Posts tonen met het label de vijf. Alle posts tonen
Posts tonen met het label de vijf. Alle posts tonen

zondag 7 juni 2020

Buiten haar boekje met Ellen de Vriend

Ellen de Vriend bracht onlangs Blond op Bonaire uit, wat door onze recensent Jacqueline graag gelezen werd. Vandaag vertelt Ellen over wat zij zelf graag las of juist wat minder graag.



*Welk boek heb je niet uitgelezen
Dat komt niet heel vaak voor, maar ik kom niet goed door Scandinavische thrillers heen met al die onmogelijke namen. Ik heb ook wel literaire boeken geprobeerd maar dat is ook niets voor mij. En de Escober boeken vindt ik als fan van Esther ook niet leuk.

*Welk boek geef je graag cadeau
Een van mijn eigen thrillers. Vooral ‘Vermist’ wordt veel gelezen en beluisterd.

*Welk boek had je graag zelf geschreven willen hebben
‘Alles te verliezen’ of ‘De kraamhulp’ van Esther Verhoef.

*Welk boek lees je graag voor aan je kinderen vroeger of nu
Vroeger las ik ‘De Vijf’ voor aan mijn dochter en ‘De olijke tweeling’. Ze is nu achtentwintig dus voorlezen hoeft niet meer, maar ik heb haar wel liefde voor lezen meegegeven. Mijn man, haar vader, houdt niet van lezen… Als ik dat toen geweten had J

*Welk boek las je vroeger stuk
‘De vijf en het kasteel van avontuur’ en mijn sprookjesboek van Grimm. En ik las ook de Tina. 

*Wat is jouw quilty pleasure op leesgebied
Vroeger las ik graag een veel Bouquetreeksboeken. Ik lees ook regelmatig boeken van Suzanne Vermeer en Kiki van Dijk en mensen kijken daar soms op neer. Ik vind dat je mag bewonderen wat zij bereikt hebben.

*Welk boek las je ivm een hype en vond je tegenvallen
Het meisje in de trein heb ik weggelegd en niet uitgelezen en ook door de Lucinda Riley boeken kom ik niet heen.



Samenvatting Ellens eigen boek:
Blond op Bonaire is gebaseerd op waargebeurde verhalen
Linda van Dam vertrekt met haar man Lex, dochter Luna (17) en haar vriendin Guusje voor een tropische vakantie naar Bonaire. Kort voor hun verblijf verdwijnen twee jonge vrouwen spoorloos, beiden blank en blond. Van de ene vrouw ontbreekt elk spoor, van de andere worden teenslippers en een fiets gevonden. Het gerucht dat ze zijn vermoord verspreidt zich als een lopend vuurtje over het eiland. De vakantie van de familie Van Dam verandert ingrijpend wanneer Guusje verdwijnt. Machteloos en met een enorm schuldgevoel tegenover Guusjes moeder, gaat Linda zelf op onderzoek uit. Lukt het haar de waarheid te achterhalen?


vrijdag 14 februari 2020

De boekenkast van W.A. Dehairs

W.A. Dehairs bracht eind 2019 zijn tweede boek De graffitimoorden uit. De recensie kan je natuurlijk op ons blog vinden.
Vandaag vertelt hij over zijn boekenkast en de foto's zijn wat anders dan anders, omdat hij nog op een nieuwe boekenkast wacht. Een stapel kartonnen dozen was wat minder vrolijk dus ging Wouter los met zijn boeken.


*Hoe divers is jouw boekenkast?
​Heel veel fictie, een beetje non-fictie en ook heel wat fotoboeken. 

*Staan ze op alfabetische volgorde, kleur of andere wijze gesorteerd?
​Nee, compleet willekeurig. Alle boeken staan zowat overal verspreid in huis, in verschillende kleine boekenkasten of-rekken tegen of zwevend aan de muur, op een tafel... Mijn vrouw haat het. Daarom komt er ook een grote nieuwe boekenkast die een hele wand zal innemen (en meteen ook wat orde zal scheppen).


*Wat zijn de 3 mooiste boeken die je hebt?
'In sunlight or in shadow: stories inspired by Edward Hopper' (Lawrence Block)
​'Splinter' (Eva Vermandel)
'In a house of lies' (Ian Rankin)

*Staat jouw favoriete boek aller tijden daar ook tussen?
​Nee. Dat is een beduimeld exemplaar van 'The New York Trilogy' van Paul Auster.

*Belandt elk boek in de kast of doe je ook makkelijk weg?
​Af en toe doe ik wel wat boeken weg. Ik koop de laatste tijd ook meer e-books. Al zal ik zelf altijd de voorkeur geven aan een papieren boek (dat kan niet zonder stroom vallen).

*Lees je veel?​
Voortdurend. In meerdere boeken tegelijkertijd (op papier en e-reader).


*Waar lees je het allerliefste?
​Overal, maar bij voorkeur op de trein of in een café.

*Aan welke boeken uit je jeugd heb je mooie herinneringen en bezit je die ook?
​De verhalen van De Vijf. Ik speelde ze ook na met twee andere vrienden. We hadden zelfs een detectivebureau: DPS. Onze slogan was: 'wij onderzoeken alles'. En dat deden we ook. Zo onderzochten we de verdwijning van een oude man (hij zat gewoon in het rusthuis, zo bleek) of van een kat (nooit teruggevonden, helaas).

*Kom je uit een gezin waar veel gelezen werd?
​Vooral mijn vader las veel. Al zijn boeken stonden in een statige kast naast zijn bureau. Het was een kwestie van tijd voor ik (en mijn broer) de weg naar die kast vonden. (Leestip aan alle ouders die niet weten hoe ze hun kinderen aan het lezen kunnen krijgen: koop een kast en vul ze met boeken.)

*Leen je wel eens boeken uit?
​Nee. Daar zijn bibliotheken voor.

donderdag 13 juni 2019

De boekenkast van Marina Folkers


Marina Folkers is schrijfster van de feelgoodromans Sean en Faye en Zoektocht terug. Onder de sterren van Montpellier is haar derde roman welk in december verscheen.


Hoe divers is jouw boekenkast?

Niet zo heel divers, in die zin dat je er elk genre kunt vinden. Ik heb Engelstalige feelgood, Franstalige feelgood, Franse biografieën, Franse historische romans, geschiedenisboeken, boeken over Londen (met name over de Londense parken) en boeken over... visarenden.
Ik ben onlangs verhuisd en ben nog een beetje aan het zoeken welke boeken ik per se in mijn boekenkast wil hebben en welke in een kast met deurtjes mogen verdwijnen.

Staan ze op alfabetische volgorde, kleur of andere wijze gesorteerd?

Ik zet de boeken van dezelfde schrijver bij elkaar. Normaal gesproken. Daar ben ik sinds de verhuizing nog niet aan toe gekomen!

Wat zijn de 3 mooiste boeken die je hebt?

Lastige vraag. Ik kan geen drie exemplaren noemen, maar ik maak drie groepjes. Mag dat ook? :-)
Ik heb een paar biografieën over de Franse koning en koningin Lodewijk XVI en Marie-Antoinette die mij erg hebben geraakt. Verder heb ik een heel bijzonder boek over de eerste tien jaar van visarenden in Wales, geschreven door iemand van één van de visarendprojecten aldaar. En de boeken over de Londense parken vind ik ook heel erg mooi.

Staat jouw favoriete boek aller tijden daar ook tussen?

Tot voor kort dacht ik inderdaad mijn favoriete boek aller tijden in mijn boekenkast te hebben staan. Ik had een Engelstalige feelgood die ik zo'n 8 jaar geleden 10/5 sterren had gegeven. Ja, dat lees je goed: tien van de vijf sterren! Zo goed vond ik dat boek toen. Een paar weken geleden heb ik dat boek opnieuw gelezen en het was een grote teleurstelling. Niet dat het niet mooi was, maar niet zo mooi dat ik er weer 10 sterren voor wilde geven. Vier sterren paste beter. Dat vond ik zo'n aparte gewaarwording. Ik denk dat dit betekent dat onze leeservaring vaak gekleurd is door stemming, verwachting of andere zaken. Misschien moet ik eens een boek herlezen die ik toen heel laag heb beoordeeld...

Belandt elk boek in de kast of doe je ook makkelijk weg?

Tot voor kort bewaarde ik de meeste boeken, maar ik heb onlangs besloten een flinke doos weg te doen. Mijn boekenkast is ineens stukken kaler. Niet erg. Want dan heb ik weer ruimte voor nieuwe boeken, toch?

Lees je veel?

Niet altijd. Als ik werk aan een nieuw verhaal lees ik eigenlijk zelden. En naarmate het script vordert, gun ik mezelf nog minder tijd om te lezen. Nu zit ik tussen twee boeken in en neem ik lekker de tijd om te lezen.

Waar lees je het allerliefste?

Op bed.

Aan welke boeken uit je jeugd heb je mooie herinneringen en bezit je die ook?

Toen ik heel jong was, vond ik de boeken van Rozemarijntje geweldig. Later vond ik Heidi leuk en weer later de De Vijf-boeken bijvoorbeeld. Het kan zijn dat ik Rozemarijntje nog ergens in een doos op zolder heb staan, met nog wat kinderboeken.

Kom je uit een gezin waar veel gelezen werd?

Mijn moeder las wel veel, maar de rest (ik kom uit een gezin met vier kinderen) eigenlijk niet.

Leen je wel eens boeken uit?

Dit heb ik heel lang niet gedaan, maar sinds een tijdje wissel ik weleens boeken uit met mijn (schrijf)vriendin Aline van Wijnen.

woensdag 18 april 2018

De boekenkast van Linda Jansma

1. Hoe divers is jouw boekenkast?
Heel erg divers. Ik heb veel thrillers, actie-, medisch-, historisch-, psychologisch- en wat er allemaal nog meer aan soorten zijn. Daarnaast veel historische boeken, zowel fictie als non-fictie, kinder- en jeugdboeken, romans. En heel veel Engelse boeken, een aantal Franse en een aantal Friese.

2. Staan ze op alfabetische volgorde, kleur of andere wijze gesorteerd?
Nee, de enige regelmaat is dat de boeken van één auteur bij elkaar staan; de rest is allemaal willekeurig. Alleen de anderstalige boeken staan in een aparte kast, en boeken die ik voor mijn werk gebruik (schrijven en redactie) hebben ook een eigen kastje.





3. Wat zijn de 3 mooiste boeken die je hebt?
De mooiste boeken wat uitstraling aangaat zijn Griekse mythen en Romeinse sagen van Jo Claes (mét persoonlijke boodschap), Ship of Theseus van J.J. Abrams & Doug Dorst (prachtig boek met een heleboel extra’s in de vorm van aantekeningen, losse plaatjes en foto’s en ansichtkaarten enz.), en de luxe geïllustreerde editie van De Da Vinci Code (gekregen van een dierbare vriendin).





4. Staat jouw favoriete boek aller tijden daar ook tussen?
Nee, mijn favoriete boek ligt altijd op mijn nachtkastje. Het is het boek The Hawk and the Dove van Penelope Wilcock. Het is nooit vertaald.


5. Belandt elk boek in de kast of doe je ook makkelijk weg?
Vroeger belandden ze allemaal in mijn kast, maar nu ik iets minder ruimte heb gekregen ben ik erg selectief. Na mijn verhuizing heb ik zo’n twintig dozen vol boeken naar de kringloop gebracht. In de toekomst zal ik ook gemakkelijker afstand doen van boeken en alleen de boeken die ik (theoretisch) nog een keer zou willen lezen krijgen een plek in de kast.

6. Lees je veel?
Onder normale omstandigheden wel; dan kan ik zomaar twee of soms zelfs drie boeken per week lezen.

7. Waar lees je het allerliefste?
’s Avonds op de bank, of in bed (ook alleen ’s avonds).

8. Aan welke boeken uit je jeugd heb je mooie herinneringen en bezit je die ook?
Ik las al heel jong; ik was nog geen vijf toen ik de boekjes van De Vijf zelfstandig las. Dus aan die serie heb ik fijne herinneringen evenals aan de andere serie’s van Enid Blyton (zoals De Vijf Detectives en de Avonturenserie). Daarnaast heb ik mooie herinneringen aan De Scheepsjongens van Bontekoe. Ik kwam voor de zoveelste keer in het ziekenhuis terecht (ik was heel veel ziek als kind) toen ik een jaar of acht, negen was en toen kreeg ik dat boek cadeau. Ik heb het stukgelezen en het staat nog steeds in mijn kast, evenals alle boekjes van Enid Blyton.


9. Kom je uit een gezin waar veel gelezen werd?
Nee, mijn moeder las nooit en mijn vader mocht niet lezen van haar want dat vond ze ongezellig. Ik las zelf altijd stiekem onder de dekens met een zaklamp.

10. Leen je wel eens boeken uit?
Zelden en dan alleen aan mensen die ik ermee vertrouw; waarvan ik dus zeker weet dat ze voorzichtig zijn en de boeken ook daadwerkelijk weer teruggeven (in goede staat).

vrijdag 5 januari 2018

De favoriete boeken van Nancy Elferink


Nancy Elferink bracht onlangs het boek Afgekocht uit. Wat las en leest deze auteur zelf graag?

In mijn beleving was ik als kind meestal aan het tekenen en gedichtjes schrijven. Lezen was niet zo mijn ding. Toch, nu mij de vraag wordt gesteld welke boeken ik door de jaren heen las, betrap ik mij erop dat ik wel degelijk boeken las.

Het begon met de kinderbijbel. Het oude testament, wat een prachtige verhalen vond ik dat. Een broer die werd verkocht, een reus die werd gedood met een slinger en een steen…hoe spannend!

Ook was ik verzot op de avonturen van Wipneus en Pim en later De vijf als detectives van Enid Blyton.

In mijn jeugd was ik vooral fan van Paul Biegel en Guus Kuijer. Mijn lievelingsboek- ik denk dat ik die nog steeds heb- was ook van Guus Kuijer.

De korte verhalen over Madelief in ‘Grote mensen daar kan je beter soep van koken’ vond ik te gek.

Op de Havo moest ik opeens boeken in allerlei talen lezen. Beowolf was verplicht en voor Duits boeken over de Biedermeiertijd. Bah.
Wat handig dat (oud) leerlingen uittreksels hadden. Als ik dan wel een boek las dan was het de dunste die ik kon vinden.

Las ik dan helemaal niet? Tuurlijk wel. Ik kon heerlijk zwijmelen bij de verhalen over een zuster die verliefd werd op een knappe dokter of een stugge buurman die toch een charmeur bleek te zijn. Yep,
de Bouquetreeks.
Kennen jullie de boekjes uit de jaren zestig, de Saffier reeks? Ik heb ze
allemaal. Nou ja, bijna allemaal want er ontbreekt nog steeds 1 nummer (welk nummer weet ik niet meer). Samen met een vriendin struinde ik alle rommelmarkten af op zoek naar de ontbrekende nummers op mijn lijstje. De laatste tien heb ik niet eens meer gelezen, het was gewoon een hebbedingetje geworden.

Aan het eind van die periode maakte ik kennis met boeken van Gerard Reve, Marjan Berk en Simon Carmiggelt en daarna stortte ik mij op waargebeurde verhalen. Einde zwijmelperiode dus.

Een favoriet boek heb ik niet. De boeken die mij het meest zijn bijgebleven zijn van veel later. Ik ben alleen zo slecht in het onthouden van titels. Het is mij ook niet vreemd dat ik een boek uit de bibliotheek meeneem en er dan pas veel later achter kom dat ik het al een keer heb gelezen.
Nadat ik in 2000 bij de Amish in Lancaster ben geweest heb ik een hele periode boeken van Cindy Woodsmall en van Wanda Brunstetter gelezen.
En toen kwam Harlan Coben en stortte ik mij op wat spannende boeken.

Om toch een boek te noemen wat mij is bijgebleven roep ik Spoorloos van Jane Casey (Eén van de weinige boeken waar ik de titel nog van heb onthouden).
En nog recenter Samuel Bjork. Laat deel drie maar komen!
Ook hou ik enorm van onze ‘eigen’ schrijfsters zoals Simone van de Vlugt en Linda van Rijn, om er maar even twee te noemen.



Joh, er zijn zoveel goede boeken. En er komen er steeds meer bij!

dinsdag 19 december 2017

De boekenkast van Marijke Verhoeven

Marijke Verhoeven is auteur voor de Crime Compagnie. Ze schreef onder andere de romantische thrillers 'De beproeving' (2016) en  in augustus verscheen 'De laatste adem' 


Hoe divers is jouw boekenkast?

Mijn boekenkasten zijn heel divers. Ik lees eigenlijk alle genres, behalve té suikerzoet en ook de al te gewelddadige thrillers laat ik links liggen (voor dat laatste genre is helaas mijn inbeeldingsvermogen te scherp afgesteld). Voor een thrillerauteur heb ik best veel feelgood-titels, zoals die van Britse schrijvers als Jojo Moyes en Marian Keyes. Maar ik ben ook liefhebber van de historische romans van Judith Lennox, indrukwekkende geschiedenissen die zich vooral afspelen in Groot-Brittannië rond de Eerste en Tweede Wereldoorlog. Prachtig als je zo kunt schrijven.
Qua thrillerauteurs zijn de Zweedse schrijfsters Camilla Läckberg en Viveca Sten bij mij favoriet, maar ook de thrillers van Crime Compagnie-collega Linda Jansma lees ik heel erg graag.
            Zelf schrijf ik momenteel een mix van romantiek en spanning, iets wat ik zelf ook leuk vind om te lezen. En dan kan het niet anders of je komt uit bij de romantische thrillers van Amerikaanse auteurs als Nora Roberts en Jayne Ann Krentz.
            En mooi vormgegeven kookboeken kan ik ook niet laten liggen. Dat zijn meer naslagwerken, waar hier in huis toch geregeld in gebladerd wordt.  
 
De boekenkast geportretteerd:

De huidige boekenkast in onze woonkamer is een nogal studentikoos, diverse keren overgeschilderd IKEA-raamwerk, dat het binnenkort dreigt te begeven onder de hoeveelheid boeken en prullaria. We zijn al een tijdje op zoek naar een mooier en vooral groter exemplaar. Maar omdat ik deze boekenkast niet representatief genoeg vind om geportretteerd de wereld in te sturen, heb ik een compilatie gemaakt van de inhoud en van wat er verspreid in huis aan boeken staat. Want ja, zelfs op onze slaapkamer hebben wij een boekenkast (stof-technisch gezien overigens niet echt praktisch 😉) en op de zolder is de collectie inmiddels ook enorm uitgebreid. Met de hoeveelheid boeken die wij in huis hebben, zou je een aardige bibliotheek kunnen beginnen. Ik heb dan ook een ‘boekkoopverbod’ opgelegd gekregen (waar ik me natuurlijk niet altijd aan houd, de verslaving is hardnekkiger dan ik dacht…).
           
Staan ze op alfabetische volgorde, kleur of andere wijze gesorteerd?

Ik heb mijn boeken niet gesorteerd op genre, kleur of op alfabet. Dat zou ik wel willen, maar spijtig genoeg ben ik wat dat betreft niet zo geduldig en gestructureerd aangelegd. Het enige wat ik aan sortering doe, is de boeken van dezelfde auteur bij elkaar zetten. Maar als ik de foto’s bekijk die ik nu heb gemaakt, zie ik dat dat ook niet overal het geval is (ai…).

Wat zijn de 3 mooiste boeken die je hebt?
           
Als ik een ‘Top Drie Aller Tijden’ moet maken, dan kies ik voor Woeste Hoogten van Emily Brontë, Rebecca van Daphne du Maurier en De Paardenfluisteraar van Nicolas Evans. De eerste twee zijn natuurlijk mooie klassiekers en Rebecca zou je misschien ook wel een romantische thriller kunnen noemen. De Paardenfluisteraar vond ik een bijzonder aangrijpend verhaal, dat me heel lang is bijgebleven en dat ik ook meerdere keren heb gelezen.

Staat jouw favoriet daar ook tussen?

Er verschijnen met regelmaat zoveel mooie boeken, dat ik het moeilijk vind om specifiek één favoriet aan te wijzen. Afgelopen week heb ik Duet met jou van de Britse auteur Dani Atkins gelezen. Hartverscheurend mooi en zo goed geschreven! Daar was ik echt diep van onder de indruk.  

Belandt elk boek in de kast of doe je ook makkelijk weg?

Een boek dat me echt raakt, kan ik niet weg doen, die moet blijven. Ook al lees ik het misschien nooit weer. Maar om ruimte te maken en een nieuwe boekenkast wel leuk te houden, wil ik op korte termijn een voorraad boeken wegdoen of weggeven. Ik zal ze in ieder geval nooit in de papiercontainer bij de Albert Heijn kunnen doen. Dat voelt niet goed. 
           
Lees je veel?

Ik lees veel. Vaak een of twee boeken per week en als ik niet in een creatief proces ben met het schrijven, misschien wel meer. Ik heb een uitgebreid lidmaatschap van de bibliotheek en
ik reserveer dan ook met grote regelmaat allerlei, vooral nieuwe, titels. Maar soms kan een boek mij zo raken dat ik het ook echt zelf moet hebben en dan koop ik het alsnog (en smokkel het thuis naar binnen😉).
           
Waar lees je het allerliefste?

Ik heb niet specifiek een plekje waar ik het liefste ben als ik lees. Sowieso altijd voor het slapen, maar als een boek me eenmaal boeit, maakt het niet zoveel uit waar ik zit. Als ik maar met rust gelaten word, vooral als het einde van het boek in zicht is. Want je zult zien dat er nét dan altijd iemand binnenkomt of aanbelt… 


Aan welke boeken uit je jeugd heb je mooie herinneringen en bezit je die ook?

Als kind las ik alles van De Vijf van Enid Blyton over vijf kinderen en een hond die samen allerlei spannende avonturen beleven en mysteries oplossen. Ook was ik een paardenmeisje, dus Black Beauty was een van vele paardenboeken die ik heb gelezen (dat van De Paardenfluisteraar zal vast een late opleving zijn). Nog een favoriet was De kinderen uit de Kabaalstraat van Astrid Lindgren. Daar werd ik uit voorgelezen en heb ik later nog vele keren zelf gelezen. Die heb ik inderdaad thuis in de kast staan. Ook vind ik De reis van Niels Holgersson van Selma Lagerlöf een prachtig kinderboek. Maar dat ging ik eigenlijk pas zo mooi vinden, toen ik het mijn eigen kinderen ging voorlezen.
           
Kom je uit een gezin waar veel gelezen werd?

Ik kom uit een gezin waar veel gelezen werd en het lezen ook vooral gestimuleerd werd. Die boekenverzamelwoede heb ik in ieder geval van mijn vader meegekregen. Hij had zijn werkkamer zo volgestouwd met boeken dat er amper nog een vierkante meter beschikbaar was om te zitten en mijn moeder vaak bang was dat de vloer het niet zou houden. Na zijn dood heb ik zijn Vijfling-serie van Agatha Christie gekregen, van het eerste deel (1975) tot en met nummer vijfentwintig (1988).
           
Leen je wel eens boeken uit?

Ik leen graag boeken uit, want ik wil graag anderen meenemen in mijn enthousiasme over de boeken die ik zelf mooi vind. Maar niet iedereen heeft natuurlijk dezelfde interesse en leest evenveel als ik. Vaak vergeet ik ook wie ik wat heb geleend, dus na lange tijd zie ik soms mijn eigen boeken terug in de kasten bij vrienden. Dan begint me te dagen dat ik hen ooit die titels heb opgedrongen en ze waarschijnlijk geen nee durfden zeggen.

            Eigenlijk ben ik niet al te zuinig op mijn boeken; ik maak ezelsoren, vouw ze helemaal open en binnenstebuiten, maar dat is ook omdat ik vind dat je moet zien dat een boek gelezen is. Wanneer het in de kast staat met zo’n nette gladde rug, vind ik dat eigenlijk geen compliment voor de schrijver.   

woensdag 8 november 2017

De favoriete boeken van Marcella Kleine

Het verzoek om mijn top 3 van favoriete boeken door te geven had ik heel makkelijk kunnen afwijzen door naar waarheid te antwoorden dat ik die niet heb. Veel leuker vond ik het echter om eens na te denken over al die boeken, die ik in de loop der jaren heb gelezen en af te wachten welke er kwamen bovendrijven. Het begon inderdaad te borrelen en al snel verschenen ze aan de oppervlakte: Als kind las ik graag de boeken over Rozemarijntje, geschreven door W.G. van de Hulst. ‘Rozemarijntje en Rooie Pier’ is me het meest bijgebleven. Daarna kwamen alle boeken van De Vijf over vier avontuurlijke kinderen en een hond. De schrijfster was de Britse Enid Blyton, maar die was al overleden toen ik haar boeken ontdekte. 


Elke week haalde ik een stapel boeken uit de bibliotheek, maar ik herinner me uit mijn kindertijd geen andere boeken dan die ik noemde. Als tiener verslond ik de boeken van Victoria Holt en smulde van alle drama en romantiek. En natuurlijk was er in al haar verhalen dat verlangen naar die ene: soms geheimzinnig, maar altijd zinderend mannelijk en onbereikbaar bovendien. Maar op het eind kregen ze elkaar toch. Ik vond de tijd en locaties van haar boeken ook heerlijk: een vleugje historie vermengd met idyllische landgoederen of boeiende kastelen. 


Daarna brak mijn Konsalik-periode aan. Waar Victoria Holt de tedere gevoelens van de liefde beschreef, hanteerde Konsalik een andere pen. Hartstochtelijke liefdes en alles verterende verlangens spatten van het papier af. Zijn boeken waren spannend bovendien. Ook het decor van Konsaliks verhalen stond in schril contrast met de dromerige landschappen van Holt: Siberië, Kazachstan, Sarajevo, Praag, Sinaï, Hong Kong, de Stille Zuidzee en gebieden als een toendra en of een taiga. Tegenwoordig kan ik de boeken van Holt en Konsalik overigens niet meer lezen omdat ik ervan gruwel. Je boekensmaak kan dus veranderen door de jaren heen! 

Ik zal ook wel andere boeken hebben gelezen, maar die kan ik me niet herinneren. Op een aantal van de boekenlijst van de Havo na: ‘De gedaanteverwisseling’ van Franz Kafka, ‘Bleekers zomer’ van Mensje van Keulen en ‘Het leven is vurrukkellijk’ van Remco Campert. Waarom ik deze drie nog zo goed weet? Misschien omdat ze de triestheid van het leven uitstraalden. 
Tja, en dan alles wat daarna kwam. Dat was veel, heel veel, want ik houd van lezen. Natuurlijk zijn bepaalde boeken me bijgebleven en heeft een aantal zelfs diepe indruk op me gemaakt. Of het daardoor mijn favoriete boeken werden? Nee, dat ook weer niet, want elke voorkeur werd weer ingehaald door een volgend boek. 

Laat ik daarom vertellen welke drie boeken uit de afgelopen twee maanden mij het meest zijn bijgebleven: ‘Grootser dan ik’ van Suzanne Brink, ‘Voor wie ik heb liefgehad‘ van Marcel Vaarmeijer en ‘Rode sneeuw in december’ van Simone van der Vlugt. Drie boeken met totaal verschillende verhaallijnen, maar waarvan de hoofdpersonen nog dagen na het dichtslaan van het boek met mij mee meeliepen. Zelfs nu – veel boeken later – kan ik ze nog goed voor de geest halen, terwijl ik voor de tussenliggende boeken héél diep moet graven. 

P.S. Nieuwsgierig naar mijn boeken? Zie www.marcellakleine.nl

maandag 29 augustus 2016

De boekenkast van teamlid Daniëlle

Misschien tot grote teleurstelling: ik heb geen boekenkast :-(
Ik heb wel een kast met boeken, maar dat is dan toch net even iets anders, want mijn boeken liggen daar gewoon in verstopt, omdat ze, nadat ik zes jaar geleden verhuisd ben, geen juiste plek had. Dan gaan we maar niet vertellen of ze gesorteerd zijn op kleur of schrijver of wat dan ook, want daar zit totaal geen logica in. Dit in tegenstelling tot mijn cd-rek, waarin de artiesten wel degelijk op alfabetische volgorde staan. Dit is zoals jullie misschien wel weten mijn grootste hobby. Music was my first love and it will be my last.

Of ik sommige boeken niet in mijn kast zou willen leggen is dan ook helemaal niet aan de orde. Dat gaat van Hoe verzorg ik mijn cavia tot Invasie van Robin Cook.
Mijn jeugdboeken waren voornamelijk ‘jongensboeken’: De Kameleon, De Vijf, als er maar wat spanning in zat. Robin Cook is wel de schrijver waar ik het meeste van gelezen heb, de medische thrillers zijn voor mij de inspiratiebron geweest om tevens mijn opleiding als medisch/chemisch analist te starten. Mijn eerste thriller zal een boek van hem zijn geweest en het boek Manipulatie is me toch wel het meest bijgebleven.

Een speciaal boek in mijn kast is dan toch wel Ik was vijftien en verslaafd door Julie B. Het kwam uit toen ik zelf die leeftijd had. Van tevoren was net de film uit van Christiane F., Wir Kinder von Bahnhof Zoo met het prachtige nummer Heroes van David Bowie. Dat heeft toen wel een blijvende indruk op me gemaakt.

Ik ben wel redelijk zuinig op mijn boeken, maar na vijf keer verhuizen hebben ze wel een ezelsoortje meegekregen. Ik zal er zelf nooit eentje maken, geef mij maar een blaadje papier als boekenlegger of nog beter: die mooie van jullie ;-)

Ik deel mijn boeken zelden en als aanbeveling noem ik meestal Robin Cook, hoewel David Baldacci en Nicci French er snel achteraan komen.

Lezen is voor mij totale ontspanning.

Groetjes Daniëlle