Nominaties voor de Hercules Poirotprijs

 De kanshebbers voor de Hercules Poirotprijs 2020 zijn bekend gemaakt:

Met als minst verrassende keuze weer eens Toni met zijn laatste boek.

Toni Coppers met Val

Alex Berger, een wat bijzondere privédetective, was in een eerder leven commissaris bij de Moord in Brussel. Op zijn vijfenveertigste besliste hij zijn verleden overboord te gooien en sinds kort leeft hij teruggetrokken in Oostende. Alex is er niet echt ongelukkig: hij kijkt veel naar de zee en praat meer tegen de meeuwen dan met de mensen.

In Londen wordt Roisin Benting, eenentwintig en in de fleur van haar leven, in haar loft koelbloedig gewurgd. De moordenaar laat een souvenir achter op haar buik: een sneeuwbol met daarin een miniatuur van het Atomium. Als Sara, een van de weinige mensen voor wie Alex nog plaats heeft in zijn leven, bij Interpol opgezadeld wordt met deze onverklaarbare moord, roept ze de hulp in van haar ex-chef en boezemvriend.

Een tweede slachtoffer valt, dit keer in Vlaanderen, en de familie Bonard komt in beeld: een steenrijke redersfamilie met aan het hoofd de mysterieuze David Bonard, een man die niemand in zijn omgeving toelaat en van wie niemand iets weet.

Alex Berger belooft zijn vriendin wat research achter de schermen te doen. Dan gebeurt er iets vreemds: hij ontvangt een persoonlijk bericht van David Bonard, een uitnodiging voor een verblijf in zijn mythische landhuis aan het Meer van Lugano.

Aan de zijlijn blijven staan, blijkt plotseling geen optie meer…

Pat Craenbroek met Uitgekookt

Margaux Bakker, een jonge ambitieuze openbaar aanklager bijt zich vast in een zaak tegen een arts die een paar onvergeeflijke fouten maakte.

Ondertussen wordt het parket van Leuven geconfronteerd met een aantal bizarre sterfgevallen en belandt een jonge man, volledig verlamd na een tragisch ongeluk, in het ziekenhuis. Al snel wordt duidelijk dat hij een geheim met zich meedraagt dat hem tot een onherroepelijke keuze dwingt.

Geert van Istendael met De danseres en het mes

Brussel, een jaar na de aanslagen van 2016.

Een prestigieus festival met experimenteel ballet.

Een moord, tientallen verdachten, honderden sporen en geen enkel alibi. Denkbare en ondenkbare motieven zijn legio.

Is er opnieuw een terrorist op pad? Was het verterende afgunst tussen kunstenaars? Of iets wat niemand kan vermoeden?

De kettingrokende, altijd knorrige commissaris Kluft en zijn voormalige inspecteur Ali Demir, proberen samen met hun brigadiers, twee jonge, slagvaardige meiden, een pad te vinden door een labyrint van veronderstellingen en mogelijkheden. Zullen zij erin slagen het kluwen te ontwarren?

Anne-Laure van Neer met Louise

"Huurster gevraagd voor goedkoop appartement, in ruil voor hulp in huis.'
De advertentie leek zo perfect.
Anne-Laure is hoogzwanger, hormonaal labiel en heeft net ontdekt dat haar vriend de term monogamie nogal ruim interpreteert.
Alles wat ze wil is een veilig nest voor haar baby, dus trekt ze in bij Louise en haar dementerende man Roger.
Net wanneer ze haar leven en hormonen weer in de hand heeft, vindt ze in een lade een verborgen manuscript.
Het schetst een misdaadverhaal met in de hoofdrol Roger, Louise en een lijk dat maar niet wil verdwijnen.
Is dit huis wel veilig?

Rudy Morren met Sneeuwspoor

Gynaecoloog Peter Vandervlught is tijdens een sneeuwstorm getuige van een verkeersongeval op een verlaten weg. De twee slachtoffers zijn zwaar gewond. Peter kan de eerste medische zorgen toedienen. Tijdens de verzorging van beide jongemannen komt hij erachter dat ze de daders zijn van de moord op zijn vrouw een jaar eerder en dat ze als enige weten waar zijn dochter is, die sinds de moord wordt vermist. Zal hij de verkeersslachtoffers uit wraak niet verzorgen en laten omkomen? Zo komt hij nooit te weten wat er met zijn dochter is gebeurd én of ze nog leeft... Een dodelijke tweestrijd

Ik las nog niet alle vijf de boeken, maar ik heb zelf wel al een voorkeur voor de eventuele winnaar. Maar aangezien ik niet veel verstand van spannende boeken heb, heeft mijn voorkeur geen enkele zin...

De Knack Hercule Poirotprijs wordt voor de 23ste keer uitgereikt en de prijs bekroont het beste Vlaamse spannende boek van het afgelopen jaar. Op zaterdag 7 november wordt de winnaar bekend gemaakt. De winnaar krijgt 5000 euro en een Mont Blanc pen met haar of zijn naam.

Het jaar volgens Lisa

Mijn leesjaar is er een van ups en downs geweest. Ik heb veel boeken van eigen bodem gelezen, zowel Nederlandse als Vlaamse en daarnaast ook een aantal internationale titels, al dan niet met succes. Het is niet eenvoudig om een selectie te maken uit de boeken die ik gelezen heb voor Thrillerlezers, maar ik ga me er toch aan wagen!

Ik heb besloten om twee titels van eigen bodem in de verf te zetten.

Zwarte Ziel van Angelique Haak, als een van de betere Nederlandse boeken dit jaar.

Louise van Louise – Anne-Laure Van Neer als een van de betere Vlaamse titels.

Titels waar ik het moeilijker mee had dit jaar waren Stief van Marion De Pauw en Mijn held de huurmoordenaar. Beide boeken hadden potentieel dat er niet uitgekomen is en hadden gerust beter en sterker mogen afgewerkt worden.

Eén van de bevreemdendste titels van dit jaar was toch wel Schaduw van de Nacht van Tess Gerritsen. Een boek waar mensen duidelijk gek op zijn, of haten. Ik had een duidelijke haat-liefde verhouding met dit boek, net als vele anderen. Dat merkte ik aan de vele reacties op de desbetreffende recensie!

Maar, laat mijn mening je zeker niet afschrikken om deze boeken zelf te proberen.

Getiteld met Anne-Laure Van Neer

Anne-Laure Van Neer bracht onlangs het boek Louise uit en ook dit 3e boek is weer een voorbeeld van de bijzondere stijl die de auteur hanteert. Met veel humor ontwikkelt zich een verhaal dat je constant met vragen opzadelt tijdens het lezen.

Vandaag beantwoordt zij de tien vragen gebaseerd op haar boek Louise



1) Wat heb jij met vrouwennamen? Eerst Justine, daarna Louise?

Ik vind het wel tof om vrouwen in de hoofdrol van een verhaal te zien. Ooit zag ik een filmpje over kinderboeken en over hoe weinig vrouwen er in de hoofdrol spelen (Het filmpje).
Dus besloot ik om vrouwen een prominentere rol te geven in mijn boeken. Niet uit feminisme, maar gewoon omdat het kan.

2) Waarom Louise - zong je liedjes van Clouseau bij het schrijven?

Nee, mijn Louise is niet lief, zoals die van Clouseau. Mijn Louise komt uit een lijstje namen die we ooit hebben opgemaakt toen ik zwanger was. Het moesten ook namen zijn die ook in het Frans goed klinken, omdat mijn moeder van Zuid-Frankrijk afkomstig is. Dus Louise, Justine, Maurice…

3) Na Louise heb je nog o.a. dan de keuze tussen Anne en Domino. Welke zou je verkiezen?

Domino? Seriously? Ik weet dat het een liedje is van Clouseau, maar is dat een echte naam?
‘Hallo, mijn naam is Domino Peeters?’
Nee, toch maar niet.
Doe maar Anne.


4) Jouw eigen naam is bijzonder origineel: Anne-Laure. Waar haalden jouw ouders de inspiratie?

Er moet ergens halverwege de jaren zeventig een zwemster zijn geweest die Hannelore heette. Mijn moeder vond het een mooie naam, maar wilde het wat meer ‘Frans’ laten klinken, zodat ook haar familie mijn naam zou kunnen uitspreken.
Anne-Laure dus.
Toch is mijn officiële naam ‘Anne’, omdat de ambtenaar van dienst geen namen met een koppelteken aanvaardde omdat het te ‘Frans’ klonk. Tja… 

5) Je hebt al een Maurice gehad. Wat wordt de volgende mannennaam?

Geen idee…

6) Als je kunt kiezen over schrijven tussen mannen en vrouwen, wie verkies je dan?

Liever vrouwen, dat is toffer en makkelijker om me in te verplaatsen en bovendien zijn vrouwelijke hoofdrollen ook wel nodig… (zie filmpje hierboven)

Een paar testjes!

7) Drie dokters zeggen dat Maurice hun broer is. Maurice zegt dat hij helemaal geen broers heeft. Wie liegt er?


Als Maurice enkel zussen heeft, dan liegt niemand.


8) Er zitten negen vissen in een viskom: Justine, Maurice, Louise, Anne, Domino, Jules, Antoinette, Tommeke en Peter. Drie verdrinken er. Vier zwemmen weg. Twee sterven. Hoeveel vissen blijven er nog over?

Ik heb gewoon te veel vragen om dit op te kunnen lossen.

Vissen verdrinken doorgaans niet. En hoe zwemmen ze weg in een viskom? Achter de planten of zoiets? Of telt dat niet mee?
Enfin, er gaan er twee dood, dat staat vast, dus 9-2= 7.
Hoewel, als je de vraag letterlijk neemt, blijven die vissen ook wel gewoon in de kom, tenzij iemand ze eruit haalt...
Is de vraag dan hoeveel ‘levende vissen’ er overblijven? Of hoeveel vissen er zichtbaar zijn (dus niet de vissen die ‘weg’ zijn achter de planten?)
Enfin, moeilijke materie. Ik kan dit niet oplossen zonder bijkomende vragen… tenzij…

Toen kwam er een haai aan en die at ze allemaal op (pardon). Dus blijven er nul vissen blijven er over (na de maaltijd is de haai is uit de aquarium gesprongen en terug naar de zee gekropen, want dit is een kruipende haai, jawel).


9) Moeder en vader Claeys hebben zonen en dochters.  De meisjes hebben evenveel zussen als broers, maar elke broer heeft tweemaal zoveel zussen als broers.  Hoeveel jongens en meisjes zijn er in dit gezin? En bedenk meteen maar leuke namen voor iedereen. ;)

Mh… mogelijk zijn er twee meisjes en één jongen (dan heeft ieder meisje 1 zus en 1 broer en de broer 2 zussen…) maar er staat ‘zonen’ en ook ‘tweemaal’ zoveel zussen als broers (0x2=0), dus klopt deze redenering niet.

Er moeten dus meer zussen en broers zijn. Als de broer tweemaal zoveel zussen als broers heeft, moet het in de tafel van 2 te vinden zijn. Vier zussen, en twee broers…
dus zijn er vier dochters en drie zonen (want de broer heeft tweemaal zoveel zussen als broers).
Mijn brein kraakt.

En toen kwam er een haai uit de zee gekropen en die at ze gewoon allemaal op. Voila. Opgelost. ;)

Win Louise van Anne-Laure Van Neer

Anne-Laure Van Neer kwam onlangs met haar derde boek Louise. Wij mogen twee exemplaren weggeven.

Eerst even waar het boek over gaat:

"Huurster gevraagd voor goedkoop appartement, in ruil voor hulp in huis.'

De advertentie leek zo perfect.
Anne-Laure is hoogzwanger, hormonaal labiel en heeft net ontdekt dat haar vriend de term monogamie nogal ruim interpreteert.
Alles wat ze wil is een veilig nest voor haar baby, dus trekt ze in bij Louise en haar dementerende man Roger.
Net wanneer ze haar leven en hormonen weer in de hand heeft, vindt ze in een lade een verborgen manuscript.
Het schetst een misdaadverhaal met in de hoofdrol Roger, Louise en een lijk dat maar niet wil verdwijnen.

Is dit huis wel veilig?

Wil je eens kennismaken met de bijzondere schrijfstijl van deze Vlaamse auteur? Doe mee met deze winactie en maak kans op 1 van de 2 exemplaren.
Wij willen weten wat jij ziet op de cover van Louise: er is geen goed of fout antwoord. Gewoon puur wat jij denkt te zien. Stuur jouw antwoord naar Thrillerlezersblog@gmail.com ovv Louise.

Oh ja, het zou leuk zijn , als je lid bent van onze besloten facebookgroep Thrillerlezers!

Louise van Anne-Laure Van Neer

Titel: Louise

Auteur: Anne-Laure Van Neer

Uitgeverij: Vrijdag

Publicatiedatum: september 2019

Recensie door Lisa

Waardering: 4 kraaien

‘Huurster gevraagd voor goedkoop appartement, in ruil voor hulp in huis.’

De advertentie leek zo perfect. Anne-Laure is hoogzwanger, hormonaal labiel en heeft net ontdekt dat haar vriend de term monogamie nogal ruim interpreteert. Alles wat ze wil is een veilig nest voor haar baby, dus trekt ze in bij Louise en haar dementerende man Roger.

Net wanneer ze haar leven en hormonen weer in de hand heeft, vindt ze in een lade een verborgen manuscript. Het schetst een misdaadverhaal met in de hoofdrol Roger, Louise en een lijk dat maar niet wil verdwijnen.

Is dit huis wel veilig?

Mijn mening

Wie Anne-Laure zegt, zegt bijzondere boeken. Thrillers zou ik ze niet noemen, daarvoor zijn ze te apart en vaak ook te humoristisch op een nogal droge toon. Niet ieders meug, en zeker niet voor ieders smaak. Maar als je die laag van humor – soms tot het niveau van slapstick (zoals in Maurice) kan waarderen – weet dat hij of zij een bijzonder boek vastheeft.

Louise is een verhaal dat bestaat uit twee verhalen. Aan de ene kant heb je het verhaal Anne-Laure – bijzonder en apart genoeg ook de naam van de auteur én op zich al een heel speciale naam – en anderzijds heb je het verhaal Louise. Je onderscheidt de twee vrij snel maar het duurt wel een aantal hoofdstukken voor je hieraan gewoon bent geraakt.

Het boek vertrekt traag, maar wanneer het op gang is – vooral wanneer Anne-Laure haar intrek heeft genomen in het huis van de toch wel zeer speciale Louise, die er bijzondere trekjes op na houdt – begint het boek pas echt op gang te komen. Het bewuste manuscript in de lade is een bijzonderheid die het hele verhaal een extra dimensie geeft.

Er zijn nog meer bijzonderheden aan dit boek, zoals de cover. Sommigen zien meteen een zwangere vrouw. Anderen herkennen er andere dingen in, tot mannelijke geslachtsdelen toe (ik heb een check gedaan bij een aantal onwetende Facebook-vrienden, waarvan er een aantal toch ongetwijfeld een wenkbrauw hebben opgetrokken). Of dit het doel was van de auteur weet ik niet, maar ik mag hopen van wel. Hoewel ik wel niet weet of een mannelijk geslachtsdeel in bepaalde toestand herkennen al dan niet een compliment is. Ikzelf heb er ook heel veel zaken in herkend, maar uiteindelijk belandde ik dan toch bij de zwangere vrouw.

Er is ook de bijzondere schrijfstijl van deze auteur die anders is dan velen. Ook hier weer heb je een “love it or hate it”-gevoel dat typisch is bij haar boeken. Lees er maar eens wat vroegere recensies op na. In mijn geval: love it, maar er is wel een maar aan verbonden. Helaas was ik geen grote fan van het bombastische einde. In feite heb ik een aantal keer tegen het boek zitten roepen, voornamelijk dan tegen het hoofdpersonage Anne-Laure die precies doet wat al die domme wichten in slasher-movies doen. Zonder al te veel te spoilen heb je in gevaarlijke situaties twee opties: Run, Forest, Run! Of: ik-weet-dat-ik-in-gevaar-ben-en-toch-ren-ik-fijntjes-naar-boven. Dat stuk heeft toch wel wat van mijn leesplezier weggenomen, net als het ietwat gemakkelijke einde (té gemakkelijk).

Toch krijgt Anne-Laure (de auteur, niet het personage) een fijne vier kraaien. Enerzijds omdat ze gewoon zo bijzonder schrijft en altijd zorgt voor uren van vertier. Anderzijds omdat het gewoon een fijn boek is dat je laat roepen en tieren tegen die andere Anne-Laure.

4 kraaien.

Anders dan anders met Anne-Laure Van Neer

Anne-Laure Van Neer werkte in de toeristische sector als animatrice, reisorganisator en reisagente. Rond 2010 gaf ze haar job op om zich voltijds aan het schrijven te wijden. In 2015 debuteerde Van Neer met Justine, een fictieve misdaadroman over een oude dame die weigert om naar het rusthuis te gaan. Het boek verscheen bij Kramat en combineert misdaad met humor. Tijdens de Antwerpse boekenbeurs van 2015 werd Justine genomineerd voor de Hercule Poirotprijs, de jaarlijkse literatuurprijs voor de beste Vlaamse misdaadroman. 
In 2017 verscheen haar tweede boek, Maurice, een misdaadverhaal over een seriemoordenaar die aan zijn moeder heeft beloofd om ermee op te houden. Maurice werd genomineerd voor de Hercule Poirotprijs van 2017.
In september kwam haar derde misdaadroman Louise uit.
Bron: Wikepedia


Wat maakt je kwaad?

Onrecht. Ik kan me behoorlijk boos maken als iets niet rechtvaardig is. 


Geloof jij in toeval?

Nee. 

Welk nummer doet pijn aan je oren?

‘All I want for christmas’ van Mariah Carey. Ieder jaar opnieuw een kwelling. 
Addendum aan vraag 1: dit nummer maakt me ook kwaad. 
clip All I want for Christmas  (Dus niet aanklikken Anne-Laure)

Welk nummer blère je altijd zo hard mogelijk mee?

Zodra ik in de auto stap, zet ik spotify aan. Naargelang de ‘mood’ van de dag is het Rammstein, Led zeppelin, Iron Maiden, p!nk, Muse,… Het kan alle kanten op. Ik kan ook totaal niet zingen, maar dat maakt niet uit in de auto. Zolang ik de ramen dichthoud. 

Met welk bekende persoon zou jij wel een avondje willen gaan stappen?

Ik denk dat een avond met Tom Hanks super zou zijn. Dat lijkt me echt een toffe kerel. 

Waarvan word jij super-enthousiast?

Van de lente, bloemen, natuur, bijtjes, vlinders. Vorig jaar hebben we een bijenvriendelijke tuin aangelegd en nu zoemt het overal. Geweldig is dat. 

Waar werd je voor het laatst stil van?

Aan de kust van Normandie in Dieppe stond ik op een strand waar 1500 mensen gestorven zijn tijdens een vroegtijdige poging tot D-Day in 1942. Hoewel de omgeving prachtig was, moest ik denken aan wat er zich op datzelfde strand had afgespeeld. 

Speel je wel eens vals in spelletjes?

Nee, ik kan niet tegen onrecht, dus ook niet tegen valsspelen. 

Welk beroep zou je nooit kunnen uitoefenen?

Boekhouder, of iets wat met rekenen te maken heeft. Ik kan totaal niet overweg met cijfers. 

Wanneer heb je voor het laatst gedanst?

Een paar dagen geleden, in mijn woonkamer. 

Kan jij tolerant zijn voor intolerante mensen?

Soms, dat hangt van het onderwerp af. Ik kan een verschil in mening wel appreciëren, maar dan moet er wel een onderbouwde mening achter zitten. Als mensen intolerant zijn omdat ze niet of fout geïnformeerd zijn, dan kan je dat nog proberen recht te trekken. Als mensen gewoon onverdraagzaam zijn omdat een of ander kuddegevoel dit aanstuurt, dan kan ik me eraan ergeren. 

Word je liever aangevallen door een hond of een zwerm bijen?

Bijen. Als kind ben ik ooit aangevallen geweest door een hond, wat me nu nog steeds parten speelt. Ik loop met een grote boog om honden heen.

Welke film vond je verschrikkelijk?

Euhm, er moet zeker wel een verschrikkelijke film zijn geweest, maar die heb ik blijkbaar uit mijn geheugen verbannen. 

Welke film kan jij wel duizendmaal zien? 

Ik ben op dit moment de ‘klassiekers’ aan het kijken met mijn zoon. De ‘Breakfastclub’, de films van Tarantino, de films van de Coen brothers, misschien waag ik me ook aan wat oudere films met hem. ‘The great escape’, ‘Papillon’, ‘Escape from Alcatraz,’ ‘The dirty dozen’, … Jawel, ik ben een filmfan. 

Wat bestel je bij McDonald’s?

Ik lust geen Mac Donalds. 

Welke foto staat er als achtergrond op je tablet/laptop? 

Een kikker die me met dwaze ogen aankijkt. 

Als je nog maar 1 boek zou mogen lezen, welk zou je dan nemen?

The never ending story?  ;) 

Wat zou je eten als laatste avondmaal?

Oei, dat is moeilijk. Ik eet heel graag lekker voedsel. Misschien pasta met schilfertjes zwarte truffel? Of versgemaakte japanse gyoza? Of een lekkere hutsepot? Ik krijg keuzestress. Misschien is het beter dat ik niet besef wat mijn laatste maal zou zijn. 

Gyoza

Wat staat op de eerste plaats op je bucketlist?

Het noorderlicht zien. 

Welk dier omschrijft jouw persoonlijkheid?

Een kat. Lief, eigenwijs en reageert niet op commando’s.   


Wie zou de hoofdrol in de verfilming van jouw boek moeten spelen?

In de rol van Louise zou ik graag Maggy Smith of Judy Dench zien. Twee fantastische actrices. 

Daar is nummer 3 Louise

Vandaag komt het 3e boek van Anne-Laure Van Neer uit. Een Vlaams auteur met een hele specifieke stijl van schrijven, wat enthousiaste reacties oproept, maar soms ook wat mindere. Het zijn thrillers met een aparte stijl van humor, waar ik elke keer erg van geniet en die ik zeker aanraad eens te proberen. 


Waar gaat Louise over?

'Huurster gevraagd voor goedkoop appartement, in ruil voor hulp in huis.'

De advertentie leek zo perfect. Anne-Laure is hoogzwanger, hormonaal labiel en heeft net ontdekt dat haar vriend de term monogamie nogal ruim interpreteert. 
Alles wat ze wil is een veilig nest voor haar baby, dus trekt ze in bij Louise en haar dementerende man Roger. Net wanneer ze haar leven en hormonen weer in de hand heeft, vindt ze in een lade een verborgen manuscript. Het schetst een misdaadverhaal met in de hoofdrol Roger, Louise en een lijk dat maar niet wil verdwijnen.
Is dit huis wel veilig?

Anne-Laure Van Neer op de thee

Deze week hebben we Anne-Laure Van Neer op de thee. Wie is deze Vlaamse auteur?
Rond 2010 gaf ze haar baan op om zich voltijds aan het schrijven te wijden. In 2015 debuteerde zij met Justine, een fictieve misdaadroman over een oude dame die weigert om naar het rusthuis te gaan. Tijdens de Antwerpse boekenbeurs van 2015 werd Justine genomineerd voor de Hercule Poirotprijs, de jaarlijkse literatuurprijs voor de beste Vlaamse misdaadroman.
In 2017 verscheen dan haar tweede boek, Maurice, een misdaadverhaal over een seriemoordenaar die aan zijn moeder heeft beloofd om ermee op te houden. Maurice werd genomineerd voor de Hercule Poirotprijs van 2017. De twee boeken bevatten ene hoge dosis zwarte humor.

1/ Wat is je favoriete snoep? 

Ik snoep weinig zoete snacks, tenzij er hormonen in het spel zijn. 
Als ik bezwijk is het eerder voor zoute, hartige snacks. Omdat mijn moeder van Zuid-Franse afkomst is, heb ik de ‘apero’-cultuur meegekregen. Ik eet graag droge worst (saucisson, zoals dat ginds heet) en groene olijven bij het aperitief. 

2/ wat was de laatste keer dat je de slappe lach had? 

Ik vertelde onlangs, aan dochterlief en haar vriendinnetje, een verhaal over mijn eerste babysit-ervaring toen ik 14 jaar oud was. 
Halverwege de avond, toen de kindjes moesten gaan slapen, viel het licht uit. De hele omgeving zat zonder stroom. 
Ik vond een zaklamp en een kaars. Die laatste zette ik op de televisie (het hoogste punt van de kamer) en ging vervolgens de kindjes in bed leggen. Omdat één van die kinderen niet zonder licht kon slapen, gaf ik hem de zaklamp. 
Toen ik terug in de woonkamer kwam, bleek dat de kaars over de televisie heen gesmolten was. Dus heb ik de rest van de avond, bij kaarslicht, kaarsvet van het tv-scherm geschraapt. 
‘En waarom belde je niet naar die ouders?’ vroeg het vriendinnetje.
‘Er waren toen nog geen mobiele telefoons,’ antwoordde ik. 
‘Maar televisie bestond al wel?’ vroeg ze. 
Zo oud ben ik nu ook weer niet...



3/ Welk verhaal vertellen je vrienden altijd over jou?

Euh… geen idee… Ik denk dat mijn vrienden me vooral kennen van de apero’s die ik thuis vaak organiseer. Hapjes tot iedereen erbij neervalt, dat is zowat mijn handelsmerk, denk ik. 


4/ Welke 3 voorwerpen zou jij meenemen naar een onbewoond eiland? 

Dat hangt wat af van de omstandigheden op het eiland. Als alle comfort aanwezig is, zou ik papier en potlood, boeken en muziek inpakken. 
Als ik er moet gaan overleven, zou ik een mes, vuursteentjes en een paar kippen en een haan meenemen. Of misschien kan ik de kippen thuislaten en manlief meenemen. Hij is namelijk lief en bovendien ook nog handig.  

5/In welk tijdperk had jij wel willen leven? 

Als kind ben ik ooit het paleis van Versailles gaan bezoeken. Een indrukwekkende ervaring. Daarom zou ik wel graag in de periode van Louis XIV een kijkje nemen. 

Maurice van Anne-Laure van Neer

Titel: Maurice
Auteur: Anne-Laure van Neer
Uitgeverij: Kramat
Publicatiedatum: 15 maart 2017

Omslag
De omslag is mooi van eenvoud. De lijn wordt voorgezet van het debuut door een silhouet van een (mans)persoon te plaatsen. Hij heeft een doornenkroon op zijn hoofd, dus de link met de Messias wordt gemaakt. Het rode druppeltje komt ook terug op deze kaft. Voerde bij het vorige boek wit als hoofdtoon, nu is het de zwarte kleur.

Het verhaal gaat over Maurice die zich zelf als De Verlosser van de mensheid ziet. Hij heeft er lustig op los gemoord en de Alfamensen die hem voor de voeten liepen of reden verwijderd van onze aardbol. Op het sterfbed moet hij echter zijn moeder beloven te gaan stoppen. Hij mag nog 1 persoon doden en de juiste persoon heeft hij al in gedachten. Echter komen er zoveel personen op zijn pad die hem aan het twijfelen en in verwarring brengen, dat het hem in uiterst komische ontwikkelingen brengt. Wie gaat het uiteindelijk worden? En wie verlost eigenlijk wie in dit verhaal?

Met Justine, haar debuut, verraste Anne-Laure van Neer mij al door haar spitsvondigheid waarmee ze veel hilariteit en leesplezier opwekte, dus bij de vooraankondiging van Maurice wist ik dat dit boek daarvoor niet onder kon gaan doen.
Kom op, een boek over de nieuwe Verlosser die van zijn moeder niet meer mag moorden met nog 1 troefkaart in handen. En dan zoveel mensen ontmoeten die in aanmerking komen...

Ik moest het boek in gedeeltes lezen door drukte overal. En kon zo wel fantaseren hoe het zou zijn om een Maurice op het werk te hebben lopen. Het verhaal reisde dus mee.

Terwijl ik zeker erg genoten heb van opnieuw een origineel, vlot geschreven verhaal met mooie plotwendingen, heb ik een paar punten van kritiek:
het woord thriller zou ik hier niet op plakken, maar dat staat ook nergens op de omslag. Als je het zou oppakken met de gedachte nu ga ik eens thriller lezen, dan word je teleurgesteld. Ik denk dat er meer spanning in had gekund. Er gebeurt namelijk genoeg, maar omdat alles in een decor van een John Lanting-achtige sfeer plaatsvindt, kan de spanning niet de boventoon voren boven dit komische geweld. Kan iets te veel humor bevatten? Ja is mijn mening. Iets maar rustmomenten in het verhaal hadden het nog sterker gemaakt.
Het heeft nu een te veel aan overweldigende hilarische momenten op bijna elke bladzijde. De elementen die een verhaal zogenaamd spannend maken zijn namelijk wel aanwezig in Maurice. Elke keer komt er weer een nieuw brokje informatie waardoor je je afvraagt hoe dit zal gaan aflopen. Er zijn verrassende plotwendingen die uiteindelijk naar een geweldig einde toewerken. En zo vind ik bijvoorbeeld de vondst van het geheim van Maurice's dochter fantastisch bedacht. Of de samenkomst van personen uit het debuut. Let wel: Maurice is volkomen los leesbaar. Alleen voor de lezers van het vorige boek volgt een 'aha erlebnis'. Het boek zit vol met zeer originele vondsten.

Ik kijk uit naar een derde boek waar de humor iets meer gedoseerd wordt en wat minder repeterende gebeurtenissen zitten. Ik heb namelijk ontzettend genoten en deze vrouw heeft een zeer bijzondere eigen stijl van schrijven waar ze hopelijk nog heel veel van gaat laten zien.

Originaliteit 5 ( als het hoger kon, zou het hoger zijn)
Spanning 2
Schrijfstijl 4
Leesplezier 4,5
Plot 5
Psychologie 5

4,5 kraaien voor Maurice

Shortlist Hercule Poirot

Op 29 oktober wordt op de Antwerpse Boekenbeurs de beste Vlaamse misdaadroman bekend gemaakt. Maar vandaag werd vast de korte lijst (shortlist) van kanshebbers bekend gemaakt. Welke vijf Vlamingen kunnen de Hercules Poirotprijs winnen? Ik zelf las pas twee boeken van de vijf. Maar er is er eentje die ik het zo erg gun, dat ik die 29e oktober heel hard duim.




'Bling Bling 2’ – Jan Van der Cruysse
Vorig jaar won Van der Cruysse de Hercule Poirotprijs met ‘Bling Bling’, dit jaar maakt hij kans met de opvolger en tweede boek van een trilogie. “Prachtige decors en superspannend”, zegt Van Gompel.

‘De Zaak-Magritte’ – Toni Coppers
Een verhaal over een oudere speurder die zijn vrouw verloor bij de aanslagen in Parijs. “Hét levenswerk van Toni Coppers”, is het oordeel van Van Gompel.


‘Het Gewicht van de Haat’ – Jo Claes
Syrische vluchtelingen strijken neer in Leuven met verdeeldheid onder bevolking als resultaat. Van Gompel: “Jo Claes is altijd goed.”

‘Schemerzone’ – Hilde Vandermeeren
Een boek over narcolepsie, de ziekte waardoor je onverwacht in slaap valt. “Zeer intiem geschreven en een originele invalshoek”, zegt Van Gompel.

‘Maurice’ – Anne-Laure Van Neer
Een boek over een seriemoordenaar, maar met een twist: “Waarschijnlijk het grappigste boek over een seriemoordenaar ooit gemaakt”, aldus Van Gompel.

Maurice, de nieuwe Verlosser

Altijd een mooi moment voor een schrijver als zij het nieuwe boek in handen mag houden. Vandaag liet Anne-Laure Van Neer vol trots het boek omhoog op haar Facebookpagina.

Gefeliciteerd met Maurice!

We kijken uit naar of Maurice met net zulke vileine humor geschreven zal zijn als het vorige boek Justine.

Maurice, 65 jaar en seriemoordenaar, belooft aan zijn stervende moeder om zijn roeping op te geven. Het is voorgoed gedaan om de Mensheid te bevrijden van bumperklevers, BMW-rijders en Alfa-mannetjes.
Alles verloopt volgens plan tot zijn dochter thuiskomt met een nieuwe vriend. Een Alfa.
Kan Maurice de verleiding weerstaan?

Maurice stapt dichterbij

Anne-Laure van Neer geeft dinsdag op haar facebookpagina aan met de laatste correctieronde bezig te zijn voor Maurice. Las jij Justine al en kijk je net als ik ook uit naar Maurice?
De kritieken waren voor haar debuut uistekend. Ze was zelfs genomineerd voor de Hercule Poirotprijs in 2015.

Wat vinden jullie van deze cover?

Anne-Laure van Neer maakte op haar Facebookpagina de cover van haar nieuwe boek Maurice bekend.
Wat vinden jullie ervan? Zouden jullie het boek oppakken in de winkel of juist laten liggen? 

Tweede druk Justine

Op de facebookpagina van de Vlaamse schrijfster Anne-Laure Van Neer stond deze ochtend het volgende bericht:

"Er komt een tweede druk voor mijn Justine! 
How cool is that? 
Ik word er zelfs goedgeluimd van, zomaar, om negen uur 's ochtends op een doordeweekse dag. Zeer uitzonderlijke toestand."

Mooi voor een boek wat anders is dan anders! Mooi resultaat! En voor degenen die Justine nog niet kennen is het boek een enorme aanrader vanuit mij. Ik heb zo genoten van dit boek. Waar het over gaat?

Hoe ver ga je om je vrijheid te behouden? Justine De Jager, 75 jaar, zit in de verhoorkamer om een moord te bekennen. Niet uit schuldgevoel maar uit noodzaak: ze wil naar de gevangenis om aan het verzorgingstehuis te ontsnappen.  Inspecteur Verbeke neemt haar getuigenis af. Verbijsterd luistert hij naar haar waanzinnig relaas waaruit blijkt dat Justine voor niets terugdeinst om haar vrijheid te behouden. Vertelt ze de waarheid of is de oude vrouw dementerende?

Antwerpse Boekenbeurs door Ink

Als grote boekenwurm die vrij veel boekendingetjes afloopt, was iedereen stomverbaasd als ik zei nog nooit op de Antwerpse boekenbeurs te zijn geweest. Beurs en Inkel...het gaat niet samen. Bij het horen van de Huishoudbeurs, Margriet winterfair, Libelles voorjaar, Bobo's kleuterparadijs krijg ik al rillingen over mijn rug. Al die rijen mensen die zich verdringen bij kraampjes en je daar moeten instorten; het lukt mij niet.
Als ik drie keer een trolley tegen mijn hielen heb gekregen, til ik zo'n trolley op en ligt hij buiten de beurs. Dus voor iedereen veel beter dat ik op zulke evenementen wegblijf.

Maar je moet toch eens naar de leukste boekenbeurs als je iedereen zo hoorde. Vooruit kaarten bestellen om op 31 oktober af te gaan reizen naar het Antwerpse. Ontmoet ik een week voor die datum Linda Bertens, de PR-mevrouw van uitgeverij De Geus, die nonchalant benoemt dat het de huishoudbeurs voor boeken is. Ehmmmm, hoe bedoel je Linda? Nou, net zo druk met rijen mensen met karretjes....
Oh men....oh mijn god.....zwetend werd ik nachtenlang wakker van een Inkel die op de grond verdrukt werd door tientallen vrouwen met boodschapkarretjes!

Mir en Caro verzamelen in Breda en van daaruit op naar Antwerp Expo met een zeer herhalende mevrouw op de TomTom.
Het is nog vrij rustig en wij beginnen in hal 1 en lopen al te kirren bij het zien van allerlei leuke kadoboekjes en andere nutteloze boekendingetjes, maar die o zo leuk zijn. We melden ons even bij de stand van uitgeverij Witsand en horen dat Sterre Carron al over de beurs loopt. Ze is die kant op wijzend naar links.

Wij hebben behoefte aan eerst een kop koffie en gaan rechts het restaurantje in. Direct zegt Mir: "Oh daar zit ze". Sterre is duidelijk herkenbaar aan haar kapsel aan de achterkant al. Bij haar zit Inge, die we van de facebookgroep kennen. We schuiven aan op het bankje en binnen de kortste keren kletsen we de oren van elkaars hoofd. Alsof je elkaar niet voor het eerst pas ziet.
Tegen twaalven even langs Witsand om de uitgever Dirk Demunck op te halen en we zetten richting naar de Rode zaal waar de Hercule Poirot uitgereikt zal gaan worden voor het beste Vlaamse thrillerboek. Bij binnenkomst tref ik gelijk Anne-Laure Van Neer, wiens geweldige Justine ik onlangs las. Sterre vertelt in het boek bezig te zijn en net bij een zeer humoristische scene belandt te zijn (voor de kenners: de scene in de tuin en het camouflagepak).
De genomineerden zitten eerste rij en Jos Dewit zwaait enthousiast als hij mij ontdekt. En ik net zo enthousiast terug. De genomineerden worden allemaal kort even geïnterviewd over hun boek en vlak daarna wordt eerst de publieksprijs uitgereikt aan Toni Coppers en de Hercule Poirot aan Patrick Conrad. Allerlei speeches vinden plaats tot het tijd wordt voor bubbels! Staan we dus even later gewoon in de aparte ruimte waar de genomineerden en uitgevers getrakteerd worden op een glas heerlijkheid met grappige kleine belegde broodjes. Sterre doet ietwat vreemds wat we maar niet benoemen om het imago van een keurige dame nog even in ere te houden. Laten we maar even een hapje in het restaurant gaan eten voor deze dame zich echt gaat misdragen.

De twee Vlaamse dames nemen iets Franstaligs en zijn verbaasd dat we er nog nooit van gehoord hebben. Sterre probeert het aan mij uit te leggen wat het is, door de naam een aantal keer, steeds harder te noemen. Noemt vervolgens de Nederlandse naam , maar ik kijk haar nog steeds even verbaasd aan. Koninginnehapje (Belgie had nooit een koningin toch??) is de naam en het ziet er uit als wat mijn hond fabriceert als hij ziek is, maar het is kip en vlees in een soort ragoutachtige brei. Smaakt best lekker als Sterre me dwingt een hapje te nemen.
Druk verder kletsend moet Sterre opeens in de actie, want ze moet gaan signeren.
Laten wij dan de beurs eens gaan verkennen. Bij de stand van De Geus blijven we plakken,want wat hebben die toch mooie boeken. Of we mee willen doen aan een actie om alle boeken van Knausgard te winnen. Nou.....dat wil ik wel. Heb pas deel 1, dus loop achter, maar het is een serie die ik ooit wel in de kast wilde gaan sparen. Dus met de kartonnen Knaus op de foto.

Bijschrift toevoegen

Even langs bij Toni Coppers: wat een leuke vent is dat ook zeg. Caro wil graag Hilde Vandermeeren van de Moordvrouwen even zien en op de foto. Ik vermoed dat Hilde nu nog angstdromen heeft om te moeten lachen voor de foto en mij aan te moeten kijken. Slenterend langs vele kinderboekenstands ontdek ik opeens Ish. Jan Kooyman raadde mij onlangs aan zeker de twee boeken van Ish eens te

gaan lezen. Ik er op af en een lekker manneke wat ook nog eens over mijn tattoos begint steelt al heel snel mijn hart (ik ben zo makkelijk). Onderweg raak ik met verschillende mensen in gesprek, zien we eindelijk Dirk Vanderlinden. We krijgen een tasje shirts mee van de Van Dieselcompany en brainstormen even over iets in Nederland te organiseren.
Onderweg kom ik Bert Bergh weer tegen voor de derde keer (stalkt hij mij ofzo?), raak in gesprek met een mij totaal bekende schrijver aan wie ik vraag of hij van de uitgeverij is over dat Vlaamse boeken slecht gelezen worden in Nederland (en andersom) en of ik zijn boek wil lezen. Met het boek onder de arm naar de Witsandstand. He Sterre...lang geleden. Ook Jos Dewit zit daar en er ontwikkelt zich een leuk en mooi gesprek. Waar eigenlijk een pintje bij hoorde. Koffie ook goed. Jos schrijft hele mooie woorden in het exemplaar van Weg. Echt een bloosmoment.

Sterre vind het wel weer tijd om een borrel te gaan drinken (en pakt vervolgens een watertje) en zo zitten we weer aan het zelfde banktafeltje te kletsen, lachen, plagen en al wat meer.
Mijn teamgenoot zie ik af en toe schudden met haar hoofd en ik vermoed dat ze niet alle grappen leuk vond. Maar ik had de dag van de maand oktober. Vermoedde ik voor deze dag dat Sterre Carron een keurige nette beschaafde Vlaams madammeke was: dat beeld is nu verdwenen.
Ik kan een Wist je dat..over Sterre maken van tientallen regels, maar onder druk van geheimhouding laat ik dat achterwege (grapje he die geheimhouding). We hebben afgesproken in januari snel een nieuwjaarsborrel te gaan drinken in Breda daar dit treffen met de twee Vlaamse dames voor herhaling vatbaar is.
Dit was een dagje om weer in te lijsten op onze muur van mooie momenten. Met daarbij de

vermelding dat hij hoog in onze top vijf staat.