1 Dan Brown Oorsprong Waar komen we vandaan en waar gaan we naartoe? Thriller met Robert Langdon in de hoofdrol. Paperback versie. Luitingh-Sijthoff - € 24,99 - ISBN 9789024576791
2 Suzanne Vermeer Winternacht Psychologe Karin (35) ontmoet haar biologische vader en raakt betrokken bij de verdwijning van een 5-jarig meisje. A.W. Bruna - € 15,00 - ISBN 9789400508422
3 David Baldacci Eindspel Will Robie en Jessica Reel zoeken 'Blauwe man', hun verdwenen baas. Dat blijkt levensgevaarlijk. A.W. Bruna - € 21,99 - ISBN 9789400507562
4 Lee Child Nachthandel Jack Reacher gaat op zoek naar de eigenaresse van een wel heel bijzonder sieraad. Luitingh-Sijthoff - € 19,99 - ISBN 9789024578542
5 David Lagercrantz De man die zijn schaduw zocht Lisbeth Salander zit gevangen en wordt steeds ernstiger bedreigd door bendeleidster Benito. Millennium deel 5. Signatuur - € 22,50 - ISBN 9789056725716
6 John Grisham De oplichters Drie rechtenstudenten met schulden vermommen zich als advocaat en nemen het op tegen de FBI. Thriller. A.W. Bruna - € 21,99 - ISBN 9789400509122
7 Linda van Rijn Winterwereld Tijdens een vriendenweekend ontdekt Lara dat haar vriend vreemdgaat. Het weekend loopt totaal anders dan gedacht. Marmer - € 15,00 - ISBN 9789460683800
8 Dan Brown Oorsprong Waar komen we vandaan en waar gaan we naartoe? Thriller met Robert Langdon in de hoofdrol. Gebonden uitgave. Luitingh-Sijthoff - € 29,99 - ISBN 9789024577927 9 Saskia Noort Huidpijn Iedereen heeft een duistere kant. Zelfs Anne, Nederlands meest geliefde tv-presentatrice en journaliste. Thriller. Ambo l Anthos - € 12,50 - ISBN 9789026339929
10 Simone van der Vlugt De doorbraak De net doorgebroken zangeres Romée wordt tot wanhoop gedreven door een stalker, een plagiaatzaak en een verdwenen broer. Thriller. Prometheus - € 19,99 - ISBN 9789044633306
Nog een lijstje met wat voor moois er verschijnt in de maand november. Onder de covers staat de Bol comlink waardoor je op te klikken direct het boek kan bestellen en Thrillerlezers een kleine provisie ontvangt. Op 7 november Topman van Jens Lapidus Een geheim netwerk in Stockholm exploiteert al decennialang jonge meisjes. Ieder die hun voor de voeten loopt, wordt op meedogenloze wijze uit de weg geruimd. Het merkwaardige duo Teddy en Emelie - de crimineel en de jonge advocate - komt langzaam dichter bij de waarheid. De recherche heeft een speciaal team opgericht om uit te zoeken wie er allemaal bij het netwerk betrokken zijn. Ze slagen er echter niet in om te infiltreren. Intussen probeert iemand uit alle macht Teddy en Emelie het zwijgen op te leggen. Topman is de explosieve ontknoping van het drama dat zich ontvouwde in de thrillers VIProom en Stockholm Delete.
Op 14 november Daniel Silva met Het zwarte gif
Een zware bom ontploft in het hart van Parijs. Een paar dagen later is het raak op de Albert Cuypmarkt in Amsterdam. Er vallen honderden slachtoffers, en de internationale veiligheidsdiensten draaien overuren. Ze roepen uiteindelijk de hulp in van Gabriel Allon - meesterspion én kunstrestaurateur.
De terreurdaden blijken het werk te zijn van een onbekende terrorist die zich Saladin noemt. Om hem te ontmaskeren rekruteert Gabriel een jonge vrouw, Natalie. Zij zal afreizen naar het kalifaat en daar infiltreren in Saladins cel. Gabriels taak? Zorgen dat Natalie het overleeft...
Toen Silva met dit boek begon, hadden de aanslagen in Parijs en Brussel nog niet plaatsgevonden - zijn fictieve verhaal werd ingehaald door de werkelijkheid.
Op 14 november Eindspel van David Baldacci
Will Robie's baas, codenaam Blauwe Man, wordt vermist. Sinds hij op vakantie is gegaan in een afgelegen streek in de staat Colorado, heeft niemand hem meer gezien of iets van hem gehoord. Samen met zijn vaste partner Jessica Reel gaat Robie op onderzoek uit en komt terecht in een plattelandsstadje met talloze problemen: een reeks moorden, aan drugs gerelateerde criminaliteit en geweld van een groep blanke racisten. Of de verdwijning van Blauwe Man met een van deze zaken te maken heeft, is echter onduidelijk. En langzaam maar zeker dringt tot Robie en Reel door dat ze van geluk mogen spreken als ze het er levend van afbrengen. Met of zonder Blauwe Man…
De sneeuwengel van Lulu Taylor op 7 november Cressida Felbridge is een graag geziene verschijning in de Londense high society in de jaren zestig. Ze is verloofd lsoverkop verliefd, maar Ralph is nog steeds getrouwd. En zijn manipulatieve vrouw is niet van plan hem zomaar te laten gaan.Cressida Felbridge is een graag geziene verschijning in de Londense high society in de jaren zestig. Ze is verloofd met een rijke man en haar invloedrijke vader wil haar voor haar huwelijk een portret geven. Op het moment dat Cressie de schilder Ralph Few ontmoet weet ze dat haar leven volledig zal veranderen. Zij en Ralph worden halsoverkop verliefd, maar Ralph is nog steeds getrouwd. En zijn manipulatieve vrouw is niet van plan hem zomaar te laten gaan.
Op 13 november Lech van Kiki van Dijk Tess heeft haar droombaan gevonden als accountmanager bij het populaire pr-bureau Image House. De mooiste opdrachten stromen binnen, maar het succes heeft ook een keerzijde: ze maakt lange dagen en ziet haar driejarige tweeling steeds minder. En net als ze een gezellige familievakantie wil boeken, wordt Tess gevraagd deel te nemen aan een brainstormsessie in de Zwitserse Alpen. Met een klein team gaat ze vier dagen aan de slag in een luxe chalet midden op de berg. De sfeer is inspirerend, maar gaandeweg krijgt ze het gevoel dat haar collega's iets voor haar verbergen. En als het chalet door een hevige storm ingesneeuwd raakt, lopen de spanningen hoog op. Tess ontdekt geheimen die haar leven op het spel zetten. Haar perfecte leven van Sam Hepburn op 7 november Grace Dwyer heeft het allemaal: een knappe echtgenoot, een leuke baan als tv-kok, een schattig dochtertje en een prachtig huis. Ze leidt een perfect leven. Haar nieuwe vriendin Juliette past niet helemaal in dat plaatje: ze is een alleenstaande moeder die moeite heeft de eindjes aan elkaar te knopen. Waarom zijn ze bevriend geraakt? Grace' leven blijkt dan ook minder perfect dan het op het eerste gezicht lijkt. En wanneer haar leven nog meer barsten gaat vertonen, is het de vraag of ze dat overleeft.
Isa Maron en Ilse Ruijters zaten onlangs zeer genoeglijk aan de taart. Ze vierden hun nominatie op de Hebban award shortlist voor beste thriller van het afgelopen jaar. Daar Thrillerlezers altijd al de Nederlandse thriller promoot, zou het wel heel erg leuk zijn als een Nederlandse thriller zou winnen. Alhoewel het wel erg jammer is dat er sinds 2016 geen aparte categorie Nederlandse en buitenlandse thriller meer is. De Nederlandse thriller moet namelijk nogal veelvuldig gepromoot worden, daar er nog te veel mensen zijn die nog nooit een Nederlandse thriller opensloegen. In onze facebookgroep is het elke keer weer genieten als we het compliment krijgen dat men door ons het toch is gaan proberen en nu steeds vaker een Nederlandse thriller pakt.
Titel Eindspel Auteur : Isa Maron Jaar van uitgave 2016 Uitgever: the house of books Soms laat je een boek langer liggen. Vaak lachte Eindspel naar mij en riep: Pak mij dan! Maar ik zette hem steeds weer terug op de plank. Wilde ik wel het einde weten van dit mooie vierluik over de Noordzeemoorden? Uitstelgedrag om een heerlijk serie te moeten afsluiten. Maar dan is de tijd dan eindelijk aangebroken: ik wil nu weten wat Isa Maron bedacht heeft om het plot te beëindigen, na al drie boeken lang mij in spanning te hebben gehouden wat er allemaal gebeurd is met de zus van Kyra. Eindspel pakt de draad weer op van kyra ,op zoek naar de ontrafeling van alle raadsels. Dit keer mag zij naar Londen waar de moordenaar alleen haar wil spreken. In een bijzonder spel met hints vanuit hem, gaat Kyra op zoek naar wat hij bedoelt. Het kat en muisspel is tergend. Zoals in elk deel speelt er ook nu in Eindspel weer een aparte zaak waar de ons bekende Maud onderzoek naar doet. Eerlijk gezegd irriteerde mij de zaak op het oudere echtpaar. Dit legt niet aan Maron: ik wilde gewoon door en door en door naar de oplossing van de hoofdzaak. De bijzaak leidde maar af. In het boek speelt duidelijk een verhaallijn gebaseerd op het verhaal van Demmink,deze man was tot 1 november 2012 de hoogste ambtenaar van het ministerie van Veiligheid en Justitie en er gaan al jaren verhalen rond over het misbruik waar Demmink van verdacht wordt en ik al die jaren al volg. Dat maakte het verhaal voor mij nog intrigerender. Maar toen ik na uitlezen dit met andere lezers besprak, bleken de meeste mensen er nog nooit van gehoord te hebben. Wat geen afbreuk deed van de spanning voor hun. Ik heb Eindspel in een sneltreinvaart uitgelezen. Ik kon niet anders: alles moest wijken. Wat echt heel knap is van Maron dat je gewoon tot het einde toe in afwachting blijft wat ze bedacht heeft. Gaat het een goed einde worden? In letterlijke of figuurlijke zin? Is het in een thriller bestaande uit 1 boek al bijzonder als je een geweldig plot leest, hoe is het als je over vier niet al te dunne boeken via allerlei plotwendingen tot het einde van het plot komt? De wowfactor was bij dichtslaan absoluut aanwezig. Dat betekent dat ik het thuis in mijn handen heb en een geloofsnaam aanroep met daarop aansluitend hoe goed het is ('Woawww, Jezus! Dit boek is zo waanzinnig goed!' , klinkt het dan). Eindelijk weer een boek, wat iedereen zou moeten lezen. Ik vind het bijna altijd onzin als je mensen hoort roepen dat je series in volgorde behoort te lezen. Zo zou je dan nooit beginnen aan een nieuwe Elizabeth George als je eerst alle andere 20 boeken moet gaan lezen. Toch..jaja..daar komt hij dan: ik raad je aan om de Noordzeemoorden te beginnen bij Galgenveld. Je zal, zoals veel mensen, je irriteren aan Kyra, het jonge eigenwijze opdondertje. Ik hield bijna vanaf bladzijde 1 van de door Maron bedachte jonge vrouw. Eigenwijs, eigengereid, maar zich zelf met alle bagage door het leven stappend. Ik sloot Kyra in mijn hart tijdens deze serie boeken en zou haar graag als echte persoon in mijn omgeving willen hebben. Er zijn veel te weinig Kyra's op deze wereld! Maar to the point: pak deze serie van Maron en leer de Nederlandse thriller kennen. Deel 1 is wat stug en moet je even doorbijten, maar je gaat daarna niet teleurgesteld gaan worden. Beloofd! En als je daarna nog beweert dat Nederlandse thrillers altijd onderdoen voor de buitenlandse thriller...dan moet je inderdaad de Nederlandse thriller lekker links laten liggen. Dit is top niveau! plot 5 psychologie 5 leesplezier 5 Originaliteit 4, 5 Spanning 5 5 sterren voor dit (helaas) slotdeel
Titel: Eindspel Auteur: Isa Maron Uitgeverij: Overamstel Uitgevers Verschijningsdatum: 15 november 2016 Aantal bladzijdes: 336
CoverOnheilspellend donkere wolken hebben zich samengepakt boven een vervallen wit huis. De boom lijkt op het huis gevallen te zijn. Een verwaarloosde schuur en het troosteloze landschap, het zorgt er allemaal voor dat je een onheilspellend en verlaten gevoel krijgt. Hele mooie passende cover, want na dit boek worden we ook “verlaten” door Kyra en Maud.
Auteur Isa Maron studeerde economische wetenschappen en psychologie. Na haar studie werkte ze als marketeer en sinds 2002 is ze met haar eigen bedrijf actief. In 2008 debuteerde zij met de thriller Passiespel welke lovend werd ontvangen en waarvoor zij de prijs ‘Beste Nederlandse Vrouwenthriller 2008’ won. In 2014 werd het eerste deel van ‘De Noordzeemoorden’, Galgenveld op de markt gebracht. Hierin maakten we kennis met Kyra Slagter en Maud Mertens. In 2014 en 2015 volgende de volgende twee delen, IJskoud en Ritueel. Nu, in 2016, zijn we toe aan het slotstuk van dit spannende vierluik genaamd, Eindspel.
Achterflap
In een kleine woning in Amsterdam-Noord worden de gruwelijk toegetakelde lichamen van een hoogbejaard stel gevonden. Rechercheur Maud Mertens stort zich op de zaak, terwijl ze samen met haar collega Niels werkt aan een zaak waarbij er hoofden zijn gevonden in de tuin van de villa. Kyra Slagter vertrekt naar Londen, de seriemoordenaar die meer lijkt te weten van de verdwijning van haar zus wil praten. Ze komt steeds dichterbij, gevaarlijk dichtbij…
Mening
Ik heb mijn wagen, volgeladen, vol met jonge meisjes…
In dit slot van de vierluik De Noordzeemoorden komen we Kyra en Maud voor de laatste maal tegen. Ze moeten hun krachten bundelen om dit tot een goed einde te kunnen brengen. Maud krijgt een afschuwelijke zaak onderhanden, terwijl Kyra weer onderweg naar Londen is om Vincent nog eens aan de tand te voelen, hij heeft aangegeven alleen met haar te willen spreken. Door deze gesprekken komt Kyra steeds dichterbij de waarheid, maar hiermee brengt ze zichzelf en de mensen om haar heen ook in groot gevaar. Je merkt dat Kyra echt een enorme groei heeft doorgemaakt in deze serie, ze is zich meer bewust van zichzelf en de grotere zaak dan enkel de verdwijning van haar zus. Ze denkt meer na over welke consequenties haar handelingen hebben, maar ondanks dat blijft ze lekker eigenwijs en soms toch nog wat onbezonnen. Van Maud leren we een heel andere kant kennen, een Maud die in voorgaande delen zo hard en stellig was. Nu zien we Maud met heel andere gevoelens en gedachten. We zien haar zachte en zorgzame kant en ook de gevoelens van angst voeren in een deel van het boek een boventoon.
Het wisselende perspectief zorgt ervoor dat we constant heen en weer geslingerd worden tussen angst en vrees, tussen pijn, woede en verdriet maar vooral ook tussen twee verhaallijnen die naar het einde van het boek dienen te worden afgesloten. De spanning was over het algemeen door bijna het gehele boek voelbaar met af en toe een piek en naarmate het einde nadert blijft deze zich verder ontwikkelen. Door de fijne schrijfstijl, de vlotte zinnen, de spanning, de korte hoofdstukken en de wisselingen van vertelperspectief raas je door het verhaal heen en kom je, eigenlijk al veel te snel, bij het eindpunt. Het enige wat je dan nog voelt is totale leegte…
Isa heeft zichzelf in deze eindspurt overtroffen. Wat een verhaal, wat een mooie personages, wat een spanning en wat zal ik Kyra en Maud missen. Ik heb deze dames in mijn hart gesloten en het doet pijn ze nu te laten gaan.
Wat een eindstrijd heeft Isa geleverd in dit afsluitende deel Eindspel van haar vierluik rondom forensisch studente Kyra Slagter en rechercheur Maud Mertens. 4,5 geweldig stralende sterren heeft dit tot besluit.
Titel: Eindspel Auteur: Isa Maron Uitgeverij: The house of books 452 pagina’s
Over de schrijfster: Isa Maron (1963) is schrijfster en schrijfcoach. Ze debuteerde in 2008 met de thriller Passiespel. Daarna verschenen Verboden Verleden, de minithriller Vrij Zwemmen en Schaduwkant. In 2014 verscheen het eerste deel van het vierluik De Noordzeemoorden, Galgenveld tegelijk als gratis bijlage bij het AD en als gewone uitgave in de boekhandel. Inmiddels zijn ook deel 2: IJskoud en deel 3: Ritueel verschenen. In november van 2016 verscheen het laatste deel: Eindspel.
Isa publiceerde enkele korte verhalen en columns in onder andere Margriet en Nouveau. Ook verschenen verhalen in onder andere de bundels Verleiding en Verrassing!. Haar werk is vertaald in het Engels en het Duits. Bron: www.isamaron.nl
Achterflap: In een kleine woning in Amsterdam-Noord worden de gruwelijk toegetakelde lichamen van een hoogbejaard stel gevonden. Rechercheur Maud Mertens stort zich op het onderzoek, terwijl ze samen met haar collega Niels werkt aan de ontknoping van de zaak van de tien hoofden die gevonden zijn in de tuin van een prachtige villa. Kyra Slagter vertrekt naar Londen, de seriemoordenaar die meer lijkt te weten van de verdwijning van haar zus wil praten. Ze komt steeds dichterbij, gevaarlijk dichtbij…
Wat ik van dit boek vind: De cover laat een duister wit huisje zien dat er verlaten uitziet. Ik merk dat mijn gedachten dat beeld proberen te vertalen naar het verhaal en hoe de afloop zal zijn.
Eindspel is het 4e en laatste deel in de serie over de Noordzeemoorden. We kijken nog één keer mee in de keuken van rechercheurs Maud en Niels en in de zoektocht van Kyra Slagter naar haar zus Sarina. In deze finaletopper worden de verhalen uit de eerste drie boeken verder uitgediept.
Zoveel blauwe plekken heeft ze nou ook weer niet.
Terwijl Maud en Niels in Nederland worden geconfronteerd met een dubbele moord op een bejaard echtpaar, gaat Kyra naar Londen om te praten met Vincent Demsterwold, de seriemoordenaar die meer lijkt te weten over de verdwijning van haar zus. Kyra is tijdelijk in dienst getreden bij de politie Amsterdam om deze gesprekken te kunnen voeren. Beetje bij beetje geeft Vincent informatie vrij, maar wat kunnen ze ermee? En is het wel veilig om dit alleen te doen? Tegelijkertijd zijn Maud en Niels ook nog bezig met de oude zaak van de hoofden in de tuin van de familie Demsterwold. Wat is daar toch gebeurd en wie weet daar meer van?
Al deze ingrediënten vormen de basis voor een ontzettend spannend boek, een absoluut prachtig Eindspel. Het verhaal wordt in redelijk korte hoofdstukken verteld, afwisselend door de vier hoofdpersonen in dit boek. In het begin van het boek komen alle personages weer aan bod en af en toe moest ik echt even denken hoe de personen in de vorige delen in beeld kwamen. Waar je de boeken in de meeste series wel enigszins los van elkaar kunt lezen, vind ik dat bij deze niet het geval. Enige kennis van de vorige delen is absoluut een must. Aan de andere kant: wie zou dit boek gaan lezen zonder de eerste drie delen te lezen?
Ik heb heel erg genoten van dit boek. Vanaf het eerste hoofdstuk word je heen en weer geslingerd tussen de verschillende gevoelens van de hoofdpersonen. Je voelt de angst van Sarah, de vastberadenheid van Kyra en de twijfel van Maud. Het verhaal liet mij niet los en ik wilde alsmaar verder lezen. Ondanks de bijna 500 bladzijden, kwam het einde nog veel te snel.
2016 is op het moment van schrijven bijna voorbij en wat zijn er toch weer geweldige boeken erbij gekomen dit jaar. Zoveel dat ik dit onmogelijk allemaal nog kan lezen. Op dit moment ben ik mijn 37ste boek van het jaar aan het lezen en met dit getal zal ik ook zeker het jaar afsluiten. De meeste boeken heb ik in bed gelezen voor het slapen gaan. Een heerlijk moment om tot rust te komen met een spannend boek. Eén nadeel is dan wel dat het weleens voorkomt dat ik iets te laat ga slapen vanwege een spannend gedeelte in een boek. Mijn favoriete boeken die ik afgelopen jaar gelezen heb zijn er eigenlijk best een aantal. Mea Culpa van Clare Mackintosh vanwege een twist die ik dus totaal niet zag aankomen. Ik was zo ontzettend op het verkeerde been gezet. Ontzettend goed neergezet. Eindspel van Isa Maron is het laatste deel met Kyra Slagter en Maud Mertens. Isa Maron heeft er zeker een spannend eind van gemaakt. Wat vind ik het jammer dat deze serie afgelopen is. Ik had wel meer willen lezen over deze personages. Daarnaast vond ik Holland House van Sarah Prins, Judaskus van Linda Jansma, Kwijt van Anja Feliers en Naar Huis van Harlan Coben ook zeker boeken waarvan ik heb genoten. Helaas zijn er ook weleens boeken die me toch totaal niet kunnen boeien en waarvan ik echt moeite had met het uitlezen van het boek. Dit jaar waren dat “Het gelukkigste meisje ter wereld” van Jessica Knoll en “Je loog tegen mij” van Jessica Ruston. Niet alles kan je smaak zijn en dat waren dit jaar deze twee boeken.
In 2017 gaan we op dezelfde voet verder en zal het lijstje “nog te willen lezen” alleen maar verder blijven groeien.
En als afsluiting wens ik iedereen een prachtig 2017 met veel liefde, geluk en natuurlijk ontzettend leesplezier.
De Moordwijven gingen Gianotten Mutsaers in Tilburg opvrolijken met hun aanwezigheid en dat was een mooie gelegenheid voor het management van Thrillerlezers om weer eens samen op pad te gaan. Dat was namelijk al weer veel te lang geleden. Ik moest eerst even mijn TomTom afstoffen, want die zou ik wel nodig hebben. Meestal kan ik de navigatie met de daaromheen gebouwde auto van de echtgenoot wel meenemen, maar die had nu zoiets van ‘misschien is het wel goed als je die van jezelf weer eens laat rijden, gezien het gedoe met die accu van de laatste tijd’. Oh ja, dat is wel een idee. Maar dat betekende dus dat de TomTom afgestoft moest worden, want in het bouwjaar van mijn koekblik bestond er nog niet echt zoiets als ingebouwde navigatie. Breda kan ik met mijn ogen dicht vinden, maar Tilburg is een ander verhaal. Dat is wel een jaar of 20 plus geleden dat ik daar geweest ben maar dat zou mijn ietwat gedateerde TomTom wel kunnen vinden dacht ik zo.
Ink opgehaald en hup, richting Tilburg. So far, so good. Veel kletsen tijdens het rijden is niet altijd even handig, want je mist wel eens een afslagje hier of daar en een TomTom die eigenlijk beter in de la had kunnen blijven liggen helpt ook niet echt, maar ach, uiteindelijk kom je er wel.
De eerste stop was de bibliotheek in Tilburg, want ‘nee in Gianotten kun je echt niet plassen’ volgens Ink en aangezien ik een zeikwijf ben, zou dat wel eens voor problemen kunnen zorgen… Daarna snel naar Gianotten. Een prachtige, ruime boekwinkel en in het midden een kleine verhoging waar de Moordwijven al snel plaats namen.
Ingrid Oonincx, Marlen Beek-Visser, Anja Feliers en Isa Maron stellen zich kort even voor en na dit voorstelrondje gaan de dames elkaar interviewen. En wat kom je dan zoal te weten in dit vragenuurtje?
Isa is toch wel een beetje in een zwart gat gevallen na Eindspel. Ze krijgt nu regelmatig de vraag van lezers om vooral meer over Kyra en Maud te schrijven. Het is ontzettend leuk dat de personages zo zijn gaan leven bij anderen in plaats van enkel en alleen in haar hoofd. Ze gaat er eens heel hard en diep over nadenken of ze verder gaat met Kyra en Maud.
Bijna elk Moordwijf geeft antwoord op de vraag: ‘welk boek van jou moeten we absoluut lezen en waarom?’. Een moeilijke vraag vindt Anja, commercieel gezien begin je bij een reeks natuurlijk bij het begin, maar als ze zelf zou moeten kiezen, dan geldt voor haar ‘Vergeet me niet’, daar had zij tijdens het schrijven het meest voeling mee. Marlen vindt het ook lastig, zeker gezien het feit dat op die dag ‘Meesterdeal’ nog niet te krijgen is en alleen ‘Stem!’ in de winkel ligt, maar zij denkt dat ze met ‘Meesterdeal’ meer de nuance heeft kunnen raken en daardoor de spanning wat meer heeft kunnen opvoeren. Isa is wat wispelturiger, die vindt zelf steeds haar laatste boek haar beste, maar ja ‘moet je nu iets willen missen?’ gezien het feit dat ‘Eindspel’ het laatste deel in een serie is?
Ingrid wilde vroeger Olympisch kampioen 800 meter worden en toen actrice, muzikant. Schrijfster was iets wat pas later kwam. Ze las als kind veel en ze schreef ook al vroeger, toneelstukken vooral. Pas op haar 30e ontdekte ze dat het schrijven echt iets was dat haar lag.
Anja krijgt haar ideeën voor haar boeken vooral door goed om je heen te kijken en de gekke dingen in de wereld op te zoeken. Als een idee eenmaal in haar hoofd zit en dan laat ze haar fantasie en haar angsten op dat idee los. Ingrid vraagt of het dan ook een soort therapie is, maar dat is niet zo, het werkt niet volgens Anja. ‘Ik ben een ontzettende bange kip’.
Marlen noemt zichzelf een ‘situationele auteur’, ze moet echt achter een laptop te zitten met haar handen aan het toetsenbord en dan begint het te stromen. Het enige andere moment dat ze met een boek bezig is, is als ze onder de douche staat, alsof haar gedachten stromen net als het water dat stroomt.
Het is wel raar dat je tegenwoordig niet meer kunt schrijven zonder internet volgens Isa. Ze heeft constant Google open bijvoorbeeld en mocht je ooit willen weten wat er met een lijk gebeurt dat twee weken dood in een kamer ligt met de rug tegen de verwarming, Isa is your woman, dat kan ze je precies vertellen; ze heeft ook anderhalve meter aan boeken met onder andere dat soort fijne naslagwerken. Ze vindt dat je goed je huiswerk moet doen als je aan het schrijven bent, maar je moet de waarheid ook weer niet te nauw volgen. Het is ook fictie natuurlijk, het hoeft niet 100% te kloppen, als de lezer het maar niet merkt…
Anja schrijft altijd ‘s nachts, na 21.00 uur krijgt ze altijd een energieboost (waarvan ze zich afvraagt waarom die niet gewoon ‘s ochtends komt) en in de rust die er dan in huis heerst, gaat ze aan de slag. Overdag is het lastiger om het schrijven te combineren met haar baan op een middelbare school. De duisternis geeft een goede sfeer voor het schrijven van een spannende scene bijvoorbeeld. Ink vraagt hoe het kan dat ze dan juist ‘s nachts schrijft, omdat ze net vertelde dat ze ook bang is in het donker, als ze in bed ligt. Het is een ander gegeven om niet in je bed te liggen in je pyjama, antwoordt Anja, dan ben je kwetsbaar. Als ze dan aan het schrijven is met een muziekje aan, lichten aan, dan is het prima. En als er dan wat is, dan kan ze altijd nog haar man uit bed halen ;-)
Isa hoeft niet per sé beroemd te worden, haar boeken wel, maar ze zou het zelf niet zo heel leuk vinden als ze overal en altijd herkend zou worden. Dat lijkt haar best akelig, je bent niet meer anoniem (‘nu kan ik gewoon in mijn joggingbroek en mijn haar alle kanten op naar de bakker en niemand die zegt ‘goh, die Isa Maron, het gaat niet goed met haar hoor’’). Haar zwager (André Kuiper) wordt altijd en overal herkend en mensen willen steeds met hem op de foto. Zeg je eens een keer nee…dan ben je meteen een arrogant onsympathiek type…. Maar ja, ze wil wel dat haar boeken beroemd worden en het een gaat niet helemaal zonder het andere.
Ingrid heeft als auteur geen voorbeeld, Isa dan weer wel een paar (o.a. Stephen King). Ingrid denkt dat het ook moeilijker is om een eigen stijl te ontwikkelen als je een groot voorbeeld hebt. Anja is druk bezig met een nieuw boek met Kathleen in de hoofdrol, er gaat ook een bundel uitkomen met drie korte verhalen met een hoofdrol voor Kathleen en ze is aan het brainstormen over een nieuw boek dat gepland staat voor het eind van 2017 en er zit een onderwerp in het boek dat nog niet eerder is be- en omschreven. Ze wilde een totaal andere invalshoek. Wij zijn nieuwsgierig!
Uit het publiek komt de vraag hoe Isa zo in het hoofd van een psychopaat kan kruipen. Nou ja, die anderhalve meter aan boeken is niet voor niets en ze zoekt ook filmpjes op YouTube op. Veel van dat soort ‘types’ zijn vaak geïnterviewd en dan valt op dat ze eigenlijk allemaal wel de schuld bij een ander neerleggen. Ted Bundy bijvoorbeeld, want tsja, als hij nooit porno had gekeken, dan was hij nooit aan het moorden geslagen. Ze heeft nooit iemand in de gevangenis opgezocht, maar ze weet ook niet of ze daar überhaupt toestemming voor zou krijgen en ze vraagt zich ook af of dat wel iets zou toevoegen.
Hoe kijk je terug op de vorige boeken, de boeken vóór de Noordzeemoorden, vraagt Ink. Ze neemt zich altijd voor om haar boeken eens tijdens de kerstvakantie ofzo te herlezen om zo haar eigen ontwikkeling te zien, maar dat komt er natuurlijk nooit van. En ze durft het ook niet zo goed. Haar beste vriendin vindt Schaduwkant haar beste boek (maar Isa weet niet of ze Eindspelal gelezen heeft). Als ze haar eigen boeken zou herlezen, dan zou ze wel wat opmerkingen voor haarzelf hebben, dan zou er wel wat roods in de kantlijn komen te staan :-)
Anja begint pas met schrijven als een idee dat zij in haar hoofd heeft ook echt een goed gevoel geeft, als ze er dag en nacht mee bezig is. Dan kunnen er nog een aantal weken of maanden overheen gaan voor ze ook echt begint met schrijven, eerst aantekeningen maken, maar het verhaal is voor 70% in haar hoofd klaar voordat ze echt aan het schrijven gaat. Haar boeken hebben altijd een aanloopje nodig, ze vindt dat de lezers eerst de personages goed moeten leren kennen. Op die manier hoopt ze dat een lezer zich meer kan inleven in een situatie waar een personage in terecht komt.
Isa vertelt dat ze de beginscène van Galgenveld al voor zich zag en het einde van Eindspel was iets wat ze gedroomd heeft, een nachtmerrie eigenlijk. Dus ze is van haar ‘fantasiebeeld naar haar nachtmerrie gaan schrijven’. Je houdt er wat rare fantasieën op na Isa…(alhoewel, het heeft een retegoede serie opgeleverd!). Ze maakt overigens wel een synopsis, alle korte en lange verhaallijnen op een rijtje en dan is het eigenlijk een invuloefening. Maar er komen af en toe ook bijvoorbeeld personages tevoorschijn, die ze eerst niet had bedacht en dat maakt het schrijven dan wel heel erg leuk en verrassend.
Ingrid is nu met haar vijfde boek bezig, weer een standalone en ze weet niet of ze ooit een serie zou willen schrijven.
De Moordwijven hebben onderling wel contact en het is qua contact een beetje hollen en stilstaan. Een chatgroepje op Facebook is ideaal, want als je dan toch achter je laptop zit, kun je tussendoor snel even wat typen. Het zijn niet alleen hoera-momentjes ‘ik heb een gave scene bedacht!’, maar ook praktische dingen over uitgevers of redacteurs en het is gewoon heel fijn om even te kunnen spiegelen.
Marlen kwam met het onderwerp voor Meesterdeal doordat het de afgelopen jaren redelijk veel in het nieuws is geweest, leraren die iets hadden met leerlingen. In haar boek geeft ze de docent ook een stem, omdat die docent niet alleen maar fout is, dus hij komt in hele korte hoofdstukjes aan het woord. Dat zijn juist de scenes waar zij heel erg tevreden over is.
Vanuit het publiek wordt gevraagd of de dames een favoriete serie hebben. Anja leest momenteel de serie van Nicci French; Harry Potter is een favoriete serie van Isa, net als Lord of the Rings of de Hongerspelen. Ingrid leest geen series, maar kijkt ze wel heel graag: The Walking Dead en die vindt ze echt geweeeldig!
En welke thrillers raden ze zelf aan, wordt gevraagd? De boeken van de Moordwijven…
Na dit vragenuurtje zit het er weer op, de dames stappen van het podium af en komen gezellig kletsen met het publiek, signeren een boek hier en daar. Anja neemt al vrij snel afscheid, want die moet nog een aardig eindje naar huis, Ingrid duikt de kroeg in en wij drinken met Isa en Marlen nog een kopje koffie, dat we nog net konden bestellen. Gezellig nog even kletsen over van alles en nog wat, zo ontzettend leuk!
We worden de boekhandel uitgeveegd, het is echt echt echt sluitingstijd en de cheffies stappen in de auto om richting Raamsdonksveer te rijden: next stop Zusje! Voor diegenen die het niet kennen…als je van tapas houdt, ga dan eens bij Zusje eten. Er zijn meerdere vestigingen in het hele land en het is zooo lekker! En het was ook nog eens heel gezellig zo met zijn tweeën :-D, moeten we vaker doen!