Vilein - Marcella Kleine

Auteur:   Marcella Kleine

Titel: Vilein

Uitgever: Romadevi Stories

Datum uitgifte: 

november 2016

Achterflap
Als de man van Julia dood wordt aangetroffen, wordt voor Julia het gezegde 'Het leven begint bij veertig' waarheid. Na jarenlange onderdrukking voelt ze zich eindelijk bevrijd. Een reeks ongrijpbare gebeurtenissen zet haar leven echter op zijn kop. Vertwijfeld vraagt Julia zich af wat haar rol in het geheel is. Wanneer het verleden het heden inhaalt en ze de ontbrekende puzzelstukjes van haar traumatische jeugd kan invullen, wordt ze opnieuw het slachtoffer van een vilein persoon.

Julia is de hoofdpersoon in dit verhaal, die via vele dagboekfragmenten aan ene Sophie vertelt wat haar bezig houdt en wat zij ontdekt. Deze schuin gedrukte dagboekfragmenten staan, afgewisseld met het verhaal, ook in de ik-vorm. Dit zorgt ervoor dat de dagboekfragmenten regelmatig dubbel het verhaal lijken te vertellen. Behalve in de fragmenten uit haar verleden versterken de dagboekdelen het verhaal niet.

Het verhaal begint met een zwaar getraumatiseerde vrouw wie opgroeit in een gezin met een zeer dominante vader met losse handen. Ze trouwt vervolgens met een soortgelijke man.
Als haar man na haar verjaardagsfeestje dood gevonden is, kan zij alleen maar opgelucht zijn en zich bevrijd voelen. Het verhaal lijkt een periode duidelijk te zijn in wie de dood veroorzaakt heeft, maar daar komen regelmatige goede plotwendingen naar voren en word je weer op een ander verkeerd been gezet.

Waar gaat dit verhaal heen?

De schrijfster is zoals altijd goed in het schetsen van de personages en ook Julia wordt goed neergezet.  Eerlijk gezegd roept deze Julia bij mij meer irritatie dan het beoogde medelijden op. Ik heb de hele tijd iets van 'kom op zeg!'. Vreselijk natuurlijk wat haar overkomt en begrijpelijk dat je een soortgelijk iets als je gewend bent uit je ouderlijke omgeving opgezocht hebt door een zelfde soort man als jouw vader te trouwen. Maar waarom duurt het zo lang voor je klaar bent met deze zeer lang durende situatie? Maar durf je opeens vanuit het niets wel op te treden? 

Intrigerend is wie toch de persoon Sophie is aan wie ze schrijft in een dagboekvorm.

Duidelijk wordt dat er vroeger iets anders naast de mishandelingen heeft plaatsgevonden wat doorwerkt in het heden. Natuurlijk heb je zelf allerlei gedachten wie deze Sophie zal kunnen zijn. Als duidelijk wordt wie de persoon Sophie is gaat het verhaal verder uitrollen. De daadkracht van Julia blijft mij vreemd voor komen. De verandering van een timide bangig persoon naar wie ze in de loop van het boek is geworden. 

Langzaamaan via foute aannames van jezelf zijn personen via plotwendingen niet diegenen die je verwacht wie ze zijn. Je wordt als lezer een bepaalde richting op gestuurd en als ervaren lezer weet je dat er dan nog een gigantische plotwending zal moeten gaan gebeuren. Toch voelde ik een aantal dan niet aankomen.
Jammer vond ik dat er wel heel veel papierwerk op steeds verschillende plekken gevonden werd. Qua schrijfstijl begrijpelijk om zo nieuwe puzzelstukjes in het verhaal te verwerken. Voor mij onbegrijpelijk als ervaren thrillerlezer meegaand in een verhaal dat de hoofdpersoon op zoveel plekken iets vindt. Logische vraag die ik dan zou stellen is waarom niet alles op 1 geheime plek verstopt werd.

Marcella Kleine is een schrijver met een zeer prettige schrijfstijl. Het lukt haar om verschillende boeken af te leveren die niet lijken op de vorige. Al heeft het psychologische gedeelte wel altijd de boventoon. Daar zit ook zeker haar kracht in door hoofdpersonen sterk neer te zetten. Zodoende kan je je goed verplaatsen. Veel lezers zullen door Marcella schrijfwijze ook meeleven met Julia en wat leren over hoe het leven van vrouwen in jouw omgeving zou kunnen zijn die achter de deuren mishandeld worden en naar de buitenwereld de schijn op kunnen houden.

3,5 ster

Plot 3,5

Spanning 3

Schrijfstijl 4,5

Leesplezier 3

Psychologie 3

Ink

Bianca's leesweek

Nog volop genietend van een weekje vakantie en ik heb dus ook voldoende tijd om een paar boeken te lezen.

Zodra het 1 januari is gaat de kerstboom eruit, maar de kaarsjes blijven voorlopig nog, zo gezellig. Samen met mijn meiden ga ik nog een keer naar de bioscoop, deze keer genieten we van Onze jongens, een echte vrouwenfilm met ook een hoge dosis humor en zelfs op het einde laat ik nog een traantje, maar moet eerlijk bekennen dat ik daar niet veel voor nodig heb.

Kan bijna door voor dramaqueen, zo makkelijk laat ik ze vloeien.

Ik lees mijn manuscript voor LetterRijn uit en daar laat ik het verder qua info bij, zo zijn nou eenmaal de regels ;-)

Daarna gelijk door in Blind date, de nieuwste van Marelle Boersma die ik mag pre lezen voor de blogtour waar Thrillerlezers aan mee doet. Een heerlijk spannende feelgood waar ik enorm van genoten heb. Ik hou wel van spannende boeken waar ook aandacht is voor erotiek en een hoge dosis liefde, deel je mijn mening dan is Blind date zeker iets voor jou.

Het boek leest lekker en binnen twee dagen kan ik nummer drie van deze week dus al oppakken, en dat is Vilein van Marcella Kleine.

Vilein staat voor slecht, boosaardig, geniepig, een passende titel voor dit boek waar het maatschappelijke onderwerp huiselijk geweld op een speciale manier aan de orde wordt gebracht.

Persoonlijk vond ik de schrijfstijl van dit boek wat minder, maar je moet hem zeker lezen om hier een goed oordeel over te kunnen vellen. Kan me voorstellen dat andere lezers het totaal niet met mij eens zijn. Vilein is overigens niet mijn eerste kennismaking met Marcella Kleine, heb een tijd geleden Hels gelezen wat ze samen met Marjolein van der Gaag heeft geschreven gelezen, die vond ik persoonlijk spannender en prettiger lezen.

Nu maak ik alvast een kleine start in De doden hebben geen verhaal van Gard Sveen, zeer benieuwd naar dit boek, de verschenen recensies beloven in ieder geval veel goeds.

We sluiten onze vakantie af met een heerlijk etentje ter ere van mijn vaders 70^e verjaardag en daarna moeten we helaas allemaal weer in de structuur, op tijd uit bed, werken, school en andere verplichtingen zijn weer aan de orde van de dag.

Tot de volgende leesweek maar weer….

Bianca