Boekvonnis van de leesclub met Verdwaalde ziel van Sterre Carron

 

Een leesclub met Verdwaalde ziel van Sterre Carron. Op de achterflap de volgende lange samenvatting:

Twee jaar na de dood van haar zoon kampt Krista Pauwels met psychoses. Ze hoort en ziet hem overal en beseft dat ze snel moet handelen om haar zoon en zichzelf in veiligheid te brengen. Het gevolg daarvan is dat de familie niet wil dat ze alleen thuis is. Op een ochtend maakt de werkster melding van een gruwelijke ontdekking ten huize Pauwels. De zaak wordt toevertrouwd aan hoofdinspecteur Rani Diaz. Als even later de bekende en geliefde huisarts Loes Luzac spoorloos verdwijnt, neemt de druk op Rani toe. Haar team wordt door elkaar geschud door de komst van een nieuwe collega. Hij krijgt niet de kans om zich goed in te werken, want de bloedstollende gebeurtenissen vragen om een snelle oplossing. Intimiderende boodschappen vanuit een onbekende hoek vergroten de stress. De speurders willen zo snel mogelijk een eind maken aan de nachtmerrie waarin ze zijn beland, maar worden voortdurend geconfronteerd met nieuwe delicten. Verdwaalde ziel is een nieuw, meesterlijk spannend boek van een van onze meest gelezen leading ladies of crime. Dat heeft alles te maken met de wendingen in de onvoorspelbare plot. Rani Diaz combineert de baan van hoofdinspecteur met een druk en chaotisch privéleven. Als lezer ben je volop betrokken bij haar pogingen om de puzzel te leggen en de misdaden op te lossen. Aan Rani en de lezer om het aantal verdachten te reduceren en de schuldigen aan te wijzen.

De volgende lezers namen deel aan deze leesclub:

Wendy, Hilona, Yoo, Astrid, Jacqueline, Anita, Karin K., Jantsje en Stephanie.

In elke leesclub met een boek van Sterre Carron, zitten deelnemers die voor het eerst een Rani Diaz gaan lezen. Deze ronde zijn dat Jantsje en Hilona. De andere deelnemers weten wat ze te wachten staat.

Over de cover

De prachtige cover is een blik op een donker bospad met veel blauwtinten waarbij je op de rug een vrouw ziet weglopen die haar pad belicht met behulp van een zaklantaarn of het lichtje van een mobiel. Het roept meteen vragen bij mij op, is zij wel echt verdwaald, vroeg ik mij af?

'Ik kan er met mijn verstand niet bij. Hoe kun je nu genieten van een broodje als je net over een hoop dood vlees heen hebt gehangen en de lijkengeur je reukorgaan nog terroriseert?’

Florian lachte. ‘Misschien neem ik wel een broodje ham.’

Tijdens het lezen

Anita zit helemaal in het verhaal bij bladzijde 100:

Verdwaalde ziel liet me al alle hoekjes van mijn hart verkennen. Ofwel is het emotioneel pakkend ofwel gruwel ik van de daden tot welke sommige personages overgaan. Ik zit constant te speculeren, heb een grote afkeer van bepaalde personen en twijfel tegelijkertijd of ik wel goed zit met mijn verdachtmakingen. Ik tast nog in het donker. Het betwetertje in mij tracht me te overtuigen van de identiteit van de dader. Trouwens is er maar één dader? Hebben alle slachtoffers met dezelfde dader te maken? Voorlopig weet ik één ding zeker: dit is niet alleen een thriller maar ook een beklemmende emotionele rollercoaster. Wordt vervolgd ...

Hilona, een nieuwe lezer van Rani

Wat een HEERLIJK boek is dit zeg. Gisteren op de terugweg in de auto begonnen en ik kon me maar moeilijk losrukken uit het verhaal, wat resulteerde in het feit dat ik om 4 uur vannacht pas het boek kon wegleggen ☺️. Het verhaal leest heerlijk weg, is meer dan boeiend en hoewel ik ondertussen best aardig ver in het verhaal zit, heb ik nog geen idee welke kant het opgaat! Rani is een dame naar mijn hart, ik hou wel van vrouwen die hun gevoel volgen en daardoor soms buiten de lijntjes kleuren. Hoewel dit mijn 1e kennismaking is met Rani, stoort het niet dat ik nog nooit eerder een boek uit deze serie las, ondanks dat er natuurlijk wel verwijzingen naar eerdere delen zijn. 

'Zijn geweten knaagde aan hem als een chinchilla aan de vruchten van een cactus'

 Sterre Carron is een auteur die altijd heel enthousiast meedoet met uitgebreid de vragen van de lezers te beantwoorden, maar ook door zelf veel vragen te stellen. Zo stelt zij de vraag of de Vlaamse woorden en uitdrukkingen lastig te volgen zijn voor de Hollanders.

Soms is het niet altijd gelijk duidelijk wat er bedoeld wordt, zoals met de volgende twee uitdrukkingen:

Je hebt nog wat katjes te geselen.

Jason is voor de zoveelste keer de pedalen kwijtgeraakt.

De Hollanders mogen nu even een poging doen en bedenken wat bedoeld wordt. Dit wordt een vraag bij de komende winactie met het boek!

Uit de recensies

Wendy

Ook deze thriller van Sterre is weer vlot geschreven en werkt hierdoor zeer verslavend. Je kunt hem maar moeilijk weg leggen. 

De Belgische woorden en de komische noot die doorheen het hele boek  verweven zitten houdt het boek ondanks alle ellende die voorbij komt luchtig. 

Anita

Het boek grijpt je bij de lurven en laat op geen enkel moment los.  Korte hoofdstukken en vlotte perspectiefwissels brengen vaart in het plot.  Verontrustend, mysterieus, spannend en slopend, ‘Verdwaalde ziel’ heeft het allemaal! Steeds weer nóg een bladzijde lezen en nóg één.  Het is verslavend!

Jantsje

Het was mijn eerste kennismaking met de auteur Sterre Carron haar boeken. Ook al had ik nog niet eerder iets van haar gelezen dat was geen probleem. 

Alles was zo goed beschreven dat je het gewoon voor je zag.

Ze wist de spanning goed vast te houden. Het was geen moment saai. Al kreeg ik na driekwart van het boek al wat door hoe het zat, toch wist Sterre mij op sommige punten te verrassen.

Astrid

De personages zijn goed neergezet en je leeft gelijk mee met de hoofdpersonen. Ze gaan je hart in en je beweegt mee in hun ontwikkeling.

 Ook het plot en vervolgens de epiloog blazen je compleet weg.

Steeds als je denkt dat je het wel weet wordt het toch weer anders.

 Sterre is hier erg goed in en flikt het weer om ons als lezer wederom in de maling te nemen ;-)

Yoo

De laatste hoofdstukken onthullen de betekenis van de titel. Het onderwerp dat in dit boek wordt gehanteerd was me onbekend, maar zeer interessant om meer over te weten en te lezen. Dat heb ik dan ook gedaan.

Karin

De gebeurtenissen in de proloog komen direct bij mij binnen. Het is zo levendig en invoelbaar omschreven dat je als lezer zit mee te gruwelen. Meteen zit ik midden in het verhaal.

Het plot is er weer een die totaal onverwacht is, in ieder geval wat betreft de beweegredenen en het hoe en waarom van de gebeurtenissen van de slachtoffers en de daders, en dat is extra leuk.

En ja, dan is het uit. Jammer! Maar ook weer leuk want hoe vergaat het Rani en haar team straks in een volgend boek? We zullen weer even moeten wachten voordat ze weer aan onze deur klopt. Liever niet letterlijk natuurlijk, want dan weet je wel hoe laat het is.

Hilona

De verschillende personages worden goed uitgediept en voelen voor mij vrij snel heel vertrouwd. Ook de diversiteit aan persoonlijkheden maken het verhaal interessant en spannend. Ik geniet van mooie zinnen zoals: Fiens gedrag was een spiegel van Rani’s ziel, en Ze was dat amalgaam van pijnlijke gevoelens kotsbeu.

Gaandeweg de hoofdstukken vallen er steeds meer puzzelstukjes op zijn plek en toch ook weer niet. Het nodigt uit tot actief meedenken en ik houd daar enorm van. Als een ware Sherlock puzzel ik daarom driftig mee.

Jacqueline

In ‘Verdwaalde ziel’ zijn de personages goed uitgewerkt. De auteur weet haar personages gedetailleerd en de dilemma’s waar ze mee worstelen zo goed weer te geven dat ik meeleef en zelfs enig begrip voel voor de afschuwelijke daden die zijn gepleegd. 

Sterre schroomt het niet om in de gruwelijk spannende thrillers die ze schrijft onderbelichte, maatschappelijke, moeilijke en soms in de taboesfeer hangende onderwerpen toe te voegen. Als lezer ben ik niet alleen met een spannende thriller bezig en het oplossen van wie er achter die gruwelijke daden zit. Nee, ik denk ook na over die onderwerpen en zoekt er zelf meer informatie over op. Ik vind dat bijzonder kunstig en zeker een extra compliment waard voor Sterre Carron!

De cijfers van een ieder werden weer opgeteld en gedeeld en zo kwam het boek Verdwaalde ziel uit op een 4,5 kraaien.  En een ieder kijkt uit naar  alweer het volgende deel en de volgende leesclub met Sterre.

Sterre Carron: dank je wel voor alle gezelligheid!

Boekvonnis Verstoten van Sterre Collins

 

Dit keer plopte het boek ‘Verstoten’ van Sterre Collins bij de leden van de leesclub binnen. De Young adult werd onder de loep genomen.

 

Waar gaat het over?

Lucy is een rustige, wat onzekere zestienjarige. Haar vader heeft zijn gezin verlaten toen Lucy drie jaar was en sindsdien woont ze samen met haar moeder, Carleen. Als ze de oudere Fraser ontmoet, steunt hij haar in haar zoektocht naar antwoorden over haar vader, die volgens haar moeder niets waard was. Maar is Fraser wel de man die hij lijkt? De gebeurtenissen rondom de Nederlandse Bonnie en Clyde brachten Sterre Collins op het idee voor deze roman.

 

Cover

Ik vind de cover mooi. Het meisje vanaf de rug gezien, alleen, donker en eenzaam. De vitrage oogt als tralies en het voelt voor mij als gevangen zijn. Wat speelt er zich in de buitenwereld af, waarvan is zij afgesloten? Of wat speelt er zich achter de gordijnen af wat de buitenwereld niet mag weten? Hilona

 

Na het dichtslaan van ‘Verstoten’ volgen al snel de eerste gedachtes:

 

Pijn in mijn hart, brok in mijn keel en tranen. Moet dit verhaal echt laten bezinken. Jacqueline

 

Pffff, intens geraakt en ook bij mij stromen de tranen over mijn wangen. Respect Sterre/Esther voor het schrijven van dit boek. Ik deel jouw mening dat kinderen meer aankunnen dan er vaak gedacht wordt en ik vind het goed dat zulke beladen thema’s ook beschreven worden. Hoe opener er over deze onderwerpen gecommuniceerd kan worden hoe lager misschien wel ooit de drempel wordt voor iemand die worstelt en hulp nodig heeft. Hilona

 

Ontroerd, dikke tranen over mijn wangen. Mijn moederhart doet pijn...

Helemaal omdat er, precies zoals jij, Esther, in je nawoord schrijft, veel Frasers en Lucy's zijn. Jongeren die door wat ze in hun leven hebben moeten meemaken, geworden zijn wie ze zijn.

Heftig voor een YA, maar doordat het zo realistisch is vind ik het juist goed dat je voor dit thema gekozen heb.

Ik moet even bijkomen voordat ik mijn recensie kan schrijven. Wendy

 

Vraag van Sterre / Esther

In ‘Verstoten’ komt best een moeilijk onderwerp voor, automutilatie. Het was het eerste thema waarover ik twijfelde om over te schrijven. Ik wil jongeren niet op ideeën brengen, niet aanzetten tot.

Ik heb gepoogd er een bespreekbaar thema van te maken omdat juist niet over deze onderwerpen praten, in mijn opinie, ook schadelijk is.

 Tot hoever vind jij dat je kunt gaan in een YA? Wat kan nog wel en wat kan niet.

 

Antwoorden

Karin

Dat vind ik wel een moeilijke vraag, Ik heb op Google opgezocht wat qua leeftijd valt onder een YA. De ene zegt 12-18, een andere 18-25. Daar vind ik nogal een verschil tussen zitten. Maar juist bij YA komen veel heftige dingen voor. Ik denk dus dat elk onderwerp wel kan, want het kan ook als waarschuwing dienen, alleen minder 'hard' en in 'detail uitgewerkt' zoals in boeken voor volwassenen.

 

Wendy

Esther Boek - auteur ik vind dat je vrij ver kunt gaan mits je ook beschrijft wat er mis kunt gaan en wat helpend kan zijn. Met name in YA. Verder inderdaad niet alles in detail beschrijven.

Pedofilie en verkrachting zijn voor mij ook een harde grens.

 

Hilona

Hoe meer onderwerpen uit de ‘taboesfeer’ komen, hoe beter je er over in gesprek kunt gaan, hoe lager de drempel hopelijk wordt. Inderdaad te allen tijde met verwijzing naar hulp instanties!

 

 

Quotes

'Oude pijn, stil verdriet, gedempte woede: deze emoties staan blijheid en serene rust in de weg.'

 

Toen jij eenmaal terug in mijn leven was, kon die afhankelijkheid plaatsmaken voor de boosheid die eerder als een ingesloten infectie lag te gisten en nu als een rijpe puist die openbarstte al zijn vuiligheid naar buiten kon stuwen.

Mijn moeder leerde het me vroeger al: niet knijpen in puisten. Daar komen littekens van. Ik had beter naar haar moeten luisteren.

 

Uit de recensies

‘Verstoten’ is het Young Adult debuut van Sterre Collins (pseudoniem van Esther Boek)

 De spanning is duidelijk voelbaar en loopt gaandeweg het boek gestaag op. De personages en de gebeurtenissen worden levensecht beschreven. Als lezer voel en leef je mee met de personages. Je zou willen dat je ze kon helpen, al was het maar een arm om ze heen slaan. Kinderen als Lucy en Fraser zou je zo graag een betere jeugd gunnen.

Sterre heeft me dan ook zeer diep geraakt met ‘Verstoten’.

Met name omdat er in de maatschappij nog zoveel meer Lucy's en Frasers rondlopen. Zij zijn door hun afkomst en verleden geworden wie ze zijn. Het is goed dat hier aandacht voor is en blijft.

Wendy

 

Er is in het boek door Sterre gebruik gemaakt van 3 verschillende lettertypes. 1 voor de brieven van Lucy’s vader, hij heeft ze nooit gestuurd, 1 voor de gedachten van alle hoofd personages en 1 voor het verhaal zelf. Hierdoor is het steeds duidelijk dat je in het verhaal schakelt van de ene naar de andere situatie en vooral door de brieven van de vader en door de gedachten gangen van de personages worden de diverse, soms heftige, emoties voor de lezer echt voelbaar. Je begint als vanzelf mee te leven met de hoofdpersonen en geregeld betrap ik mezelf erop dat ik mij afwisselend boos dan weer verontwaardigd en vaak ook verdrietig voel.

Zodra je het einde weet dan blijft het nog even nadreunen in je hoofd. Heel onverwachts, heel intens, heel mooi!

Karin

 

Als je je tijdens het lezen de vraag stelt of een verhaal al dan niet echt gebeurd is, dan zou het wel eens goed kunnen dat je een boek van ons Esther vast hebt. Ik voelde heel erg mee met de personages. Ik heb woede gevoeld bij Carleen, begrip bij Lucy, verdriet bij Vincent en Fraser, daar kon ik niet direct een emotie op plakken. Het waren eigenlijk meerdere emoties bij elkaar. Ik leefde sterk mee.

Yoo

 

Jemig wat een verhaal is ‘Verstoten!’ Deze Young Adult raakt me tot in het diepste van mijn ziel. Het verhaal ‘Verstoten’ is zo realistisch en vol gevoel geschreven dat na het lezen van de laatste bladzijde mijn hart pijn doet, ik een brok in mijn keel heb en er tranen komen. En ik ben echt geen huilebalk maar wat maakt dit verhaal emoties in mij los.

 

De personages zijn echt goed uitgediept en komen over alsof ze naast je zouden kunnen wonen. Sterre weet de personages zulke karakters mee te geven dat ze in je hoofd gaan zitten en dat ik op sommige echt boos word.

Jacqueline

 

‘Verstoten’ is een boek dat indruk maakt. Door de afwisseling met de brieven van haar vader zorgen ervoor dat het me raakte. Van zowel Fraser als Lucy wordt hun probleemjeugd zo goed geschreven dat je het voelt.

Jantsje

 

De personages zijn ontzettend goed uitgediept en gaandeweg het verhaal leer je ze steeds beter kennen. De onderhuidse spanning is goed voelbaar en de gebeurtenissen worden levensecht verteld. Je voelt het verdriet, de onmacht, de boosheid, de liefde wat maakt dat ik mij zelf bijna als een onderdeel in het verhaal voel.

 

Ik heb verstoten in één ruk uitgelezen en het verhaal heeft mij diep geraakt. Hoewel dit boek geduid is als een YA ben ik van mening dat dit boek zeker ook door volwassenen kan worden gelezen. Na het dichtslaan van dit boek heeft het verhaal nog behoorlijk na gesidderd. Het heeft mij diep geraakt en ik kan alleen maar zeggen: Blijf schrijven Sterre/Esther!

 Hilona

 Na het lezen van het boek gaven verschillende deelnemers aan nog met het verhaal in hun hoofd te zitten.

 

'Verstoten en zijn personages hebben grote indruk gemaakt. Pijn in mijn hart, brok in mijn keel en tranen. Moet dit verhaal echt laten bezinken.'

 

Het aantal kraaien voor dit boek kan dan ook niet minder zijn dan de volle vijf kraaien krijgen.

Boekvonnis Lucht van Lara Reims

Dit keer een groepje lezers die Lucht van Lara Reims ter hande namen. Een cover die in het echt nog veel mooier is dan hij al op het internet uitstraalt. Applaus voor de ontwerper!

Waar gaat het boek over? 

Romi woont op Mars, Ciro woont op aarde. Ze weten niet van elkaars bestaan. Tot ze op een dag contact met elkaar krijgen. Hoe dat kan, begrijpen ze niet. Via korte gesprekjes die nauwelijks door sterrenruis en meteorietenstormen heenkomen, leren ze elkaars wereld kennen. Bestaan ze alleen in elkaars hoofd, of zijn er dingen mogelijk waar zij niet van weten? Voor liefhebbers van spannende toekomstverhalen over jongeren in een veranderende wereld.

De verwachting wat de deelnemers vantevoren hadden, werd goed verwoord door Jose:

"Ik verwacht een verhaal dat me meesleurt in de belevingswereld van de hoofdpersonen, die in no time als vertrouwde vrienden aanvoelen. Een reis vol futuristische technieken, maar met een eigentijdse onderliggende boodschap."

Na de eerste 100 bladzijdes is de algehele mening dat:

Romi en Ciro zijn precies jongeren uit deze tijd zijn.  Ze zijn totaal vertrouwd en verbonden met alle technologieën en zetten zich, zoals van elke generatie wel verwacht wordt, af tegen de voorgaande generatie. Hun verhaal boeit en maakt nieuwsgierig naar het verdere verloop. De futuristische technologieën lijken zo logisch, dat het verhaal naadloos aansluit bij de huidige belevingswereld.

Paar mooie quotes uit het boek zelf:

Het probleem met een universeel internet dat zorgt voor een online verbinding en al het telefonisch verkeer is dat we,als er iets mis gaat,worden teruggeworpen op rooksignalen.

Ergens diep in haar hersens begint een linkje te gloeien. Een vonkje dat vuurt langs vergeten lijntjes..

Wat vonden de leesclubleden nadat zij het boek uit hadden?

Lieselotte:

Lucht is sciencefiction of dat zou het toch moeten zijn. Maar is dat ook echt zo? Komt lucht niet dichterbij dan dat we allemaal denken? Want anno 2021 klinken de dingen, de technologie, de levenswijze die Lara Reims beschrijft in haar boek niet meer zo ver van mijn bed show.

Het is zelfs beangstigend om erbij stil te staan, misschien overdenk ik het ook wel teveel. Met lucht heeft ze een realistische young adult neer gezet die doet nadenken over het leven. Een geslaagd boek die je veel leuke leesuurtjes bezorgd.

Jantsje:

 Ik vind de beschrijving van de toekomst op aarde erg realistisch, door de verwerking van onze huidige situatie (corona)in het verhaal. Het is zelfs een klein beetje eng, want het zou best kunnen dat onze toekomst er echt zo uit zou kunnen zien. Lara beschrijft alles zo levendig dat je alles voor je ziet, en meevoelt met de personen in het boek.

Het boek Lucht is een verhaal over ruimtereizen en technologische vooruitgang wat erg tot de verbeelding spreekt.

Ik heb er erg van genoten, vond het jammer dat het uit was

Jaimy

Lara omschrijft weer een wereld waarin je je makkelijk kan verliezen.

De technologie is ver zijn tijd vooruit en hoewel het betwistbaar is of het een vooruitgang is, is het absoluut heel interessant en geweldig gedetailleerd uitgewerkt.

Zoals gewend van Lara blijft het verhaal nazinderen en blijf je nog lange tijd nadenken over alles wat je gelezen hebt.

Lucht is een prachtig verhaal, perfect vormgegeven en opgezet, met hier en daar stof tot nadenken.

Fany

Met een knipoog naar Rémi, haar eerdere young adult trilogie, heeft Lara Reims haar toekomstbeeld en passie opnieuw prachtig vertaald in een jeugdboek dat amuseert maar ook doet nadenken. De cover is waanzinnig mooi en vat het boek eigenlijk zonder woorden samen.

Humor, ruimtereizen en buitengewone connecties geven Lucht net dat anders dan anders gevoel.

Waardoor dit young adult verhaal echt blijft hangen is hoe Lara Reims haar maatschappelijke visie knap verwoordt en personages creëert die echt leven. De karakters hebben elk op hun eigen manier indruk gemaakt op mij en ik hoop om deze ooit nog opnieuw te ontmoeten.

Hilona:

Op een pakkende wijze beschrijft Lara de ingewikkelde relatie van Romi en Ciro en door de vlotte schrijfstijl leest het verhaal heerlijk weg. De personages worden goed uitgediept en gaandeweg het verhaal sluit je beide pubers in je hart. Hoewel het verhaal zich in de toekomst afspeelt lijkt het door de knipoog naar actuele thema’s dichterbij dan ooit.

Net als in haar Rémi-trilogie worden we als lezer weer verrast met vele technologische snufjes die ook nu weer geheel geloofwaardig overkomen.

Jose:

Dit boek pakt je al in bij de kaft, wat mooi!

De verschillende tinten blauw, die lijken te veranderen al naar gelang het licht erop valt. Het beeld van de jonge persoon in die luchtbel, reikend naar het licht. Het wekt direct allerlei beelden en vragen op, het maakt nieuwsgierig naar het verhaal.

Ook in Lucht is er weer die bijzondere combinatie, die zo typerend is voor deze schrijfster. Enerzijds is er een prachtig verhaal, vol personen waar je je aan gaat hechten. Gebalanceerde karakters met goede en minder goede eigenschappen en vol emoties. Anderzijds is er de technologie, de toekomst waarbij je al lezend je zelf allerlei dingen gaat afvragen, over de ethiek van dingen. Hoe ga je om met mogelijke nieuwe uitvindingen. Wat is helpend en wat gaat te ver.

De cijfers die de deelnemers gaven werden opgeteld en het eindcijfer kwam uit op:

Boekvonnis met het boek Geheugenspel van Nina Verheij

 

Dit keer een leesclub met het boek Geheugenverlies van Nina Verheij

Om de waarheid te achterhalen over de dood van haar vader, moet Emily samenwerken met zijn vroegere partner Paul. Wie kan ze vertrouwen bij het ontrafelen van alle geheimen? Hoe zuiver is jouw geweten? De verkeerde dader heeft vastgezeten voor de dood van je vader. Sinds Emily deze woorden te horen kreeg, wordt de jonge rechercheur achtervolgd door vragen. Waarom heeft de man die gevangenzat bekend en wie was daadwerkelijk de schutter? Om de waarheid te achterhalen met ze samenwerken met haar vaders vroegere partner Paul. Wie kan ze vertrouwen bij het ontrafelen van alle geheimen en wie heeft zijn eigen verborgen agenda?

De deelnemers zijn: Lien, Hilona, Wendy, Anita, Jose, Yoo en Lieselotte

De deelnemers starten heel creatief met het maken van een filmpje waarin zij zich voorstellen en ook Nina doet daar aan mee. Ook komen zij met bijzondere  fotos met het boek. Enkele zie je bij dit verslag.

Vanzelfsprekend lazen alle deelnemers eerts het debuut Fatale keuzes. Bevalt Geheugenspel als ze op bladzijde 100 zijn beland?

Lien

Ik ben nog niet aan bladzijde 100 maar hoofdstuk 2, daar wil ik wel al iets over zeggen! Ik las dat en dacht : "wow Nina!!! Jij bent de Nederlandse Baldacci!" (die actiescène) Echt waar.

Ik vind dat het hoofdpersonage héél erg gegroeid is t.o. bij Fatale keuzes (mag mss niet vergelijken, maar toch vind ik dit heel belangrijk om Nina een pluim op haar hoed te laten steken) Wat in het begin van eerste boek las als een gezellig, verder kabbelend verhaal in een studentenhuis, is het hier direct boem bam. Emily durft ook veel meer, staat meer op haar strepen, soms nog met een beetje zenuwen, maar ze doet het toch maar. Ze is veel meer matuur geworden.

Dat vind ik prachtig gedaan van Nina, dat is een kunst!

Yoo

Ik kwam zeer snel in het verhaal en hoofdstuk 2 was meteen 100% actie.
.
Het is een heel spannend boek en je leeft ook volledig mee met Emily.
Ik lees snel verder nu.

Lieselotte

Laat ons al beginnen met het feit dat ik het enorm jammer vind dat ik dit weekend moet werken.  Ik wil verder lezen. Ik vind het leuk om afwisselend in het heden en verleden te duiken. Ik heb al een heel schema gemaakt met hoe ik denk dat het in elkaar zit. Alleen denk ik dat mijn redenering wel heel wreed is. Benieuwd of Nina Verheij - auteur het nog erger maakt of dat haar brein even fucked up is of de mijne. 

Ik zit er dus helemaal in en vrees dat er van slapen niet veel in huis zal komen.

Anita

Het verhaal pakte me onmiddellijk. De wissels tussen 1998 en 2019 verlopen heel vlot. De korte hoofdstukken zorgen voor een opgevoerd tempo. De aanloop naar de moord op Nina’s vader levert een hoge mate van spanning op. Ik wil weten hoe het zit!!   

Hilona

Ik ben eerst nog even in het eerste boek gedoken om mijn grijze cellen weer een beetje op te frissen, iets met bijna 50 waarschijnlijk. Ondertussen ben ik weer helemaal bij en zit ik volop in Geheugenspel. Fijne schrijfstijl en direct weer hartstikke spannend. De korte hoofdstukken lezen erg vlot en zijn goed te volgen en ik heb geen enkel probleem om te schakelen tussen 1998 en 2019. Het wordt alleen een zooitje met mijn aantekeningen.
Ik lees weer snel door

Wendy

Vanaf bladzijde 1 werd ik meegezogen in het verhaal.

Leest super vlot door de korte hoofdstukken. Alles word zo gedetailleerd beschreven dat het boek op sommige momenten als een film voorbij draait. De wisselingen tussen 1998 en 2019 verlopen soepel.

Veel spanning. Veel vragen. Is Paul oprecht? Loopt Emily weer gevaar nu ze "oud zeer" oprakelt?

 1 Ding is zeker, er gaat nog genoeg gebeuren.

Jose

Al bij de eerste pagina's is het een feest der herkenning. De personages, de setting, de snelle en gedetailleerde schrijfstijl waardoor je het zelf ziet gebeuren, het is er allemaal weer, net als in Fatale Keuzes. En gelukkig ook weer de afwisseling in de verhaallijnen uit verleden en heden. Ik puzzel mee met Emily, laat me waarschijnlijk op het verkeerde been zetten door Paul, en denk af en toe 'hoe zat het ook al weer?'. Gelukkig zijn er dan ook de verwijzingen naar de gebeurtenissen uit Fatale Keuzes.

Het boek leest weer als een ingenieuze whodunit, met veel in en naast elkaar lopende verhaallijnen die tot een verrassend einde zullen samenkomen. Het boek is moeilijk aan de kant te leggen; zelfs als ik niet lees, betrap ik me er op dat ik aan scènes uit het verhaal zit te denken. Heerlijk!

Tussen het lezen door, wordt er flink gekakeld over het boek , maar ook genoeg andere zaken. Er hangt een hele leuke sfeer onder de deelnemers.

Als zij het dan uit hebben wat is dan hun eerste reactie?

Lieselotte

Ik wil verder lezen... ( dit lijkt een wel erg korte reactie, maar de rest van haar opmerking bevat spoilers). Ze kijkt in ieder geval uit naar deel drie.

Anita

Ik heb het boek uit. Wat een mooi leesavontuur was dit weer! Enne ... zal ik eens wat zeggen? Ook al zat ik op het goede spoor, ik heb niks ingeboet aan leesplezier. 'De weg naar' is minstens zo leuk als de vraag 'wie heeft het gedaan?'. Emily of is het Nina vraagt tijd ... Oké, maar niet te lang hé!

Yoo

Geeft ook te veel spoilers, dus geen quotes

Lien

UIT! pfwiew nee, ik wist absoluut NIETS!  Zo moeilijk.... ik vind actie met mannen altijd wreed moeilijk. Mijn eerste gedachte : ik zou het NIET kunnen navertellen 

Wendy

Wow! Wat een geweldig verhaal weer. Maar hoe mooi vallen alle puzzelstukjes uiteindelijk in elkaar... Fantastisch.

Jose

Tjonge, hoe heeft ze (Nina Verheij) het weer voor elkaar gekregen om het zó bij elkaar te krijgen....

Wat quotes uit de enthousiaste recensies van de deelnemers:

Lieselotte:In Geheugenspel lezen we afwisselend in 2019 – 1998, in het verleden maken we kennis met de familie Van Styrum en met de vader van Emily.

We ontdekken stilletjes aan hoe alles werkelijk in elkaar zet met de betrekking tot de dood van Emily’s vader. Nina Verheij zorgt voor de nodige broodkruimels, waarbij je als lezer een heel complottheorie gaat ontwikkelen, om dan tot de conclusie te komen, dat je op het verkeerde spoor zat. In het verleden krijgen heel wat personages bijnamen, wat leuk gevonden is (ik heb wel google nodig gehad om bepaalde dingen te gaan opzoeken, aangezien het typisch Nederlands is en als Vlaamse het voor mij niet duidelijk was).

Yoo:Meteen werd ik opgeslorpt in het verhaal. Het tweede hoofdstuk was al een 100% actie scene. Ik kon het me levendig voorstellen.

Het proefde naar meer en meer werd het.

Anita:‘Geheugenspel’ leest heel vlot. Hier en daar duikt een verwijzing op naar ‘Fatale keuzes’. Sfeer en personages zijn complementair. Het tempo wordt er goed ingehouden. Vele cliffhangertjes houden de spanningsboog hoog door hoofdstukken die stoppen op cruciale momenten. Het onvermijdelijke staat te gebeuren, en toch loopt de spanning, onderweg naar dat fatale moment, hoog op. En humor! Regelmatig verrast de auteur met een leuke gedachte of zin en moet je wel (glim)lachen. Alles mooi in balans met de passages die bulken van de gevoelens of die je doen nagelbijten van de spanning.

Nu is het vol ongeduld wachten op ‘Blinde Wraak’. Paul heeft nog steeds niet het achterste van zijn tong laten zien. ‘Geef me tijd.’, zijn de woorden waarmee ‘Geheugenspel’ eindigt. Oké, Nina Verheij, maar maak wel voort, alsjeblieft!

Lien:Het is onvoorstelbaar hoe knap Nina alles wat zich in het verleden, in een parkeergarage, filmisch kan beschrijven. Je bent er als lezer gewoon echt zelf bij. Je ziet, je ruikt en je voelt alles alsof je een toeschouwer op de eerst rij bent.

Een fantastische gave heeft deze auteur.

Als lezer krijg je de kans om de ganse tijd mee te denken wie de moord heeft gepleegd en natuurlijk zijn er de nodige cliffhangers en plottwists, die het lezen heel spannend houden. Ik vond het vaak ingewikkeld en toch nooit ongeloofwaardig, maar ik vond het wel echt nodig om de aandacht er goed bij te houden. 

Wendy: Nieuwe personages doen hun intrede. Zij worden beschreven zoals we inmiddels van Nina gewend zijn. Op een duidelijke manier leren we de personen kennen en langzaam verweven hun levens zich met de bekende personages. Ook de gebeurtenissen in het verhaal worden levensecht beschreven. Tot in detail word de locatie beschreven. Dit is echt de kracht van Nina. Het boek speelt zich als een film voor je ogen af.

Wederom een zeer sterke psychologische thriller! 

Jose: Na het lezen van Nina Verheijs debuut Fatale Keuzes, waren mijn verwachtingen hoog gespannen voor het tweede deel uit de trilogie rond Emily Gagliardi. Zou Nina er in slagen opnieuw zo’n meeslepende puzzel-thriller te schrijven, zou ze me opnieuw verbazen? Het antwoord op deze vragen is volmondig “JA”.

Hilona: Wat volgt is een bijzonder goed uitgewerkte zoektocht waarbij de spanning zich flink opbouwt en Nina mij wederom weet te vangen en verbazen met haar cliffhangers en plot twists. Oude bekenden komen voorbij en we leren nieuwe karakters kennen. De gebeurtenissen in het verhaal worden levensecht beschreven wat maakt dat ik het boek niet alleen lees, maar mezelf ook ‘onderdeel’ van het boek vindt worden.

We sluiten de leesclub af met een gezellige online meeting met alle deelnemers en de auteur zelf. Tijdens de bijeenkomst wordt er veel gevraagd en ook gelachen. We leren Nina kennen als niet alleen een goede auteur tijdens het lezen, maar ook als een aardig en lief persoon. Het is leuk om te zien hoe iemand reageert en kijkt als zij de beoordelingen krijgt van haar lezers.

.

Dank je wel alle deelnemers, Hamley Books voor de boeken en vooral Nina voor haar enthousiaste deelname en voor het meedoen aan de bijeenkomst.

Dan is nu nog het belangrijkste om alles op te tellen en te delen en dan komen we uit op het volgende eindcijfer