Verwacht in juni, deel 5 en slot

Op 5 juni

Volgens de 42-jarige hoofdredacteur Katherine is de nieuwe stagiair Lily een typische millennial: verwend, hypercorrect en zelfbewust. Met haar tante als directeur heeft ze het bovendien maar gemakkelijk als nieuwkomer op de redactie. Lily ziet Katherine juist als een wezen uit een ander tijdperk: hiërarchisch, onaardig en denigrerend.
De komst van Lily op de redactie van het Women's Leadership-magazine verandert alles aan het leven van Katherine. Tot haar eigen ongenoegen raakt ze in de ban van de jonge vrouw, die haar pijnlijk herinnert aan haar eigen ouder worden en vervlogen ambitie. Lily doet poeslief, maar er klopt iets niet. Wanneer Lily toevallig vrienden wordt met háár man en opduikt op borrels met haar vrienden, begint Katherine nerveus te worden. Is zij paranoïde? Of wil Lily haar iets duidelijk maken?
'De stagiair' is een zenuwslopende en messcherpe thriller over giftige rivaliteit en het onbegrip tussen twee vrouwen uit andere generaties.


9 juni

Bijna 20 jaar geleden verongelukte Kersti's beste vriendin. Maar is zij gesprongen, gevallen of geduwd? De school stopte het in de doofpot, maar nu is Kersti vastbesloten de waarheid te achterhalen.

Dankzij een studiebeurs kan Kersti naar een prestigieuze kostschool waar de rich and famous hun kinderen heen sturen omdat ze hun ouders in de weg lopen. Daar raakt Kersti bevriend met de populaire Cressida. Als Cressida van een balkon valt – springt? geduwd wordt? – stopt de school de affaire in de doofpot. Schandalen kosten immers geld, en de ouders van deze scholieren willen niet lastiggevallen worden.

Twintig jaar later organiseert de school een reünie en nodigt bestsellerauteur Kersti uit als gastspreker. Kersti grijpt deze kans aan om de waarheid over Cressida's val te achterhalen. Waarom was Cressida zo geobsedeerd door de geruchten en verhalen over een geheim genootschap op deze school? Waarom kan Kersti dit niet loslaten? En hoeveel is ze bereid op het spel te zetten in haar zoektocht naar antwoorden?


Een pageturner van de auteur van "Het huis voor ongewenste meisjes', voor de lezers van "De verborgen geschiedenis' van Donna Tartt en "Het feest' van Elizabeth Day.


30 juni

De moeder van Maya werkt in een tbs-kliniek en maakt opeens veel meer overuren dan vroeger - waarom gedraagt ze zich zo raar? Als Maya op een dag de krant leest, krijgt ze het antwoord: in het artikel wordt gesproken over grensoverschrijdend gedrag door een medewerker van de tbs-kliniek in haar woonplaats. Die medewerker is zonder twijfel Maya's moeder. Ze heeft een affaire met een tbs'er, en hij kan elk moment vrijkomen.
Als Maya's moeder doodleuk verkondigt dat die gevaarlijke moordenaar bij hen komt wonen, is de maat voor Maya vol. Hij moet weg. Koste wat het kost.








16 juni

In het kleine dorpje Crest staat al sinds mensenheugenis een klooster dat enkel door vrouwen wordt bewoond. Als de jonge politieagent Bénoit een verdachte bestuurder en een verward kind aanhoudt, weet hij nog niet dat hij aan het begin staat van de grootste zaak van zijn leven en dat het geheimzinnige klooster er een centrale rol in speelt. De duistere waarheid over de groep vrouwen komt op akelige wijze naar boven als er een reeks mannenlichamen wordt opgegraven…










19 juni

Caro Westerhof is een jonge alleenstaande vrouw die na de dood van haar man Cas alles doet om haar leven en dat van hun twee dochtertjes weer op de rails te krijgen. Ze kan nog steeds contact leggen met Cas, over de dood heen, en dat maakt haar pijn een stuk draaglijker.
Wanneer Caro op een avond een wandeling maakt, ontdekt ze tussen de bomen de schimmen van een jonge vrouw en een baby. Ze begrijpt eerst niet wat ze ziet en wat de verschijningen betekenen, maar de stemmen in haar hoofd dringen aan en laten haar niet los.
Wie zijn deze verschijningen? Waarom zwerven zij rond in dit bos? En belangrijker nog: waarom tonen zij zich aan Caro? Caro beseft dat ze haar gave om contact te leggen met de doden niet zomaar kan negeren. Maar zonder dat ze het weet, zet ze iets in werking dat niet meer te stoppen is.
Anja Feliers is een van de succesvolste vrouwelijke thrillerauteurs van Vlaanderen. Huid tegen huid is het vervolg op Wat hij mij zei, het eerste deel in de nieuwe reeks rond medium Caro Westerhof.


23 juni

Menselijk, eerlijk en bruut. In Gebroken verenigt Don Winslow de belangrijkste thema's binnen de misdaad – corruptie, wraak, rechtvaardigheid, verlies, verraad en schuld – in zes geweldige verhalen. Dit boek neemt je mee in een wereld van professionele dieven, politieagenten, draaideurcriminelen, privédetectives, drugsdealers en verloren zielen in de nacht.









2 juni

In de luxueuze omgeving van de prachtige Riviera Maya in Mexico is het exclusieve resort gevestigd van artsenechtpaar Miles en Grace Markell. Te midden van de zon en de zee wordt hier relatietherapie gegeven aan echtparen die het zich kunnen veroorloven. Voor de meeste is dit de laatste kans om hun huwelijk te redden.
Als de stellen van start gaan met het intensieve relatietherapieprogramma, blijkt al snel dat Miles en Grace minder perfect zijn dan ze doen voorkomen. En als de therapeuten en hun gasten worden overvallen door noodweer en geïsoleerd raken van de buitenwereld, neemt niemand het meer zo nauw. Onzekere uren volgen en gevoeligheden worden geopenbaard. Geen huwelijk blijft onaangetast. En dan verdwijnt Miles Markell… Wie is nog loyaal naar wie?

De laatste toevlucht is een nagelbijtend en boeiend verhaal over relaties en elkaar trouw blijven, maar vooral over leugens en dodelijke geheimen die koste wat het kost verborgen moeten blijven.
Met zijn kenmerkende mix van psychologisch inzicht, humor, actie en een geweldige literaire pen schreef Don Winslow een boek dat voorbestemd is een klassieker te worden in het misdaadgenre.



26 juni

Het is de 28-jarige Jolijn gelukt haar leven in te richten zoals ze het zelf graag ziet. De enige dissonant vormt haar relatie met de getrouwde Bastiaan; een obstakel op haar uitgestippelde pad dat ze graag opgelost zou zien. Het lijkt te lukken en het geluk lacht haar toe, tot de eerste tegenslag zich aandient en dat blijkt het begin van een reeks te zijn. In eerste instantie houdt Jolijn vast aan toeval en pech, tot er een moment komt dat ze niet meer kan ontkennen dat iemand het op haar heeft gemunt. Maar hoe kan ze terugvechten als ze niet weet tegen wie en waarom? Zal Jolijn tijdig achterhalen hoe ver de onbekende zal gaan en hoe groot het gevaar is dat ze loopt?






15 juni

''Caroline Cashion is zevenendertig, mooi en intelligent, en doceert Franse literatuur aan de universiteit. Maar dan stort haar wereld in als er bij een mri-scan een kogel wordt ontdekt in de achterkant van haar nek. Caroline is verbijsterd, ze herinnert zich niet dat er ooit op haar is geschoten (en zoiets vergeet je toch niet?). Haar ouders bekennen schoorvoetend dat ze haar geadopteerd hebben toen ze drie jaar was, nadat haar biologische ouders in hun eigen huis vermoord werden. Caroline was erbij en raakte gewond.
Caroline gaat op zoek naar de waarheid. Waarom werden haar ouders vermoord? Waarom leeft zij nog? Koortsachtig probeert ze haar verleden te ontrafelen voordat de moordenaar haar opspoort.''

Arjan Alberts ondervraagd

C: Daan Brand

Het boek Natan Z. is aan het rondzingen op internet met alleen maar positieve ervaringen van lezers. De schrijver is Arjan Alberts en op internet staat het volgende: Arjan Alberts (1975) is schrijver en jurist. Hij werkte zeventien jaar voor het Ministerie van Justitie en Veiligheid. De laatste jaren was hij als coördinerend inspecteur verantwoordelijk voor incidentonderzoek in gevangenissen en tbs-klinieken. Sinds 2017 heeft hij zijn eigen juridisch adviesbureau.

Wij wilden meer weten van deze auteur.

*Wil je je aan de hand van 5 woorden aan onze lezers voorstellen?

Vader, schrijver, jurist, dromer, bedenker.

*Je boek Natan Z wordt enorm goed ontvangen? Hoe ervaar je dat?

Het voelt een beetje onwerkelijk. Heel lang is Natan Z. mijn wereld geweest en vanaf het moment dat het boek uitkomt open je de deuren naar die wereld en kan iedereen daarin rondstruinen, zich vergapen, verwonderen en alles wat je koestert aan diggelen slaan. Iedereen kijkt met andere ogen en heeft andere verwachtingen en als de reacties dan positief zijn dan geeft dat natuurlijk veel energie.

*Wanneer begon je met Natan Z.? Hoe ontstaat het idee en hoe dan

verder?

In de winter van 2004 was ik voor het eerst op een locatie in de Franse Alpen die een belangrijk decor vormt in Natan Z. Ik zag meteen de potentie van deze locatie voor een spannend verhaal. Ik werkte toen al voor justitie en hield me bezig met terrorismebestrijding. Sindsdien ben ik zeker tien keer op die locatie geweest en wilde elk detail van de omgeving leren kennen zodat ik mijn verhaal als een film zou kunnen vormgeven. In de winter van 2017 was ik net na de jaarwisseling opnieuw op deze locatie en had een korte vakantie tussen twee belangrijke tbs-onderzoeken in. Toen bedacht ik de contouren van Natan Z. De maanden daarna werkte ik de opzet van het verhaal verder uit.

*Schreef je hier voor al verhalen of kom je helemaal out of the blue met je eerste verhaal gelijk in boekvorm?

Ik heb twee keer eerder een verhaal geschreven. Mijn eerste verhaal schreef ik toen ik 18 jaar was. Het was een sciencefictionverhaal over een reis langs planeten. Mijn tweede verhaal schreef ik acht jaar geleden. Dat ging over een terroristische aanslag. Mijn leerschool was het schrijven van deze twee verhalen. Ik heb twee keer een verhaal uitgedacht en een project afgerond, maar vooral veel meters gemaakt.

*Waarom koos je voor een thriller? En niet bijvoorbeeld een non fictieboek?

In het najaar van 2016 keek ik naar het programma ‘De pennen zijn geslepen’. In dat programma werd een aantal bekende Nederlanders begeleid bij het schrijven van een thriller. Als ik nu terugdenk aan dat programma dan denk ik dat dat beslissend in de keuze voor een thriller is geweest.

*Je gebruikte een niet vaak voorkomend onderwerp als de tbs. Terwijl het de leefwereld is van de gevaarlijkste veroordeelden van het land. Was het voor jou vanaf de start duidelijk dat je dit onderwerp wilde?

Ik wilde eigenlijk een legal thriller schrijven. Maar toen ik de opzet voor het verhaal maakte was ik vooral met mijn gedachten bij de dingen die ik in de tbs-klinieken zag gebeuren. Die dingen kregen daardoor een hele natuurlijke plek in het verhaal. Natan Z. heeft natuurlijk een legal aspect, maar het is vooral een thriller die zich afspeelt binnen de muren van de tbs-kliniek.

*Door je functie van coördinerend inspecteur was je verantwoordelijk voor incidentonderzoek in gevangenissen en tbs-klinieken. Je had met best heftige zaken te maken lijkt mij. Wat vond je het mooie aan jouw werk toen. En wat trok je minder?

Veel onderzoeken die ik deed hadden te maken met beveiligingsrisico’s. Invoer van verboden goederen als wapens en drugs en risico’s op ontvluchting. Het mooie van mijn werk was dat ik voor klinieken inzichtelijk kon maken hoe tbs’ers drugs en zelfs vuurwapens de kliniek in zouden kunnen smokkelen en dat dit direct tot maatregelen leidde om dit te voorkomen.

Het zwaarste vond ik het onderzoek naar een incident waarbij een medewerker van een tbs-kliniek om het leven was gebracht door een tbs’er. De impact die dit had voelde je in de hele organisatie en verschillende interviews verliepen zeer emotioneel.

*Ook al is TBS altijd nodig, maar kunnen ze het ooit goed doen daar? De maatschappij hoort alleen maar als het fout gaat. Op verjaardagen zal een sociotherapeut niet graag noemen welk werk hij waar doet. Hoe reageerde men eigenlijk op jouw werk?

C Daan Brand

Ik denk dat mensen die in de tbs werken daar met recht trots op mogen zijn. De tbs ligt altijd onder een vergrootglas omdat de impact enorm kan zijn als het misgaat. Maar er gaat ook heel veel goed. Per jaar zijn er 50.000 verlofbewegingen van tbs’er en het gaat zeer zelden fout. Ik deed voor justitie niet alleen onderzoek in tbs-klinieken. Ik was bijvoorbeeld verantwoordelijk voor een omvangrijk onderzoek naar de aanpak van ondermijnende criminaliteit. Binnen de grenzen van wat je met de buitenwereld kunt delen kon ik op verjaardagen over veel maatschappelijke onderwerpen meepraten.

*Wat voor werk doe jij nu precies?

Sinds juli 2017 heb ik mijn eigen adviesbureau “Comply4u” en ondersteun ik bedrijven en instellingen bij het naleven van wet- en regelgeving.

Terug naar boeken:

*Wat lees jezelf graag?

Ik ben gek op verhalen die aan je trekken. Waar je elk moment van de dag aan moet denken en die je eigenlijk niet kunt wegleggen. Dat kan een spannend verhaal zijn, maar ook een verhaal dat gewoon heel mooi of ontroerend is. Dat had ik bijvoorbeeld bij “For Whom the Bell Tolls” van Hemingway en bij Angela’s Ashes van Frank McCourt. Dat laatste boek las ik toen ik in Ierland woonde en beleefde ik daardoor misschien wel extra intens. Verder heb ik veel van Isabel Allende, John Irving, Leon de Winter en Nicci French gelezen. En bijna alles van John Grisham. Tijdens de eerste week van mijn rechtenstudie keken we met 500 eerstejaars naar “The Firm” en die film maakte zoveel indruk dat ik daarna veel van zijn boeken versleten heb.

*Welk boek las je onlangs en vind je een echte aanrader?

Ik las “De Heilige Rita” van Tommy Wieringa en “De acht bergen” van Paolo Cognetti en vond beide heel mooi geschreven. Aan het einde vielen beide verhalen voor mij echter een beetje dood. Wat langer geleden las ik “De waarheid over de zaak Harry Quebert” van Joel Dicker. Dat boek sprak me erg aan. Het is vrij complex van opzet en filmisch geschreven. Het hele boek lijkt te draaien om liefde en moord, maar eigenlijk gaat het om iets heel anders. Die gelaagdheid in een boek en de lezer omverblazen met iets wat hij niet ziet aankomen vond ik heel erg knap.

*Hoe moeten we jou schrijvend voorstellen?

Schrijven achter de laptop doe ik het liefste ’s ochtends. Als ik diep in een verhaal zit ben ik daar in mijn hoofd de hele dag mee bezig. Sommige hoofdstukken heb ik ’s avonds of ’s nachts of tijdens een wandeling helemaal uitgedacht en staan daarna in een keer op papier. Andere hoofdstukken vormen zich tijdens het schrijven.

*Nadeel van zoveel lovende reviews lijkt mij starten aan een nieuw

boek? Ben je al begonnen?

Ik ben met twee nieuwe boeken bezig. De eerste speelt zich net als Natan Z. in de justitiewereld af. De tweede is een historische thriller.

Natan Z. van Arjan Alberts

Titel: Natan Z

Auteur: Arjan Alberts

Uitgeverij: Xander Uitgevers B.V.

Publicatiedatum: maart 2019

Recensie door: Tamara

Kraaien: 4,5

Acht moeders van jonge kinderen zijn om het leven gebracht. Ieder van hen leed aan een ongeneeslijke ziekte. De dader, Natan Z., zit veilig in een kliniek, maar dreigt door een fout van Justitie vroegtijdig vrij te komen. 
Tijdens het proces doet zijn advocaat Reinier een gruwelijke ontdekking. Tegelijkertijd neemt de jonge
therapeute Suus levensgevaarlijke risico's op de afdeling waar Natan vastzit en werkt Hannah, echtgenote van Reinier en een bekende schrijfster, in de Franse Alpen aan haar nieuwe roman… over Natan. In het afgelegen
landhuis ontdekt ze iets dat ieders voorstellingsvermogen te boven gaat.
Arjan Alberts brengt met deze bloedstollende thriller de lezer in het hart van een tbs-kliniek, in
een zenuwslopende rechtszaak en in een draaikolk rondom een seriemoordenaar wiens verwrongen karakter ondoorgrondelijk lijkt…

“Met afgrijzen keek ze naar afbeeldingen van verminkte lichamen en ledematen.”

Het verhaal kent verschillende verhaallijnen. Je gaat van Hannah (schrijfster, getrouwd met Reinier) naar Reinier (advocaat van Natan Z.) naar Suus (werkzaam in Maarsseveensekliniek).

De verhaallijnen spelen zich (bijna) op hetzelfde moment af en vullen elkaar goed aan. Het is geen ramp om van het ene karakter naar het andere te gaan. Met alle karakters heb je andere gevoelens. Als voorbeeld: Suus vond ik maar een “dom schaap” die erg naïef was. Reinier een gevoelloze zak die maar één ding kon denken en Hannah... Hannah vond ik een beetje impulsief en niet echt doordacht. Maar toch..als ik dit heb weet ik dat de karakters goed uit de verf zijn gekomen. Wel jammer dat de gezichten onbeschreven zijn, dat had het nét even wat echter gemaakt.

Natan zelf is zo goed beschreven dat je de dreiging vanuit hem door het hele boek voelt gaan. Dit boek heb ik gelezen voor Boekvonnis en op een gegeven moment kwam de vergelijking van The silence of the Lambs met “Hello Clarice”. Dat idee, dat gevoel!!!

Maar wat nog het allermooiste was aan dit boek, is de ontknoping! Echt, normaal zie ik die al van mijlenver aankomen... maar deze ontknoping kwam zo onverwachts dat het mij even uit het veld heeft geslagen! Ik zat echt: huh? Wat? Hé? Serieus? Sudewattuhhuh?? En als een auteur dit weet te bereiken: Chapeau!!!! Dan heb je het echt heel goed gedaan!

En mocht je nu denken: Goh, dit boek spreekt mij wel aan.... DOEN!!!! DOEN!!!! DOEN!! Echt, je krijgt er geen spijt van. Het leest als een trein, het boek houdt je bezig (ik zat serieus bij mijn fysio nog aan het boek te denken in plaats van te ontspannen!) en zodra je het boek oppakt, verdwijnt deze wereld en zit je meteen in de dreigende duistere wereld van Natan Z.

En mocht je het boek gaan lezen n.a.v. deze recensie.... Bedank mij later maar!

En waarom dan geen 5 kraaien.... Die halve kraai is voor de hond! (Jij weet wel wat ik bedoel Arjan! Never touch the dog!!!!!!)

Komt dit boek in mijn pareltjes boekenkast?: ZEKER!!!!!!

Hoop ik meer van deze auteur te lezen?:  Kom maar op!

Zal ik dit boek aanraden aan anderen?:  JAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAA

Boekvonnis over Natan Z. van Arjan Alberts

Namens Xander Uitgeverij mochten wij een leesclub houden met het boek Natan Z. van Arjan Alberts.

Even de achterflap van het boek:
Acht jonge moeders zijn door een seriemoordenaar om het leven gebracht. Ieder van hen leed aan een ongeneeslijke ziekte. De dader, Natan Z., zit veilig in een tbs-kliniek, maar dreigt door een fout van justitie vroegtijdig vrij te komen. Tijdens het proces doet zijn advocaat Reinier een gruwelijke ontdekking.

Tegelijkertijd speelt de jonge therapeute Suus een levensgevaarlijk spel op de afdeling waar Natan vastzit en werkt Hannah, echtgenote van Reinier en een bekende Nederlandse schrijfster in de Franse Alpen aan haar nieuwe roman… over Natan. Terwijl ze probeert te overleven in het afgelegen Franse landhuis ontrafelt ze mysteries en ontdekt ze wie het op haar heeft voorzien.

Arjan Alberts brengt de lezer in het hart van een tbs-kliniek, een zenuwslopende strafrechtzaak en een meesterlijk spel rondom een seriemoordenaar wiens zieke karakter ondoorgrondelijk lijkt…

Wie waren de deelnemers:

Sandra Vets
Tamara van Houwelingen
Lien Gautiers
Karen Hertogs
Mireille Declerck
Wilma Veltkamp
Ink Kroon
Jacqueline Musch als begeleider van de groep.


Arjan Alberts nam zelf ook deel aan de leesclub en was zeer actief. Er werden vele vragen op hem afgevuurd, die hij allen steeds snel en uitgebreid beantwoordde. Ik wil alle deelnemers bedanken voor hun inzet, de auteur voor zijn enthousiasme en natuurlijk Xander Uitgevers voor het beschikbaar stellen van de leesexemplaren.

*De cover

Wilma geeft aan  hem wel een beetje unheimisch te vinden, wat komt door die vervagende persoon aan het eind van de tunnel.

Lien: "Ik vind de cover zeker oké. Ik vind dat hij goed bij het boek past. Meer moet dat niet zijn. De man wandelt naar buiten en wordt wazig, interpreteer ik als "de toekomst ligt open, de toekomst is wazig en onvoorspelbaar."

De rest vond de cover niet heel opvallend, maar zou hem wel oppakken. Vooral door het TBS.

*Wat verwachtte men vantevoren?

Wilma: " Ik verwacht een boek waarin de wantoestanden in tbs klinieken aan de orde komen. Ik denk dat bepaalde zaken me laten huiveren van onbegrip dat zoiets mogelijk is."

Ink: "Naast natuurlijk een Keispannend boek, verwacht ik ook een creepy verhaal. Bij TBS denk je toch aan echte enge misdrijven. Ook ben ik benieuwd hoe levensecht de wereld in de kliniek beschreven wordt."

Mireille: "Wat ik verwacht is een vlot lezende thriller die een ferme inkijk biedt in de werking van tbs in Nederland."

Lien wordt verrast door de groep en het boek:"Ik dacht dat het non-fictie ging zijn, toen ik de korte inhoud las. Dus het is wél fictie? (lees ik hier) Ik heb zelf in de gevangenis gewerkt, dus ik wil vooral lezen hoe het er in Nederland (beter) aan toe gaat. Psychiatrie, misdaden, collocatie, internering, daders en slachtoffers, het boeit me allemaal... Dus ik ben gewoon nieuwsgierig naar het verhaal. "

* Halverwege de leesclub vragen wij de deelnemers altijd hoe het boek bevalt?

".. maar het leest ... het leest ... het leest ... je wil altijd maar verder."zegt Mireille

Tamara: "Ik had, zonder ik het doorhad, 50% gelezen van het boek. Het is niet nagelbijtend spannend, maar wel dreigend. Je blijft lezen."

Jacqueline: "Het verhaal is makkelijk leesbaar ondanks dat het erg spannend is en sommige personages vreselijk zijn ben ik toch nieuwsgierig naar ze. Ik merk dat ik de verhaallijn aan het invullen ben. Ik zit er dus lekker in ondanks dat ik mijn tijd moet verdelen tussen werk,studie, lezen en en pup Bas."

Sandra: "Ja, het leest lekker weg. De personages zijn goed afgelijnd - sommigen vind ik iets dommer/naïever/meer enerverend dan anderen - anderen heb ik meer sympathie voor. Suus sprak mij aanvankelijk het meeste aan maar er gebeuren dingen die ervoor zorgden dat mijn sympathie voor haar meer omsloeg in: Dom kind, wat doe je nu?"

Karen: "Ik kan het boek maar heel moeilijk wegleggen.... ieder personage trekt aan me. Het is een psychologisch machtsspel en daar hou ik wel van.... ja vandaag wil ik het boek uit. Want ik heb zo het gevoel dat we het laatste van de personages nog niet gezien hebben!!!!"

* Tijdens het lezen vuren de deelnemers nogal wat vragen af op Arjen Alberts. Wij maken een kleine selectie:

- Heb je met veel medewerkers van een TBS kliniek gesproken?

Ik deed onderzoek voor de Inspectie Veiligheid en Justitie. In dat kader had ik toegang tot alle locaties en kon ik spreken wie ik wilde. Uiteraard in goed overleg met het management van de inrichtingen. Soms is het verstandig om een bepaalde afdeling niet op te gaan of een tbs'er te spreken. Meer dan in het reguliere gevangeniswezen lieten we de keuze voor gesprekspartners in tbs-inrichtingen aan het management over. Vaak spraken we leden van de clienten raad waarin een vertegenwoordiging van de tbs-gestelden zit. Inspecties voerde ik altijd samen met een collega uit. We waren tijdens gesprekken alleen met de tbs'ers zodat ze vrijuit konden spreken en droegen een alarmpieper bij ons voor het geval dat. Personeelsleden voor groepsgesprekken werden ook door het management geselecteerd, maar als we de afdelingen bezochten dan spraken we willekeurig mensen aan. We werden dan altijd begeleid waardoor duidelijk was wat we kwamen doen en personeelsleden deden graag hun verhaal. Het kwam ook voor dat we personeel de gelegenheid boden om apart met ons te komen spreken. Bijvoorbeeld indien we een incidentonderzoek deden en (het vermoeden bestond dat) er sprake was van een angstcultuur.

 -Tamara vraagt of  Natan Z. volledig verzonnen is of dat  iemand Arjan inspiratie gegeven heeft
om Natan Z. te creëren?

Veel van wat er in Natan Z. staat is ergens op gebaseerd. Diverse gebeurtenissen hebben echt plaatsgevonden en sommige heb ik zelf meegemaakt.

- Soms denk ik echt dat thrillerauteurs zelf een verdorven geest hebben 😛. Jeetje.... dus de vraag: hoe kom je hierop?

Goede vraag Karen Hertogs. Een goede vriend van me las mee. Hij was in een vorige functie Hoofd Behandeling in een tbs-kliniek en vertelde me dat de tbs'ers in Natan Z. levensecht zijn en stuk voor stuk ex-patienten van hem zouden kunnen zijn. Uiteraard heb ik veel research gedaan en heb me goed proberen in te leven in de stoornissen. Een narcistische persoonlijkheidsstoornis paste goed bij Natan. Dat maakte hem heel interessant (vooral in relatie tot Reinier en Suus) en ik kon er een oorzaak in zijn jeugd aan verbinden. Waarom is Natan zo (geworden)? Ik vond het interessant om het antwoord daarop vanuit verschillende perspectieven in te vullen. Over hoe ik de verschillende verhaallijnen vervolgens met elkaar verbonden heb zou ik een boek kunnen schrijven. Dat is een heel proces. De decors kende ik stuk voor stuk heel goed en bijna alle situaties zijn gebaseerd op verhalen die ik heb gehoord of dingen die ik zelf heb meegemaakt. Het gedrag van Maykel als hij naar Suus kijkt zag ik toen ik samen met een vrouwelijke collega een interview met tbs'ers had. Hij bewoog zijn hoofd een uur lang heen en weer en keek haar zo aan zonder een woord te zeggen. En wat zich tussen Natan en Frans voordeed is echt gebeurd. Net als wat er met de hond in het Pieter Baan centrum gebeurde. En de hond die Natan uit het water haalde dat deed ik zelf. En het was mijn vader die ik als kind in het water duwde en het was de zoon van mijn oudoom die verdronk in de Lek en in de buurt van Schoonhoven werd teruggevonden, staand in het riet. Natuurlijk heb ik veel aangedikt en geschoven met personen, situaties en decors en natuurlijk is het fictie, maar alles wat ik schreef zag ik echt gebeuren. Tijdens het schrijven van dit boek leefde ik tachtig procent van de tijd alleen maar daar. Voor mij was die wereld bijna echt.

Zoals je al kan zien aan de lengte van de meeste antwoorden, was Arjan altijd bereid tot alle vragen beantwoorden. Helaas is er geen ruimte alles te plaatsen.

*Hoe luidde het oordeel toen men het boek uit had?

Lien
Vaak heb ik grote ogen getrokken want er gebeurt heel wat. Ook al ben ik vanwege mijn beroep wel wat gewend, vaak moest ik even teruglezen en slikken. Wow.. hoe ziek kunnen mensen in hun hoofd zijn!

Jacqueline
Wat ik nog wel wil verklappen is dat toen ik het boek uit had, het verhaal eerst even heb moeten laten bezinken en de volgende dag een aantal bladzijden opnieuw heb gelezen om het einde goed te laten landen. Ik vind het superknap wanneer ik als lezer zo door een auteur wordt meegenomen in een verhaal, dat zo gruwelijk spannend is dat ik het verhaal als lezer nog aantal dagen nog niet los heb gelaten.

Wilma
 Langzaam wordt de spanning opgebouwd en af en toe wil je de hoofdpersonen wel een draai om de oren geven om ze hun verstand weer terug te laten krijgen. Het verhaal wordt met een vaart verteld, jammer dat het wat vaag eindigt. Dit liet mij wel zitten met een gevoel van onvrede.

Sandra
Natan Z. Is een sterk geschreven thriller die goed uitgewerkt werd, goed opgebouwd werd en je personages bezorgt die je zullen frustreren (Suus is écht wel een dom, naïef wicht, Reinier is niet bepaald een held en eerlijk gezegd, als ik in Hannahs schoenen had gestaan was ik na één minuut al van die berg afgezakt!). En net dat maakt van Arjan Alberts een sterk auteur. De karakters zijn niet echt aardig en aaibaar, maar je blijft hen toch volgen. Je wilt weten wat er met hen gebeurt. Dat is sterk, dat je dit als auteur kunt verwezenlijken.

Tamara
Maar wat nog het allermooiste was aan dit boek, is de ontknoping! Echt, normaal zie ik die al van mijlenver aankomen... maar deze ontknoping kwam zo onverwachts dat het mij even uit het veld heeft geslagen! Ik zat echt: huh? Wat? Hé? Serieus? Sudewattuhhuh?? En als een auteur dit weet te bereiken: Chapeau!!!! Dan heb je het echt heel goed gedaan!

Mireille
De ontknoping is zo onverwacht dat ik het, zelfs na 2 maal herlezen, nog steeds niet goed snap.
Het boek leest als een trein en je wil de personages blijven volgen.
Maar doordat er door Suus wel erg grote professionele fouten gemaakt worden, naar mijn mening, en het feit dat ik met een hele boel vragen blijf zitten, wat voor mij persoonlijk erg frustrerend is, geef ik het boek slechts 3,5 kraai

Karen
Voor de liefhebbers van psychologische thrillers en fans van Hanibal Lecter een grote aanrader. Zeer zeker verstand op 0 en lezen maar. Laat je je meenemen doorheen de geest van Natan Z en zijn hulpverleners en medepatiënten.






Wat vond de auteur zelf van de leesclub?

Als thrillerschrijver moet je met spanning kunnen omgaan. Maar als je eigen thriller het onderwerp wordt van een boekvonnis dan kan de spanning hoog oplopen. Zeker wanneer je uitgenodigd wordt om tijdens het boekvonnis mee te lezen. Alles mag je volgen: elke stap, elke opmerking, elke kraai. En dat terwijl er elk moment van de dag óf nacht een vernietigend oordeel kan binnenkomen. Acht paar ogen die door jouw wereld struinen, die de karakters die je hebt bedacht fileren, vervloeken, in hun armen sluiten. Die tussen de bedrijven door op elk moment van de dag én nacht in Natan Z. lezen. Die tijdens de bedrijven alleen nog maar aan Natan Z. denken. Op de fiets, in de trein en als het boek uit is eraan blijven denken. En dan, als de kraaien om je oren vliegen, valt alle spanning van je af. 

Heel erg bedankt voor de leuke manier waarop ik als auteur betrokken werd bij dit boekvonnis!


*Conclusie: Opnieuw een zeer geslaagde en leuke leesclub, dat als eindoordeel met een 4,5 kraai
kwam! Een boek dat door alle deelnemers erg snel gelezen werd. Een teken dat men het slecht weg kon leggen.
Een debuut wat onze leesclub in zijn macht hield en een aantal van ons in verwarring achter liet.

Binnenwereld van Marcella Kleine

Titel: Binnenwereld
Auteur: Marcella Kleine
Publicatiedatum: November 2017
Uitgeverij: Romadevi Stories


Zes jaar na het verongelukken van haar man geeft de jonge weduwe Lynnette zich over aan een nieuwe liefde, al blijft het onverwachtse verlies van haar echtgenoot een gapende wond waarover zij moeilijk kan praten. 
De ernstig gedragsgestoorde Jordy is veroordeeld tot jeugd-tbs en wordt behandeld in een gesloten kliniek. Wanneer zijn moeder overlijdt, leest hij in haar dagboek wat zij al die jaren voor hem verborgen heeft gehouden. Ondanks zijn verdriet brengt het hem ook iets goeds. 
Als de wegen van Lynnette en Jordy elkaar kruisen, wordt zij met een pijnlijke waarheid geconfronteerd die haar in staat stelt kritisch naar zichzelf te kijken. 


Mening
Het verhaal wordt wisselend vanuit Lynette en Jordy vertelt. Marcella koos voor de ik-vorm en de derde persoon en eigenlijk vind ik dat altijd wel fijn om te lezen. De ik-vorm is voor Lynette, deze is een vrouw die een aantal jaren rouwde om het verlies van haar grote liefde Patrick die bij een ongeval om het leven kwam. Ze ontmoet tijdens een avond uit Michel die haar overlaadt met aandacht. De strijd die Lynette voert tussen haar rouwen en openstellen voor een nieuwe liefde zet Marcella mooi gevoelig neer. De voorzichtige stapjes, maar ook het verliezen van nog normaal kunnen denken komt zeer waarheidsgetrouw over. Het zo graag willen en je omgeving gaan verwaarlozen en vooral allerlei signalen weg drukken. Michel is een uiterst charmante man, maar langaam aan komen de barstjes in het masker van deze man. Zoontje Nicky gaat zich steeds meer terugtrekken. Vriendin en ouders van Lynette waarschuwen haar steeds opnieuw.

Ook hebben we buurman Jurgen die zich veelvuldig opdringt en stapelverliefd is op Lynette. Hij wil graag met haar trouwen. Op een bijna stalkende wijze houdt hij haar in de gaten. Lynette gebruikt hem vervolgens wel door zoontje Nicky veel achter te laten bij haar buurman, zodat zij naar Michel kan.

Het andere hoofdpersonage in Binnenwereld is Jordi, deze heeft een Pij-regeling (in de volksmond jeugd -TBS) en leert omgaan met zijn woede-aanvallen. Het verhaal loopt parallel met het verhaal van Lynette en lang is onbekend wat de verhaallijnen metelkaar te maken hebben. Ook Jordi wordt uitstekend neergezet door de auteur. 

"Soms is hij zo buiten zinnen dat hij zijn wil niet kan sturen en nog agressiever wordt. Maar andere keren weet hij te stoppen om erger te voorkomen. Dan is het alsof hij alleen maar voor de kick door het lint gaat, maar tegelijkertijd heel goed weet wat hij doet. De leiding jennen en dwarszitten, want reken maar dat het voor hen een rotervaring is om iemand te separeren.”

Ik krijg gewoon herinneringen en heimwee naar mijn oude werk in de gesloten opvang . Als hij in het bezit komt van het dagboek van zijn overleden moeder, zorgt  dat vervolgens voor bepaalde ontwikkelingen zodat de verhalen samen zullen gaan komen.

Het boek lijkt lang een gewone roman en ook denk je lang wel te weten wat er zal gaan gebeuren. Door de plotwendingen vraag je je af hoe het nu toch inelkaar zit: wie is nu toch fout en op welke manier dan. Marcella heeft een mooi plot uitgesponnen met een verrassend einde. Een psychologisch verhaal met  spannende elementen.

4 kraaien voor Binnenwereld
Ink

Later als ik dood ben – Ilse Ruijters

Titel: Later als ik dood ben

Auteur: Ilse Ruijters
Uitgeverij: The House of Books
Publicatiedatum: 2016
Pagina’s: 246

Cover

Heidi
De cover van het boek is mooi, op de voorkant staat een vlinder, het lijkt net of het diertje in brand staat. Zou dit wat met het verhaal te maken hebben? Het prikkelt mijn leesbrein in ieder geval wel.

Amanda
Een eenvoudige, mooie, rustige en stilistische cover is gekozen voor Later als ik dood ben. Wit met een vlinder (ik hou van vlinders) niet direct thrillerachtig maar wel mooi. Ik zou het boek wel oppakken als het op de thriller-tafel zou liggen.

Auteur

Ilse Ruijters studeerde communicatiewetenschappen aan de Universiteit van Amsterdam, met als specialisatie media entertainment. Ze deed op schrijversgebied veel ervaring op. Ze schreef onder andere artikelen en columns voor Cosmopolitan, Fab!, Lifestyle Almere, Almere Deze Week en andere media. Ook won ze wedstrijden als ‘Een dagje Aaf zijn’ in nrc.next, de Literatuurprijs Helmond en de Onze Taal Magazine Schrijfwedstrijd. In 2008 ontving ze de IVIO-Andries Greinerprijs, een aanmoedigingsprijs voor Flevolands schrijftalent. En in 2013 schreef ze de negende editie van het Almeers dictee.
In 2014 debuteerde zij mij haar psychologische thriller De onderkant van sneeuw welke in 2015 werd bekroond met de Hebban Thriller Debuutprijs.

Achterflap

Elin denkt alles te hebben. Een leuke vent, fijne ouders, een vaste baan. Maar dan ontdekt ze dat haar verleden één grote kluwen leugens is. Wie zijn haar echte ouders? En wie is zijzelf eigenlijk? Er is maar één plek waar ze deze antwoorden kan vinden: in het criminele circuit. Ze zegt haar vertrouwde leven op, accepteert een baan in een tbs-kliniek en ontdekt veel te snel dat aan elk antwoord een prijskaartje hangt.

Mening

Het was een kogelgat, besefte ik nu pas. Zwart bloed, zo dik als teer, droop traag over mijn buik naar mijn taille.

Heidi
Als ik begin te lezen, merk ik direct dat Ilse Ruijters veel zorg aan haar manier van schrijven heeft besteed, dit was ik ook van haar gewend uit haar eerste thriller.
De hoofdstukken worden opgedeeld in dagen en wordt afgewisseld van heden naar verleden, dit zorgt ervoor dat je wel je aandacht erbij moet houden, maar dit was voor mij geen enkel probleem. Het geheel leest vlot weg, de verhaallijn is erg boeiend, origineel en spannend. Eigenlijk zitten alle ingrediënten die ik graag in een thriller zie in dit verhaal verwerkt.

Amanda
Een zeer interessant onderwerp om in een thriller te verwerken. De wereld van de tbs-kliniek is voor de meeste mensen toch onbekend (gelukkig maar) waardoor het boeiend is om hierover meer te weten te komen. Onderwerp is goed verwerkt in het verhaal, al vroeg ik mij op sommige punten wel af hoe geloofwaardig alles was wat is neergezet. Sommige dingen leken mij wat vergezocht. Maar het boek leest erg snel en vlot, fijne en boeiende schrijfstijl waardoor je deze “geloofwaardigheid” maar voor lief neemt aangezien ik geen weet heb van deze wereld.

Uit de smeulende as in mijn buik stegen kraaien op die met hun scherpe snavels in mijn ingewanden pikten.

Heidi
We maken in deze thriller kennis met Elin, een jonge vrouw, die wil weten wie ze is, maar door deze zoektocht komt ze van de wal in de sloot. De personages zijn goed uitgewerkt, je kunt tijdens het lezen zelf bijna de emoties voelen die de personen in het boek ervaren.

Amanda

Vooral Elin komt goed uit de verf, je leeft helemaal mee in haar wanhopige zoektocht naar de waarheid. Ze is soms wat goedgelovig en dit zorgt voor haarzelf voor wat ongemakkelijke situaties. Daarbij neemt ze regelmatig enigszins roekeloze beslissingen waarmee ze zichzelf nog verder in de problemen werkt. Het verhaal wordt voornamelijk door haar ogen verteld waardoor je een soort band met haar ontwikkelt.

Heidi
Het verhaal pakt je vast, net zo vast als de gedetineerden in de tbs-kliniek, als je er eenmaal in zit kom je er niet meer uit, dit geldt ook voor deze thriller, want ik bleef maar doorlezen.

Aan het eind van het verhaal wordt er nog een schepje spanning bovenop gedaan en werd ik nogmaals verrast.

Ilse Ruijters bewijst nogmaals met deze thriller dat ze bij de absolute top behoort. Met Later als ik dood ben laat ze zien dat haar thrillers spannend, origineel en boeiend zijn.

Amanda

Ik vond het een bijzonder en erg boeiend verhaal. De spanning wordt goed opgebouwd, deze spanning zit vooral in het zogenaamde “onderhuidse” want echt gruwelijk is het niet. Alhoewel in sommige stukken behoorlijk diep wordt ingegaan op de gruwelijke details van de misdaden van de tbs’ers. Ilse weet met dit boek je aandacht vast te houden en zorgt ervoor dat je alleen maar wilt weten hoe het nu afloopt met Elin. Op het einde verrast ze iedereen nog even met een afwijkende uitkomst van de zoektocht van Elin. Aan de ene kant zag ik dit helemaal niet aankomen, maar aan de andere kant had ik toch ook weer wel een beetje een “onderbuikgevoel”. Goed verstopt was het in ieder geval wel.

Een spannende psychologische thriller waarbij je enorm meeleeft met Elin en haar zoektocht naar de waarheid.

De wereld glijdt buiten bereik aan mij voorbij, als achter een plexiglazen ruitje met een cirkel van gaatjes waar je nauwelijks door kunt ademhalen.

Heidi
Spanning: 5
Plot: 5
Leesplezier: 5
Schrijfstijl: 5
Originaliteit: 5
Psychologie: 5

5 sterren  

Amanda
Spanning: 4
Plot: 3,5
Leesplezier: 4
Schrijfstijl: 4
Originaliteit: 4
Psychologie: 4

 4 mooie sterren 


Een eindoordeel van 4,5 ster voor Later als ik dood ben van Ilse Ruijters