Posts tonen met het label kim moelands. Alle posts tonen
Posts tonen met het label kim moelands. Alle posts tonen

donderdag 5 augustus 2021

Schaduwleven van Kim Moelands

 


Jij bent de mooiste, de liefste

Welke zijn je opties als je echtgenoot iedereen een rad voor de ogen draait en niemand je noodkreten wil aanhoren?

Een jonge vrouw kijkt liggend op Toms graf naar de hemel.  Ze kan geen hakken meer dragen.  Dat heeft ‘hij’ haar aangedaan. Klinkt als een onheilspellend begin.

Onmiddellijk daarna neemt ‘Schaduwleven’ een op het eerste gezicht idyllische start.  Daniël en Elena worden een liefdeskoppel. Doch, zelfs in deze prille fase van de relatie is er reeds reden tot ongerustheid.  Wat op verliefdheid lijkt, is in feite al alarmfase oranje. Daniël neemt Elena ‘stormenderhand’: Elena wordt letterlijk en figuurlijk ingenomen en overrompeld.  Blijkt later dat hun relatie constant in hetzelfde bedje ziek is. 

Qua opbouw zit ‘Schaduwleven’ ijzersterk in elkaar. Kim Moelands schrijft met ‘Schaduwleven’ een verhaal dat er voor de volle 100% staat. Een neerwaartse spiraal haalt wat op een mooi sprookje lijkt in een onomkeerbare beweging onderuit. Het decor waartegen het verhaal speelt, volgt dezelfde beklemmende evolutie.  De intensiteit gaat crescendo.  De spanningsboog zakt nergens in. Het zal geheid verkeerd aflopen, maar hoe precies blijft heel lang de vraag.  En al heb je een vermoeden, de finale twist heeft een overdonderend effect.    

‘Schaduwleven’ focust op Elena, ook wel Amber of Luna genaamd, afhankelijk van het moment in haar leven. De auteur besteedt de grootste zorg aan de uitwerking van de ‘drie personages’.  Luna, Amber en Elena zijn echt.  Alle drie gunnen ze de lezer een intieme inkijk in hun leven voor, tijdens en na de ‘liefdesrelatie’ met Daniêl, telkens vanuit het ik-perspectief.  De gebeurtenissen komen zo akelig dichtbij. De drie persoonlijkheden missen hun uitwerking op de lezer niet.

‘Schaduwleven’ is een verhaal vol echte emoties die keihard binnenkomen.  Onbegrip, onmacht, machteloosheid, verlatenheid en eenzaamheid strijden om voorrang.  De boosaardigheid, de kilheid, de haat, ja de waanzin druipen van de bladzijden.  De toxiciteit binnen de relatie stijgt tot alarmerende hoogte.  Het ziekelijke genot dat manipulatie geeft neemt weerzinwekkende proporties aan.  En dan is daar ook de ongenadige houding van de bureaucratie, de muur van onbegrip van hen die het meeste steun zouden moeten bieden maar die blindelings in de val trappen van de meest charmante narcist.  Het is de wereld op zijn kop.      Het is de verdienste van de auteur dat ze echter nergens in overdrijving gaat. 

In ‘Schaduwleven’ brengt ze een persoonlijkheidsstoornis  zoals ‘narcisme’ in beeld en haalt ze partnergeweld uit de taboesfeer.  Ze laat zien wat een aandoening als narcisme doet met een partner, met het gezin, met de familie en vrienden.  Ze toont hoe een slachtoffer van huiselijk geweld, in dit geval een moeder, er alles aan doet om de kinderen die verscheurd worden in hun loyauteit naar beide ouders toe er buiten te houden.  Het is geen toeval dat de kinderen zo weinig in beeld komen!  Uit liefde.  Ten koste van haarzelf. 

De chantage, het bedrog, de leugens, de dreigementen, de manipulatie gaan niet in je koude kleren zitten.  Misselijkmakend is het. De fragmenten die je ijskoud maken of witheet van woede zijn niet te tellen op de vingers van één hand.   

Kim Moelands is absoluut niet uit op sensatie.  Ze is het haar getuigen en alle slachtoffers van huiselijk geweld verplicht om dicht bij de realiteit te blijven. ‘Schaduwleven’ lezen is als instappen in een trein die met een rotvaart afstevent op een onverzettelijke bergwand.

Dit verhaal komt keihard binnen.  Ik las het met dichtgeknepen keel en een bezwaard gemoed.  Het enige dat Elena nog overhoudt is zichzelf, haar gevoelens en haar onvoorwaardelijke liefde voor haar kinderen en overleden broer Tom.  En die vertrouwt ze ons, de lezer, toe. Het boek laat een diepe indruk op mij na.  Het zal nog even duren vooraleer ik het los kan laten.

Anita

woensdag 17 februari 2016

De Diamanten Kogel: the day after

De Nederlandse Nausicaa Marbe kreeg gisteravond in het stadhuis van Antwerpen de Diamanten Kogel 2015. Dit is een prijs van het Genootschap van Vlaamse Misdaadauteurs die men uitreikt voor de beste thriller of misdaadroman van het jaar in het Nederlandse taalgebied. 
Marbe kreeg de prijs voor haar boek Smeergeld.  Mijn eigen spelletje is dan om te kijken of men de winnaar van vorig jaar nog weet......  Bij rondvraag onder een select gezelschap van liefhebbers van thrillers kwamen we tot 1 persoon die het wist: ik zelf. Nee, ik verdien geen staand applaus. Het is mij in het geheugen gebleven , omdat de schrijver Jacob Vis mijn sympathie heeft.
Vorig jaar bespraken wij al de totale stilte in Nederland rondom deze prijs. Ook vandaag kon ik op weinig plekken in de Nederlandse pers iets vinden over de winnaar van De Diamanten Kogel. Wat maakt het deze prijs dan? Een aardigheidje dat je op de schoorsteenmantel of in de vensterbank kan zetten? Rent er iemand naar de winkel om Smeergeld aan te schaffen? 

Misschien kan ik je overhalen met twee stukjes uit het juryrapport:

 "Het is eerder een zedenroman dan een thriller, die zonder gebruik te maken van de - soms ietwat versleten - conventies van de crimi in een sappige taal naar een climax stroomt"

"De twee grote verhaallijnen van het boek worden door elkaar geweven tot een onweerstaanbare pageturner: soms grappig en cassant, soms wervend geëngageerd, soms lichtvoetig en spits."

Mijn mening over wat ik er van vind dat dit boek de Kogel won, schreef ik gisteren al. Ik vind het vreemd dat een boek wat uitgegeven wordt als roman en wat de jury zelf ook eerder een zedenroman dan een thriller vindt wordt verkozen tot winnaar.  Moet een boek winnen dat zo min mogelijk lijkt op een thriller?
Natuurlijk hoeft een boek dat wint niet super goed verkocht te hebben, dat mag geen argument zijn. 
Ach....Nausicaa Marbe gefeliciteerd met je thrillerprijs: zet je hem op een mooi plekje of win je liever een andere prijs? Ik weet niet of de vier diamanten nog op de beugel zitten of die verdwenen zijn na de criminele sponsor van voorheen en het een sobere uitvoering is geworden?

Zes kanshebbers waren er voor deze prijs:

Rudi Soetewey met Bekijk het maar
Jos Dewit met Weg
Broertjes Heerma de Vos met Ultimatum
Kim Moelands met De vrouw in de spiegel
Michael Berg met Het meisje op de weg
Nausicaa Marbe met Smeergeld


Waarvan ik Michael Berg een hoge winkans toeschreef. En ook echt eerlijk dacht ´ie roman maakt gewoon geen kans´ want dat zou toch erg raar zijn als die er met de thrillerprijs vandoor gaat. Hum..misschien dat ik bij de Gouden strop ook moet omdenken, Ik ga een weddenschap aan met een groot kenner van thrillers wie de top 5 kan voorspellen. Ik heb er al vier vast in mijn lijstje staan en denk nog over nummer vijf. Maar de Gouden Strop heeft mij ook vaak verrast, dus ik kan de prijs van de weddenschap net zo goed vast gaan toesturen. Maar mijn hoop is dat de ander het dan nog slechter voorspelde.
Kim, Michael en Jos (de drie die ik het allen zo gunde)
 
Ik gok weer op Michael Berg in die shortlist...
 
Kim Moelands en Jos Dewit zijn volgens mij van voor de vorige Gouden Strop, dus die zullen er niet bij zitten. Maar goed als ik naar de foto van de genomineerden kijk dat de broertjes Heerma de Vos niet wonnen, want die waren er niet bij?!
Kim Moelands gaf aan in ieder geval trots te zijn op haar nominatie, die pakte niemand meer af. Bovendien had ze een mooi juryrapport gekregen. Daar boven op had ze ook een hele leuke avond gehad , want er hing een hele leuke sfeer vond zij.

Op naar de Gouden Strop!

 
Met dank aan Kim voor de onderste drie foto's!



Foto van de week

Deze foto is natuurlijk de foto van de week, waarin De Diamanten Kogel werd uitgereikt en hier vijf van de zes genomineerden opstaan.

dinsdag 9 februari 2016

Opvolger Vrouw in de spiegel?

Kim Moelands won met De vrouw in de spiegel in oktober al de Hebbanaward voor Beste Nederlandse thriller. Nu is zij bij de zes laatste kanshebbers van De Diamanten kogel.
Maar hoe zit het met een vervolg op De vrouw in de spiegel?
 Het vervolg zit al in Kims hoofd, echter wil zij nu eerst het jeugdboek wat al jaren in haar hoofd zitten gaan schrijven. "Wat in het vat zit verzuurt niet", zegt zij.


Kim en Michael Berg
Het jeugdboek wordt voor de kids van 8 tot 10 jaar, maar zij verwacht dat volwassenen het ook leuk zullen vinden om te lezen. Het verhaal zal in de hoek van Harry Potter en Narnia worden, maar dan net weer anders. Ze vindt het ontzettend leuk om er mee bezig te zijn. Eind 2016 moet ze al een heel eind zijn. Maar, zoals ze zegt: "eerst maar eens gewoon lekker schrijven".

zondag 7 februari 2016

Foto van de week

Michael Berg en Kim Moelands werden beiden op de shortlist van zes schrijvers gezet die kans maken op De Diamanten Kogel.
Op 16 februari a.s. wordt de winnaar bekend gemaakt op het stadhuis van Antwerpen.

woensdag 17 juni 2015

De vrouw in de spiegel - Kim Moelands

Caroline en Moon lazen samen 'De vrouw in de Spiegel' van Kim Moelands, twee verschillende meningen of niet? Lees je mee wat wij er van vonden?

De cover:
Caroline: De cover is mooi, eenvoudig met een twinkel. Eerst dacht ik dat er een vouw in het boek zat, maar het waren de drie spijkers die door de veer heen zitten, je kunt ze echt voelen.
Moon: Mooi is mijn eerste reactie, een veer in drie spijkers. De uitstraling is gewoon lekker luguber, daar houd ik van en ik zou hem dan ook zeker even oppakken om de achterflap te lezen. Nu had ik al erg goede reacties gehoord, dus ik kon niet achterblijven: deze moest ik hebben in mijn kast. Nu gaan Caroline en ik hem samen lezen, eens zien of onze meningen overeenkomen of dat we heel erg verschillen. Ben benieuwd, spannend eigenlijk wel weer.

Het verhaal:
Moon: ‘Ik denk dat we met alleen zijn tweeën veel verder komen. Als een soort Hannibal en Clarice, quid pro quo. Jij vertelt mij iets en dan vertel ik jou iets.’
Tess Westerhout en haar partner Vincent Meijer worden op een zaak worden, waarbij het zuivelbedrijf Latté wordt afgeperst. Nadat ze een dreigbrief hebben gehad en deze hebben afgedaan als ‘niet belangrijk’ valt het eerste slachtoffer, Claudia stikt bijna tijdens het eten van yoghurt in de spijkers die er in de yoghurt zitten. Dan neemt het zuivelbedrijf de dreigbrieven en de actie van de spijkers in de yoghurt toch wel serieus, maar ze proberen het verhaal uit de pers te houden. Tess en Vincent zoeken het al gauw in de richting van de oud afperser Charlie Zwols alias ‘de Rat’ die momenteel vast zit in de gevangenis voor een eerdere afpersingszaak waar hij voor veroordeeld is maar zijn maten niet… Weet hij er meer van?
Is Zwols de sleutel tot de oplossing? En geeft hij Tess de antwoorden zomaar of speelt hij een gevaarlijk spel?

Caroline: Tess Westerhout is brigadier bij de politie en samen met haar man Marc, die een detectivebureau runt, zorgen ze voor hun zoon Kevin van 15. Wanneer er bij het zuivelbedrijf Latté een dreigbrief wordt bezorgd en er een slachtoffer valt door spijkers in een pak vla, neemt Tess deze zaak op zich. Wanneer een jonge vrouw tijdens haar rijexamen onwel wordt komt Latté weer in beeld.
Ondertussen neemt Jaap afscheid van zijn vrouw Elisabeth om te gaan werken. Het huwelijk is niet veel meer en de kus wordt gegeven op de automatische piloot. Elisabeth heeft alles wat haar hartje begeert, alleen is ze doodongelukkig. Hun zoon Mathijs, die altijd met zijn rat op zijn schouder loopt, kan alleen maar schelden en zit hele dagen op zijn kamer.
Dominee Antoine van Gerven bezoekt de gevangenis waar hij zedendelinquenten bezoekt. Antoine heeft het zwaar, zeker als hij Bert bezoekt; deze man komt binnenkort vrij en geeft gewoon aan dat hij zijn leventje met jonge kinderen weer zal oppakken, maar Antoine mag niets zeggen. Antoine is de huisvriend van Anna, de moeder van Tess en Laura en nadat hun vader is overleden komt ze vaak met haar problemen bij Antoine.

Onze mening:
Caroline: Wat een goede thriller is dit weer. Ik moest in het begin even door alle personages heen en ze op een rij zetten, maar toen ik door had wie wie was, werd het verhaal steeds spannender. Het zijn eigenlijk vier aparte verhalen die samen het plot vormen en aan het einde bij elkaar komen. Een verhaal met tot het einde spanning en een onverwachtse wending.

4,5 sterren

Moon: Vanaf het begin van het boek, raak je geïntrigeerd. Wie zijn al die hoofdpersonen? Elisabeth de huisvrouw wiens huwelijk niet heel veel meer voorstelt en bij wie de stem van haar tiranniserende vader in haar hoofd zit. Tess Westerhout, de brigadier, die samenwoont met haar man Marc en hun zoon Kevin, en de priester Antoine van Gerven die Tess als zijn eigen dochter beschouwt. Ook komt er een mysterieus persoon aan het woord, beschreven met cursieve letters. En de dader…….wat zijn zijn motieven om het zuivelbedrijf af te persen?
Hierdoor ben je gelijk een beetje verward, hoe gaat dit verder en wat hebben de personages met elkaar te maken?
Maar dit is maar even, als het verhaal eenmaal op gang komt dan krijg je al gauw een kijk op het leven van de personages, door de duidelijkheid in het begin en de korte vlot, geschreven hoofdstukken zit je al gauw in een leesflow waardoor je het boek niet snel weglegt.
En die flow raak je pas kwijt wanneer je het boek dicht slaat en dan baal je omdat het een open einde is… Er komt een vervolg en wat mij betreft kan die niet snel genoeg komen. Kim heeft er een fan bij, want wat een heerlijk boek! Ik heb hem in een zucht uit gelezen en hoop dat het vervolg niet te lang op zich laat wachten.
Als je mij vraagt ‘waarom moet ik dit boek gaan lezen?’, dan kan ik heel duidelijk en kort zijn: een goed verhaal, fijne schrijfstijl, lekker spannend, goed plot en fascinerende hoofd personages.

5 sterren


Koop bij bol.com

maandag 23 maart 2015

De vrouw in de spiegel - Kim Moelands

Titel: De vrouw in de spiegel
Auteur: Kim Moelands
384 pagina’s
Uitgeverij A.W. Bruna
Verschijnt 24 maart 2015
Recensie door Miriam Bakker


Zuivelbedrijf Latté ontvangt een dreigbrief waarin twee ton wordt geëist. Er wordt in eerste instantie niets mee gedaan en de brief wordt gezien als grap. Na een tweede dreigbrief blijkt dat het alles behalve een grap is: er worden toetjes met spijkers erin gevonden. Latté doet aangifte en brigadier Tess Westerhout wordt samen met haar partner Vincent Meijer op de zaak gezet. Ze komt op het spoor van Charlie ‘de Rat’ Zwols, die een straf uitzit voor een eerdere afpersingszaak. Heeft hij met de afpersing van Latté te maken of weet hij wellicht wie ze zoeken? Hij lijkt Tess en Vincent verder te kunnen helpen, maar hij eist een wederdienst van Tess, een ‘quid pro quo’. Hoe ver is Tess bereid te gaan om de afpersingszaak op te lossen?

Ondertussen zit de afperser ook niet stil en er valt nog een slachtoffer…

‘Een zwartgeblakerd landschap, waarin de verstikkende geur van vernietiging je de adem beneemt. Zo stelt hij zich de hel voor. Maar voorlopig is hij bezig de hemel op aarde voor zichzelf te creëren en die ruikt zoet, smaakt naar toetjes en knispert als een eurobiljet in zijn hand.’

‘De vrouw in de spiegel’ is het eerste boek van Kim Moelands dat ik gelezen heb en ik viel meteen met mijn neus in de boter. Een hele mooie cover, een mooi contrast wat weergegeven wordt en wat duidelijk naar voren komt in het boek.

Tess Westerhout is een politievrouw in hart en nieren, is dol op haar werk en kickt op de adrenaline die het met zich meebrengt. Ze bijt zich dan ook helemaal vast in de afpersingszaak. Crimineel Charlie Zwols laat merken meer te weten van de kwestie, maar wil dit enkel en alleen delen met Tess. Tess stemt hiermee in, maar Charlie lijkt wel erg veel van haar te weten…zij heeft vragen voor hem, maar hij ook zeker voor haar. ‘Quid pro quo Clarice’. Hoe dichtbij laat Tess hem komen om de zaak te kunnen oplossen? In hoeverre heiligt het doel de middelen?
Tess is al zeventien jaar gelukkig met Marc en samen hebben ze een puberzoon, Kevin. Mark heeft een eigen recherchebureau en heeft het daar ook erg druk mee. Ondanks dat ze allebei een hele drukke, veeleisende baan hebben, is hun huwelijk sterk en rooien ze het prima samen.

‘Ze weet dat het geren en gevlieg inherent is aan het werk waar ze zo van houdt, maar haar andere liefde, haar gezin moet daarvoor regelmatig offers brengen. Vaak te veel.’

Elisabeth van Seumeren is een ongelukkige, trieste vrouw die de dag alleen maar door komt met een dwangmatig tellen. ‘Ze is ooit begonnen met tellen, maar weet niet meer wanneer. Het geeft haar houvast. De cijfers vertellen haar waar ze aan toe is en overbruggen de onzekere tijd van het ene naar het andere moment.’
Gevangen in een liefdeloos huwelijk (want getrouwd met een zak hooi genaamd Jaap), tot de dag dat genoemde zak hooi haar plompverloren meedeelt dat hij van haar wil scheiden, zij haar intrek kan nemen in een aftands appartementje ergens in Utrecht en haar plek in huis ingenomen zal gaan worden door een jong blondje. ‘Zonder haar nog een blik waardig te gunnen, loopt vijftien jaar van haar leven de deur uit.’.

En dan is er ook nog Antoine van Gerven, een gepensioneerd priester, beste vriend van de moeder van Tess en een goede vriend van de rest van de familie. Tess vertrouwt hem blindelings en bespreekt alles met hem. Antoine gaat eens per twee weken ‘op bezoek’ bij Bert, een pedofiel die gevangen zit en ervan overtuigd is dat praten met een priester hem verlost van al zijn zonden. Al is hij niet bepaald van plan zijn leven te beteren als hij weer op vrije voeten is..

De afperser komt ook aan bod. Een kil, berekenend persoon, overduidelijk overtuigd van het feit dat hij doet wat hij moet doen en dat Latté hem geen andere keus laat. Is dat wel zo?

En dan is er nog een onbekende…een onbekende die gemarteld wordt om iets wat hij zou hebben gestolen…maar van wie? En wie is hij?

‘Hoewel hij eerder smeekte om rust en stilte, maakt het hem doodsbang. Geen geluid, geen zicht, het maakt hem bijna krankzinnig. Onzekerheid is nog erger dan weten waar je aan toe bent, ervaart hij nu.’

Wat een heerlijk boek, ik heb van elke bladzijde genoten. Elke zin is raak, er staat geen woord teveel in het boek, er zit vaart in, spanning, een vleugje humor en geloofwaardige, echte personages. Elk personage roept iets bij je op, zij het sympathie, afschuw of gewoonweg de kriebels. De afpersingszaak is de hoofdlijn in het verhaal, maar er worden her en der ook wat kleinere lijntjes uitgezet, die naargelang het verhaal vordert, ook groeien richting het plot. En ja, er zijn losse eindjes in het boek en daar heb ik normaal gesproken een bloedhekel aan, MAAR in dit geval niet, want het kan in dit geval alleen maar betekenen dat we nog meer van Tess gaan horen en daar kun je echt alleen maar blij om zijn. Lezen dit boek!

4,5 sterren


Koop bij bol.com

dinsdag 27 januari 2015

Kim Moelands boek komt eerder uit

Kim Moelands heeft met haar nieuwste thriller DE VROUW IN DE SPIEGEL een adembenemende thriller geschreven geïnspireerd door een waargebeurde zaak. Van 2002 tot 2003 werd Campina afgeperst, waarbij consumenten ziek werden door het eten van vergiftigde toetjes. In het boek stort de hoofdpersoon, brigadier Tess Westerhout, zich samen met haar collega's op een soortgelijke afpersingszaak. DE VROUW IN DE SPIEGEL is gedurfd, meeslepend, aangrijpend, angstaanjagend en verrassend. Bij tijden hard, maar vooral toch ook heel erg menselijk.


Twee weken nadat zuivelbedrijf Latté een dreigbrief ontvangt waarin tweehonderdduizend euro wordt geëist, valt het eerste slachtoffer door spijkers in een pak yoghurt. Brigadier Tess Westerhout stort zich op de zaak en komt op het spoor van Charlie ‘de Rat’ Zwols, die een straf uitzit voor een eerdere afpersingszaak. Charlie lijkt Tess en haar collega Vincent verder te kunnen helpen, maar hij eist voor zijn medewerking een wederdienst van Tess. Om aan antwoorden te komen, zal Tess een levensgevaarlijk spel met hem moeten spelen. En Charlie blijkt angstvallig veel over Tess te weten.
Intussen gaat de afperser steeds verder waardoor er nieuwe slachtoffers vallen...
Verschijnt 24 maart