Posts tonen met het label rebecca. Alle posts tonen
Posts tonen met het label rebecca. Alle posts tonen

donderdag 15 februari 2018

Clare Mackintosch ondervraagd

Clare Mackintosh werkte jarenlang binnen de politiewereld. In 2011 begon ze als freelancejournalist en inmiddels is ze fulltime schrijver. Haar debuut Mea culpa was direct na verschijnen een grote hit in Engeland en wordt omschreven als een sensatie.

*Zou je je willen voorstellen aan de Nederlandstalige lezers met vijf eigenschappen ?

Ik ben creatief,nieuwsgierig, geïnteresseerd in mensen, verslaafd aan woorden en snel afgeleid…

*Je boeken zijn absolute psychologische thrillers. Hoe ben je op de plots gekomen ?

De inspiratiebron van mijn eerste roman, MEA CULPA, was  een waargebeurd vluchtmisdrijf toen ik politieagente was, en mijn tweede was het resultaat van een reis naar Londen, kijkend naar pendelaars op weg naar hun werk. Mijn derde roman is ook geinspireerd door een echte situatie, maar meer vertel ik er niet over want dat zou het verhaal verpesten.

*In welk personage in de boeken zit het meeste van jou ?

Er zit een beetje van mezelf in elk personage waarover ik schrijf.  In LET ME LIE, mijn recentste boek, kon ik me verplaatsen in Anna – een nieuwe moeder – maar ook in Murray, een gepensioneerde rechercheur. Hoewel ik niet  (helemaal!) zo oud ben als Murray, herinner ik me het gevoel van incompentie toen ik de politie verliet en ik denk dat ik iets van mezelf in zijn personage heb gestoken als gevolg daarvan.

*De omslagen van je boeken zijn hetzelfde voor alle vertalingen. Hebben ze dat gedaan omdat jij dat wilde ?

Elk land kiest de cover die het best bij hun markt past, en ik ben heel blij met ze allemaal geweest.

*Ik hou echt van de cover van je eerste boek. Had je een stem bij het kiezen van het beeld en de stijl ?

Ik heb een geweldig ontwerpteam  dat hard aan een cover werkt voor ze het me voorleggen met hun gedachten. Ik ben er altijd heel blij mee geweest en erg onder de indruk van hun interpretatie van het verhaal.

*Je bent 12 jaar politieagente geweest, hoe kijk je terug op die jaren ?

Ik hield van mijn carrière in de poltie en af en toe mis ik het nog steeds. Het gaf me een fantastisch oefenterrein in observatie van mensen : wanneer je het slachtoffer bent geweest van een misdaad, of je een misdaad hebt zien begaan – of zelfs als je een misdaad hebt gepleegd – zijn je emoties het meest rauw en dat is erg waadevol voor een schrijver.

*Je behaalde een diploma Frans en management, hebt gewerkt als politieagente en nu ben je een voltijdse schrijver. Wat wilde je worden als klein meisje ?

Ik wilde schrijver worden, dus dat is goed gelukt J

*Welk soort boeken lees je zelf graag ?

Ik lees graag misdaads- en psychologische thrillers, hoewel ik vind dat veel van hen erg op elkaar lijken.  Dat wissel ik af met grappige romans, of non-fictie. 

*Welk boek is jouw favoriet en waarom ? 

Rebecca, van Daphne du Maurier, is een van mijn favoriete boeken aller tijden. Het heeft een enorm gevoel van plaats dat bijdraagt aan de spanningsopbouw.

*Heb je een schrijfroutine of schrijfrituelen, en zo ja, welke zijn dat dan?

Ik luister steeds naar dezelfde afspeellijst als ik aan het schrijven ben. Het is een erg saai instrumentaal album - het soort muziek dat je in een kuuroord zou kunnen horen – en ik merk het nauwelijks nog, maar het brengt me meteen in de juiste gemoedstoestand om te schrijven.

*Wat kan jou van schrijven afleiden ?

Vrienden, mijn kinderen, twitter.

*Wat  zijn je toekomstplannen ?
  
Boeken blijven schrijven die mensen graag lezen.   

Een ander soort vragen:

 *Wat is je heimelijke genoegen  in muziek?

Ik geloof daar niet in. Je hoeft je niet te schamen om te genieten van literatuur, muziek, televisie van welke soort dan ook.  Ik hou van alle muziekgenres, afhankelijk van mijn stemming.  Als ik aan het schrijven ben kan ik niet luisteren naar iets met teksten, anders kan ik me niet concentreren op mijn eigen woorden.

*Als je een jaar op een onbewoond eiland moest verblijven, welke 3 dingen zou je meenemen ? 

De volledige werken van Shakespeare.  Ik heb een mooi boek dat ik kreeg toen ik een tiener was, met elk Shakespeare-toneelstuk (in hele kleine letters).  Dat zou me wel een tijd bezig houden.  Een
toetsenbord, zodat ik mezelf kon leren om piano te spelen. En een gigantische plak chocolade.

*Als er iemand voor de eerste keer langskomt, wat zou je dan voor hen koken ?

Ik hou van maaltijden die informaliteit en gezelligheid oproepen, dus we hebben vaak fondue of raclette of fajitas. 

*Wat maakt jou heel gelukkig ?

Schrijven. Als ik meer dan een paar dagen vrij neem, word ik zenuwachtig.

Clare Mackintosh questioned

Clare spent twelve years in the police force, including time on CID, and as a public order commander. She left the police in 2011 to work as a freelance journalist and social media consultant, and now writes full time.

Clare’s debut novel, I Let You Go, was a top ten bestseller  and was the fastest selling title by a new crime writer in 2015.


*Would you like to introduce yourself to the Dutch readers, using five characteristics?

I am creative, curious, interested in people, addicted to words and easily distracted...



*Your books are  absolute psychological thrillers. How dit you come up with the plots?

My first novel, MEA CULPA, was inspired by a real-life hit-and-run that occurred when I was a police officer, and my second was the result of a journey to London, watching commuters going to work. My third novel is also inspired by a real-life situation, but telling you about it would spoil the story!



*What character in the books has most of you in it?

There is a little piece of me in every character that I write. In LET ME LIE, my most recent book, I empathised with Anna - a new mother - but also with Murray, a retired detective. Although I am not (quite!) as old as Murray, I remember the feeling of impotency when I left the police, and think I put something of myself into his character as a result.


*The covers of your books are the same for all translations. Did they do that on your requirement?

Each country chooses the cover that will best suit their market, and I’ve been thrilled with them all.


*I really love the cover of your first book. Did you have a vote in choosing the image and front style?

I have a great design team who work hard on a cover before presenting me with their thoughts. I have always been delighted, and so impressed with their interpretation of the story.



*You spent twelve years in the policeforce, how do you look back on those years?

I loved my police career and still miss it from time to time. It gave me a fantastic training ground in people observation: when you’ve been the victim of crime, or you’ve witnessed a crime - or even if you’ve committed a crime - your emotions are at their most raw, and that’s very valuable for a writer.


*You took a degree in french and management, worked as a policeofficer and now you're a fulltime writer. What
is it you wanted to be when you were a little girl?

I wanted to be a writer, so that’s worked out well :-)


*What kind of books do you like to read yourself?

I love to read crime and psychological thriller books, although I find that many of them are very similar. I break things up by reading funny novels, or non fiction.


*Can you name a favourite book, and tell me why it is your favourite?

Rebecca, by Daphne du Maurier, is one of my all time favourite books. It has a tremendous sense of place which adds to the building tension.

*Do you have a wrinting-routine or any writing rituals, and if so, what are they?

I listen to the same playlist over and over again when I’m writing. It’s a very dull instrumental album - the sort of music you might hear in a spa - and I hardly notice it any more, but it puts me instantly in the right frame of mind for writing.



*What can distract you from writing?

Friends, my children, Twitter.


*What are your future plans?

To carry on writing books that people enjoy reading.


Some other kind of questions:

*What is your guilty pleasure in music?

I don’t believe in ‘guilty pleasures’. One shouldn’t be ashamed to enjoy any kind of literature, music, television. I like all sorts of music, depending on my mood. When I’m writing I can’t listen to anything with lyrics, otherwise I can’t concentrate on my own words.


*If you had to stay on a deserted island for a year, what 3 thinks would you take with you?


The complete works of Shakespeare. I have a lovely book I was given when I was a teenager, with every single Shakespeare play (in very tiny letters). It would keep me busy for a while. A keyboard, so I could teach myself to play the piano. And a mammoth slab of chocolate.



*If you have someone over for the first time, what do you cook for them?

I like meals that prompt informality and sociability, so we often have fondue, or raclette, or fajitas.


*What makes you very happy?

Writing. If I take more than a few days off I start to twitch.

dinsdag 19 december 2017

De boekenkast van Marijke Verhoeven

Marijke Verhoeven is auteur voor de Crime Compagnie. Ze schreef onder andere de romantische thrillers 'De beproeving' (2016) en  in augustus verscheen 'De laatste adem' 


Hoe divers is jouw boekenkast?

Mijn boekenkasten zijn heel divers. Ik lees eigenlijk alle genres, behalve té suikerzoet en ook de al te gewelddadige thrillers laat ik links liggen (voor dat laatste genre is helaas mijn inbeeldingsvermogen te scherp afgesteld). Voor een thrillerauteur heb ik best veel feelgood-titels, zoals die van Britse schrijvers als Jojo Moyes en Marian Keyes. Maar ik ben ook liefhebber van de historische romans van Judith Lennox, indrukwekkende geschiedenissen die zich vooral afspelen in Groot-Brittannië rond de Eerste en Tweede Wereldoorlog. Prachtig als je zo kunt schrijven.
Qua thrillerauteurs zijn de Zweedse schrijfsters Camilla Läckberg en Viveca Sten bij mij favoriet, maar ook de thrillers van Crime Compagnie-collega Linda Jansma lees ik heel erg graag.
            Zelf schrijf ik momenteel een mix van romantiek en spanning, iets wat ik zelf ook leuk vind om te lezen. En dan kan het niet anders of je komt uit bij de romantische thrillers van Amerikaanse auteurs als Nora Roberts en Jayne Ann Krentz.
            En mooi vormgegeven kookboeken kan ik ook niet laten liggen. Dat zijn meer naslagwerken, waar hier in huis toch geregeld in gebladerd wordt.  
 
De boekenkast geportretteerd:

De huidige boekenkast in onze woonkamer is een nogal studentikoos, diverse keren overgeschilderd IKEA-raamwerk, dat het binnenkort dreigt te begeven onder de hoeveelheid boeken en prullaria. We zijn al een tijdje op zoek naar een mooier en vooral groter exemplaar. Maar omdat ik deze boekenkast niet representatief genoeg vind om geportretteerd de wereld in te sturen, heb ik een compilatie gemaakt van de inhoud en van wat er verspreid in huis aan boeken staat. Want ja, zelfs op onze slaapkamer hebben wij een boekenkast (stof-technisch gezien overigens niet echt praktisch 😉) en op de zolder is de collectie inmiddels ook enorm uitgebreid. Met de hoeveelheid boeken die wij in huis hebben, zou je een aardige bibliotheek kunnen beginnen. Ik heb dan ook een ‘boekkoopverbod’ opgelegd gekregen (waar ik me natuurlijk niet altijd aan houd, de verslaving is hardnekkiger dan ik dacht…).
           
Staan ze op alfabetische volgorde, kleur of andere wijze gesorteerd?

Ik heb mijn boeken niet gesorteerd op genre, kleur of op alfabet. Dat zou ik wel willen, maar spijtig genoeg ben ik wat dat betreft niet zo geduldig en gestructureerd aangelegd. Het enige wat ik aan sortering doe, is de boeken van dezelfde auteur bij elkaar zetten. Maar als ik de foto’s bekijk die ik nu heb gemaakt, zie ik dat dat ook niet overal het geval is (ai…).

Wat zijn de 3 mooiste boeken die je hebt?
           
Als ik een ‘Top Drie Aller Tijden’ moet maken, dan kies ik voor Woeste Hoogten van Emily Brontë, Rebecca van Daphne du Maurier en De Paardenfluisteraar van Nicolas Evans. De eerste twee zijn natuurlijk mooie klassiekers en Rebecca zou je misschien ook wel een romantische thriller kunnen noemen. De Paardenfluisteraar vond ik een bijzonder aangrijpend verhaal, dat me heel lang is bijgebleven en dat ik ook meerdere keren heb gelezen.

Staat jouw favoriet daar ook tussen?

Er verschijnen met regelmaat zoveel mooie boeken, dat ik het moeilijk vind om specifiek één favoriet aan te wijzen. Afgelopen week heb ik Duet met jou van de Britse auteur Dani Atkins gelezen. Hartverscheurend mooi en zo goed geschreven! Daar was ik echt diep van onder de indruk.  

Belandt elk boek in de kast of doe je ook makkelijk weg?

Een boek dat me echt raakt, kan ik niet weg doen, die moet blijven. Ook al lees ik het misschien nooit weer. Maar om ruimte te maken en een nieuwe boekenkast wel leuk te houden, wil ik op korte termijn een voorraad boeken wegdoen of weggeven. Ik zal ze in ieder geval nooit in de papiercontainer bij de Albert Heijn kunnen doen. Dat voelt niet goed. 
           
Lees je veel?

Ik lees veel. Vaak een of twee boeken per week en als ik niet in een creatief proces ben met het schrijven, misschien wel meer. Ik heb een uitgebreid lidmaatschap van de bibliotheek en
ik reserveer dan ook met grote regelmaat allerlei, vooral nieuwe, titels. Maar soms kan een boek mij zo raken dat ik het ook echt zelf moet hebben en dan koop ik het alsnog (en smokkel het thuis naar binnen😉).
           
Waar lees je het allerliefste?

Ik heb niet specifiek een plekje waar ik het liefste ben als ik lees. Sowieso altijd voor het slapen, maar als een boek me eenmaal boeit, maakt het niet zoveel uit waar ik zit. Als ik maar met rust gelaten word, vooral als het einde van het boek in zicht is. Want je zult zien dat er nét dan altijd iemand binnenkomt of aanbelt… 


Aan welke boeken uit je jeugd heb je mooie herinneringen en bezit je die ook?

Als kind las ik alles van De Vijf van Enid Blyton over vijf kinderen en een hond die samen allerlei spannende avonturen beleven en mysteries oplossen. Ook was ik een paardenmeisje, dus Black Beauty was een van vele paardenboeken die ik heb gelezen (dat van De Paardenfluisteraar zal vast een late opleving zijn). Nog een favoriet was De kinderen uit de Kabaalstraat van Astrid Lindgren. Daar werd ik uit voorgelezen en heb ik later nog vele keren zelf gelezen. Die heb ik inderdaad thuis in de kast staan. Ook vind ik De reis van Niels Holgersson van Selma Lagerlöf een prachtig kinderboek. Maar dat ging ik eigenlijk pas zo mooi vinden, toen ik het mijn eigen kinderen ging voorlezen.
           
Kom je uit een gezin waar veel gelezen werd?

Ik kom uit een gezin waar veel gelezen werd en het lezen ook vooral gestimuleerd werd. Die boekenverzamelwoede heb ik in ieder geval van mijn vader meegekregen. Hij had zijn werkkamer zo volgestouwd met boeken dat er amper nog een vierkante meter beschikbaar was om te zitten en mijn moeder vaak bang was dat de vloer het niet zou houden. Na zijn dood heb ik zijn Vijfling-serie van Agatha Christie gekregen, van het eerste deel (1975) tot en met nummer vijfentwintig (1988).
           
Leen je wel eens boeken uit?

Ik leen graag boeken uit, want ik wil graag anderen meenemen in mijn enthousiasme over de boeken die ik zelf mooi vind. Maar niet iedereen heeft natuurlijk dezelfde interesse en leest evenveel als ik. Vaak vergeet ik ook wie ik wat heb geleend, dus na lange tijd zie ik soms mijn eigen boeken terug in de kasten bij vrienden. Dan begint me te dagen dat ik hen ooit die titels heb opgedrongen en ze waarschijnlijk geen nee durfden zeggen.

            Eigenlijk ben ik niet al te zuinig op mijn boeken; ik maak ezelsoren, vouw ze helemaal open en binnenstebuiten, maar dat is ook omdat ik vind dat je moet zien dat een boek gelezen is. Wanneer het in de kast staat met zo’n nette gladde rug, vind ik dat eigenlijk geen compliment voor de schrijver.