Posts tonen met het label marcella kleine. Alle posts tonen
Posts tonen met het label marcella kleine. Alle posts tonen

zondag 22 december 2024

Top 3 van 2024 van Jantsje

 


1 Freida McFadden De perfecte zoon

Het hele boek blijft de vraag mij bezighouden hoever ouders gaan om hun kind te beschermen.
McFadden heeft een scherpe kijk op de relaties tussen ouder en kind en op hoe de samenleving reageert op dingen als beschuldigingen, en de emoties die daarbij loskomen.
Het boek leest vlot en is spannend tot de laatste bladzijde, waarin je wordt meegesleurd in het verhaal en de epiloog erna maakte het voor mij nog beter dan het al was.

2 Marcella Kleine Pas maar op voor de boze wolf
Ik vind het wel een spannende en enge gedachte om een wolf tegen te komen.
Vooral als ik 's ochtends om half zes langs bosrand en weilanden fiets.
Dat heeft natuurlijk meegeholpen voor mij om de spanning te voelen en me in te leven in het boek.
Er zijn veel mogelijkheden over wie nu de wolvenman is en dat vind ik het fijnste om te lezen, omdat het daardoor verrassend blijft.
Ik vind dit een heerlijk boek wat vlot leest, maar beslist geen sprookje is.

3 Stefan Anhem Huizenruil

Gelijk vanaf het eerste hoofdstuk voel ik een vreemde spanning met een mysterieus sfeertje die langzaam wordt opgebouwd, vergezeld van gruwelijke gebeurtenissen. Er waren momenten in het boek dat ik moest lachen en huiveren tegelijk.

Het was spannend en goed te volgen, en de personen en situaties waren erg goed beschreven. Ik vind het echt een verhaal voor een spannende film, en heb er ondanks de gore dingen erg van genoten.

Ik weet in ieder geval zeker na het lezen van dit boek dat ik nooit mee ga doen aan een huizenruil.

 

 

Jantsje

 

zaterdag 19 oktober 2024

Interview met Marcella Kleine

 


Marcella Kleine schrijft graag. Psychologische thrillers, romans, waargebeurde verhalen en korte verhalen, het is overduidelijk dat deze auteur niet om een verhaal meer of minder verlegen zit. Vanaf begin maart is haar meest recente thriller ‘Bloedwraak’ te verkrijgen in de boekhandel. Voor Thrillerlezers! een mooie gelegenheid om af te spreken met de auteur.

Dag Marcella

Hallo Anita 😊

- Zou je je kort willen voorstellen aan de thrillerlezers? Wie is Marcella Kleine?

Waarschijnlijk ben ik voor iedereen iemand anders; we hebben allemaal bepaalde rollen in het leven zonder een rol te spelen. Ik ben geboren in de Zaanstreek, opgegroeid in de IJmond onder de rook van Tata Steel, heb met mijn gezin een aantal jaren in Alphen aan den Rijn en in Indonesië gewoond, waarna we uiteindelijk neerstreken in Drenthe.
Ik houd van mijn gezin, mijn familie, dieren en de natuur. Ik zing in een popkoor, ga wekelijks een uurtje naar danssport, ben graag met teksten bezig en werk als cliëntvertrouwenspersoon. Daarnaast doe ik nog veel andere, afwisselende dingen en wandel veel met de hond, meestal samen met mijn man of een vriendin. O ja, en ik schrijf dus verhalen!
Door het schrijven heb ik altijd het gevoel dat ik in twee werelden leef. Ik droom vaak weg, ook als ik ogenschijnlijk druk ben met iets anders. Dat leidt soms tot gekke situaties, zoals laatst toen ik op een parkeerplaats bij een wildvreemde mevrouw in de auto stapte in plaats van bij mijn man. Gelukkig konden zij en ik er hartelijk om lachen.

- Jij bent echt niet voor één genre te vangen. Romans, psychologische thrillers, kortverhalen, waargebeurde verhalen, … . Borrelen er dan zoveel verhalen in jou op?

Ik ben een borrelend vat vol fantasie. Als iets me op straat, op het strand, langs een zwemvijver of waar dan ook opvalt, ziet mijn verbeeldingskracht er iets dramatisch of gruwelijks in. Dat is voor mij inspiratie voor een verhaal en zodra ik thuis ben, schrijf ik het op. Zo zit ik nooit om een verhaal verlegen.

Bovendien droom ik intens over mensen die ik nog nooit van mijn leven heb gezien en over gebeurtenissen die je niet mee wilt maken. Bij het ontwaken weet ik dat daar een verhaal in zit om uit te werken.
Gelukkig heb ik niet iedere nacht zulke benauwende dromen.

- Ben jij fulltime schrijfster of heb jij naast het schrijven nog een andere baan?

Twee jaar geleden ben ik aanzienlijk minder uren gaan werken om me meer op het schrijven te kunnen focussen, maar ik werk nog steeds als cliëntvertrouwenspersoon.

- Je hebt ervaring in de forensische psychiatrie. Wat houdt die job juist in?

Als cliëntvertrouwenspersoon bied ik cliënten een luisterend oor en geef ze desgewenst informatie over hun rechten of adviseer ze over de stappen die ze kunnen zetten. Als ze ontevreden zijn over de zorg, de accommodatie of de behandeling help ik ze de situatie bespreekbaar te maken en – zo mogelijk - op te lossen door samen in gesprek te gaan met bijvoorbeeld de behandelaar of de psychiater.
Cliënten zeggen weleens: ‘Hier ben jij mijn advocaat.’
In de forensische psychiatrie gaat het onder andere om cliënten die vanuit een psychiatrisch ziektebeeld een delict hebben gepleegd. Een deel van die cliënten krijgt – na het uitzitten van de gevangenisstraf – een gedwongen tbs-behandeling. In een forensische psychiatrische kliniek is het beveiligingsniveau iets lager dan in een tbs-kliniek.
Na 20 jaar werkervaring in de forensische psychiatrie werk ik nu als cliëntvertrouwenspersoon in de maatschappelijke opvang voor dak- en thuislozen.

- Is die ervaring een bron van inspiratie in de verhalen die je schrijft?

In mijn verhalen blijf ik ver van alles wat ik hoor. Als vertrouwenspersoon kan ik het niet maken om vertrouwelijke informatie in mijn verhalen te verwerken. Wel brengt mijn werk met zich mee dat ik me makkelijk kan verplaatsen in anderen. Mijn fictieve roman Binnenwereld bevat trouwens een tweede verhaallijn rondom een jongen met jeugd-tbs. Wat je daarin leest over hoe het in een gesloten kliniek gaat, is hoe het werkelijk is. Daarnaast heb ik samen met een ex-tbs’er een boek over zijn leven geschreven: Drie jaar cel en tbs. Non-fictie dus. In dat boek gaat het over de aanloop naar zijn delict, het strafproces en de tbs-behandeling.

- Is die ervaring ook in ‘Bloedwraak’ van nut geweest? Hoe?

Ik ben gefascineerd door de gewone mens die ondervindt hoe dun de scheidslijn tussen goed en kwaad is en onbedoeld in het kwaad terechtkomt. Dat is veel van ‘mijn’ cliënten ook overkomen doordat zij door hun achtergrond bijvoorbeeld beïnvloedbaar waren of in een situatie zaten, waarin zij geen uitweg meer zagen. Al zijn er ook veel mensen die willens en wetens de verkeerde dingen doen.

- Hoe zou je het boek promoten bij de thrillerlezers!? Waarom moeten zij ‘Bloedwraak’ oppakken?

Bloedwraak sleurt je mee in het verleden van Hellen en het geheim dat zij al jaren angstvallig verborgen houdt. Samen met haar dochter Natalia zoek je als lezer de puzzelstukjes van mysterieuze gebeurtenissen bij elkaar. Langzaam vallen de stukjes op hun plaats en worden Hellens geheim en Tara’s doodsoorzaak duidelijk, al komt Natalia daardoor ook in gevaar.

- Op de cover staat ‘psychologische thriller’. Waaraan moet een verhaal voldoen om die kwalificatie te krijgen volgens jou?

Voor mij staat een psychologische thriller voor een spannend verhaal met een diepere laag. Eigenlijk geldt dat voor veel thrillers.

- Als schrijfster van fictie laat je ‘de personages in jouw boeken balanceren op de dunne scheidslijn tussen goed en kwaad’. Kan je dat even verduidelijken?

Mijn personages zijn altijd gewone mensen die goed in het leven staan en niet verwacht hadden dat hun leven ooit zou kantelen door eigen of andermans toedoen. Een kat in het nauw maakt rare sprongen!

- ‘Bloedwraak’ is een fictief verhaal?


Ja, het is pure fictie.

- De titel verwijst naar een traditie die ver terug gaat. Over welke traditie gaat het dan?

Honderden jaren geleden was het in delen van Nederland toegestaan om de dood van een familielid te wreken door de dader te doden. Dat werd bloedwraak genoemd. In feite ging het om ‘oog om oog, tand om tand.’ Bloedwraak schijnt in een aantal Balkanlanden nog voor te komen.

-  Wat gaf jou de aanzet tot het verhaal van ‘Bloedwraak’? Hoe kwam zo’n oude traditie onder jouw aandacht terecht? En wat bedoel je met ‘de personages waren er ineens en dicteerden zelf hun verhaal’?

Het verhaalde ontstond vanzelf zodra ik mijn vingers op het toetsenbord van mijn laptop legde. Het is alsof de personages mij in hun leven trekken. Als ik aan het schrijven ben, hoor of merk ik niet wat er om me heen gebeurt en ben ik alleen maar daar waar het verhaal zich afspeelt.

Ineens kreeg ik het idee over een moeder die een groot geheim met zich meezeulde. Ik denk dat Hellen eindelijk van haar geheim af wilde en mij daarvoor uitkoos. Het was alsof ze het verhaal aan me dicteerde en haar dochters Natalia en Tara bij me introduceerde. Het begon met het thema.
Op dat moment wist ik niet dat er een naam bestond voor wat er in het verhaal gebeurde; dat ontdekte ik later toevallig en toen had ik meteen de titel voor het boek.

- Zoals de cover doet vermoeden staan drie vrouwen centraal in het verhaal: moeder Hellen en dochters Natalia en Tara. Zijn zij gebaseerd op echt levende personen?

Nee, hoor. Ze zijn puur fictief.

- Het verhaal in ‘Bloedwraak’ is af? Het is een stand alone?

Bloedwraak is een afgerond verhaal, al biedt het wel de mogelijkheid om erop voort te borduren met iemand die in Bloedwraak niet zo belangrijk is. Maar dat is niet mijn bedoeling en bovendien voel ik me niet uitgedaagd door dat personage.

- Tot slot: ben je alweer een ander boek aan het voorbereiden/schrijven? Mogen we daar al iets over weten?







Ik heb in januari een nieuwe thriller afgerond, welke ik graag in boekvorm zie verschijnen. Ik ben zelf enorm enthousiast over het verhaal, maar houd nog even geheim wat het thema is. Of dat een verstandige beslissing is? Geheimen kunnen tenslotte tot iets heel naars leiden; dat blijkt wel uit Bloedwraak!

Dank je wel Marcella, jij weet hoe je iemand nieuwsgierig kan maken. Als auteur weet jij het natuurlijk het best, maar narigheid lijkt me niet echt veraf. 😊 Is het raar om ernaar uit te kijken?

Bedankt voor de gelegenheid, Anita. Heel leuk!

donderdag 7 maart 2024

Bloedwraak van Marcella Kleine

 



Noodlottige beslissing

Professioneel gaat het Natalia voor de wind: in Villa Rosalia in Italië runt ze een succesvolle zaak als weddingplanner. Dat ze elke week dezelfde kaart met pentekening, zonder tekst, zonder afzender ontvangt bevreemdt haar. Dan komt het telefoontje van moeder Hellen vanuit Nederland: Natalia’s halfzusje Tara, 18 jaar, is dood.

‘Een geheim uit het verleden brengt een moeder en haar dochters in gevaar’. Deze quote op de cover schept hoge verwachtingen.

Na de schokkende tijding dat Tara niet meer is neemt de auteur de tijd om Hellen en Natalia voor te stellen. Natalia heeft geheimen die ze niet met Hellen deelt. Hellen zit steevast met een sigaret op de bank in het groezelige, armoedige appartement dat na de mooie villa haar nieuwe woonst is. Ook zij verzwijgt en ze liegt. Overmand door verdriet, zeker, maar ook gebonden door geheimen uit het verleden! ‘Hellen – verleden’ en ‘Natalia – heden’, wisselen in een vlot tempo en korte hoofdstukken elkaar af. Hellen is terug in het verleden en bewandelt chronologisch het pad dat de gebeurtenissen in het nu voorafgaat. De inertie van Hellen na Tara’s dood staat in contrast met de daadkracht van Natalia: er is veel dat om opheldering vraagt.

Op dat moment is het verhaal al voor een derde voorbij. In de privé-kliniek waar Tara verbleef komt het verhaal goed op gang. Vanaf dan klinkt ook de stem van Tara luid en duidelijk in het verhaal. Dat de drie hoofdpersonages, elk op een ander moment van de tijdlijn, in de ‘ik’-persoon hun visie op de gebeurtenissen geven heeft als effect dat de lezer zich door elk van hen afzonderlijk voelt aangesproken. Het brengt de drie personages heel dichtbij.

‘Bloedwraak’ is een verhaal over verlies en wraak – tuurlijk! -, over belaging, angst, verdriet, chantage en eenzaamheid en ja, ook diepe liefde. Is er werkelijk een complot? Wie heeft het op de drie vrouwen gemunt? Welke rol speelt het verleden in het heden?

Na een vrij trage start komt de actie goed op gang en loopt de spanning op. De plottwist verrast maar verklaart ook onmiddellijk alles. De ontknoping is actievol maar laat zich wel voorspellen. Geen losse eindjes; het verhaal wordt mooi afgerond.

‘Bloedwraak’ brengt een fictief verhaal waarin de schrijfster haar personages laat ‘balanceren op de dunne scheidslijn tussen goed en kwaad’. Ik heb ervan genoten.

3.5 kraaien



 

vrijdag 6 september 2019

Win In het verborgene van Marcella Kleine GESLOTEN

In juni verscheen In het verborgene van Marcella Kleine en ik was opnieuw weer enthousiast over haar laatste boek. De recensie stond afgelopen dinsdag online. Nu mogen wij ook een exemplaar verloten.

Waar gaat In het verborgene over?

Als de zoektocht naar de ware Jakob uitmondt in een misdrijf…


Wanneer Vera's zoektocht naar de ware Jakob wederom op een teleurstelling uitloopt, wordt zij gedreven tot het plegen van een misdrijf. Tijdens haar dagelijkse werk in een luxe cadeauwinkel probeert Vera haar misdaad krampachtig verborgen te houden. Ze blijkt echter niet de enige met een dubbele agenda te zijn. Als haar werkgever plotseling verdwijnt, belandt Vera in het wespennest van een criminele organisatie.


Wat te doen om kans te maken op een gesigneerd exemplaar?
Noem twee andere titels van de hand van Marcella Kleine en hoeveel kraaien kreeg In het verborgene op Thrillerlezers?

WINNAAR: Kaylie Kosse


dinsdag 3 september 2019

In het verborgene van Marcella Kleine


Titel: In het verborgene
Auteur: Marcella Kleine
Publicatiedatum: juni 2019
Uitgeverij: Uitgeverij RS
Recensie door Ink
Waardering: vier kraaien

Achterflap
Wanneer Vera’s zoektocht naar de ware Jakob wederom op een teleurstelling uitloopt, wordt zij gedreven tot het plegen van een misdrijf. Tijdens haar dagelijkse werk in een luxe cadeauwinkel probeert Vera haar misdaad krampachtig verborgen te houden. Ze blijkt echter niet de enige met een dubbele agenda te zijn. Als haar werkgever plotseling verdwijnt, belandt Vera in het wespennest van een criminele organisatie.

Mijn mening
Vera is fors en te dik en tijdens het daten wordt ze steeds afgewezen. Op de welbekende mooie rake schrijfwijze zet de auteur dit personage neer. Je voelt gewoon medelijden bij haar strijd in het dagelijkse leven. Vera neemt de touwtjes wel heel heftig in eigen handen, begaat een misdaad waarbij heel duidelijk wordt dat dit personage toch enigszins niet helemaal in orde is en dit is lichtelijk zacht uitgedrukt. Hoe deze Vera neergezet wordt, geeft een mooi indringend en intrigerend beeld van haar personage.

Een van de krachten van Marcella Kleine is dat ze personages kan neerzetten die voor jou als lezer tot leven komen. Wat er dan ook voor zorgt dat je in het eerste deel van het boek ook hartelijk zit te schaterlachen om het verhaal van wat Vera uithaalt. Maar dan kantelt het verhaal. Er komen nogal wat wendingen en balanceert het op het randje van to much: moord, mensensmokkel. Het is aan de kwaliteit van Kleine te wijten dat ze het netjes binnen boord houdt op een goede wijze. Uiteindelijk wordt het verhaal naar alle tevredenheid afgerond; een flink aantal hoofdpersonen vallen samen in het verhaal en dat verraste mij wel degelijk.
De zaak lijkt afgesloten en iedereen belooft te zwijgen om zo gewoon mogelijk verder te kunnen leven. Zoals Vera zelf al aangeeft lijkt alleen zij zich te schamen en de anderen zijn alleen bang voor het uitkomen.
Dan vervolgt de gewone dagelijkse gang van zaken waar Vera opeens een onverwachtse liefde blijkt te hebben.

Conclusie
Is er eigenlijk een boek in de rij van intussen vele boeken van deze auteur die ik niet goed vond? Natuurlijk heb ik mijn voorkeur welk boek ik dan het allerbeste vind. Ik denk dat iedereen wel bij zijn favoriete auteurs een van de boeken als favoriete zal bestempelen.
Ik ben een groot liefhebber van Marcella Kleine haar boeken. Nadeel is dan dat elke keer de verwachting hoog ligt. Tot nu toe worden mijn hoge verwachtingen steeds weer waar gemaakt.
Ook ‘In het verborgene’ pakte mij in.
Ik zou Marcella een bekende uitgeverij gunnen, zodat haar boeken nog verder kunnen komen onder een groot publiek.



donderdag 4 juli 2019

Omdat ik je mis de wereld in

Op zaterdag 29 juni wakker worden, best wel ver weg van het Bredase, in Friesland. In een best wel warm huis. Langzaam wordt het steeds warmer en hikken we er best wel tegenaan dat we straks 1,5 uur in een auto zonder airconditioning moeten gaan rijden. Bovendien, extra argument, speelt het dameselftal om 15.00 een belangrijke wedstrijd en als ik iets graag zie...dus eerlijk is eerlijk: ik loop wat te zeuren rond het ontbijt. Verzin dingen als zal ik op Frodo, de kat van vriendin, passen of het huis bewaken. Maar nee, dat hoeft echt niet. Ik moet mee.

Om half 1 dan maar op pad. In een gloeiend oventje stappen we in en de meeste dingen wennen, maar enorme hitte wordt steeds erger. Lijkt het. Och, en kijk eens hoe wij boffen: er is een stuk weg afgesloten...een stukje omrijden dus en een half uur langer onderweg.



Uiteindelijk komen we 15.05 aan. Te laat dus zelfs.
Maar Jacqueline lijkt oprecht blij dat we binnenkomen. Een groot gllas koud water en het feest begint. Auteur Marcella Kleine interviewt Jacqueline. We horen hoe Jacqueline is begonnen met schrijven, dat er ook eens een roman zal gaan komen, waar ze graag schrijft en wat ze bijvoorbeeld zelf graag leest.

Marcella Kleine is trouwens 1 van mijn favoriete auteurs. Veel te onbekend, echt zonde. Ik las vorige week haar nieuwe boek In het verborgene uit en die was opnieuw goed.
Zoals altijd gebeurt wordt er een stuk voorgelezen en daarna het boek uitgereikt. Linda Jansma mocht naar voren komen. Als iemand daar niet blij van wordt om voor een groep te staan...dan is dat deze auteur. Zoals later Jacqueline zei: Linda verdiende het. Positief bedoeld.



Dan is het tijd voor de borrel en signeren. En tijd om met wat mensen te kletsen: gesprekken over bijvoorbeeld puppies, lelijke honden ( de mijne), redactiewerk en boeken. Op een gegeven moment moesten we toch echt dat groene autootje weer in voor de terugrocht. Blik op oneindig, tijd uitzitten en in het dorpje snel de tuin met schaduw in en water tanken.

We hebben het met liefde gedaan, maar nooit meer met temperaturen van 33 graden. 


Ink

vrijdag 21 juni 2019

Nu te koop vanaf vandaag

Vandaag verschijnt In het verborgene van Marcella Kleine.

Als de zoektocht naar de ware Jakob uitmondt in een misdrijf…

Wanneer Vera's zoektocht naar de ware Jakob wederom op een teleurstelling uitloopt, wordt zij gedreven tot het plegen van een misdrijf. Tijdens haar dagelijkse werk in een luxe cadeauwinkel probeert Vera haar misdaad krampachtig verborgen te houden. Ze blijkt echter niet de enige met een dubbele agenda te zijn. Als haar werkgever plotseling verdwijnt, belandt Vera in het wespennest van een criminele organisatie.


Over de auteur:
Marcella Kleine werkt met mensen die door psychische problemen zijn vastgelopen en delicten hebben gepleegd. Daarnaast schreef ze niet alleen Souvenir, maar ook de psychologische thriller Schemergebied en de spannende romans Schijnvertoning, De Voltooiing en Vilein.

woensdag 29 mei 2019

Verwacht in juni, deel 3

Op 17 juni

De eilanden bevat tien gloednieuwe spannende verhalen van Suzanne Vermeer, de koningin van de zomerthriller. Ideaal voor op het strand of aan het zwembad.

Zeven eilanden, zeven vrouwen, zeven geheimen. Koop bij bol.com












Op 18 juni

Wanhoop is een spannende jeugdthriller van oud-rechercheur Eva Burgers. Voor fans van Mel Wallis de Vries en jongeren vanaf 13 jaar die van spannende boeken houden. Met politie niet betreden-elastiek.

Olivia twijfelt over haar relatie met Roan en besluit tot zijn wanhoop om een halfjaar naar Parijs te gaan. Als ze een baantje vindt in de Parijse boekwinkel Shakespeare and Company en daar bevriend raakt met Susan en Lily, is ze hem al bijna vergeten.
Tot het moment dat ze anonieme dreigberichtjes ontvangt. Wanneer ze op weg naar huis wordt gevolgd, voelt ze zich niet langer veilig. Maar juist als de politie wil ingrijpen, verdwijnt Olivia spoorloos. Koop bij bol.com






Op 19 juni

Vier jaar nadat Vera uit de achtertuin van haar ouders spoorloos
verdwijnt, raakt er opnieuw een meisje vermist. Tegelijkertijd wordt
een ander ontvoerd meisje teruggevonden. Esmee, de moeder van
Vera, is ervan overtuigd dat er een verband bestaat tussen de verdwijningen.
Ten einde raad wendt ze zich tot een dubieuze onderzoeksjournalist,
die meer over de vermissing van Vera en de andere
meisjes lijkt te weten. Is hij te vertrouwen? En kan hij, zoals hij
beweert, Vera terug naar huis brengen?





Koop bij bol.com



Op 20 juni

"Hello, we are looking for highly intelligent individuals.'
Aanvankelijk lijkt CARPA 3521 een speelse manier om sollicitanten te werven met puzzels op het
internet. Anja's broer, Geus, laat zich graag uitdagen en al snel is hij door de eerste ronde heen. Maar wanneer hackers een sluis overnemen, beseft Anja hoe hoog de inzet is en dat haar broer in gevaar is. Maar hij niet alleen. Een winterstorm nadert. Is Nederland nog wel veilig? Koop bij bol.com









Op 21 juni

Als de zoektocht naar de ware Jakob uitmondt in een misdrijf…

Wanneer Vera's zoektocht naar de ware Jakob wederom op een teleurstelling uitloopt, wordt zij gedreven tot het plegen van een misdrijf. Tijdens haar dagelijkse werk in een luxe cadeauwinkel probeert Vera haar misdaad krampachtig verborgen te houden. Ze blijkt echter niet de enige met een dubbele agenda te zijn. Als haar werkgever plotseling verdwijnt, belandt Vera in het wespennest van een criminele organisatie. Koop bij bol.com

dinsdag 10 april 2018

Binnenwereld van Marcella Kleine

Titel: Binnenwereld
Auteur: Marcella Kleine
Publicatiedatum: November 2017
Uitgeverij: Romadevi Stories


Zes jaar na het verongelukken van haar man geeft de jonge weduwe Lynnette zich over aan een nieuwe liefde, al blijft het onverwachtse verlies van haar echtgenoot een gapende wond waarover zij moeilijk kan praten. 
De ernstig gedragsgestoorde Jordy is veroordeeld tot jeugd-tbs en wordt behandeld in een gesloten kliniek. Wanneer zijn moeder overlijdt, leest hij in haar dagboek wat zij al die jaren voor hem verborgen heeft gehouden. Ondanks zijn verdriet brengt het hem ook iets goeds. 
Als de wegen van Lynnette en Jordy elkaar kruisen, wordt zij met een pijnlijke waarheid geconfronteerd die haar in staat stelt kritisch naar zichzelf te kijken. 


Mening
Het verhaal wordt wisselend vanuit Lynette en Jordy vertelt. Marcella koos voor de ik-vorm en de derde persoon en eigenlijk vind ik dat altijd wel fijn om te lezen. De ik-vorm is voor Lynette, deze is een vrouw die een aantal jaren rouwde om het verlies van haar grote liefde Patrick die bij een ongeval om het leven kwam. Ze ontmoet tijdens een avond uit Michel die haar overlaadt met aandacht. De strijd die Lynette voert tussen haar rouwen en openstellen voor een nieuwe liefde zet Marcella mooi gevoelig neer. De voorzichtige stapjes, maar ook het verliezen van nog normaal kunnen denken komt zeer waarheidsgetrouw over. Het zo graag willen en je omgeving gaan verwaarlozen en vooral allerlei signalen weg drukken. Michel is een uiterst charmante man, maar langaam aan komen de barstjes in het masker van deze man. Zoontje Nicky gaat zich steeds meer terugtrekken. Vriendin en ouders van Lynette waarschuwen haar steeds opnieuw.

Ook hebben we buurman Jurgen die zich veelvuldig opdringt en stapelverliefd is op Lynette. Hij wil graag met haar trouwen. Op een bijna stalkende wijze houdt hij haar in de gaten. Lynette gebruikt hem vervolgens wel door zoontje Nicky veel achter te laten bij haar buurman, zodat zij naar Michel kan.

Het andere hoofdpersonage in Binnenwereld is Jordi, deze heeft een Pij-regeling (in de volksmond jeugd -TBS) en leert omgaan met zijn woede-aanvallen. Het verhaal loopt parallel met het verhaal van Lynette en lang is onbekend wat de verhaallijnen metelkaar te maken hebben. Ook Jordi wordt uitstekend neergezet door de auteur. 


"Soms is hij zo buiten zinnen dat hij zijn wil niet kan sturen en nog agressiever wordt. Maar andere keren weet hij te stoppen om erger te voorkomen. Dan is het alsof hij alleen maar voor de kick door het lint gaat, maar tegelijkertijd heel goed weet wat hij doet. De leiding jennen en dwarszitten, want reken maar dat het voor hen een rotervaring is om iemand te separeren.”

Ik krijg gewoon herinneringen en heimwee naar mijn oude werk in de gesloten opvang . Als hij in het bezit komt van het dagboek van zijn overleden moeder, zorgt  dat vervolgens voor bepaalde ontwikkelingen zodat de verhalen samen zullen gaan komen.

Het boek lijkt lang een gewone roman en ook denk je lang wel te weten wat er zal gaan gebeuren. Door de plotwendingen vraag je je af hoe het nu toch inelkaar zit: wie is nu toch fout en op welke manier dan. Marcella heeft een mooi plot uitgesponnen met een verrassend einde. Een psychologisch verhaal met  spannende elementen.

4 kraaien voor Binnenwereld
Ink

woensdag 8 november 2017

De favoriete boeken van Marcella Kleine

Het verzoek om mijn top 3 van favoriete boeken door te geven had ik heel makkelijk kunnen afwijzen door naar waarheid te antwoorden dat ik die niet heb. Veel leuker vond ik het echter om eens na te denken over al die boeken, die ik in de loop der jaren heb gelezen en af te wachten welke er kwamen bovendrijven. Het begon inderdaad te borrelen en al snel verschenen ze aan de oppervlakte: Als kind las ik graag de boeken over Rozemarijntje, geschreven door W.G. van de Hulst. ‘Rozemarijntje en Rooie Pier’ is me het meest bijgebleven. Daarna kwamen alle boeken van De Vijf over vier avontuurlijke kinderen en een hond. De schrijfster was de Britse Enid Blyton, maar die was al overleden toen ik haar boeken ontdekte. 


Elke week haalde ik een stapel boeken uit de bibliotheek, maar ik herinner me uit mijn kindertijd geen andere boeken dan die ik noemde. Als tiener verslond ik de boeken van Victoria Holt en smulde van alle drama en romantiek. En natuurlijk was er in al haar verhalen dat verlangen naar die ene: soms geheimzinnig, maar altijd zinderend mannelijk en onbereikbaar bovendien. Maar op het eind kregen ze elkaar toch. Ik vond de tijd en locaties van haar boeken ook heerlijk: een vleugje historie vermengd met idyllische landgoederen of boeiende kastelen. 


Daarna brak mijn Konsalik-periode aan. Waar Victoria Holt de tedere gevoelens van de liefde beschreef, hanteerde Konsalik een andere pen. Hartstochtelijke liefdes en alles verterende verlangens spatten van het papier af. Zijn boeken waren spannend bovendien. Ook het decor van Konsaliks verhalen stond in schril contrast met de dromerige landschappen van Holt: Siberië, Kazachstan, Sarajevo, Praag, Sinaï, Hong Kong, de Stille Zuidzee en gebieden als een toendra en of een taiga. Tegenwoordig kan ik de boeken van Holt en Konsalik overigens niet meer lezen omdat ik ervan gruwel. Je boekensmaak kan dus veranderen door de jaren heen! 

Ik zal ook wel andere boeken hebben gelezen, maar die kan ik me niet herinneren. Op een aantal van de boekenlijst van de Havo na: ‘De gedaanteverwisseling’ van Franz Kafka, ‘Bleekers zomer’ van Mensje van Keulen en ‘Het leven is vurrukkellijk’ van Remco Campert. Waarom ik deze drie nog zo goed weet? Misschien omdat ze de triestheid van het leven uitstraalden. 
Tja, en dan alles wat daarna kwam. Dat was veel, heel veel, want ik houd van lezen. Natuurlijk zijn bepaalde boeken me bijgebleven en heeft een aantal zelfs diepe indruk op me gemaakt. Of het daardoor mijn favoriete boeken werden? Nee, dat ook weer niet, want elke voorkeur werd weer ingehaald door een volgend boek. 

Laat ik daarom vertellen welke drie boeken uit de afgelopen twee maanden mij het meest zijn bijgebleven: ‘Grootser dan ik’ van Suzanne Brink, ‘Voor wie ik heb liefgehad‘ van Marcel Vaarmeijer en ‘Rode sneeuw in december’ van Simone van der Vlugt. Drie boeken met totaal verschillende verhaallijnen, maar waarvan de hoofdpersonen nog dagen na het dichtslaan van het boek met mij mee meeliepen. Zelfs nu – veel boeken later – kan ik ze nog goed voor de geest halen, terwijl ik voor de tussenliggende boeken héél diep moet graven. 

P.S. Nieuwsgierig naar mijn boeken? Zie www.marcellakleine.nl

zaterdag 11 maart 2017

Bloed op zand - deel 10 (door Marcella Kleine)

Pisnijdig was ze omdat ze er met open ogen was ingetrapt. Ze leek zelf wel stekeblind. Al voordat ze naar Aiden gingen, voelde ze dat Charles gespannen was. Die twee mannen hadden een lange staat van dienst en hadden samen voor hete vuren gestaan. Zij als nieuwkomer – ‘groentje’ noemde Charles haar vaak plagerig, maar de kritische ondertoon ontging haar nooit – had vergeleken bij hen nog veel te leren. Echter, één ding had ze op Charles voor. Haar onderbuikgevoel. Charles voerde iets in zijn schild. Aanvankelijk dacht ze nog dat hij nerveus was omdat het zijn eerste weerzien met Aiden zou zijn na die onfortuinlijke gebeurtenis, waarbij Aiden zwaargewond was geraakt. Maar toen ze de blauwe Volvo niet meer in haar achteruitkijkspiegel zag, wist ze zeker dat ze het bij het rechte eind had. Charles trok zijn eigen plan. Ze had hem al een paar berichtjes gestuurd, maar hij reageerde niet.
Ze was ook boos op zichzelf. Waarom had ze er zo gemakkelijk mee ingestemd om op eigen gelegenheid naar Aiden te gaan? Het lag toch veel meer voor de hand om samen te gaan, zoals ze altijd deden? Het was duidelijk dat hij gewoon geen zin had om haar – groentje – mee op sleeptouw te nemen nu hij zijn oude maat weer aan zijn zijde had. Liever een blind paard dan een domme koe blijkbaar.
Ze besloot terug te gaan naar kantoor, maar eerst moest ze gehoor geven aan haar nicotineverslaving. Ogenschijnlijk rustig draaide ze haar auto het parkeerterrein bij het tankstation op. Nog één keer belde ze Charles. Weer nam hij niet op. Even kwam de gedachte bij haar op dat er iets aan de hand zou kunnen zijn, maar haar eerdere veronderstelling lag meer voor de hand. De maatjes werkten liever als vanouds samen, al vroeg ze zich af of Aiden daartoe wel in staat zou zijn.

Ze wierp een blik in de spiegel, herschikte haar haren, stapte uit en schrok. Naast haar auto stond een man, wiens staalblauwe ogen haar strak aankeken. Alle weerbaarheidstrainingen ten spijt verstarde ze onder zijn indringende blik, terwijl haar hart als een bezetene tekeer ging. Pas bij zijn eerste woorden durfde ze weer adem te halen. Ze dwong zichzelf naar de smalle lippen boven het rossige baardje te kijken, alsof ze zo elk woord beter in zich op kon nemen. Hij gaf haar instructies.
Even vroeg ze zich af waarom de man, die niet vertelde wie hij was, dacht dat zij de bevelen zou opvolgen. Maar bij zijn volgende woorden wist ze dat ze geen keuze had.
‘Ik weet wat je gedaan hebt, Ivette den Brucke. Jij en ik weten wat er schuil gaat onder dat onschuldig uitziende koppie.’
De grond leek onder haar voeten weg te zakken. Ze sloot haar ogen en zocht steun tegen de auto. Wie was deze man, wat wist hij precies? Alsof hij haar gedachten hoorde, gaf hij antwoord.
‘Ik weet alles.’

Hij kon het niet weten, dat kon gewoonweg niet. Het…. Ze kneep haar ogen nog steviger dicht om de beelden die zich aan haar netvlies opdrongen, te verdrijven. Verwoed schudde ze haar hoofd. Haar geheim mocht nooit uitkomen, ze moest doen wat deze man haar opgedragen had.
Verslagen opende ze haar ogen. De man was weg. Angstig keek ze rond, maar hij was nergens te bekennen. Om haar heen stopten auto’s, terwijl andere weer vertrokken. Alsof de wereld niet had stilgestaan. Alsof haar leven niet voor de tweede keer werd bedreigd.
Met trillende vingers sloot ze het autoportier af om naar de Shell shop te gaan. Net als toen snakte ze naar de kalmerende werking van een sigaret.

dinsdag 7 februari 2017

Vilein - Marcella Kleine

Auteur:   Marcella Kleine
Titel: Vilein
Uitgever: Romadevi Stories



  • Datum uitgifte: 
  • november 2016
  • Achterflap
    Als de man van Julia dood wordt aangetroffen, wordt voor Julia het gezegde 'Het leven begint bij veertig' waarheid. Na jarenlange onderdrukking voelt ze zich eindelijk bevrijd. Een reeks ongrijpbare gebeurtenissen zet haar leven echter op zijn kop. Vertwijfeld vraagt Julia zich af wat haar rol in het geheel is. Wanneer het verleden het heden inhaalt en ze de ontbrekende puzzelstukjes van haar traumatische jeugd kan invullen, wordt ze opnieuw het slachtoffer van een vilein persoon.

    Julia is de hoofdpersoon in dit verhaal, die via vele dagboekfragmenten aan ene Sophie vertelt wat haar bezig houdt en wat zij ontdekt. Deze schuin gedrukte dagboekfragmenten staan, afgewisseld met het verhaal, ook in de ik-vorm. Dit zorgt ervoor dat de dagboekfragmenten regelmatig dubbel het verhaal lijken te vertellen. Behalve in de fragmenten uit haar verleden versterken de dagboekdelen het verhaal niet.


    Het verhaal begint met een zwaar getraumatiseerde vrouw wie opgroeit in een gezin met een zeer dominante vader met losse handen. Ze trouwt vervolgens met een soortgelijke man.
    Als haar man na haar verjaardagsfeestje dood gevonden is, kan zij alleen maar opgelucht zijn en zich bevrijd voelen. Het verhaal lijkt een periode duidelijk te zijn in wie de dood veroorzaakt heeft, maar daar komen regelmatige goede plotwendingen naar voren en word je weer op een ander verkeerd been gezet.
    Waar gaat dit verhaal heen?

    De schrijfster is zoals altijd goed in het schetsen van de personages en ook Julia wordt goed neergezet.  Eerlijk gezegd roept deze Julia bij mij meer irritatie dan het beoogde medelijden op. Ik heb de hele tijd iets van 'kom op zeg!'. Vreselijk natuurlijk wat haar overkomt en begrijpelijk dat je een soortgelijk iets als je gewend bent uit je ouderlijke omgeving opgezocht hebt door een zelfde soort man als jouw vader te trouwen. Maar waarom duurt het zo lang voor je klaar bent met deze zeer lang durende situatie? Maar durf je opeens vanuit het niets wel op te treden? 

    Intrigerend is wie toch de persoon Sophie is aan wie ze schrijft in een dagboekvorm.
    Duidelijk wordt dat er vroeger iets anders naast de mishandelingen heeft plaatsgevonden wat doorwerkt in het heden. Natuurlijk heb je zelf allerlei gedachten wie deze Sophie zal kunnen zijn. Als duidelijk wordt wie de persoon Sophie is gaat het verhaal verder uitrollen. De daadkracht van Julia blijft mij vreemd voor komen. De verandering van een timide bangig persoon naar wie ze in de loop van het boek is geworden. 

    Langzaamaan via foute aannames van jezelf zijn personen via plotwendingen niet diegenen die je verwacht wie ze zijn. Je wordt als lezer een bepaalde richting op gestuurd en als ervaren lezer weet je dat er dan nog een gigantische plotwending zal moeten gaan gebeuren. Toch voelde ik een aantal dan niet aankomen.
    Jammer vond ik dat er wel heel veel papierwerk op steeds verschillende plekken gevonden werd. Qua schrijfstijl begrijpelijk om zo nieuwe puzzelstukjes in het verhaal te verwerken. Voor mij onbegrijpelijk als ervaren thrillerlezer meegaand in een verhaal dat de hoofdpersoon op zoveel plekken iets vindt. Logische vraag die ik dan zou stellen is waarom niet alles op 1 geheime plek verstopt werd.

    Marcella Kleine is een schrijver met een zeer prettige schrijfstijl. Het lukt haar om verschillende boeken af te leveren die niet lijken op de vorige. Al heeft het psychologische gedeelte wel altijd de boventoon. Daar zit ook zeker haar kracht in door hoofdpersonen sterk neer te zetten. Zodoende kan je je goed verplaatsen. Veel lezers zullen door Marcella schrijfwijze ook meeleven met Julia en wat leren over hoe het leven van vrouwen in jouw omgeving zou kunnen zijn die achter de deuren mishandeld worden en naar de buitenwereld de schijn op kunnen houden.

    3,5 ster

    Plot 3,5
    Spanning 3
    Schrijfstijl 4,5
    Leesplezier 3
    Psychologie 3

    Ink


    Bekijk op bol.com

    woensdag 11 januari 2017

    Bianca's leesweek

    Nog volop genietend van een weekje vakantie en ik heb dus ook voldoende tijd om een paar boeken te lezen.

    Zodra het 1 januari is gaat de kerstboom eruit, maar de kaarsjes blijven voorlopig nog, zo gezellig. Samen met mijn meiden ga ik nog een keer naar de bioscoop, deze keer genieten we van Onze jongens, een echte vrouwenfilm met ook een hoge dosis humor en zelfs op het einde laat ik nog een traantje, maar moet eerlijk bekennen dat ik daar niet veel voor nodig heb.
    Kan bijna door voor dramaqueen, zo makkelijk laat ik ze vloeien.
    Ik lees mijn manuscript voor LetterRijn uit en daar laat ik het verder qua info bij, zo zijn nou eenmaal de regels ;-)
    Daarna gelijk door in Blind date, de nieuwste van Marelle Boersma die ik mag pre lezen voor de blogtour waar Thrillerlezers aan mee doet. Een heerlijk spannende feelgood waar ik enorm van genoten heb. Ik hou wel van spannende boeken waar ook aandacht is voor erotiek en een hoge dosis liefde, deel je mijn mening dan is Blind date zeker iets voor jou.
    Het boek leest lekker en binnen twee dagen kan ik nummer drie van deze week dus al oppakken, en dat is Vilein van Marcella Kleine.

    Vilein staat voor slecht, boosaardig, geniepig, een passende titel voor dit boek waar het maatschappelijke onderwerp huiselijk geweld op een speciale manier aan de orde wordt gebracht.
    Persoonlijk vond ik de schrijfstijl van dit boek wat minder, maar je moet hem zeker lezen om hier een goed oordeel over te kunnen vellen. Kan me voorstellen dat andere lezers het totaal niet met mij eens zijn. Vilein is overigens niet mijn eerste kennismaking met Marcella Kleine, heb een tijd geleden Hels gelezen wat ze samen met Marjolein van der Gaag heeft geschreven gelezen, die vond ik persoonlijk spannender en prettiger lezen.

    Nu maak ik alvast een kleine start in De doden hebben geen verhaal van Gard Sveen, zeer benieuwd naar dit boek, de verschenen recensies beloven in ieder geval veel goeds.
    We sluiten onze vakantie af met een heerlijk etentje ter ere van mijn vaders 70e verjaardag en daarna moeten we helaas allemaal weer in de structuur, op tijd uit bed, werken, school en andere verplichtingen zijn weer aan de orde van de dag.

    Tot de volgende leesweek maar weer….

    Bianca