Posts tonen met het label Xander uitgevers. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Xander uitgevers. Alle posts tonen

dinsdag 14 maart 2023

Het Beest van Carmen Mola

 


Een nieuwe thriller van het driekoppige schrijverscollectief Carmen Mola. Ik ga er blanco in want ik heb de voorgaande trilogie nog niet gelezen maar wel veelvuldig over gehoord, vooral dat die zo gruwelijk zou zijn. Ik begin dus wel met een bepaald verwachtingspatroon aan deze stand-alone.

 ‘Het Beest… zal ons allemaal te grazen nemen. Het Beest zal ons allemaal uitmoorden…’

 Een heftig begin met een jammerende oude vrouw die bij de lichaamsresten staat van een jong meisje. Achteloos in de smerigheid neergeworpen lijken ze op slachtafval. Een zwerfhond speelt met haar afgerukte hoofd. We vertoeven op dat moment in de Cerillo del Rastro, de armenbuurt van Madrid anno 1834, alwaar de cholera in alle hevigheid is uitgebarsten.

 Na dit heftige begin verwacht ik eigenlijk dat het hele boek vol zit met dit soort gruwelijkheden maar niets is minder waar. Na deze spannende start ontpopt het boek zich meer en meer als een boeiende historische roman met wat spanning die de lezer trakteert op de grauwheid van het Madridse bestaan. Overlopende riolen, wegkwijnende kindertjes, zwerfhonden en ongedierte zoekend naar wat voedsel, cholera lijders, cholera doden, een dubieuze houding van de kerk en zijn dienaren en uiteraard ontbrekende de nodige sappelende hoertjes ook niet in dit straatbeeld. De beschrijvingen zijn echt beeldend, de sfeer één grote dot naargeestigheid. Te midden van dit alles is daar de jonge Lucia die, na de vroegtijdige dood van haar moeder, de zorg draagt voor haar jongere zusje Carmen. Een gevaarlijke taak want in dit Madrid waart tevens ‘Het Beest’ rond. Menig verhaal doet er de ronde, maar niemand weet precies wie of wat het nu is. Tenminste… niemand die het kan navertellen!

 Het Beest is een verhaal vol geheime genootschappen, duistere riten, verraad, politiek gekonkel en een vermeend medicijn tegen de cholera. Het is mooi en beeldend geschreven en de situaties en leefomstandigheden komen echt tot leven. Verder heeft het ook boeiende en niet alledaagse personages. Maar het is dus niet echt gruwelijk, op een paar korte spannende passages na. Vooral de eerste helft van het boek is, naar mijn mening, meer een mooie roman en pas in de tweede helft komt er wat meer vaart in het verhaal en werd het ook iets spannender. Heeft mij dit teleurgesteld? Ik moet eerlijk zeggen, omdat ik wat anders en ook iets tenenkrommend spannends had verwacht, viel het begin mij toch iets tegen. Maar van de tweede helft heb ik absoluut genoten. Ik zou daarom het boek ook 2 cijfers willen geven. Een 3,5 voor de eerste helft en een 4 voor de tweede helft.

En voor iedereen die wellicht de eerdere trilogie al heeft gelezen of die, net als ik, verwacht dat dit boek een tenenkrommende thriller is…. dat is het dus niet en zo kan je er beter ook niet instappen. Maar als je van een boeiend historisch verhaal met ook wat spanning houdt, dan is dit zeker een aanrader.

 3,5/4 Kraaien.

Karin K.

zondag 12 maart 2023

Win Het beest van Carmen Mola

 


Het beest, de nieuwe thriller van Premio Planeta-winnaar Carmen Mola, speelt zich af in Madrid, 1834. De Spaanse stad barst uit zijn voegen en gaat bovendien gebukt onder een vreselijke cholera-epidemie. Maar dat is niet het enige wat de inwoners vrezen. Er sluipt een meedogenloze moordenaar door de straten, die het voorzien heeft op jonge meisjes en al snel de bijnaam ‘het Beest’ krijgt. De veertienjarige Lucía loopt hem tegen het lijf tijdens een van haar strooptochten en vanaf dat moment maakt hij jacht op haar.

Als het Beest haar zusje ontvoert, begint voor Lucía een verwoede race tegen de klok. Ze vindt onverwachte bondgenoten in een eenogige politieagent en een onverschrokken journalist, maar het is maar de vraag of die haar kunnen helpen. Lucía belandt in een complot van geheime genootschappen, bijgeloof, gruwelijke rituelen en politieke samenzweringen waar ze uit moet ontsnappen voor het te laat is...


Wie bleek bij een prijsuitreiking achter de naam van schrijfster Carmen Mola te zitten? Stuur het antwoord naar Thrillerlezersblog@gmail.com ovv Het beest.

zondag 26 september 2021

De engel van München van Fabiano Massimi

 


De engel van München is een fascinerende mix van feit en fictie.

 

De Italiaan Fabiano Massimi heeft met deze aparte combinatie van historische gebeurtenissen en eigen invulling een knappe en sfeervolle factionthriller geschreven.

 

De auteur schetst de verschillende plaatsen alsof je er zelf rondloopt en hij heeft het aparte duo en de echte feiten prachtig gecombineerd in een uitdagend verhaal met een gedurfd onderwerp waarin naast drama ook humor zit.

 

Wanneer in 1931 het nichtje van Hitler dood aangetroffen wordt in zijn appartement is dit het begin van een onwaarschijnlijke reis naar de waarheid. In slechts een dag moeten Mutti en Sigfried Sauer, twee bijzondere politiemensen, het onderzoek zien af te ronden. Dit is natuurlijk volstrekt onmogelijk. Manipulatie van alle kanten maakt resultaat bijna onmogelijk maar dan komt er hulp vanuit onverwachte kant. Maar is die hulp wel hulp?

 

'De engel van München' speelt zich af in een rauwe tijd en ook onze 'helden' komen terecht in een spel van bedrog, angst en zelfs chantage.

Hun vriendschap komt door politieke ideeën, het verleden en deze zaak zwaar onder druk te staan.

 

Is de dood van Geli Raubel wel veroorzaakt door zelfmoord of was zij een doelwit? Wat is er in hemelsnaam nog meer aan de hand in München?

De jonge vrouw had, net zoals andere personages, meerdere kanten. Het ontrafelen van het mysterie blijkt dus erg gevaarlijk, confronterend en aartsmoeilijk. Om de zaak uit te zoeken moet er zelfs buiten München gezocht worden.

 

De auteur heeft uitgebreide research gedaan en met allerlei informatie die hij verzamelde creëerde hij een intrigerende en beeldende thriller. In het begin zit de spanning hem meer in de dreiging die wordt opgebouwd maar nadat de zaak echt op gang komt word ik meegesleurd in een vernuftig en politiek spel. Of het illustere tweetal de gebeurtenis oplost laat ik in het midden maar wat ik wel kan zeggen is dat in werkelijkheid de verantwoordelijke nooit gevonden is.
De dood van zijn lievelingsnichtje en vermeende minnares heeft Hitler in realiteit enorm aangegrepen. Het heeft zijn leven en die van andere betrokkenen wel degelijk beïnvloed. Wat zou er immers met Hitler gebeurd zijn als deze onfrisse zaak niet had plaatsgevonden? De nazipartij en Hitler waren immers nog in volle opkomst en de zaadjes van hun ideologie begonnen pas te kiemen en zich te verspreiden.

 

Nadat ik 'De engel van München' gelezen heb, bedenk ik me dat vandaag de dag waarschijnlijk hetzelfde zou gebeurd zijn. Deze zaak moest immers voor vele redenen de doofpot in gestopt worden en ook nu opent macht alle deuren. Wie weet hoe de wereld er uit had gezien wanneer de dood van dit meisje wel opgelost was geweest?

 

'De engel van München' is een speciale thriller die niet alleen boeiend is maar me ook aan het denken heeft gezet over menselijkheid, politiek en tweede kansen. Het enige wat ik jammer vond was dat ik bepaalde twists zag aankomen maar dit is misschien omdat ik heel veel lees.

 

Fabiano Massimi heeft een pracht van een debuut neergepend en ik wil heel graag zijn volgende boeken verslinden. Dit is geen dun boek maar ik heb me geen moment verveeld of gedacht: "Dit moest er niet staan".

 

4 kraaien

Fany

woensdag 7 oktober 2020

Alex B. van Arjan Alberts

 


Titel: Alex B.

Auteur: Arjan Alberts

Uitgeverij: Xander Uitgevers bv

Jaar uitgifte: September 2020

Recensie door: Jacqueline

Kraaien: 5



Cover

De zwartgrijze cover lijkt eenvoudig maar is zo goed gekozen! Het past prima bij de titel/subtitel. Het totaal plaatje klopt en roept gelijk beelden bij mij op. Voor mij absoluut een reden om dit boek op te pakken om er achter te komen of er een verwijzing is naar het eerdere boek Arjan Alberts namelijk Natan Z.

 

Achterflap

De jonge, veelbelovende advocaat Jurre van Loon krijgt de kans van zijn leven als hij wordt gevraagd om de beruchte seriemoordenaar Natan Z. te verdedigen. Tegelijkertijd wordt het OM opgeschrikt door de lugubere vondst van het ontzielde lichaam van de minister van Justitie.

Suus de Bruyn, ooit slachtoffer van Natan Z., werkt nu op de zwaarst beveiligde TBS-afdeling van Nederland. Ze is een ervaren therapeute, maar heeft ook een heel andere reden om dicht in de buurt van de levensgevaarlijke Tbs’ers te zijn: wraak.

Arjan Alberts neemt de lezer mee in een bloedstollende achtbaan waarin een aantal ernstige misstanden op het ministerie van Justitie aan het licht komen, met de onherstelbaar beschadigde Tbs’er Alex B. als onverwachte spil…

 

Mijn mening

Nadat ik de eerste bladzijde had gelezen van de proloog dacht ik jemig wat een bizarre start en waar gaat dit in vredesnaam naar toe. Arjan Alberts weet me gelijk met de proloog, die ook wel wat afschuw bij me oproept (ik heb het niet zo op maden) het verhaal in te zuigen. Maar dat hoort bij het vinden een lijk in een ontbindende staat.

 

Zoals op de achterflap te lezen staat wordt advocaat Jurre van Loon door een gerenommeerd advocatenkantoor aangetrokken om de voortvluchtige seriemoordenaar Natan Z. te verdedigen. Jurre wordt gewaarschuwd dat hij zich niet moet laten manipuleren door gevaarlijke Natan Z. maar of de toch wat naïeve en net afgestudeerde Jurre daar mans genoeg voor is...........

 

Naast de verhaallijn van Jurre tekent Arjan een zeer boeiend vervolg van Suzanne (Suus) op. Suus die in het verleden zelf slachtoffer was van Natan Z. heeft er voor gezorgd dat ze als ervaren therapeute gaat werken in het TBS kliniek Wolfheze. In dit kliniek zijn de zwaarste en levensgevaarlijke tbs’ers opgenomen, waaronder Alex B. Suus kent deze man en heeft veel interesse in het verleden van deze tbs’er. Ze neemt gevaarlijke en onverantwoordelijke acties om daar achter verleden dat te komen.

 

Alle hoofdpersonages zijn goed ontwikkeld en kloppen. Naast de hoofdpersonages geven een paar andere personages waaronder een aantal collega’s van Suus en alle beschreven tbs’ers wat mij betreft voldoende stof om op voort te borduren in een volgend boek.

 

Met zijn overtuigende, meeslepende en manipulerende schrijfstijl heeft de auteur me echt aan het twijfelen gebracht! Had de seriemoordenaar die daden in het verleden wel gepleegd? Of had toch iemand anders dit op zijn/haar kerfstok? Wat was dan de link met de recent gepleegde moorden? En de al jaren opgesloten Alex B. wat had hij hier ermee te maken? Ooooo wat een gruwelijk spannend boek en hoe dichter ik bij het einde kom, hoe luguberder het wordt. Ieks. Maar stoppen met lezen kan ik niet want Ik wil er alleen maar achter komen hoe dit verhaal eindigt! En wat een cliffhanger jemig! Laat maar snel komen dat vervolg! Voor mij is Alex B. van Arjan Alberts het beste boek van 2020 dat ik tot nu toe heb gelezen!

 

 

Spanning: 5

Psychologische ontwikkeling personages: 5

Leesplezier: 5

Schrijfstijl: 5

Plot: 5

Originaliteit: 5

 

zaterdag 25 april 2020

Te winnen: De slapende nimf GESLOTEN

De slapende nimf van Ilaria Tuti kreeg gisteren maar liefst de volle vijf kraaien van onze recensente. Vandaag hebben we het interview met Ilaria online in zowel de Engelse als de Nederlandse versie.Tijd voor ook nog een winactie met het boek.


Inhoud
"Mijn naam is Teresa Battaglia en ik ben een commissaris gespecialiseerd in profilering. Cold cases, dat is het enige wat ik nu aankan. Maar deze zaak is complexer dan ik had verwacht. Ik moet erachter komen wat er met De slapende nimf is gebeurd. Dit kan mijn laatste zaak zijn. En voor het eerst in mijn leven ben ik zo bang dat ik niemand kan redden, zelfs mijzelf niet.' Na Kind 39, de Italiaanse thrillersensatie, keert de onalledaagse commissaris Teresa Battaglia terug: een trots en ontembaar karakter, soms ruw, altijd meelevend. Een duistere zaak rondom een gevaarlijk schilderij, in een landschap van bedrieglijke schoonheid, waar ondoordringbare bossen en onbereikbare bergtoppen hun geheimen niet snel prijsgeven.

Dan de twee vragen die je moet beantwoorden en opsturen naar Thrillerlezersblog@gmail.com ovv Ilaria:

1. In de recensie van gisteren tegen het einde wordt het boek vergeleken met een voorwerp: welk voorwerp is dat?
2. In het interview van vandaag heeft Ilaria het over een fotograaf: welke is dat?

De winnaar: Jantsje Pasma






vrijdag 24 april 2020

De slapende nimf van Ilaria Tuti


Titel: De slapende nimf
Auteur: Ilaria Tuti
Uitgeverij: Xander Uitgevers
Publicatiedatum: januari 2020
Recensie door: Anita
Kraaien: 5



Niemand kan zich bevrijden van het verleden
De vondst van ‘De slapende nimf’ -een schilderij gemaakt met bloed komend uit een mensenhart - van Alessio Andrian betekent voor Teresa Battaglia en haar team de start van een nieuwe cold case. Wie was dat beeldschone meisje? Wat gebeurde er 70 jaar geleden?

Teresa Battaglia, een commissaris op leeftijd, is geen gemakkelijke tante. Ze is bot, venijnig en dominant. Tot hier een eerste indruk. In het verhaal leer je haar best goed kennen en dan krijg je algauw een heel ander en meer genuanceerd beeld van de politievrouw. Ze is uiterst bekwaam en laat zich leiden door haar ervaring en intuïtie; ze ziet en voelt dingen die anderen niet zien. Echter, gezondheidsproblemen (diabetes en Alzheimer) maken dat ze het gevoel heeft haar greep op de werkelijkheid te verliezen. Met behulp van haar dagboek en raadsels die ze zichzelf oplegt, probeert ze weerwerk te bieden. Haar angst voor de leegte die haar wacht, vergezelt haar het hele verhaal door. Het is zoals ze zelf zegt: “Dit onderzoek is een reis in mezelf.”

Haar team bestaande uit Massimo Marini, De Carli, Parisi en later Blanca en haar hond Smokey staan als één man achter haar. Een groot trauma uit haar verleden maakt dat er zich een heel speciale band ontwikkelt tussen Teresa en Massimo. Deze laatste vecht ook tegen de demonen uit zijn verleden en kan daarbij rekenen op de onvoorwaardelijke steun van Battaglia.

Het mysterie rond het schilderij brengt het onderzoeksteam naar Val Resia, een klein Italiaans bergdorpje ingesloten tussen de Alpen.

Langzaam wordt duidelijk dat het citaat waarmee het boek begint perfect past in de verhaallijn: ‘Tempus valet, volat, velat, - ‘Ik ben alles wat is geweest, wat is en wat zal gebeuren en geen sterveling zal ooit mijn sluier oplichten.’ (De Iside et Osiride, Plutarchus)

Passages in het heden wisselen af met de gebeurtenissen die zich voordeden 70 jaar geleden: een heftig stuk geschiedenis beleefd door partizanen, nazi’s en Resianen. Een hele gemeenschap komt tot leven: oude gebruiken, occultisme, vrouwelijk sjamanisme, verering van de vrouwelijke goddelijkheid (Isis), diefstal van cultureel erfgoed, devotie tot in het extreme schilderen de Resiaanse gemeenschap. Het verhaal is gebouwd op legenden, magie, mysterie, mystiek en filosofische beschouwingen. ‘De slapende nimf’ wordt opgedragen aan alle vrouwen van vandaag en morgen.

Mooie trage zinnen onderstrepen de trage voortgang van het onderzoek en doen de lezer genieten. Mooie metaforen, rake beschrijvingen, het leest als poëzie. ‘De slapende nimf’ is een schilderij in woord en klank! Je kan zowaar het virtuoze vioolspel van ‘De duivelsthriller’ horen weerklinken tussen de bomen.
De spanning laat even op zich wachten, maar naar het einde van het verhaal toe gaat het tempo de hoogte in en raak je samen met de personages bevangen en geïntoxiceerd. Het einde van het boek verklaart meteen het eerste hoofdstuk (Het einde). De cirkel is rond.

Ilaria Tuti heeft dit boek gebaseerd op een bestaand bergdorp, echt bestaande personen en waargebeurde feiten die mooi verwerkt zijn in een fictief verhaal. Een pareltje als je ’t mij vraagt.

Ik geef dit boek 5 sterren.  

maandag 23 september 2019

Het dubbele geheim van de familie Lessage

Titel: Het dubbele geheim van de familie Lessage.
Auteur: Sandrine Destombes
Uitgeverij: Xander Uitgevers B.V.
Publicatiedatum: Juni 2019
Recensie door: Tamara
Kraaien: 5 (!!!)

Augustus, 1989. In het kleine dorp Piolenc, in de Franse Vaucluse, verdwijnen Solène en Raphaël, de elfjarige tweeling van de familie Lessage. Drie maanden later wordt een van de twee gevonden. Dood.
Juni, 2018. Opnieuw verdwijnen kinderen in Piolenc. Als een macabere echo van dertig jaar geleden begint de nachtmerrie opnieuw, wat het dorp in een angstige shocktoestand brengt. Alle aanknopingspunten verwijzen naar de oude zaak en alle betrokkenen lijken hun onschuld te verliezen.
'Het dubbele geheim van de familie Lessage' is een fenomenale psychologische thriller met een einde dat je in verbijstering achterlaat.

“Soléne zat op haar knieën voor me. En ze was spiernaakt.”

Ik moet bekennen dat ik vol verwachting begon aan dit boek. De koptekst: “De nieuwe koningin van de thriller” en de tekst op de achterflap gaven mij de indruk dat dit nog wel eens goed boek kon zijn. En ik kan je eerlijk zeggen dat dit boek mij niet teleurgesteld heeft!

Het verhaal begint met een paar krantenknipsels/radio-uitzendingen over de verdwijning van de tweeling uit Piolenc. Het is makkelijk geschreven waardoor je eigenlijk meteen in het boek zit. De prettige schrijfstijl houdt zich het hele boek staande.

De uitwerking van de personages zijn zeer goed gedaan. Al mocht oud inspecteur Fabregas wel iets minder gefrustreerd zijn haha. Het mooie aan dit boek is, is dat niets is wat je denkt dat het is. Tegen het einde kom je er achter hoe de tweeling precies in elkaar zitten. De ontknoping was alles wat ik NIET had verwacht. Er ontsnapte mij zelfs een mompelende “wow” tegen het einde (Manlief houdt dan wijselijk zijn mond, want anders ga ik het hele boek uitleggen in één adem haha).

Sandrine gooit in het begin een aantal lijnen uit en tijdens het lezen, gooit zij er nog een paar bij. Sommige lijnen haalt zij weer binnen, maar pas aan het einde komen alle lijnen samen en vormen een prachtig geheel. Ook al is het einde gesloten, maarwanneer je tussen de regels doorleest, kan het volgende verhaal best een opvolging worden over hoe één bepaald persoon zich ontwikkeld. (Lastig uitleggen, maar ik wil niets verklappen... Alhoewel, ik wil heel graag het verklappen, maar dan om uit te leggen hoe mooi bedacht het geheel is).

Om haar nu “koningin” te noemen, vind ik zelf iets te snel. Maar een opkomende prinses is zij zeker. Hopelijk weet ze deze lijn vast te houden in haar nieuwe boek, want deze auteur kan nog eens een hele grote gaan worden!
Dit boek krijgt zeker een plaatsje in mijn “pareltjes” boekenkast!

Dit boek schreeuwt om gelezen te worden en ik zal het aan iedereen aanbevelen. Mocht je hem in de kast hebben staan, leg hem bovenop. Staat ie op de E-reader, lees hem na je volgende boek. Je zal niet teleurgesteld worden!


Spanning: 4
Psychologische ontwikkeling personages: 5
Leesplezier: 5
Schrijfstijl: 5
Plot: 5

zaterdag 6 april 2019

Winactie gesigneerde Natan Z. GESLOTEN

Wat zijn we bij Thrillerlezers enthousiast over het boek Natan Z. van Arjan Alberts! Een van de beste Nederlandse debuten van de afgelopen paar jaar. Wij mogen een gesigneerd exemplaar weggeven. Het zou dom zijn om niet mee te doen!

Wij hadden onze leesclub onlangs ook met dit boek. Wat was de conclusie van deze leesclub? Via de link ga je naar het Boekvonnis.
Boekvonnis Natan Z.

Mail je antwoord naar Thrillerlezersblog@gmail.com ovv Natan Z.

WINNAAR:
Cora van Rumpt-Groeneweg

zondag 31 maart 2019

Boekvonnis over Natan Z. van Arjan Alberts

Namens Xander Uitgeverij mochten wij een leesclub houden met het boek Natan Z. van Arjan Alberts.

Even de achterflap van het boek:
Acht jonge moeders zijn door een seriemoordenaar om het leven gebracht. Ieder van hen leed aan een ongeneeslijke ziekte. De dader, Natan Z., zit veilig in een tbs-kliniek, maar dreigt door een fout van justitie vroegtijdig vrij te komen. Tijdens het proces doet zijn advocaat Reinier een gruwelijke ontdekking.

Tegelijkertijd speelt de jonge therapeute Suus een levensgevaarlijk spel op de afdeling waar Natan vastzit en werkt Hannah, echtgenote van Reinier en een bekende Nederlandse schrijfster in de Franse Alpen aan haar nieuwe roman… over Natan. Terwijl ze probeert te overleven in het afgelegen Franse landhuis ontrafelt ze mysteries en ontdekt ze wie het op haar heeft voorzien.

Arjan Alberts brengt de lezer in het hart van een tbs-kliniek, een zenuwslopende strafrechtzaak en een meesterlijk spel rondom een seriemoordenaar wiens zieke karakter ondoorgrondelijk lijkt…

Wie waren de deelnemers:

Sandra Vets
Tamara van Houwelingen
Lien Gautiers
Karen Hertogs
Mireille Declerck
Wilma Veltkamp
Ink Kroon
Jacqueline Musch als begeleider van de groep.


Arjan Alberts nam zelf ook deel aan de leesclub en was zeer actief. Er werden vele vragen op hem afgevuurd, die hij allen steeds snel en uitgebreid beantwoordde. Ik wil alle deelnemers bedanken voor hun inzet, de auteur voor zijn enthousiasme en natuurlijk Xander Uitgevers voor het beschikbaar stellen van de leesexemplaren.

*De cover

Wilma geeft aan  hem wel een beetje unheimisch te vinden, wat komt door die vervagende persoon aan het eind van de tunnel.

Lien: "Ik vind de cover zeker oké. Ik vind dat hij goed bij het boek past. Meer moet dat niet zijn. De man wandelt naar buiten en wordt wazig, interpreteer ik als "de toekomst ligt open, de toekomst is wazig en onvoorspelbaar."

De rest vond de cover niet heel opvallend, maar zou hem wel oppakken. Vooral door het TBS.

*Wat verwachtte men vantevoren?

Wilma: " Ik verwacht een boek waarin de wantoestanden in tbs klinieken aan de orde komen. Ik denk dat bepaalde zaken me laten huiveren van onbegrip dat zoiets mogelijk is."

Ink: "Naast natuurlijk een Keispannend boek, verwacht ik ook een creepy verhaal. Bij TBS denk je toch aan echte enge misdrijven. Ook ben ik benieuwd hoe levensecht de wereld in de kliniek beschreven wordt."

Mireille: "Wat ik verwacht is een vlot lezende thriller die een ferme inkijk biedt in de werking van tbs in Nederland."

Lien wordt verrast door de groep en het boek:"Ik dacht dat het non-fictie ging zijn, toen ik de korte inhoud las. Dus het is wél fictie? (lees ik hier) Ik heb zelf in de gevangenis gewerkt, dus ik wil vooral lezen hoe het er in Nederland (beter) aan toe gaat. Psychiatrie, misdaden, collocatie, internering, daders en slachtoffers, het boeit me allemaal... Dus ik ben gewoon nieuwsgierig naar het verhaal. "

* Halverwege de leesclub vragen wij de deelnemers altijd hoe het boek bevalt?

".. maar het leest ... het leest ... het leest ... je wil altijd maar verder."zegt Mireille

Tamara: "Ik had, zonder ik het doorhad, 50% gelezen van het boek. Het is niet nagelbijtend spannend, maar wel dreigend. Je blijft lezen."

Jacqueline: "Het verhaal is makkelijk leesbaar ondanks dat het erg spannend is en sommige personages vreselijk zijn ben ik toch nieuwsgierig naar ze. Ik merk dat ik de verhaallijn aan het invullen ben. Ik zit er dus lekker in ondanks dat ik mijn tijd moet verdelen tussen werk,studie, lezen en en pup Bas."

Sandra: "Ja, het leest lekker weg. De personages zijn goed afgelijnd - sommigen vind ik iets dommer/naïever/meer enerverend dan anderen - anderen heb ik meer sympathie voor. Suus sprak mij aanvankelijk het meeste aan maar er gebeuren dingen die ervoor zorgden dat mijn sympathie voor haar meer omsloeg in: Dom kind, wat doe je nu?"

Karen: "Ik kan het boek maar heel moeilijk wegleggen.... ieder personage trekt aan me. Het is een psychologisch machtsspel en daar hou ik wel van.... ja vandaag wil ik het boek uit. Want ik heb zo het gevoel dat we het laatste van de personages nog niet gezien hebben!!!!"

* Tijdens het lezen vuren de deelnemers nogal wat vragen af op Arjen Alberts. Wij maken een kleine selectie:

- Heb je met veel medewerkers van een TBS kliniek gesproken?

Ik deed onderzoek voor de Inspectie Veiligheid en Justitie. In dat kader had ik toegang tot alle locaties en kon ik spreken wie ik wilde. Uiteraard in goed overleg met het management van de inrichtingen. Soms is het verstandig om een bepaalde afdeling niet op te gaan of een tbs'er te spreken. Meer dan in het reguliere gevangeniswezen lieten we de keuze voor gesprekspartners in tbs-inrichtingen aan het management over. Vaak spraken we leden van de clienten raad waarin een vertegenwoordiging van de tbs-gestelden zit. Inspecties voerde ik altijd samen met een collega uit. We waren tijdens gesprekken alleen met de tbs'ers zodat ze vrijuit konden spreken en droegen een alarmpieper bij ons voor het geval dat. Personeelsleden voor groepsgesprekken werden ook door het management geselecteerd, maar als we de afdelingen bezochten dan spraken we willekeurig mensen aan. We werden dan altijd begeleid waardoor duidelijk was wat we kwamen doen en personeelsleden deden graag hun verhaal. Het kwam ook voor dat we personeel de gelegenheid boden om apart met ons te komen spreken. Bijvoorbeeld indien we een incidentonderzoek deden en (het vermoeden bestond dat) er sprake was van een angstcultuur.

 -Tamara vraagt of  Natan Z. volledig verzonnen is of dat  iemand Arjan inspiratie gegeven heeft
om Natan Z. te creëren?

Veel van wat er in Natan Z. staat is ergens op gebaseerd. Diverse gebeurtenissen hebben echt plaatsgevonden en sommige heb ik zelf meegemaakt.

- Soms denk ik echt dat thrillerauteurs zelf een verdorven geest hebben 😛. Jeetje.... dus de vraag: hoe kom je hierop?

Goede vraag Karen Hertogs. Een goede vriend van me las mee. Hij was in een vorige functie Hoofd Behandeling in een tbs-kliniek en vertelde me dat de tbs'ers in Natan Z. levensecht zijn en stuk voor stuk ex-patienten van hem zouden kunnen zijn. Uiteraard heb ik veel research gedaan en heb me goed proberen in te leven in de stoornissen. Een narcistische persoonlijkheidsstoornis paste goed bij Natan. Dat maakte hem heel interessant (vooral in relatie tot Reinier en Suus) en ik kon er een oorzaak in zijn jeugd aan verbinden. Waarom is Natan zo (geworden)? Ik vond het interessant om het antwoord daarop vanuit verschillende perspectieven in te vullen. Over hoe ik de verschillende verhaallijnen vervolgens met elkaar verbonden heb zou ik een boek kunnen schrijven. Dat is een heel proces. De decors kende ik stuk voor stuk heel goed en bijna alle situaties zijn gebaseerd op verhalen die ik heb gehoord of dingen die ik zelf heb meegemaakt. Het gedrag van Maykel als hij naar Suus kijkt zag ik toen ik samen met een vrouwelijke collega een interview met tbs'ers had. Hij bewoog zijn hoofd een uur lang heen en weer en keek haar zo aan zonder een woord te zeggen. En wat zich tussen Natan en Frans voordeed is echt gebeurd. Net als wat er met de hond in het Pieter Baan centrum gebeurde. En de hond die Natan uit het water haalde dat deed ik zelf. En het was mijn vader die ik als kind in het water duwde en het was de zoon van mijn oudoom die verdronk in de Lek en in de buurt van Schoonhoven werd teruggevonden, staand in het riet. Natuurlijk heb ik veel aangedikt en geschoven met personen, situaties en decors en natuurlijk is het fictie, maar alles wat ik schreef zag ik echt gebeuren. Tijdens het schrijven van dit boek leefde ik tachtig procent van de tijd alleen maar daar. Voor mij was die wereld bijna echt.

Zoals je al kan zien aan de lengte van de meeste antwoorden, was Arjan altijd bereid tot alle vragen beantwoorden. Helaas is er geen ruimte alles te plaatsen.

*Hoe luidde het oordeel toen men het boek uit had?

Lien
Vaak heb ik grote ogen getrokken want er gebeurt heel wat. Ook al ben ik vanwege mijn beroep wel wat gewend, vaak moest ik even teruglezen en slikken. Wow.. hoe ziek kunnen mensen in hun hoofd zijn!

Jacqueline
Wat ik nog wel wil verklappen is dat toen ik het boek uit had, het verhaal eerst even heb moeten laten bezinken en de volgende dag een aantal bladzijden opnieuw heb gelezen om het einde goed te laten landen. Ik vind het superknap wanneer ik als lezer zo door een auteur wordt meegenomen in een verhaal, dat zo gruwelijk spannend is dat ik het verhaal als lezer nog aantal dagen nog niet los heb gelaten.

Wilma
 Langzaam wordt de spanning opgebouwd en af en toe wil je de hoofdpersonen wel een draai om de oren geven om ze hun verstand weer terug te laten krijgen. Het verhaal wordt met een vaart verteld, jammer dat het wat vaag eindigt. Dit liet mij wel zitten met een gevoel van onvrede.

Sandra
Natan Z. Is een sterk geschreven thriller die goed uitgewerkt werd, goed opgebouwd werd en je personages bezorgt die je zullen frustreren (Suus is écht wel een dom, naïef wicht, Reinier is niet bepaald een held en eerlijk gezegd, als ik in Hannahs schoenen had gestaan was ik na één minuut al van die berg afgezakt!). En net dat maakt van Arjan Alberts een sterk auteur. De karakters zijn niet echt aardig en aaibaar, maar je blijft hen toch volgen. Je wilt weten wat er met hen gebeurt. Dat is sterk, dat je dit als auteur kunt verwezenlijken.

Tamara
Maar wat nog het allermooiste was aan dit boek, is de ontknoping! Echt, normaal zie ik die al van mijlenver aankomen... maar deze ontknoping kwam zo onverwachts dat het mij even uit het veld heeft geslagen! Ik zat echt: huh? Wat? Hé? Serieus? Sudewattuhhuh?? En als een auteur dit weet te bereiken: Chapeau!!!! Dan heb je het echt heel goed gedaan!

Mireille
De ontknoping is zo onverwacht dat ik het, zelfs na 2 maal herlezen, nog steeds niet goed snap.
Het boek leest als een trein en je wil de personages blijven volgen.
Maar doordat er door Suus wel erg grote professionele fouten gemaakt worden, naar mijn mening, en het feit dat ik met een hele boel vragen blijf zitten, wat voor mij persoonlijk erg frustrerend is, geef ik het boek slechts 3,5 kraai

Karen
Voor de liefhebbers van psychologische thrillers en fans van Hanibal Lecter een grote aanrader. Zeer zeker verstand op 0 en lezen maar. Laat je je meenemen doorheen de geest van Natan Z en zijn hulpverleners en medepatiënten.






Wat vond de auteur zelf van de leesclub?

Als thrillerschrijver moet je met spanning kunnen omgaan. Maar als je eigen thriller het onderwerp wordt van een boekvonnis dan kan de spanning hoog oplopen. Zeker wanneer je uitgenodigd wordt om tijdens het boekvonnis mee te lezen. Alles mag je volgen: elke stap, elke opmerking, elke kraai. En dat terwijl er elk moment van de dag óf nacht een vernietigend oordeel kan binnenkomen. Acht paar ogen die door jouw wereld struinen, die de karakters die je hebt bedacht fileren, vervloeken, in hun armen sluiten. Die tussen de bedrijven door op elk moment van de dag én nacht in Natan Z. lezen. Die tijdens de bedrijven alleen nog maar aan Natan Z. denken. Op de fiets, in de trein en als het boek uit is eraan blijven denken. En dan, als de kraaien om je oren vliegen, valt alle spanning van je af. 

Heel erg bedankt voor de leuke manier waarop ik als auteur betrokken werd bij dit boekvonnis!


*Conclusie: Opnieuw een zeer geslaagde en leuke leesclub, dat als eindoordeel met een 4,5 kraai
kwam! Een boek dat door alle deelnemers erg snel gelezen werd. Een teken dat men het slecht weg kon leggen.
Een debuut wat onze leesclub in zijn macht hield en een aantal van ons in verwarring achter liet.

dinsdag 26 maart 2019

Natan Z. van Arjan Alberts


Titel: Natan Z. 
Auteur: Arjan Alberts
Uitgeverij: Xander uitgevers
Recensie door Sandra
Waardering: 4,5 kraaien

Een veelbelovend debuut van een auteur die je in de gaten mag houden


Officiële korte inhoud
Acht jonge moeders zijn door een seriemoordenaar om het leven gebracht. Ieder van hen leed aan een ongeneeslijke ziekte. De dader, Natan Z., zit veilig in een tbs-kliniek, maar dreigt door een fout van justitie vroegtijdig vrij te komen. Tijdens het proces doet zijn advocaat Reinier een gruwelijke ontdekking.

Tegelijkertijd speelt de jonge therapeute Suus een levensgevaarlijk spel op de afdeling waar Natan vastzit en werkt Hannah, echtgenote van Reinier en een bekende Nederlandse schrijfster in de Franse Alpen aan haar nieuwe roman… over Natan. Terwijl ze probeert te overleven in het afgelegen Franse landhuis ontrafelt ze mysteries en ontdekt ze wie het op haar heeft voorzien.

Arjan Alberts brengt de lezer in het hart van een tbs-kliniek, een zenuwslopende strafrechtzaak en een meesterlijk spel rondom een seriemoordenaar wiens zieke karakter ondoorgrondelijk lijkt…
Ik geef grif toe, als Vlaming, dat de term tbs me totaal onbekend in de oren klonk. Dat moest ik dan ook opzoeken 😉. In Vlaanderen spreekt men over psychiatrische patiënten en collocatie, waarbij een dader geestesziek wordt verklaard en dan wordt opgesloten in een instelling. Helaas gebeurt dit in Vlaanderen lang niet voldoende wegens te weinig plek in dergelijke instellingen, waardoor een geesteszieke gevangene meer in een echte gevangenis belandt dan wat anders.

In Nederland heet dergelijke instelling dus een tbs-kliniek, waar een dader dan kan terechtkomen als hij ontoerekeningsvatbaar wordt verklaard (‘terbeschikkingstelling’). De dader lijdt dan vaak aan een persoonlijkheidsstoornis of psychiatrische stoornis.

Zo ook Natan Z., een man die acht vrouwen heeft vermoord die aan een ongeneeslijke ziekte lijden. Niet alleen moeders doodde hij, maar ook een kind. Toch staat hij op het punt vrij te komen dankzij de vernuftige tactiek van zijn sluwe advocaat Reinier, die kost wat kost de man vrij wil krijgen, zodat ook hij vrij kan zijn van Natans invloed.

Het verhaal wordt verteld door de ogen van een aantal personages. Je volgt dus telkens hun ervaringen in korte hoofdstukken die elkaar afwisselen. Zo is er Reinier, de advocaat die vrijwillig het dossier van Natan Z. beheert, iets waar hij al snel spijt van kreeg toen hij in contact kwam met Natan. Hij houdt vol omdat hij enerzijds de persaandacht best wel kan gebruiken – once in a lifetime opportunity – en anderzijds omdat Natan hem zo in zijn grip heeft intussen dat hij niet meer kan ontsnappen.

Dan heb je Hannah, Reiniers vrouw, een jonge, talentvolle auteur die na jaren van succes aan writer’s block lijdt. Hannah besluit om Natans levensverhaal te gebruiken voor haar nieuwe boek, en daarvoor gebruikt ze dan weer de informatie die ze stiekem van haar man ‘leent’. Hannah trekt zich terug in de bergen, in het huis van Reiniers ouders, waar ze rustig kan werken aan haar boek. Alleen, daar aangekomen, blijkt al snel dat er iemand achter haar aan zit. Een onbekende stalkt haar en gebruikt haar vorige boeken om gruwelijke taferelen na te laten. Hannah wordt alsmaar nerveuzer en maakt de ene fout na de andere terwijl ze uit probeert te vissen wat er aan de hand is.

Dan is er ook nog Suus. Al snel kom je te weten wat haar relatie is tegenover Natan en waarom ze absoluut als personeelslid in de instelling wil gaan werken waar hij opgesloten zit. Suus neemt drieste beslissingen die ervoor zorgen dat ze zichzelf zo erg in de problemen werkt, dat er geen uitweg meer mogelijk lijkt. Een vogel voor Natans sluwe kat dus.

Deze personages maken dat je telkens weer in drie afzonderlijke verhaallijnen wordt meegesleept die op het einde netjes naar elkaar toe werken. De auteur neemt je professioneel mee, bouwt systematisch de spanning op en zorgt ervoor dat je blijft hangen tot het einde. Je wilt gewoon weten hoe het eindigt, maar de climax is ook een beetje een anticlimax. Je blijft met veel vragen zitten die je ofwel zelf kunt opvullen, of je het einde van het boek opnieuw doen lezen. Bij mij persoonlijk had ik toch een aantal vragen die onbeantwoord bleven, maar dat kan de pret niet bederven.

Natan Z. Is een sterk geschreven thriller die goed uitgewerkt werd, goed opgebouwd werd en je personages bezorgt die je zullen frustreren (Suus is écht wel een dom, naïef wicht, Reinier is niet bepaald een held en eerlijk gezegd, als ik in Hannahs schoenen had gestaan was ik na één minuut al van die berg afgezakt!). En net dat maakt van Arjan Alberts een sterk auteur. De karakters zijn niet echt aardig en aaibaar, maar je blijft hen toch volgen. Je wilt weten wat er met hen gebeurt. Dat is sterk, dat je dit als auteur kunt verwezenlijken.

Het beste personage is echter Natan zelf, een man die af en toe Hannibal Lecter deed oproepen. En net dat vind ik het jammer aan dit boek. Natan wordt verteld vanuit de standpunten van anderen, waardoor hij minder aan bod komt dan ik hem had willen zien. Ook al is hij de schurk, de anti-held, de slechterik, de dader, het had heel interessant geweest om hem nog meer uitgewerkt en verdiept te zien. Een tip voor volgende keer?

En als laatste een kleine opmerking over de cover: ook die had gerust intenser, sterker en donkerder mogen zijn. Het had het boek nog een extra cachet gegeven.

Ik kijk alvast uit naar Arjans volgende boek!

4,5 kraaien


zaterdag 16 maart 2019

Weerzin van Bernard Minier


Titel: Weerzin
Auteur: Bernard Minier
Uitgeverij: Xander Uitgevers B.V.
Publicatiedatum: Februari 2019
Recensie door: Tamara
Kraaien: 4

In mei 1993 worden de twee jonge zussen Alice en Amber dood aangetroffen. Gehuld in communiegewaden zijn ze aan boomstammen vastgenageld. Martin Servaz, op dat moment kersvers bij de politie van Toulouse, verdiept zich in de zaak. Al snel stuit zijn onderzoek op de beroemde misdaadauteur Erik Lang: waren Amber en Alice niet fans van de schrijver? De zaak wordt nooit opgelost, maar Servaz kan het niet loslaten… Op een koude avond in februari 2018 ontdekt schrijver Erik Lang het lichaam van zijn vermoorde vrouw. Verontrustend genoeg is ze, net als Alice en Amber destijds, gekleed in een communiegewaad. Vijfentwintig jaar na de moord op de twee zussen raakt Servaz opnieuw geobsedeerd door het onopgeloste mysterie. Na zijn bestsellers 'Een kille rilling', 'Huivering', 'Verduistering' en 'Schemering' is dit het vijfde deel in de zenuwslopende reeks met commandant Servaz.

“Om hun bovenlichaam zaten dikke touwen en het gezicht van een van beide – diegene die het houten kruis om haar nek had- leek gruwelijk vermorzeld en opgezwollen onder het gordijn van doorweekt haar.”

Normaal maak ik, binnen een half uur na het uitlezen van het boek, een recensie. Echter over dit boek heb ik een nacht moeten slapen. Ik was vooral bezig met de vraag in hoeverre ik het boek goed vond en hoeveel kraaien ik hem uiteindelijk moest toekennen.

Dit boek kent twee verhaallijnen. Je begint met de jonge Servaz. Nog nat achter de oren, begint aan zijn allereerste moordzaak. De moord op de twee zusjes. Je leest hoe zijn meerdere het onderzoek leidt en in hoever Servaz het er niet mee eens is.
Plots ga je ook naar het heden, 25 jaar later, waar de doorgewinterde Servaz te maken krijgt met de moord op de vrouw van Erik Lang.
Zowel het heden als het verleden komen op dat moment samen. Lang werd namelijk 25 jaar geleden verdacht op de moord van beide zusjes maar het was nooit bewezen. Servaz bijt zich letterlijk in deze zaak, want het gevoel dat er 25 jaar geleden fouten zijn gemaakt, laat hem niet los.

Het verhaal zelf is wederom weer prachtig geschreven, niet teveel details maar zeker ook niet te weinig. Ik heb met veel plezier dit boek gelezen. Alleen sommige dingen... ik kan er moeilijk de vinger op leggen waarom, maar ik vond het het nét niet. Zoals de moord op Lang's vrouw, wat de reden ervan was, vond ik gewoon té ongeloofwaardig. ( Het is zo jammer dat ik niet precies in woorden kan uitleggen waarom niet, maar dan haal ik het hele “ohhhh” effect weg).

Het einde was daarin tegen wel weer grandioos! Mijn ogen vlogen over de regels, mijn vingers scheurden bijna de bladzijdes om! (en ja, ik heb 2 nare sneeën in mijn vingers)

“Hij drukte zijn handen tegen de oren van zijn zoon als de twee menselijke fakkels uit 1 keel gillen, terwijl hun vlees samensmelten hun bloed verdreven wordt, het vuur hun verslind.”

Toch heb ik uiteindelijk gekozen voor 4 kraaien en niet 3. Dit puur omdat dit boek mij, ondanks de minpunten, toch behoorlijk heeft weten te raken en mij compleet van de wereld heeft weten te krijgen.

Ik kijk reikhalzend uit naar het volgende deel!!!

In het boek zat een begeleidende brief van de uitgeverij waarin stond dat de doorbraak van Minier in Nederland nog (steeds) niet is gelukt. En dat is met recht erg jammer! Want deze auteur heeft alles in zich om een grootheid te worden. Dus, lieve thrillerlezers, mocht je zijn eerste deel tegenkomen, koop hem want je krijgt er echt geen spijt van!!!!


Komt dit boek in mijn pareltjes boekenkast?: JA!!!! Geen twijfel over mogelijk
Hoop ik meer van deze auteur te lezen?: Kom maar op!!!
Zal ik dit boek aanraden aan anderen?: Ja, echt lezen!!! Dit boek houdt je bezig, je geniet volop!

zaterdag 9 februari 2019

Ilaria Tuti ondervraagd...

Ilaria Tuti is de auteur van Kind 39, waar de recensie gisteren online stond. Wij mochten haar een stel vragen voorleggen:


*Wie is Ilaria Tuti ? Welke 5 woorden beschrijven je het beste en waarom ?

Ik ben geboren in een klein dorp in het noordoosten van Italië, dichtbij Oostenrijk en Slovenië. Ik woon daar nog altijd met mijn man Paolo, onze 2-jarige dochter Jasmine en onze 2 honden. Al sinds ik een kind was bracht ik mijn tijd graag buiten in de natuur door en deze gevoelens en herinneringen komen terug in de verhalen die ik schrijf.

Ik heb een diploma in economie en beheer openbare aanbestedingen voor een privébedrijf. Ik hou van lezen, schrijven, schilderen, koken. Ik hou ook van fotografie. De vijf woorden zijn:

Privé (ik spreek niet veel over mezelf)

Arachnophobe (schrik voor spinnen) (ik probeer het probleem te overwinnen, met slechte resultaten)

Tsundoku (een Japans woord: ik koop boeken dwangmatig, meer dan ik ooit kan lezen)

Rustig (ik houd van de stilte, de oersymfonie van de natuur, goede sfeer)

Creatief (ik denk altijd aan iets nieuws om uit te vinden)



*Hoe kwam je op het plot voor je eerste boek ?
Het speelt zich af in mijn bergen, bevroren en mysterieus, en toch vol leven.
Mijn land is erg belangrijk voor mij, met zijn duizendjarige geschiedenis, de ongerepte natuur, de mysterieuze charme van pre-christelijke tradities en zijn krachtige suggesties. Het gevoel ergens thuis te horen dat ik voel, is erg sterk. Mijn bergen zijn het ware kloppend hart van het boek. Terwijl ik aan het schrijven was, voelde ik de behoefte om de emoties over te brengen die deze plekken in mij opwekken. Woorden waren niet genoeg; de beschrijvingen konden niet eindigen met een punt aan het einde van de zin: ze moesten een echo creëren in de lezer. Daarom probeerde ik een zintuiglijke roman te schrijven: ik gebruikte schaduwen en lichten, geuren, het gevoel van hitte en vorst op de huid, kleuren, de primitieve melodie van het bos, de hitte van de holen, de adem van de dieren in de nacht...
Voor de beschrijving van de moordenaar - een geest die onbekend is in de handleidingen van de criminele psychologie - heb ik inspiratie gehaald uit een echt feit (een psychologisch onderzoek).
Teresa Battaglia is een ongewone protagonist in een thriller - een politie-inspecteur van in de zestig die lijdt aan diabetes en die geconfronteerd wordt met een potentieel verwoestende nieuwe diagnose. Drie jaar geleden ben ik op haar gekomen: een beetje groezelig maar medelijdend, worstelend met overgewicht, ze is een vrouw met prachtige moederlijke en beschermende instincten, hoewel ze zelf nooit moeder is geweest. Ze is zo goed in haar werk omdat ze een rationeel wezen is, maar ze weet wanneer haar hart haar moet leiden.
De echte inspiratie voor het karakter van Teresa Battaglia is de kracht van gewone vrouwen die een pantser uit hun eigen onzekerheden hebben gemaakt en die moeilijkheden hebben getransformeerd in een hymne voor het leven. Deze roman is ook gewijd aan de vele vrouwen die elke dag vermoeider worden en die eenzaamheid en ziekte bestrijden: mogen zij nooit ophouden zichzelf lief te hebben.


* Welk personage in het boek heeft de meesten van jou erin?

Teresa, behalve haar temperament, is het soort persoon dat ik altijd zou willen zijn: rechtdoor, medelevend, met grote integriteit.



* Kind39 is je eerste boek en wordt verkocht aan verschillende landen: hoe vind je dat?

Ik voel een immense dankbaarheid jegens alle mensen die het mogelijk hebben gemaakt. Ik voel dat ik een grote verantwoordelijkheid heb ten opzichte van de lezers die van deze roman houden, de boekverkopers, de bloggers en de journalisten die geloofden in zijn potentieel. Ik wil ze alleen mijn allerbeste verhaal geven.



* Heb je een schrijfroutine of schrijfrituelen, en zo ja, welke?

Ik hou van het verzamelen van dagboeken. Ik koop ze bij elke reis die ik maak, elke keer als ik naar een boekenwinkel ga. Dus deze zijn mijn schrijfroutine: wanneer ik me klaarmaak om een ​​nieuw verhaal te schrijven, kies ik het dagboek dat ik het meest geschikt vind voor die sfeer. Ik schrijf de datum, misschien een titel die ik in gedachten heb, en begin met het schrijven van de
eerste aantekeningen.



* Wat was de soundtrack terwijl je aan het schrijven was? Luister je tijdens het schrijven naar muziek?

Ik hou van de hedendaagse componisten van soundtracks: Hans Zimmer, James Newton Howard en Steve Jablonsky. Ik luisterde naar hun muziek terwijl ik Kind 39 aan het schrijven was.

Muziek Hans Zimmer

* Plot je je boek van begin tot einde en schrijf je het dan neer of laat je je personages het verhaal leiden en zien waar ze je naartoe nemen?

Ik teken het hoofdstuk voor hoofdstuk uit, van begin tot het einde: ik moet elk idee, fragmenten van dialogen, situaties, sfeer opschrijven ... Dan, wanneer het plot klaar is, kan ik me eindelijk toewijden aan het echte schrijven, zonder me zorgen te hoeven maken over iets anders dan het pure plezier van het spelen met woorden.



*Wat kan je afleiden van schrijven ?

Eigenlijk is mijn dochter een grote afleiding !


*Welke boeken lees je zelf graag ?

Ik lees heel verschillende genres, fictie en non-fictie. Ik hou vooral van Primo Levi, Umbert Eco, Stephen King. Dan Raymond Carver, Michela  Murgia, Joe R. Lansdale, Gillian Flynn, Jo Nesbø, Camilla Läckberg en zo veel anderen… Ik ben een heel nieuwsgierig persoon, ik vind het leuk om geschiedenis te studeren, psychologie, antropologie. Nu ben ik bv. een boek aan het lezen over de Lombard goudsmeedkunst en de connecties met heidense religie.



Ik hou van criminele psychologie en profilering omdat ze licht werpen op de diepten van de menselijke geest. Ze laten ons begrijpen dat de grens tussen goed en kwaad niet zo duidelijk is als we willen denken. Monsters bestaan ​​niet: seriemoordenaars zijn mensen, net als wij, en meestal waren het mishandelde kinderen.



*Wanneer heb je ontdekt dat je een schrijver wou zijn ?

Het was een traag pad: eerst begon ik te schilderen, toen ik een klein kind was dat nauwelijks een penseel kon vasthouden. Toen ik een tiener was, werd ik gepassioneerd door fotografie. Als volwassene realiseerde ik me dat ze middelen en mysterieuze manieren waren om verhalen te vertellen. De portretten waren personages, de landschappen waren de plaatsen van de verhalen die ik in gedachten vertelde. Op dat moment was beginnen met schrijven natuurlijk.



*Kan je een paar boeken noemen die we moeten lezen ?

If this is a man – Primo Levi

Salem’s lot – Stephen King

The name of the rose – Umberto Eco

Gone girl – Gillian Flynn

Bloody January – Alan Parks

Cathedral – Raymond Carver

Accabadora – Michela Murgia

Phantoms – Dean Koontz

…

*Ben je al een nieuw boek bezig ?

Natuurlijk ! Ik heb zo veel verhalen te vertellen.



* Kun je hier al wat over vertellen?

Mijn tweede roman met Teresa Battaglia zal in mei 2019 in Italië worden uitgebracht. De titel is Sleeping Nymph. Ook deze roman speelt zich af in mijn land. Het seizoen zal anders zijn: een weelderige lente, vol symboliek. Het gaat over een weinig bekende vallei met een buitengewone geschiedenis, een mysterieus schilderij en een liefdesverhaal dat de decennia overspant en de dood overleeft. Het overleeft eigenlijk meer dan een dood.



Dank je wel! Het was een plezier.


Ilaria