Posts tonen met het label mea culpa. Alle posts tonen
Posts tonen met het label mea culpa. Alle posts tonen

woensdag 19 september 2018

Valse hoop van Clare Mackintosh


Titel: Valse hoop
Auteur: Clare Mackintosh
Uitgeverij: De Fontein
Publicatiedatum: augustus 2018
Recensie door Karin
Waardering: vijf kraaien


Wat vond ik van de cover ?
De cover vind ik op zich wel mooi, hoewel er toch een zeker tristesse van af straalt, beetje weemoedig, misschien ook een beetje griezelig. Kan niet zo goed omschrijven wat ik er juist bij voel, maar sowieso trekt de cover mijn aandacht en zou ik in de boekenwinkel het boek zeker en vast oppakken om eens goed te bekijken ...

Wat verwacht ik van tevoren ?
Het derde boek van Clare Mackintosh ... Ik las eerder ‘Ik zie jou’ en ‘Mea Culpa’ en vond beide boeken bijzonder goed, vooral ‘Mea Culpa’ waarbij ik halfweg het boek doorhad dat ik al een hele tijd op het verkeerde spoor zat, en dus mijn lezen helemaal moest ‘herdenken’. Ik hoop dus nu opnieuw op een bijzonder goed boek. Schrijfster Paula Hawkins zegt over het boek :
‘Niemand schrijft zulke vernuftige twists als Clare Mackintosh. ‘Valse hoop’ is verslavend goed!’
Ik hou zelf ook van plot-twist, dus dit klinkt absoluut veelbelovend !


·      
·        

Mijn recensie :
‘Valse hoop’ wordt vanuit 3 perspectieven verteld : Anna, Murray en een derde (niet geïdentificeerd) persoon. Anna – het hoofdpersonnage – rouwt nog steeds om haar beide ouders, ze pleegden kort na elkaar op identiek dezelfde manier zelfmoord. Tot Anna een kaart in de bus vindt, die de hele zelfmoordtheorie in vraag stelt. Ze gaat met de kaart naar de politie, en komt terecht bij medewerker Murray, ex-politieagent, nu baliemedewerker. Terwijl Murray zich verdiept in zijn eigen kleine onderzoek naar de kaart en het verhaal hierachter, neemt hij ons ook gedeeltelijk mee in zijn privéleven, en leren we de mens Murray beter kennen. En dan is er nog die derde verteller ... in de loop van het boek wordt één en ander hierrond duidelijker.
Het boek is opgedeeld in 3 delen, waarbij elk deel eindigt met een behoorlijke twist ... en dat is natuurlijk waar je op zit te wachten, want het wordt al snel duidelijk dat er best wel meer aan de hand is.

 We hadden moediger moeten zijn, eerlijker tegenover elkaar. Als één van ons was vertrokken, zouden we nu allebei het leven hebben gekregen dat we wilden. Als één van ons was vertrokken, zou niemand bloed aan zijn handen hebben gehad.

Wat mij betreft waren de hoofdstukken uit deel 1 net iets te lang, zodat het voor mij net iets minder vlot las, maar dat gaat helemaal beter vanaf deel 2, het leestempo gaat vlot de hoogte in, en de race naar de ontknoping is snel ingezet.
Voor mij is ‘Valse hoop’ een voltreffer, ik lees hier en daar minder positieve commentaren, maar voor mij is het vooral belangrijk dat het boek me (figuurlijk) bij de keel grijpt, en dat ik met plezier door het boek ga, en geboeid blijf doorlezen; en daar is Clare Mackintosh dus andermaal in geslaagd, en daarom krijgt het boek van mij dan ook 5 kraaien. De plot-twists zijn misschien iets minder onverwacht, maar an sich toch nog wel verrassend, en het boek houdt je gegarandeerd heel wat uren in zijn ban.

donderdag 15 februari 2018

Clare Mackintosch ondervraagd

Clare Mackintosh werkte jarenlang binnen de politiewereld. In 2011 begon ze als freelancejournalist en inmiddels is ze fulltime schrijver. Haar debuut Mea culpa was direct na verschijnen een grote hit in Engeland en wordt omschreven als een sensatie.

*Zou je je willen voorstellen aan de Nederlandstalige lezers met vijf eigenschappen ?

Ik ben creatief,nieuwsgierig, geïnteresseerd in mensen, verslaafd aan woorden en snel afgeleid…

*Je boeken zijn absolute psychologische thrillers. Hoe ben je op de plots gekomen ?

De inspiratiebron van mijn eerste roman, MEA CULPA, was  een waargebeurd vluchtmisdrijf toen ik politieagente was, en mijn tweede was het resultaat van een reis naar Londen, kijkend naar pendelaars op weg naar hun werk. Mijn derde roman is ook geinspireerd door een echte situatie, maar meer vertel ik er niet over want dat zou het verhaal verpesten.

*In welk personage in de boeken zit het meeste van jou ?

Er zit een beetje van mezelf in elk personage waarover ik schrijf.  In LET ME LIE, mijn recentste boek, kon ik me verplaatsen in Anna – een nieuwe moeder – maar ook in Murray, een gepensioneerde rechercheur. Hoewel ik niet  (helemaal!) zo oud ben als Murray, herinner ik me het gevoel van incompentie toen ik de politie verliet en ik denk dat ik iets van mezelf in zijn personage heb gestoken als gevolg daarvan.

*De omslagen van je boeken zijn hetzelfde voor alle vertalingen. Hebben ze dat gedaan omdat jij dat wilde ?

Elk land kiest de cover die het best bij hun markt past, en ik ben heel blij met ze allemaal geweest.

*Ik hou echt van de cover van je eerste boek. Had je een stem bij het kiezen van het beeld en de stijl ?

Ik heb een geweldig ontwerpteam  dat hard aan een cover werkt voor ze het me voorleggen met hun gedachten. Ik ben er altijd heel blij mee geweest en erg onder de indruk van hun interpretatie van het verhaal.

*Je bent 12 jaar politieagente geweest, hoe kijk je terug op die jaren ?

Ik hield van mijn carrière in de poltie en af en toe mis ik het nog steeds. Het gaf me een fantastisch oefenterrein in observatie van mensen : wanneer je het slachtoffer bent geweest van een misdaad, of je een misdaad hebt zien begaan – of zelfs als je een misdaad hebt gepleegd – zijn je emoties het meest rauw en dat is erg waadevol voor een schrijver.

*Je behaalde een diploma Frans en management, hebt gewerkt als politieagente en nu ben je een voltijdse schrijver. Wat wilde je worden als klein meisje ?

Ik wilde schrijver worden, dus dat is goed gelukt J

*Welk soort boeken lees je zelf graag ?

Ik lees graag misdaads- en psychologische thrillers, hoewel ik vind dat veel van hen erg op elkaar lijken.  Dat wissel ik af met grappige romans, of non-fictie. 

*Welk boek is jouw favoriet en waarom ? 

Rebecca, van Daphne du Maurier, is een van mijn favoriete boeken aller tijden. Het heeft een enorm gevoel van plaats dat bijdraagt aan de spanningsopbouw.

*Heb je een schrijfroutine of schrijfrituelen, en zo ja, welke zijn dat dan?

Ik luister steeds naar dezelfde afspeellijst als ik aan het schrijven ben. Het is een erg saai instrumentaal album - het soort muziek dat je in een kuuroord zou kunnen horen – en ik merk het nauwelijks nog, maar het brengt me meteen in de juiste gemoedstoestand om te schrijven.

*Wat kan jou van schrijven afleiden ?

Vrienden, mijn kinderen, twitter.

*Wat  zijn je toekomstplannen ?
  
Boeken blijven schrijven die mensen graag lezen.   

Een ander soort vragen:

 *Wat is je heimelijke genoegen  in muziek?

Ik geloof daar niet in. Je hoeft je niet te schamen om te genieten van literatuur, muziek, televisie van welke soort dan ook.  Ik hou van alle muziekgenres, afhankelijk van mijn stemming.  Als ik aan het schrijven ben kan ik niet luisteren naar iets met teksten, anders kan ik me niet concentreren op mijn eigen woorden.

*Als je een jaar op een onbewoond eiland moest verblijven, welke 3 dingen zou je meenemen ? 

De volledige werken van Shakespeare.  Ik heb een mooi boek dat ik kreeg toen ik een tiener was, met elk Shakespeare-toneelstuk (in hele kleine letters).  Dat zou me wel een tijd bezig houden.  Een
toetsenbord, zodat ik mezelf kon leren om piano te spelen. En een gigantische plak chocolade.

*Als er iemand voor de eerste keer langskomt, wat zou je dan voor hen koken ?

Ik hou van maaltijden die informaliteit en gezelligheid oproepen, dus we hebben vaak fondue of raclette of fajitas. 

*Wat maakt jou heel gelukkig ?

Schrijven. Als ik meer dan een paar dagen vrij neem, word ik zenuwachtig.

Clare Mackintosh questioned

Clare spent twelve years in the police force, including time on CID, and as a public order commander. She left the police in 2011 to work as a freelance journalist and social media consultant, and now writes full time.

Clare’s debut novel, I Let You Go, was a top ten bestseller  and was the fastest selling title by a new crime writer in 2015.


*Would you like to introduce yourself to the Dutch readers, using five characteristics?

I am creative, curious, interested in people, addicted to words and easily distracted...



*Your books are  absolute psychological thrillers. How dit you come up with the plots?

My first novel, MEA CULPA, was inspired by a real-life hit-and-run that occurred when I was a police officer, and my second was the result of a journey to London, watching commuters going to work. My third novel is also inspired by a real-life situation, but telling you about it would spoil the story!



*What character in the books has most of you in it?

There is a little piece of me in every character that I write. In LET ME LIE, my most recent book, I empathised with Anna - a new mother - but also with Murray, a retired detective. Although I am not (quite!) as old as Murray, I remember the feeling of impotency when I left the police, and think I put something of myself into his character as a result.


*The covers of your books are the same for all translations. Did they do that on your requirement?

Each country chooses the cover that will best suit their market, and I’ve been thrilled with them all.


*I really love the cover of your first book. Did you have a vote in choosing the image and front style?

I have a great design team who work hard on a cover before presenting me with their thoughts. I have always been delighted, and so impressed with their interpretation of the story.



*You spent twelve years in the policeforce, how do you look back on those years?

I loved my police career and still miss it from time to time. It gave me a fantastic training ground in people observation: when you’ve been the victim of crime, or you’ve witnessed a crime - or even if you’ve committed a crime - your emotions are at their most raw, and that’s very valuable for a writer.


*You took a degree in french and management, worked as a policeofficer and now you're a fulltime writer. What
is it you wanted to be when you were a little girl?

I wanted to be a writer, so that’s worked out well :-)


*What kind of books do you like to read yourself?

I love to read crime and psychological thriller books, although I find that many of them are very similar. I break things up by reading funny novels, or non fiction.


*Can you name a favourite book, and tell me why it is your favourite?

Rebecca, by Daphne du Maurier, is one of my all time favourite books. It has a tremendous sense of place which adds to the building tension.

*Do you have a wrinting-routine or any writing rituals, and if so, what are they?

I listen to the same playlist over and over again when I’m writing. It’s a very dull instrumental album - the sort of music you might hear in a spa - and I hardly notice it any more, but it puts me instantly in the right frame of mind for writing.



*What can distract you from writing?

Friends, my children, Twitter.


*What are your future plans?

To carry on writing books that people enjoy reading.


Some other kind of questions:

*What is your guilty pleasure in music?

I don’t believe in ‘guilty pleasures’. One shouldn’t be ashamed to enjoy any kind of literature, music, television. I like all sorts of music, depending on my mood. When I’m writing I can’t listen to anything with lyrics, otherwise I can’t concentrate on my own words.


*If you had to stay on a deserted island for a year, what 3 thinks would you take with you?


The complete works of Shakespeare. I have a lovely book I was given when I was a teenager, with every single Shakespeare play (in very tiny letters). It would keep me busy for a while. A keyboard, so I could teach myself to play the piano. And a mammoth slab of chocolate.



*If you have someone over for the first time, what do you cook for them?

I like meals that prompt informality and sociability, so we often have fondue, or raclette, or fajitas.


*What makes you very happy?

Writing. If I take more than a few days off I start to twitch.

donderdag 5 januari 2017

Heidi's leesjaar

Daar vloog alweer een jaar voorbij.

Inmiddels heb ik 2016 achter me gelaten en ben ik in 2017 terecht gekomen, benieuwd wat dit jaar weer allemaal voor me in petto heeft, blik ik terug naar het leesjaar van 2016.
Eerlijk… ik heb nog nooit zoveel gelezen in een jaar tijd, maar doordat ik zo geïnspireerd word door Thrillerlezers en we onderling ook vaak van gedachten wisselen, ging het eigenlijk vanzelf en komt mijn teller over de 50 thrillers.
Toch heb ik daar ook een goed voornemen aan gehangen, om echt eens op te gaan schrijven welke boeken ik allemaal gelezen heb, dit zorgt voor een beter overzicht.

Toch waren er een paar thrillers die er voor mij echt uitsprongen, zowel positief als negatief.
Laat ik met de thriller beginnen die ik echt slecht vond, zodat ik m’n leesjaar positief af kan sluiten. ;-)
Het gelukkigste meisje ter wereld van Jessica Knoll was echt een boek waar ik niet positief over was, en het schoot me zelfs door het hoofd als ik altijd zulke boeken moest lezen, ik acuut stopte met lezen. Ik vond totaal geen diepgang in het verhaal zitten en het vloog een beetje van de hak op de tak en ik was dan ook erg blij dat ik hem uit had.

Het lijstje met thrillers die me wel wat deden en waar ik positief over ben is dan ook veel langer, gelukkig maar!

De thrillers van Sterre Carron zijn echt zo’n voorbeeld van boeken waar ik eigenlijk klakkeloos van uitga dat ze goed zijn, dit was dit jaar ook twee keer het geval.
Bij beide boeken weet mevrouw Carron weer spanning met veel emotie en gevoel tot een spannende thriller te verweven, ik kijk dan alweer uit naar het volgende deel.
Nog eentje die er voor mij echt uitsprong was Mea Culpa van Clare Mackintosch. In een razend tempo word je meegesleurd in het verhaal en ook door de plottwist die in het verhaal voorkomt werd ik echt verrast.

Ook de boeken van M.J. Arlidge vind ik heerlijk om te lezen, en het leuke dit jaar was dat ik de schrijver zelfs mocht ontmoeten op de boekenbeurs in Antwerpen. Blijf het echt bijzonder vinden dat zo’n leuke, aardige man zulke gruwelverhalen neer schrijft.

Eva’s oog en Veenbrand van Karin Fossum zijn ook thrillers die in het rijtje thuishoren van thrillers die ik goed vond, ook hier speelt emotie weer een grote rol en dat afgewisseld met fijne personages en een vlotte schrijfstijl, zorgt dat ervoor dat dat ook erg fijne boeken zijn om te lezen.

Benieuwd of ik dit jaar ook weer verrast word, maar dat lezen jullie volgend jaar!

Ik wens jullie allemaal een heel fijn en gezond (lees) jaar toe.

Groetjes Heidi







vrijdag 30 december 2016

Brenda's terugblik

Het boekenjaar van Brenda


2016 is op het moment van schrijven bijna voorbij en wat zijn er toch weer geweldige boeken erbij gekomen dit jaar. Zoveel dat ik dit onmogelijk allemaal nog kan lezen.

Op dit moment ben ik mijn 37ste boek van het jaar aan het lezen en met dit getal zal ik ook zeker het jaar afsluiten. De meeste boeken heb ik in bed gelezen voor het slapen gaan. Een heerlijk moment om tot rust te komen met een spannend boek. 
Eén nadeel is dan wel dat het weleens voorkomt dat ik iets te laat ga slapen vanwege een spannend gedeelte in een boek.

Mijn favoriete boeken die ik afgelopen jaar gelezen heb zijn er eigenlijk best een aantal.
Mea Culpa van Clare Mackintosh vanwege een twist die ik dus totaal niet zag aankomen. Ik was zo ontzettend op het verkeerde been gezet. Ontzettend goed neergezet.
Eindspel van Isa Maron is het laatste deel met Kyra Slagter en Maud Mertens. Isa Maron heeft er zeker een spannend eind van gemaakt. Wat vind ik het jammer dat deze serie afgelopen is. Ik had wel meer willen lezen over deze personages.
Daarnaast vond ik Holland House van Sarah Prins, Judaskus van Linda Jansma, Kwijt van Anja Feliers en Naar Huis van Harlan Coben ook zeker boeken waarvan ik heb genoten.

Helaas zijn er ook weleens boeken die me toch totaal niet kunnen boeien en waarvan ik echt moeite had met het uitlezen van het boek. Dit jaar waren dat “Het gelukkigste meisje ter wereld” van Jessica Knoll en “Je loog tegen mij” van Jessica Ruston. Niet alles kan je smaak zijn en dat waren dit jaar deze twee boeken.


In 2017 gaan we op dezelfde voet verder en zal het lijstje “nog te willen lezen” alleen maar verder blijven groeien.


En als afsluiting wens ik iedereen een prachtig 2017 met veel liefde, geluk en natuurlijk ontzettend leesplezier.


Heel veel liefs Brenda

maandag 19 september 2016

Mea Culpa – Clare Mackintosh

Auteur: 
Clare Mackintosh (1976) heeft 12 jaar bij de politie gewerkt. Sinds 2011 is ze gestopt bij de politie en ging ze als freelancer journalist aan de slag en als social media consultant. Nu schrijft ze fulltime. Mea Culpa (I let you go) is haar debuut. Dit boek is inmiddels in 31 talen vertaald, meer dan 600.000 exemplaren van verkocht en afgelopen juli 2016 heeft ze de Theakstons Old Peculier Crime Novel of the Year award gewonnen. Haar tweede boek I see you is inmiddels ook al uit en is al in meer dan 17 talen gepubliceerd.

Cover:
De cover laat een mot/vlinder zien achter een regenachtig raam. De kleuren van de cover vind ik zeer mooi. Het heeft iets, maar laat me niet fantaseren over het verhaal. Door het kleurgebruik zal ik het boek zeker oppakken in de winkel.
Als je de achterflap leest wordt je nieuwsgierigheid meteen gewekt. Je kind rent de straat over en wordt geraakt door een auto. De bestuurder rijdt door.
Dat is al verschrikkelijk op zich en als je verder leest dat Jenna wordt achtervolgd door haar verleden, wil ik maar één ding en dat is starten met lezen.

Verhaal:
Het verhaal start met een proloog en die proloog laat er geen gras over groeien. Je begint meteen met het ongeluk. De vijfjarige Jacob wordt aangereden. Kippenvel, zo duidelijk is dit omschreven.
Door het ongeluk, de enorme klap die ze blijft horen van Jacob die tegen de autoruit klapt doet Jenna beseffen dat ze alles achter zich moet laten en weg moet. Weg van alle herinneringen en het verleden. Zelfs haar telefoon gooit ze weg. Ze wilt niks meer met het verleden te maken hebben. Ze pakt de belangrijkste spullen en gaat op pad. Ze komt terecht in een klein dorpje waar ze een oud huisje kan huren op een plek helemaal ver van de bewoonde wereld.
Het politieteam werkt aan het opsporen van de auto die Jacob had aangereden. De bestuurder is weggereden van het ongeluk en heeft hierdoor een misdaad gepleegd. Rechercheur Ray, Stumpy en Kate zitten er bovenop, maar het loopt elke keer op een dood spoor. Ook al zet Ray zelfs zijn privéleven op het spel, hij zal de persoon vinden.

Mijn mening:
Clare Mackintosh heeft een zeer goed debuut weten uit te brengen. De titel in het Engels en in het Nederlands passen goed bij het boek. Wat ik dan wel apart vind is dat het twee volledig verschillende titels zijn: I let you go en Mea culpa wat mijn schuld betekent.
De schrijfstijl vond ik vlot en beeldend, niet al te grote hoofdstukken. De manier hoe alles werd beschreven gaf me veel leesplezier.
Het is zeker een spannend boek. De spanning was niet altijd op de voorgrond, maar je voelde het als een rode draad door het boek gaan met zeker flinke spannende momenten tussendoor. Naarmate het verhaal richting het einde vorderde is de spanning zeer hoog en kan je echt niet stoppen met lezen.

De hoofdpersonen zijn beeldend beschreven en voldoende gepersonaliseerd. De karakters zijn zeer goed neergezet. Ik kon me erg goed inleven in de personages. Zelfs de emoties van de personages weet de auteur goed te laten voelen.
Het verhaal is in twee delen. Aan het einde van deel 1 was ik volledig verrast. De auteur heeft me letterlijk op het verkeerde been gezet. Ik heb zelfs nog teruggebladerd om te zien of ik misschien niet iets over het hoofd had gezien. Ik moest echt even bijkomen.
Deel 2 sluit goed aan en maakt het verhaal goed af.

Ik wil zeker meer van haar lezen. Dus ik ben zeer benieuwd wanneer I See You in Nederland uit gaat komen.

Plot: 5
Schrijfstijl: 5
Leesplezier: 5
Spanning: 4
Originaliteit: 5
Psychologie: 5

Mea Culpa krijgt van mij 5 sterren.

Brenda



Nieuwsgierig? Bekijk het boek hier op Bol.com!


maandag 25 juli 2016

De vakantiekoffer van Mel Wallis de Vries

Ik ga op reis naar Zuid-Frankrijk en neem mee...

Mijn man en mijn drie kinderen! Hierdoor staat de rest van de lijst er eigenlijk voor spek en bonen bij, want daar heb ik door deze drie kinderen geen tijd meer voor haha. Maar ik zou er niet aan moeten denken om zonder mijn lieve schatten op vakantie te gaan.

De VakantieBieb-app! Ideaal voor kinderen die zich vervelen, en je hoeft geen koffers vol met boeken mee te zeulen! Een probleempje: mijn kinderen hebben de VakantieBieb al ontdekt, dus ik ben bang dat ze alle boeken al hebben gelezen voordat de vakantie echt begonnen is.

Woordenboek Nederlands-Frans. Het zou leuk zijn om dit jaar eens wat meer te kunnen zeggen dan: ‘Bonjour, une baquette s’il vous plaît!’


Mijn hardloopschoenen (nu niet allemaal gaan lachen, hè?). Het moet er eindelijk maar eens van gaan komen… In gedachten zie ik mezelf langs blauwpaarse lavendelvelden rennen, soepel over bergen klimmen, en kilometers zwemmen door het azuurblauwe zeewater. In de praktijk zal ik vooral op terrasjes zitten ;-)

Een paar leesboeken! Ik heb Mea Culpa cadeau gekregen, dus dit boek gaat zeker mee. En ik heb nog twee andere boekenplekjes in mijn koffer over. Dus wie een leuke tip heeft… roep maar, heel graag zelfs! Ik hou van spannende boeken :-)

zondag 24 juli 2016

Mea Culpa is Theakston Old Peculier misdaadroman van dit jaar

Clare Mackintosh won voor haar boek Mea Culpa (in het Engels I let you go) voormalig de Theakston Old Peculier misdaadroman van het jaar. Hierbij versloeg zij tweevoudig winnaar Mark Billingham en Robert Galbraith/ J.K. Rowling).

Haar winnende boek, gekozen uit  een longlist van 18 boeken, waarna men een shortlist had van zes titels, gaat over een vrouw die naar een afgelegen plek in Wales verhuist nadat haar zoontje is doodgereden. Een rechercheur zoekt uit wie de dader is. Er zijn een half miljoen exemplaren verkocht in de hele wereld.
Vrijdagavond kreeg Meckintosch een cheque van ruim 3.500 euro overhandigd tijdens de openingsavond van het jaarlijkse Theakston Old Peculier-thrillerfestival in Harrogate. Dit is het grootste evenement over misdaadliteratuur ter wereld. De prijs die dit jaar voor de twaalfde keer is toegekend, wordt beschouwd als de meest prestigieuze thrillerprijs in Groot-Brittannië. 
Bron: The Guardian

zaterdag 2 juli 2016

De vakantiekoffer van Brenda, teamlid Thrillerlezers

Vakantiekoffer van Brenda

Vakantie, vakantie, vakantie. Wat klinken deze woorden toch lekker en wat kijk ik er al een tijd naar uit.
Ik ben getrouwd met een echte natuurliefhebber en die het liefst elk jaar in Scandinavische landen of het oosten van Europa zijn vakantie wil vieren. En ik ben absoluut zijn tegenpool. Vakantie staat bij mij voor relaxen, bijtanken en bruin thuiskomen. Wij hebben hier thuis een deal gesloten. Het ene jaar doen we een actieve vakantie en het andere jaar een zonvakantie. En ja ja, dit jaar is het mijn jaar. We gaan naar Tenerife!! Iedereen weer blij, want met een dochter van 15 en een zoon van 11 is een actieve vakantie niet echt iets wat bij hun bovenaan het lijstje staat.

En dan nu mijn leeslijstje. Welke boeken zal ik meenemen op vakantie?
Daar begint mijn dilemma al, want ik wil nog zoveel lezen en ik heb zoveel op het lijstje staan. Uit ervaring weet ik dat ik niet veel lees op vakantie. Als ik aan het zwembad lig word ik geregeld afgeleid met wat er om mee heen gebeurt en dan gaat het lezen echt niet snel. Lastig hoor, maar ik zie wel alles.

Éen van de volgende boeken gaat zeker mee:
Vermoord uit wraak – J.D. Robb.
Mea Culpa – Clare Mackintosh
Alecto – Xenia Kasper.

Daarnaast neem ik mijn e-reader mee zodat ik totaal niet zonder leesvoer komt te zitten. Daarop staat onder andere James Patterson op met de “Women’s Murder Club” serie. Vanaf deel 5 moet ik ze nog lezen.

Bij deze wil ik ook iedereen een fijne vakantie toewensen. Of je nu thuisblijft of weggaat. Met een goed boek kun je je overal wanen.

En nu een afsluiting in vakantiestemming?

Pasa buenas vacaciones!
Adios,
Brenda