Winactie 21 GESLOTEN

Wanneer beginnend klusjesman Bart Colenbunders het voorstel krijgt om een uit een labo "gestolen' sensationele uitvinding terug te vinden, lijkt hem dit een eenvoudige, lucratieve opdracht: de dievegge is gekend, de opdrachtgever een multinational en de verloning navenant. Dat er maar één staal van bestaat, lijkt geen probleem – tot blijkt dat het in een salami verwerkt is. Tijdens de speurtocht naar de verdwenen worst duiken al snel andere geïnteresseerde partijen op, en wordt duidelijk dat de uitvinding een bedreiging vormt voor de mensheid. Maar niet zoals iedereen zich voorstelt.
Rudy Soetewey werd geboren in Wilrijk (Antwerpen) in 1955. Hij werkte zijn hele leven in het onderwijs, als leraar en als coördinator.

Wat te doen?
Wanneer won Rudy Soetewey de Hercule Poirotprijs en met welk boek? Stuur jouw antwoord naar Thrillerlezersblog@gmail.com ovv Salami

Winnaar:
Mireille  (Tenerife)

Salami van Rudy Soetewey

Titel: Salami

Auteur: Rudy Soetewey

Uitgeverij: Vrijdag

Publicatiedatum: oktober 2018

Recensie door Martijn

Waardering: vier kraaien 

De naam Rudy Soetewey zegt je mogelijk iets, of niets. De man heeft een naam waarvan je denkt ‘Die kwam ik al eens tegen, maar waar ook weer?’

Het feit dat je hem wellicht wel ergens hebt tegengekomen, is een goed teken. En dat mag ook wel. Soetewey is al jaren bezig als Vlaams thrillerauteur, met een rij sterke titels achter zijn naam.

In oktober verscheen het boek ‘Salami’ met op de cover een … salami.

Nota: over deze cover is al behoorlijk wat gesproken online, omdat die er niet al te smakelijk uitziet volgens sommigen en intrigerend, volgens anderen. Laat je zeker niet afschrikken als je er niet van houdt!

Het verhaal:

Bart Colenbunders is de zoon van een recent overladen detective. Hij noemt zich klusjesman en stelt zich ook zo voor aan de ongure man die hem inhuurt, voor wat verdacht veel op een detectivezaak lijkt.

De louche man legt het verhaal heel eenvoudig voor: Zoek een verdwenen uitvinding, gestolen door een laborante en ontvang een smak geld wanneer je de opdracht vervult. Snuggere Bart beseft uiteraard meteen dat er iets niet klopt aan het hele verhaal en gaat daarop prompt op zoek naar de desbetreffende laborante, die de dochter van een slager blijkt te zijn.

Tijdens zijn bezoek aan de slagerij van haar vader vertelt zij hem doodleuk dat de uitvinding een revolutionair medicijn is dat de wereld gaat veranderen. Alleen, wanneer ze hem het doorschijnende goedje wil tonen, blijkt dat vaderlief dat per ongeluk heeft verwerkt in een … u raadt het al: salami.

Meteen volgt er een race tegen de tijd (want wat als men die salami verorbert??) om de juiste salami, en dus ook het geheimzinnige goedje, te vinden. Wat volgt is een opeenstapeling van gebeurtenissen die van het ene grappige conflict naar het andere leiden. Memorabel is hierbij een huwelijk waar … wel, ik zeg niets.

Salami leest vlotjes weg, waardoor je nauwelijks beseft dat de tijd én de pagina’s voorbijvliegen. Denk aan droge humor, doorspekt met nog meer droge humor en gebeurtenissen die in vroegere slapstick films gebruikt hadden kunnen worden, en je hebt Salami.

Het boek wordt soms als thriller omschreven, maar dat was het in mijn ogen niet. Daarvoor is het onderwerp en de afhandeling te lichtvoetig. Wat het wel is, is een knap geschreven boek met een ludieke insteek die je meevoert voor een aantal uren leesplezier. Ook is het boek erg Vlaams geschreven, wat voor Nederlanders mogelijk wat wennen is.

Salami mag je zeker toevoegen aan je leesplank voor dit najaar. Je zult ervan genieten, tot de laatste beet.

4 kraaien

Discover Salami

Onlangs kwam het boek Salami uit van Rudy Soetewey. Ik vind de boeken van de man best smakelijk (zelfs gewoon erg goed), maar bij deze moest ik toch even kijken en nadenken wat ik er van vond.

Maar jullie...wat vinden jullie? Je ziet hem liggen in de winkel en dan?
Pak je hem op, ben je nieuwsgierig? Verwacht je een thriller? Zet je antwoord maar in de groep. Straks mag je het boek zelfs niet kopen als je dat zou willen.

Vice versa met Tom Bergs en Christine Bols

Erik van Eycken

Christine Bols en Tom Bergs gingen voor Vice Versa met elkaar in gesprek. 

Christine Bols is een Vlaamse schrijfster. Ze begon te schrijven op 60-jarige leeftijd en schreef oa Dancer en Kortsluiting

Tom Bergs is werkzaam als administratief medewerker bij de Lokale Politie van Haacht. Zijn eigen ervaring uit de werkomgeving en het advies van zijn collega’s, zijn twee absolute troefkaarten. Zijn eerste thriller heette Dubbelleven en zijn nieuwste boek Wraakzucht wat komende week uit komt.



*Tom:
Men zegt wel eens dat het schrijversschap een eenzaam bestaan is, maar gelukkig houd je er ook nog fijne vrienden aan over. Zo zal ik onze eerste kennismaking nooit vergeten. Op schrijfcursus bij Rudy Soetewey in de abdij van Tongerlo. Tenminste, daar zat de rest van de groep toch te wachten.

Christine:
Inderdaad, ze zaten te wachten. Mijn eerste kennismaking met Kramat was niet echt denderend. Ik zat eerst in de verkeerde abdij (Averbode) en verscheen dus een half uur te laat op de cursus.

Maar hoewel we die dag samen onze cursus hebben gevolgd, duurde het bij jou toch nog tot het najaar van 2015 vooraleer "Dubbelleven" verscheen. Waarom zo lang?

Tom:
Weet je, eerst en vooral ben ik geen snelle schrijver. Het duurt altijd wel best een tijdje vooraleer ik een verhaal beet heb. Al is het niet zo dat ik in die tijd nog niets geschreven had. Mijn aanvankelijk verhaal telde slechts een vijftigtal boekpagina's. Veel te weinig blijkbaar. De overige 200 bladzijden vul je helaas niet bij in een week, dus dat had tijd nodig. Gelukkig kon ik op de steun van Rudy Soetewey en Kramat- uitgever Wim Urgel rekenen om mij op de juiste momenten bij te sturen. Al had ik wel het voordeel dat mijn boek ging over de politie, mijn werkgever en mijn woonplaats Haacht.

Mij lijkt het immers niet zo evident om een politieroman te schrijven over een systeem dat ik niet ken, een land waar ik nog nooit ben geweest en een universiteitsstad waarvan ik nog nooit heb gehoord. Jij deed dat met "Vrouwen van Corvallis", "Waverly", "Greenfields" en "Dancer" wel. Waarom precies en hoe ben je daarbij gekomen?

Christine:
Eigenlijk was het voor mij heel logisch om mijn verhaal in de VS te situeren. Ik had vroeger een voorkeur voor Amerikaanse auteurs en daarom was het voor mij eigenlijk vanzelfsprekend. Je moet natuurlijk wel veel research doen en de omgeving leren kennen, de gebruiken, de gebouwen enz... en daarbij was Google Earth en Streetview mijn vaste partner. Ik ben er best trots op dat elke straatnaam klopt, elk gebouw en ja, zelfs de plaatsen van de GSM-masten zich bevinden (belangrijk in Waverly). Daarna schreef ik mijn standalone "Kortsluiting" die zich dan weer in Vlaanderen afspeelt. Dat vond ik best een leuke afwisseling. 

*Tom, jij schreef kinderverhalen en dan ben je overgestapt op de serie met vaste speurders. Heb je nooit een standalone voor volwassenen overwogen?

Tom:
Overwogen wel, maar daar blijft het dan ook bij. Voorlopig voel ik me nog goed bij mij speurders. 

Ik wacht trouwens erg hard op een nieuwe Sackley & McCool. Wanneer moet ik er plaats voor maken in mijn boekenkast?

Christine:
Ik had het druk met het schrijven van een toneelstuk voor de plaatselijke cultuurraad. Aan een nieuwe Sackley & McCool ben ik dus nog niet begonnen. Maar ... dat komt nog wel.

Al zal je me sowieso voor zijn, want komt jouw nieuwste telg niet een van de volgende weken uit?

Tom:
Dat klopt! Op 1 oktober ligt "Wraakzucht" in de rekken. Het heeft me iets meer dan drie jaar gekost om een vervolg te schrijven op "Dubbelleven", dat het gewoon veel beter heeft gedaan dan ik ooit durfde dromen. Dat legde de druk wel hoog. Kevin Valgaeren, onze welbekende voormalige Kramat-collega, benoemde het zelfs als het 'second novel syndrom'. Dat moet een blijkbaar wetenschappelijke uitleg zijn dat een auteur bij het schrijven van een tweede boek plots een druk voelt die er bij het eerste boek niet was. Eigenlijk klopt dat wel, want in tegenstelling tot het schrijfproces aan je eerste boek, heb je nu plots lezers.

Maar goed, "Wraakzucht" komt er dus eindelijk aan! Op papier én op e-book. Dat laatste vind ik erg belangrijk in deze digitale tijden. Ik ben zelf ook een digitale lezer. 
*Hoe belangrijk vind jij het beschikbaar stellen van een e-book?

Christine:
Ik denk dat zowel paperback als digitaal naast elkaar moeten kunnen bestaan. Er zijn lezers die enkel digitaal lezen omwille van het comfort en het enorme volume aan boeken dat je kan opslagen. Behalve mijn debuut 'Vrouwen van Corvallis', zijn al mijn boeken ook digitaal te verkrijgen, ook de meest recente 'Kortsluiting'.

Nog een afsluitend vraagje. Vinden we je dit jaar ook weer op de Boekenbeurs in Antwerpen?

Tom:
Zeker en vast! Met het "Junior Monsterboek 7" bij Uitgeverij Kramat en met "Dubbelleven" en "Wraakzucht" bij Uitgeverij Het Punt.

Signeer je zelf ook ergens of spring je eens binnen tijdens de Beurs?

Christine:
Nee, ik signeer spijtig genoeg niet op de Boekenbeurs. Uitgeverij AquaZz heeft er geen stand. Maar ik ga zeker eens een bezoekje brengen.

Bedankt voor dit fijne gesprek. Wie weet tot binnenkort?

Tom:
Absoluut! Jij ook hartelijk bedankt!

Lelijke kaftjes bij Soetewey

De Vlaamse Rudy Soetewey schrijft aardige thrillers: een aantal subliem, soms een missertje en gewoon meestal een  goed onderhoudend boek. Ik heb de meeste boeken van deze auteur wel gelezen. Nu verscheen onlangs zijn volgende boek Terecht. En ja hoor, weer een omslag om te janken zo lelijk. Waarom toch een van Vlaams beste thrillerauteurs elke keer opnieuw zo'n kaft gunnen. Elke keer opnieuw lijkt het alsof het zoontje van de auteur van drie jaar oud wat heeft mogen fabriceren. Oke, van Mondriaan zegt men ook altijd dat elke kleuter het kan schilderen. Van Nijntje van Bruna denkt ook elke simpele geest dat het makkelijk na te maken is en toch is het subliem goed. Dus wie weet is mijn kennis van kaften minimaal. Soms kan je zeggen dat iets een kwestie van smaak is, maar helaas zorgen deze kaften er toch voor dat het een goedkope uitstraling heeft. Alsof het een boek in eigen beheer is waar niet te veel geld aan uit gegeven kan worden. Jammer! De kwaliteiten van het schrijftalent behoren toch iets meer kwaliteit in het kaftje om de tekst te krijgen..
Maar: don't judge a book by the cover!

Verwacht in oktober (laatste deel)

Een man van goede wil - Nicholas Petrie (verschijnt 15 oktober 2016)
Hoofdpersoon Peter Ash is een held van het kaliber Jack Reacher en Jason Bourne. Peter Ash, oorlogsveteraan, heeft jarenlang in de wildernis geleefd als hij hoort van de zelfmoord van zijn beste vriend Jimmy. Hij voelt zich verplicht Jimmy's familie te helpen met wat klusjes rondom het huis. Onder een kapotte veranda vindt hij een koffer gevuld met cash en explosieven. Terwijl Ash de kwestie onderzoekt, lijkt hij deel te worden van een veel grotere zaak dan hij had voorzien. En die lijkt direct terug te leiden naar een wereld die hij dacht voorgoed achtergelaten te hebben... 
Nieuwsgierig? Bekijk het boek hier op Bol.com!



Onderkoeld - Silja Ukena (verschijnt 17 oktober 2016)
Hoofdinspecteur Bruno Kahn is geïrriteerd: de Berlijnse winter neemt Siberische vormen aan. Daarnaast hebben twee schijnbaar niet-gerelateerde moorden hem uit zijn jaarlijkse pre-Kerstmislethargie gerukt. De link die hij ontdekt tussen de gepensioneerde man uit Lichtenberg en de vergiftigde operazangers leidt terug naar de begindagen van de DDR. Na de vondst van een derde slachtoffer raakt het stroeve duo verwikkeld in een geschiedenis van wraak en verraad.
Nieuwsgierig? Bekijk het boek hier op Bol.com!




De zoeker - Simon Toyne (verschijnt 25 oktober 2016)
Een vliegtuig stort neer in de woestijn van Arizona. Een eenzame figuur loopt weg van het wrak.
Hij kan zich niet herinneren wie hij is of wat hij van plan was. Eén ding weet hij wel: hij moet een man redden. Maar hoe red je een man die al dood is?
Nieuwsgierig? Bekijk het boek hier op Bol.com!







Terecht - Rudy Soetewey (verschijnt 14 oktober 2016)
Wanneer Matthias De Wolf een anonieme USB-stick in z’n brievenbus vindt met daarop een filmpje van een man en de boodschap er zeker niet mee naar de politie te stappen, legt hij deze waarschuwing naast zich neer. Hij is tenslotte journalist, geen detective. Als de man, een onbekende multimiljardair, wat later dood wordt aangetroffen maar daarover helemaal niets in de media verschijnt, is zijn nieuwsgierigheid gewekt. Al snel ontdekt hij echter dat hijzelf meer betrokken partij is dan hem lief is, en dat er nog slachtoffers dreigen te vallen... 
Nieuwsgierig? Bekijk het boek hier op Bol.com!

Renee's leesvakantie

Ik heb een heerlijke lees anderhalve week gehad op de camping in Ermelo. Thuis was ik al gestart met een boek van Rudy Soetewey, Inbraak. Het boek is een heruitgave van het boek wat hij in 2001 schreef. Voor mij was het het eerste boek van hem wat ik las. Ik vond het wat langdradig ondanks de ongeveer 190 bladzijden. Een inbreker breekt in bij een villa en als de bewoners plotseling thuiskomen weet hij geen betere verstopplek dan achter de sofa te vinden. Uiteindelijk wordt hij betrapt en als zijn muts afgetrokken wordt, dan wordt hij herkend. Er volgt een dialoog tussen bewoners en inbreker, die, als het in werkelijkheid gebeurd zou zijn, minutieus beschreven is. Dit was dus ook de oorzaak dat het wat saai werd. 

Na dit boek las ik De Midlifeclub van Karin Belt. Een vrouw van 40 vindt, na een verhuizing naar een Brabantse Vinex-wijk, drie nieuwe vriendinnen. Ze gaan op motorvakantie in Frankrijk en daar blijkt dat de vriendinnen net even anders in elkaar steken dan ze vooraf dacht.
Een heerlijk boek. Lekkere schrijfstijl en is zomaar uit ondanks de 318 bladzijden.

Inmiddels hadden we de Friese vlag al even uithangen en die paste ook mooi bij Judaskus, geschreven door Linda Jansma en welk boek zich dus in Friesland afspeelt. Ik kocht het boek in de Bruna in Ermelo. Ik wilde daar maar traditie van maken om op vakantie het nieuwste boek van Jansma te kopen. Het was de tweede keer al, dus al een minitraditie.
Wat las dit boek toch heerlijk weg. Het lijkt of de schrijfstijl per boek ook nog eens aangenamer wordt. Het nadeel was wel dat ik het al vlot uit had. Een heerlijk boek. Een echte aanrader. Eén piepklein minpuntje vond ik dat Linda zich in het boek even op de Veluwe waande: één van de personen in het boek was bang dat ze zwijnen tegen zou komen in het bos en die hebben we in dat deel van Friesland dus helemaal niet.

Tussendoor hebben we heerlijk gefietst, gewandeld, dorpjes bekeken, twee keer naar Harderwijk geweest, o.a. Bingo en Wie is de Mol gespeeld op de camping en lekker uitgerust.
Ik zal nu zo spoedig mogelijk Verboden Tranen van Melissa Skaye op de reader zetten. Dit boek lezen we samen met een leesclubje voor Thrillerlezers! en de conclusies zullen dan over enige tijd ook weer op het blog verschijnen.

Renée

Foto van de week

Deze foto is natuurlijk de foto van de week, waarin De Diamanten Kogel werd uitgereikt en hier vijf van de zes genomineerden opstaan.

De Hercule Poirotprijsprijs 2015 gaat naar....

Natuurlijk behoor je als je pretendeert ook de Vlaamse thrillers aandacht te willen geven, aanwezig te zijn op de Antwerpse Boekenbeurs als de Hercule poirotprijs uitgereikt wordt.  De Hercule Poirotprijs is De prijs voor het beste Vlaamse thrillerboek.

Jos Dewit

Wij vinden het echt serieus jammer dat de wisselwerking tussen Nederland en Vlaanderen maar niet wilt lukken. Thrillerlezersblog blijft aandacht geven aan de ook fantastische boeken die in ons buurland uitkomen. Daarom stonden wij gisteren in de Rode zaal.

Er waren vijf kanshebbers:

Toni Coppers

Jos Dewit met Weg, Anne-Laure Van Neer met Justine, Rudy Soetewey met Bewijs het maar, Patrick Conrad met Moço en Toni Coppers met De vleermuismoorden.

De prijsuitreiking verliep enigszins (voor ons) apart, want zonder dat het duidelijk was dat de winnaar aangekondigd zou gaan worden viel de naam van Patrick Conrad. Nog denkend dat de vijf nominaties genoemd zouden gaan worden, bleek net juist de winnaar bekend te zijn gemaakt. Oh? Oh! klappen!

Rudy Soetewey

Anne-Laure van Neer

Patrick Conrad is in ons buurland een bekende naam in de schrijfwereld. Als je in dit land kijkt, valt dat helaas erg tegen. Ondanks zijn benoeming afgelopen mei voor de Gouden Strop in Nederland. 

Natuurlijk moeten wij nu binnenkort dit winnend boek gaan lezen, is onze mening. Enkele andere nominaties kennen we al.

Patrick Conrad

De 18e Hercule Poirotprijs dus naar Conrad, die daarmee 5000 euro won en een special limited edition Mont -Blancpen.

De winnaar van vorig jaar, Toni Coppers, kaapte deze keer de publieksprijs weg met 'De vleermuismoorden'. Toni Coppers hield nog een zeer mooie speech ter nagedachtenis aan de dit jaar overleden thrillerrecensent Fred Braeckman. Volgend jaar wordt er een speciale prijs met de naam van Braeckman uitgereikt aan aanstormend talent.

Waar gaat het winnend boek van Conrad over:

Moço is het tragisch verhaal van verloren familiebanden en de ondergang van idealen. Beroepsfotograaf Harry Kramer is gespecialiseerd in morbide foto's, die hij gretig en onbeschaamd aan het sensatieblad Shock slijt. Het is oudejaarsnacht vlak voor de millenniumbug kan toeslaan in 2000. Hij draalt om het verplicht bezoek aan zijn moeder te brengen. Maar groot is zijn verrassing als hij op de stoep het lijk van zijn moeder aantreft. Gevallen of geduwd uit het raam ? En waarom is een schilderijtje van Permeke verdwenen uit haar flat ? En waarom verdwijnt plots ook Moço, een zwerver die tegenover de flat kampeerde in een parkje ? De zoektocht naar het verleden van zijn kille, spilzieke, en overspelige moeder brengt tal van onthullende verrassingen mee, zeker in Kafee Atlas aan de Antwerpse Kaai.

Shortlist Hercule Poirotprijs 2015

Zaterdagmiddag werd de shortlist bekend gemaakt voor de Knack Hercule Poirotprijs. Van de 41 boeken werden er vijf op de shortlist geplaatst. Patrick Conrad, Toni Coppens, Jos Dewit, Anne-Laure Van Neer en Rudy Soetewey zijn de genomeerden voor de prijs die 31 oktober uitgereikt gaat worden op de eerste dag van de Boekenbeurs

Die dag wordt de 18e winnaar van de Hercule poirotprijs uitgereikt. Naast een gepersonaliseerde ‘Mont-Blanc Tolstoi Writers edition’-pen , wint men 5.000 euro.

Toni Coppers, die verleden jaar de Knack Hercule Poirotprijs binnenhaalde met 'Dood water', is deze keer genomineerd met 'De vleermuismoorden' ( Uitgeverij Manteau).Patrick Conrad was ook verleden jaar genomineerd met 'Walker' en is deze keer weer van de partij met "Moco"(uitgeverij Vrijdag). Daarmee is Conrad al voor de vijfde keer genomineerd voor de Knack Hercule Poirotprijs. Tijd dus om hem eindelijk te winnen. Alhoewel dat zo vaak nomineren geen reden moet zijn om de prijs te winnen.

De drie andere genomineerden zijn Jos Dewit met "Weg" (Witsand Uitgevers), wat ik echt een heel goed boek vind en nu zeer actueel is met de vluchtelingenproblematiek , Anne-Laure Van Neer met 'Justine' (Kramat) niet gelezen nog, maar werd genoemd bij ons in de Thrillerlezersfacebookgroep als een aanrader door schrijfster Marja west en Rudy Soetewey met 'Bewijs het maar' (Kramat).

Dewit probeert met deze derde thriller opnieuw zijn literaire carrière te lanceren nadat hij ooit met zijn verhaaldebuut de Debuutprijs scoorde terwijl Soetewey de Knack Hercule Poirotprijs 2011 reeds won met 'Getuigen'. Anne-Laure Van Neer is de  zogenaamde outsider tussen alle bekende namen, maar hoe leuk als deze outsider er met de hoofdprijs van door gaat?

De jury bestaat uit zes leden, waarvan drie iets met Knack te maken hebben en iemand van VTM nieuws en van Het nieuwsblad-De Standaard. De namen zijn voor ons Nederlanders verder niets zeggend, dus vandaar de keuze ze zo te omschrijven.

Wat vindt Anita van Rudy Soeteweys Bewijs het maar

Wanneer Mathias De Wolf, een freelance journalist, door een rijke dame gevraagd wordt om de omstandigheden te onderzoeken die geleid hebben tot de zelfmoord van haar neef, stemt deze toe, in de overtuiging dat het om een goedbetaalde schnabbel gaat. Hij ontdekt echter al snel dat je soms vindt wat je niet zocht... en dat niet iedereen dat kan appreciëren.

Mijn mening: Dit was de eerste keer dat ik iets las van een Vlaamse mannelijke auteur en ik vrees dat ik gelijk verkocht ben om meer te gaan lezen uit dit vriendelijke land. Een goed geschreven eigentijds verhaal heeft Soetewey afgeleverd met een sympathieke hoofdpersoon en de nodige slechteriken. Het boek leest bijzonder prettig mede door de aangename schrijfstijl, met ook wat humor, de korte hoofdstukken en de fijne dialogen. Het leuke Vlaamse taaltje wat hier en daar doorschemert maakt het ook leuk. Ik heb eigenlijk maar 1 minpuntje, er had van mij iets meer spanning in mogen zitten. Het is nu meer een onderzoeksverhaal van een journalist waar je mee meespeurt en dat is leuk maar de spannende stukjes hadden nog wel iets spannender gekund. Het smaakt wel naar meer en ik zal in de toekomst zeker nog boeken van deze auteur gaan lezen.

Cover van de week

Rudy Soetewey is een schrijver die slechts bekend is onder een beperkt aantal lezers. Hij won prijzen en werd vele malen genomineerd. Maar als ik in de facebookgroep vraag wie zijn werk kent, komt daar maar heel weinig reactie op van mensen die hem gelezen hebben. Getuige van deze man is echt een aanrader. Maar nu komt binnenkort een nieuw boek van hem uit. Toevallig zag ik deze ochtend in binnen een kwartier tijd de twee lelijkste omslagen van de afgelopen 13 maanden. Dus het was even moeilijk kiezen welke ik zou plaatsen. Het werd de nieuwe van Soetewey. Ik vraag mij serieus af of iemand hier echt voor het ontwerpen geld gekregen heeft of dat het verstandelijke zoontje van drie van een familielid het ontworpen heeft. Wat een foeilelijke kaft!
De foto, het lettertype enzovoort.
Maar aangezien smaken verschillen, horen wij graag jouw mening.