdstuk weet Nina op een fijne manier de spanning op te bouwen waardoor je vrij snel gegrepen wordt door het verhaal en het boek moeilijk weg te leggen is. Ik werd regelmatig op het verkeerde been gezet en als lezer word ik op een bijna interactieve manier getriggerd om mee te denken. Dat maakt dat het boek boeiend blijft en de nieuwsgierigheid nodigt elke keer uit om vooral door te willen blijven lezen.

Mijn vermoeden werd uiteindelijk wel bevestigd en toch was ik enorm verbaasd over het einde. Een eind dat vraagt om een vervolg en gelukkig komt deze er ook.

Jacqueline
Ik wil nog vertellen dat Fatale keuzes een gruwelijk spannend verhaal is dat zich deels in het verleden en in het heden afspeelt. Nina heeft deze twee verhaallijnen op een boeiende wijze bijeen gebracht. Op een gegeven wilde ik echt niet meer gestoord tijdens het lezen, zo nieuwsgierig was ik naar hoe alles bij elkaar zou komen en hoe het verhaal zou eindigen.

Lien
Zodra je verder leest, wordt het keer op keer spannender tot er ook de gebeurtenissen vanuit de visies van verschillende personen wordt verteld.
Alles klopt! Je denkt soms : "ik heb dit al gelezen", maar dan was het verteld door een andere persoon. Intrigerend. Knap, fantastisch, subliem, ... welke overtreffende woorden kan ik nog allemaal bedenken.
Het plot was verrassend voor mij en heel goed uitgewerkt.
Een dikke dikke 5 kraaien.

Brigitte
Je voelt de vreemde sfeer tussen de huisgenoten als er problemen opduiken tussen de bewoners. De rare geluiden als er iemand alleen in huis is.
Doordat de schrijfstijl zo beeldend is, waan je je mee in huis. Je gaat alles mee inbeelden.
Je gaat zelf meedenken, wie doet goed, wie is fout ?
Ieder hoofdstuk krijg je meer informatie en op het einde vallen alle puzzelstukjes op hun plaats.
Maar toch wil je nog meer. Wat zal er nog gebeuren met Emily ?


Een best dik boek werd enorm snel uitgelezen door alle deelnemers, dus het zal geen verrassing zijn dat na het tellen van de stemmen gedeeld door het aantal deelnemers het cijfer uitkomt op een:



Tenslotte de reactie van Nina aan het einde van het lezen:

Lieve dames van de leesclub,

Wat was het heerlijk om mee te mogen kijken terwijl jullie je ervaringen deelden tijdens het lezen van Fatale Keuzes. Omdat dit mijn eerste leesclub was, wist ik van tevoren niet zo goed wat ik ervan kon verwachten, maar jullie hebben het een onvergetelijke ervaring gemaakt. Zo leuk om te zien welke gedachten er in jullie opkwamen. Ook was ik erg blij dat ik jullie vragen terug mocht stellen, want als auteur krijg je niet zo vaak een kijkje achter de schermen bij je lezers.

Ik wil jullie daarom hartelijk bedanken voor jullie betrokkenheid en natuurlijk alle warme woorden die jullie over me hebben uitgestort. Dat motiveert enorm om door te gaan.

Lieve groetjes,

Nina





zaterdag 9 november 2019

Getiteld Vissen praten niet van Tine Bergen

In juni 2019 bracht Tine Bergen haar boek Vissen praten niet uit. Het werd genomineerd voor de Hercule Poirotprijs (thrillerprijs van Vlaanderen). Voor ons nieuwe item Getiteld bijt Tine het aas (oh nee, spits) af.
Tien vragen rondom de titel van Vissen praten niet:


Beste Tine,

we kunnen helaas geen interview doen aan het water met een hengeltje, ook al ben ik opgegroeid als visser, dankzij mijn vader die een vijver had gevuld met duizenden karpers. Sterker nog, wij gingen als kind altijd zwemmen in die vijver met die karpers, waardoor de vissen aan onze tenen knabbelden. 

Dat terzijde zou ik graag een kort interview met jou afnemen met een aquarium op de achtergrond en wat visgeluidjes die daarbij horen. Ben je er klaar voor? ;)

Vraag 1: zalm of tonijn?
Zalm (tonijn lijkt teveel op dolfijn).

Vraag 2: als je een lijk wil laten verdwijnen, zou je dan een aquarium vullen met piranha's of met haaien? 

Piranha's natuurlijk! 

Vraag 3: wist je dat haaien eigenlijk geen menseneters zijn, maar enkel op jacht gaan naar bloedsporen in het water? Stel nu dat je in het midden van de oceaan aan het dobberen bent en je schaaft je been per ongeluk waardoor er bloed in het water druppelt. Zou je dan om jezelf te redden je partner in het water gooien?

Nee. Al denk ik wel dat mijn man me zou helpen, zodat we er gewoon allebei heelhuids uitkomen.  

Vraag 4: stel dat je een levensgrote aquarium hebt staan in je eigen huis, wat voor vissen zou je daar dan in zetten en waarom?

Zeemeerminnen :-) Allebei mijn kinderen hebben iets met zeemeerminnen. En ik wil ze zelf ook wel eens graag van dichtbij bekijken.  

Vraag 5: je hebt nu vissen gekozen voor dit boek. Welke diersoort zal er op je volgende cover prijken? 

Ondergang verschijnt volgende week en daar speelt een kat een vrij belangrijke rol in, ook op de cover.  

Vraag 6: heb je voor dit boek research gedaan over vissen en aquaria? Of heb je je verbeelding losgelaten?

Als je een bezoek aan de zoo en aan sealife als research kan zien? Ik gebruik vooral mijn verbeelding.  

Vraag 7: stel dat je een aquarium hebt met drie goudvissen en je hebt ook drie katten in huis. Hoe los je dat probleem op als die katten hongerig dag en nacht naar dat aquarium zitten te staren?

Dat probleem stelt zich niet, onze kat wordt zo overvoed dat hij de muizen ook gewoon levend binnenbrengt :-) Overvoeden dus!
Vraag 8: Heb je zelf vissenbloed? (nota: zoek maar op ;))

Nee, ik heb net heel snel koud. En ik geloof dat ik een vrij warm en zorgzaam mens ben. Dat probeer ik in elk geval te zijn.  

Vraag 9: Ken je het spreekwoord 'voor een visser zijn deur vissen?'

Vissen waar al door een expert gevist wordt gaat waarschijnlijk niet veel opleveren ... Al valt er misschien wel een en ander af te kijken van de meester ;-) 

Vraag 10: Stel dat je op een onbewoond eiland zit met slechts een hengel waarmee je jezelf kunt redden. Maar het grote probleem is: je bent bang van vissen. Hoe los je dat op om te overleven?

Ik zou krabben vangen, dat kan je ook met een hengel doen. En krab is lekkerder dan vis ;-) 

vrijdag 8 november 2019

Oproep Leesclub Stil


Eva Burgers komt met haar eerste thriller voor volwassenen. Haar vorige jeugdthriller is net op de longlist van de Jonge Jury gekomen. Kan zij net zo goed een boek voor volwassenen schrijven? Wij willen dat gaan zien in onze nieuwe leesclub.

Waar gaat Stil over?

Eva Burgers put rijkelijk uit haar eigen ervaring als rechercheur waardoor ze met deze eigentijdse misdaadserie voor volwassenen het politiegenre een nieuw fris leven inblaast.

Wanneer rechercheur Robin Escher op haar werk bij de Amsterdamse politie in vertrouwen vertelt dat ze de sfeer op de afdeling soms als seksistisch ervaart, wordt haar dat niet in dank afgenomen. Als ze kort daarna ook nog het vermoeden heeft dat haar chef gevoelige informatie lekt aan criminelen, gaat ze op onderzoek uit.
Pas als Robin ontdekt dat haar verslagen op onverklaarbare wijze beginnen zoek te raken, beseft ze dat ze op haar tellen moet gaan passen. Ze zoekt steun bij haar maatje Storm, maar als ze ook hem niet meer helemaal kan peilen, neemt ze een drastische beslissing.


Is dit een boek dat jou wel ligt en vind je het leuk om er in een besloten Facebook-groep over dit boek te praten? Dan is dit jouw kans om deel te nemen.

LET OP: we zoeken 5 deelnemers die digitaal lezen!

Onze voorwaarden:
-          Je kan het boek in maximaal drie weken uitlezen en binnen die tijd een recensie schrijven
-          Je doet actief mee in de lezersgroep en beantwoordt alle vragen in elk blok. Hierin komen vragen over de inhoud, de cover, enz. Tijdens die 3 weken verschijnen extra vragen die ook beantwoordt moeten worden.
-          Je kan binnen 3 dagen starten zodra je het boek toegestuurd krijgt
-          Je zet een foto van de cover bij aanvang in de groep en op jouw eigen tijdlijn. Mocht je twitter en insta hebben, dan ook graag daar. Met #leesclubthrillerlezers #Stil. Maak een bijzondere foto zoals met een gekke hond bijvoorbeeld en je ziet jouw foto terugkomen in het verslag.
-          Na afloop van de leesclub zet je je recensie op 1 of meerdere van de volgende sites: /Bol/Goodreads/Bruna/Hebban met #boekvonnis

Is dit iets wat jij wil doen? Stuur dan zo snel mogelijk een mail naar thrillerlezersblog@gmail.com met als titel Leesclub Eva Burgers.

Michael Berg op de thee

Op de thee bestaat uit 5 vragen van de Pickwick labels en die bijna iedereen wel voorleest als er een zakje in de thee hangt. Wij stellen vandaag vijf vragen aan Michael Berg.
Michael bracht onlangs zijn nieuwe boek Ik zie je uit. IThrillerlezers las het boek al en de recensie volgt binnenkort, maar ik kan wel al vast zeggen dat het een aanrader is.




*Wat is jouw favoriete herinnering?

Een avond op Paros, de volle maan, de glinsterende zee

*Welk liedje herinnert jou aan je kindertijd?

Down Town van Petula Clark. Het was het eerste liedje dat ik hoorde waar ik echt vrolijk van werd en zin had om mee te zingen.

*Wat is jouw meest favoriete dag van het jaar?

2 januari. De feestdagen achter de rug nu weer door.

*Welk gerecht dat bijna niemand lust, vind jij lekker?

Zwezerik

*Waar geef je te veel geld aan uit?

Ik heb lang van weinig geld moeten leven en ben sindsdien geen big spender. Vroeger, toen ik nog jong en onbezonnen was, gaf ik het geld met bakken uit aan muziekinstrumenten, met name synthesizers, drumcomputers en andere apparaten.