Buiten haar boekje met Ellen de Vriend

Ellen de Vriend bracht onlangs Blond op Bonaire uit, wat door onze recensent Jacqueline graag gelezen werd. Vandaag vertelt Ellen over wat zij zelf graag las of juist wat minder graag.

*Welk boek heb je niet uitgelezen

Dat komt niet heel vaak voor, maar ik kom niet goed door Scandinavische thrillers heen met al die onmogelijke namen. Ik heb ook wel literaire boeken geprobeerd maar dat is ook niets voor mij. En de Escober boeken vindt ik als fan van Esther ook niet leuk.

*Welk boek geef je graag cadeau

Een van mijn eigen thrillers. Vooral ‘Vermist’ wordt veel gelezen en beluisterd.

*Welk boek had je graag zelf geschreven willen hebben

‘Alles te verliezen’ of ‘De kraamhulp’ van Esther Verhoef.

*Welk boek lees je graag voor aan je kinderen vroeger of nu

Vroeger las ik ‘De Vijf’ voor aan mijn dochter en ‘De olijke tweeling’. Ze is nu achtentwintig dus voorlezen hoeft niet meer, maar ik heb haar wel liefde voor lezen meegegeven. Mijn man, haar vader, houdt niet van lezen… Als ik dat toen geweten had J

*Welk boek las je vroeger stuk

‘De vijf en het kasteel van avontuur’ en mijn sprookjesboek van Grimm. En ik las ook de Tina. 

*Wat is jouw quilty pleasure op leesgebied

Vroeger las ik graag een veel Bouquetreeksboeken. Ik lees ook regelmatig boeken van Suzanne Vermeer en Kiki van Dijk en mensen kijken daar soms op neer. Ik vind dat je mag bewonderen wat zij bereikt hebben.

*Welk boek las je ivm een hype en vond je tegenvallen

Het meisje in de trein heb ik weggelegd en niet uitgelezen en ook door de Lucinda Riley boeken kom ik niet heen.

Samenvatting Ellens eigen boek:

Blond op Bonaire is gebaseerd op waargebeurde verhalen

Linda van Dam vertrekt met haar man Lex, dochter Luna (17) en haar vriendin Guusje voor een tropische vakantie naar Bonaire. Kort voor hun verblijf verdwijnen twee jonge vrouwen spoorloos, beiden blank en blond. Van de ene vrouw ontbreekt elk spoor, van de andere worden teenslippers en een fiets gevonden. Het gerucht dat ze zijn vermoord verspreidt zich als een lopend vuurtje over het eiland. De vakantie van de familie Van Dam verandert ingrijpend wanneer Guusje verdwijnt. Machteloos en met een enorm schuldgevoel tegenover Guusjes moeder, gaat Linda zelf op onderzoek uit. Lukt het haar de waarheid te achterhalen?

De favoriete boeken van Nancy Elferink

Nancy Elferink bracht onlangs het boek Afgekocht uit. Wat las en leest deze auteur zelf graag?

In mijn beleving was ik als kind meestal aan het tekenen en gedichtjes schrijven. Lezen was niet zo mijn ding. Toch, nu mij de vraag wordt gesteld welke boeken ik door de jaren heen las, betrap ik mij erop dat ik wel degelijk boeken las.
Het begon met de kinderbijbel. Het oude testament, wat een prachtige verhalen vond ik dat. Een broer die werd verkocht, een reus die werd gedood met een slinger en een steen…hoe spannend!

Ook was ik verzot op de avonturen van Wipneus en Pim en later De vijf als detectives van Enid Blyton.
In mijn jeugd was ik vooral fan van Paul Biegel en Guus Kuijer. Mijn lievelingsboek- ik denk dat ik die nog steeds heb- was ook van Guus Kuijer.

De korte verhalen over Madelief in ‘Grote mensen daar kan je beter soep van koken’ vond ik te gek.

Op de Havo moest ik opeens boeken in allerlei talen lezen. Beowolf was verplicht en voor Duits boeken over de Biedermeiertijd. Bah.
Wat handig dat (oud) leerlingen uittreksels hadden. Als ik dan wel een boek las dan was het de dunste die ik kon vinden.

Las ik dan helemaal niet? Tuurlijk wel. Ik kon heerlijk zwijmelen bij de verhalen over een zuster die verliefd werd op een knappe dokter of een stugge buurman die toch een charmeur bleek te zijn. Yep,
de Bouquetreeks.

Kennen jullie de boekjes uit de jaren zestig, de Saffier reeks? Ik heb ze
allemaal. Nou ja, bijna allemaal want er ontbreekt nog steeds 1 nummer (welk nummer weet ik niet meer). Samen met een vriendin struinde ik alle rommelmarkten af op zoek naar de ontbrekende nummers op mijn lijstje. De laatste tien heb ik niet eens meer gelezen, het was gewoon een hebbedingetje geworden.

Aan het eind van die periode maakte ik kennis met boeken van Gerard Reve, Marjan Berk en Simon Carmiggelt en daarna stortte ik mij op waargebeurde verhalen. Einde zwijmelperiode dus.

Een favoriet boek heb ik niet. De boeken die mij het meest zijn bijgebleven zijn van veel later. Ik ben alleen zo slecht in het onthouden van titels. Het is mij ook niet vreemd dat ik een boek uit de bibliotheek meeneem en er dan pas veel later achter kom dat ik het al een keer heb gelezen.
Nadat ik in 2000 bij de Amish in Lancaster ben geweest heb ik een hele periode boeken van Cindy Woodsmall en van Wanda Brunstetter gelezen.
En toen kwam Harlan Coben en stortte ik mij op wat spannende boeken.

Om toch een boek te noemen wat mij is bijgebleven roep ik Spoorloos van Jane Casey (Eén van de weinige boeken waar ik de titel nog van heb onthouden).
En nog recenter Samuel Bjork. Laat deel drie maar komen!
Ook hou ik enorm van onze ‘eigen’ schrijfsters zoals Simone van de Vlugt en Linda van Rijn, om er maar even twee te noemen.

Joh, er zijn zoveel goede boeken. En er komen er steeds meer bij!