De favoriete boeken van een van onze leden: Karen

Hallo medelezers,
Ik ben Karen een boekenwurm van 63 jaar. Ik heb vele interesses en te weinig uren in een dag om aan allemaal aandacht te besteden. Dus heb ik mijzelf beperkt tot het haken  en lezen van voornamelijk Thrillers.
Soms roept mijn man, dat hij ook wat aandacht wil 😅😂😂.

Wat was vroeger een favoriet boek van jou?
Ik was helemaal waus van Lijsje Lorresnor als kind. Nu ben ik fan van thrillers, heb kort geleden " het meesterwerk" gelezen en vond dat een boek wat mij in zijn greep had. Ik mocht "een vrouw in het raam lezen" en vond dat een boek wat het echt niet was voor mij. Moeite met de schrijfwijze en een hekel aan de hoofdpersoon. Maar dat ligt en mij. Ik heb ook met heel veel plezier Meisje in het ijs van Robert Bryndza gelezen. Verder ben ik fan van de boeken van Sandrone Dazieri, met oa Dood de vader en Dood de engel.

Een aantal jaar geleden heb ik alle boeken van auel over aardkinderen gelezen. Ik was helemaal in de ban van Ayla.

Nu vind ik ook De duiker van Hakan Ostlund een goed boek. Eigenlijk hou ik van boeken waar ik ook in kan fantaseren of visualiseren.  Zo vind ik Corine Hartman een goede schrijfster en  Isa Maron.
Deze  boeken maken deel uit van een serie, ook dat vind ik prettig.

De favoriete boeken van Carla van den Berge

Ik ben Carla van den berge, 49 jaar en woon in Oostzaan, samen met mijn vriend en onze zoon van 19 jaar. Ik werk 20 uur per week als boekhoudster en mijn hobby’s zijn: Facebook, dagjes uit, vakantie, creatief bezig zijn, zwemmen, uit eten, sauna, puzzelen en lezen.

Als kind las ik weinig boeken. Lezen vond ik stom. Deed het alleen omdat het moest voor school.
Het enige boek wat mij is bijgebleven is Pluk van Petteflet. 
Ik heb het nu zelfs nog steeds in mijn bezit. Ik ga het later aan mijn kleinkind(eren) voorlezen.

De favoriete boeken van nu zijn literaire trillers van de volgende schrijfsters:
Suzanne Vermeer, Ester Verhoef, Saskia Noort, Simone v.d Vlugt, Loes den Hollander, Linda van Rijn, Linda Jansma, Mariette Middelbeek en Nathalie Pagie. 
Deze springen erboven uit omdat ze meestal vanaf bladzijde 1 spannend zijn tot aan de laatste bladzijde. En gewoon omdat ze makkelijk weg lezen. Het moet mij niet te ingewikkeld zijn!

De favoriete boeken van Saskia

Wat las je vroeger graag en welk boek is je daar speciaal van bijgebleven

Mijn favoriete kinderboek was altijd Hummeltje, een kabouter met een pratend belletje. Als kind had ik al een grote fantasie en dit in combinatie met zijn dierenvriendjes uit het bos, was voor mij een feestje.

Het waren korte kabouterverhaaltjes: Hummeltje, de grappige boskabouter met het sprekende belletje aan zijn puntmuts, beleeft samen met Hansje Bosmuis, de broertjes Konijn, Snebbeltje Eend en alle andere vriendjes uit het Sprookjesbos elke dag weer nieuwe avonturen.

Wanneer greep het leesvirus jou?

Hoewel lezen nu 1 van mijn favoriete hobby’s is, is dit zeker niet altijd zo geweest. Vroeger had ik zelfs een hekel aan lezen. Echter, toen ik in mijn tienerjaren zat ging ik het steeds meer waarderen. Nu lees ik regelmatig dikke pillen en verslind boeken bij de vleet. Heerlijk om even ontspannen, je verstand op 0 te zetten en je te begeven in een andere wereld.

Welke boeken zijn nu als volwassene jouw favoriete boeken?

Ik heb een aantal favoriete schrijvers waar ik alles van heb: Dit zijn o.a. Karin Slaughter, Camilla Läckberg, Simon Beckett, Sebastian Fitzek en Nora Roberts.

Zijn er titels die je iedereen aanraadt en waarom die?

Dat zijn verschillende: mijn favoriete series zijn toch wel die van Camilla Läckberg en Sebastian Fitzek, vooral omdat het psychologische thrillers zijn. Lekker doordenkers met gruwelijke moorden. Maar ook zeker de boekenreeks van Karin Slaughter of het boek Vleugels van Ruth Newman niet te vergeten. Een boek, die mij door het einde nog een dag erna bezig hield. Dat is voor mij dan ook de definitie van een goed boek .

Favoriete boeken van... Tamara Gruben

Wat leuk dat je de moeite neemt om mijn “verhaal” te lezen.

Ik ben dus gevraagd door Ink om jullie iets te vertellen over mijn “leeshistorie”.

Mijn naam is Tamara, 35 jaar jong en moeder van een zoontje van 1,5 jaar oud. Ik woon samen met mijn vriend en een dierentuin aan huisdieren.

Zolang ik mij kan herinneren ben ik een grote lezer. De interesse in het lezen werd gewekt toen ik in groep 5 zat. Elke week kreeg groep 6 het “voorleesuurtje” en lazen hele spannende boeken en ik zat stiekem mee te luisteren om mezelf helemaal te verliezen in het verhaal. Helaas heb ik nooit geweten hoe het verhaal afliep, want wij gingen toen verhuizen. Er staat zelfs nog in mijn rapport: “Tijdens het voorleesuurtje is Tamara een uur compleet van de wereld.”

Helaas zijn mijn ouders en broertje geen leesfanaten ( Donald Duck niet meegerekend) en kon zo ook mijn opbloeiende liefde voor boeken niet delen, maar ook niet voeden. ( Wij woonde in een heel klein minidorpje dus nergens boeken te krijgen.) Tot wij er achter kwamen dat er jaarlijks een rommelmarkt werd gehouden. Ik heb nog nooit van mijn leven zo hard gespaard en met 20 gulden op zak had ik een arsenaal aan boeken gekocht. En tussen mijn kinderboeken zat een Stephen King. Een oud vodje , vergeeld met loshangende bladzijde. Dus als een ware schat had ik dat boekje verstopt en stiekem elke avond een stukje lezen. Zo is mijn liefde voor Stephen King op 10 jarige leeftijd ontstaan. Inmiddels heb ik, op 4 boeken na, al zijn boeken staan en Carrie ( dat vodje) is inmiddels vervangen voor een netter exemplaar.

Als kind was ik vooral verzot op het boek van Greet Beukenkamp met Ontvoerd. Dit boek heb ik wel zo vaak gelezen! Dit was ook het eerste nieuwe boek wat ik kocht. Ik mocht op een gegeven moment niet eens meer van de bibliobus dat boek lenen, want anderen kregen niet eens de kans hem te lezen haha. Daar leende ik ook veel Stephen King, terwijl mijn klasgenootjes aan de Suske en Wiske zaten. Het heeft nog wel wat voeten in aarde gehad om op die leeftijd een King boek te mogen lenen. Mijn moeder moest er zelfs aan te pas komen om toestemming te geven. Dus terwijl mijn klasgenootjes  ( In mijn ogen) in kinderboeken zaten te lezen, zat ik te griezelen bij Stephen King. Maar ook de reeks van R.L Stine, Paul van Loon ( de griezelbus)  en andere griezelboeken auteurs las ik wel, maar die konden de spanning van King nooit evenaren.

En waarom King nou mijn favoriet is.... Ik vind zijn hersenspinsels geweldig. Die man heeft zo'n onuitputtelijke fantasie. Hij beschrijft het zo, dat je het echt goed voor je ziet. Dat is ook een reden voor mij om geen verfilming te zien van hem. Het klopt dan gewoon niet. Al moet ik zeggen dat de film “The langoliers”  wel goed is neergezet. Ik blijf “ Het meisje dat hield van Tom Gordon” nog 1 van mijn favorieten vinden. Al komt de mr. Mercedes serie er ook aardig in de buurt.

Maar natuurlijk lees ik nu wel meer dan alleen King: Sebastian Fitzek, Harlan Coben, Karin Slaughter, Linwood Barclay en Steve Mosby zijn inmiddels aan het lijstje met favoriete auteurs toegevoegd. Inmiddels ben ik ook recensent bij de grote Thrillerlezers! Groep en daardoor leer ik
veel meer auteurs kennen , die ik voorheen had laten liggen. Zoals het boek van Kevin Valgaeren met Blackwell. Dat boek zou ik nooit niet opgepakt hebben maar oh wat ik ervan genoten!!!

Welk boek mij het meest is bijgebleven, behalve het boek van Greet?  Pff, lastig...Elk boek heeft bij mij wel iets geraakt ( die in mijn kast staan dan). En terwijl ik mijn ogen over de kaften laat gaan, zijn het er toch wel 2 die mij aanspreken. Het boek van Linwood Barclay met “Zonder een woord” en Mattew Reilly met “De tempel”.  Beide boeken hebben mij meteen vanaf de eerste bladzijde tot de laatste in de greep gehad.

Nou, laat ik maar even een eindje eraan maken, anders word dit stuk zelf een boek haha.

Voor wie het ook leuk lijkt om hun “leeshistorie” te delen, stuur Ink (beheer van Thrillerlezers! ) een berichtje en wie weet word jouw verhaal wel verteld.

Groetje, Tamara.

De favoriete boeken van Lydia Brewster

Als kind heb ik praktisch alles gelezen wat er te lezen viel in mijn leeftijdsgroep. Mijn Dik Trom en Pinkeltje periode vloeide naadloos over naar meisjesboeken als Pitty, de dolle tweeling en Billy Bradley. Ik verslond ze zittend aan de eettafel of liggend in mijn bed om daarna met gesloten ogen en een glimlach om mijn mond na te genieten van de levendig beschreven scenes. 

Ook las ik vele stripboeken zoals Suske en Wiske, Asterix en Lucky Luke. Wat kon ik hard lachen om de avonturen van mijn getekende helden. Een boek uit mijn jeugd dat ik zo graag nog eens zou willen lezen is koning Hollewijn geschreven door Marten Toonder. Wat heb ik gelachen om de avonturen van de koning en Wiebeline wip.

Wanneer mijn broers en zus, voor Sinterklaas en verjaardagen, vroegen om speelgoed vroeg ik standaard om een boek. Ook mijn zakgeld en geld dat ik kreeg omdat ik met mooie cijfers was overgegaan, besteedde ik aan de spannende werelden die door schrijvers werden gecreëerd.

Wanneer ik niets had om te lezen pakte ik de encyclopedieën en woordenboeken uit de kast. Ik moest elke dag mijn leeshonger stillen.

Als jonge vrouw heb ik ook talloze boeketreeksen en andere liefdesverhalen verslonden en vergaapte me aan het geschetste leven van de mooie blonde vrouwen en donkerharige mannen die ook nog eens ontzettend rijk waren. Die liefde ging redelijk snel voorbij vanwege de te voorspelbare plotten en de ‘hij keek haar diep in haar ogen’ en soortgelijke zinnen die op mijn lachspieren werkten.

Al vroeg begon ik een voorkeur te ontwikkelen voor spannende boeken geschreven door onder andere Victoria Andrews, Rene Appel, Agatha Cristie, Robin Cook, Jeffery Deaver, Ian Fleming, Lisa Gardner, John Grisham, Stephen King en vele andere thrillerschrijvers.

In de afgelopen 5 jaren begon ik ook biografieën te lezen van bekende mensen. Ik vergaapte me aan hun boeiende leven en las over de achtergronden van de belangrijkste keuzes in hun leven. Ook boeken over het leven van gewone mensen die iets hebben meegemaakt dat ze willen delen vind ik aangrijpend zoals ‘Komt een vrouw bij de

dokter’ van Kluun en ‘Ademloos’ van Kim Moelands. Deze boeken legden de basis voor het opschrijven van mijn eigen verhaal.

Luma vertelt hoe ik ben geworden wie ik nu ben. Gelukkig kan ik weer lachen en voorzichtige stappen nemen richting een voor mij bevredigend leven. Mijn droom is om mijn vele rolmodellen die spannende boeken hebben geschreven achterna te gaan en op een dag te beginnen aan een thriller! Tot dan ga ik genieten van mijn debuut als schrijver van een autobiografie.

De favoriete boeken van Christine Bols

WAT LAS EN LEES IK GRAAG??

Lezen is voor iedereen anders, een persoonlijke ervaring die zelfs verschillend is wanneer je iets op je Als ik nu terugkijk op mijn eerste echte boek, zie ik nog steeds de mooie cover voor me: Alleen op de wereld van Hector Malot. De arme man was al dood toen ik zijn boek voor het eerst in handen kreeg, maar dat deed niets af aan de gretigheid waarmee ik het heb verslonden. Het gaat over de vondeling Remi en de zoektocht naar zijn afkomst. Het zou eigenlijk best vandaag nog voor veel kinderen leuk zijn. Toegegeven, er waren toen nog geen mobieltjes en tablets en de computer moest nog uitgevonden worden, maar toch …
twintigste of op je dertigste leest of zelfs op je zestigste. Of wanneer je iets voor de eerste keer of voor de tweede keer leest. En toch zijn er boeken die je altijd bijblijven.

Dit verhaal was voor mij het begin van een leven vol boeken. Natuurlijk word je ouder en verschuift je interessesfeer wel. De mijne gleed naar Agatha Christie, de aanloop naar mijn honger voor thrillers. Ik heb de hele reeks verslonden. Sommige heb ik zelfs 3 of 4 keer gelezen en ik werd ze nooit beu. Dan ontdekte ik John

Grisham, Tess Gerritsen, Karen Slaughter en Michael Connelly. De laatste is tot op heden nog steeds een van mijn favoriete auteurs. Al zijn boeken zijn aanraders, maar voor mij springen er twee uit, nl. Maanstand en Bloedbeeld. De dichter (in 2 delen) is ook zeker het lezen waard.

Toen ik mij 6 jaar geleden registreerde bij Facebook en de diverse lees- en boekenclubs ontdekte, ging voor mij een tweede wereld open. Mijn ‘nog-te-lezenlijst’ werd alsmaar langer en daar heb ik ook veel nieuwe auteurs leren kennen. Fitzek is er een van. Met Passagier 23 veroverde hij onmiddellijk mijn hart. De lijst van gewaardeerde auteurs is te lang om op te sommen, maar van mij krijgen een eervolle vermelding: Robotham, Dazieri, Linwood Barclay, Katarzyna Bonda en Simon Beckett. Sommige namen zullen voor lezers een belletje doen rinkelen, andere niet. Maar als je een recensie moet schrijven voor een boek dat je anders niet uit het rek zou halen, kom je af en toe een pareltje tegen.

Nu valt het me op dat ik enkel thrillerauteurs vernoem. Daar is een heel simpele reden voor. Ik hou niet van YA, romans en science fiction. Misschien is onbekend onbemind en zou ik me toch eens moeten wagen aan een ander genre. Maar er is nog zoveel spannende lectuur onder de zon, dat ik voorlopig bij mijn thrillers blijf en mijn NTL-lijst nog steeds groeiende is.

Er zijn ook een heel aantal Nederlandse en Vlaamse thrillerauteurs die ik steengoed vind, maar op gevaar af van enkele collega’s te vergeten, ga ik er hier niet over uitweiden. Er zijn al zo veel lijstjes met keuze 1, 2 enz… Als mijn naam dan niet op zulk lijstje prijkt, voel ik me even over het hoofd gezien. Onterecht waarschijnlijk, maar het menselijk brein is complex en zelfmedelijden steekt snel de kop op.   

Zo, en nu ga ik een lekker kopje koffie zetten, kruip ik onder mijn dekentje en pak het eerste boek van mijn NTL-stapel. ‘Verdwenen’ van de mij onbekende Haylen Beck. Een thriller? Nee toch!

De favoriete boeken van Nancy Elferink

Nancy Elferink bracht onlangs het boek Afgekocht uit. Wat las en leest deze auteur zelf graag?

In mijn beleving was ik als kind meestal aan het tekenen en gedichtjes schrijven. Lezen was niet zo mijn ding. Toch, nu mij de vraag wordt gesteld welke boeken ik door de jaren heen las, betrap ik mij erop dat ik wel degelijk boeken las.
Het begon met de kinderbijbel. Het oude testament, wat een prachtige verhalen vond ik dat. Een broer die werd verkocht, een reus die werd gedood met een slinger en een steen…hoe spannend!

Ook was ik verzot op de avonturen van Wipneus en Pim en later De vijf als detectives van Enid Blyton.
In mijn jeugd was ik vooral fan van Paul Biegel en Guus Kuijer. Mijn lievelingsboek- ik denk dat ik die nog steeds heb- was ook van Guus Kuijer.

De korte verhalen over Madelief in ‘Grote mensen daar kan je beter soep van koken’ vond ik te gek.

Op de Havo moest ik opeens boeken in allerlei talen lezen. Beowolf was verplicht en voor Duits boeken over de Biedermeiertijd. Bah.
Wat handig dat (oud) leerlingen uittreksels hadden. Als ik dan wel een boek las dan was het de dunste die ik kon vinden.

Las ik dan helemaal niet? Tuurlijk wel. Ik kon heerlijk zwijmelen bij de verhalen over een zuster die verliefd werd op een knappe dokter of een stugge buurman die toch een charmeur bleek te zijn. Yep,
de Bouquetreeks.

Kennen jullie de boekjes uit de jaren zestig, de Saffier reeks? Ik heb ze
allemaal. Nou ja, bijna allemaal want er ontbreekt nog steeds 1 nummer (welk nummer weet ik niet meer). Samen met een vriendin struinde ik alle rommelmarkten af op zoek naar de ontbrekende nummers op mijn lijstje. De laatste tien heb ik niet eens meer gelezen, het was gewoon een hebbedingetje geworden.

Aan het eind van die periode maakte ik kennis met boeken van Gerard Reve, Marjan Berk en Simon Carmiggelt en daarna stortte ik mij op waargebeurde verhalen. Einde zwijmelperiode dus.

Een favoriet boek heb ik niet. De boeken die mij het meest zijn bijgebleven zijn van veel later. Ik ben alleen zo slecht in het onthouden van titels. Het is mij ook niet vreemd dat ik een boek uit de bibliotheek meeneem en er dan pas veel later achter kom dat ik het al een keer heb gelezen.
Nadat ik in 2000 bij de Amish in Lancaster ben geweest heb ik een hele periode boeken van Cindy Woodsmall en van Wanda Brunstetter gelezen.
En toen kwam Harlan Coben en stortte ik mij op wat spannende boeken.

Om toch een boek te noemen wat mij is bijgebleven roep ik Spoorloos van Jane Casey (Eén van de weinige boeken waar ik de titel nog van heb onthouden).
En nog recenter Samuel Bjork. Laat deel drie maar komen!
Ook hou ik enorm van onze ‘eigen’ schrijfsters zoals Simone van de Vlugt en Linda van Rijn, om er maar even twee te noemen.

Joh, er zijn zoveel goede boeken. En er komen er steeds meer bij!

De favoriete boeken van Dinie Bell

Dinie Bell schreef haar eerste werk voor een verhalenwedstrijd van de Kunststichting Eindhoven toen ze negentien was. Haar verhaal werd gepubliceerd in de bundel ‘Beeldspraak’. In 2011 debuteerde de Noord-Brabantse met de roman Alsjeblieft papa.... In 2013 publiceerde Palmslag haar eerste psychologische thriller Achtervolgingsdrift, in 2014 gevolgd door de thriller Hysteria.,daarna kwam haar derde spannende boek uit: Knekelhuis en onlangs verscheen Driest


De interesse voor lezen heeft in mijn vroegste jeugd wortel geschoten. Ik was een jaar of vier toen ik altijd met mijn moeder, die een verwoed lezer was, mee mocht naar de bibliotheek. Dat was niet meer dan een omgebouwde schuur bij iemand in de buurt. Voor mij lag het plezier van mee te mogen vooral besloten in het feit dat er bij die mensen een hond op de achterplaats lag met wie ik kon spelen, maar ik vond het ook leuk om langs de stellingen te lopen en de geur van al die boeken op te snuiven. Dan vroeg ik me af wat er allemaal in stond.

Toen ik in de eerste klas van de lagere school zelf leerde lezen, ging er een wereld voor me open. Lezen werd mijn grote passie. Ik verslond alles wat binnen mijn bereik kwam. Daar heb ik wel een leuk voorbeeld van: Elke week ging mijn moeder een middag met mij op bezoek bij mijn tante. Ook mijn jongere neefje las graag. Hij had alle boeken van De Kameleon-serie. Die werden in die tijd nog beschouwd als jongensboeken en ik kreeg alleen meisjesboeken zoals Toen Moeder Ziek Was en Hoe Trotskopje Genas, maar ik las wel graag over de avonturen die Hielke en Sietse beleefden in hun bootje De Kameleon. Zo gauw mijn neefje en ik naar zijn kamer gestuurd werden om te spelen, greep ik daar dan ook een exemplaar van die boekenreeks. Mijn verbazing was groot toen alle boeken op een keer verdwenen bleken te zijn. Op mijn vraag waar ze waren, antwoordde mijn neefje: ‘Die heb ik verstopt. Want als jij een boek hebt, zit je de hele middag te lezen en heb ik niks meer aan jou.’

Mijn liefde voor het geschreven woord is nooit verminderd. Nog altijd lees ik wanneer ik er maar de tijd voor heb. In feite is de liefde voor lezen er de oorzaak van dat ik auteur geworden ben.

Mijn lievelingsauteur is Virginia Andrews. Zij kan de dingen prachtig verwoorden en ik heb dan ook al haar boeken. De meesten maken deel uit van een serie maar één titel staat op zichzelf en dat vind ik ook het beste boek: M’n Lieve Audrina. 

Verder vind ik Stephen King een geweldige schrijver. Die man lijkt de verhalen uit zijn mouw te schudden en dan zijn ze nog goed ook. De Groene Mijl (The Green Mile) is mijn favoriet.

Daarnaast is er een boek dat ik heb gelezen toen ik een jaar of vijfenwintig was waarvan het hartverscheurende verhaal grote indruk op me heeft gemaakt en dat me altijd is bij gebleven;  Emmeline, geschreven door Judith Rossner, een waargebeurd verhaal over een dertienjarig

meisje uit een arm gezin dat naar haar oom en tante gestuurd wordt om in de plaats waar zij wonen te gaan werken in een fabriek. Ze raakt zwanger van haar baas en onder dwang van oom en tante staat ze het kind af. Als ze volwassen is en weer thuis woont, wordt ze verliefd op een jongere man die als seizoensarbeider voor haar vader komt werken. Ze liegt een paar jaar van haar leeftijd af en hij op zijn beurt doet zich ouder voor dan hij is. Ze krijgen verkering. Dan komen de oom en tante op visite. Zij horen de naam van de jongen, die de achternaam draagt van zijn adoptieouders, en beseffen dat hij Emmeline’s zoon is. De twee gaan uit elkaar. Het verhaal eindigt ermee dat Emmeline, nu in de tachtig, eenzaam en alleen in een huisje woont en dat ze af en toe een kaart krijgt zonder afzender. Zij weet dat die van haar zoon is.

Dit jaar las ik de thriller De terechtstelling van Val McDermid. Een boek van een paar jaar oud, maar met een geweldig verhaal. Het einde zag ik niet aankomen. Ik heb ervan genoten en het boek kan zeker op mijn lijstje van lievelingsboeken.

De favoriete boeken van Ronald van der Broek

Ronald van den Broek (1967) is in Utrecht geboren en woont in Amsterdam. Naast het schrijven van thrillers werkt hij als gezondheidswetenschapper en jurist bij de overheid en houdt hij zich bezig met het opsporen en bestrijden van fraude in de zorg. In 2014 debuteert Ronald met z'n psychologische thriller Varkensbloed in chocolade. In 2016 verscheen Berschermduivel, welk mooie recensies kreeg

Wij vroegen hem naar zijn favoriete boeken


De top 3 favoriete boeken van Ronald van den Broek

Toen Thrillerlezers vroeg naar mijn favoriete boeken, moest ik meteen denken aan een passage die ik nog geen week geleden aan mijn derde thriller met de werktitel Mijn kartonnen broer toevoegde: “Mila laat haar ogen over de lange rij met lastig uitspreekbare titels in de rijk gevulde boekenkast gaan. Overwegend wetenschappelijke werken op het gebied van de natuur- en scheikunde. Ze ziet voor zich hoe Joanne op het podium in de collegezaal een stuiterende menigte van overwegend mannelijke studenten met slungelige lichamen vol testosteron toespreekt. Ze moet innerlijk gniffelen. Een boekenkast onthult zoveel meer over iemand dan wanneer je met hem of haar een avond in de kroeg doorbrengt. Het toont zelfs de grootste charlatan zijn ware gezicht.”

Met die gedachte neem ik plaats voor mijn eigen boekenkast. Acht brede planken waarop de boeken door mijn partner, na een flinke discussie – want hoe onhandig – esthetisch verantwoord op kleur staan gesorteerd. Al snel word mijn oog naar een reeks dikke pillen getrokken: Een groene bloem. De fantastische trilogie van Floortje Zwigtman, niet voor niets door de Standaard der Letteren uitgeroepen tot de vrouwelijke Charles Dickens. De drie boeken leiden je op een meeslepende wijze door het levensverhaal van Adrian, een jongen van vijftien jaar die als prostitué terecht komt in de kringen van beroemde kunstenaars, waaronder Oscar Wilde. Een aangrijpend verhaal waarin de sfeer van het Londen – en Parijs – van weleer zo treffend wordt beschreven dat je bijna zeker weet dat de auteur over een geheime tijdmachine moet beschikken.

Als ik de drie zware boeken van ieder zo’n zeshonderd pagina’s op de salontafel heb gelegd om voor de derde keer te gaan lezen, valt mijn oog op een reeks donkere boekruggen. Mijn favoriete auteurskoppel Nicci French. Waarschijnlijk is het geen toeval, maar ook deze verhalen spelen zich af, op een enkel uitstapje na, in het vaak zwaarbewolkte en natte Londen. Ook hier worden door de auteurs veel woorden besteed aan het beschrijven van het – in dit geval hedendaagse – decor en wordt de stad door hen liefkozend aangeduid als een van de personages in hun boeken. Ik heb menig boek van Nicci French als reisgids meegenomen op een van mijn vele uitstapjes naar deze stad, op zoek naar ondergrondse rivieren en andere verborgen juweeltjes.

Een ander boek dat niet mag ontbreken in mijn persoonlijke top 3, of eigenlijk boeken, want ik verslind elk exemplaar van Michael Robotham en dan met name de reeks met in de hoofdrol de klinisch psycholoog O’Loughlin die lijdt aan de ziekte Parkinson. Ik kan enorm genieten van de onverwachte en verbluffende plotwendingen en voortdurende spanning. Een aanrader voor iedereen die van psychologische thrillers houdt. Ook hier spelen veel van de verhalen zich af in Londen waar deze Australische schrijver tien jaar heeft gewoond.

Ik kom zelf ieder jaar in Londen en ik heb me de laatste keer enorm vermaakt met het zoeken naar geschikte locaties die voorkomen in Mijn kartonnen broer. Het enige minpuntje aan deze stad is dat zij onbetaalbaar is geworden. Misschien moet ik toch eens contact opnemen met Floortje Zwigtman en vragen of ik gebruik mag maken van haar tijdmachine zodat ik met slechts enkele ponden op zak als een rijk man mijn entree kan maken in de door haar zo bloemrijk beschreven wereld.

De favoriete boeken van Anja Feliers

Anja Feliers bracht zelf onlangs Femme Fatale uit.Femme fatale is het zevende deel in de reeks rond psychologe Kathleen Verlinden. Maar wat las ze zelf vroeger graag en wat zijn haar huidige favoriete boeken?






Mijn favoriete boeken van toen.

Oh boy, daar moet ik echt even over nadenken want ik heb als kind en als tiener ontzettend veel gelezen.

Het eerste boek dat ik zelf kocht was Puk van de Petteflet van Annie M. G Smidt. Naast het feit dat ik ontzettend trots was dat ik dit boek zelf bij elkaar gespaard had, vond ik het geweldig dat het een dik boek was. Jongens, hoe vaak ik dat boek gelezen heb. 

Mijn eerste herinneringen gaan terug naar Pinkeltje. Ik ben de schrijver even moeten gaan Googelen maar toen ik Dick Laans naam zag, herinnerde ik het mij weer. Ook de kleurige covers hadden toen al een aantrekkingskracht op me. Ik denk dat ik echt de hele reeks meerdere keren verslonden heb. Zalige boeken waren dat.

Ook Pietje Puk van Henri Arnoldus was toen een vaste waarde in mijn kindertijd. Ik hield van de eenvoud van het hoofdpersonage en hoe hij de dingen zag. 


In mijn tienerjaren heb ik zowat alle schrijvers van Vlaamse en Nederlandse bodem gelezen. Als ik mij het goed herinner, waren dat altijd boeken met een gele kaft en steeds onder de noemer Top-boeken. Thea Beckman vond ik ook geweldig maar ook de boeken van Evert Hartman las ik ontzettend graag. Zo is Gegijzeld mij altijd bijgebleven. Het valt me nu op dat ik wel erg veel jeugdboeken las van Nederlandse schrijvers. Misschien hebben zij wel de fundamenten gelegd van wie ik nu ben als schrijfster :-D

Mijn favoriete boeken van nu.

Als ik mijn boekenkast uitpluis en er mijn all time favoriete boeken uithaal, valt het me op dat ik heel vaak teruggrijp naar boeken door vrouwen geschreven. 
Ik verkies hierbij onder andere Zondaarskind van Marion Pauw. Dit boek heb ik minstens al tien keer gelezen maar toch word ik steeds weer gecharmeerd door de tachtigjarige Trui die op een sublieme manier wraak neemt voor het onrecht dat haar vroeger is aangedaan. Prachtige karaktertekening van Marion Pauw. 

Ook Lieve mama van Esther Verhoef is een thriller die lang onder mijn huid bleef zitten. De manier waarop Esther Verhoef een lijk doet verdwijnen tart de verbeelding en doet je op een andere manier naar winkeltassen kijken. Een juweeltje hoor, dit boek! 


Andere boeken waar ik steeds naar teruggrijp en die ik graag herlees zijn de thrillers van Karin Fossum. Er zit iets tragisch in haar boeken waar ik van hou. Onder andere De waarschuwer is een van mijn favorieten. Hoe een zieke geest door zijn daden in je hoofd gaat zitten en je als lezer bang maakt voor die gekken die er inderdaad wel ergens rondlopen.

Voor de boeken van Griet Op De Beeck neem ik altijd mijn tijd. De manier waarop zij schrijft is zo intens dat ik over haar boeken altijd langer doe dan wanneer ik een ander boek lees. De sfeer die zij telkens oproept zit tussen nostalgie en tragiek

in. Haar boeken grijpen je aan, daar is geen ontkomen aan.

En kijk, als ik dan toch een man onder mijn favorieten kan rekenen dan heeft hij tegelijkertijd een sterke vrouw naast zich. Nicci French. Er zijn maar weinig thrillers van hen die ik minder goed vind. Zowel met hun stand alones als met de reeks rond psychologe Frieda Klein vind ik hen fantastisch. Ik moet eerlijk bekennen dat mijn hart wel even stilstond toen de reeks rond deze psychologe uitkwam want op hetzelfde moment kwam ook mijn reeks rond psychologe Kathleen Verlinden uit. Een toevalligheid waar ik niet op gerekend had. Gelukkig liggen de verhaallijnen rond beide psychologes ver uit elkaar. Wanneer er een nieuw boek van Nicci French uitkomt, koop ik dat blindelings en ik ben naar mijn gevoel nog nooit bedrogen uitgekomen.

Dit lijstje met boeken mag nooit ontbreken in mijn boekenkast. Als ik zelf eens een leesdip heb, neem ik altijd een boek van een van deze schrijvers vast. Dan besef ik weer waarom lezen zo zalig is én waarom ik zelf zo graag schrijf.

De favoriete boeken van Jennefer Mellink

Jennefer Mellink debuteerde in juni 2014 met Gebroken, een zenuwslopend spannende young adult thriller die lovend werd ontvangen en werd genomineerd voor "beste young adult thriller 2014" . Haar tweede young adult thriller Kwaad Bloed verscheen in juni 2015. Ook over dit boek zijn de recensies en reacties zeer positief. Haar derde boek, Gevarenzone, verscheen in juli 2016. Vermoorde onschuld verschijnt in het voorjaar van 2018 bij Luitingh-Sijthoff. Momenteel werkt ze aan haar vijfde young adult thriller en diverse andere schrijfprojecten. Onlangs verscheen Wonderland,een boek vol met kerstverhalen, waarin een verhaal van haar staat.
Maar wat leest en las zij zelf graag?


Vroeger gaf ik helemaal niets om lezen. Op de middelbare school moest ik toch boeken lezen voor de (verplichte) leeslijst. Vaak koos ik dan de dunste boekjes. Toen ik alle dunne boekjes had gelezen, koos ik een boek van de leeslijst dat mijn moeder in de kast had staan: Het verrotte leven van Floortje Bloem van

Yvonne Keuls. Dat boek maakte iets bij mij los. Vervolgens koos ik Blauwe plekken van Anke de Vries. Wederom een indrukwekkend boek. 
Ik wil niet zeggen dat ik vanaf dat moment om was, maar ik vond lezen wel wat boeiender. Ik begon boeken op te pakken buiten school(opdrachten) om.

Toen ik een jaar of 22 was begon ik met het schrijven van boekrecensies voor Hebban/Crimezone. Dat heb ik zes jaar lang gedaan. In die jaren heb ik heel wat gelezen en ook pareltjes ontdekt, zoals De crucifix killer van Chris Carter. Dat boek is niet zo bekend en is, geloof ik, ook niet meer (in het Nederlands) te koop, maar het is zeker een van mijn favorieten. Het is een heel spannende thriller voor volwassenen.
Uiteraard las ik ook boeken die ik minder leuk vond en bijvoorbeeld boeken die ik zelf nooit uit zou kiezen maar me toch enorm wisten te verrassen.
Ik ben niet echt groot fan van een bepaalde auteur. Wel heb ik bewondering voor Tess Gerritsen. Het lukt haar elke keer weer om een kwalitatief goed boek te schrijven. Dat vind ik erg knap. Maar ik heb bewondering voor heel veel schrijvers, want ik vind meerdere schrijvers ontzettend goed en ik lees graag al hun boeken.


De beste boeken die ik dit jaar heb gelezen zijn de psychologische thriller Dagen van schaamte van Lieneke Dijkzeul, de roman In seizoenen van Judith Visser en nog een psychologische thriller: Later als ik dood ben van Ilse Ruijters. Alle drie dikke aanraders. Naast mijn bank ligt een stapel leesvoer waar ik heel benieuwd naar ben en elke maand verschijnen er weer boeken die ik wil lezen. Nu nog de tijd ervoor vinden om het allemaal te verslinden!