Tijdbom van Joelle Charbonneau

Titel: Tijdbom
Auteur: Joelle Charbonneau 
Publicatiedatum: november 2018
Uitgeverij: Karakter Uitgevers B.V.
Waardering: 3,5 kraaien

 Joelle Charbonneau is een Amerikaanse bestseller-auteur die debuteerde met haar detectivereeks over Rebecca Robins. Ze is hier vooral bekend omwille van haar De Test-trilogie. Daarnaast schreef ze ook een aantal boeken gebaseerd op de Glee-reeks.

Achterflap
 Diana, Frankie, Tad, Z. en Rashid verschillen als dag en nacht. Maar deze verschillen doen er niets meer toe, nu ze na een bomexplosie ingesloten zitten in hun school.
Als ze er via de radio achter komen dat de aanslagpleger zich mogelijk nog steeds in het schoolgebouw bevindt, zien ze zich ondanks hun verschillen gedwongen samen te werken in een poging het er levend vanaf te brengen. Het fragiele bondgenootschap komt onder zware druk te staan en dreigt te verpulveren als de twijfel en het wantrouwen de overhand lijken te nemen. 
Wie zegt dat één van hen niet de aanslagpleger zou kunnen zijn?

Recensie.
Joelle Charbonneau is een auteur die je met haar pen meesleept in haar boeken. Ze schrijft vlot, schetst de situatie met een aantal woorden en doet dat met verve. Daardoor word je ook meteen meegezogen in deze YA-Whodunnit.

Wanneer de zes bovenvermelde personages opgesloten geraken op school na een bomexplosie, wordt het al snel duidelijk dat de dader mogelijk onder hen zit. Dit voegt uiteraard toe aan de spanning. De personages hebben (uiteraard) allemaal iets te verbergen én allemaal een motief om de dader te zijn. Je kunt daardoor als lezer zelf beginnen puzzelen wie nu wie is en waarom zij mogelijk de dader zijn. Voor de ervaren lezers: dit heb je, ondanks de vele misleidingen, vrij snel door. 

Andere lezers hadden me gezegd dat het ging om een boek dat je razendsnel uitleest en dat was ook zo. Groot lettertype, niet al te veel tekst en een vrij beperkt aantal pagina’s. Heel snelle leesvoer dus, maar helaas blijft die niet echt hangen en is hij ook niet zo schokkend als je gehoopt had. De focus op de actie en niet op de personages, zorgt dit er ook voor dat je niet echt meeleeft met hen. Ik betrapte me erop dat het me eigenlijk niet kon schelen wie nu wat had gedaan, maar ik bleef wel lezen tot het einde om te weten wié het dan wel was en net daar bleef ik op mijn honger zitten. De motieven van de dader mochten best dieper uitgewerkt worden, de personages ontbraken het aan vlees en bloed.  

Conclusie.
Tijdbom is snelle leesvoer. De personages mochten beter. De cover – sorry – is spuuglelijk. Maar het blijft wel een spannende YA voor jongeren.

3,5 sterren.

Boekpresentatie Toxine van Rani De Vadder

Rani De Vadder is een jong talent (bijna twintig jaar) uit Schoten bij Antwerpen. Toen haar boekvoorstelling werd aangekondigd, vond ik het wel interessant om eens te zien hoe een jong meisje zoals zij, die debuteert met een spannende Young Adult-fantasy, dit zou beleven. Ik ben ook langsgegaan, om kennis te maken met een heel aangename jonge vrouw met veel talenten en duidelijk veel zenuwen.

De setting zelf was bijzonder origineel. Rani’s oude school – zij studeert intussen Chinees en Engels – had haar voorgesteld om de boekvoorstelling bij hen te houden. De locatie en ook de warme sfeer die er hing, zette meteen de toon voor de voorstelling. Rani werd zeer warm onthaald door de aanwezige vrijwilligers die de boel in goede banen leidden, het werd ook snel duidelijk dat die mensen bijzonder trots zijn op hun voormalige leerlinge. Ook de lokale pers kwam een kijkje nemen.

Het werd snel duidelijk dat Rani zelf erg nerveus was. Ze werd begeleid door haar ouders en plusouders en andere trotse familieleden, die haar met veel plezier en passie bijstonden. Ze glunderden allemaal om het hardste en wanneer Rani aan het woord kwam, werd er spontaan meermaals geapplaudisseerd.

Rani’s uitgever Sandra Vets (die zelf schrijft onder de naam Sandra J. Paul) nam het woord en deed een kort interview met Rani over haar boek. Zo volgden vragen zoals ‘Waar komt je passie voor slangen vandaan?’ en ‘Gaat je volgende boek ook over slangen?’, tot hoe ze dit alles tot nu beleefd had en hoe ze zich vandaag voelde. De nervositeit die ze aanvankelijk zichtbaar toonde, verdween al snel als sneeuw voor de zon en ze begon – ook zichtbaar – te genieten.

Daarna volgde er nog een quiz waarin Rani’s kennis over slangen uitgebreid werd getest. Een aantal vragen leverde behoorlijk wat gelach op, vooral toen Rani moest beslissen hoe ze zichzelf uit een penibele situatie in het oerwoud zou bevrijden als ze daar werd aangevallen door een slang. Haar antwoord ‘mijn vriendje mag de held uithalen’, werd gelukkig niet door hem begrepen, want hij is Australiër en had absoluut géén idee waarom iedereen plots naar hem keek.

Daarna volgden nog een aantal warme momenten met verschillende mensen, waarna Rani met de pen in de hand aan de slag mocht.

Ondanks het slechte weer – een aantal mensen hadden afgebeld, maar gelukkig bleef dit nog vrij beperkt – zat de zaal vol en was de sfeer erg gezellig. Rani ging nog op de foto en nam afscheid van iedereen die speciaal voor haar gekomen was.

Kortom, een hele gezellige namiddag met vrienden, familie en lezers, waar het tof vertoeven was. Toxine ligt klaar om te lezen, ik ben heel benieuwd naar het eerste geesteskind van deze jonge belofte.

Martijn

Black-out van Lara Reims

Black-out maakt me erg blij, omdat ik nu niet alleen kijk naar deze futuristische wereld, maar hem beleef en voel!

Wat is deze buitengewone ya-reeks een aanrader als je graag verdwaalt in bijzondere universums en geïntrigeerd bent door technologie en science fiction. Toch is deze beeldende serie, ook voor niet liefhebbers van verhalen die zich in de toekomst afspelen, een heerlijke reis vol avontuur en vriendschap .

Na de boeiende start in Upgrade ligt de focus, naast spanning, nu nog meer op technologie en emotie. Upgrade leerde me het futuristische Creodroom kennen, een instituut waar gezocht werd naar allerlei mogelijkheden om via wetenschap en technologie allerlei problemen op te lossen. Black-out gaat verder waar Upgrade eindigde en heeft meer aandacht voor het verhalende aspect. Na de inleiding is er nu tijd voor een iets minder snelle, maar goed opgebouwde en tot nadenken stemmende plot, waarbij er alleen nog meer vragen ontstaan.

 Rémi, de dappere jongen en Emma, het eigenwijze meisje, wonen nu al een tijdje in het Creodroom , waar mogelijk is wat nergens anders kan. 

Rémi heeft dingen over zichzelf ontdekt die zijn wereld op zijn kop gezet hebben. Als hun vriend van de aardbol verdwenen lijkt te zijn, gelooft Rémi niet dat dit zomaar mogelijk is. Rémi is nog steeds wat stil, maar hij is zelfzekerder geworden en vastbesloten om het geheim te achterhalen. Emma ligt overhoop met zichzelf en heeft het in Black-out niet altijd gemakkelijk. Samen gaan ze in en buiten het Creodroom op zoek naar hun maatje.

Rémi vond eerder in Upgrade afleiding, vriendschap en uitdaging in gamen. In Black-out is de virtuele wereld nog veel meer aanwezig en met het gamen hoopt Rémi online vrienden te maken. Emma is er wel, maar ook zij lijkt soms mijlenver weg en heeft andere interesses dan Rémi. Als Remigius leert hij al snel dat de virtuele wereld vol verrassingen zit.

Upgrade was het wervelende begin en een fascinerende kennismaking met deze futuristische wereld. Black-out is gewaagder en met de emotionele ondertoon, diepzinnige stukken en de verrassende plotwendingen, zie ik dat deze auteur meer out of the box durft te denken. Korte hoofdstukken, een bijzondere schrijfstijl en grappige of ontroerende dialogen, combineert ze nu met een kritische kijk op al deze hoogtechnologische snufjes.

Zijn deze ideeën, die wel eens sneller realiteit kunnen worden dan we denken, toekomstmuziek of gaan we leven in een nachtmerrie? Klinkt het niet ideaal om deze grensverleggende technologieën te gebruiken om onze idealen te bereiken om mensen te kunnen genezen en de wereld te verbeteren? Of is er toch een groot probleem wanneer deze gebruikt worden door de verkeerde mensen?

 Black-out staat, door de evolutie van de karakters en de altijd aanwezige dreiging, stil bij verschillende meningen over deze vernuftige onderwerpen. In het Creodroom zijn er naast technische snufjes ook holografische figuren, creatieve afvaloplossingen en vooruitstrevende experimenten.

In dit tweede deel ontdekken Rémi en Emma dat de waarheid soms anders is dan deze lijkt en dat sommige zaken nooit veranderen.  De auteur gebruikt in dit vlot geschreven en meeslepende verhaal, naast technologie, universele thema's zoals je eigen identiteit zoeken,  omgaan met  ziekte en afscheid nemen. Black-out creëert nog meer mysterie en ik kan niet wachten om binnenkort de volledige waarheid te ontcijferen. Zal ik in het afsluitende deel "Home" eindelijk weten waarom bepaalde karakters zijn zoals ze zijn en hoe de avonturen van het Creodroom team aflopen?

4.5 kraaien

Fany

Meld je aan...

Op 14 september verschijnt het moderne sprookje – een Young Adult – Day Dreamer, het debuut van de negentienjarige Luna Van Roosen bij Uitgeverij Hamley Books. Wij mogen een heel bijzondere leesclub doen waarvoor we 6 deelnemers zoeken. Zij mogen kiezen uit een digitale of papieren versie van het boek.

Let op: het gaat hier dus over een Young Adult en geen thriller.

Korte inhoud:

Openbloeien doe je niet in de schaduw

“Dit is mijn verhaal, mijn eigen sprookjesachtige vertelling over een droomprins die verliefd wordt op een draak van een stiefzus. Een verhaal dat zo verkeerd loopt dat geen enkele pen ter wereld in staat is om het te herschrijven.”

Lora’s aankomst stond niet in de sterren geschreven. Het stond ook niet in theebladeren, of in een van de boeken in de bibliotheek. Maar toch staat ze op een nacht aan de kasteelpoort met haar hond Henry die haar daarheen heeft geleid. Het kasteel herbergt een geheim dat iedereen in zijn grip houdt. Ook bij Lora begint het muiltje al snel te knellen.

Is zij door haar komst in staat om tussen al de doornen ook rozen te doen bloeien?

Day Dreamer is het eerste deel uit een tweeluik. Het tweede en laatste deel Night Thinker verschijnt in het voorjaar van 2020.

Is dit een boek dat jou wel ligt en vind je het leuk om in een besloten Facebook-groep te praten over Day Dreamer? Dan is dit jouw kans om deel te nemen.

Onze voorwaarden:

-          Je kan het boek in maximaal drie weken uitlezen en binnen die tijd een recensie over schrijven

-          Je doet actief mee in de lezersgroep en beantwoordt tijdig alle vragen in elk blok. Hierin komen vragen over de inhoud, de cover, enz. Bovendien reageer je op elkaar

-          Je kan starten zodra je het boek toegestuurd krijgt

-          Je zet een foto van ontvangst bij aanvang in de groep en op je tijdlijn

-          Na afloop zet je je recensie op 1 of meerdere van de volgende sites: Hebban/Bol/Standaard boekhandel/Goodreads met #boekvonnis

Is dit iets wat jij wil doen? Stuur dan zo snel mogelijk een mail naar thrillerlezersblog@gmail.com met als titel: Day Dreamer – Luna Van Roosen.

Ben je erbij? Dan word je zo snel mogelijk op de hoogte gebracht!

De executie van Danielle Bakhuis

Titel:De executie

Auteur: Danielle Bakhuis

Publicatiedatum: april 2019

Uitgeverij: Van Goor

Recensie door Lisa

Waardering: 3,5 kraaien

Korte inhoud:

De liveshow waarbij de grond letterlijk onder je voeten vandaan zakt

‘Kandidaders, zijn jullie er klaar voor? De stemmen zijn geteld en dus gaan we nu over tot de eerste executie.' Ik begeef het. In mijn hoofd word ik gek en gil ik alles bij elkaar. Colette Zwart steekt haar rechterhand in de lucht en telt af. 'Kandidaders, in vijf… vier… drie… twee… één…'

Het is 2048. Wanneer de zestienjarige Charlotte van der Wal een misdaad begaat, heeft dat grote gevolgen. Sinds de doodstraf weer is ingevoerd, worden jongeren in enorme kooien boven een onpeilbare diepte in een live tv-show terechtgesteld. Ze zijn hun leven niet zeker, want voor het uur voorbij is zullen bij vier kandidaders de bodems onder hun kooien worden weg geklapt. Breng nu je stem uit!

Mijn mening:

Mijn eerste boek van Danielle Bakhuis, een auteur die degelijke, toegankelijke boeken schrijft. Het is heel duidelijk waar ze de mosterd vandaan heeft gehaald voor dit concept: de huidige politiek en problematiek rond ‘muren’ die als grens moeten fungeren tussen bepaalde landen, gecombineerd met dat typisch 1984 en dystopische Hunger Games en Maze Runner-gevoel. Een boek dat dus zeker een must is voor de typische fans van dit genre. Maar net als in Maze Runner-trilogie, verliest de auteur her en der de pedalen en rijdt ze zich vast in de details en afwerking van het verhaal.

Het concept op zich is wel prima: in de nabije toekomst, in een wereld waar mensen vereenzamen omdat ze te gefocust zijn op het online leven en de toestellen in hun hand (klinkt bekend?), wordt een premier gekozen die op zeer korte tijd de boel omgooit. De man zorgt er met de nodige praatjes voor dat hij op de belangrijkste positie van het land terechtkomt en begint dan als een ware dictator op communistische wijze de boel naar zijn eigen goeddunken om te gooien. Er wordt een muur gebouwd, mensen krijgen geen rechten meer maar enkel plichten, er bestaat geen vrije wil meer en alles, van wat je mag eten tot wanneer je seks mag hebben, wordt voor je bepaald. Alles wordt eenheidsworst in het zogenaamde Collectief. Ben je niet akkoord, dan ben je een verrader en kom je mogelijk in De Executie terecht. Ook daar wordt een duidelijke sneer gegeven aan onze huidige maatschappij waar emotie wordt misbruikt in reality shows, waar alles extremer moet.

Het verhaal wordt verteld vanuit verschillende personages, die elk op hun beurt vertellen hoe ze in De Executie terechtgekomen zijn. Dit deel van het boek is ijzersterk, ook al heb je na een tijdje wel door hoe de gimmick in elkaar zit, wat een beetje de verrassing die je aan het einde van het eerste doel voelt, wegneemt. De vertellingen zijn sterk, je wordt meegesleept in het verhaal en je leeft mee met de personages.

En dan is er een tweede, grote stuk van het verhaal, waar de pudding in elkaar zakt. Weg is het spanningselement, om ruimte te maken voor een nogal haastig bij elkaar gekletste, zeer bevreemdende situatie, waar een ethisch hoofdstuk over dood of vergiffenis, haastig wordt afgehandeld om nog chaotischer te eindigen. Het voelt in dit deel allemaal zo gehaast en afgehaspeld aan dat het me niet meer kon schelen wat er gebeurt. Ook het laatste deel voelde erg onlogisch aan. Bovendien waren er bepaalde personages die zo oppervlakkig in elkaar staken, dat ook dat als een zwaar gemiste kans aanvoelde.

Heel jammer, want het concept is echt wel zeer sterk.

Conclusie: Deel 1 had me volledig mee, ook al wist je wel wat er ging komen. Deel 2 had me totaal niet meer mee en zorgde ervoor dat ik steeds sneller door het boek ging met een gevoel dat er zoveel meer uit gehaald had kunnen worden. Vooral het gebrek aan uitdieping vond ik erg jammer, net als de afwerking en einde van het verhaal.

Omwille van haar vlotte, aangename schrijfstijl en het eerste deel van dit boek, geef ik graag een 3,5. Het had meer kunnen zijn.

Upgrade van Lara Reims

Titel: Upgrade, Remi versie 1.0

Auteur: Lara Reims

Uitgeverij: Hamley Books

Jaar uitgifte: april 2019

Recensie door: Jacqueline

Cover

Wat een prachtig boek met een schitterende hardcover en kleuren. Ik hou ervan. De twee verschillende werelden worden op een mooie wijze weergegeven. Het maakt me nieuwsgierig en ik wil natuurlijk weten wat er is gebeurd! Dit boek zou ik zeker oppakken in de winkel en in mijn mandje stoppen!

Achterflap

Wat doe je als de toekomst ineens voor je deur staat? Wat doe je als je huis ineens ontploft? Als je van het ene op het andere moment in een nieuwe wereld belandt? Als je de mogelijkheid krijgt fantastische dingen te leren, maar niemand je de waarheid vertelt over wie je bent en wat je allemaal kan? Rémi heeft genoeg van raadsels, halve verklaringen en slappe excuses. Hij gaat op zoek naar wie hij is. En waarom.

Rémi voelt zicht al zijn hele leven anders dan anderen. Zijn ouders verbergen iets voor hem, maar hij kan er niet achter komen wat. Rémi wil weten wie hij is en gaat op zoek naar zijn identiteit. Maar net als hij op het punt staat antwoorden te vinden, is er die knal. Zijn huis ontploft. Rémi kan niet anders dan de hand grijpen die hem vanuit de duisternis wordt toegestoken.

Hij komt terecht in het mysterieuze Creodroom, een instituut waar de wetenschap haar tijd ver vooruit is Techniek voelt aan als magie Robots lijken verbazingwekkend veel op mensen. Alles waar een tiener ooit over droomde, is hier werkelijkheid. Rémi wordt overrompeld door fantastische technologie en hij ontmoet jongeren die vrienden voor het leven worden. Voor het eerst voelt hij zich thuis.

Tot zijn verleden hem weer inhaalt en Rémi beseft dat hij nog steeds in groot gevaar is.

Mijn mening

Wat heerlijk lijkt het mij om in de nieuwe wereld met al die geweldige en fantastische technologieën te vertoeven. Een kijkje in de wereld van morgen! Natuurlijk weet ik dat het fictie is wat Lara heeft geschreven maar toch. Het zou allemaal (nouja bijna allemaal) zomaar eens waar kunnen zijn! En wanneer ik in Creodroom zou vertoeven, wil ik natuurlijk niet in de situatie belanden waar Rémi in is belandt. Jeetje, want dat is niet niks. Alles kwijt, niet weten wie bent en gaandeweg achter dingen komen die je kunt maar ook dingen ontdekken die je eigenlijk niet wilt weten omdat die nog meer vragen oproepen. Ik vind dat Lara het personage van Rémi maar ook die van Emma goed heeft uitgewerkt en uitgediept. Voor mij als moeder van 2 kids (inmiddels volwassen) herkende ik zeker bepaald gedrag die zich uit bij het onzeker zijn, de boosheid, de hormonale ellende en andere emoties die pubers op hun bordje krijgen tijdens hun puberteit. Lara heeft voor mij een spannend, fantasierijk en boeiend verhaal geschreven dat mij meezoog in de wereld van Rémi en zijn vrienden. Een verhaal waarvan ik het einde wilde weten maar dat dit einde nog even op zich laat wachten omdat dit deel 1 is van een trilogie. Ik kijk dan ook met smart uit naar deel 2 en 3, die kunnen me niet snel genoeg uitkomen.

Dit boek krijgt van mij:

4,5 kraaien

Luna van Roosen op de YA-day Leuven

Luna met Greet Ilegems

Zondag 5 mei was het YA-day Young Adult-day bij
Standaard Boekhandel - uit te spreken als Yaaaaydaaay! - was ook wérkelijk een yaaaaydaaay. 
Een hele namiddag rondhangen met mede-boekenliefhebbers, kan het dan ook anders?
Er was zoveel te doen, en tot nu toe kan ik mezelf nog niet dupliceren, vandaar dat ik enkel mijn ervaring met jullie kan delen. 
(Waar waren jullie, want jullie hebben nogal iets gemist, hoor. 😀 )
Dus, mijn dag… (Samen met mijn moeder, Ilse Van Rode uiteraard.)

Eerst hebben we in een gezellig groepje de steunpilaren van een spannend kortverhaal leren kennen met niemand minder dan Sandra J. Paul (mijn mentor!😀) van Uitgeverij Hamley Books. 
Daarna hebben de auteurs Lara Reims (mijn collega! 😉) en Greet Ilegems een lezing gehouden over de toekomst in én naast boeken en hoe die letterlijk aan onze voordeur staat de drummen om binnengelaten te worden in onze levens. Sciencefiction noemen we het. Het is niet allemaal fictie, maar wel allemaal zo
fascinerend!

Er was een zoektocht door de hele Standaard Boekhandel op poten gezet, met als prijs een boekenbon die net voor onze neus werd weg gevist.

Luna met collega Lara Reims

Tussendoor waren er interviews tussen de auteurs onderling. Het was best vreemd om mezelf soms in uitspraken van andere auteurs te herkennen, hoewel de interviews ook net de diversiteit tussen deze schrijvers deed opvallen. Elk hun eigenheid, hun humor, hun genre… En toch zijn het allemaal zulke aardige en ‘gewone’ mensen.
Naar het einde toe, hebben we ook samen – schrijvers én lezers - in een kring een mondeling verhaal verzonnen. Niemand wist waar het werkelijk over ging, maar het was hi-la-risch om te doen. 
Ik heb op dit evenement zoveel nieuwe mensen leren kennen dat mijn hoofd begon te tollen. (Hierover binnenkort misschien meer.) Ik had de eer om met velen van hen op de foto te mogen. Ze hebben zelfs een persoonlijk woordje willen schrijven en daar ben ik zo dankbaar voor.
Sommige auteurs waren op het einde van mijn ‘schriftenrondje’ wel al naar huis. Maar dat is niet erg. Volgend jaar is er nog een jaar om mijn schrift aan te vullen. Of ik er dan sta als auteur of als lezer, staat nog niet vast. (Fingers crossed!) Wat wél vast staat is dat ik er sowieso weer zal staan. 
Zie ik jullie daar ook, volgend jaar?

Bedankt aan alle mensen die dit mogelijk maakte: 
Uitgeverij Hamley Books
Standaard Boekhandel
Odisee hogeschool
Deze mensen hadden ook voor iedere bezoeker een leuke goodiebag voorzien!

Jen Minkman en Luna

En de auteurs. Leuk om jullie (nogmaals) in werkelijkheid te ontmoeten!
Laura Janssens
Lara Reims
Chinouk Thijssen
Joanne Carlton
Auteur Jen Minkman
Greet Ilegems
Tine Bergen
Miriam Borgermans
Guido Eekhaut
Astrid Boonstoppel
Wendy Brokers
Tamara Haagmans Auteur
Christine Charliers





Geschreven door Luna van Roosen, die in september met haar eigen debuut gaat uitkomen.

Showstopper van Hayley Barker

Leuke entertainment – deel 1 van een spannend YA-tweeluik

Korte inhoud (officiële samenvatting):

Hoshiko is de sterattractie van het gevaarlijkste circus van Engeland, waar kinderen van immigranten moeten optreden met gevaar voor eigen leven. De heersende, autochtone elite is dol op de show. Hoe gruwelijker, hoe beter.

Wanneer Ben, zoon van een machtig minister, voor het eerst de show bezoekt, wordt hij op slag verliefd op Hoshiko. Maar terwijl zij adembenemende kunsten op het hoge koord vertoont, wachten onder haar hongerige leeuwen.

Kan Ben haar helpen ontsnappen uit deze gevangenis? En heeft hij de moed het systeem aan te klagen dat zijn moeder als minister in stand houdt?

Mijn mening:

Als je boeken als De Hongerspelen goed vindt, dan is Showstopper zeker eentje voor jou. Zoals hierboven beschreven handelt het verhaal over een bijzondere samenleving waar er een duidelijk verschil is tussen rijk en arm, immigranten of niet. Niet alleen dat, het verhaal handelt ook subtiel over racisme, migratieproblemen en die kloof tussen arm en rijk die ook in ons dagelijks leven alsmaar groter wordt.

Het verhaal speelt zich – net als Hunger Games en Maze Runner – een dystopische toekomst, waar de wereld verdeeld wordt tussen de Zuiveren en de Droesems (naam deed me op een of andere manier wat aan Harry Potter denken). De Droesems worden gedwongen in het circus op te treden, om de Zuiveren te entertainen. Een aantal punten in het boek deden denken aan de problematiek van onze hedendaagse migratie, aangevuld met de hardheid van onze huidige maatschappij. Dat maakte dat het boek veel meer lagen krijgt dan op het eerste zicht aan het blote oog zichtbaar.

Tegelijkertijd voelde het echter allemaal ook koud en afstandelijk aan. Het duurde bijvoorbeeld wel even voor ik enige sympathie begon te voelen voor Hoshiko en Ben, mogelijk door de opbouw van het verhaal maar ook door het feit dat het gewoonweg ook lang duurde voor je die personages echt emoties zag voelen. Dat maakte ook dat het boek in zijn geheel wat tijd nodig had om aan te wennen, net zoals je ook tijd nodig had om te beseffen waar het nu allemaal om gaat.

De onvermijdelijke romance is er uiteraard ook, maar de gevoelens die Hoshiko niét heeft wanneer er mensen rondom haar sterven, doen haar weer in die koele, koude richting gaan. De Hunger Games fans zullen er ongetwijfeld maling aan hebben.

Een goed geschreven, professioneel boek is het zeker wel – met een auteur die je regelmatig terug mee trekt in het verhaal. De cover is prachtig overigens. Aan het einde van de rit bleef ik een beetje op mijn honger zitten, maar ben toch geïntrigeerd genoeg om het vervolg te willen lezen.

3,8 kraaien
Sandra

De laatste halte van Wendy Brokers

Titel:  De laatste halte
Auteur: Wendy Brokers
Uitgeverij: Uitgeverij Unieboek | Het Spectrum bv
Jaar uitgifte:  oktober 2018
Recensie door: Jacqueline 
Waardering: vijf kraaien


Het verhaal
De 4e klassers gaan onder begeleiding van een aantal docenten voor een culturele werkweek naar Londen. Voor de bezienswaardigheden en de opdrachten die moeten worden beantwoord deelt de docent de leerlingen in groepen. Ralph, Jonas, Naima en Lois komen samen in een groep er op uit om Londen te verkennen. De vier kunnen het goed met elkaar vinden en genieten van het voordeel dat Ralph eerder in Londen heeft gewoond. Wanneer ze op een van de dagen staan te wachten op het King Cross Station op een metro belanden ze in een zo’n vreselijke bedreigende situatie waarbij ze moeten vluchten voor hun leven om uit handen van de terroristen te blijven.

Mijn recensie
Na 2x lezen van het proloog, om deze goed in me op te nemen, vraag ik me af in wat voor een verhaal ik ben beland. Mijn hemel wat een heftigheid, waar gaat dit naar toe? Het proloog triggert me zo dat ik de eerste 100 maar ook de 300 pagina’s in no time heb gelezen en voor dat ik het weet heb ik het boek uit.
Wat een realistische en boeiend verhaal! Wendy Brokers heeft dit geschreven op zo’n wijze dat ze me mee neemt in de mooie en maar ook in de heftige emotionele gebeurtenissen die Ralph, Jonas, Lois en Naima hebben meegemaakt en lopende het verhaal nog meemaken. Ik leef dan ook intens met het viertal mee en hou het ook echt niet droog. Deze gebeurtenissen zijn zo realistisch beschreven dat het als real life kan worden opgevat.

Ik geef dit boek 5 kraaien

Hart-slag van Joanne Carlton

Titel: Hart-slag
Auteur: Joanne Carlton
Uitgeverij: Hamley books
Publicatiedatum: september 2018
Recensie door Ink
Waardering: 4,5 ( maar eigenlijk 4,8)

Achterflap
Sam en Jasper zijn hartsvrienden sinds een tragedie in hun kinderjaren hen bij elkaar bracht. De twee geloven dat ze alle tijd van de wereld hebben om hun doelen te bereiken. Hun levens worden brutaal verstoord wanneer ze vernemen dat Jasper terminaal ziek is door een tumor in zijn hart.

Het vooruitzicht voorgoed afscheid van elkaar te nemen valt de twee zwaar. Met nog slechts enkele dagen te leven, is Jasper vastbesloten om de korte tijd die hem nog rest, te benutten. Hij smeekt Sam om zijn laatste wens, om eenmalig te mogen zingen voor een publiek, te vervullen.

De gebroken vrienden laten alles wat ze kennen achter om het onmogelijke te bereiken, terwijl ze tegelijkertijd worstelen met hun verdriet, verlies en het onvermijdelijke afscheid.


Mijn mening
Joanne Carltons verhaal gaat over twee tieners Sam en Jasper. Zij hebben elkaar leren kennen na het overlijden bij een ongeluk van Sam haar ouders en zus.
Sam lijkt (maar dit wordt niet letterlijk benoemd) het syndroom van Asperger te hebben: razend slim en wiskundig hoog onderlegd, maar sociaal enorm beperkt. Jasper leidt het leven wat hij denkt dat zijn vader van hem verwacht. Zo doet hij nu de studie die zijn vader deed en wordt verwacht dat hij het bedrijf later zal gaan overnemen. Terwijl zijn hart ligt bij de muziek.
Het kost Jasper al zijn energie en op een dag zakt hij bij een basketbalwedstrijd in elkaar. Op allerlei onderzoeken en Jasper nog denkend  de volgende dag lekker naar huis te mogen, volgt een rampscenario. Hoe de auteur dit proces beschrijft van de overgang van hoop tot rampmelding, benam mij de adem. Zo levendig goed beschreven. Dan gaat alles in een stroomversnelling en Sam neemt hem mee naar Londen neemt om mee te gaan doen aan een soort van The Voice/Idols. Jasper zijn droom is om beroemd te worden met zijn muziek.

"Ik haat het om de mensen om wie ik het meest geef gekwetst te zien. Dat gebeurt immers zodra je echt om iemand geeft. Mensen doen andere mensen pijn. Maar soms komt een persoon je zo nauw aan het hart te liggen, dat de bijbehorende liefde voor die persoon onvermijdelijk wordt......"

Laat ik maar gewoon zeggen dat ik zo enorm genoten heb van dit boek. Natuurlijk denk je als je de achterflap leest van dit gaat een enorme tranentrekker worden. Misschien zelfs wel even dat je denkt van ik heb geen zin om over ziektes en de dood te lezen. Maar het is prachtig geschreven met natuurlijk de ziekte, maar ook met humor en avontuurlijk. Plus met voor mij geen storende Vlaamse woorden, maar die daardoor het verhaal nog charmanter maken.
Carlton sleept je mee in deze bijzondere hevige en hechte vriendschap, waarbij de personages werkelijk realistisch neergezet worden met  al hun krachten en tekortkomingen. Niet alleen maar alle goede dingen opnoemen van een ernstig zieke jongen. Sam haar gedrag zou jou bijvoorbeeld ergeren in de werkelijkheid en dat doet ze in het verhaal ook op zijn tijd.

Ik heb meerdere keren met een brok in mijn keel zitten lezen, zo ontroerd raakte ik. Maar dat was bijvoorbeeld ook al  als Jasper in het openbaar in het metrostation gaat staan zingen voor een klein meisje en de hele omgeving vergeet. Ik leef zelden zo met boekpersonages mee als in Hart-slag. Ik ben gewoon echt blij als Jasper weer doorgaat naar de volgende rondes, schrik als hij achteruit gaat met zijn gezondheid en heb ook zo medelijden met Sam die alles zo goed probeert te organiseren , maar ook met ene groot schuldgevoel rondloopt.

 "Ik ben een groot fan van negeren. Negeren is pijnloos overleven. Geen vrienden in mijn leven toelaten. Het is de enige manier om enigszins om te gaan met de gruwelijkheden die het leven in je richting gooit."

Wat trouwens erg voorspelbaar zou zijn in een YA is dat de twee uiteindelijk tegen het einde verliefd opelkaar zouden gaan worden. Groot compliment dat de auteur niet in die valkuil gestapt is. Het had hevig afgedaan aan de orginaliteit van dit boek. En dan....Jasper.... lukt het toch om de tumor te laten verdwijnen? Of overlijdt hij 'gewoon'? Je zal het moeten gaan lezen en je mag serieus een pakje zakdoekjes paraat houden.

Deze auteur heeft mij gigantisch verrast met zowel inhoud als vormgeving. Een foto op de omslag blijft smaak, maar ik vind hem prachtig en ook de kleuren springen er af. Daarnaast is de vormgeving qua lay out en papier gewoon zo verzorgd. Ook start elk hoofdstuk mooi met een speciale quote.

Ik geef Hart-slag een 4,5 kraai. Maar eigenlijk is het een 4,8 : het hikt echt tegen de vijf aan.
Dit is voor mij nu echt een boek wat ik heel veel mensen wil aanraden. Prachtig boek voor jouw pubers, maar ook absoluut voor jezelf.

Ink

Snitch van Margje Woodrow

Titel: Snitch
Auteur: Margje Woodrow
Uitgeverij: De Fontein
Publicatiedatum: maart 2018
Recensie door Ink
Waardering: 4,5 kraaien


Samenvatting

De jarenlange vriendschap tussen Roos en Quinty staat ernstig onder druk wanneer Fenna bij hen in de klas komt. Quinty kiest voor Fenna en haar vrienden. Roos voelt zich afgedankt. Ze reageert heftig, iets wat haar omgeving als een probleem ziet. Er wordt zelfs ritalin voorgeschreven, maar Roos weigert.

Steeds vaker lijkt Roos betrokken bij ongelukken van haar klasgenoten. Ze heeft de schijn tegen en iedereen verdenkt haar. Maar dan ontdekt Roos wat er daadwerkelijk speelt. Geloven ze haar of is er sprake van verraad?



Mening

Wat is Margje Woodrow gegroeid in haar schrijven. Waren haar 2 vorige boeken nog gewoon prima stof voor de jonkies, maar was het wel erg simpel.voor als je wat ouder bent. Oké, met mijn leeftijd ben ik ook niet de doelgroep. Integendeel. Maar met Snitch heb ik mij meer dan prima vermaakt tijdens het lezen.
Ze zet een aantal personages neer om u tegen te zeggen. Zo hebben we Roos, anders dan anderen en tot op het bot getergd door Fenna en haar volgelingen op school. Ook thuis kan ze weinig echt zich zelf zijn en wordt er vaak gedacht dat ze dingen zelf uitlokt.
Quinty was haar bestie tot Fenna haar inpalmde. Dubbel verraad, omdat deze Quinty mee doet aan het treiteren. Toch komt er een kentering die voor veel twijfel zorgt bij Quinty.  Dat het uiteindelijke verraad niet makkelijk weer om te buigen is tot weer besties  te kunnen worden, is een mooie verhaallijn die Woodrow invoert. Het hele verhaal is geloofwaardig neergezet zonder te veel makkelijke weggetjes te bewandelen. Knap! 
Ook de personages roepen verschillende emoties op. Zo kan je Fenna letterlijk haar nek omdraaien en leef je mee met de frustraties van Roos en vind je het nog knap hoe weinig ze daadwerkelijk explodeert. Verschillende jongerenthemas zoals ritalin moeten gebruiken, pesten, seks hebben als je er nog niet aan toe bent passeren de revue op een gewone wijze die in het verhaal past en niet op een belerend toontje.
De schrijfstijl is uiterst toegankelijk en leest makkelijk lekker weg. Een uistekende spanningsboog heeft ze door dit boek heen vervlochten. 

De eerste jongere die ik het toestopte las het ook in no time uit en was uiterst enthousiast. Net als ik. Met dit boek hoort ze echt op het erepodium naast Mel Wallis de Vries en behoort ze misschien wel de volgende Jonge juryprijs weg te kapen.

Dikke 4,5 kraai voor deze jeugdthriller

Vermoorde onschuld van Jennefer Mellink

Of Jennefer Mellink heeft sinds het vorige boek een gruwelijke grote stap in haar ontwikkeling gemaakt of ze heeft nu met haar nieuwe uitgeverij een redacteur die haar tot grote hoogtes heeft gestuwd. Haar nieuwste boek Vermoorde onschuld steekt namelijk ver uit in het rijtje boeken wat ze op haar naam heeft staan. Waarmee ik dus niet zeg, dat haar vorige boeken slecht waren. Integendeel namelijk. Moeitoos lijkt ze in dit boek het gevoelsleven van een 18 jarige jongen op te roepen.  En wat een medelijden krijg je tijdens het lezen met deze Stephan door de auteur haar schrijfstijl.

Stephan's moeder is al overleden en hij woont al wat jaren met zijn pa en stiefmoeder Monica en stiefzusje Abby tot zijn vader de dood vindt. Eerst wordt gedacht aan zelfmoord maar na een tip wordt Stephan opgepakt als verdachte van moord op zijn vader.
Hij kan zich echter niks herinneren van de dag van overlijden. Met behulp van Stella krijgt hij wekelijks hypnotherapie van haar in de gevangenis. De therapie begint bij een jaar of acht geleden tot uiteindelijk na weken hypnose, ze bij de bewuste datum gaan komen. Wanhopig is hij op zoek naar de belangrijke antwoorden.

Tijdens die sessies leer je het leven in een complex kil koud gezin kennen waar veel ruzies waren en veel geheimen. Stephan is een eenzame jongen die zijn dagen vulde met gamen, zonder vrienden en op school gepest wordt. 
Er zijn veel overeenkomsten tussen de wereld buiten en binnen de gevangenis. Zo leeft Stephan binnen ook in een beperkte kleine ruimte zijn cel en wordt hij weer gepest.
Jij gaat als lezer mee in zijn frustratie dat het lang duurt voor zijn therapeut hem mee wil nemen naar de bewuste dag. Zal hij schuldig zijn of niet? Jennefer houdt dit heel goed in het midden, want tot bijna de.laatste bladzijde kan het nog beide kanten op. Je wilt sneller gaan lezen om te weten wat er uit de hypnose gaat komen.

In een bijzonder beperkte setting van een gevangenis en weinig personages worden vooral de herinneringen en gedachten van Stephan gedeeld. Maar door de schrijfstijl houdt zij het voor de lezer erg spannend. De psychologische spanning is nadrukkelijk aanwezig en ik hoop dat Jennefer zo doorgaat. Vermoorde onschuld is het soort boek wat ik graag van haar lees. 

4,5 kraai
Ink

Verwoest van Margje Woodrow

Titel: Verwoest
Auteur: Margje Woodrow
Uitgeverij: Fontein
Publicatiedatum: 28 februari 2017

Over de schrijfster:

Margje Woodrow (1975) is leerkracht en schrijfster. Haar werk als docent komt terug in haar debuut Examendeal (2013), een boek over examenfraude. In 2014 volgde de volgende spannende jeugdroman: Geraakt en weer een jaar later was daar Kater (2015).

In 2017 verschijnt de jeugdthriller Verwoest

Achterflap:

Bij het graf van haar broer Milan doet Juul een schokkende ontdekking. In de aarde is DOEN + DURVEN = WAARHEID gekerfd.
Dan vindt Juul een witte envelop met een dare in ruil voor de waarheid over Milans dood.

Juul besluit de opdracht uit te voeren; ze móét weten wat er met Milan is gebeurd.

Maar dan volgen de 'dares' zich in moordend tempo op. Juul zit klem in een obscuur spel.

Lukt het haar om de waarheid te achterhalen? Of wacht Juul hetzelfde lot als Milan

Mijn mening:

Verwoest heeft een prachtige cover die mij gelijk deed huiveren. Een besmeurde hand voor een paar angstige ogen met als extra detail een band om het boek met de tekst “Niet betreden, Politie”. Een cover die zeer goed bij het verhaal past en waar veel aandacht aan is besteed.

Verwoest is het verhaal van Juul die een heftige tijd doormaakt wanneer haar broer Milan omkomt en haar moeder het niet op kan brengen verder te gaan met haar leven.

De dood van Milan wordt dood gezwegen omdat de moeder van Juul het niet aankan, het gezin gaat door een hel.

Wanneer Juul geconfronteerd wordt met aanwijzingen dat de dood van Milan misschien wel geen ongeluk is besluit ze zichzelf ten kostte van alles in grote problemen te brengen.

Ze neemt haar beste vriendin Fleur in vertrouwen en samen proberen ze de waarheid boven water te krijgen.

Als ze eenmaal A hebben gezegd is er geen weg meer terug en is er een spel van manipulatie en machtsmisbruik gestart wat zijn weerga niet kent.

Het maken van opnames en de bedreigingen deze openbaar te maken zorgen er helaas in de realiteit dagelijks voor dat mensen zich in hele benarde posities brengen en er voor hun geen weg weer terug is.

Verwoest is buiten een hele spannende beklemmende thriller waarbij je de angst en de onmacht van de vriendinnen tot op je bot voelt ook een boek met emoties. Het verlies van een kind voelt voor een moeder als een amputatie van je belangrijkste lichaamsdeel.

Het verhaal beschrijft ook mooi dat het gevoel van een moeder dat iets niet klopt altijd waar is. Vroeg of laat komt de waarheid aan het licht, helaas moet daar soms een nare periode aan vooraf gaan.

Verwoest is een jeugdthriller die ook zeker voor volwassenen een aanrader is, ik heb van de eerste tot de laatste bladzijde genoten van de spanning en de plot heeft mij zeker verrast.

Verder wil ik nog kwijt dat het boek zowel van buiten als van binnen aandacht heeft besteed aan details. De stukken die geschreven zijn vanuit de dader springen eruit, deze bladzijden zijn donker en leesbaar door een lamp die erop schijnt. De berichtjes verstuurd door de dader zijn goed gekaderd wat het lezen aantrekkelijk maakt.

Originaliteit: ****

Schrijfstijl: *****

Spanning: *****

Psychologie: ****

Plot: ****

Verwoest krijgt van mij dik verdiend 4,5 kraai!

Echo van Tamara Geraeds

Titel : Echo
Auteur : Tamara Geraeds
Uitgeverij : Kabook
ISBN : 9789082415254

Tamara Geraeds is een bekende naam in de YA-wereld. Met ‘Echo’ neemt ze een zijspoor naar thrillers. 
De donkere cover waarop een meisje in foetushouding prijkt trekt de aandacht. De tekst op de achterflap geeft reeds aan dat een zwaar onderwerp wordt behandeld.

Je volgt het verhaal van de 7-jarige Sara die opgroeit bij Moeder. Elke dag, elk uur, elke minuut is een regelrechte kwelling, want Sara’s moeder is nog erger dan de duivel. De vraag is alleen maar of Sara sterk genoeg is om aan deze dagelijkse hel te kunnen ontsnappen.

Het boek is opgedeeld in 2 delen. De eerste helft gaat over de beginjaren van Sara, beschrijvend vanuit haar oogpunt. Af en toe een hoofdstukje vanuit het standpunt van een ander persoon die kennismaakt met Moeder. Bij de tweede helft is Sara fysiek volwassener en is haar dochter Maria aan het woord. 
Het boek is een constante aaneenschakeling van rauwe, misselijkmakende gruwelijkheden die ervoor zorgen dat je als lezer geen of minder binding krijgt met het personage. Het is pas als Maria ter sprake komt dat het medeleven meer tot de oppervlakte komt. 
Een boek moet voor mij niet geloofwaardig zijn, maar net zoals de overload aan wreedheden, komen er toch ook vraagtekens tevoorschijn bij enkele onwaarschijnlijke gebeurtenissen. Een bad in de fik steken en achteraf slechts de ramen moeten openzetten om de rook uit het huis te verdrijven, buren die enorme oogkleppen dragen of totaal afgevlakt door het leven gaan … het lijkt me allemaal een beetje overdreven.
Eerlijk gezegd werd het boek naar het einde toe slechts globaal gelezen. Spijtig genoeg lag de nadruk teveel op gruwel, pijn en niet-maagbestendige folteringen waardoor de auteur me na een tijdje kwijt was en de luttele diepgang van het verhaal teniet deed.
‘Echo’ is niet zomaar een thriller. Het is een verhaal waarin een hevige vorm van kindermishandeling, verwaarlozing intens en over the top wordt beschreven. Zeer zeker niet voor lezers met een gevoelige maag.