Arjan Alberts ondervraagd

C: Daan Brand

Het boek Natan Z. is aan het rondzingen op internet met alleen maar positieve ervaringen van lezers. De schrijver is Arjan Alberts en op internet staat het volgende: Arjan Alberts (1975) is schrijver en jurist. Hij werkte zeventien jaar voor het Ministerie van Justitie en Veiligheid. De laatste jaren was hij als coördinerend inspecteur verantwoordelijk voor incidentonderzoek in gevangenissen en tbs-klinieken. Sinds 2017 heeft hij zijn eigen juridisch adviesbureau.

Wij wilden meer weten van deze auteur.

*Wil je je aan de hand van 5 woorden aan onze lezers voorstellen?

Vader, schrijver, jurist, dromer, bedenker.

*Je boek Natan Z wordt enorm goed ontvangen? Hoe ervaar je dat?

Het voelt een beetje onwerkelijk. Heel lang is Natan Z. mijn wereld geweest en vanaf het moment dat het boek uitkomt open je de deuren naar die wereld en kan iedereen daarin rondstruinen, zich vergapen, verwonderen en alles wat je koestert aan diggelen slaan. Iedereen kijkt met andere ogen en heeft andere verwachtingen en als de reacties dan positief zijn dan geeft dat natuurlijk veel energie.

*Wanneer begon je met Natan Z.? Hoe ontstaat het idee en hoe dan

verder?

In de winter van 2004 was ik voor het eerst op een locatie in de Franse Alpen die een belangrijk decor vormt in Natan Z. Ik zag meteen de potentie van deze locatie voor een spannend verhaal. Ik werkte toen al voor justitie en hield me bezig met terrorismebestrijding. Sindsdien ben ik zeker tien keer op die locatie geweest en wilde elk detail van de omgeving leren kennen zodat ik mijn verhaal als een film zou kunnen vormgeven. In de winter van 2017 was ik net na de jaarwisseling opnieuw op deze locatie en had een korte vakantie tussen twee belangrijke tbs-onderzoeken in. Toen bedacht ik de contouren van Natan Z. De maanden daarna werkte ik de opzet van het verhaal verder uit.

*Schreef je hier voor al verhalen of kom je helemaal out of the blue met je eerste verhaal gelijk in boekvorm?

Ik heb twee keer eerder een verhaal geschreven. Mijn eerste verhaal schreef ik toen ik 18 jaar was. Het was een sciencefictionverhaal over een reis langs planeten. Mijn tweede verhaal schreef ik acht jaar geleden. Dat ging over een terroristische aanslag. Mijn leerschool was het schrijven van deze twee verhalen. Ik heb twee keer een verhaal uitgedacht en een project afgerond, maar vooral veel meters gemaakt.

*Waarom koos je voor een thriller? En niet bijvoorbeeld een non fictieboek?

In het najaar van 2016 keek ik naar het programma ‘De pennen zijn geslepen’. In dat programma werd een aantal bekende Nederlanders begeleid bij het schrijven van een thriller. Als ik nu terugdenk aan dat programma dan denk ik dat dat beslissend in de keuze voor een thriller is geweest.

*Je gebruikte een niet vaak voorkomend onderwerp als de tbs. Terwijl het de leefwereld is van de gevaarlijkste veroordeelden van het land. Was het voor jou vanaf de start duidelijk dat je dit onderwerp wilde?

Ik wilde eigenlijk een legal thriller schrijven. Maar toen ik de opzet voor het verhaal maakte was ik vooral met mijn gedachten bij de dingen die ik in de tbs-klinieken zag gebeuren. Die dingen kregen daardoor een hele natuurlijke plek in het verhaal. Natan Z. heeft natuurlijk een legal aspect, maar het is vooral een thriller die zich afspeelt binnen de muren van de tbs-kliniek.

*Door je functie van coördinerend inspecteur was je verantwoordelijk voor incidentonderzoek in gevangenissen en tbs-klinieken. Je had met best heftige zaken te maken lijkt mij. Wat vond je het mooie aan jouw werk toen. En wat trok je minder?

Veel onderzoeken die ik deed hadden te maken met beveiligingsrisico’s. Invoer van verboden goederen als wapens en drugs en risico’s op ontvluchting. Het mooie van mijn werk was dat ik voor klinieken inzichtelijk kon maken hoe tbs’ers drugs en zelfs vuurwapens de kliniek in zouden kunnen smokkelen en dat dit direct tot maatregelen leidde om dit te voorkomen.

Het zwaarste vond ik het onderzoek naar een incident waarbij een medewerker van een tbs-kliniek om het leven was gebracht door een tbs’er. De impact die dit had voelde je in de hele organisatie en verschillende interviews verliepen zeer emotioneel.

*Ook al is TBS altijd nodig, maar kunnen ze het ooit goed doen daar? De maatschappij hoort alleen maar als het fout gaat. Op verjaardagen zal een sociotherapeut niet graag noemen welk werk hij waar doet. Hoe reageerde men eigenlijk op jouw werk?

C Daan Brand

Ik denk dat mensen die in de tbs werken daar met recht trots op mogen zijn. De tbs ligt altijd onder een vergrootglas omdat de impact enorm kan zijn als het misgaat. Maar er gaat ook heel veel goed. Per jaar zijn er 50.000 verlofbewegingen van tbs’er en het gaat zeer zelden fout. Ik deed voor justitie niet alleen onderzoek in tbs-klinieken. Ik was bijvoorbeeld verantwoordelijk voor een omvangrijk onderzoek naar de aanpak van ondermijnende criminaliteit. Binnen de grenzen van wat je met de buitenwereld kunt delen kon ik op verjaardagen over veel maatschappelijke onderwerpen meepraten.

*Wat voor werk doe jij nu precies?

Sinds juli 2017 heb ik mijn eigen adviesbureau “Comply4u” en ondersteun ik bedrijven en instellingen bij het naleven van wet- en regelgeving.

Terug naar boeken:

*Wat lees jezelf graag?

Ik ben gek op verhalen die aan je trekken. Waar je elk moment van de dag aan moet denken en die je eigenlijk niet kunt wegleggen. Dat kan een spannend verhaal zijn, maar ook een verhaal dat gewoon heel mooi of ontroerend is. Dat had ik bijvoorbeeld bij “For Whom the Bell Tolls” van Hemingway en bij Angela’s Ashes van Frank McCourt. Dat laatste boek las ik toen ik in Ierland woonde en beleefde ik daardoor misschien wel extra intens. Verder heb ik veel van Isabel Allende, John Irving, Leon de Winter en Nicci French gelezen. En bijna alles van John Grisham. Tijdens de eerste week van mijn rechtenstudie keken we met 500 eerstejaars naar “The Firm” en die film maakte zoveel indruk dat ik daarna veel van zijn boeken versleten heb.

*Welk boek las je onlangs en vind je een echte aanrader?

Ik las “De Heilige Rita” van Tommy Wieringa en “De acht bergen” van Paolo Cognetti en vond beide heel mooi geschreven. Aan het einde vielen beide verhalen voor mij echter een beetje dood. Wat langer geleden las ik “De waarheid over de zaak Harry Quebert” van Joel Dicker. Dat boek sprak me erg aan. Het is vrij complex van opzet en filmisch geschreven. Het hele boek lijkt te draaien om liefde en moord, maar eigenlijk gaat het om iets heel anders. Die gelaagdheid in een boek en de lezer omverblazen met iets wat hij niet ziet aankomen vond ik heel erg knap.

*Hoe moeten we jou schrijvend voorstellen?

Schrijven achter de laptop doe ik het liefste ’s ochtends. Als ik diep in een verhaal zit ben ik daar in mijn hoofd de hele dag mee bezig. Sommige hoofdstukken heb ik ’s avonds of ’s nachts of tijdens een wandeling helemaal uitgedacht en staan daarna in een keer op papier. Andere hoofdstukken vormen zich tijdens het schrijven.

*Nadeel van zoveel lovende reviews lijkt mij starten aan een nieuw

boek? Ben je al begonnen?

Ik ben met twee nieuwe boeken bezig. De eerste speelt zich net als Natan Z. in de justitiewereld af. De tweede is een historische thriller.

Natan Z. van Arjan Alberts

Titel: Natan Z

Auteur: Arjan Alberts

Uitgeverij: Xander Uitgevers B.V.

Publicatiedatum: maart 2019

Recensie door: Tamara

Kraaien: 4,5

Acht moeders van jonge kinderen zijn om het leven gebracht. Ieder van hen leed aan een ongeneeslijke ziekte. De dader, Natan Z., zit veilig in een kliniek, maar dreigt door een fout van Justitie vroegtijdig vrij te komen. 
Tijdens het proces doet zijn advocaat Reinier een gruwelijke ontdekking. Tegelijkertijd neemt de jonge
therapeute Suus levensgevaarlijke risico's op de afdeling waar Natan vastzit en werkt Hannah, echtgenote van Reinier en een bekende schrijfster, in de Franse Alpen aan haar nieuwe roman… over Natan. In het afgelegen
landhuis ontdekt ze iets dat ieders voorstellingsvermogen te boven gaat.
Arjan Alberts brengt met deze bloedstollende thriller de lezer in het hart van een tbs-kliniek, in
een zenuwslopende rechtszaak en in een draaikolk rondom een seriemoordenaar wiens verwrongen karakter ondoorgrondelijk lijkt…

“Met afgrijzen keek ze naar afbeeldingen van verminkte lichamen en ledematen.”

Het verhaal kent verschillende verhaallijnen. Je gaat van Hannah (schrijfster, getrouwd met Reinier) naar Reinier (advocaat van Natan Z.) naar Suus (werkzaam in Maarsseveensekliniek).

De verhaallijnen spelen zich (bijna) op hetzelfde moment af en vullen elkaar goed aan. Het is geen ramp om van het ene karakter naar het andere te gaan. Met alle karakters heb je andere gevoelens. Als voorbeeld: Suus vond ik maar een “dom schaap” die erg naïef was. Reinier een gevoelloze zak die maar één ding kon denken en Hannah... Hannah vond ik een beetje impulsief en niet echt doordacht. Maar toch..als ik dit heb weet ik dat de karakters goed uit de verf zijn gekomen. Wel jammer dat de gezichten onbeschreven zijn, dat had het nét even wat echter gemaakt.

Natan zelf is zo goed beschreven dat je de dreiging vanuit hem door het hele boek voelt gaan. Dit boek heb ik gelezen voor Boekvonnis en op een gegeven moment kwam de vergelijking van The silence of the Lambs met “Hello Clarice”. Dat idee, dat gevoel!!!

Maar wat nog het allermooiste was aan dit boek, is de ontknoping! Echt, normaal zie ik die al van mijlenver aankomen... maar deze ontknoping kwam zo onverwachts dat het mij even uit het veld heeft geslagen! Ik zat echt: huh? Wat? Hé? Serieus? Sudewattuhhuh?? En als een auteur dit weet te bereiken: Chapeau!!!! Dan heb je het echt heel goed gedaan!

En mocht je nu denken: Goh, dit boek spreekt mij wel aan.... DOEN!!!! DOEN!!!! DOEN!! Echt, je krijgt er geen spijt van. Het leest als een trein, het boek houdt je bezig (ik zat serieus bij mijn fysio nog aan het boek te denken in plaats van te ontspannen!) en zodra je het boek oppakt, verdwijnt deze wereld en zit je meteen in de dreigende duistere wereld van Natan Z.

En mocht je het boek gaan lezen n.a.v. deze recensie.... Bedank mij later maar!

En waarom dan geen 5 kraaien.... Die halve kraai is voor de hond! (Jij weet wel wat ik bedoel Arjan! Never touch the dog!!!!!!)

Komt dit boek in mijn pareltjes boekenkast?: ZEKER!!!!!!

Hoop ik meer van deze auteur te lezen?:  Kom maar op!

Zal ik dit boek aanraden aan anderen?:  JAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAA

Winactie gesigneerde Natan Z. GESLOTEN

Wat zijn we bij Thrillerlezers enthousiast over het boek Natan Z. van Arjan Alberts! Een van de beste Nederlandse debuten van de afgelopen paar jaar. Wij mogen een gesigneerd exemplaar weggeven. Het zou dom zijn om niet mee te doen!

Wij hadden onze leesclub onlangs ook met dit boek. Wat was de conclusie van deze leesclub? Via de link ga je naar het Boekvonnis.
Boekvonnis Natan Z.

Mail je antwoord naar Thrillerlezersblog@gmail.com ovv Natan Z.

WINNAAR:
Cora van Rumpt-Groeneweg

Boekvonnis over Natan Z. van Arjan Alberts

Namens Xander Uitgeverij mochten wij een leesclub houden met het boek Natan Z. van Arjan Alberts.

Even de achterflap van het boek:
Acht jonge moeders zijn door een seriemoordenaar om het leven gebracht. Ieder van hen leed aan een ongeneeslijke ziekte. De dader, Natan Z., zit veilig in een tbs-kliniek, maar dreigt door een fout van justitie vroegtijdig vrij te komen. Tijdens het proces doet zijn advocaat Reinier een gruwelijke ontdekking.

Tegelijkertijd speelt de jonge therapeute Suus een levensgevaarlijk spel op de afdeling waar Natan vastzit en werkt Hannah, echtgenote van Reinier en een bekende Nederlandse schrijfster in de Franse Alpen aan haar nieuwe roman… over Natan. Terwijl ze probeert te overleven in het afgelegen Franse landhuis ontrafelt ze mysteries en ontdekt ze wie het op haar heeft voorzien.

Arjan Alberts brengt de lezer in het hart van een tbs-kliniek, een zenuwslopende strafrechtzaak en een meesterlijk spel rondom een seriemoordenaar wiens zieke karakter ondoorgrondelijk lijkt…

Wie waren de deelnemers:

Sandra Vets
Tamara van Houwelingen
Lien Gautiers
Karen Hertogs
Mireille Declerck
Wilma Veltkamp
Ink Kroon
Jacqueline Musch als begeleider van de groep.


Arjan Alberts nam zelf ook deel aan de leesclub en was zeer actief. Er werden vele vragen op hem afgevuurd, die hij allen steeds snel en uitgebreid beantwoordde. Ik wil alle deelnemers bedanken voor hun inzet, de auteur voor zijn enthousiasme en natuurlijk Xander Uitgevers voor het beschikbaar stellen van de leesexemplaren.

*De cover

Wilma geeft aan  hem wel een beetje unheimisch te vinden, wat komt door die vervagende persoon aan het eind van de tunnel.

Lien: "Ik vind de cover zeker oké. Ik vind dat hij goed bij het boek past. Meer moet dat niet zijn. De man wandelt naar buiten en wordt wazig, interpreteer ik als "de toekomst ligt open, de toekomst is wazig en onvoorspelbaar."

De rest vond de cover niet heel opvallend, maar zou hem wel oppakken. Vooral door het TBS.

*Wat verwachtte men vantevoren?

Wilma: " Ik verwacht een boek waarin de wantoestanden in tbs klinieken aan de orde komen. Ik denk dat bepaalde zaken me laten huiveren van onbegrip dat zoiets mogelijk is."

Ink: "Naast natuurlijk een Keispannend boek, verwacht ik ook een creepy verhaal. Bij TBS denk je toch aan echte enge misdrijven. Ook ben ik benieuwd hoe levensecht de wereld in de kliniek beschreven wordt."

Mireille: "Wat ik verwacht is een vlot lezende thriller die een ferme inkijk biedt in de werking van tbs in Nederland."

Lien wordt verrast door de groep en het boek:"Ik dacht dat het non-fictie ging zijn, toen ik de korte inhoud las. Dus het is wél fictie? (lees ik hier) Ik heb zelf in de gevangenis gewerkt, dus ik wil vooral lezen hoe het er in Nederland (beter) aan toe gaat. Psychiatrie, misdaden, collocatie, internering, daders en slachtoffers, het boeit me allemaal... Dus ik ben gewoon nieuwsgierig naar het verhaal. "

* Halverwege de leesclub vragen wij de deelnemers altijd hoe het boek bevalt?

".. maar het leest ... het leest ... het leest ... je wil altijd maar verder."zegt Mireille

Tamara: "Ik had, zonder ik het doorhad, 50% gelezen van het boek. Het is niet nagelbijtend spannend, maar wel dreigend. Je blijft lezen."

Jacqueline: "Het verhaal is makkelijk leesbaar ondanks dat het erg spannend is en sommige personages vreselijk zijn ben ik toch nieuwsgierig naar ze. Ik merk dat ik de verhaallijn aan het invullen ben. Ik zit er dus lekker in ondanks dat ik mijn tijd moet verdelen tussen werk,studie, lezen en en pup Bas."

Sandra: "Ja, het leest lekker weg. De personages zijn goed afgelijnd - sommigen vind ik iets dommer/naïever/meer enerverend dan anderen - anderen heb ik meer sympathie voor. Suus sprak mij aanvankelijk het meeste aan maar er gebeuren dingen die ervoor zorgden dat mijn sympathie voor haar meer omsloeg in: Dom kind, wat doe je nu?"

Karen: "Ik kan het boek maar heel moeilijk wegleggen.... ieder personage trekt aan me. Het is een psychologisch machtsspel en daar hou ik wel van.... ja vandaag wil ik het boek uit. Want ik heb zo het gevoel dat we het laatste van de personages nog niet gezien hebben!!!!"

* Tijdens het lezen vuren de deelnemers nogal wat vragen af op Arjen Alberts. Wij maken een kleine selectie:

- Heb je met veel medewerkers van een TBS kliniek gesproken?

Ik deed onderzoek voor de Inspectie Veiligheid en Justitie. In dat kader had ik toegang tot alle locaties en kon ik spreken wie ik wilde. Uiteraard in goed overleg met het management van de inrichtingen. Soms is het verstandig om een bepaalde afdeling niet op te gaan of een tbs'er te spreken. Meer dan in het reguliere gevangeniswezen lieten we de keuze voor gesprekspartners in tbs-inrichtingen aan het management over. Vaak spraken we leden van de clienten raad waarin een vertegenwoordiging van de tbs-gestelden zit. Inspecties voerde ik altijd samen met een collega uit. We waren tijdens gesprekken alleen met de tbs'ers zodat ze vrijuit konden spreken en droegen een alarmpieper bij ons voor het geval dat. Personeelsleden voor groepsgesprekken werden ook door het management geselecteerd, maar als we de afdelingen bezochten dan spraken we willekeurig mensen aan. We werden dan altijd begeleid waardoor duidelijk was wat we kwamen doen en personeelsleden deden graag hun verhaal. Het kwam ook voor dat we personeel de gelegenheid boden om apart met ons te komen spreken. Bijvoorbeeld indien we een incidentonderzoek deden en (het vermoeden bestond dat) er sprake was van een angstcultuur.

 -Tamara vraagt of  Natan Z. volledig verzonnen is of dat  iemand Arjan inspiratie gegeven heeft
om Natan Z. te creëren?

Veel van wat er in Natan Z. staat is ergens op gebaseerd. Diverse gebeurtenissen hebben echt plaatsgevonden en sommige heb ik zelf meegemaakt.

- Soms denk ik echt dat thrillerauteurs zelf een verdorven geest hebben 😛. Jeetje.... dus de vraag: hoe kom je hierop?

Goede vraag Karen Hertogs. Een goede vriend van me las mee. Hij was in een vorige functie Hoofd Behandeling in een tbs-kliniek en vertelde me dat de tbs'ers in Natan Z. levensecht zijn en stuk voor stuk ex-patienten van hem zouden kunnen zijn. Uiteraard heb ik veel research gedaan en heb me goed proberen in te leven in de stoornissen. Een narcistische persoonlijkheidsstoornis paste goed bij Natan. Dat maakte hem heel interessant (vooral in relatie tot Reinier en Suus) en ik kon er een oorzaak in zijn jeugd aan verbinden. Waarom is Natan zo (geworden)? Ik vond het interessant om het antwoord daarop vanuit verschillende perspectieven in te vullen. Over hoe ik de verschillende verhaallijnen vervolgens met elkaar verbonden heb zou ik een boek kunnen schrijven. Dat is een heel proces. De decors kende ik stuk voor stuk heel goed en bijna alle situaties zijn gebaseerd op verhalen die ik heb gehoord of dingen die ik zelf heb meegemaakt. Het gedrag van Maykel als hij naar Suus kijkt zag ik toen ik samen met een vrouwelijke collega een interview met tbs'ers had. Hij bewoog zijn hoofd een uur lang heen en weer en keek haar zo aan zonder een woord te zeggen. En wat zich tussen Natan en Frans voordeed is echt gebeurd. Net als wat er met de hond in het Pieter Baan centrum gebeurde. En de hond die Natan uit het water haalde dat deed ik zelf. En het was mijn vader die ik als kind in het water duwde en het was de zoon van mijn oudoom die verdronk in de Lek en in de buurt van Schoonhoven werd teruggevonden, staand in het riet. Natuurlijk heb ik veel aangedikt en geschoven met personen, situaties en decors en natuurlijk is het fictie, maar alles wat ik schreef zag ik echt gebeuren. Tijdens het schrijven van dit boek leefde ik tachtig procent van de tijd alleen maar daar. Voor mij was die wereld bijna echt.

Zoals je al kan zien aan de lengte van de meeste antwoorden, was Arjan altijd bereid tot alle vragen beantwoorden. Helaas is er geen ruimte alles te plaatsen.

*Hoe luidde het oordeel toen men het boek uit had?

Lien
Vaak heb ik grote ogen getrokken want er gebeurt heel wat. Ook al ben ik vanwege mijn beroep wel wat gewend, vaak moest ik even teruglezen en slikken. Wow.. hoe ziek kunnen mensen in hun hoofd zijn!

Jacqueline
Wat ik nog wel wil verklappen is dat toen ik het boek uit had, het verhaal eerst even heb moeten laten bezinken en de volgende dag een aantal bladzijden opnieuw heb gelezen om het einde goed te laten landen. Ik vind het superknap wanneer ik als lezer zo door een auteur wordt meegenomen in een verhaal, dat zo gruwelijk spannend is dat ik het verhaal als lezer nog aantal dagen nog niet los heb gelaten.

Wilma
 Langzaam wordt de spanning opgebouwd en af en toe wil je de hoofdpersonen wel een draai om de oren geven om ze hun verstand weer terug te laten krijgen. Het verhaal wordt met een vaart verteld, jammer dat het wat vaag eindigt. Dit liet mij wel zitten met een gevoel van onvrede.

Sandra
Natan Z. Is een sterk geschreven thriller die goed uitgewerkt werd, goed opgebouwd werd en je personages bezorgt die je zullen frustreren (Suus is écht wel een dom, naïef wicht, Reinier is niet bepaald een held en eerlijk gezegd, als ik in Hannahs schoenen had gestaan was ik na één minuut al van die berg afgezakt!). En net dat maakt van Arjan Alberts een sterk auteur. De karakters zijn niet echt aardig en aaibaar, maar je blijft hen toch volgen. Je wilt weten wat er met hen gebeurt. Dat is sterk, dat je dit als auteur kunt verwezenlijken.

Tamara
Maar wat nog het allermooiste was aan dit boek, is de ontknoping! Echt, normaal zie ik die al van mijlenver aankomen... maar deze ontknoping kwam zo onverwachts dat het mij even uit het veld heeft geslagen! Ik zat echt: huh? Wat? Hé? Serieus? Sudewattuhhuh?? En als een auteur dit weet te bereiken: Chapeau!!!! Dan heb je het echt heel goed gedaan!

Mireille
De ontknoping is zo onverwacht dat ik het, zelfs na 2 maal herlezen, nog steeds niet goed snap.
Het boek leest als een trein en je wil de personages blijven volgen.
Maar doordat er door Suus wel erg grote professionele fouten gemaakt worden, naar mijn mening, en het feit dat ik met een hele boel vragen blijf zitten, wat voor mij persoonlijk erg frustrerend is, geef ik het boek slechts 3,5 kraai

Karen
Voor de liefhebbers van psychologische thrillers en fans van Hanibal Lecter een grote aanrader. Zeer zeker verstand op 0 en lezen maar. Laat je je meenemen doorheen de geest van Natan Z en zijn hulpverleners en medepatiënten.






Wat vond de auteur zelf van de leesclub?

Als thrillerschrijver moet je met spanning kunnen omgaan. Maar als je eigen thriller het onderwerp wordt van een boekvonnis dan kan de spanning hoog oplopen. Zeker wanneer je uitgenodigd wordt om tijdens het boekvonnis mee te lezen. Alles mag je volgen: elke stap, elke opmerking, elke kraai. En dat terwijl er elk moment van de dag óf nacht een vernietigend oordeel kan binnenkomen. Acht paar ogen die door jouw wereld struinen, die de karakters die je hebt bedacht fileren, vervloeken, in hun armen sluiten. Die tussen de bedrijven door op elk moment van de dag én nacht in Natan Z. lezen. Die tijdens de bedrijven alleen nog maar aan Natan Z. denken. Op de fiets, in de trein en als het boek uit is eraan blijven denken. En dan, als de kraaien om je oren vliegen, valt alle spanning van je af. 

Heel erg bedankt voor de leuke manier waarop ik als auteur betrokken werd bij dit boekvonnis!


*Conclusie: Opnieuw een zeer geslaagde en leuke leesclub, dat als eindoordeel met een 4,5 kraai
kwam! Een boek dat door alle deelnemers erg snel gelezen werd. Een teken dat men het slecht weg kon leggen.
Een debuut wat onze leesclub in zijn macht hield en een aantal van ons in verwarring achter liet.

Natan Z. van Arjan Alberts

Titel: Natan Z. 

Auteur: Arjan Alberts

Uitgeverij: Xander uitgevers

Recensie door Sandra

Waardering: 4,5 kraaien

Een veelbelovend debuut van een auteur die je in de gaten mag houden

Officiële korte inhoud

Acht jonge moeders zijn door een seriemoordenaar om het leven gebracht. Ieder van hen leed aan een ongeneeslijke ziekte. De dader, Natan Z., zit veilig in een tbs-kliniek, maar dreigt door een fout van justitie vroegtijdig vrij te komen. Tijdens het proces doet zijn advocaat Reinier een gruwelijke ontdekking.

Tegelijkertijd speelt de jonge therapeute Suus een levensgevaarlijk spel op de afdeling waar Natan vastzit en werkt Hannah, echtgenote van Reinier en een bekende Nederlandse schrijfster in de Franse Alpen aan haar nieuwe roman… over Natan. Terwijl ze probeert te overleven in het afgelegen Franse landhuis ontrafelt ze mysteries en ontdekt ze wie het op haar heeft voorzien.

Arjan Alberts brengt de lezer in het hart van een tbs-kliniek, een zenuwslopende strafrechtzaak en een meesterlijk spel rondom een seriemoordenaar wiens zieke karakter ondoorgrondelijk lijkt…

Ik geef grif toe, als Vlaming, dat de term tbs me totaal onbekend in de oren klonk. Dat moest ik dan ook opzoeken 😉. In Vlaanderen spreekt men over psychiatrische patiënten en collocatie, waarbij een dader geestesziek wordt verklaard en dan wordt opgesloten in een instelling. Helaas gebeurt dit in Vlaanderen lang niet voldoende wegens te weinig plek in dergelijke instellingen, waardoor een geesteszieke gevangene meer in een echte gevangenis belandt dan wat anders.

In Nederland heet dergelijke instelling dus een tbs-kliniek, waar een dader dan kan terechtkomen als hij ontoerekeningsvatbaar wordt verklaard (‘terbeschikkingstelling’). De dader lijdt dan vaak aan een persoonlijkheidsstoornis of psychiatrische stoornis.

Zo ook Natan Z., een man die acht vrouwen heeft vermoord die aan een ongeneeslijke ziekte lijden. Niet alleen moeders doodde hij, maar ook een kind. Toch staat hij op het punt vrij te komen dankzij de vernuftige tactiek van zijn sluwe advocaat Reinier, die kost wat kost de man vrij wil krijgen, zodat ook hij vrij kan zijn van Natans invloed.

Het verhaal wordt verteld door de ogen van een aantal personages. Je volgt dus telkens hun ervaringen in korte hoofdstukken die elkaar afwisselen. Zo is er Reinier, de advocaat die vrijwillig het dossier van Natan Z. beheert, iets waar hij al snel spijt van kreeg toen hij in contact kwam met Natan. Hij houdt vol omdat hij enerzijds de persaandacht best wel kan gebruiken – once in a lifetime opportunity – en anderzijds omdat Natan hem zo in zijn grip heeft intussen dat hij niet meer kan ontsnappen.

Dan heb je Hannah, Reiniers vrouw, een jonge, talentvolle auteur die na jaren van succes aan writer’s block lijdt. Hannah besluit om Natans levensverhaal te gebruiken voor haar nieuwe boek, en daarvoor gebruikt ze dan weer de informatie die ze stiekem van haar man ‘leent’. Hannah trekt zich terug in de bergen, in het huis van Reiniers ouders, waar ze rustig kan werken aan haar boek. Alleen, daar aangekomen, blijkt al snel dat er iemand achter haar aan zit. Een onbekende stalkt haar en gebruikt haar vorige boeken om gruwelijke taferelen na te laten. Hannah wordt alsmaar nerveuzer en maakt de ene fout na de andere terwijl ze uit probeert te vissen wat er aan de hand is.

Dan is er ook nog Suus. Al snel kom je te weten wat haar relatie is tegenover Natan en waarom ze absoluut als personeelslid in de instelling wil gaan werken waar hij opgesloten zit. Suus neemt drieste beslissingen die ervoor zorgen dat ze zichzelf zo erg in de problemen werkt, dat er geen uitweg meer mogelijk lijkt. Een vogel voor Natans sluwe kat dus.

Deze personages maken dat je telkens weer in drie afzonderlijke verhaallijnen wordt meegesleept die op het einde netjes naar elkaar toe werken. De auteur neemt je professioneel mee, bouwt systematisch de spanning op en zorgt ervoor dat je blijft hangen tot het einde. Je wilt gewoon weten hoe het eindigt, maar de climax is ook een beetje een anticlimax. Je blijft met veel vragen zitten die je ofwel zelf kunt opvullen, of je het einde van het boek opnieuw doen lezen. Bij mij persoonlijk had ik toch een aantal vragen die onbeantwoord bleven, maar dat kan de pret niet bederven.

Natan Z. Is een sterk geschreven thriller die goed uitgewerkt werd, goed opgebouwd werd en je personages bezorgt die je zullen frustreren (Suus is écht wel een dom, naïef wicht, Reinier is niet bepaald een held en eerlijk gezegd, als ik in Hannahs schoenen had gestaan was ik na één minuut al van die berg afgezakt!). En net dat maakt van Arjan Alberts een sterk auteur. De karakters zijn niet echt aardig en aaibaar, maar je blijft hen toch volgen. Je wilt weten wat er met hen gebeurt. Dat is sterk, dat je dit als auteur kunt verwezenlijken.

Het beste personage is echter Natan zelf, een man die af en toe Hannibal Lecter deed oproepen. En net dat vind ik het jammer aan dit boek. Natan wordt verteld vanuit de standpunten van anderen, waardoor hij minder aan bod komt dan ik hem had willen zien. Ook al is hij de schurk, de anti-held, de slechterik, de dader, het had heel interessant geweest om hem nog meer uitgewerkt en verdiept te zien. Een tip voor volgende keer?

En als laatste een kleine opmerking over de cover: ook die had gerust intenser, sterker en donkerder mogen zijn. Het had het boek nog een extra cachet gegeven.

Ik kijk alvast uit naar Arjans volgende boek!

4,5 kraaien