Kort Geding met Water van Lara Reims

 

Kort geding: drie lezers en drie meningen

 Jantsje:

Lizzie is een onzeker pubermeisje. Naarmate het boek vordert zie je haar volwassen worden. Ze zit op een kostschool op een eiland. Wanneer de blonde Mapple de verkiezingen wint wil zij dat alle mensen die ergens anders zijn geboren worden uitgezet. Als Lizzie een koffer vind met daarin ampullen en contactlenzen krijgt ze hulp van Tricky om te ontsnappen. Tricky in de vorm van een knuffelbeest is er opeens via de contactlenzen.

Het is een spannend mysterieus verhaal waarbij een stukje toekomst centraal staat. Leuk is dat er op een gegeven moment een paar hoofdpersonen uit de vorige boeken in dit verhaal voorkomen. Lara Reims schrijft spannend en gemakkelijk leesbaar. Het is een young adult boek maar zeker ook geschikt voor volwassenen.

Ik vond het boeiend om te lezen wat er allemaal mogelijk is in de toekomst. Het boek houdt je aandacht vast omdat het spannend is en beslist niet saai. Je wilt weten wie die Tricky precies is en of het verstandig is dat Lizzie naar hem luistert, alles doet wat hij wil. Tricky betekent tenslotte slinks, bedrieglijk. Het is één van de beste boeken dit jaar die ik tot nu toe gelezen heb.

 

Ik geef het boek 4,5 Kraaien.

 

Jacqueline:

Lara Reims heeft in ‘Water’ veel actuele (wereld)problematiek verwerkt. Ze schrijft op makkelijk leesbare wijze verschillende realistische verhaallijnen over politieke machtspelletjes, de klimaatveranderingen maar ook over dagelijkse dingen die gebeuren op de kostschool. Voordat ik het weet zit ik volop in het verhaal en wanneer ik een naam uit eerdere boeken van Lara ontdek krijg ik een vette glimlach op mijn gezicht.

 

Lizzie haar personage heeft door haar vervelende ervaring een knauw gekregen voor wat er in Parijs is gebeurd maar ze verandert door de hulp en bemoeienissen van soms irritante Tricky. De gebruikelijke technologie heeft de auteur niet vergeten, dit keer maken we kennis met Tricky een kunstmatige intelligentie. Het is gewoon net een echt personage, zo goed beschreven en verwerkt in het verhaal.

 

‘Water’ is een bijzondere, spannend en mooi verhaal waar dit keer ook ontluikende liefde en vergiffenis in voorkomt. Ik heb er van genoten!

 

5 Kraaien

 

Fany:

In 'Water' combineert Lara Reims op haar typische manier en een schitterende wijze spanning en technologie met actuele thema's zoals manipulatie, macht en de klimaatproblematiek. Ook verbinding zoeken op school en anders zijn, zijn onderwerpen die in 'Water' op een prachtige manier aan bod komen.

 

Lara Reims heeft me door de ogen van Lizzie en de andere personages de pijn laten voelen van jongeren maar ook de hoop. Jongeren hebben net zoals volwassenen een stem die iets te betekenen heeft en samen kan je veel meer. Bekende en nieuwe personages worden ongelooflijk knap samengebracht in deze ontroerende en confronterende blik op de toekomst.

 

5 Kraaien

Inhoud boek

Wat doe je als de wereld op slot zit? Lizzie zit op een eiland, op een kostschool. Daar probeert ze bij te komen van de gebeurtenis die het afgelopen jaar voor haar verpest heeft en haar bij haar ouders heeft weggejaagd. Maar dan gaat het eiland op slot. En offline. Alleen mensen met het goede paspoort mogen blijven, de rest wordt eruit geknikkerd. Lizzie heeft niet het goede paspoort. Maar op school is ze veilig, omdat ze nog geen zestien is. Tot één van haar klasgenoten haar geheim blijkt te kennen. Dan vindt Lizzie die koffer. De zee werpt hem haar zo in de schoot. Er zit een chip, die op een onbegrijpelijke manier met haar hoofd lijkt te communiceren. Iemand vertelt haar dat ze weg moet van het eiland, zo snel mogelijk. Lizzie vlucht. Maar de wereld van vroeger blijkt niet meer te bestaan. Alles staat op zijn kop. Lukt het Lizzie om weer een thuis te vinden? Een toekomstverhaal over kiezen, macht en invloed.

Boeken van 2021 van Fany

 

Lucht - Lara Reims

Humor, ruimtereizen en buitengewone connecties geven Lucht net dat anders dan anders gevoel.

 

Waardoor dit young adult verhaal echt blijft hangen is hoe Lara Reims haar maatschappelijke visie knap verwoordt en personages creëert die echt leven. De karakters hebben elk op hun eigen manier indruk gemaakt op mij en ik hoop om deze ooit nog opnieuw te ontmoeten.

 

Paniek- Sandra J Paul

Dit boek staat op deze lijst omdat het achteraf nog door mijn hoofd bleef spoken. Sandra J. Paul heeft het beleven van een drama waanzinnig weergegeven in twee verschillende waarheden. Wat is echt waar? Hoe iemand zo ver komt, wat gevaren in onze maatschappij zijn en hoe ver iemand gaat: " Lees Paniek en je weet het”. Angst, haat en pijn, geloof me: Je ervaart het omdat het verhaal zich als een film voor je ogen afspeelt en het lijkt of je er zelf deel van bent ".

 

 

Nachtmerries - Arne Dahl

Beeldende, beklemmende Zweedse thriller vol poëtische indrukken en personages die niet gespaard worden. Door de genadeloze cliffhanger, de details en de ijzingwekkende climax is dit voor mij een topper. Ik kan niet wachten om het vervolg te verslinden.

 

Een meesterstuk - Peter Romer

Hier waren de verwachtingen heel hoog. Het is een fascinerend verhaal over kunst en dat vond ik een knap uitgangspunt maar het verhaal is goed maar niet speciaal.

Fany

Boekvonnis Lucht van Lara Reims

Dit keer een groepje lezers die Lucht van Lara Reims ter hande namen. Een cover die in het echt nog veel mooier is dan hij al op het internet uitstraalt. Applaus voor de ontwerper!

Waar gaat het boek over? 

Romi woont op Mars, Ciro woont op aarde. Ze weten niet van elkaars bestaan. Tot ze op een dag contact met elkaar krijgen. Hoe dat kan, begrijpen ze niet. Via korte gesprekjes die nauwelijks door sterrenruis en meteorietenstormen heenkomen, leren ze elkaars wereld kennen. Bestaan ze alleen in elkaars hoofd, of zijn er dingen mogelijk waar zij niet van weten? Voor liefhebbers van spannende toekomstverhalen over jongeren in een veranderende wereld.

De verwachting wat de deelnemers vantevoren hadden, werd goed verwoord door Jose:

"Ik verwacht een verhaal dat me meesleurt in de belevingswereld van de hoofdpersonen, die in no time als vertrouwde vrienden aanvoelen. Een reis vol futuristische technieken, maar met een eigentijdse onderliggende boodschap."

Na de eerste 100 bladzijdes is de algehele mening dat:

Romi en Ciro zijn precies jongeren uit deze tijd zijn.  Ze zijn totaal vertrouwd en verbonden met alle technologieën en zetten zich, zoals van elke generatie wel verwacht wordt, af tegen de voorgaande generatie. Hun verhaal boeit en maakt nieuwsgierig naar het verdere verloop. De futuristische technologieën lijken zo logisch, dat het verhaal naadloos aansluit bij de huidige belevingswereld.

Paar mooie quotes uit het boek zelf:

Het probleem met een universeel internet dat zorgt voor een online verbinding en al het telefonisch verkeer is dat we,als er iets mis gaat,worden teruggeworpen op rooksignalen.

Ergens diep in haar hersens begint een linkje te gloeien. Een vonkje dat vuurt langs vergeten lijntjes..

Wat vonden de leesclubleden nadat zij het boek uit hadden?

Lieselotte:

Lucht is sciencefiction of dat zou het toch moeten zijn. Maar is dat ook echt zo? Komt lucht niet dichterbij dan dat we allemaal denken? Want anno 2021 klinken de dingen, de technologie, de levenswijze die Lara Reims beschrijft in haar boek niet meer zo ver van mijn bed show.

Het is zelfs beangstigend om erbij stil te staan, misschien overdenk ik het ook wel teveel. Met lucht heeft ze een realistische young adult neer gezet die doet nadenken over het leven. Een geslaagd boek die je veel leuke leesuurtjes bezorgd.

Jantsje:

 Ik vind de beschrijving van de toekomst op aarde erg realistisch, door de verwerking van onze huidige situatie (corona)in het verhaal. Het is zelfs een klein beetje eng, want het zou best kunnen dat onze toekomst er echt zo uit zou kunnen zien. Lara beschrijft alles zo levendig dat je alles voor je ziet, en meevoelt met de personen in het boek.

Het boek Lucht is een verhaal over ruimtereizen en technologische vooruitgang wat erg tot de verbeelding spreekt.

Ik heb er erg van genoten, vond het jammer dat het uit was

Jaimy

Lara omschrijft weer een wereld waarin je je makkelijk kan verliezen.

De technologie is ver zijn tijd vooruit en hoewel het betwistbaar is of het een vooruitgang is, is het absoluut heel interessant en geweldig gedetailleerd uitgewerkt.

Zoals gewend van Lara blijft het verhaal nazinderen en blijf je nog lange tijd nadenken over alles wat je gelezen hebt.

Lucht is een prachtig verhaal, perfect vormgegeven en opgezet, met hier en daar stof tot nadenken.

Fany

Met een knipoog naar Rémi, haar eerdere young adult trilogie, heeft Lara Reims haar toekomstbeeld en passie opnieuw prachtig vertaald in een jeugdboek dat amuseert maar ook doet nadenken. De cover is waanzinnig mooi en vat het boek eigenlijk zonder woorden samen.

Humor, ruimtereizen en buitengewone connecties geven Lucht net dat anders dan anders gevoel.

Waardoor dit young adult verhaal echt blijft hangen is hoe Lara Reims haar maatschappelijke visie knap verwoordt en personages creëert die echt leven. De karakters hebben elk op hun eigen manier indruk gemaakt op mij en ik hoop om deze ooit nog opnieuw te ontmoeten.

Hilona:

Op een pakkende wijze beschrijft Lara de ingewikkelde relatie van Romi en Ciro en door de vlotte schrijfstijl leest het verhaal heerlijk weg. De personages worden goed uitgediept en gaandeweg het verhaal sluit je beide pubers in je hart. Hoewel het verhaal zich in de toekomst afspeelt lijkt het door de knipoog naar actuele thema’s dichterbij dan ooit.

Net als in haar Rémi-trilogie worden we als lezer weer verrast met vele technologische snufjes die ook nu weer geheel geloofwaardig overkomen.

Jose:

Dit boek pakt je al in bij de kaft, wat mooi!

De verschillende tinten blauw, die lijken te veranderen al naar gelang het licht erop valt. Het beeld van de jonge persoon in die luchtbel, reikend naar het licht. Het wekt direct allerlei beelden en vragen op, het maakt nieuwsgierig naar het verhaal.

Ook in Lucht is er weer die bijzondere combinatie, die zo typerend is voor deze schrijfster. Enerzijds is er een prachtig verhaal, vol personen waar je je aan gaat hechten. Gebalanceerde karakters met goede en minder goede eigenschappen en vol emoties. Anderzijds is er de technologie, de toekomst waarbij je al lezend je zelf allerlei dingen gaat afvragen, over de ethiek van dingen. Hoe ga je om met mogelijke nieuwe uitvindingen. Wat is helpend en wat gaat te ver.

De cijfers die de deelnemers gaven werden opgeteld en het eindcijfer kwam uit op:

Win Lucht van Lara reims

 Romi woont op Mars, Ciro woont op aarde. Ze weten niet van elkaars bestaan. Tot ze op een dag contact met elkaar krijgen. Hoe dat kan, begrijpen ze niet. Via korte gesprekjes die nauwelijks door sterrenruis en meteorietenstormen heenkomen, leren ze elkaars wereld kennen. Bestaan ze alleen in elkaars hoofd, of zijn er dingen mogelijk waar zij niet van weten? Voor liefhebbers van spannende toekomstverhalen over jongeren in een veranderende wereld.

In het interview vandaag vertelt Lara over welke gadget die zij zelf heeft, het leukst vindt.

Stuur jouw antwoord naar Thrillerlezersblog@gmail.com ovv Lucht

Interview met Lara reims

 

Wie het blog en de Facebookgroep van Thrillerlezers volgt herkent zeker de naam van schrijfster Lara Reims. Lara heeft in dik 2 jaar maar liefst 5 boeken geschreven. Ook nam Lara deel aan de gezellige leesclubs, dus de hoogste tijd om Lara te bestoken met een aantal vragen!


Het verhaal ‘Lucht’ speelt zich af in twee werelden, Mars en Aarde, waarin twee tieners contact met elkaar krijgen. Wat heeft jou geïnspireerd om dit verhaal te schrijven?

Het idee dat we ooit op het punt komen dat we over de grens van onze eigen planeet heen zullen gaan kijken, dat vind ik heel fascinerend en spannend. En daarnaast de vraag wat afstand met mensen doet, en hoe een relatie eruit kan zien als je zover van elkaar verwijderd bent. Hoe het is om via gesprekken elkaars wereld te ontdekken. Daarin komt mijn eigen heimwee naar huis ook terug.

In je boek ‘Lucht’ speelt kunstmatige intelligentie, gadgets en (toekomstige) technologieën een rol. Wat heb je met deze onderwerpen en waar haal je de informatie hierover vandaan?

Waarom precies weet ik niet, dit onderwerp fascineert me. Ik vind de ontwikkelingen boeiend, verlang naar meer mogelijkheden (altijd in een virtuele dimensie kunnen stappen zonder tussenkomst van een device, mentale notities kunnen maken, een kunstmatige intelligentie die wat van me overneemt en dat vast veel beter doet dan ik…) en tegelijkertijd ben ik er bang voor (wat is mijn rol nog als een robot alles beter regelt, hoe is het om continue online te zijn…)

Ik lees hierover, en kijk films, documentaires, series ... Veel boeken over natuurkunde en technologie, veel fictie over de nabije toekomst en gedachtenexperimenten over hoe de wereld er morgen uit zou kunnen zien. Over de relatie tussen mens en machine, enzovoort.

Welk gadget vind je in de huidige tijd een mooie uitvinding?

Voor mijn dochter geen gadget, ze is ermee opgegroeid; virtuele ontmoetingsruimtes waar we elkaar even kunnen zien ondanks afstand, zijn voor mij zeker de laatste tijd wel essentieel geweest. De leukste research gadget is mijn VR-bril, waarmee ik op Mars rond kon struinen ;).

Ben jezelf van de gadgets?

Ja, alles wat het leven makkelijker maakt. Ik denk ook soms dat dingen al kunnen terwijl dat niet zo is, als ik een stuk tekst van telefoon op mijn computer wil plakken. Ik noemde de VR-bril al; ik vind het geweldig om zo nieuwe dimensies en omgevingen te ontdekken, zeker nu we niet kunnen reizen. Ook wil ik best graag een robot, lijkt me zo leuk om te kijken hoe dat is en hoe je daarmee omgaat. En een zelfrijdende auto, die zitten ook in mijn boeken. Ik heb op een of andere onverklaarbare wijze wel een rijbewijs, maar ik kan niet rijden, dus dat lijkt me geweldig.

  
En welke technologie vind je een mooie stap vooruit?

Dan denk ik als eerste aan de medische wetenschap. Nanotechnologie, om beter onderzoek te kunnen doen en afwijkingen vroeg op te sporen, medicijnen precies toe te dienen. Het ontwikkelen van protheses, hulpmiddelen die het mensen die dat nodig hebben makkelijker kunnen maken.

Stel dat er vrijwilligers worden gezocht voor een ontdekkingsreis in het Heelal met als doel te landen op een onbekende planeet. Er is verder bijna geen informatie bekend, ook de garantie dat je terug kan komen wordt er ook niet gegeven. Wat zou je doen? Even denkend dat je geen gezin hebt.
Met gezin zou ik het niet doen als het zo risicovol is, zonder gezin: morgen. Het lijkt me geweldig. Geen idee of ik het lichamelijk aan zou kunnen, maar de kans om iets te zien waar nog zo veel mysterie omheen hangt: ik ga mee.

Welke drie voorwerpen gaan mee in het voertuig naar Mars wanneer je dit jaar zou mogen gaan?

Mijn e-reader met zo veel mogelijk boeken, een papieren boek voor het geval dat en een legopoppetje van Remi, komt die ook nog eens ergens.

Zijn personages in je boek gebaseerd op bekende mensen van jou? Aan welk personage heb je iets van jezelf meegegeven?

Als je schrijft ben je een beetje aan het verzamelen; je neemt een trek die je bij iemand hebt gezien, een karakterprofiel van een ander… Elk personage in mijn boek heeft zijn eigen verhaal en hoewel ik daar wel dingen in verwerk die ik heb gezien of ken van anderen, is er geen duidelijke link met mensen die bestaan. Wel laat ik passies, tics en bijzondere gewoontes graag terugkomen.

 

In ieder personage zit iets van mezelf, in elk gevoel iets dat herkenbaar voelt. Zelfs de grootste schurken hebben een trek die ik me voor kan stellen.

De schitterende cover van ‘Lucht’ maar ook van je andere vier boeken is blauw, wat heb je met deze kleur? Hebben kleuren een betekenis voor jou?

Ik houd van blauw, ik word er rustig van. Ik koop heel veel blauwe kleding, ik ga niet zo ver dat ik mijn muren blauw verf, maar bij boekomslagen heb ik er een zwak voor. Bij Lucht paste het gelukkig goed. Ik heb het idee dat kleur mijn humeur beïnvloedt. Ik vind het heel fijn om te zwemmen, ook vanwege al het blauw om me heen.

Wie mag als eerste het manuscript lezen van je volgende boek? En deel je het daarna met een aantal (vaste) proeflezers?

Mijn broertje en een vriendin lezen een nieuw verhaal het eerst. Daarna gaat het naar de uitgeverij, dan naar een aantal vaste proeflezers die allemaal een verschillende kijk hebben, zodat ik een goed beeld krijg van hoe het valt. Heel dierbaar, ik ben ontzettend blij dat ze dat willen doen!

Na de trilogie Upgrade, Black-out en Home was het verhaal klaar, hoe neem je afscheid van de personages die waarschijnlijk een deel van jezelf zijn geworden en die je zo gedetailleerd hebt beschreven?

Niet ;). Het einde van de trilogie schrijven viel me zwaar, en de personages zijn het er ook duidelijk niet mee eens: ze duiken steeds weer op. Mijn boeken drijven op de personages, zij maken het mogelijk om stukjes toekomstmuziek invoelbaar op papier te krijgen. Het klinkt wonderlijk, maar ik kan aan ze denken alsof ze bestaan.

Ik schrijf geen lange vervolgverhalen over één personage, omdat ik denk dat het voor lezers uiteindelijk boeiender is om een essentieel stukje van hun bestaan te zien, maar als bijfiguren duiken ze steeds weer op, allemaal met elkaar verbonden in een wereld waar ik nog niet over uitgeschreven ben.

Wanneer je gaat schrijven, doe je dit het liefste in alle rust, met muziek aan of……?

Met muziek, wel instrumentaal, ik kan er als ik schrijf geen andere woorden bij hebben. Ik luister veel Philip Glass, of stevige scifi filmmuziek, het hangt een beetje van het moment in het verhaal af. Verder heb ik wel rust nodig, al heb ik van het laatste jaar wel geleerd dat ik ook kan schrijven als het drukker is. Het afgelopen jaar was de school hier dicht en er is toch een boek gekomen, vooraf had ik niet gedacht dat dat zou lukken.

Je woont in Boekarest, wat is je uitzicht?

Hier kijk ik uit op een ander huis, niet heel inspirerend, maar buiten de stad zijn wel prachtige bergen.

Welke drie dingen mis je het meeste van Nederland nu je niet makkelijk even heen en weer kunt reizen?

Bitterballen, pepernoten en pindakaas.

Nee, flauw. Mensen natuurlijk, familie, vrienden, en de luchten, de Noordzee, de vlakte.

En wat doe je wanneer je ’s nachts wakker schiet en een idee hebt voor een nieuw verhaal? Sta je dan op en ga je achter je computer om je idee verder uit te werken?

’s Nachts gebeurt me nooit, wel zodra ik iets anders ga doen, lopen of zwemmen. Dat is soms echt nodig om te zien hoe het verder moet. Dat dicteer ik dan aan mijn telefoon of ik schrijf het snel op om het later uit te werken.

Wat waren je hobby’s (en misschien zijn dit nog wel je hobby’s) voor jij je passie voor het schrijven ontdekte?

Lopen en hardlopen, ik heb dat echt nodig om uit mijn hoofd te komen. Lezen uiteraard, al mijn hele leven met stip op één. Ik heb ook wel haakperiodes gehad waarin ik een hele berg knuffels bij elkaar gehaakt heb. En ik houd van gamen, op de Play Station of met die VR-bril. Daar kon ik de laatste tijd heel weinig aan toe.

Heb je nog geschreven materiaal (misschien van eerder?) op de plank liggen waarvan je hoopt dat dit ook nog wordt uitgegeven?

Geen uitgeschreven werk, wel ideeën. Vrijwel alles van wat je eerder hebt geschreven blijkt uiteindelijk slechter dan wat je erna maakt. Ik heb best veel, maar dat laat ik lekker digitaal en in mijn hoofd rondzweven. De dingen die daar goed aan waren komen wel weer ergens anders terug.

 

Welk boek las je onlangs en vond je een aanrader?

Een paar Franse dingen, maar die zijn nog niet vertaald dus daar heb je niet veel aan. Orakel van Olde Heuvelt vond ik geweldig. Ik lees niet vaak thrillers, maar van zijn werk ben ik fan. Iets langer geleden las ik de laatste Philip Pullman, Het boek van Stof II. Ik ben groot fan van zijn werk, van de manier waarop hij wetenschap, religie en maatschappelijke vragen met elkaar verbindt in geweldige verhalen.

Is er een boek waarvan je vindt dat iedereen zou moeten lezen en nee geen van je eigen boeken;-)

Dat zul je van mij niet snel horen ;). Heel lastig dit. Als ik denk aan boeken die voor mij bepalen zijn geweest, kom ik qua jeugdboeken altijd en nog steeds uit bij de boeken van Tonke Dragt. 1984 van Orwell, zeker in dit soort tijden die dystopisch aandoen. Het Achterhuis ook, altijd, nu.

 

Kort maar krachtig

Verliefd, verloofd, getrouwd?

getrouwd

Hond of kat?

Kat

 

Hagelslag of pindakaas?

Pindakaas

Pepernoot of bitterbal

 

Gemeen! Bitterbal.

Schaatsen of fietsen

 

Schaatsen

 

Nederland, Frankrijk of Boekarest?

 

Nederland

Remi of Romi?

 

Ik staak. Een vraag kan ook te ver gaan.

Denker of doener?

 

Denker

Wil je op bovenstaande stellingen nog een toelichting geven?

Over de kat: ik heb een Roemeens zwerfdier dat aan is komen lopen, dat beest is de liefste kat die ik ooit heb meegemaakt.

 

Over het land; ik weet niet of ik er ooit nog zal wonen, maar uiteindelijk ligt het grootste deel van mijn hart in Nederland. Ook Frankrijk is me heel dierbaar. In Roemenië woon ik nog te kort om er hetzelfde gevoel bij te hebben, en het is ook wel een land waar ik regelmatig denk als ik de Nederlandse politiek volg: wees blij met de democratie die jullie hebben, en pas er beter op.

Wanneer jij de interviewer zou zijn welke vraag zou je dan zeker gesteld hebben?
Ga je door met schrijven?

En wat is je antwoord op deze vraag?

Ja! Ik kan niet zonder. Schrijven is voor mij een manier om de wereld begrijpelijker te maken, een speeltuin om gevolgen van dingen te onderzoeken. Een manier om mijn denken te structuren en om met anderen te communiceren. Mij lukt dat het beste met tussenkomst van papier.

Over de wereld waar tot nu toe alle boeken in meer of mindere mate mee verbonden zijn komen nog een paar verhalen die erbij horen, daarna weet ik nog niet wat ik ga doen. Na het eerste verhaal was ik bang dat ik nooit meer iets zou kunnen bedenken, nu weet ik dat er zich altijd weer een verhaal aandient, als ik maar ga zitten en schrijf.

Lara, namens Thrillerlezers  wil ik je hartelijk bedanken voor het interview en kijk uit naar de aangekondigde verhalen over de bijzondere en wellicht de toekomstige wereld waarbij ik hoop de soms door jou subtiele verwerking van personages uit eerdere verhalen kan ontdekken! Daarnaast wens ik je natuurlijk veel inspiratie en plezier bij het schrijven zodat er nog meer verhalen mogen volgen.

Lucht van Lara Reims

 

  

Ben je daar?

 

Romi en Ciro, twee pubers die leven in hun eigentijdse, bijzondere wereld. Twee verschillende werelden en toch komen ze op een onverklaarbare wijze in contact met elkaar. Ze kennen elkaar niet, ze weten zelfs niet van elkaars bestaan af. Door de korte gesprekjes die op een of andere wijze via het Heelal aan Romi en Ciro worden verzonden leren ze elkaar en de wereld waarin ze leven een beetje kennen. Verbeelden ze zich dit allemaal, zitten ze alleen maar in elkaars hoofd of zijn er toch dingen mogelijk waar zij (nog) niet van weten? Blijven ze in hun eigen bubbel zitten? Naast dat ze die korte gesprekjes voeren met elkaar hebben ze hun eigen dagelijkse sores. Want bij welke tiener verloopt zijn of haar puberteit op rolletjes? Die zijn op 1 hand te tellen denk ik. In het leven op Mars moet Romi zichzelf onder controle houden, geen dingen moet ondernemen die niet mogen of zich anders gedragen dan gewenst en dat is voor een puber met veel vragen en zich afzet tegen de regels erg moeilijk. Door de ontwikkelde technologieën wordt iedereen 24/7 in de gaten te houden maar gelukkig heeft ze Icky.......

 

Maar ook op Aarde, de wereld waar Ciro leeft heeft de technologie niet stil gestaan. Want wanneer Ciro wil gaan wandelen met zijn hondje Capi moeten ze eerst door een scanner en na goedkeuring mogen ze pas naar buiten. Maar ook buiten worden ze in de gaten gehouden. Door drones! Want de mensen mogen niet bij elkaar in de buurt komen en zeker elkaar niet aanraken! En mocht er toch iets gebeuren dan…..

Even scannen, tiensecondenregel. Niets uitgewisseld, geen deeltjes in de lucht en bij de laatste scan was iedereen schoon.

Zou dit echt fictie zijn of over in de toekomst een feit? Ik denk dat Lara Reims op dit punt wel eens juist kan hebben!

 

Lara Reims schrijft haar verhalen, of dit nu een Young adult of een jeugdverhaal is, op zo’n prettig meeslepende wijze dat ze me opnieuw haar verhaal inzuigt en me niet meer loslaat. De personages van de pubers zijn realistisch en goed uitgewerkt. Het gedrag van zowel Romi als Ciro is voor een mij als moeder herkenbaar. Het verhaal ‘Lucht’ is dan ook snel uitgelezen. Maar hoe bedenkt Lara deze verhalen en waar haalt ze haar inspiratie vandaan?? En hoe komt ze op de ideeën van al die nieuwe technologieën die ze in haar verhalen verwerkt. En die technologieën maar ook de gadgets worden niet zomaar even genoemd, nee ze zijn tot op het detail uitgewerkt. Het hele verhaal dat ze geschreven heeft wordt in mijn fantasie afgespeeld en zie ik in beelden voor me. ‘Lucht’ zou echt verfilmd moeten worden!! Ik heb genoten van ‘Lucht’ en kijk stiekem uit naar het volgende boek van Lara!

Kraaien: 4,5
Jacqueline

Boekvonnis met Levy en het witte wonderdoosje van Lara Reims

 

Een leesclub dit keer met een spannend jeugdboek van Lara Reims. Deze auteur kenden we al van haar trilogie romdom Remi voor Young Adults.

Waar gaat deze Levy en het witte wonderdoosje over?

Daar ligt het. Op straat. Een klein, wit, glanzend doosje. Voor Levy kan bedenken dat je nooit zomaar iets van de straat op moet pakken, zit het al in haar zak. Het helpt haar de dag door. Een gewone schooldag, met sommen die ze fout doet omdat ze even aan iets anders dacht. Met de stemmen van de kinderen om zich heen. De stemmen die zeggen dat ze niks kan. Die schreeuwen, en schelden. Steeds legt ze dan even haar hand om het doosje dat aanvoelt als een gladde kastanje. Wat zou het zijn?

Dan beginnen er vreemde dingen te gebeuren. Ze krijgt een raar bericht op de computer bij haar vader. En een gek sms'je op de telefoon die ze van haar moeder heeft gekregen, voor als Levy bij haar vader is. Na een wonderlijke ontmoeting komt Levy erachter hoe ze het doosje open moet maken. En hoe het haar kan helpen.

Een verhaal over jong zijn in een veranderende wereld, over pesten, ouders, schuld en vriendschap. Over de oplossing die er altijd is. Als je je best maar doet.

 We hebben gekozen voor drie moeders met hun dochters die de leeftijd van de doelgroep hebben. En dat zijn geworden:

Jose en dochter Bieke

Lieselotte en dochter Luna

Majonne en dochter Sterre

De start verloopt gelijk goed

Majonne: Direct bij hoofdstuk 1 herkent Sterre zich al in Levy; het denken in beelden, de stomme stemmetjes, de grote fantasie, het verstrooide.

Toen ik de eerste keer las over dit boek, dat eraan zou komen, had ik al een idee dat dit boek goed bij haar zou passen. Ik ben benieuwd wat het haar gaat geven.

Wat zou er eventueel in dat witte doosje kunnen zitten?

 Sterre denkt  vanwegge de letters dat er verhalen in het doosje zitten.

Lieselotte en haar moeder hebben geen idee en gaan zich laten verrassen.

 Jose:  Bieke en ik weten het echt niet..... Misschien vult Levy het doosje met haar gevoel en onrust, en tovert het doosje dat om tot een oplossing voor Levy?

De begeleider van de leesclub stelt diverse vragen tijdens het lezen, zoals zouden de kinderen het wonderdoosje terugbrengen als het moest?

Luna en Sterre willen het veel te graag houden, maar Bieke brnegt het terug:  "Maar misschien zou ik ook wel erg blij zijn als ik dan een briefje vind dat ik het mocht houden".

Lara vertelde dat zij tijdens het schrijven van het boek, haar dochter Yuna elke avond een hoofdstuk voorlas.

Jose kwam daarom met de volgende vraag:

"In een reactie op een ander bericht zei je, dat je telkens een hoofdstuk aan je dochter voorlas toen je het boek schreef. Gezien de gretigheid waarmee mijn dochter telkens verder wil lezen in het boek, vroeg ik mij af of je dan elke dag een (of meer) hoofstuk(ken) schreef, of dat je al een aantal hoofdstukken klaar had voordat je begon met voorlezen. Heb je ook nog ideeën van je dochter in het verhaal verwerkt, of lagen de gebeurtenissen op je tijdlijn al vast?"

Lara:"Zo leuk om te horen. Ik schreef overdag een hoofdstuk wat ik s avonds voorlas. Ik denk een verhaal uit voor ik ga schrijven, tijdens dat denken hebben we het er wel over gehad maar dat heb ik tijdens het voorlezen niet meer veranderd. Maar elke avond vroeg ik voor het lezen of ze nog wist waar we waren om te kijken of ze haar aandacht erbij kon houden en hoe ze het vond en of de personages tot leven kwamen".

Het gesprek zet nog even door:

Jose: "Dat lijkt me een aardige druk.... Ooit een avond moeten overslaan omdat het hoofdstuk niet af was (of niet naar je zin)? Of werkt het voor jou juist als een fijne stok achter de deur?"

Lara: "Ik vind schrijven echt het allerleukste wat er is, dus ik vind het alleen maar fijn. Een hoofdstuk per dag past wel goed bij mijn ritme, ik schrijf s ochtends vroeg een uur of twee en vind het fijn om dan een hoofdstuk af te maken. Er zijn wel tijden dat het langzamer gaat hoor maar als ik echt in een verhaal zit vind ik dit wel heel fijn. Maar het weekend heb ik wel eens even iets anders voorgelezen ..."

Er wordt flink voorgelezen sávonds en eigenlijk hebben ze snel alle zes het boek uit!

Bij Jose thuis was er protest toen het boek uit echt uit was: "He, jammer, dit vind ik niet echt een einde! Wel knap van Levy om dat te doen! Wanneer komt het vervolg van Levy? Ik wil namelijk heel graag weten hoe het op de nieuwe school gaat....."

Lara vertelt druk aan het schrijven te zijn. In het volgende verhaal zal een ander kind centraal staan met eigen problemen, maar de lezer gaat zeker ook nog horen hoe het Levy verder vergaat!

Stukken uit de enthousiaste recensies:

Majonne en Sterre

Het heeft korte hoofdstukken, heel geschikt om steeds een klein stukje te lezen. Maar omdat de hoofdstukken eindigen met een korte teaser of cliffhanger , nodigt het boek ook uit door te lezen.

Het boek bespreekt een aantal moeilijke thema's, die in een kinderleven kunnen spelen. Zo gaat het over veiligheid, vertrouwen, vriendschap, echtscheiding, adhd, concentratieproblemen, pesten. Dat brengt emotie mee, maar toch wordt het nergens echt zwaar.

Lara Reims is heel goed in het omschrijven van gevoelens, zodat je je echt in kan leven in de personen in het boek. Levy ging ook een beetje als vriendin voelen.

Door de thema's is dit een erg fijn boek om samen met je kind te lezen. Bij ons opende het heel erg het gesprek.

Ik vind Levy een heel compleet, spannend en hoopgevend boek. Een echte aanrader. Het ga je goed, vriendin Levy, het was fijn even met je mee te leven.

Lieselotte en Luna

Levy en het witte wonderdoosje is een vlot geschreven jeugdboek, die actuele thema’s bevat. Zo is het hoofdthema in dit boek pesten, die zo ver gaat dat Levy er door zelf in het ziekenhuis beland. Gedurende het verhaal leren we Levy kennen en hoe stoer ze eigenlijk wel is, hoe ze omgaat met de Pesters en hoe ze denkt dat de scheiding van haar ouders eigenlijk haar schuld is.

Haar ouders zien wel dat er iets mis is met haar, maar zijn teveel met hun eigen problemen bezig, dat ze er niet dieper op ingaan. Is dat kinderverwaarlozing? Nee Reims heeft hier mooi mee weer, hoe het tegenwoordig in een gezin aan toe gaat.

Ik denk dat we ons als ouder er wel eens allemaal schuldig aanmaken dat we te weinig tijd hebben voor onze kinderen, door een drukke carrière, die vergadering die toch weer voorrang krijgt.

Als ouder vond ik het zelf een aangrijpend boek, het boek heeft zeker ook een diepe indruk na gelaten op mijn dochter. Zelf is ze helemaal tegen pesten, dus het verhaal van Levy heeft haar zeker aangrepen.

Wij raden dit boek zeker aan, is een boek waar kinderen en ouders van kunnen leren. Maar niemand is perfect iedereen maakt fouten, ook dit heeft het boek weer.

Stiekem hopen we ook op nog een avontuurlijk verhaal van Levy en Robin.

Jose en Bieke

Ik las het samen met mijn 9-jarige dochter. De cover van het boek deed haar echter denken aan een sprookje, en temperde het enthousiasme behoorlijk. Aan het eind van het eerste hoofdstuk was daarvan niets meer te bekennen, en wilde ze het boek niet meer wegleggen….

Zonder met een belerende vinger te wijzen, kaart Lara Reims tijdens de zoektocht van Levy en Robin digitale dilemma’s aan. 

De boventoon in het verhaal wordt gevoerd door de uitdagingen, mogelijkheden en bedreigingen die de moderne digitale ontwikkelingen vormen voor een 12-jarige, en de zelfontplooiing van Levy. Dit resulteert in een meeslepend, realistisch geschreven verhaal, met futuristische elementen die zomaar al zouden kunnen bestaan.

Lara Reims debuut als jeugdboekenauteur geeft blijk van oprechte interesse in de snel ontwikkelende wereld van de kinderen, de keuzes die zij maken, hun onbevangenheid met nieuwe technologieën en de gevaren waarvan zij zich ten dele bewust zijn. Ze zet met Levy en Robin twee sprekende karakters neer, waarvan we hopelijk nog meer gaan lezen.

Een woordje van Lara reims:

Een leesclub met ouders en kinderen die samen lezen vond ik heel bijzonder, heel spannend om te horen hoe de kinderen voor wie Levy geschreven is het verhaal ervaren. Ik vond het heel erg leuk om met Sterre, Luna, Bieke en hun mama's mee te lezen. Om te horen of jullie het spannend vonden, of het verhaal jullie te pakken kreeg en of Levy voor jullie tot leven kwam.

 

En we konden praten over wat Levy meemaakt en doet, en wat jullie zelf zouden doen in haar plaats. Over jullie ideeën over dat rare witte doosje, en wat daar in zou kunnen zitten. Dat leverde hele mooie, wijze en leerzame uitspraken op. En heel veel ideeën voor nieuwe verhalen. Dank aan Sterre en Majonne, Luna en Lieselotte, Bieke en José voor jullie enthousiasme! En aan Jacqueline en Ink voor de begeleiding en de mooie vragen. Jullie zijn goud waard.

Levy en het witte wonderdoosje van Lara Reims

 

Titel: Levy en het witte wonderdoosje

Auteur: Lara Reims

Uitgeverij: Hamley Books

Publicatiedatum: september 2020

Recensie door: Jacqueline

Kraaien: 4.5

 

Cover

De cover ziet er in het echt veel mooier uit dan dat ik op de foto’s die ik via Facebook heb langs zien komen. Er zijn schitterende kleuren gebruikt en lopen van de voorzijde, de rug naar de achterzijde. Ook binnenwerk van het boek is niet vergeten, het is in het geheel een prachtig boek!

 

Achterflap

Daar ligt het. Op straat. Een klein, wit, glanzend doosje. Voor Levy kan bedenken dat je nooit zomaar iets van de straat op moet pakken, zit het al in haar zak. Het helpt haar de dag door. Een gewone schooldag, met sommen die ze fout doet omdat ze even aan iets anders dacht. Met de stemmen van de kinderen om zich heen. De stemmen die zeggen dat ze niks kan. Die schreeuwen, en schelden. Steeds legt ze dan even haar hand om het doosje dat aanvoelt als een gladde kastanje. Wat zou het zijn?

 

Dan beginnen er vreemde dingen te gebeuren. Ze krijgt een raar bericht op de computer bij haar vader. En een gek sms'je op de telefoon die ze van haar moeder heeft gekregen, voor als Levy bij haar vader is. Na een wonderlijke ontmoeting komt Levy erachter hoe ze het doosje open moet maken. En hoe het haar kan helpen.

 

Een verhaal over jong zijn in een veranderende wereld, over pesten, ouders, schuld en vriendschap. Over de oplossing die er altijd is. Als je je best maar doet.

 

Mijn mening
Lara Reims heeft met haar meelevende schrijfstijl in het spannende jeugdboek ‘Levy en het witte wonderdoosje’ voor mij zeker een aantal herkenbare onderwerpen verwerkt die ook nu, jammer genoeg, nog steeds actueel zijn. Of de onderwerpen zoals het pesten, problemen met ouders of tussen de ouders onderling, een schuldgevoel hebben en het ontstaan van een fijne vriendschap nu wel of niet herkenbaar zijn, dit verhaal waarin actuele en waarschijnlijk toekomstige technologieën zijn verweven is echt aanrader om te lezen. Het is echt een verhaal waarvan ik verwacht dat zowel meisjes als jongens het zo spannend vinden dat ze willen weten hoe het verhaal verder gaat en het boek niet aan de kant willen/kunnen leggen. Ik ga er vanuit dat ze gaan fantaseren over het hebben van een eigen wit wonderdoosje, dat hun helpt en dromen over het beleven van eigen spannend avontuur.

Het is mooi om te lezen hoe de vriendschap zich tussen Levy en Robin ontwikkeld naar een hechte vriendschap en dat ze er uiteindelijk ook nog achter komen dat ze meer gemeen hebben met elkaar dan dat ze eigenlijk weten. De ontwikkeling die het personage van Levy gaandeweg het verhaal doormaakt vond ik een krachtige! Lara heeft de levensweg die Levy moet bewandelen zo goed omschreven dat je als lezer alleen maar respect voor Levy kunt hebben!

 

Zelf had ik maar wat graag in mijn jeugd zo’n wit wonderdoosje willen hebben. Oké zonder ben ik ook wel groot geworden :-) Misschien onrealistisch gedacht maar hoe mooi zou het zijn wanneer er zoiets in die trant ontwikkeld zou kunnen worden waardoor kinderen zich veilig, zekerder en gesteund voelen.
Lara heeft me met dit jeugdboek verrast en ook zeker ontroert, ik heb dan ook een traantje weggepinkt! Lara krijgt van mij 4,5 kraaien!