Strandslag van Linda van Rijn

Titel: Strandslag

Auteur: Linda van Rijn

Uitgeverij: Uitgeverij Marmer B.V.

Publicatiedatum: juni 2020

Recensie door: Jacqueline

Kraaien: 3,5 (vette kraaien)

Cover

De cover vind ik een van 13 in het dozijn, niet echt bijzonder. De titel daarentegen vind ik wel interessant want wordt daarmee bedoeld? Ook de tekst die bovenaan op de cover staat triggert me, alleen daarom al zou ik het boek oppakken om de achterflap te lezen.

Achterflap
De grote droom van Gijs en Daniëlle komt uit: een eigen vakantiehuisje op Texel. Ze kunnen hun geluk niet op. Tot opeens een vreemde bezoeker voor de deur staat…

Daniëlle en haar man Gijs hebben onlangs een vakantiehuisje gekocht op Texel, op dezelfde plek waar Daniëlle als kind altijd met haar grootouders naartoe ging. Het is een droom die kon uitkomen dankzij de erfenis die Daniëlle van haar oma heeft gekregen. Tijdens de eerste zomer in hun eigen huisje kunnen ze hun geluk niet op. Het is prachtig weer, de kinderen spelen eindeloos op het strand en Gijs en Daniëlle genieten van de rust en de tijd voor elkaar. Op een avond meldt zich bij het huisje een bezoeker met een vreemde boodschap. Die klinkt onheilspellend en Gijs en Daniëlle weten niet goed wat ze ermee aan moeten. Het kan niet anders dan dat er sprake is van een misverstand en daarom vergeten ze het voorval snel.

Tot Daniëlle haar oude vakantieliefde Mitchell tegen het lijf loopt. Het is hem de laatste jaren niet bepaald voor de wind gegaan, maar wat heeft hij te maken met die vreemde bezoeker? Wanneer hij dreigt om haar gezin iets aan te doen, weet Daniëlle zeker dat ze niet langer kan toekijken. Als de politie niet ingrijpt, zal ze het zelf moeten doen…

Mijn mening

Strandslag van Linda van Rijn is een heerlijk geschreven verhaal dat ik achter elkaar in een paar uur heb uitgelezen. En wat voor een verhaal, poeh. Er zal maar ineens een vreemde in je tuin staan die wat van je wil. Het zaadje onrust is dan wel gepoot en door de intimiderende gebeurtenissen die daarop volgen zorgt ervoor dat bij Daniëlle die onrust omslaat in een oerwoud van vervelende gevoelens. Wanneer Gijs en Daniëlle bij de politie aangiftes over de dreigende gebeurtenissen hebben gedaan en informeren naar de stand van zaken krijgen ze eigenlijk nul op het rekest. Bij Danielle krijgt de angst, de onrust maar ook de boosheid die daarmee gepaard gaat de overhand waardoor ze zelf naar een oplossing gaat zoeken, maar of dat zo verstandig is.......

Linda van Rijn schrijft op wel zo’n meeslepende wijze dat ik me er gemakkelijk in de situaties waar Daniëlle met haar gezin in terecht komt kan verplaatsen. Het boeiende verhaal leest erg gemakkelijk, dus wanneer ik even afgeleid word omdat een van mijn katten vindt dat ik weer te lang met mijn neus in een boek zit en zij echt aandacht wil, is dat geen probleem, want ik zit toch zo weer in het verhaal:-) Wel is Strandslag enigszins wat voorspelbaar maar wanneer ik denk zo steekt het allemaal in elkaar komt Linda met een verrassende wending die ik niet aan heb zien komen. Ik heb van ook genoten van het boek en geef dit verhaal dan ook 3,5 vette kraaien!

Spanning: 3,5
Psychologische ontwikkeling personages: 3,5
Leesplezier: 4
Schrijfstijl: 4
Plot: 4
Originaliteit: 3,5

Boekenduel met Voltooid van Mariska Overman

Titel: Voltooid

Auteur: Mariska Overman

Publicatiedatum: 25 januari 2018

Uitgeverij: De Crime Compagnie 

Het eerste boekenduel van 2018 is met Voltooid, het tweede boek van Mariska Overman. dit keer zijn de lezers Lydia Buist en Ink Kroon.


De cover

Lydia:
De cover triggert mij om de samenvatting te lezen; het maakt mij echt nieuwsgierig. En wanneer ik dat gedaan hebt, word ik alleen maar nieuwsgieriger. 

Een gruwelijke moord.
Een boodschap
Is dit slecht het begin?

Dit staat genoteerd op de achterflap. Tja,bij deze woorden wil je maar één ding en dat is starten met lezen. De keuze om de titel in roze letters te doen is goed, want op deze manier is het een lekker opvallende cover die je uitnodigd om op te pakken.

Ink
Al begin ik het wat beu te worden dat na alle rode jasjes op covers, we nu veel drijvende lichaamsdelen zien, maar eerlijk is eerlijk: het is een mooie intrigerende foto. Met de roze letters neigt het al naar het idee van een vrouwenthriller, wat de naam van de uitgeverij alleen maar extra bevestigd. Ik ben geen groot liefhebber van de zogenaamde vrouwenthriller.

Achterflap
Een gruwelijke moord. Een boodschap. Is dit slechts het begin?
Een onbekende man wordt dood aangetroffen in het bos. Uit zijn borst steekt een tak met een witte vlag met de tekst: KLAAR. 

Isabel Dieudonné, specialist postmortale zorg en ex-rechercheur wordt bij de zaak betrokken. Wie heeft deze bizarre moord gepleegd, en vooral: waarom? Welke boodschap wil de dader overbrengen? En misschien belangrijker nog... blijft het bij dit ene slachtoffer?

Voor het lezen

Lydia
Ik heb zojuist van Mariska Overman haar debuut Hoofdzaak gelezen en ben toch wel blij dat ik dat gedaan heb. In het debuut lezen we dat er een moord is gepleegd :bij een rechercheur ligt een hoofd op de keukentafel. De vraag is natuurlijk wie heeft dit op zijn geweten.  Maar als dat duidelijk wordt,  ben je net als hoofdpersonage Isabel verbaasd als de dader aan het licht komt. Door deel 1 te lezen heb ik veel achtergrondinformatie van de personages.  Door het debuut heb ik al mogen proeven van haar schrijfstijl. Ze beschrijft alles nauwkeurig tot in de details. 

Ink
Ik las het vorige boek juist niet. Ik ga dus ervaren of je ze los kan lezen. Aangezien de hoofdpersoon als beroep specialist postmortale zorg heeft, verwacht ik dat er veel rondom de dood verteld wordt en minder uit de view van de recherche. Mijn beeld is een beetje als de oude Patricia Cornwells waar veel vanuit een patholoog anatoom verteld wordt.
Ook ben ik eerlijk gezegd wat huiverig om te starten, daar ik vaak de echte vrouwenthrillers wat tuttig vind en er te veel romantiek in gepropt wordt. Als ik romantiek wil, pak ik wel een roman ipv een thriller denk ik dan altijd. Ben ik dus niet al bij voorbaat te kritisch?

Tijdens het lezen
Ink
 Ik ben inmiddels halverwege en vind het echt heerlijk lezen. Overman heeft een fijne schrijfstijl. Ik leer Isabel echt goed kennen hoe ze denkt en waarom ze dingen doet, zoals zij ze doet.
Maar ik heb werkelijk geen idee welke kant het zal opgaan. Wie de dader is?, nog geen idee. Het boek nodigt erg uit tot door lezen. 

Lydia
Ik ben nu bij pagina 201, ik heb echt geen idee wie de dader is. Het is voor mij nog één groot raadsel. Isabel is een personage die de lezer  zeer nieuwsgierig maakt. Ze heeft het niet makkelijk, omdat ze de zus is van een moordenaar. Ik ben benieuwd of ze David (haar halfbroer) nog gaat ontmoeten. En wat mankeert Peter? Allemaal vragen dus. Het verhaal leest heerlijk weg. Het houdt me allert.

  ' ik voel me belachelijk. Sta hier een beetje sporen te zoeken alsof fucking Winnetoe himself ben.'

Menco lachte ' zal ik een veer zoeken voor op je hoofd?'

Na het lezen
Ink
De enorme kanteling van het plot na een groot deel gelezen te hebben is zo top bedacht. Zo gaan niet alleen de personages maar ook jij als lezer een hele andere kant op. Mijn vooroordeel was bij Voltooid totaal onterecht. Misschien was er zelfs wel te weinig romantiek in het verhaal. Wat was namelijk de kleine rol van Harry als vriendje van minimaal. Zeg ik nu echt te weinig romantiek? Voor anderen bedoel ik dan hoor.


Lydia
De dader was lang onduidelijk. Goed gedaan dus. En dat nawoord liet mij opnieuw weer dingen afvragen. 

Conclusie
Lydia
Voltooid is een thriller die je gelijk pakt. Het verhaal maakt je nieuwsgierig en houdt je alert. De dader  houdt Mariska tot op het laatst goed geheim. Ik had werkelijk geen idee.
Het personage van Isabel blijft mij ook in dit tweede deel boeien. Het is een dame met pit. Mariska heeft een beeldende schrijfstijl en zo zie je het verhaal  als een film voorbij gaan. 

Voltooid is een boek van formaat  en dan wanneer je denkt dat je alles hebt gehad... nou, hou je vast want Mariska zet je in het nawoord nog even goed aan het denken.Voltooid is een must read voor thrillerlezers.

Ik geef het vier sterren

Ink

Voltooid is mij goed bevallen. Isabel is een mooi persoon die zich bekommerd om de overledenen. 

Door verrassende plotwendingen en de nodige actie toe te voegen, voorkomt Overman dat het veel alleen gepraat en gedachten zijn. Door een onverwachte ontwikkeling tegen het einde van het verhaal en het plot opeens kantelt , komt er extra spanning en een verrassende ontknoping.
De personages zijn goed uitgewerkt, zeker Isabel en dit draagt zeker bij tot het goede plot.

Isabel heeft een bijzonder beroep en  door de gebeurtenissen met haar halfbroer in het vorige boek krijgt ze vele twijfels. Maakte het uit dat ik het boek zonder het vorige Hoofdzaak las? Nee, de auteur heeft er voor gezorgd dat door bepaalde stukken in te voegen, zoals dat Isabel het verleden bespreekt met collega's,dat het jou als lezer duidelijk is wat er plaatsvond.

 Ik vond Voltooid een thriller die mij fijne leesuurtjes bracht en waarvan ik genoten heb. Van mij krijgt het boek vier kraaien.

Dat maakt een mooi totaal van vier kraaien voor Voltooid!

Boekenduel over Dwaalspoor Pjotr Vreeswijk

Thrillerlezers tweede boekenduel is deze keer met het boek Dwaalspoor van Pjotr Vreeswijk. Ik las zelf het boek ruim voor de officiële datum. En ik vond het per hoofdstuk steeds minder prettig om verder te moeten lezen. Het verhaal was in mijn ogen clichè, alsof de schrijver uit een aantal actiefilms de actiescenes letterlijk opgeschreven had. Nu ben ik geen groot liefhebber van piefpafpoef en klaboem een explosietje hier en daar, dus daar hield ik zelf al rekening mee. 


Maar toen ik al 5 fouten en een aantal echte stijlbreuken constateerde,was mijn geduld met het boek op. 
Na bespreking met mijn medebeheerder besloten we een Boekenduel te gaan laten uitvoeren door twee mensen buiten ons team. Annemarie en Liesbeth: Eentje die het debuut waardeerde met goed en eentje die het werk van Vreeswijk nog niet kende. Beiden zijn ervaren lezers genoeg om een boek op waarde te kunnen schatten, maar ook mensen die stijlbreuken en fouten zouden kunnen zien. Objectief, zonder voorinformatie begonnen zij aan het avontuur.
Een avontuur werd het! Lees nu hun mening over Dwaalspoor en beslis of u het een poging waard vind. 



Titel: Dwaalspoor
Auteur: Pjotr Vreeswijk
Uitgeverij: LetterRijn
Datum van uitgave: oktober 2017
ISBN: 9789491875427
Genre: Actiethriller

Over de auteur
Pjotr Vreeswijk is politieman binnen de eenheid Den Haag, waar hij diverse functies en neventaken heeft vervuld. Zo is hij motorrijder en mountainbikesurveillant in een achterstandswijk geweest en heeft hij als lid van onderzoeksteams verschillende grote rechercheonderzoeken gedraaid. Nu is hij, in de rang van brigadier, werkzaam als wijkagent aan bureau Scheveningen waar hij de spil tussen politie en burgers vormt. Pjotr debuteerde in 2016 met zijn boek Masterplan.

Bij de start

Annemarie:

De mannen droegen camouflagepakken en bivakmutsen.
De buitenste 2 hielden de kalasjnikovs demonstratief voor de borst en de middelste stond met zijn armen stijf over elkaar.

Het boek begint met Ruben Clay waarvan zijn eerste woorden beginnen met: “Au. Godverdomme”
Gelijk raak ik geïrriteerd en vraag me af of het hele boek zo in elkaar steekt.
Omdat ik net ben begonnen, geef ik het verhaal het voordeel van de twijfel.
Alleen lees ik voorlopig niets meer over Ruben Clay.

Liesbeth:

Masterplan heb ik beoordeeld als debuut en gaf het 4 sterren. Mijn verwachting voor het tweede deel was dan ook hoog. Het gaat hier om een actiethriller, die geschreven wordt in korte zinnen, om de spanning en vaart in het verhaal te houden. Zelf houd ik daar niet zo van, zeker niet omdat er wel onnodige details gebruikt worden, waardoor het verhaal niet zo snel gaat en soms zelfs niet lijkt te kloppen.

Tijdens het lezen

Annemarie:
Tot bladzijde 50 leest het wel prettig omdat het korte hoofdstukken zijn. 
Alleen voelde ik nog geen spanning in het verhaal. Het kwam erg ongeloofwaardig over.
Te pas en te onpas en op de meest rare locaties zat de hoofdpersoon Alex aan de dampende koffie. 
Het verhaal is zo warrig en onsamenhangend geschreven dat het me steeds meer ging tegen staan.

Liesbeth:
Soms worden zinnen gebruikt, die mij eerder de neiging gaven het boek weg te leggen dan uit te lezen, zoals "Ze was er godverdomme bijna niet meer geweest toen ze onder zijn leiding ternauwernood aan de dood was ontsnapt" en “Ze spartelde even tegen, maar de bloedverwurging zat als gegoten”. Kennelijk betekent bloedverwurging overigens niet, dat degene die het overkomt, ook daadwerkelijk sterft. Het verhaal wordt vanuit meerdere perspectieven verteld, maar het is niet duidelijk waar het toe gaat leiden.

Annemarie:

Bij bladzijde 100 wilde ik er de brui aan geven maar omdat Liesbeth en ik het boek voor de lancering mochten lezen, vond ik het wel zo netjes om het uit te lezen.
Heel veel later komt Ruben Clay terug in het verhaal

In het verhaal komt ook Lynn Diaz voor die een aanslag meemaakt en achterna gezeten wordt door terroristen. 
Ze komt mij over als een stoere vrouw die haar mannetje wel staat.
Zonder problemen schakelt ze de één na de ander uit die haar in de weg staat.
Ook over Lynn lees ik verder voorlopig niets meer. Zo om de 14 hoofdstukken duikt ze weer eens op in het verhaal. 


Conclusie

Liesbeth:
Doordat het een actiethriller is, wordt het karakter van Alex niet uitgediept, hoewel ik dat in een tweede boek over de hoofdpersoon wel meer verwacht had. Dwaalspoor is goed te begrijpen zonder Masterplan eerst gelezen te hebben. Er zitten wel dubbele verwijzingen in naar hoe Alex en Suzanne Masterplan overleefd hebben. Of het aan mijn te hoge verwachtingen ligt, aan de hele goede boeken die ik hiervoor gelezen heb, aan de spelfouten of aan mijn e-reader, die alleen bij dit boek echt vastliep, dat weet ik niet. Heel eerlijk, het is me tegengevallen en dat vind ik erg jammer.

Spanning:2
Plot: 2
Leesplezier: 2
Schrijfstijl: 2
Originaliteit: 2
Oftewel: twee kraaien van Liesbeth voor Dwaalspoor

Annemarie:
Het heeft even geduurd voordat ik het boek uit had.
Ondanks het voor een thriller door moet gaan, heb ik dit niet zo begrepen.
Het boek is zo van de hak op de tak geschreven dat ik de draad van het verhaal kwijt was.
Personen die in het verhaal langs komen en ook ineens verdwijnen om vervolgens veel later weer op te duiken.

Hier houdt het voor me op en ik kan geen positieve recensie over Dwaalspoor schrijven.
Het is jammer en het is nooit eerder voor gekomen dat ik een boek maar 2* geef.

Voor mij was het zeker een dwaalspoor en ik vind de titel ook helemaal van toepassing.

Conclusie: slechts een schamele twee kraaien voor Dwaalspoor

Dank jullie wel dames voor het meewerken aan dit Boekenduel

Later als ik dood ben – Ilse Ruijters

Titel: Later als ik dood ben

Auteur: Ilse Ruijters
Uitgeverij: The House of Books
Publicatiedatum: 2016
Pagina’s: 246

Cover

Heidi
De cover van het boek is mooi, op de voorkant staat een vlinder, het lijkt net of het diertje in brand staat. Zou dit wat met het verhaal te maken hebben? Het prikkelt mijn leesbrein in ieder geval wel.

Amanda
Een eenvoudige, mooie, rustige en stilistische cover is gekozen voor Later als ik dood ben. Wit met een vlinder (ik hou van vlinders) niet direct thrillerachtig maar wel mooi. Ik zou het boek wel oppakken als het op de thriller-tafel zou liggen.

Auteur

Ilse Ruijters studeerde communicatiewetenschappen aan de Universiteit van Amsterdam, met als specialisatie media entertainment. Ze deed op schrijversgebied veel ervaring op. Ze schreef onder andere artikelen en columns voor Cosmopolitan, Fab!, Lifestyle Almere, Almere Deze Week en andere media. Ook won ze wedstrijden als ‘Een dagje Aaf zijn’ in nrc.next, de Literatuurprijs Helmond en de Onze Taal Magazine Schrijfwedstrijd. In 2008 ontving ze de IVIO-Andries Greinerprijs, een aanmoedigingsprijs voor Flevolands schrijftalent. En in 2013 schreef ze de negende editie van het Almeers dictee.
In 2014 debuteerde zij mij haar psychologische thriller De onderkant van sneeuw welke in 2015 werd bekroond met de Hebban Thriller Debuutprijs.

Achterflap

Elin denkt alles te hebben. Een leuke vent, fijne ouders, een vaste baan. Maar dan ontdekt ze dat haar verleden één grote kluwen leugens is. Wie zijn haar echte ouders? En wie is zijzelf eigenlijk? Er is maar één plek waar ze deze antwoorden kan vinden: in het criminele circuit. Ze zegt haar vertrouwde leven op, accepteert een baan in een tbs-kliniek en ontdekt veel te snel dat aan elk antwoord een prijskaartje hangt.

Mening

Het was een kogelgat, besefte ik nu pas. Zwart bloed, zo dik als teer, droop traag over mijn buik naar mijn taille.

Heidi
Als ik begin te lezen, merk ik direct dat Ilse Ruijters veel zorg aan haar manier van schrijven heeft besteed, dit was ik ook van haar gewend uit haar eerste thriller.
De hoofdstukken worden opgedeeld in dagen en wordt afgewisseld van heden naar verleden, dit zorgt ervoor dat je wel je aandacht erbij moet houden, maar dit was voor mij geen enkel probleem. Het geheel leest vlot weg, de verhaallijn is erg boeiend, origineel en spannend. Eigenlijk zitten alle ingrediënten die ik graag in een thriller zie in dit verhaal verwerkt.

Amanda
Een zeer interessant onderwerp om in een thriller te verwerken. De wereld van de tbs-kliniek is voor de meeste mensen toch onbekend (gelukkig maar) waardoor het boeiend is om hierover meer te weten te komen. Onderwerp is goed verwerkt in het verhaal, al vroeg ik mij op sommige punten wel af hoe geloofwaardig alles was wat is neergezet. Sommige dingen leken mij wat vergezocht. Maar het boek leest erg snel en vlot, fijne en boeiende schrijfstijl waardoor je deze “geloofwaardigheid” maar voor lief neemt aangezien ik geen weet heb van deze wereld.

Uit de smeulende as in mijn buik stegen kraaien op die met hun scherpe snavels in mijn ingewanden pikten.

Heidi
We maken in deze thriller kennis met Elin, een jonge vrouw, die wil weten wie ze is, maar door deze zoektocht komt ze van de wal in de sloot. De personages zijn goed uitgewerkt, je kunt tijdens het lezen zelf bijna de emoties voelen die de personen in het boek ervaren.

Amanda

Vooral Elin komt goed uit de verf, je leeft helemaal mee in haar wanhopige zoektocht naar de waarheid. Ze is soms wat goedgelovig en dit zorgt voor haarzelf voor wat ongemakkelijke situaties. Daarbij neemt ze regelmatig enigszins roekeloze beslissingen waarmee ze zichzelf nog verder in de problemen werkt. Het verhaal wordt voornamelijk door haar ogen verteld waardoor je een soort band met haar ontwikkelt.

Heidi
Het verhaal pakt je vast, net zo vast als de gedetineerden in de tbs-kliniek, als je er eenmaal in zit kom je er niet meer uit, dit geldt ook voor deze thriller, want ik bleef maar doorlezen.

Aan het eind van het verhaal wordt er nog een schepje spanning bovenop gedaan en werd ik nogmaals verrast.

Ilse Ruijters bewijst nogmaals met deze thriller dat ze bij de absolute top behoort. Met Later als ik dood ben laat ze zien dat haar thrillers spannend, origineel en boeiend zijn.

Amanda

Ik vond het een bijzonder en erg boeiend verhaal. De spanning wordt goed opgebouwd, deze spanning zit vooral in het zogenaamde “onderhuidse” want echt gruwelijk is het niet. Alhoewel in sommige stukken behoorlijk diep wordt ingegaan op de gruwelijke details van de misdaden van de tbs’ers. Ilse weet met dit boek je aandacht vast te houden en zorgt ervoor dat je alleen maar wilt weten hoe het nu afloopt met Elin. Op het einde verrast ze iedereen nog even met een afwijkende uitkomst van de zoektocht van Elin. Aan de ene kant zag ik dit helemaal niet aankomen, maar aan de andere kant had ik toch ook weer wel een beetje een “onderbuikgevoel”. Goed verstopt was het in ieder geval wel.

Een spannende psychologische thriller waarbij je enorm meeleeft met Elin en haar zoektocht naar de waarheid.

De wereld glijdt buiten bereik aan mij voorbij, als achter een plexiglazen ruitje met een cirkel van gaatjes waar je nauwelijks door kunt ademhalen.

Heidi
Spanning: 5
Plot: 5
Leesplezier: 5
Schrijfstijl: 5
Originaliteit: 5
Psychologie: 5

5 sterren  

Amanda
Spanning: 4
Plot: 3,5
Leesplezier: 4
Schrijfstijl: 4
Originaliteit: 4
Psychologie: 4

 4 mooie sterren 


Een eindoordeel van 4,5 ster voor Later als ik dood ben van Ilse Ruijters

Duorecensie: Elizabeth is zoek - Emma Healey

Titel: Elizabeth Is Zoek

Auteur: Emma Healey

Uitgever: Boekerij

Pagina’s: 336

Gepubliceerd: Oorspronkelijk onder de titel Ze Is Zoek in 2014

'Ik wil naar huis,' zeg ik. Maar er is niemand in de buurt en de woorden verwaaien in de lucht, gedempt door hoge, dichte struiken, dikke graszoden en zorgvuldig gesnoeide bomen. Ik heb een soort kleine spade in mijn hand en ik zou daar herrie mee maken als ik iets kon vinden om tegenaan te slaan. Ik weet niet waar ik ben. Ik weet niet hoe ik hier ben gekomen. Er hangt een geur van gemaaid gras, maar er zijn geen bloemen. 'Alsjeblieft,' zeg ik nog eens. 'Ik wil naar huis.'

Emma Healey (1985) groeide op in Londen en studeerde af in boekbinden. Ze behaalde in 2011 haar doctoraal in Creative Writing: Prose aan de universiteit van East Anglia. Haar debuut voltooide ze op haar achtentwintigste en verscheen eerder onder de titel Ze is zoek. Het werd bekroond met de Costa Award en geselecteerd voor de Richard & Judy Book Club.

Cover

Miriam: Een rode cover, een wit briefje met daarop de titel van het boek, een tekening van een jonge vrouw met een koffer naast zich. Wie zij is, wordt in het verhaal duidelijk. Ik zou het oppakken in de winkel als ik het boek zou zien liggen, het valt op en spreekt me aan. Jammer van de quotes die op het witte briefje afgedrukt staan.

Yfke: Oorspronkelijk had dit boek een grijze kaft met voorop een eenzame weg die wordt bewandeld door een oude, kromgetrokken dame. De nieuwe kaft is roodachtig en het witte vlak voorop moet een briefje voorstellen; een van de vele briefjes waarop Maud haar gedachten, afspraken en opdrachten schrijft. Ik vind het een verbetering; deze past mooi bij het verhaal maar springt ook veel meer in het oog.

Achterflap

Maud is vergeetachtig. Ze maakt een kop thee en vergeet te drinken. Ze gaat naar de winkel en vergeet waarom. Soms is haar huis onherkenbaar, of lijkt haar dochter Helen een totale vreemde.

Slechts één ding weet Maud zeker: haar vriendin Elizabeth is zoek. Het staat op het briefje in haar zak. En wie haar ook zegt erover op te houden, het erbij te laten, Maud zal niet rusten tot ze heeft uitgezocht hoe het zit.

Want ze heeft eerder te maken gehad met een verdwijning. En ergens in haar beschadigde geest ligt het antwoord op een onopgelost zeventig jaar oud mysterie. Een mysterie dat iedereen vergeten is.

Behalve Maud...

[…] de kamer uit en de trap op. Mijn slaapkamer in. Ik doe de deur dicht, ga aan mijn kaptafel zitten en heb plotseling geen idee wat ik hier doe. Ik was toch op weg naar de keuken? Ik moet even lachen om mezelf. Wat dwaas om in de verkeerde kamer terecht te komen. Ik ben zeker gek aan het worden.

Miriam: Als je begint te lezen in dit boek, heb je eigenlijk geen idee waar het naar toe gaat. Maud weet het zelf namelijk ook niet. Ze vergeet alles. Ze schrijft zo'n beetje alles wat in haar opkomt op briefjes, maar vergeet vervolgens weer waarom ze iets op het briefje heeft geschreven of waar het betrekking op heeft. Ze maakt een kopje thee, zet het ergens neer om het compleet te vergeten. Maud vergeet waar ze mee bezig is op het moment dat ze het doet.

Op een integere manier neemt de auteur je mee in Maud’s belevingen van alledag. Aandoenlijk, maar ook triest om te lezen hoe haar geheugen haar steeds meer in de steek laat.

Maud is er heilig van overtuigd dat haar vriendin Elizabeth verdwenen is, dat heeft ze namelijk meerdere keren op een briefje geschreven en ze doet er alles aan om erachter te komen wat er met Elizabeth gebeurd is. Maud houdt vol, wat soms komisch is en soms moest ik even slikken als wéér niemand haar gelooft.

Yfke: Een origineel idee: een thriller vanuit het perspectief van iemand met dementie vertellen. Natuurlijk bestaan er al boeken over dementie en Alzheimer, maar dit is geen Hersenschimmen (Bernlef) en ook geen A Slight Trick of the Mind (Mitch Cullen), over een hoogbejaarde Sherlock Holmes.
Maud zet eindeloos vaak thee om dat vervolgens te vergeten, zodat ze geen idee heeft hoe ze nou aan die plank vol kopjes lauwe thee komt. Als een verzorgende even de kamer uit is gelopen, denkt ze dat ze alleen thuis is. Ze eet teveel toast omdat ze niet meer weet of ze honger heeft en ze blijft maar zoeken naar haar vriendin Elizabeth, waarmee ze de mensen in haar omgeving tot wanhoop drijft. Elizabeth is zoek, dat weet ze zeker, hoe vaak haar dochter ook zegt dat ze erover moet ophouden. Maud is geen meesterdetective, maar ze heeft een idee in haar hoofd en dat idee wil er maar niet uit.
Met behulp van talloze briefjes weet Maud ondanks (of misschien ook dankzij) haar vergeetachtigheid steeds iets meer licht te werpen op het mysterie rondom haar vriendin Elizabeth.
Ondertussen blijkt uit de terugblikken naar Maud’s jeugd dat Elizabeth’s verdwijning niet het enige mysterie is dat ze heeft meegemaakt.

Ik vergeet dingen – dat weet ik – maar ik ben niet gek.

Miriam: Je komt ook behoorlijk wat te weten over Maud’s jeugd, wat dat betreft is haar geheugen een heel stuk beter. Het leven na de oorlog met haar ouders, haar zus Sukey en haar man Frank en Douglas, de kostganger die bij haar ouders woonde. Maar er is iets in het verleden gebeurd, zeventig jaar geleden en Maud kan het zich niet herinneren. Behalve dan dat er iets is dat ze zich zou moeten herinneren. Ken je dat? Als er iets op het puntje van je tong ligt en je komt er niet op? Hoe is het dan als het zo elke dag voor je gaat?

Yfke: Toen ik begon, verwachtte ik een thriller. Dit boek is ook wel een thriller, maar niet zo eentje waarbij je het gevoel hebt dat je in een achtervolgingsscène zit. Er wordt heel langzaam toegewerkt naar een ontknoping, waarbij het blootleggen van elk puzzelstukje heel subtiel gebeurt. Het is bijna een literair werk, ware het niet dat er een misdaad is die opgelost moet worden.

Terwijl de ontknoping van het mysterie nadert, holt Maud’s geheugen hard achteruit. Je vraagt je af of het haar zal lukken om op tijd te vinden wat ze zoekt. Dat het geheugen van Maud tegen het einde van het verhaal zo slecht is, maakt de ontknoping des te krachtiger. Het maakte dit boek bij vlagen voor mij ook wat moeilijk om te lezen. Iedereen die een dementerende dierbare heeft (gehad), zal ongetwijfeld dingen herkennen in Maud. Daar moet je tegen kunnen – ik werd er soms wat treurig van.

Miriam: Als lezer vraag je je continue af wat er wel en wat er niet echt gebeurd is, afgaande op de herinneringen van Maud. Hoe betrouwbaar zijn die herinneringen? Daar ligt ook de kracht van dit boek. De manier van vertellen is dusdanig sterk dat je als het ware aan het boek gekluisterd zit: het verhaal pakt je vanaf het begin en blijft je boeien tot het einde. Het geheugen van Maud wordt slechter naar mate het verhaal vordert en dat zorgt ervoor dat je bijna op het puntje van je stoel zit, want je wil nu onderhand wel eens weten of er inderdaad een mysterie is of niet, of dat Maud inderdaad zo onbetrouwbaar is als haar omgeving haar en jou als lezer doet geloven.

De frustratie van dochter Helen komt ook erg duidelijk naar voren. Hoe moeilijk moet het zijn om je moeder zo te zien aftakelen, dat je jezelf continue moet herhalen, je elke dag afvraagt of ze je nu wel herkent of juist weer niet, dat je boos op jezelf wordt en je schuldig voelt omdat je gefrustreerd raakt, terwijl je weet dat ze er niets aan kan doen. Ik kan er niet over meepraten, maar het lijkt mij werkelijk verschrikkelijk. Mooi verwoord door de auteur.

De ontknoping is geweldig en triest tegelijk. Een prachtig boek en absoluut een aanrader, al zou ik me kunnen voorstellen dat het erg confronterend is als je iemand in je naaste omgeving hebt die aan het dementeren is.

Yfke: Hoe kan iemand een mysterie schrijven waar zoveel verwarring in zit? Elizabeth Is Zoek is echt enorm knap geschreven, ook al lijkt het misschien makkelijk om vooral veel door de war te gooien en de lezer aan het twijfelen te zetten – want doordat Maud zoveel vergeet en verwart, ga je twijfelen of er wel iets is gebeurd, en als, ALS, wat dan? Klopt er überhaupt iets van? Dat maakt het een boek dat je niet wilt wegleggen, omdat je nu weleens wil weten wat er aan de hand is.

Ik sloeg Elizabeth Is Zoek dicht met een gevoel van bewondering, voor zo’n goed in elkaar gezet verhaal.

Miriam:

Plot: 4,5

Spanning: 3

Psychologie: 4

Schrijfstijl: 5

Originaliteit: 4,5

Leesplezier: 5

4,5 sterren voor Elizabeth is zoek.

Yfke:

Omslag: 4
Plot: 4.5
Originaliteit: 3.5
Psychologie: 4.5
Leesplezier: 3.5
Schrijfstijl: 4

Conclusie: 4 sterren

Nieuwsgierig? Bekijk het boek hier op Bol.com!

Duorecensie: Misleiding - Steven James

Cover:

Juul:

Goede cover. Mysterieus. Een schaduw van een man in een rookwolk. Wat is er aan de hand? Waarom loopt die man daar. Cover maakt nieuwsgierig.

Corina:

Een man in de mist met rood/oranje er in verwerkt en de naam van de auteur groot aan de bovenkant. Het is simpel maar mooi en ik zou hem zeker oppakken in de winkel.

In eerste instantie snap je niet goed wat het met het boek te maken heeft maar na het lezen valt het redelijk op zijn plaats.

De Maatschappij bereidt de misdaad voor: de misdadiger begaat hem.

Achterflap:

In de thriller Misleiding keert Steven James met ons terug naar de jonge jaren van FBI-agent Patrick Bowers.

Als hij op een avond alleen de plaats delict van een moord onderzoekt, wordt FBI-agent Patrick Bowers aangevallen door een man. Voordat Patrick de kans krijgt hem te overmeesteren en te arresteren, pleegt de man zelfmoord. In zijn zakken vindt Patrick een brief met zijn excuses. De mysterieuze moord en zelfmoord brengen Patrick op een pad dat leidt naar de diepten van de menselijke verdorvenheid: een online complot van kindermisbruikers dat op zoek is naar nieuwe slachtoffers.

Patrick Bowers heeft al vele seriemoordenaars opgespoord en achter de tralies gestopt. Misleiding gaat vooraf aan de thriller De pion en de andere schaakstukken.

Het verhaal:

Juul:

Pat Bowers is FBI-agent. Eentje die niet altijd netjes binnen de lijntjes kleurt. Tijdens een onderzoek naar een moord stuit hij op een groot kinderpornonetwerk. Tijd dringt, want hij zou het leven van 4 kinderen kunnen redden, als hij op tijd is... En dan is er ook nog Francis. Hij werkt bij een instantie die kinderporno opspoort op het internet.

Corina:

Rechercheur Patrick Bowers onderzoekt de moord op een man. Op het eerste gezicht lijkt het een "gewone" moord, maar als hij op het plaatst delict wordt aangevallen en wat ontdekkingen doet dan lijkt het toch een complexere zaak te zijn dan iedereen verwacht. Samen met zijn partner Jodie en NYPD-rechercheur Cavanaugh duiken ze op het onderzoek en al snel stuiten ze op de wereld van het "Dark Net".

Ook maak je kennis met Francis die werkt voor International Child Savety Consortium (ICSC) en alle links naar het Dark Net en kinderporno moet categoriseren in de hoop zo de politie en FBI te helpen de kinderen en daders op te sporen.

We ontmoeten ook Lily, zij is een 21-jarige studente die om haar studie te bekostigen zich in de wereld van de prostitutie heeft begeven.

Mening:

Juul:

Ik vind dit een lastig boek om mijn mening over te geven. Het boek heeft, door het onderwerp, veel emoties bij mij losgemaakt. Ik word van kinderporno pislink, kotsmisselijk enz. Juist omdat het mij zo raakt, moet ik de schrijver een compliment geven. Het is, voor mij in ieder geval, geloofwaardig geschreven.

Corina:

Naar aanleiding van de achterflap dacht ik een "echte" mannenthriller te gaan lezen, maar niets bleek minder waar. Waar in een echte mannenthriller het vooral om actie draait is het hier meer psychologisch. De wereld van kinderporno is een gruwel op zich en James beschrijft dit op een vlotte en realistische manier. Gelukkig niet tot in de detail, maar de kronkels van de daders en de afschuw van de rechercheurs en bijvoorbeeld Francis worden uitermate goed neergezet.

Juul:

Het is wel een boek waar heel veel informatie wordt gegeven. Veel verschillende afkortingen van overheidsinstanties, die dan ook weer uitgelegd worden. Procedures, binnen de FBI, maar ook bijvoorbeeld in een federale gevangenis. Daardoor werd het voor mij soms wel wat langdradig.

Corina:

Patrick wordt goed uitgewerkt, zowel in zijn professionele leven als in zijn privé leven wordt hij subliem en uitermate geloofwaardig neergezet. De onzekerheid over zijn relatie met Christie en haar dochter Tessa, kan dat wel in combinatie?

En hoe ver kan hij gaan in zijn onderzoek zonder dat het te gevaarlijk wordt. Want wie weet nou precies wat er allemaal gebeurt op het Dark Net?

Francis wordt ook erg goed neergezet. Zijn worsteling om normaal te zijn, zijn angst om dat nooit te zijn? De last die hij draagt door zijn werk wordt uiterst goed beschreven en je voelt met hem mee.

Tobin Cavanaugh wordt iets minder in de spotlight gezet, maar zijn gedrevenheid, schuldgevoel en verdriet komen goed uit de verf en je voelt het door het boek heen sijpelen.

Juul:

Ruim voor de helft had ik een moment dat ik dacht: "Hee...jij...Zou jij....?". Dit gevoel is mij de rest van het boek bijgebleven. Overigens niet terecht, ik zat op het verkeerde spoor. Maar dat is alleen maar leuk!

De schrijver maakt regelmatig gebruik van schuin gedrukte tekst. Daar geeft hij een kijkje in de gedachten van het desbetreffende personage, zodat je je nog beter in kunt leven in de beweegredenen en worstelingen. Ik vond dat wel een prettige toevoeging.

Met name Francis leer je daardoor beter kennen en begrijpen.

Corina:

In het begin van het boek zijn er drie verhaallijnen die al snel bij elkaar komen zonder dat het ook maar iets verraadt. Je blijft je afvragen hoe het precies in elkaar past en wat de lijntjes met elkaar te maken hebben. Dit wordt in deel drie langzaam duidelijk. En elke keer als ik denk te weten hoe het ongeveer in elkaar steekt komt er een wending en sta ik met mijn ereader in mijn handen de haren uit mijn hoofd te trekken van frustratie.

Het enige "nadeel" is misschien dat er aardig wat technische termen instaan en veel afkortingen die je nodig hebt om het verhaal te blijven volgen. Niet perse voor mij, maar ik kan me voorstellen dat het bij andere mensen storend kan werken.

Juul:

Bij de laatste 12 uur van het boek aangekomen wordt het echt spannend. Toen had ik pas dat ik maar door moest lezen en het boek niet weg kon leggen. Bij de ontknoping weet de schrijver je dus goed vast te houden. Dat vind ik in de rest van het boek veel minder.

Steven James heeft al veel boeken geschreven. Dit is het eerste boek dat ik van hem lees. Zal ik na dit boek snel nog een boek van hem oppakken? Ik weet het eerlijk gezegd niet. Hij heeft mij niet helemaal overtuigd. Aan de andere kant: een tweede kans kan altijd!

Corina:

Het "eindspel" is prachtig in elkaar gezet met verschillende wendingen en vele verrassingen die je met je mond open doen laten staan. Vooral de laatste 5 zinnen maakte dat ik dacht.. "Waarom?????" Schrijf alsjeblieft nog 200 bladzijdes want ik wil weten hoe het zit!!!  Echt een aanrader van jewelste!

Conclusie:

Cover: 5

Spanning: 3

Plot: 3

Schrijfstijl: 4

Leesplezier: 3

3,5 sterren van Juul.

Schrijfstijl: 4.5

Spanning: 4.5

Leesplezier: 4.5

Plot : 4.5

Psychologie : 4.5

Originaliteit: 4

4,5 sterren van Corina

Nieuwsgierig? Bekijk het boek hier op Bol.com!