Posts tonen met het label alleen op de wereld. Alle posts tonen
Posts tonen met het label alleen op de wereld. Alle posts tonen

zondag 19 mei 2019

De boekenkast van Lara Reims

Lara Reims bracht eind april haar debuut Upgrade uit. Wat heeft de auteur zelf in haar kast staan?

Hoe divers is jouw boekenkast?
Behoorlijk, alleen al omdat ik samendoe met mijn partner en er dus Frans, Nederlands en Engels door elkaar staat. Daarbij houd ik van veel verschillende genres en staan jeugdboeken vrolijk naast thrillers en wereldliteratuur met af en toe een non-fictie werk over de toekomst ertussen.

Staan ze op alfabetische volgorde, kleur of andere wijze gesorteerd?
Nee, totale chaos, ze staan hooguit op humeur. Heerlijk vind ik dat, alsof ik door een divers en chaotisch bos wandel met allerlei verschillende bloemen en planten.

Wat zijn de 3 mooiste boeken die je hebt?
Uiterlijk de mooiste vind ik de geïllustreerde versies van Harry Potter, de door Charlotte Demattons geïllustreerde versie van Alleen op de wereld en de Pléïade-uitgave van Proust. Als het om inhoud gaat, vind ik de vraag een stuk lastiger. Ik heb op verschillende momenten in mijn leven verschillende favoriete boeken gehad. De boeken die me het meest dierbaar zijn, zijn de kinderboeken die van mij een lezer hebben gemaakt.

Staat jouw favoriete boek aller tijden daar ook tussen?
Ik ben in mijn leven nogal eens van favoriete boek veranderd. Het ligt eraan wat je op een bepaald moment nodig hebt en wat je aanspreekt. Een boek dat veel indruk heeft gemaakt is Misdaad en Straf van Dostojewski, boeken die me in tijden van nood het meeste leesplezier hebben gebracht zijn de Potter boeken en deNoorderlichttrilogie van Pullman. Maar het ultieme beste boek moet ik misschien nog tegenkomen.

Belandt elk boek in de kast of doe je ook makkelijk weg?
Als een boek me niet raakt, kan ik er afstand van doen. En ik lees best veel op mijn e-reader. Maar als ik iets lees waar ik erg van onder de indruk ben, koop ik het later vaak alsnog om het ook fysiek in de kast te hebben staan.

Lees je veel?
Ja, maar niet zoveel als ik zou willen. Wel altijd elke dag. Ik kan niet goed zonder. Ik heb ook altijd een boek of ereader bij me, de deur uitgaan zonder komt zelden voor.

Waar lees je het allerliefste?
Het allerliefst in bad, daar word ik niet afgeleid en kan ik ongestoord door moderne technologie in een boek verdwijnen.

Aan welke boeken uit je jeugd heb je mooie herinneringen en bezit je die ook?
Aan de boeken van Thea Beckman, Tonke Dragt en Astrid Lindgren: Ronja en De gebroeders Leewenhart vond ik als kind geweldig. Deze boeken staan ook nog steeds in de kast en zal ik niet wegdoen.

Kom je uit een gezin waar veel gelezen werd?
Ja, ik ben met boeken opgegroeid en ze waren al jong een schuilplaats waar ik me terug kon trekken. Ik ging vaak en graag naar de bibliotheek, waar ik het liefst wilde gaan wonen.

Leen je wel eens boeken uit?
Hmm, pijnlijk punt. Dat hangt erg van het boek af. Weet je hoe ik het eerste merk dat ik een boek goed vind? Dan sleep ik het met me mee, ook als ik naar de supermarkt ga en weet dat ik daar niet kan lezen, gewoon omdat ik het niet alleen thuis wil laten. Dus de boeken waarmee ik zo’n band heb, geef ik niet graag uit handen.

dinsdag 16 januari 2018

De favoriete boeken van Christine Bols

WAT LAS EN LEES IK GRAAG??

Lezen is voor iedereen anders, een persoonlijke ervaring die zelfs verschillend is wanneer je iets op je Als ik nu terugkijk op mijn eerste echte boek, zie ik nog steeds de mooie cover voor me: Alleen op de wereld van Hector Malot. De arme man was al dood toen ik zijn boek voor het eerst in handen kreeg, maar dat deed niets af aan de gretigheid waarmee ik het heb verslonden. Het gaat over de vondeling Remi en de zoektocht naar zijn afkomst. Het zou eigenlijk best vandaag nog voor veel kinderen leuk zijn. Toegegeven, er waren toen nog geen mobieltjes en tablets en de computer moest nog uitgevonden worden, maar toch …
twintigste of op je dertigste leest of zelfs op je zestigste. Of wanneer je iets voor de eerste keer of voor de tweede keer leest. En toch zijn er boeken die je altijd bijblijven.
Dit verhaal was voor mij het begin van een leven vol boeken. Natuurlijk word je ouder en verschuift je interessesfeer wel. De mijne gleed naar Agatha Christie, de aanloop naar mijn honger voor thrillers. Ik heb de hele reeks verslonden. Sommige heb ik zelfs 3 of 4 keer gelezen en ik werd ze nooit beu. Dan ontdekte ik John
Grisham, Tess Gerritsen, Karen Slaughter en Michael Connelly. De laatste is tot op heden nog steeds een van mijn favoriete auteurs. Al zijn boeken zijn aanraders, maar voor mij springen er twee uit, nl. Maanstand en Bloedbeeld. De dichter (in 2 delen) is ook zeker het lezen waard.
Toen ik mij 6 jaar geleden registreerde bij Facebook en de diverse lees- en boekenclubs ontdekte, ging voor mij een tweede wereld open. Mijn ‘nog-te-lezenlijst’ werd alsmaar langer en daar heb ik ook veel nieuwe auteurs leren kennen. Fitzek is er een van. Met Passagier 23 veroverde hij onmiddellijk mijn hart. De lijst van gewaardeerde auteurs is te lang om op te sommen, maar van mij krijgen een eervolle vermelding: Robotham, Dazieri, Linwood Barclay, Katarzyna Bonda en Simon Beckett. Sommige namen zullen voor lezers een belletje doen rinkelen, andere niet. Maar als je een recensie moet schrijven voor een boek dat je anders niet uit het rek zou halen, kom je af en toe een pareltje tegen.
Nu valt het me op dat ik enkel thrillerauteurs vernoem. Daar is een heel simpele reden voor. Ik hou niet van YA, romans en science fiction. Misschien is onbekend onbemind en zou ik me toch eens moeten wagen aan een ander genre. Maar er is nog zoveel spannende lectuur onder de zon, dat ik voorlopig bij mijn thrillers blijf en mijn NTL-lijst nog steeds groeiende is.
Er zijn ook een heel aantal Nederlandse en Vlaamse thrillerauteurs die ik steengoed vind, maar op gevaar af van enkele collega’s te vergeten, ga ik er hier niet over uitweiden. Er zijn al zo veel lijstjes met keuze 1, 2 enz… Als mijn naam dan niet op zulk lijstje prijkt, voel ik me even over het hoofd gezien. Onterecht waarschijnlijk, maar het menselijk brein is complex en zelfmedelijden steekt snel de kop op.   
Zo, en nu ga ik een lekker kopje koffie zetten, kruip ik onder mijn dekentje en pak het eerste boek van mijn NTL-stapel. ‘Verdwenen’ van de mij onbekende Haylen Beck. Een thriller? Nee toch!