Schaduw van de Thrillerlezers- 10 jaar later

Het is oktober 2014 en ik ben een klein jaar lid van de Thrillerlezers op Facebook. Ik had de leden al eens gezien op de Avond van het Spannende boek eerder dat jaar, maar ik had ze niet gesproken. In oktober was het Thrillerfestival in Zoetermeer en nu hadden we afgesproken dat ik ze zeker zou begroeten. Zo gezegd zo gedaan. En dat resulteerde in een hele gezellige middag waarbij ik de groep als een, niet zo heel stille, schaduw volgde. Ik had het zo naar mijn zin gehad dat ik een verslag schreef over die middag als schaduw. En de blogster in mij was geboren.  En nu, na wat omzwervingen ben ik weer terug op het oude nest. En zal ik af en toe ook mijn mening spuien en duo’s doen. 

 Maar nu eerst mijn verslag van het Thrillerfestival. Ik twijfelde of ik wel zou gaan, maar toen Inkie zei dat ze kwam, was het voor mij ook duidelijk. Ik ben erbij! 

 Ik was vroeg bij het Stadstheater in Zoetermeer. Dus ben ik op een bankje in de zon gaan zitten. Zo zag ik al een aantal mensen komen. Zoals Mariska Noordeloos en Terence Lauerhohn. Net op het moment dat ik het koud begon te krijgen kwam een bekende aan en zijn we samen naar binnen gegaan. Ik had al een rondje over de boekenmarkt gedaan toen ik Inkie spotte bij de ingang. Na een stevig knuffel en kennis gemaakt te hebben met Wendy, Karin en Jantsje, moesten de dames naar de leesclub van het boek: Ik weet wat je hebt gedaan van Darby Kane. Maar eerst moesten toch eerst de nodige mensen begroet worden. En vooral Bert Bergs. Inkie en ik hebben iets met de man. De avonturen op de Boekenbeurs in Antwerpen zijn legendarisch. En het is altijd een feestje om die man te zien en te spreken.  

 Toen was het echt tijd om naar de ruimte van de leesclub te gaan. Ik had niet meegedaan, maar Inkie vond dat ik gewoon mee moest gaan. En ach, waarom niet? Dus ik ging als verstekeling mee naar boven. Daar bleek het helemaal geen probleem dat ik er bij kwam zitten. Na de eerste voorzichtige gesprekken met de teamleden van het blog en de nodige lachsalvo’s ( that’s me! ) en koppen koffie en thee, werd de leesclub afgetrapt door gespreksleider Wim Bax. Iedereen had het boek tot bladzijde 192 mogen lezen en de bedoeling was nu om te gaan speculeren hoe het verder zou gaan. Maar eerst was er een interview met de vertaalster van het boek, Wilma Paalman. En wat was dat leuk en interessant! Vertalers zijn bij een boek natuurlijk best belangrijk, maar je krijgt ze eigenlijk nooit te spreken. Ik vond het een cadeautje dat we deze kans kregen. Het speculeren vond ik interessant om te horen. En eigenlijk iedereen deed ook wel een duit in het zakje, en er waren ook echt verschillende theorieen. En niet iedereen was het eens, wat een

interessant gesprek opleverde. Ook voor mij, al had ik nog niks gelezen. Na de afsluiting kreeg iedereen een exemplaar van het boek zodat ze snel verder konden lezen. Ik kreeg ook een exemplaar en dat vond ik heel aardig, dus dank je wel uitgeverij Volt. 

 Eigenlijk was het daarna al heel snel tijd voor de uitreiking van de verschillende Max Vleermuizen. Onderweg naar de zaal raakte ik het team kwijt omdat ik echt even moest knuffelen met Anette ( Birdy’s boeken ) en haar man. Maar de dames hadden heel lief een stoel voor mij vrijgehouden. Over de uitreiking kan ik heel veel zeggen. En zeker niet alles positief. Want was het bij vlagen echt onbeschoft. Auteurs die de moeite nemen om via Zoom in te loggen. Vervolgens geen woord mogen zeggen, er alleen maar Nederlands gesproken wordt en zonder bedankt te worden gewoon weg worden geklikt. Echt mensen, dat kan niet! Zo ga je niet met mensen om. De muzikale intermezzo’s…Waarom muzikaal? Wat heeft dat met een boekenfeestje te maken? Leuk voor de kinderen die mochten optreden, maar het had echt 0 toegevoegde waarde. Ook werd er nog vergeten om die Vleermuizen daadwerkelijk uit te reiken. Maar dat kan te maken hebben met het feit dat er bijna geen, winnende, auteur aanwezig was. Was het allemaal negatief? Nee! In tegenstelling tot 10 jaar geleden viel de prijs dit keer niet uit elkaar… 

 Na dit “feest” was er nog gelegenheid om rond te lopen op de boekenmarkt, boeken te kopen en laten signeren en auteurs te spreken. Zo sprak ik uitgebreid met Björn van der Eynde over de Boekenbeurs en diens opvolger Boektopia. Met Floris Kleijne over zijn eerste boek Klaverblad en ik kocht zijn boek Kleinste Kwaad dat hij ook voor mij signeerde. Met Marelle Boersma over mijn favoriete boek van haar en de Crime Compagnie Club, waar ik met veel plezier lid van ben. Verrassend snel liep de ruimte leeg. En na een laatste groet, en dikke lach met Bert Bergs, gingen ook wij weg. Omdat het zo gezellig was zijn we nog even de

kroeg ingedoken, samen met Nina Verheij. Waar het onverminderd gezellig was en zelfs zo gezellig dat de foto’s ontbreken. Inkie, Wendy, Jantsje en Karin, dank jullie wel dat ik zo welkom was in de groep en ik kijk uit naar de samenwerking! Dat we maar veel boeken mogen villen!

Juul

Winactie 2: Gesigneerd exemplaar van Verraderlijk spel Nadine barroso

 Een jong slachtoffer wordt gevonden in het midden van een mysterieus stenenfiguur. De betekenis en toedracht van de gruwelijke moord blijven een raadsel. Jasmine Ziani, een ambitieuze stagiaire bij de recherche, bijt zich vast in deze zaak. Dan verdwijnt in de Ardennen de kleine Finn en wordt er een link gelegd met de eerste zaak. Speelt een seriemoordenaar een spelletje? En kunnen ze Finn nog redden voor het te laat is?

Een boek dat ik dit jaar graag gelezen heb en stiekem een beetje jaloers op ben dat ik zelf niet mee kan doen. Deze had ik graag gesigneerd gehad. Nadine signeert het boek nl speciaal voor de winnaar!

Stuur een mail naar Thrillerlezersblog@gmail.com ovv Nadine Barroso.

Deel de foto van deze actie op jouw tijdlijn.

De 1e: Baldacci GESLOTEN Winnaars bekend

 Wall Street meets The Firm

Voormalig Army Ranger Travis Devine werkt als financieel analist op Wall Street. Zes dagen per week neemt hij de trein van 6:20 om naar New York te forenzen.

Wanneer op een dag een van zijn collega’s wordt vermoord, wordt Travis aangemerkt als verdachte. Tegelijkertijd wordt hij door Homeland Security onder druk gezet om zijn baas, multimiljonair Bradley Cowl, te bespioneren. Weigeren is geen optie, want de geheime dienst dreigt de duistere reden naar buiten te brengen waarom Travis het leger heeft moeten verlaten. Langzaam maar zeker komt Travis erachter dat de financiële wereld waarin hij verstrikt is geraakt, net zo dodelijk is als de oorlogen waarin hij als Ranger vocht. En veel verraderlijker…

Je mag naar Thrillerlezersblog@gmail.com je mail sturen met in de betreft regel De 6:20. Leuk als je de foto van de actie deelt op jouw tijdlijn.

Standaard Uitgeverij stelt drie exemplaren beschikbaar van De 6:20 man. Dank je wel.

Nightthinker werd gepresenteerd

Op zondag 8 maart mocht ik de Boeklancering van “Night Thinker” (Het vervolg op Day Dreamer!) van Luna Van Roosen bijwonen.

Deze boeklancering vond plaats op de eerste verdieping in het “gemeentehuis” van Opdorp. Een plek waar Luna graag komt, omdat het haar een beetje aan een paleis laat denken.

Bij binnenkomst in het gebouw, vielen de mooie versieringen en de vele brandende kaarsjes in het trappenhuis al meteen op. Deze zorgden voor een sfeer die erg goed paste bij dit boek!

Eenmaal op de eerste verdieping werd iedereen welkom geheten door Luna en haar moeder.

Toen volgde er een filmpje van Sandra J. Paul (een van de eigenaressen van Uitgeverij Hamley Books) waarin zij o.a. vertelde hoe trots zij op Luna is.

Het eerste exemplaar van Night Thinker had Luna al eerder van Sandra gekregen. Hij was haar overhandigd tijdens het inpakken van de boeken voor de blogtours. Dit was voor Luna zo’ n speciaal moment, dat ze er meteen Day Dreamer bij was gaan halen om ernaast te leggen. Hierdoor voelde het voor haar alsof de boeken “herenigd” waren als een mooie “boekentweeling”!

Aan bloggers Dennis van Elten en Melanie Hoogvliet was gevraagd een filmpje te maken over hun blogtour van Night Thinker. Tijdens het afspelen van deze filmpjes was er een klein technisch probleempje, maar deze vulde Luna heel professioneel op door een stukje uit Night Thinker voor te lezen.

Als afsluiter mochten wij nog deelgenoot worden van enkele “geheimpjes”.

Luna liet weten dat er al een tweede druk van Night Thinker zou komen. Dat ze binnenkort op FACTS mag gaan signeren, waar iedereen natuurlijk ook weer van harte welkom is en hoe ze zich had gevoeld tijdens haar eerste keer als schrijfster op de Boekenbeurs.

Maar het grootste geheim had ze tot het laatste bewaard. Ze nodigde iedereen uit om volgend jaar rond dezelfde tijd weer bij elkaar te komen om: een DERDE BOEK te komen halen!

Na afloop was er de mogelijkheid om de beide boeken te kopen, te laten signeren, op de foto te gaan, een praatje te maken en iets te drinken en/of te eten.

Een super-geslaagde boeklancering dus!

Ik kijk dus al met veel plezier uit naar het volgende boek.

Door onze special reporter Heidi, die op de foto samen met Luna staat:

            

Het dorp werd gepresenteerd

Boekvoorstelling Belinda Aebi - Het Dorp, 15 februari, Temse 

Belinda Aebi is een Vlaamse auteur die al enige tijd bezig is. Haar eerste thrillers werden uitgebracht bij respectievelijk uitgeverij Manteau en vervolgens Lannoo. Haar meest recente boek "Het Dorp" wordt uitgebracht bij de jonge uitgeverij Hamley Books. Op verzoek van Thrillerlezers ben ik naar de boekvoorstelling in het gemeentehuis van Temse afgezakt om daar kennis te maken met deze talentvolle auteur.

Dit is de derde boekvoorstelling die ik heb bijgewoond van Aebi, telkens in Temse, waar ze dus woont. Telkens ook in gezelschap van burgemeester en schepenen, die allemaal een woordje doen over deze auteur. Dat woordje mag je ruim nemen, want de burgemeester is een bloemrijk figuur die graag uitgebreid verhaalt over zijn mooie gemeente en daar ook regelmatig ander lokaal talent bij haalt. Af en toe vroeg ik me dan ook af of ik in een andere boekvoorstelling zat, vooral wanneer hij begon te praten over een evenement over een andere auteur dat binnenkort plaatsvindt. De Schepen van Cultuur was korter en krachtiger in haar verwoordingen, net als de uitgever zelf. De focus lag toen weer volledig op Belinda Aebi zelf.

De boekvoorstelling werd leuk en interessant toen er een video van zo'n kwartiertje werd getoond dat begon met een prachtige boektrailer, gevolgd door een videomontage met beelden en Aebi zelf, die vertelde over waar ze de inspiratie vandaan heeft gehaald om "Het Dorp" te schrijven. Dat, gekoppeld met filmbeelden en vervolgens voorleesfragmenten uit het boek zelf, was erg knap gedaan en voerde de aanwezigen ook echt mee in het wereldje van "Het Dorp". Origineel en zeker de moeite om te bekijken, moest deze video ooit ergens online komen te staan. 

Voor degenen die niet uit de streek komen, zoals ik bijvoorbeeld, was het ook een passende ode aan de omgeving en vertelde het ook wat historiek over de Vlaamse streek en naburige gemeentes. Mooi gedaan!

Vervolgens mocht Belinda Aebi aan de signeertafel plaatsnemen en - behoorlijk wat! - boeken signeren. Net als alle anderen stond ik geduldig in de rij te wachten terwijl ik verhalen opving over haar vroegere boeken en de prachtige locatie waar de voorstelling plaatsvond. Met een mooi uitzicht op Temse zelf klopte dit wel. Vervolgens heb ik nog gepraat met de uitgever Sanra Vets en enkele aanwezigen en ben ik naar buiten gestapt met mijn gesigneerd exemplaar van "Het Dorp". 

Martijn 

Boekpresentatie Day Dreamer – Luna Van Roosen

 Luna Van Roosen is een debuutauteur die de laatste weken erg opviel door de fantastische cover van haar boek Day Dreamer. Jong en oud heeft al erg positief gereageerd op het uiterlijk van dit boek, maar hoe het er innerlijk uitziet, moest natuurlijk nog afgewacht worden.

Luna zelf is een verlegen negentienjarige wiens droom in vervulling is gegaan op zondag 15 september, toen in het landelijke Opdorp (deelgemeente van het Vlaamse Buggenhout) haar boek bgedoopt werd in het bijzijn van talrijke vrienden, familie en lezers. Ook ik ben als fervent lezer afgezakt naar deze kleine gemeente, waar de voorstelling doorging in het oude gemeentehuis van het dorp. Het gebouw zelf bestond eigenlijk uit een aantal verdiepingen, met een opvallende ruimte waar vroeger wellicht huwelijken werden voltrokken en een gezellige zolderverdieping die baadde in het zonlicht.

Letterlijk alles was in het thema van rozen: van de Cava (geserveerd met rozenblaadjes), tot de cupcakes (groot en klein, telkens versierd), tot de vorm van de zandkoekjes, tot de trappen (allemaal gedecoreerd met rozenblaadjes), de zolder (versierd met rozenlinten en echte en papieren rozen) en zelfs het afscheidsgeschenkje (een rode roos). Er werd heel veel moeite gedaan om het thema mooi te gebruiken en daar waren onze gastvrouwen (Ilse en haar moeder) wonderwel in geslaagd.

De auteur zelf was ook gekleed in een rozenjurk met bijpassende petticoat, die ook weer helemaal in thema was. Zelfs haar haren waren versierd met rozen. Rozen alom dus, net als op de cover van haar boek en in het boek zelf. (Als je het boek in handen krijgt, let vooral op de prachtige tekeningen die de beginpagina van elk hoofdstuk versieren).

Het werd snel heel duidelijk dat iedereen erg warm onthaald werd – of je nu een bekende van de familie was of niet, het onthaal was even hartelijk. Naast een hele grote groep steunende familie en vrienden waren er ook een aantal lezers aanwezig. Ook collega-auteurs zoals Rani De Vadder, Nina Verheij en Joanne Carlton/Sandra J. Paul waren aanwezig. 

Het festijn werd geopend door een speech en quiz over Luna. Dit alles werd met de nodige emoties ontvangen door Luna, die duidelijk erg zenuwachtig was en vaak met tranen in de ogen alle lofbetuigingen in ontvangst nam. Het is dan ook duidelijk dat het hier om toch wel iets heel bijzonders ging: een negentienjarige die eventjes een boek schrijft en publiceert, kom je niet elke dag tegen. Ook Ilse werd in de bloemetjes gezet, samen met de uitgever.

Na een voorleesfragment was het tijd voor Luna om boeken te signeren en dat deed ze met veel verve terwijl de gasten genoten van de heerlijke cupcakes en drankjes. Dit signeren nam behoorlijk wat tijd in beslag!

Toen het feestje afgelopen was, legde Luna moe maar voldoen haar pen neer, om vervolgens de rest van de dag te “day dreamen” over wat er haar allemaal overkwam. Day Dreamer zelf is prachtig. Als je hem in handen hebt, wil je hem gewoonweg niet meer loslaten. De moeite waard om te bekijken én te lezen.

Een orginele boekpresentatie met Zwarte ziel

Donderdagavond was het dan zo ver: het 3e boek van Angelique Haak werd gepresenteerd in Bruna te Spijkenisse.
Na een dagje tussen de bloemetjes en bijtjes togen twee Rotterdammers op naar Spijkcity. 

Zoals een boekpresentatie vaak start is als de uitgever, in dit geval Ilse Karman, het boek uitreikt aan de auteur met daarbij een verhaaltje. Daar het nogal druk was (veel drukker dan verwacht werd er al gezegd), was niet alles even goed te verstaan. Zeker niet als de leeftijd begint mee te spelen.
Daarna bedankte Angelique iedereen voor het komen en vertelde wat over Zwarte ziel.


Van de week had Angelique een oproep gedaan om andere soort vragen in te sturen, zodat het niet weer een standaard gesprekje zou gaan worden. Inmiddels weet iedereen wel wie Angelique Haak is, waarom ze schrijft, wanneer ze begon en noem ze maar verder op al die gewone vragen die gesteld worden in een normaal interview.

De vragen waren in een pot gedaan en werden voorgelezen door een medewerker van Bruna. Zo werd er gevraagd of ze het schrijven wel eens zat was. Dat was ze dus echt wel (regelmatig zelfs volgens mij?). Hoe ze haar man Raymond ontmoet heeft en daar antwoordde ze van hoe kom je er van af.

Inderdaad was dit echt leuker dan een gewoon interview. Boekpresentaties hebben toch al de gewoonte altijd via een vast stramien te gaan: uitreiking, gesprekje en signeren en dan houdoe. Leuk dus als een auteur daar van afwijkt.

Naast de ronde van de originele vragen, kwam dan wel het signeren, waar je dan een lootje kreeg om je aura te laten fotograferen. Wat zeg je? Een aurafoto schijnt jouw energiehuishouding weer te geven. Voor de rest moet ik je echt doorverwijzen naar google. 
Daar de rij voor het signeren best erg lang was en het in de hoek van de aurafotografie nog rustig, spurtten de bloemendames richting echtgenoot Raymond en lieten eerst de foto maken. Daarna was de rij voor het signeren een stukje korter en lieten hun boek signeren.

Met een zakje drop met daarbij de tekst hoe zwart jouw ziel is, togen de dames weer terug op aan huis.

Met dank aan Patricia voor de foto's!

Omdat ik je mis de wereld in

Op zaterdag 29 juni wakker worden, best wel ver weg van het Bredase, in Friesland. In een best wel warm huis. Langzaam wordt het steeds warmer en hikken we er best wel tegenaan dat we straks 1,5 uur in een auto zonder airconditioning moeten gaan rijden. Bovendien, extra argument, speelt het dameselftal om 15.00 een belangrijke wedstrijd en als ik iets graag zie...dus eerlijk is eerlijk: ik loop wat te zeuren rond het ontbijt. Verzin dingen als zal ik op Frodo, de kat van vriendin, passen of het huis bewaken. Maar nee, dat hoeft echt niet. Ik moet mee.

Om half 1 dan maar op pad. In een gloeiend oventje stappen we in en de meeste dingen wennen, maar enorme hitte wordt steeds erger. Lijkt het. Och, en kijk eens hoe wij boffen: er is een stuk weg afgesloten...een stukje omrijden dus en een half uur langer onderweg.


Uiteindelijk komen we 15.05 aan. Te laat dus zelfs.
Maar Jacqueline lijkt oprecht blij dat we binnenkomen. Een groot gllas koud water en het feest begint. Auteur Marcella Kleine interviewt Jacqueline. We horen hoe Jacqueline is begonnen met schrijven, dat er ook eens een roman zal gaan komen, waar ze graag schrijft en wat ze bijvoorbeeld zelf graag leest.

Marcella Kleine is trouwens 1 van mijn favoriete auteurs. Veel te onbekend, echt zonde. Ik las vorige week haar nieuwe boek In het verborgene uit en die was opnieuw goed.
Zoals altijd gebeurt wordt er een stuk voorgelezen en daarna het boek uitgereikt. Linda Jansma mocht naar voren komen. Als iemand daar niet blij van wordt om voor een groep te staan...dan is dat deze auteur. Zoals later Jacqueline zei: Linda verdiende het. Positief bedoeld.


Dan is het tijd voor de borrel en signeren. En tijd om met wat mensen te kletsen: gesprekken over bijvoorbeeld puppies, lelijke honden ( de mijne), redactiewerk en boeken. Op een gegeven moment moesten we toch echt dat groene autootje weer in voor de terugrocht. Blik op oneindig, tijd uitzitten en in het dorpje snel de tuin met schaduw in en water tanken.

We hebben het met liefde gedaan, maar nooit meer met temperaturen van 33 graden. 


Ink

Karin Slaughter bij de Vlaamse politie

Queen of Crime.

Op 4 juni was ik bij een zeer opmerkelijke boekpresentatie van Karin Slaughter haar nieuwste boek Laatste weduwe. Georganiseerd door Standaard boekhandel en in samenwerking met de politieacademie, werden we na controle van onze paspoorten ontvangen in het Geruzet Complex te Etterbeek.

Ikzelf als hondenliefhebber was bijzonder enthousiast toen we een demonstratie kregen van de hondenbrigade, die drugs of explosieven opspoorden, ook de honden die worden ingezet ter verdediging waren van de partij.

Voor de hongerige onder ons was er een foodtruck voorzien, die blijkbaar de eetlust had onderschat, want hij was vlug uitverkocht.

Maar als snel konden we verder gaan naar de zaal waar een crime scene werd nagebootst, en konden we in een snel tempo meekijken hoe een plaats delict een sporenonderzoek ondergaat. Gelukkig was het maar een pop die was opgehangen aan een elektriciteitskabel.

 

Maar natuurlijk het moment waar iedereen op zit te wachten was het interview van Karin door journalist John Vervoort. Zo zijn we te weten gekomen dat ze als kind al kortverhalen schreef, en ze er telkens een zakcent voor kreeg van haar vader.  Zelfs toen al had ze de voorkeur voor moorden, en waren het steeds haar oudere zussen die het slachtoffer werden in haar stukjes. De passie voor crime is er altijd gebleven, en om zo dicht mogelijk bij de waarheid te staan schrikt het haar ook niet af om een echte crime scene of een autopsie bij te wonen. Er is geen enkel onderwerp te luguber wat haar zou tegenhouden om te schrijven, zelf denkt ze dat de populariteit van crime boeken te wijten is aan het feit dat de dader steeds gepakt wordt. Haar nieuwste boek ligt pas in de winkel of er spookt al een nieuw verhaal in haar hoofd rond, en met veel spirit onthult ze dat Will en Sara terug van de partij zullen zijn. Er is zelfs al nagedacht over deze hoofdrolspelers op langere termijn. Dus blijven lezen maar. Thuis geniet ze van het gezelschap van 3 poezen, Dexter, Maggie en Grace, maar heeft ook een donatie gedaan aan 3 politiehonden, en luisteren naar Will, Sara en Faith.

Er was aanzienlijk wat volk zelfs de pers was van de partij, wat mij vooral zal bijblijven is dat Karin een bijzonder aangenaam, humorrijke dame is met veel aandacht voor haar fans. En terecht DE QUEEN OF CRIME mag genoemd worden.

 

Laatste weduwe:

Een onschuldig uitje verandert in een nachtmerrie wanneer Michelle Spivey wordt ontvoerd terwijl ze met haar dochter aan het winkelen is. De politie zet een grote zoekactie op touw en haar partner doet een emotionele oproep in de media, maar Michelle is en blijft spoorloos. Een paar weken later, op een rustige zondagmiddag, worden Will Trent en Sara Linton plotseling opgeschrikt door het geluid van explosies. Ze gaan erop af, maar binnen no time loopt alles volledig uit de hand: Sara wordt gekidnapt en Will moet noodgedwongen undercover. De situatie voert hen naar een afgelegen plek in de bergen, naar de vreselijke waarheid over het lot van Michelle en een moordzuchtige radicale groepering...

  Verslag door Kristel van Oost

Hier kan je nog een kijkje nemen bij wat de VRT er over meldde:

https://www.vrt.be/vrtnws/nl/2019/06/04/thrillerauteur-karin-slaughter-lanceert-haar-nieuwe-boek-in-de-p/

Luna van Roosen op de YA-day Leuven

Luna met Greet Ilegems

Zondag 5 mei was het YA-day Young Adult-day bij
Standaard Boekhandel - uit te spreken als Yaaaaydaaay! - was ook wérkelijk een yaaaaydaaay. 
Een hele namiddag rondhangen met mede-boekenliefhebbers, kan het dan ook anders?
Er was zoveel te doen, en tot nu toe kan ik mezelf nog niet dupliceren, vandaar dat ik enkel mijn ervaring met jullie kan delen. 
(Waar waren jullie, want jullie hebben nogal iets gemist, hoor. 😀 )
Dus, mijn dag… (Samen met mijn moeder, Ilse Van Rode uiteraard.)

Eerst hebben we in een gezellig groepje de steunpilaren van een spannend kortverhaal leren kennen met niemand minder dan Sandra J. Paul (mijn mentor!😀) van Uitgeverij Hamley Books. 
Daarna hebben de auteurs Lara Reims (mijn collega! 😉) en Greet Ilegems een lezing gehouden over de toekomst in én naast boeken en hoe die letterlijk aan onze voordeur staat de drummen om binnengelaten te worden in onze levens. Sciencefiction noemen we het. Het is niet allemaal fictie, maar wel allemaal zo
fascinerend!

Er was een zoektocht door de hele Standaard Boekhandel op poten gezet, met als prijs een boekenbon die net voor onze neus werd weg gevist.

Luna met collega Lara Reims

Tussendoor waren er interviews tussen de auteurs onderling. Het was best vreemd om mezelf soms in uitspraken van andere auteurs te herkennen, hoewel de interviews ook net de diversiteit tussen deze schrijvers deed opvallen. Elk hun eigenheid, hun humor, hun genre… En toch zijn het allemaal zulke aardige en ‘gewone’ mensen.
Naar het einde toe, hebben we ook samen – schrijvers én lezers - in een kring een mondeling verhaal verzonnen. Niemand wist waar het werkelijk over ging, maar het was hi-la-risch om te doen. 
Ik heb op dit evenement zoveel nieuwe mensen leren kennen dat mijn hoofd begon te tollen. (Hierover binnenkort misschien meer.) Ik had de eer om met velen van hen op de foto te mogen. Ze hebben zelfs een persoonlijk woordje willen schrijven en daar ben ik zo dankbaar voor.
Sommige auteurs waren op het einde van mijn ‘schriftenrondje’ wel al naar huis. Maar dat is niet erg. Volgend jaar is er nog een jaar om mijn schrift aan te vullen. Of ik er dan sta als auteur of als lezer, staat nog niet vast. (Fingers crossed!) Wat wél vast staat is dat ik er sowieso weer zal staan. 
Zie ik jullie daar ook, volgend jaar?

Bedankt aan alle mensen die dit mogelijk maakte: 
Uitgeverij Hamley Books
Standaard Boekhandel
Odisee hogeschool
Deze mensen hadden ook voor iedere bezoeker een leuke goodiebag voorzien!

Jen Minkman en Luna

En de auteurs. Leuk om jullie (nogmaals) in werkelijkheid te ontmoeten!
Laura Janssens
Lara Reims
Chinouk Thijssen
Joanne Carlton
Auteur Jen Minkman
Greet Ilegems
Tine Bergen
Miriam Borgermans
Guido Eekhaut
Astrid Boonstoppel
Wendy Brokers
Tamara Haagmans Auteur
Christine Charliers





Geschreven door Luna van Roosen, die in september met haar eigen debuut gaat uitkomen.

Een avond met Toni Coppers

Zalige avond gehad 9 mei bij de boekvoorstelling: Het vergeten meisje van Toni Coppers.

Hierbij het verslagje en sfeerbeelden. Veel plezier. en Toni Coppers: het was een avond die ik nog lang ga koesteren! Bedankt!

Jeeh je meent het niet… Mijn naam is getrokken… ik mag naar de boekvoorstelling van de nieuwste van mijn favoriet aller tijden: Toni Coppers. Ik ben zo blij als wat. Heb toch wel een vreugdedansje gedaan .
Woensdag kan ik het niet meer zwijgen en plaats een berichtje op de fb pagina van thrillerlezers!. Ik krijg promt toch een berichtje van Inki zeker met de vraag om een verslagje van de avond online te zetten. Dus dat doen we dan he. Wie kan Inki iets weigeren?

Donderdag 9/5/2019: eindelijk is het zover.

Toni heeft een nieuwe Liese Meerhout klaar en ik mag naar de boekvoorstelling gaan in het mooie Sint-Truiden. 

Vanuit het Leuvense is het toch een 3 kwartier rijden maar dat heb ik er graag voor over. Een van mijn beste vriendinnen gaat mee. Fijn!

 We spreken af op de Carpoolparking in Aarschot en vertrekken naar Sint-Truiden. Gietende regen onderweg, maar dat kan de fun niet blussen. In Sint-Truiden aangekomen werd het cultureel Centrum snel gevonden. Auto werd geparkeerd en wij naar binnen in de foyer. Na 10 min mochten we al de zaal binnen. Jan Hautekiet (voor de belgen bekent van Studio Brussel) begon op zijn piano te spelen. Rick de Leeuw zong enkele toepasselijke songs. Alles werd aan elkaar gepraat door Stijn Meuris (Noordkaap). Iedereen was vol lof over Toni. Ereburger van Sint – Truiden, al vond ik dat de burgemeester eerst wel eens enkele boeken had mogen lezen zodat ze wist waarover ze praatte.Ook de gouverneur van Limburg kwam aan de beurt. Dan was het een interview met Toni zelf… Dit boek is samen met zijn vrouw Annick geschreven en de prachtige foto op de cover is zijn oudste dochter Ella. Dan volgde er een super interessant interview met de traumapsycholoog en psychotraumatherapeut Erik de Soir, die Toni geholpen heeft met het boek en die tevens ook een prominente rol erin gekregen heeft

Na afronding, bedankjes en bloemen was het dan tijd voor de receptie. Het boek werd ook reeds te koop aangeboden en Toni zat klaar om te signeren. Voor mij en vele andere het hoogtepunt van de avond. Weer een boek van Toni met handtekening voor mijn collectie. Blij blij blij….

Na een leuke babbel (met een mond vol hapjes…) vertrokken we blij en voldaan huiswaarts. Nu ligt het boek naast me te smachten om gelezen te worden… maar ja… Dat verslagje voor Thrillerlezers! moest eerst af.

. 

Toni een dikke dikke merci dat ik erbij mocht zijn… een dikke mercie voor de fijne avond, de leuke babbel en tot binnenkort!

Door Karen Hertogs

Boekvoorstelling Amla

Eindelijk was het dan zover, Sterre Carron mocht op 6 mei haar nieuwste boek Amla voorstellen.

 We werden allemaal gezellig ontvangen  op de bovenverdieping van Café den Draak te Antwerpen, met een glaasje cava of iets fris.

Sterre en Witsand uitgevers openden de avond met het voorstellen van Lode Tooten, blijkbaar een zeer bijzondere vriend van Sterre, aangezien zij samen alle mogelijke scenario’s doorlopen die kunnen gebruikt worden. Hijzelf is echter muzikant, en verklapte al dat muziek een element in Alma zal spelen.

De fans van Sterre weten dat zij geregeld personages gebruikt, waarvan ze de persoon echt kent. De uitverkorene is ditmaal Cindy, een oprechte fan, die na de voorstelling onmiddellijk aan het boek begon, aangezien ze zelf niet weet welke rol ze heeft toebedeeld gekregen, (hopelijk geen moordenaar zei ze zelf)

Er is ons ook toevertrouwd, dat Sterre dit jaar niet op de boekenbeurs aanwezig zal zijn. Maar ze maakt dit ruimschoots goed met een fan weekend. Noteer alvast in jullie agenda’s, 12 en 13 oktober zal een weekend worden dat volledig aan de fans wordt besteed, hapjes, drankjes, evenementen, een signeermarathon, kortom de fans zullen niets tekortkomen. Dit alles zou doorgaan in ’T Werkhuys te Borgerhout en verdere info zal hier zeker nog op volgen.

Aan alle leuke dingen komt een einde, en zo sloten wij af met een praatje met de ongelooflijke lieftallige Sterre, en lieten één voor één ons boek signeren.

Kristel

Boekpresenatie Upgrade van Lara Reims

Zondag 28 april stond ik reikhalzend uit te kijken, vanaf de parkeerplaats bij Hotel van der Valk in Vianen, of mijn vervoer naar de boekpresentatie van Upgrade van collega Lara Reims, Sandra van Hamley Books, wel zou komen.

Maar gelukkig liet ze me niet staan en kon ik mezelf achterin proppen waar nog net een plekje was vrijgehouden voor mij door Luna, ook een auteur van Hamley Books, en haar moeder.

Met een auto vol dames werd het al een kippenhok voordat we de parkeerplaats waren afgereden en de weg naar Amsterdam werd al druk kakelend afgelegd.

In Amsterdam werd het nog even penibel, want de weg naar Café Belcampo, waar de presentatie gehouden werd, was afgesloten, de borden van de omleiding ook spontaan verdwenen waren en de Vlaamse navigatie van Sandra de weg kwijt raakte. Gelukkig was mijn Google Maps wel Nederlands en werd de route alsnog gevonden.

Eenmaal bij de foodhallen, waar Café Belcampo zit, was het nog even zoeken naar de ingang maar ook daar was de, Nederlandse, redding nabij in de vorm van Lara zelf.

Binnen togen we naar boven waar al wat familie en vrienden van de debutante vol spanning stond te wachten op wat komen ging. Wij overhandigden de cadeautjes aan Lara, gingen op zoek naar een drankje, terwijl Sandra de aankleding nog wat opleukte met Hamley-items.

Langzaamaan druppelden er meer familie en vrienden binnen en werd het tijd voor het doel van die middag, de presentatie van Upgrade.

Sandra deed een woordje en roemde het talent van Lara maar ook haar sociale en vriendelijke karakter. Voor Sandra is het niet alleen belangrijk dat de kwaliteit van je manuscript goed is, zo vertelde ze, het is ook belangrijk dat je als mens bij Hamley past. En Lara is een echte Hamley-auteur (onthoudt dit woord. Binnenkort wordt het het woord van het jaar, let op mijn woorden).

Nadat het eerste exemplaar van Upgrade overhandigt was, kwam er een quiz om Lara nog beter te leren kennen en ging de winnaar hiervan er vandoor met wat lekkers en een spel, geschonken door onze nieuwbakken debutant.

Lara las nog wat passages voor en zo kwamen we wat meer te weten over Rémi, haar hoofdpersonage, en toen was het moment daar om de grote stapel boeken te onthullen en kon Lara eindelijk aan het signeren slaan.

Wij doken met nog wat drankjes en wat lekkers een hoek in en vermaakten ons met vooral boekenpraat, tot groot verdriet van Ink. Dus lieten we haar maar nieuwe drankjes en hapjes halen.

Na de presentatie sloten we de dag af, helaas zonder Lara omdat zij in Amsterdam bleef, in een restaurant, waar we ons voor de verandering best netjes hebben gedragen.

RÄV de wereld ingeworpen

Uw razende slome reporter met Tjeerd

Dat was even consternatie in Huize Kroon toen ik tot de ontdekking kwam dat ik nog helemaal geen verslag van een boekenuitje gemaakt had. Soms is het goed dat mijn kop vast zit op mijn nek zeg. Alsnog een verslag over de boekpresentatie van RAV (waar zitten die rotpuntjes eigenlijk?) of beter: RÄV.

Over consternatie gesproken trouwens:  twee dagen voor de boekpresentatie was daar ook nogal sprake van. Groot stond in mijn agenda bij 28 oktober dat ik moest afreizen naar Rotterdam.  
Zo rond 20 september appte iemand, die ook wilde gaan, al dat ze niet wist of het zou lukken i.v.m. oppas. Ik dacht nog: no worries, het is nog 4 weken, dus dat zal vast lukken.
Woensdag 26 september kreeg ik een enthousiast appje: de oppas was geregeld voor vrijdag. Lief dat ze het vast liet weten toch? Even later scrol ik wat op Twitter. Daar ga ik als.ik een paar uur niet gekeken heb, altijd razendsnel doorheen. Toevallig blijf ik hangen bij een tweet van Tjeerd Langstraat die het over aanstaande vrijdag had. Het zal toch niet? Ja hoor, ik moest die vrijdag al in de trein. Had er bijna iemand speciaal oppas geregeld en was ik zelf niet komen opdagen.

Met wat lichtelijk angst liet ik mijn Sjors achter met de oppashond; of het huis bij thuiskomst afgebroken zou zijn, was nog even afwachten. Op naar het Natuur Historisch museum met heel veel zin, want hoe vaak zie je een stoere mannelijke auteur. Bij de term , mannelijke thrillerauteur zie ik altijd wat stoffige oude mannekes voor me. Oké, vooruit dan; Thomas Op De Heuvelt is ook een smakelijk hapje ( ik denk nu na over hoeveel vrouwelijke auteurs ik tot de categorie aantrekkelijk vind horen...ehm.. ehm..  denkt u al mee?). Tjeerd volg ik al een poosje mede door al zijn gave sporty spicefotos, maar ook door het lef een jaar zonder huis rond te trekken om zo geld te sparen voor dit boek. Die gozerT (Rotterdams)gun je een mooie verkoop. Maar ik dwaal af.


Eerst loop ik langs de Kunsthal en kom oog in oog met een groot sculptuur van een vogel te staan. Mijn dag was al goed! Deze hoef ik toch niet uit te leggen he?

Bij binnenkomst drie zoenen en praatje en kennismaking met de mooie rooie, zoals Tjeerd zijn vriendin omschrijft op facebook. Mooi en stoere Chick en leuk gekletst.

De mooie rooie

Ebru Umar

Praatje van Ebru Umar, die mij op sociale media af en toe lekker op de kast kan jagen( Tjeerd trouwens ook: qua politieke standpunten wijken we ietwat af). Ze vertelde over hoe ze elkaar leerden kennen( twitter) wanneer ze elkaar voor het eerst zagen zagen, het koken van Tjeerd, Saskia Noort kwam voorbij ( in het praatje, gelukkig niet in het echt) en enthousiast verhaalde ze over Tjeerds boeken. Tjeerd hield zijn praatje, bedankte Ebru met een Rotterdams kookboek waaruit hij een keer zou komen koken voor haar en Maartje voor het corrigeerwerk waarbij ze twee verwaarloosde stekjes kreeg. Stek is een plantenzaak  met op de eerste verdieping een afdeling plantjes die gered moeten. De taalnazi-dame was vooral weer blij achterin te mogen gaan staan i.p.v. in de spotlight.
Tjeerd had in de uitnodiging een 15 secondenpraatje beloofd en het was wat langer, maar wel heel leuk. De locatie de Hobokenkamer in het Natuur Historisch museum was mooi gekozen i.v.m. het boek ( schijnt, maar zo vertelde de mooie rooie) en tussen de boeken stond een opgezette vos van het museum zelf. Perfect dus qua cover van het boek ook.

Na het geklets is het tijd voor het Bier. Wijn. Sappie. (uit zijn uitnodigingsmail). En bovenal bakkeljauw en kipkerriebroodjes van Congs(de zaak waar Tjeerd bijna zijn eigen tafeltje heeft). Uitgeserveerd stond dit op de vitrines van het dode dierenkabinet. Waarin je een muis geplet in muizenval, de dominomus en necrofiele homo-eend kon zien liggen. Eet smakelijk.
Poosje met Angelique Haak over haar nieuwe boek staan praten en de stress die zij vorige keer rondom de boekpresentatie van Een nieuw begin mee mocht maken: boeken veel te laat klaar en toen bleek ook nog eens de folie van de voorkant los te laten. Drie weken later kwam pas de nieuwe druk. Inmiddels weten we dat haar nieuwe boek Uitgeschakeld prachtig gedrukt is dit keer. 

Angelique Haak met Tjeerd

Nog even Tjeerd dag gezegd en toen was het richting Breda en las ik in de trein terug al een flink stuk uit 
RÄV. Binnenkort de recensie.