Vals ritueel van Sterre Carron

 

Koopwaar

‘Vals ritueel’ vertelt de lotgevallen van drie meisjes, die kwetsbaar als ze zijn door hun precaire levensomstandigheden in hun thuisland, in de netten van meedogenloze mensensmokkelaars en -handelaars verstrikt raken.

Het boek is een rauw niets verhullende opeenvolging van mensonterende praktijken die de verbeelding teisteren.

Start het plot nog in hoera-stemming – want de meisjes hebben zicht op een betere toekomst – dan is al heel vlug duidelijk dat hun optimisme en hoop op een beter leven voor henzelf én hun familie een lege doos is. De fata morgana verdampt al jammerlijk in de woestijn.

In deze nieuwe Rani Diaz-thriller treedt het personage Naja vanaf bladzijde 1 op de voorgrond. Door haar ogen en via haar hart is de lezer getuige van een heel scala aan ervaringen en gevoelens die je bij de strot grijpen.

Sterre Carron portretteert haar personages realistisch en met veel mededogen. De naïviteit van de meisjes Naja, Tabi en Nule, het verpletterende inzicht dat ze in de val zijn getrapt van op geld beluste mensensmokkelaars en -handelaars, de niet aflatende moed van Naja om hen waarvan ze zielsveel houdt te beschermen, …. Geen enkele emotie is gespeeld, het gevoel komt vanuit de tenen van de auteur.

De teneur in ‘Vals ritueel’ is claustrofobisch en benauwend. De meisjes zitten vast in wat hun ergste nachtmerrie is geworden. Zelfs in Europa hangt de dreiging die uitgaat van de aan hun cultuur verbonden rituelen als een zwaard van Damocles boven hun hoofd en dat van hun familieleden ver weg thuis.

Sterre Carron laat niks aan de verbeelding over. De gebeurtenissen, hoe schokkend ook, worden benoemd zoals ze zijn: mensonterende praktijken, gedwongen prostitutie, fysiek en mentaal geweld en verminking maken deel uit van het dagelijkse leven van de jonge slavinnen. Macht en geld halen het lelijkste in de mens naar boven. ‘Vals ritueel’ is geen spek voor de bek van gevoelige maagjes!

Het contrast tussen de ellendige levensomstandigheden van de meisjes en de liefdevolle sfeer ten huize van Rani Diaz kon niet groter zijn. Na een ontspannen vakantie komen Rani en haar team in no time op scherp te staan. De teamleden hebben over de verschillende boeken heen een gezicht gekregen. Verwijzingen naar gebeurtenissen in eerdere misdaadzaken frissen het lezersgeheugen op. De grapjes, de koffiekoeken en de kopjes koffie die gedeeld worden brengen enige lichtheid in de plot en counteren de vele rauwe passages die, door de wreedheid die er zich afspeelt, zwaar op het gemoed wegen. Zelfs Van Damme, geloof het of niet, laat de voor hem typisch irritante manier van reageren achterwege.

De plot van ‘Vals ritueel’ leest ongelofelijk vlot! Het personage van Naja trekt je mee het verhaal in. Haar uithoudingsvermogen, moed en onvoorwaardelijke liefde voor o.a. Tabi en Rafaela stuwen de verhaallijn vooruit. Laat de plot nu ook nog een twist krijgen die nog meer pijn en verdriet omwille van het verlies van wat ons allemaal het dierbaarst is blootlegt!

‘Vals ritueel’ brengt in een fictief verhaal het hardnekkige wijdverspreide probleem van moderne slavernij onder de aandacht. De meisjes en vrouwen in het boek staan voor alle vrouwen in de wereld die deze vorm van mensonterende praktijken aan den lijve moeten ondervinden. ‘Vals ritueel’ is een boek over de impact van bijgeloof en cultuur, van armoede, schuld, wanhoop en wraak, maar het is ook een verhaal over grote moed, innerlijke kracht, liefde en sterke meisjes en vrouwen die nooit opgeven.

4,5 kraaien

Anita

Verdwaalde ziel van Sterre Carron

 

Boemerang

Na een ruzie met stiefvader Jason stuift Levi het huis uit om te gaan schaatsen op de Bleukensweide. Daar slaat het noodlot toe. Twee jaar later bevindt het ontwrichte gezin Larsen zich nog steeds in moeilijk vaarwater. Mama Krista is de dood van haar lievelingszoon Levi nooit te boven gekomen en onderscheidt nog nauwelijks waan van werkelijkheid, gebukt als ze gaat onder veelvuldige psychotische periodes. Voor Eva-Luna en Finn Larsen, zus en broer van Levi, is het de hel. Een dubbele moord ten huize Larsen haalt het gezin helemaal onderuit. Terwijl Rani Diaz en haar team hun handen vol hebben met deze rampspoed, verdwijnt ook huisarts Loes Luzac.

‘Verdwaalde ziel’ bevat twee verhaallijnen die zich lang onafhankelijk van elkaar ontwikkelen. Vermits in beide verhaallijnen slechts een beperkt aantal personages voor het voetlicht treden, krijgt ‘Verdwaalde ziel’ een intimistisch karakter. De personages moeten vroeg of laat kleur bekennen. De kans om op te gaan in de menigte is onbestaand; geheimen zijn een kort leven beschoren. Beetje bij beetje pelt Sterre alle laagjes af en komen de karakters zonder franjes in beeld.

Levensechte karakters komen tot leven. Rani, Bert, Fien, Maarten en een nieuwe kracht tekenen opnieuw present. Van Damme is nog geen spat veranderd. Als hoofdinspecteur coördineert en verbindt Rani. Ze is echt, ze heeft haar eigen verhaal en issues, maar ze kijkt wel uit dat ze de andere personages niet overschaduwt. Verfrissend na al die vrouwelijke inspecteurs die worstelen met trauma’s uit hun verleden! Haar adrem reacties op brombeer Van Damme maken van haar een vrouw naar mijn hart. Nu nog effen Frederick bewust maken van de juiste verhoudingen thuis en ik ben tevreden.

‘Verdwaalde ziel’ leest als een film. Woorden transformeren in beelden. De verrassende keuze inzake decors is daar niet vreemd aan. Ze geven aan gebeurtenissen een extra dimensie en zijn in perfecte symbiose met de personages en hun gevoelens. Donker, koude, ijs, water, wind, … acteren actief mee. Ze krijgen menselijke trekjes en worden het verlengde van de personages. Als klankbord voor de sowieso al heftige emoties missen ze hun effect niet. ‘Verdwaalde ziel’ gaat diep!

Het boek grijpt je bij de lurven en laat op geen enkel moment los. Korte hoofdstukken en vlotte perspectiefwissels brengen vaart in het plot. Verontrustend, mysterieus, spannend en slopend, ‘Verdwaalde ziel’ heeft het allemaal! Steeds weer nóg een bladzijde lezen en nóg één. Het is verslavend!

De verhaallijnen zijn goed uitgewerkt. ‘Verdwaalde ziel’ is op geen enkel moment voorgesneden koek. Het kleinste detail, hoe onbelangrijk misschien ook op het eerste gezicht, is van groot belang. Dader en drijfveer blijven lang onder de radar. Rani en haar team weten lange tijd van geen hout pijlen maken. Hun twijfel werd ook de mijne. Heel bizar is dat Rani en ik vaak tegelijkertijd dezelfde bedenkingen maakten!

Sterre Carron trekt met ‘Verdwaalde ziel’ weer alle registers open. De dood van Levi laat niet los; de omstandigheden errond vragen om uitgeklaard te worden. Er is dat verontrustende stemmetje in je achterhoofd dat blijft zeuren om opheldering. De impact van het verleden blijft als de rimpeling in een wateroppervlak verder uitdijen. Een onomkeerbaar te lichtvoetig genomen beslissing bezegelt meerdere levens. Een ziel raakt de weg kwijt. Het resulteert in een tsunami van haat en geweld.

Gruwelijke scènes en beklemmende emotionele passages volgen elkaar in snel tempo op. Terwijl de dader lang uit de handen van de politie weet te blijven, manipuleert de auteur het brein van de lezer dat het een lieve lust is. Sterre Carron zet je zonder gêne op het verkeerde been en dat been wordt uiteindelijk ook onderuit geschopt wanneer alle kaarten op tafel komen te liggen. Een thriller zoals een thriller hoort te zijn!

4,5 Kraaien!
Anita

Boekvonnis van de leesclub met Verdwaalde ziel van Sterre Carron

 

Een leesclub met Verdwaalde ziel van Sterre Carron. Op de achterflap de volgende lange samenvatting:

Twee jaar na de dood van haar zoon kampt Krista Pauwels met psychoses. Ze hoort en ziet hem overal en beseft dat ze snel moet handelen om haar zoon en zichzelf in veiligheid te brengen. Het gevolg daarvan is dat de familie niet wil dat ze alleen thuis is. Op een ochtend maakt de werkster melding van een gruwelijke ontdekking ten huize Pauwels. De zaak wordt toevertrouwd aan hoofdinspecteur Rani Diaz. Als even later de bekende en geliefde huisarts Loes Luzac spoorloos verdwijnt, neemt de druk op Rani toe. Haar team wordt door elkaar geschud door de komst van een nieuwe collega. Hij krijgt niet de kans om zich goed in te werken, want de bloedstollende gebeurtenissen vragen om een snelle oplossing. Intimiderende boodschappen vanuit een onbekende hoek vergroten de stress. De speurders willen zo snel mogelijk een eind maken aan de nachtmerrie waarin ze zijn beland, maar worden voortdurend geconfronteerd met nieuwe delicten. Verdwaalde ziel is een nieuw, meesterlijk spannend boek van een van onze meest gelezen leading ladies of crime. Dat heeft alles te maken met de wendingen in de onvoorspelbare plot. Rani Diaz combineert de baan van hoofdinspecteur met een druk en chaotisch privéleven. Als lezer ben je volop betrokken bij haar pogingen om de puzzel te leggen en de misdaden op te lossen. Aan Rani en de lezer om het aantal verdachten te reduceren en de schuldigen aan te wijzen.

De volgende lezers namen deel aan deze leesclub:

Wendy, Hilona, Yoo, Astrid, Jacqueline, Anita, Karin K., Jantsje en Stephanie.

In elke leesclub met een boek van Sterre Carron, zitten deelnemers die voor het eerst een Rani Diaz gaan lezen. Deze ronde zijn dat Jantsje en Hilona. De andere deelnemers weten wat ze te wachten staat.

Over de cover

De prachtige cover is een blik op een donker bospad met veel blauwtinten waarbij je op de rug een vrouw ziet weglopen die haar pad belicht met behulp van een zaklantaarn of het lichtje van een mobiel. Het roept meteen vragen bij mij op, is zij wel echt verdwaald, vroeg ik mij af?

'Ik kan er met mijn verstand niet bij. Hoe kun je nu genieten van een broodje als je net over een hoop dood vlees heen hebt gehangen en de lijkengeur je reukorgaan nog terroriseert?’

Florian lachte. ‘Misschien neem ik wel een broodje ham.’

Tijdens het lezen

Anita zit helemaal in het verhaal bij bladzijde 100:

Verdwaalde ziel liet me al alle hoekjes van mijn hart verkennen. Ofwel is het emotioneel pakkend ofwel gruwel ik van de daden tot welke sommige personages overgaan. Ik zit constant te speculeren, heb een grote afkeer van bepaalde personen en twijfel tegelijkertijd of ik wel goed zit met mijn verdachtmakingen. Ik tast nog in het donker. Het betwetertje in mij tracht me te overtuigen van de identiteit van de dader. Trouwens is er maar één dader? Hebben alle slachtoffers met dezelfde dader te maken? Voorlopig weet ik één ding zeker: dit is niet alleen een thriller maar ook een beklemmende emotionele rollercoaster. Wordt vervolgd ...

Hilona, een nieuwe lezer van Rani

Wat een HEERLIJK boek is dit zeg. Gisteren op de terugweg in de auto begonnen en ik kon me maar moeilijk losrukken uit het verhaal, wat resulteerde in het feit dat ik om 4 uur vannacht pas het boek kon wegleggen ☺️. Het verhaal leest heerlijk weg, is meer dan boeiend en hoewel ik ondertussen best aardig ver in het verhaal zit, heb ik nog geen idee welke kant het opgaat! Rani is een dame naar mijn hart, ik hou wel van vrouwen die hun gevoel volgen en daardoor soms buiten de lijntjes kleuren. Hoewel dit mijn 1e kennismaking is met Rani, stoort het niet dat ik nog nooit eerder een boek uit deze serie las, ondanks dat er natuurlijk wel verwijzingen naar eerdere delen zijn. 

'Zijn geweten knaagde aan hem als een chinchilla aan de vruchten van een cactus'

 Sterre Carron is een auteur die altijd heel enthousiast meedoet met uitgebreid de vragen van de lezers te beantwoorden, maar ook door zelf veel vragen te stellen. Zo stelt zij de vraag of de Vlaamse woorden en uitdrukkingen lastig te volgen zijn voor de Hollanders.

Soms is het niet altijd gelijk duidelijk wat er bedoeld wordt, zoals met de volgende twee uitdrukkingen:

Je hebt nog wat katjes te geselen.

Jason is voor de zoveelste keer de pedalen kwijtgeraakt.

De Hollanders mogen nu even een poging doen en bedenken wat bedoeld wordt. Dit wordt een vraag bij de komende winactie met het boek!

Uit de recensies

Wendy

Ook deze thriller van Sterre is weer vlot geschreven en werkt hierdoor zeer verslavend. Je kunt hem maar moeilijk weg leggen. 

De Belgische woorden en de komische noot die doorheen het hele boek  verweven zitten houdt het boek ondanks alle ellende die voorbij komt luchtig. 

Anita

Het boek grijpt je bij de lurven en laat op geen enkel moment los.  Korte hoofdstukken en vlotte perspectiefwissels brengen vaart in het plot.  Verontrustend, mysterieus, spannend en slopend, ‘Verdwaalde ziel’ heeft het allemaal! Steeds weer nóg een bladzijde lezen en nóg één.  Het is verslavend!

Jantsje

Het was mijn eerste kennismaking met de auteur Sterre Carron haar boeken. Ook al had ik nog niet eerder iets van haar gelezen dat was geen probleem. 

Alles was zo goed beschreven dat je het gewoon voor je zag.

Ze wist de spanning goed vast te houden. Het was geen moment saai. Al kreeg ik na driekwart van het boek al wat door hoe het zat, toch wist Sterre mij op sommige punten te verrassen.

Astrid

De personages zijn goed neergezet en je leeft gelijk mee met de hoofdpersonen. Ze gaan je hart in en je beweegt mee in hun ontwikkeling.

 Ook het plot en vervolgens de epiloog blazen je compleet weg.

Steeds als je denkt dat je het wel weet wordt het toch weer anders.

 Sterre is hier erg goed in en flikt het weer om ons als lezer wederom in de maling te nemen ;-)

Yoo

De laatste hoofdstukken onthullen de betekenis van de titel. Het onderwerp dat in dit boek wordt gehanteerd was me onbekend, maar zeer interessant om meer over te weten en te lezen. Dat heb ik dan ook gedaan.

Karin

De gebeurtenissen in de proloog komen direct bij mij binnen. Het is zo levendig en invoelbaar omschreven dat je als lezer zit mee te gruwelen. Meteen zit ik midden in het verhaal.

Het plot is er weer een die totaal onverwacht is, in ieder geval wat betreft de beweegredenen en het hoe en waarom van de gebeurtenissen van de slachtoffers en de daders, en dat is extra leuk.

En ja, dan is het uit. Jammer! Maar ook weer leuk want hoe vergaat het Rani en haar team straks in een volgend boek? We zullen weer even moeten wachten voordat ze weer aan onze deur klopt. Liever niet letterlijk natuurlijk, want dan weet je wel hoe laat het is.

Hilona

De verschillende personages worden goed uitgediept en voelen voor mij vrij snel heel vertrouwd. Ook de diversiteit aan persoonlijkheden maken het verhaal interessant en spannend. Ik geniet van mooie zinnen zoals: Fiens gedrag was een spiegel van Rani’s ziel, en Ze was dat amalgaam van pijnlijke gevoelens kotsbeu.

Gaandeweg de hoofdstukken vallen er steeds meer puzzelstukjes op zijn plek en toch ook weer niet. Het nodigt uit tot actief meedenken en ik houd daar enorm van. Als een ware Sherlock puzzel ik daarom driftig mee.

Jacqueline

In ‘Verdwaalde ziel’ zijn de personages goed uitgewerkt. De auteur weet haar personages gedetailleerd en de dilemma’s waar ze mee worstelen zo goed weer te geven dat ik meeleef en zelfs enig begrip voel voor de afschuwelijke daden die zijn gepleegd. 

Sterre schroomt het niet om in de gruwelijk spannende thrillers die ze schrijft onderbelichte, maatschappelijke, moeilijke en soms in de taboesfeer hangende onderwerpen toe te voegen. Als lezer ben ik niet alleen met een spannende thriller bezig en het oplossen van wie er achter die gruwelijke daden zit. Nee, ik denk ook na over die onderwerpen en zoekt er zelf meer informatie over op. Ik vind dat bijzonder kunstig en zeker een extra compliment waard voor Sterre Carron!

De cijfers van een ieder werden weer opgeteld en gedeeld en zo kwam het boek Verdwaalde ziel uit op een 4,5 kraaien.  En een ieder kijkt uit naar  alweer het volgende deel en de volgende leesclub met Sterre.

Sterre Carron: dank je wel voor alle gezelligheid!

Tot nooit meer van Sterre Carron

 

Titel: Tot nooit meer
Auteur: Sterre Carron
Uitgeverij: Witsand
Pub. datum: april 2021
Recensie: Jacqueline
Kraaien: 4 vette

Oei ‘Tot nooit meer’ is een onheilspellende titel die de auteur aan dit boek heeft gegeven. Want hoe moet deze worden uitgelegd? Zal de hoofdinspecteur Rani Diaz iets overkomen? Of stopt de auteur Sterre Carron met schrijven? Het zijn aannames en aannames berusten over het algemeen niet op de waarheid dus heb ik die vragen maar snel los gelaten. Snel starten met lezen zodat ik er achter kom waar de titel op is gebaseerd.

Zaira is in de badkamer wanneer ze verneemt dat er een raam wordt ingeslagen. Ze houdt zich muisstil wanneer ze even later hoort hoe een zware mannenstem haar vriend bedreigd. Wanneer ze haar vriend Dimitri hiermee confronteert doet ze een vreselijke en gevaarlijke ontdekking. Ze slaat op de vlucht en gaat op weg naar vriendin Roos. Maar voordat Zaira bij Roos aankomt, gebeurt er voor haar ogen een vreselijk tafereel.....

Rani Diaz ontvangt een onrustwekkende oproep over een zwaar verminkt slachtoffer. Ze is nog maar net met haar team aan deze gruwelijke zaak begonnen en probeert samen met haar team overzicht te houden maar de dader komt steeds dichterbij.

‘Tot nooit meer’ is het tweede boek dat ik van Sterre Carron in deze serie lees. Net zoals ‘Arcanum’ is ook dit boek met het personage Rani Diaz in de hoofdrol heel goed als stand alone te lezen. Rani is een personage, dat wat chaotisch oogt, maar die goed weet hoe ze alle ballen privé en zakelijk in de lucht moet houden ook al gaat dit niet altijd van een leien dakje. Rani kan pittig uit de hoek komen maar ook zorgzaam voor haar teamleden en familie zijn. Af en toe ligt ze met haar eigen gevoelens overhoop..... maar he that’s life, daar hebben we allemaal weleens last van. Hierdoor wordt Rani ook weer erg menselijk met herkenbaar gedrag.

Het verhaal is mij goed bevallen. Sterre haar schrijfstijl is prettig en makkelijk te volgen waardoor het vlot wegleest. Op enig moment dacht ik te weten wie de dader was, maar was dat inderdaad wel zo? Die gedachte wuifde ik snel weg want door alle wendingen in het verhaal had ik dat vast mis…
 
En natuurlijk ben ik erachter gekomen waar de titel ‘Tot nooit meer’ op is gebaseerd maar je snapt dat ik daar verder geen uitspraken over doe;-) 
Het is in ieder geval een goed meeslepend en gruwelijk spannende thriller waarmee ik me meerdere uurtjes zoet heb gehouden, heerlijk! Laat het volgende deel maar komen Sterre!

Boekvonnis over Arcanum van Sterre Carron

 Opnieuw een Vlaams boek in de leesclub en dit keer het laatste boek van Sterre Carron Arcanum. Waar gaat het boek over:

In een school in Mechelen valt een dertienjarig meisje uit het raam van een klaslokaal. Haar lichaam landt op de punt van een hek. De omstandigheden zijn erg bizar. Is het zelfmoord of werd ze geduwd? In een school in Mechelen valt een dertienjarig meisje uit het raam van een klaslokaal. Haar lichaam landt op de punt van een hek. De omstandigheden zijn bij nader inzien erg bizar. Is het zelfmoord of werd ze geduwd? Reden genoeg om het team van hoofdinspecteur Rani Diaz in te schakelen. De speurders komen er algauw achter dat een aantal dingen niet klopt. Tegen deze achtergrond verdwijnt kort daarna de man van een van de leerkrachten, een succesvolle arts. Hebben huwelijksproblemen hem ertoe aangezet met de noorderzon te verdwijnen? Of is hij verwikkeld geraakt in duistere zaakjes? Wanneer even later nog een andere leerling onder bizarre omstandigheden om het leven komt, ontstaat bij de ouders een golf van paniek. De school had tot voor kort een onbesproken reputatie. Terwijl de chaotische gebeurtenissen in crescendo gaan, krijgt Rani de losse eindjes niet aan elkaar geknoopt. Het lijkt steeds meer alsof de enge gebeurtenissen in de school een doos van Pandora hebben geopend, terwijl de lont niet uit het kruitvat wordt gehaald. De waarheid blijkt uiteindelijk schokkender dan iedereen heeft gedacht...

De deelnemers waren: Lien, Anita, Stefanie, Jacqueline en Astrid

De keuze is gemaakt voor 2 mensen die nog nooit iets over Rani Diaz lazen en 3 trouwe volgers. Zou dat verschil maken en zijn de boeken van Sterre Carron los te lezen? Dus de deelnemers hadden verschillende verwachtingen.

Anita wat zij van de cover vindt:

De cover doet me denken aan een desolate plek in het bos. Takken en bladeren die zwiepen in de wind, kraaien die opgeschrikt wegvliegen en onheilspellend krassen. De strop werd daar voor iemand klaar gehangen. De cover ademt dood en eenzaamheid. Ik zocht 'arcanum' op en kwam te weten dat het staat voor een geheim (genees)middel. Mij doen de roze letters denken aan gif. De cover roept eenzaamheid op. Het lijkt of het lot van iemand of meerdere personen reeds vast ligt vermits de strop al rond de tak hangt. Ik zou het boek oppakken, ook al stond de naam van Sterre Carron er niet op. De cover houdt de belofte van een goed verhaal in.

 "De onzekerheid is afschuwelijk en vreet als een bloeddorstige piranha aan haar."

Mening bij de 100 pagina's

Stefanie heeft nog helemaal geen vermoeden..."of twijfel , maar eerste twijfel ben ik toch vaak verkeerd, begin erin te komen."

Jacqueline:Inmiddels 100 pagina’s gelezen. Het verhaal leest vlot weg. Vanaf het begin is boeiend en spannend. Alle gebeurtenissen zijn goed omschreven wat maakt dat ik alleen maar door wil lezen. Want is Elodie nu gesprongen of geduwd, tot nu toe heb ik nog geen idee. Dit is het eerste boek van Ranie dat ik lees (ik heb nog wat in te halen) en kan na 100 pagina’s nog niet zeggen wat ik van haar vind. Nu snel verder lezen.

Astrid : Ik vind het verhaal tot nu toe goed. Er zijn nog genoeg vragen waarvan ik nog niet weet hoe het gaat lopen.  Rani is tot nu toe nog niet erg in beeld, maar dat kan bewust zijn natuurlijk. Ook ben ik erg bnwd wie de 'Ik' persoon is.Kortom, genoeg vragen en nog geen antwoorden. Dit weekend heb ik alle tijd om te lezen, dus mij hoor je ff niet.

Lien: Ik ben op blz. 125 en jaja, ik vind het spannend. Het is weer een boek voor nieuwsgierige mensen : wie heeft wat gedaan en wie liegt er, wie heeft geheimen en wie is er eerlijk. Tot nu toe is Rani nog "braaf", ze is niet meer zo degoutant als in één van haar vorige verhalen, misschien heeft haar privé-leven daar nu ook mee te maken.De moorden : tja, we weten nog niet of het echt wel moorden zijn hé? Is ze geduwd of gevallen? en die echtgenoot is nog niet gevonden? Nee, ik heb nog geen vermoeden en eigenlijk kan dat ook niet wat bij de boeken van Sterre zit ik toch altijd mis   Tot op de laatste bladzijden zullen we het raden blijven hebben, zoals gewoonlijk zeker?

Anita: Ik ben in de ban van het verhaal, zodanig dat ik deze nacht niet veel heb geslapen.  Het begin vond ik heel intens. Ik ben geen Rani Diaz-kenner en ik was overweldigd door de hoeveelheid aan misdadige praktijken. En onmiddellijk al die raadsels?! Vermits ik Rani niet ken, ben ik me nog volop een mening aan het vormen over haar personage. Is het boek spannend? Er hangt die voortdurende dreiging over de bladzijden dat iemand het huis binnendringt, op de loer ligt. Plus, ik vermoed nog steeds niet wie de dader zou kunnen zijn. Laat ik stellen dat ik enorm geïntrigeerd ben door het boek en dat ik graag vlug zou doorlezen. Helaas, er moet ook nog gewerkt worden! Dus het zal even wachten worden tot vanavond, maar dan zal ik echt niet meer te houden zijn!

"De pijn die nu als een verwoestende vuurpijl door zijn lichaam racete, kende ze jammer genoeg heel goed."

Dan hebben de deelnemers het boek uit

Astrid

Langzaamaan begin je het verhaal te begrijpen en heeft het je in zijn greep. Je iditentifeert je met het verhaal, en je gaat er zo in op dat je moet doorlezen. Ik kon niet stoppen met lezen. Toch was het verhaal niet echt gruwelijk spannend op de manier van hoe de personages gingen sterven zoals in de andere delen van de Diaz serie. Het ging hier meer over de oorzaak van de moorden. Maar alles afwegend heb ik genoten van het boek. Ik heb het in twee dagen uitgelezen dus dat zegt genoeg.

Stefanie

Sinds enkele jaren ben ik al fan van haar. Haar laatste boek is anders dan de anderen. Het leest aangenaam en ik lees hem trager dan anders omdat ik hem niet meteen uit wil. Rani is rustiger, dagje ouder ?( minder gevloek). Het verhaal zet me steeds op een dwaalspoor, kreeg zelfs allerlei ideeën in mijn hoofd. 

Het is wel eens fijn om niet teveel gruwelijke details te lezen of gillend tijdens je nachtwerk rond te lopen als je een ronde doet.

Een aangenaam boek,!zeker van genoten en ik kijk al weer naar uit naar de volgende.

Lien

Na drie kwart van het boek wordt het voor de lezer duidelijk wie de dader is, die verschillende doden op het geweten heeft, maar dan krijgen we stilaan nog de reden en wordt "het geheim" en het waarom  duidelijk.

Ik vond dit boek iets minder spannend en minder gruwelijk dan een aantal van de vorige boeken in deze reeks. Het zal persoonlijk van de lezer afhangen of hij dit beter of minder vindt. Ook Rani is deze keer rustiger en zachter dan we gewend zijn. Het is eens een andere schrijfstijl die we van Sterre leren kennen.

Jacqueline

Voor mij is Arcanum het eerste boek uit de thrillerserie van Rani Diaz. Natuurlijk merk ik tijdens het lezen van Arcanum dat Rani, haar zusje en dochter in het verleden wel het een en ander heeft meegemaakt. Of ik om die reden dit boek niet zou kunnen lezen omdat ik dan teveel zou missen? Nee, voor mij is dit geen probleem!

De omschrijving en ontwikkeling van het personage van de dader en de daden die worden gepleegd zijn om zo’n goede wijze door Sterre Carron beschreven dat ze mij echt om de tuin heeft geleid.

Anita

In ‘Arcanum’ zet Sterre Carron vanaf de eerste pagina de deur wijd open voor een flinke portie gruwel. Een lijk onderaan een trap, een kind dat gillend de deur uit rent. Dat belooft.

Lijken de drama’s aanvankelijk niks met elkaar gemeen te hebben, gaandeweg wordt duidelijk dat al die persoonlijke verhalen zijn als takken van één en dezelfde boom. De verhaallijn gaat grotendeels in rechte lijn. Af en toe is info uit het verleden de aanvulling die nodig is om alles te begrijpen. En dan vallen alle lijken uit de kast (er ligt er alvast één onderaan de trap)! Toont de dader zijn ware gelaat.

De volksmond beweert dat ‘de kraaien het zullen uitbrengen’. Kijk naar de cover. Ze zijn reeds daar. De uitgeholde boom is een stille getuige. ‘Arcanum’ zal zijn geheim blootgeven.

Conclusie van de vraag die wij ons in het begin afvroegen, namelijk is het boek anders voor de nieuwe lezers dan voor de trouwe volgers?

De nieuwe lezers Jacqueline en Anita zijn zelfs enthousiaster dan twee van de trouwe volgers. Die missen heel erg de veel gruwelijkere stukken in vorige boeken en ook Rani vinden zij te rustig. Jacqueline en Anita zijn benieuwd naar vorig werk, maar zullen waarschijnlijk dan heftige leeservaringen gaan krijgen, want zij vonden de nu aanwezige moorden al gruwelijk. Maar heel duidelijk is dus terwijl er al meer dan dik tien boeken verschenen, ze los leesbaar zijn.

Wat is het eindcijfer geworden? 

Een dank je wel aan Sterre Carron voor het zo eerlijk en open opstellen met je vragen over je nieuwe boek en het vragen naar kritiek!

Dankwoord Sterre:

Samen met jullie heb ik een geweldige tijd gehad.

Ik vroeg naar eerlijkheid en ik heb ze gekregen.

Ik vroeg om de minpunten in het boek aan te wijzen en ook dat hebben jullie gedaan.

Ik heb alweer wat bijgeleerd en dat is alleen maar fijn. Jullie zijn schatten, en och ja, herinneren jullie je nog dat ik jullie vroeg om een idee voor een hoofdstuk in het volgende boek te beoordelen? Bwa, jullie vonden het een beetje ongeloofwaardig en dankzij jullie commentaren, heb ik iets briljants gevonden. Thanks guys! Ook bedankt voor jullie respect en vriendschap. Jullie zijn niet zomaar lezers, jullie zitten diep in mijn hart en ik kijk al uit naar het voorjaar, naar de volgende leesclub, waarin we plezier gaan maken en bekvechten. 😊

Voor nu, wens ik jullie een mooie en serene decembermaand toe. Geniet van elkaar, zorg voor elkaar en wees lief.

Last but not least, een dikke dankjewel voor Inki en Jacqueline die de leesclub in goede banen leidden en voor het puike werk. Dikke merci voor de mooie plaatjes, Inki! Love it! Ook wil ik mijn uitgever bedanken voor het versturen van de boeken.

Bye, bye, leesclub Arcanum, tot nooit meer 😉

 

Sterre Carron ondervraagd

 

Sinds enkele weken prijkt de allernieuwste Rani Diaz thriller in de schappen van de boekhandels.  Een duistere cover, een alweer bijzondere titel, meer is niet nodig om de interesse te wekken van Thrillerlezers!.  Hoog tijd om enkele vragen voor te leggen aan Sterre Carron.

● Sterre, je bent al lang een begrip in thrillerland, maar zou je je toch nog even willen voorstellen aan de Thrillerlezers!?

Ik ben Sterre Carron, 63 jaar, heb twee kinderen, en schrijf sinds zeven jaar thrillers. Ik heb een medische opleiding genoten en het heeft me heel veel voldoening gegeven . De medische kennis die ik heb vergaard is een pluspunt voor het schrijven. In mijn boeken vind je er meestal wel iets van terug. ‘Gotcha!’ is een terugblik van de mooie tijd die ik heb gehad toen ik in Afrika werkte. Ik ben ook veel bezig met Ayurveda en met forensische geneeskunde. Ik ben een sociaal wezen – nu iets minder door corona -, ben een grote dierenvriend, hou van de natuur en van lange wandelingen met mijn hond te maken. Ik lees graag en kijk veel films. O, ja, koken is ook een van mijn hobby’s. Wat nog? Een restaurantbezoek met vrienden, een weekendje weg en af en toe ben ik ook een kluizenaar (niet alleen om te schrijven, maar ook omdat ik nood hebt aan stilte en om dicht bij mijn eigen ik te komen)

● Sterre Carron is een pseudoniem.  Waarom koos je voor deze auteursnaam?

Omdat mijn echte naam té lang is en niet krachtig genoeg!

● Ben je altijd schrijfster geweest?  Wanneer besloot je om schrijfster te worden?

Acht jaar geleden was mijn eerste manuscript een feit. Ik besloot om een poging te wagen en stuurde het naar verschillende uitgevers. Toen ik als kind de reeks van Enid Blyton las, wist ik dat ik ooit zou proberen om een spannend boek te schrijven. Die wens is uitgekomen, maar pas een halve eeuw later 😊

● Als schrijfster houd je er een stevig tempo in.  Betekent dat dan ook dat je dagelijks terug te vinden bent achter jouw schrijftafel? Hoe verloopt een schrijfdag voor jou?

Ik schrijf alleen ’s morgens. Tijdens de namiddag doe ik andere dingen. Nachtelijk schrijven is dan ook niet aan mij besteed.

● Waar vind je de inspiratie voor jouw boeken?

Een beeld, een woord, de krant, iets wat ik zie op tv, iets wat ik oppik van de mensen rondom mij.

● Wat is er eerst, de titel of het verhaal?

Eerst het verhaal en gaandeweg de titel.

● Lees jij zelf (veel) boeken?  Wat is jouw favoriete genre?  Wie is jouw favoriete auteur?

Ik lees zeer veel, maar alleen thrillers. Mijn voorkeur gaat uit naar Vlaamse en Nederlandse auteurs, wat niet wil zeggen dat ik geen andere boeken lees.

● Heb je wanneer je een nieuw boek begint te schrijven het volledige plot reeds klaar in je hoofd?

Nee, ik weet ongeveer waarover het zal gaan, maar laat het verhaal haar eigen weg zoeken en ik volg. Het woord dat me triggerde voor het volgende manuscript was ‘ogen’, maar eigenlijk heeft het in het script geen betekenis meer.

● Je hebt al heel wat misdaadverhalen op jouw conto staan.  Ga jij nog te rade bij mensen uit het vak om alle info juist te hebben?

Altijd! Ik werk samen met een inspecteur en een wetsdokter.

● Wie Sterre Carron zegt, zegt in één adem Rani Diaz.  Is zij geïnspireerd op een bestaand persoon?

Rani niet, haar collega Bert Simons wel!

● Kan zij je, na alle cases die ze reeds voor de kiezen heeft gekregen, nog steeds verbazen?  Zijn er kantjes aan haar die nog niet werden getoond aan de lezer?

O, nog veel, wacht maar af! 😊

● Heeft Rani trekjes van jou?  Of omgekeerd, heb jij karaktertrekjes van Rani?

Haar koppigheid, haar doorzettingsvermogen en net zoals zij kan ik niet tegen onrecht.

● In ‘Arcanum’ is Rani minder nadrukkelijk aanwezig.  Is haar personage in rustiger vaarwater gekomen?

Nee, maar in het dagelijkse leven gaat het er ook niet altijd rumoerig aan toe. Daarom heb ik er bewust voor gekozen om in Arcanum Rani wat rust te geven. Mijn lezers hebben dat niet zo graag denk ik, maar er is nog wat op komst…

● Over ‘Arcanum’ gesproken.  Alweer een bijzondere titel in de lijst van typische Sterre Carron-titels.  Waar haalde je deze keer de mosterd?

Bij een vriendin 😊 Haar man kwam met de titel op de proppen!

● ‘Arcanum’brengt een best pittig verhaal.  Beleef je zelf het verhaal tijdens het schrijven of houd je toch enige afstand?

Vroeger beleefde ik het heel sterk. Nu ook nog wel, maar minder. Ik herinner me nog dat ik na het schrijven van mijn eerste drie boeken depri was. Ik voelde me eenzaam en miste mijn personages. Nu heb ik dat niet meer.

● Gebeurt het dat je sympathie opvat voor de dader in jouw boeken?  Was dat het geval met ‘Arcanum’?

Het gebeurt dat ik sympathie voel voor de dader. In Arcanum heb ik dat niet echt gevoeld. Ik vond het een vreselijk personage, maar vond het wel leuk om er over te schrijven.

● Welke scène in ‘Arcanum’ heeft jou het meest geraakt?

Ik ga hier niet op antwoorden, anders geef ik een spoiler weg 😊

● Welke passage vond je de moeilijkste om te schrijven?

De passage van Fien toen ze het tweede slachtoffer vonden. Meer wil er niet over kwijt ook omwille van spoilers.

● ‘Arcanum’ bevat een aantal heel heftige scènes.  Denk je onder het schrijven na over welke impact bepaalde gebeurtenissen kunnen hebben op een kwetsbare lezer?  Ben je nooit bang dat het zo’n persoon op verkeerde ideeën zou kunnen brengen of zou kunnen sterken in zijn/haar plannen?

Eerlijk? Ik denk daar niet over na. Ik voel me niet verantwoordelijk voor wat iemand doet of niet doet. Wat ik me wel telkens afvraag is of de lezers mijn verhaal spannend genoeg zullen vinden.

● Wat bepaalt waar een intrige zich zal afspelen?  Ga je op prospectie?

Zeer zeker. Mijn hond en ik!

● De cover van ‘Arcanum’ is goed g

ekozen.  Kies je je covers zelf?

Ik kies ze meestal zelf.

● ‘Arcanum’ leest heel vlot.  Betekent dat ook dat het schrijven heel vlot is verlopen?

Deze keer niet. Ik heb drie vierde van het script herschreven. Een complete ramp. Niets is zo moeilijk dan een boek te herschrijven. Het is veel makkelijker om er eentje te schrijven. Je wilt niet weten hoe ik me voelde toen ik het script ontving in PDF-vorm en het herlas. Ik belde mijn uitgever en zei hem dat het niet kon uitgegeven worden, want dat ik het helemaal niet goed vond. Tja, en dan? Dan sta je daar en weet je niet hoe te beginnen om het verhaal sterker en beter te maken. Geloof me maar, de hittegolf van 2020 vergeet ik nooit meer. Ik zweette niet door de hitte maar door de miserie om het verhaal te herschrijven; Ach, ja, ik het er ook van geleerd. Nooit te oud om te leren, toch?

● Na al die misdaden die je beschreef, durf jij het nog aan om ’s avonds in je eentje buiten te komen?  Slaap jij nog wel goed?

Ik ga ’s avonds alleen met mijn hond op stap. Ik ben geen angsthaas en mijn nachtrust wordt er niet door gestoord.

● Sterre, jij bent een heel bezige bij.  Ben je ondertussen al aan een nieuw boek begonnen?  Wanneer mogen we het in de boekhandel verwachten?  Wordt het weer een Rani Diaz-thriller?  Kan je reeds de titel verklappen?

Ik weet nog geen titel, een vierde van het manuscript is geschreven. Ik ben er best tevreden over. Als ik mag gokken denk ik dat er in april een nieuwe Rani Diaz in de boekhandel ligt.

Dank je wel, Sterre, nog heel veel inspiratie, schrijfplezier en succes gewenst!  Het is alweer ongeduldig wachten op jouw volgende Rani Diaz thriller!

Heel veel dank voor de vragen, voor de fijne tijd en voor de positieve feedback die ik van jullie kreeg. Het heeft me heel veel plezier gedaan!

De kraaien zullen het uitbrengen

 

Titel:Arcanum

Auteur: Sterre Carron 

Uitgeverij: Witsand

Publicatiedatum: oktober 2020

Recensie door Anita

Waardering: 4 kraaien

In ‘Arcanum’ zet Sterre Carron vanaf de eerste pagina de deur wijd open voor een flinke portie gruwel.  Een lijk onderaan een trap, een kind dat gillend de deur uit rent.  Dat belooft.

Al onmiddellijk volgt de kennismaking met Demi Dallemagne wiens hoofd vol zorgen zit om het veranderde gedrag van echtgenoot Richard.  Van bij het begin is er ook het ik-personage.  Het is zo klaar als een klontje dat dit personage heel belangrijk gaat worden.  Gehuld in een waas van mysterie lijkt dit karakter een bijzondere fascinatie te hebben ontwikkeld voor Demi. 

Waar de andere personages doen en denken in de verleden tijd, is het ik-personage alomtegenwoordig in de tegenwoordige tijd.  Het is heel lang gissen of het om een man of vrouw gaat.  Het staat als een paal boven water dat hij of zij de loop van de gebeurtenissen bepaalt.

Wanneer een leerlinge van Demi op gruwelijke wijze het leven laat, doen Rani en haar team hun intrede in het verhaal.  Zij krijgen heel wat voor de kiezen. Vermits dit mijn eerste boek van Sterre Carron is, is Rani voor mij een nog nobele onbekende.  Ik geef hier grif toe dat het voor mij een enorme opluchting was te mogen kennismaken met een vrouwelijke rechercheur die niet gebukt gaat onder vele trauma’s uit het verleden.  Zij heeft natuurlijk haar familie en eigen geschiedenis die zo nu en dan opduiken in het boek - dat maakt van haar een realistisch personage! – maar de aandacht gaat, in dit boek tenminste, geheel naar de puzzels die moeten gelegd worden op professioneel vlak.  Een kleine bemerking evenwel:  de conversaties tussen Rani en haar teamleden komen nogal geforceerd luchtig over en staan in schril contrast met de enorme emotionele beladenheid van de gruwel.

Qua locaties houdt Sterre het eenvoudig, het aantal personages overzichtelijk.  De kennis over de meeste onder hen beperkt zich tot hun naam.  Veel meer info valt er niet te rapen.  De ik-persoon geeft beetje na beetje identiteit en motief prijs.  Niet te vroeg, maar ook niks te laat.  Het waas lost gewoon op. 

Lijken de drama’s aanvankelijk niks met elkaar gemeen te hebben, gaandeweg wordt duidelijk dat al die persoonlijke verhalen zijn als takken van één en dezelfde boom.  De verhaallijn gaat grotendeels in rechte lijn.  Af en toe is info uit het verleden de aanvulling die nodig is om alles te begrijpen.  En dan vallen alle lijken uit de kast (er ligt er alvast één onderaan de trap)!  Toont de dader zijn ware gelaat.  Blijkt hoe gebeurtenissen uit het verleden noodlottig kunnen zijn voor zij die leven in het heden en het ongeluk hebben dat ze het pad van een  getraumatiseerd persoon kruisen.

Heb je reeds vrij vlug de identiteit van de dader geraden, dan is het nog even wachten tot de betekenis van de titel van het boek wordt prijsgegeven. 

De volksmond beweert dat ‘de kraaien het zullen uitbrengen’.  Kijk naar de cover.  Ze zijn reeds daar.  De uitgeholde boom is een stille getuige. ‘Arcanum’ zal zijn geheim blootgeven.

 

Win de nieuwe Sterre Carron! GESLOTEN

 Onlangs verscheen het 14e deel over Rani Diaz, het hoofdpersonage in de boeken van Sterre Carron. De echte fans hebben natuurlijk allang het boek in huis. Dus voor de mensen die wel eens willen weten wie die Rani Diaz is of waar de fans zoveel reclame voor maken, nu de kans om het nieuwste boek te winnen.

Eerst even waar Infinitum overgaat:

Op een nacht vindt Tess Van Ost op het zitje van de schommel in de tuin een gevleugelde zandloper. Tess schrikt want zij weet wat dit betekent…
Er is iets vreemds aan de hand met Quinn, Tess' oudste dochter. Het gedrag van het jonge meisje is de laatste tijd erg veranderd. Ze verwaarloost steeds meer haar schoolwerk en ziet er ongelukkig uit. Nog voor de mensen in haar omgeving goed en wel in de gaten hebben wat er aan het gebeuren is, verdwijnt Quinn spoorloos.
Wanneer het team van Rani Diaz wordt ingeschakeld om de ware toedracht rond de mysterieuze verdwijning van Quinn te achterhalen, botsen de speurders op een muur van stilzwijgen. Het lijkt wel alsof iedereen in het gezin geheimen heeft. Wanneer Tess' andere kinderen gevaar lopen, weet Rani dat ze door onzichtbare krachten wordt tegengewerkt. Zal ze de ware toedracht achterhalen of blijft ze als een spin vasthangen in het uitzichtloze web van geheimzinnigheden?

Een beetje vrolijke vraag vandaag zonder je door te sturen naar oude recensies van vorige boeken: we doen  een foto vraag.
Welke blogger en welke twee Vlaamse auteurs zie je op de foto? De ene auteur lijkt mij niet zo heel moeilijk.

Stuur jouw antwoord naar Thrillerlezersblog@gmail.com ovv Infinitum

Wordt wel ook even lid van de besloten facebookgroep Thrillerlezers. Besloten houdt in dat je toegelaten wordt als je je aanmeldt. Om het je makkelijk te maken is hier de link:
Groep facebook



Het boek is al onderweg naar Anja Bielaers

Boekvonnis met Satya van Sterre Carron

Deze boekvonnis draait om het nieuwe boek van Sterre Carrom Satya

Waar gaat het boek over?
De Vietnamese Dien-Lien Huang groeit op in een wereld van honger en gebrek. Op haar dertiende belooft ze zichzelf plechtig dat ze die cirkel van armoede zal doorbreken. In een bar ontmoet ze op een dag de welgestelde westerse ingenieur Rudy Van Daele. Hij toont belangstelling voor haar en zij wordt smoorverliefd. Met hem zal ze het geluk vinden, dat weet ze zeker. Maar zijn Rudy en Dien-Lien wel de mensen die ze zeggen te zijn? In de buurt waar Dien-Lien jaren later woont, vindt een dronken man het naakte en verminkte lijk van een vrouw op straat. Het team van hoofdinspecteur Rani Diaz breekt zich het hoofd over het hoe en het waarom van deze misdaad. Wanneer blijkt dat de moord slechts het begin is van een snel uitbreidende cirkel van geweld, wordt het onderzoek een zenuwslopende achtervolging.
Als ook een immens populaire leerkracht van de plaatselijke basischool zich bedreigd voelt, breekt de hel pas echt los. Het onderzoek wordt een niet te stoppen race tegen de klok. De dader speelt een verderfelijk spel met de
speurders. Oude demonen keren terug. Zal Rani het monster op tijd kunnen stoppen of sleurt het hen mee in een genadeloze spiraal van moord en verderf?

De deelnemers zijn dit keer:

Dirk de Wolf
Stefanie Tijnagel Claessens
Astrid van der Helm
Wilma Hartman
Francina Eijer-Epskamp
Lies Schikan
Ilse Mertens


Wat is de mening over de cover?
Die zijn nogal verdeeld. De ene helft vind het een mysterieuze cover en mooie kleuren en de andere helft vindt het niet heel mooi.

Verwachting
Daar op Ilse na iedereen de boeken van Sterre al kent, weten ze wat zijn kunnen verwachten. Ilse was zelfs van mening dat Sterre pas de eerste stapjes zette op boekengebied.

Halverwege het lezen
Astrid
Inmiddels op blz 188 aangekomen. Ik zit vastgeplakt in het boek en doe de hele week al niet anders dan lezen!
Wat een boek heeft Sterre weer geschreven.

Wilma
Een heerlijk boek om zo na een drukke week weer bij te komen. Het spannend vanaf pagina 2 en heb zo het vermoeden dat er nog een twist aankomt....Zijn de slachtoffers wel echt zo onschuldig? Rani is wel wat sikkeneurig in dit stuk van het boek....

waarop een leuke dialoog ontstaat met Ilse:
mag ik hieruit afleiden dat Rani niet altijd zo’n kort lontje heeft? Ze heeft ook een beetje Middeleeuwse opvoedingsprincipes. Voorlopig worstel ik nog wat met haar. Maar dat betekent ook dat ze goed is gekarakteriseerd, anders zou ik dat gevoel niet krijgen.

Wilma
Ik heb nog maar een boek eerder uit deze serie gelezen dus weet het niet maar het was meer iets zoals jij zegt een beetje worsteling tussen fictie en realiteit. Ik zou als ik haar tegen kwam zeggen doe even normaal zo echt is ze. Daarom knap gedaan.

Ilse
Als nieuwkomer in de reeks heb ik het gevoel vrij vlot in het verhaal (de geschiedenis) te kunnen instappen. Ik krijg voldoende info om de belangrijke achtergrond te begrijpen en tot nu toe mis ik niets.
Het verhaal op zich vind ik leuk om te lezen. Ik vind het altijd prettig om mee te moeten denken (dus dat er vragen opgeroepen worden) en dat is zeker het geval. Echt spannend vind ik het voorlopig niet.

Lies
Ik ben een groot fan van thrillers, maar geniet ook bijzonder van het persoonlijke verhaal rondom Rani Diaz. Een vrouw met een prachtig beroep, maar ook met een privéleven waar zich de nodige moeilijkheden in voordoen. Niets loopt als een kabbelend riviertje. Op elke bladzijde spat wel iets van het papier af.
Ik ga nog een stukje verder in dit prachtige boek.

Francina
Ik ben nu op de helft. Het duurde even voordat ik erin zat maar nu kan ik niet meer stoppen.

Dirk
Ik begon schrik te krijgen maar het gaat de goede kant uit. Ik had in begin moeite om in het verhaal te komen maar zit nu aan pag. 166 en de drang om verder te lezen is er weer. Hopelijk stijgt het niveau.

Vragen aan Sterre (waaruit een aantal vragen geselecteerd)
Astrid
Ik kom net langs een treffende zin:
'Het embryo was ze groot als een framboos, dus iets groter dan anderhalve cm en woog ong 3 gram.'
Hoe bedenk je zulke treffende zinnenn Sterre Carron of gaat dat vanzelf gedurende het schrijfproces?

Sterre antwoordt
Zoals je weet was ik vroeger vroedvrouw en ik weet ongeveer hoe groot het embryo is, maar voor de veiligheid duik ik in mijn cursussen van jaren geleden en doe ik opzoekwerk via internet. Als ik dan de juiste afmetingen weet, dan kan ik verder. Ik denk dat ik de vergelijking met het framboosje zelfs gevonden heb via internet, ben niet helemaal meer zeker, maar ik denk van wel en ach, en in tegenstelling tot die koele enge autopsiezaal, mag wel iets moois geschreven worden, toch?

Jacqueline vraagt hoeveel uur per dag Sterre schrijft, aangezien er twee boeken per jaar uit komen.
Waarop Sterre vertelt dat het  ervan af hangt. "Er zijn ook dagen dat ik niet schrijf. Ik ben het meest actief tijdens de ochtend en/of de vroege namiddag. Ik schrijf nooit 's avonds of 's nachts. Een paar uur per dag, meer niet, hoor!"

Lies vraagt waar Sterre al haar inspiratie vandaan haalt, waarop de auteur een uitgebreid antwoord geeft:
" Inspiratie haal ik overal. Ik luister, observeer en vraag mezelf dikwijls af waar mijn gedachten vandaan komen. Soms heel vreemd hoor, sta ik te wachten aan een kassa en kijk ik naar mijn voorganger en dan bv begint het (wat of hoe zou zij reageren als ik haar een klap geef of als ik haar pijn doe--- lijkt wel alsof ik een sadist ben, maar eerlijk; ik ben dat niet, echt niet. Elke dag spit ik de kranten uit en zoek naar een bruikbaar element (zoals in het vorige boek over het ongeluk met duiken) en voor 'Satya' dat kan ik nog niet verklappen omdat ik dan een hele grote spoiler weggeef, maar het onderwerp intrigeerde me. Samengevat; ik haal mijn inspiratie overal waar ik ze kan vinden, ook gesprekken met vrienden spelen een hele belangrijke rol. In het boek waaraan ik nu bezig ben (of het script) spelen twee landen een belangrijke rol, namelijk Iran en Rusland en dat terwijl de speurders in Mechelen blijven.."

Ilse haakt daar op in met:
Als je dan inspiratie hebt, moet je dan ook diepgaander onderzoek naar dat thema doen? Bv. over de werking van de politie, het leven van escortmeisjes, ... Hoe pak je dat dan aan?
Het antwoord van Sterre:
Een van mijn vrienden is wetsdokter en een andere commissaris, dus moeilijk om aan info te komen is het niet + dat ik hier een kast vol boeken heb over forensisch onderzoek. Voor de overige dingen, verzamel ik moed en contacteerde ik (in dit geval )een escortbureau. Moet wel zeggen dat het niet de gemakkelijkste research was die ik ooit deed. Er zijn heel wat emails en telefoons over gedaan voor ik wist wat ik wilde weten. Research vind ik trouwens in één woord geweldig. Als ik dan gevonden heb wat ik zocht, ben ik overgelukkig.


Dan slaan de deelnemers het boek dicht en krijgen we hun mening te horen over Satya

Stefanie
Het begin van het boek neem je meteen in het verhaal, dan langzaam bouwde het op om tot een verrassend einde te komen. Ik vond van dit boek heel goed met de emoties, wat een ander persoon kan doen dat kan leiden tot daden..... De relaties onderling,...Wel minder gruwelijker dan vorige boeken, ook al kreeg ik soms de rillingen
Rani wordt heftiger ,vind ik persoonlijk. Ik vond haar minder sympathiek dan anders en benieuwd hoe het gaat zijn in de volgende boek(en).

Francina
Het duurde lang voordat ik in het verhaal zat, en dat is eigenlijk nooit gebeurd bij een boek van Sterre. Waar lag dat aan? Ik denk dat ik het weet! Ik denk dat ik een beetje ‘Rani moe’ ben. In dit deel van Sterre vond ik dat het merendeel van het boek over de problemen van Rani ging.

Tegen het eind, wanneer de ontknoping komt, wordt het even spannend en zat ik er helemaal in. Tot die tijd ging het veel over Rani en haar problemen en dat vind ik jammer, dat doet afbreuk aan het verhaal.

Astrid
Wauw wat een verhaal was dit weer! Vanaf de eerste bladzijde zat ik vastgeklonken in dit boek, en ik ben pas gestopt toen het uit was.

Dit deel had echt alles, romantiek, spanning en veel emotie. Met regelmaat liep er een traan over mijn wang en had ik een dikke keel van emotie. Het greep me aan en ik kon me helemaal herkennen in het verhaal. Je gaat zelf voor een bepaald persoon sympatie krijgen, terwijl dit eigenlijk niet zo zou moeten zijn.

Ilse ( de zogenaamde ontmaagding van Sterre Carronlezer)

Door de vele korte hoofdstukken, maar vooral ook door de opeenvolging van gebeurtenissen verloopt het verhaal snel. Toch is een echt gevoel van spanning vaak ver te zoeken. Zelf heb ik maar een keer echt op het puntje van mijn stoel gezeten.

Voor mij was het het eerste boek dat ik las uit de Rani Diaz reeks, maar ik had weinig problemen om het verhaal vlot op te boeken.

Sterre Carron heeft Rani Diaz heel goed getypeerd in het boek. Zelfs zo goed, dat ik mij soms echt ergerde aan haar.
Het plot is verrassend. De sluier werd voor mij een klein beetje te vroeg opgelicht, maar wat eronder zat had ik alleszins niet verwacht.

Lies
Van elke bladzijde spat de spanning af, maakt niet uit of het de liefde is, spanning, vriendschap, boos zijn of moederliefde, elke bladzijde raakte mij.
En dan vooral het verhaal wat in de cursief gedrukte regels wordt verteld, dat wens je niemand toe.


Wilma
Naast een razend spannende thriller spelen ook maatschappelijk thema’s/problematiek mee. Het is een boek dat naar mate het boek vordert steeds meer onder je huid kruipt, het komt heel dichtbij.

 Ik denk dat het meer toevoegt als je ze op volgorde leest, dan begrijp je misschien ook beter waarom Rani regelmatig zo ontzettend chagrijnig is. Haar humeur is zo levensecht beschreven dat ik af en toe tijdens het lezen riep, kom op zeg zij kunnen er ook niets aan doen, reageer je niet zo af.


Dirk
Satya of waarheid heeft bij mij veel emoties losgemaakt. Het begon met hoop dat het een spannend boek zou zijn. tot halfweg moeite gehad om het te lezen. Dit kan ook gelegen hebben dat het op werk ook wat drukker waren dus minder tijd. Halfweg kwam de klik en zat ik ineens op een rollercoaster en ging lezen weer vlotter.

Hoe beter de boeken hoe hoger de lat komt te liggen en dat soms een boek minder begint. Ik heb genoten van dit boek en van de boekenclub.


Twee keer een 5
Een keer een 4,5
Drie keer een 4
Een keer een 3

Opgeteld en gedeeld werd het eindcijfer:

Lieve vrienden,😊

Het alweer voorbij. Samen hebben we genoten van een mooie herfstwandeling, maar nu is de tijd gekomen om ons op te warmen voor de open haard.

Eerst en vooral wil ik Ink en mijn uitgever, Dirk Demuynck, bedanken voor de geboden kans. Jacqueline, een dikke ‘dank je wel’ om de leesclub in goede banen te leiden. Stefanieke, je hebt weer geweldige foto’s gemaakt, waarmee je ons blij hebt gemaakt.

Voor alle deelnemers: bedankt voor jullie deelname en jullie eerlijke feedback. Ook voor de vragen die jullie stelden. Er waren nadenkertjes bij 😊. Sommigen waren super enthousiast over ‘Satya’, anderen iets minder. Dat moet kunnen! Niet iedereen houdt immers van de herfst…

Er werd me de vraag gesteld om een standalone te schrijven en/of om Rani los te laten. Ik ben er (nog) niet klaar voor. Ik kan alleen schrijven over iets of iemand die in mijn hart en ziel zit, dus voorlopig loop ik verder, hand in hand met Rani…

Er rest me nog een ding: ik wens jullie uit het diepst van mijn hart een mooi en zorgeloos 2020 toe. Wees lief voor elkaar en geniet van de winter en van boeken natuurlijk. Het gaat jullie goed!

Dikke, dikke knuffel voor iedereen.

Liefs,

Sterre

Dank je wel Sterre voor je deelname in de leesclub en natuurlijk Witsand voor de beschikbare gestelde epubs en papieren boeken.