Posts tonen met het label Breda. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Breda. Alle posts tonen

zaterdag 16 juni 2018

Opgesloten en vrijgelaten met Nathalie Pagie

s'Ochtends aan de koffie bedenk ik mij opeens wat als ik geen 1 puzzel kan oplossen in die Escaperoom vanavond. Hellup...  Straks snap ik er helemaal niks van. Pieker pieker: de stress sloeg toe. Altijd jammerlijk voor niks gelukkig.

Op donderdag 31 mei was de dag dat we de escaperoom ingingen met Nathalie Pagie.  Rondom het uitkomen van Rio Grande mochten we een winactie houden waar je opgesloten zou worden met de schrijfster. Patricia Mooring won overtuigend met haar foto , waar de opdracht was dat het  gebaseerd moest zijn op Rio Grande.

Teamlid Lilian kwam al vroeg naar Breda om te lunchen en bij te kletsen. Zo vaak zie je elkaar niet, maar de vorige keer was toevallig de boekpresentatie van Rio Grande in Tillietown. Vorig jaar won ze de High tea met dezelfde Pagie en werd ze direct ingelijfd als recensiemevrouw bij Thrillerlezers. Lekker van het ene terras naar het andere ( lekkerste plek was echt Tante Betsie: ga daar eens lekker
Zo werd het echt geserveerd!
in het tuintje achter zitten. Oase in een drukke binnenstad.) Nu bestelden wij trouwens een hele normale lunch. Zie de foto hoe alles in je leven gethrillerd lijkt te worden.


Tegen 7 uur pikken  we Patricia en Claudia op.
Nathalie en ik kregen van de Rotterdamse dames allebei een prachtige bos bloemen. Altijd leuk zo verwend worden.

We melden ons en worden naar een deur begeleidt en de mevrouw vertelt een verhaaltje over wat er die ochtend op camera te zien was geweest. Wij moesten gaan onderzoeken wat er aan de hand was.  Hopla, deur open en daar traden we binnen.
Je moet allerlei puzzeltjes oplossen, om bijvoorbeeld een kluis te kunnen openen waar een sleutel inzit om in de volgende ruimte te komen. Toen mijn buurvrouw vantevoren enthousiast vertelde hoe haar ervaring was, vond ik het zelf niet heel geweldig klinken. Maar nu snap ik wat ze bedoelde. 

Het is echt zo gaaf of iets te vinden en te ontdekken hoe je dat weer moet gebruiken. Elke keer als een deur opengaat, onstaat er een juichstemming. Je zoekt je allemaal.rot naar aanwijzingen en je hoort en ziet genoeg. Maar je wordt ook flink in de maling genomen door symbolen die helemaal niks voorstellen. Waar vooral ik dan intelligent naar kon gaan staan kijken.
Terugdenkend snap ik nog steeds niet hoe sommige codes gevonden werden. Dat iemand bedacht dat je een bel in moest drukken en tegelijk door een gaatje moest gluren... Hoe dan?
Ik denk dat ik vooral goed naar de computer kon rennen en de berichten van de dader kon voorlezen. De verborgen boodschappen die ik probeerde te vinden in de uitzendingen op de radio, waren er niet en de foto s die ik in de foto-ontwikkelbak rood liet oplichten was leuk...maar nutteloos. Gelukkig hadden we vooral Lilian! Alhoewel ook Nathalie in de eerste ruimte een ontdekking deed waar wij met grote bewondering naar keken.


We zijn echt ver gekomen, want we zaten in ieder geval in de laatste kamer en hadden nog maar 3 kleine spelletjes te gaan met doolhofjes. We mochten het nog even afmaken van de spelleider en het ging om 3 minuten. Jammer, maar zeker een goed gevoel zo ver gekomen te zijn. Best een beetje trots liepen we naar buiten.

Op het terras in Breda nog wat nagekletst, even geroddeld over Ruud van tien miljoen jaar geleden Big Brother en allemaal gingen we enthousiast weer op huis aan.

Ik wil nog even de Boekerij en Nathalie Pagie bedanken voor deze leuke winactie en uitvoering.


dinsdag 20 maart 2018

Thrillers in de boekenzaak

Ik was onlangs bij een boekpresentatie in Breda. Deze vond plaats bij Van Kemenade en Hollaers. Voorheen zaten ze in een prachtig pand, maar ze zijn verhuisd naar dichterbij het centrum van de stad.
 In de hele zaak staat 1 smal kastje met thrillerboeken. Op de collagefoto zie je het totale aanbod van de thrillers die je daar direct kan kopen.



 Een paar dingen vallen op
:
1. Er staat geen 1 van de boeken waar ik vorige boekpresentaties van bijwoonde. Waarvan de eigenaar dan ook altijd even enthousiast vertelt hoe goed hij het boek vindt. Oke, al die titels zouden natuurlijk toevallig net allemaal uitverkocht kunnen zijn.

2. Het is allemaal oude meuk. Sommigen van echt jaren geleden. Bijna antiek te noemen. Het heeft dus als thrillerliefhebber geen enkel nut om er gewoon als klant langs te gaan. Als je het vergelijkt met Libris Buitelaar op de Grote markt in dezelfde stad waar wel een enorm en actueel  aanbod van spannende boeken, is het bijna om te huilen. Gelukkig voor mij als veellezer van spannende boeken, woon ik in een stad en daar zijn altijd meerdere boekhandels. Een echte boekenwurm houdt van de pret in een winkel om het ene na het andere boek op te pakken, achterflap te lezen, in het boek een stukje mee te pikken en vervolgens met de keuze van de dag naar huis te vertrekken.
Groot voordeel van boekhandel Van Kemenade en Hollaers: ik zie nooit een spannend boek wat ik perse wil kopen. Goed voor de huishoudknip zeggen we dan.

Hoe is het bij jullie boekhandels? Leuk zou ik het vinden als je toch langsgaat bij  de winkel waar jij altijd komt, je eens een foto van de thrillerhoek maakt en die stuurt. En jouw boekhandel vindt dat vast ook erg leuk. Dan publiceren wij die fot's hier op het blog.


maandag 19 maart 2018

Boekpresentatie De verkeerde vriend van Gert-Jan van den Bemd

Zaterdag 17 maart vond de boekpresentatie plaats van De verkeerde vriend van Gert- Jan van den Bemd. Een ijzig koude dag in heel Nederland, maar onder de rivier ook met sneeuw, weerhield de mensen niet om in grote getale naar boekhandel Van Kemenade in Breda.

Het eerste exemplaar, al is die term altijd raar ,want nooit krijgt iemand echt het allereerste exemplaar uitgereikt op zo'n dag, was voor Hans van der Prijt. Slechts 1 jaar had Gert-Jan les van deze docent op de middelbare school. Maar deze Hans zette de kraan open om met taal bezig te gaan. Regelmatig gaan ze nu nog naar een museum of uit eten.
Hans vertelt dat de auteur toen al opviel. Hij zat altijd achterin de klas en had net iets meer haar dan nu, maar had een bijzonder mysterieuze glimlach. 
Gert-Jan schijnt een zeer bescheiden man te zijn, want zoals op zijn website te zien is, is de man een veelzijdig kunstenaar:  beeldend kunstenaar, wetenschapsjournalist en publicist van verhalen, columns, blogs, gedichten en essays. Momenteel staat er ook werk in het Stedelijk museum van Breda. Qua schrijven debuteerde hij  in 1993 in Mens & Gevoelens van Margreet Dolman / Paul Haenen. In 2013 won hij de Delta Lloyd poëzieprijs van België en in 2014 de eerste prijs in de schrijfwedstrijd van literair tijdschrift Tirade. In 2015 won hij Heel Nederland Schrijft.
Maar waar het echt begon te lopen met schrijven, was toen hij in 2016 de Aspe Award won in België. Aspe is wereldberoemd in België, dus de prijs stelt daar echt wat voor. Alhoewel Gert-Jan had gehoopt de derde prijs te winnen, want dat was een jaar gratis Omer bier drinken. Trouwens vers op de tap bij de Boterhal Gert-Jan! Aspe persoonlijk en o.a. Ish Ait Hamou koos uit de stapel inzendingen van rond de 150 de enige Nederlandse inzender van de shortlist. Hij kwam vervolgens in gesprek met Manteau en had een klik. Nog wat heen en weer over hoe het einde van het boek zou moeten zijn, kwam het dan uiteindelijk dit jaar op de markt.
Er is ook een audioversie, maar dat is wel voor de luie lezers, meent hij, want er gaat niets  boven een  papieren boek.

Gert-Jan leest nog wat voor, meldt dat je het boek het beste kan lezen in de zomer, maar dat het ook weer geen vakantieboek is. Volgt u het nog?
In een recensie werd gemeld dat het boek leest als een Thalystrein die steeds sneller gaat. Je bijt je vast en laat nooit meer los.

Daarna staat er een enorme rij van mensen die het boek kochten en willen laten signeren. Echt leuk om te zien.
Ik zelf heb lang staan kletsen met Alice die de pr doet voor de uitgeverij en die maakte mij zo enthousiast met haar verhaal dat ik het snel ga lezen binnenkort. Ook had ze nog twee leuke nieuwtjes over twee Vlaamse auteurs, maar daar volgt binnenkort nieuws over.



Ink

vrijdag 8 september 2017

Alibi

Soms kan je zolang met de ziel onder je arm lopen, dat je je naderhand afvraagt waarom niet eerder stappen ondernomen?
Alhoewel ik altijd vind dat terugkijken vrij nutteloos is, vind ik wel dat je er iets van moet leren.
Wat is het leermoment? Echt op mijn gevoel afgaan. Maar ja, moet dat niet iedereen? Waarom doen we dat dan toch allemaal zo slecht?

Ik probeerde ook een periode een gewoon mens te spelen. Maar wat is gewoon? Een goede vriendin zei me dat gewone mensen  alleen nog maar dood hoeven te gaan. Nooit uitschieters, nooit discussies, nooit laaiend enthousiast of noot enorm boos. Die goede vriendin is niet voor niks een goede vriendin: we kunnen felle discussies voeren, boos oneens zijn, maar eerlijk tot op het bot. Ik wil dat het leven leeft ipv kabbelt. Ik ben geen type om 800 afleveringen op netflix te kijken samen op de bank. Doe ik later na mijn dood wel. Ieder zijn meug he.. Ik haat saaiheid.
Lezen is eigenlijk best raar dat ik daar zo verzot op ben. Je zit stil. Bent alleen. Maar je duikt in een andere wereld eventjes en fantaseert jouw eigen personen. Echt een serieuze boekenwurm dus.



Wat ik wel heel goed kan is high tea-en. We hadden een uitje met Nathalie Pagie onlangs
We mochten in mei een High Tea verloten en  men moest een recensie instureen van haar nieuwe boek Casa familia. Nathalie koos zelf de winnaars en 2 september was het zover. In the chocolat company genoot ik van veel geklets en lekkers. Ook de andere aanwezigen zaten erg op gemak te kletsen. Nathalie Pagie is een leuk en spontaan mens, die veel verteld maar ook iemand die veel vragen stelt. Kortom: een erg leuke actie mogelijk gemaakt door uitgeverij de Boekerij.

Wat zorgde er voor dat ik steeds wat uren op de bank rustig zat de afgelopen tijd? Ik begon in Carta van Sterre Carron. Vond de start al erg grof en rechtlijnig; ik legde het na 50 blz tijdelijk weg, want er vielen wat boeken in de bus de laatste tijd en die gaan voor. Ik pakte De doorbraak van Simone van der Vlugt. Haar boeken zijn altijd prima. Goed geschreven maar voor nooit heel erg vet spannend. De recensie komt binnenkort. Nu ben ik bezig in Nachtwandeling van Robert Welagen. Een niet zo heel bekend boek wat enkele maanden geleden uitkwam. Ik vind hem heerlijk lezen over een lekkere sarcastische rechercheur die toewerkt naar zijn pensioen. Er is een moord gepleegd op een literair schrijver en je krijgt een kijkje in het literaire wereldje met veel gekonkel. Hierna moet ik echt eindelijk eens beginnen aan King Coke. Daar hoor ik zoveel goede dingen over. Maar er komen de komende weken zoveel goede boeken uit, dat ik blijf doorlezen geloof ik.
Dus snel verder maar weer.

Geniet van je boeken!
Houdoe

Ink

zondag 3 september 2017

High tea met Nathalie Pagie

Voordat ik op pad zou gaan, werd mijn vriend aangenaam verrast door zijn vrienden. Zijn vrijgezellenfeest stond op het programma, maar daar wist hij natuur niets vanaf! Heerlijk om te zien hoe verrast hij was. Maar goed, de bende was de deur uit en ik op mijn fiets naar het station. Met het altijd mooie en gezellige Breda als mijn bestemming. Gelukkig kwam ik er op tijd achter dat mijn OV-kaart (zo'n anonieme) was verlopen. Een dag eerder al een nieuwe gekocht, uiteraard met voldoende saldo, en ja hoor, hekje blijft dicht.... Als ik met het openbaar vervoer reis, ben ik altijd wat gespannen, bang dat ik de trein mis, mijn kaartje vergeet...dat soort ellende. Ik ben dan ook altijd ruim op tijd, zo gelukkig ook vandaag, ondanks de hectiek thuis met al die enthousiaste mannen! Na een bezoekje aan het loket kon ik dan eindelijk beginnen met de “grote” reis naar Breda. Tevens de woonplaats van Nathalie Pagie. In mei was er een via thrillerlezer.nl een win actie, schrijf een recensie van Casas Familia en win een high tea met Nathalie Pagie. Ik was één van de gelukkige winnaars samen met nog drie andere.


Start High Tea
Hoe leuk is het om onder genot van een lekkere hapjes en een drankje, lees thee, een auteur beter te leren kennen. Het eerste moment dat ik Nathalie zag zitten, wist ik het al, wat een optimistisch en leuk mens is dat. Nathalie Pagie is enthousiast en net zo nieuwsgierig naar haar lezers als wij naar haar. De tijd vliegt dan natuurlijk ook zo voorbij.

Nathalie werkte als journalist en tekstschrijver voordat ze boeken ging schrijven. Na het lezen van, ondertussen mede auteurs, dacht ze: “Dat kan ik ook.” En daar heeft ze helemaal gelijk in gekregen.
Met Casa Familia, haar vierde thriller en het vervolg op Paradijsvogels met Tara en Diego in de hoofdrol zet ze een fantastische en scherpe thriller neer.
Met haar eerste boek,De toneelclub, is ze erg bij zichzelf gebleven. Een nieuwe baan, de toneelclub, het zijn allemaal dingen die ook in Nathalie's persoonlijke leven op dat moment op haar pad kwamen.

Voor haar boeken, dus ook voor de serie met Tara en Diego, gebruikt Nathalie locaties waar ze zelf is geweest, om zo een goed en realistisch beeld te schetsen. Zo dicht mogelijk bij de waarheid blijven, dat is denk ik wel een motto van haar.
Haar vijfde boek zit in de pen en zal in April verschijnen. De derde in de serie met Tara en Diego. Rond de kerst wil ze het het boek af hebben, dan is er nog tijd om dingen bij te schaven als dat nodig is. Momenteel is het grootste deel al wel af, maar het zit nog in haar hoofd en moet de weg naar papier nog vinden. Dit keer gaan Tara en Diego naar Mexico, benieuwd wat ze nu allemaal weer mee gaan maken. Ik hou het in de gaten, want ik wil het vervolg niet missen.
Er is niet op voorhand vast gesteld hoeveel boeken er gaan komen in de serie met Tara en Diego, dat is aan Nathalie. Ik hoop dat ze er nog even mee vooruit kan!


Tussen de heerlijke cheesecakes en theetjes door was het een heerlijke kakofonie aan geluiden. Alle aanwezige dames hadden genoeg gespreksstof om het geen moment stil te laten vallen aan tafel. Behalve als we onze monden vol hadden met lekkers!
Einde High Tea
Voorkeuren voor schrijvers werden besproken, Kimberley, die haar eigen blog heeft (boekentrommel.nl) leest eigenlijk alles wat los en vast zit. Van thriller tot literatuur, tot Young Adult en romans. Miriam leest graag in het Engels, zodat er bij de vertaling niets wegvalt, de Engelse zijn erg goed met woorden en omschrijven alles net wat mooier. Net als Nathalie heeft ze alle Harry Potter boeken verslonden. Ook boekverfilmingen kwamen aanbod, uiteindelijk hadden we wel tot middernacht wel door kunnen kletsen, alleen al over boeken. Maar goed, aan alles komt een eind, de lekkere hapjes zijn op we hebben genoeg thee gedronken, dus tijd om weer op huis aan te gaan. Maar niet voordat er foto's gemaakt zijn.


Nathalie Pagie, Uitgeverij Boekerij en Thrillerlezers.nl bedankt voor de gezellige middag, goede gesprekken en het heerlijke eten. Het is toch altijd bijzonder om een auteur in levende lijven te ontmoeten. Dank jullie wel!
Nathalie, nog super bedankt voor je lieve kaartje!

Lilian

zondag 19 maart 2017

Een lang verhaal ..zonder boeken..

Het is een ik-pak-een-boek-en-lees-niets week. Zag ik afgelopen week dat Kees van Beijnum een nieuw boek had uitgebracht, wat mij naar de winkel deed fietsen om het snel te kunnen lezen, maar ik schiet niet heel hard op. Sommige periodes ben ik te hyper om rust te vinden om een aantal hoofdstukken te kunnen lezen. Te veel dagen voor de verkiezingen bezig geweest met alles te volgen wat er gebeurde in debatten. Op de Grote markt in Breda liep ik onze premier van voor 15 maart tegen het lijf. Mensen die mij kennen hebben dan de vraag hoezooooo? Soort van grap om te zien of ik door al die mensen heen zou komen. Ja dus. Ik werd echt heel veel aangesproken op de foto.

Later in de week maakte ik leukere foto's toen ik naar mijn favoriete bandje ging , zowel in Utrecht als in Rotterdam, de schouwburg. Twee avonden laat thuis dus en in de ochtend vroeg naar het werk. Verwachtend dat ik dan helemaal geen zin zou hebben om allerlei zeurende klanten aan te moeten horen, was ik juist in een zeer uitgelaten stemming en verliepen 99 procent van de gesprekken gewoon prima. Het gesprek met een kortaf sprekende mevrouw die heel erg boos was, sprak ik toe met of we op een ietwat gezelligere toon konden praten waarop ze moest lachen en zei dat
ik gelijk had. Had natuurlijk ook veel bozer kunnen worden, maar dat werd dan een andere vrouw die enorme schulden overal had en graag een tweedehands auto wilde gaan kopen de volgende dag. Ze zou wat geld terugkrijgen van ons en het brandde gewoon in haar handen om het uit te gaan geven. Mijn opmerking dat het misschien ook een idee was om het geld vast te storten om de schuld iets kleiner te maken, was geen goed advies.  En inderdaad waar bemoei ik mij mee. 
 Ik was hyper die week. Vrijdagmiddag benoemde mijn baas dat mijn cijfers de hoogte in schoten: mijn gesprekken waren snel en het werk ook. Ik stond opeens in de bovenste regionen van de werknemers de  vrijdag. Als de band ooit uitelkaar zou gaan, ging zij ze lijmen, want ik had die
concerten schijnbaar nodig om te scoren. Bij het afmelden raadde ze me ook nog aan om even een rondje om het gebouw te rennen want ik stond te stuiteren.
Je snapt dat een mens dan niet echt heel veel leest als hij stuitert... Ik heb gewoon geen boek uitgekregen. Wel veel aan Thrillerlezers zelf gewerkt, want mailen, schrijven en verzinnen gaan dan in een mooie flow. Komt vast wel weer tijd om te lezen.
Vrijdagavond zou ik nog naar Bolletje in Utrecht gaan, maar het batterijtje was aardig om, de zin in hoe goed literatuur wel niet is op minpunt dus leek mij lui op de bank gaan hangen een betere optie. Zelfs het zien van janneke Siebelink kon mij niet meer overtuigen..


Ook maakte ik kennis met Bonti, mijn uitlaathond. Aantal maanden moest ik mijn grote maat Murphy in laten slapen en langzaam aan begint het weer te kriebelen op zoek te gaan. Ik had zelfs al een leuke in het vziier. Maar ja..ik werk hele dagen?! Zo'n beest moet natuurlijk ook een poosje wennen enzo. Ik ben niet van een bench. Dus uitstellen tot juni als het werken stopt en ik alle tijd heb om de nieuweling te gaan laten wennen. Wat wil het toeval dat ik een oproep lees van een oude mevrouw van 80 jaar die niet meer goed kan lopen en dus haar 14 jaar oude lobbes niet goed kan uitlaten. Zeg maar helemaal niet meer. Beest komt amper verder dan de tuin dus of er iemand was die hem af en toe wel goed doet. Mix herder en stafford..Mij klonk het leuk.
Kennismaking was voorspoedig en Bonti geniet tijdens het wandelen. het toeval wil dat het beestje exact hetzelfde heeft als Murpy toen: vergroot hart en vocht achter de longen. Ik zal je vertellen ik had tranen in mijn ogen de eerste wandeling door alle herinneringen die naar boven kwamen. De volgende dag ging ik alweer: rot weer maar vind het heerlijk. Ik moet gewoon weer een eigen hond, maar eerst maar eens deze lieve vent zijn laatste maanden mee op stap nemen.

Nu ga ik een eind aan dit lange verhaal zonder boeken maken en...lezen. Deze week lees ik het boek van Kees van Beijnum uit en ook het boek van Sonja Barend waar ik heel nieuwsgierig ben. Ook liggen er drie thrillers heel hard naar mij te schreeuwen.. Welke van de drie het gaat worden laat ik je de volgende keer weten.

He ik hoop dat jullie meer lezen dan dat ik nu deed.
Geniet nooit met mate bij lezen.

Houdoe uit het Brabantse dan maar weer

Ink

maandag 19 december 2016

Thomas Olde Heuvelt in Breda

Op een mooie zaterdag had de ene boekhandel Guus Meeuwis op bezoek voor het signeren van een kookboek en de andere Thomas Olde Heuvelt. De keuze is dan al snel gemaakt. Het scheelde misschien ook al dat ik niet van Guus Meeuwis houd.
Enkele teamleden zijn helemaal wild van het ‘snoepje’ Thomas, zoals ze de jonge schrijver noemen, maar hadden dringendere afspraken (wat kan er dan dringender zijn?). Dus liep ik op deze dag de lange winkelstraat uit zo de mooie boekhandel Grand Theatre in.
Wat doe je dan als eerste? Juist, snuffelen tussen alle boeken. En natuurlijk had ik er wel weer een paar die ik graag wilde gaan lezen. Maar aangezien de vraag al snel opkwam wanneer ik die boeken wilde gaan lezen, heb ik alles braaf laten liggen.

Al snel komt Thomas het pand inlopen waar niet veel later het interview begint door plaats te nemen met de interviewer op twee koningsstoelen op het podium. De interviewer van de dag is Linda Bertens, die ik eerder leerde kennen toen ze de pr deed bij Uitgeverij De Geus. Intussen werkt Linda bij Lemniscaat, waar in 2017 een jeugdthriller verschijnt (daarover binnenkort meer!).
Relaxed beantwoordt Thomas een reeks vragen, zoals waarom Hex in de nieuwe versie een andere afloop heeft gekregen?
Achteraf vindt hij dat de eerste versie met het einde wat uit de bocht liep. In de Amerikaanse versie loopt het verhaal goed af en blijkt de hex niet zo slecht te zijn als men dacht. De Amerikaanse versie speelt ook echt af daar in plaats van in Beek. Alle anderstalige, zoals de Turkse, spelen ook gewoon allemaal af in Amerika. De keuze voor de andere setting is gedaan, omdat iets pas creepy is als je je kan verplaatsen. De Amerikanen kunnen zich slecht verplaatsen in een dorpje ergens in Nederland. Men denkt toch al dat Nederland de hoofdstad is van Zweden.
Komt hij nog tot schrijven met al zijn reizen rondom de wereld de afgelopen tijd?
'Nee, eigenlijk niet!’, is zijn antwoord. Onlangs was hij zeven weken in Amerika. De uitgeverij heeft inmiddels het opgegeven om deadlines te geven aan Thomas. Het heeft namelijk toch geen enkele zin. De verwachting is dat in het voorjaar van 2017 dan toch eindelijk een nieuw boek zal gaan verschijnen.

Linda stelt opeens de vraag hoe het met Knurft gaat? Eerlijk gezegd sta ik te kijken alsof ik het in Keulen hoor donderen. Maar Knurft bleek zijn hagedis te zijn. Helaas is hij inmiddels wel dood. Maar Thomas lijkt er niet mee te zitten. Blij vertelt hij over zijn nieuwe beest, die echter bij een ander woont daar hij nauwelijks twee maanden in Nederland was dit jaar.

Waarom is hij met vloggen gestopt?
Op social media vindt hij Instagram en Facebook heel leuk en dat onderhoudt hij goed. Vloggen kostte eigenlijk veel meer energie dan dat het hem wat opleverde. Het zou te geforceerd worden en dan kan je het beter niet doen.

Linda geeft aan halverwege het boek niet verder te hebben willen lezen Ze zegt het dan al te eng te vinden. Thomas moet er hard om lachen en roept dat het daar nog geen eens eng is. 'Daar zijn de meningen dan echt over verdeeld’, antwoordt Linda. een reden om door te lezen is dat je van alle kanten voelt dat er iets gaat gebeuren, maar wat vraag je je steeds af.
De schrijver koos bij het schrijven bewust de moderne tijd. Dat er mensen waren die afraadden de tijd met mobieltjes, camera’s etc te gebruiken legde hij naast zich neer. Hij vond het gaaf de nieuwe mogelijkheden te kunnen gebruiken iets ook creepy te maken bijzonder.
Het gegeven hoe een maatschappij reageert als er iets vreemds van buitenaf binnendringt in een vaste groep intrigeerde hem. Kijk maar eens hoe de maatschappij reageerde op de enorme vluchtelingenstroom. Wat zou er dan wel niet gebeuren als er iets bovennatuurlijks zou gebeuren? We weten gewoon niet hoe we echt zouden gaan reageren. Je kan je er iets bij proberen voor te stellen. Maar hoe we werkelijk zullen doen…
Kijk naar de mensen in oorlogsgebieden? De vreselijkste dingen voeren ze uit, zoals bijvoorbeeld martelingen. Vantevoren zullen ze dat ook niet verwacht hebben van zichzelf.
Heeft hij eigenlijk nu spijt van de eerste editie, vraag ik hem. Nee, het heeft hem gebracht waar hij nu is. Zonder die Hex was hij nu niet in Amerika bijvoorbeeld geweest en was zijn boek niet gelezen door Stephen King.
Wel is hij blij dat zijn eerdere boeken niet meer verkrijgbaar zijn. Je ontwikkelt je als schrijver- als het goed is tenminste vult hij lachend aan- en dan zou hij die verhalen nu anders geschreven hebben.
Hij is nu nog steeds trots dat hij ooit een elevatorpitch had over zijn boek, terwijl het nog geeneens uit was. Hij zat met twee belangrijke mensen uit het boekenvak aan de lijn. De ene zat in Canada, de ander in een ander deel van de wereld en hij zelf in Nederland. Ieder in een ander dagdeel. Ze zeiden hem na die pitch spoedig terug te bellen. Na vijf minuten werd hij echter al teruggebeld en kreeg hij een contrcat aangeboden.
In Nederland is er eventueel sprake voor een tv serie rond Hex. Thomas weet niet hoe het precies met de rechten zit. Maar een verfilming door de Amerikaanse Warner Bros zou wel fantastisch zijn. Hij heeft zelf geen enkele invloed op het scenario, maar zou graag een Hitchcockscene willen hebben. Hitchcock verscheen in al zijn films even kort in beeld. Of vreselijk vermoord worden wil hij ook wel.
Na het interview neemt Thomas als de altijd even vriendelijke als charmante schrijver plaats tussen zijn fans aan een lange tafel en gaat daar zitten kletsen met de bezoekers.
Ik vertelde na het weekend op mijn nieuwe werk over wat ik gedaan had zaterdags en over Hex zelf. Iemand zo enthousiast makend dat ze gelijk in het boek begonnen is en er tijdens het lezen heel enthousiast over werd. Dus spreid het woord. Hex is heerlijk creepy en niet voor watjes.
Hieronder een linkje waar Thomas wat over zijn boek vertelt in de Bredase boekhandel.

zondag 25 september 2016

Boekpresentatie Zonder jou van de zusjes Van Gastel

22 september is het eindelijk zover: ik ga voor het eerst naar een boekpresentatie. Heb er enorm veel zin in!
Dit betekent dan voor mij ook gelijk mijn eerste kennismaking met Ink, 2 vliegen in 1 klap zullen we maar zeggen.

Vanuit Tholen ben ik binnen veertig minuten op mijn plaats van bestemming, de miniboekenhandel van Ink, ik kijk eerst eens even mijn ogen uit.
Onder het genot van een bakje koffie beginnen we te kletsen en al snel blijkt dat we op moeten schieten om op tijd in het centrum van Breda te zijn, genoeg gespreksstof dus.
De presentatie vindt plaats in de Grand Theatre boekhandel, een mega splinternieuwe boekhandel die menig boekhandelaar jaloers zal maken. Een theater omgebouwd tot boekhandel, echt geweldig! We worden ontvangen op het bijbehorende terras waar Flemming de sfeer erin brengt met zijn zangtalent.

Ink en ik gebruiken de inlooptijd om de boekhandel eens even heel goed te bekijken, ik heb nog nooit zoiets gezien, er is veel sfeer, uitstraling, drank en vooral heeeeel veel boeken.
Daarna worden we met zijn allen naar boven geleid waar de presentatie in een gezellig sfeervol zaaltje plaats gaat vinden. Ik heb nog geen vergelijkingsmateriaal maar blijkbaar is de opkomst goed, er zijn ook een paar leuke collega auteurs van de familie van Gastel aanwezig waaronder Ingrid Ooninckx en Thomas Olde Heuvelt.

De inleiding wordt natuurlijk verzorgd door Harper Collins en daarna mag Grietje (bekend van het boekenpanel van DWDD) als eigenaresse van de boekhandel het interview doen met de dames.

Voor Priscilla van Gastel is Zonder jou haar allereerste boek en Chantal is bij de meesten van ons al bekend als fantastische feelgood schrijfster (is mijn mening). Ik heb al haar eerdere boeken met enorm veel plezier gelezen en Chantal heeft met haar schrijfstijl keer op keer mijn gevoelige, maar zeker ook humoristische snaar weten te raken.
Ik ben dan ook zeer benieuwd of haar dit met deze thriller ook gaat lukken, ik vermoed dat er nu een mooie combi van spanning, romantiek en psychologie is geboren.
Voor beide zussen een spannend moment maar er werd al voorzichtig kenbaar gemaakt dat er een grote kans is dat dit schrijversduo een vervolg krijgt. De vriendschap tussen de zussen heeft er met het schrijven van dit boek niet onder geleden, de hechte band is er nog steeds. Priscilla heeft de start van Zonder jou gemaakt en Chantal is er iets later ingesprongen. Het plot was er overigens eerder dan het boek, dat heeft al een tijdje zitten broeden. Buiten dit nieuwe project is Chantal ook vast van plan om door te gaan met feelgoods schrijven, gelukkig maar!

Zonder jou heeft een mooie pakkende kaft die er zeker uit zal springen ten opzichte van andere thrillers, omdat hij juist zo licht is.
Over het verhaal werd natuurlijk niet al te veel losgelaten omdat iedereen het boek gewoon moet lezen, maar diegenen die dit al hadden gedaan waren het er in ieder geval over eens dat het een beklemmend verhaal is dat onder je huid gaat zitten.
Wat me erg is bijgebleven van dit interview is dat de dames de openingszin van het boek pas op het eind hebben geschreven, ik zal hem dus zeker drie keer lezen.
Ik hoop van harte dat Chantal er samen met haar zus Priscilla in geslaagd is om de grote schare feelgood lezers die ze heeft opgebouwd over de streep te trekken om nu ook een thriller te lezen. Volgens mij zal dat het leesplezier van velen een enorme eye opener geven, die zal gaan smaken naar meer.

Na de presentatie nemen de dames beneden alle tijd om onze boeken te signeren, op de foto te gaan en vragen te beantwoorden daar waar die er zijn.
Ink en ik drinken samen nog gezellig een heerlijke latte macchiato en een cappuccino op het terras vlak in de buurt, want laten we wel wezen, het is dan wel 22 september maar het is nog heerlijk terrasweer en we gaan daarna zo blij als een kind weer op huis aan.
Ik weet in ieder geval wat ik de komende dagen ga doen en jullie horen zeker heel snel wat ik van het boek vond.


Groetjes Bianca





vrijdag 12 augustus 2016

Eindelijk is het zover...

Eindelijk het is zover: het is 6 augustus! 

Dit wordt mijn dag, want ik ga mijn favoriete auteur ontmoeten. Wie dat is? Sterre Carron!


Ik deed mijn gordijnen open en ja hoor; het regende hier in Woerden. Nou, dacht ik bij mij zelf: ook al komt de regen met bakken uit de hemel vallen, mijn dag kan niet meer stuk. 
Ik zou niet alleen Sterre voor het eerst zien maar ook twee nieuwe teamleden, namelijk Danielle Henssen en Heidi de Jonge-Rutgers. Allemaal best spannend. En natuurlijk is het altijd leuk om de andere teamleden te zien.

Minibieb Molenley Breda
Maar eerst  even goed wakker worden met een Dolce Gusto. "Hup Lydia, niet treuzelen anders kom je nog te laat", zei ik tegen mijzelf. Dochterlief hadden afgelopen week haar boekenkast opgeruimd dus met een grote Jumbo tas met boeken voor Ink's minibieb vertrok ik naar Alphen a/d Rijn. Even Chef Miriam oppikken, want samen reizen is altijd gezelliger. Bij Miriam werd ik verrast, want ze had een mooie omslagdoek voor me gemaakt. Wauw! Ik was totaal verrast. Echt heel lief en de komende herfst/winter ga ik er heel veel gebruik van maken.  We moeten opschieten, want anders komen we echt te laat. 

Dit keer ging de reis naar Breda goed, want geen rare lampjes die gingen branden zoals de vorige keer. De zon ging inmiddels ook schijnen. En daar waren we eindelijk in Breda en daar staat de felroze/oranje minibieb van Ink: mooi en lekker opvallend. Na het voorstelrondje met de nieuwe recensenten kwamen Heidi en ik tot de ontdekking dat we elkaar eerder hadden gezien. Dat was ruim een jaar geleden op de VIP-
avond in Almere met Linda Jansma, Jet van Vuuren en Ilse Ruijters. Wie hadden dat gedacht dat we vandaag elkaar opnieuw zouden zien en dan in Breda. 

En yessss: eindelijk Sterre Carron arriveert ook met nog twee Vlaamse dames: Gisèle Smets en Inge Verbruggen. Sterre had heerlijke koffiebroodjes meegenomen, nadat Ink en Sterre onlangs voor de zoveelste keer weer eens een spraakverwarring hadden. De Nederlandse koffiebroodjes kennen we wel, maar waren niet wat Sterre bedoelde, dus zat er niks anders op dan ze mee te brengen.
Ik moest even kennismaken met Sterre. Had van Ink al heel vaak gehoord dat het een heel leuk mens is. Nou, dat klopte..Hier staat ze dan voor mijn neus: live in Breda. Mijn favoriete auteur, die zes geweldige boeken heeft geschreven. 
Hopla een dikke knuffel en gauw even een fotomomentje. Sterre dook op mijn schoot, want andersom leek mij niet zo’n goed plan. Wat een heerlijk, lieve spontaan mens is Sterre. 

's Middags hadden we een High Tea bij de Barista in Breda. Van een High Tea hadden ze in België nog nooit gehoord.
Gezellig daar zaten we dan te smullen van al het lekkers dat ons werd voorgeschoteld. Je zou haast denken, dat we een high wine hadden, want wat hebben we keihard gelachen. Vlaamse woorden waar wij Nederlanders nog nooit van hadden gehoord. Het woord wat zij gebruiken voor rubberen laarzen moet je maar eens vragen als je een Vlaming spreekt. Tja, zij zullen wel hetzelfde van ons denken. Een en al gezelligheid in de Barista. Amai Amai, mijn buikspieren en mijn kaken doen nog zeer van het lachen. Ook Heidi en Danielle voelen zich al helemaal thuis. Danielle is helemaal een portret: Ink zegt zo naar de overkant te gaan, waar de boekhandel zit, maar wij willen ook mee.

Gisèle, Danielle en ik zijn ware koffieleuten en hadden na al die thee net koffie gekregen. Eerst kijken we verbaasd naar elkaars koffie, waar de ene bijna een soepkom heeft en de ander een melkglas. Hup daar lagen we weer in een deuk. Daar Danielle nogal een grote kom koffie had, zei ze op te gaan schieten. Ze kon namelijk vlug drinken meldde ze. Allemala keken we toevallig haar kant op hoe ze dat ging doen.
Te druk praten gooit ze de helft naast haar mond.
Inge Verbruggen en haar boeken
Echt we lagen helemaal dubbel. De andere klanten zullen wel gedacht hebben. 

Koffie dus op en naar de overkant waar Chantal van Mierlo stond te signeren. Het Isolement is echt een aanrader ik heb hem pas gelezen een heftig onderwerp en gaat over het gevaar van Internet . Hoe makkelijk je eigenlijk slachtoffer kan worden van hackers. Even een praatje en een groepsfoto. En dan zijn we wel weer toe aan een terrasje, want het zonnetje schijnt heerlijk. En sommigen zijn na al die thee toe aan alcohol. Wat is het gezellig en wat ben ik blij dat ik erbij ben op deze mooie dag in Breda. En als het gezellig is vliegt de tijd. De Vlaamse dames moeten helaas afscheid nemen om half 5, want er wacht een kind van een van de dames. Balend besluiten we heel snel een nieuwe zaterdag te prikken en samen te gaan eten.


Het team blijft alleen achter en praten nog even veel door. Tijd om ook nog maar weer wat te eten en ook in De Colonie in Breda weten ze nu dat we er waren.
Iedereen doodmoe van al dat geklets en gelach dus tijd om eens af te gaan dalen naar waar iedereen vandaan komt. Maar ojee ...nu gaat er bij Amanda een lampje branden in de auto. Dat komt me bekend voor. Vrouwen , auto’s en lampjes wat is dat toch?
Maar na geruststelling van haar vriend kan ze gewoon naar huis komen rijden. 

Met een glimlach op onze gezicht rijden Miriam en ik Breda uit. Een ding is zeker: ik ga binnenkort toch maar even F.C Kampioenen kijken. een Belgische serie. Wat een heerlijk taaltje is dat Vlaams toch en aangezien het niet bij deze ene ontmoeting blijft maar even kijken of ik de volgende keer enkele Vlaamse woorden kan uitspreken. 


Amai, het was een heerlijke dag !
Sterre je bent een kanjer en een lieve vrouw, ook de andere Vlaamse dames mogen er zijn. En dan niet te vergeten onze twee nieuwe teamleden Danielle en Heidi: het klikte met de groep. Welkom dames in het thrillerlezersteam!

Tot het volgende uitje.


Groeten van Lydia die een topdag heeft gehad een dag die ik nooit zal vergeten.

Bedankt Ink voor het regelen van deze geslaagde dag.