Verwachte boeken in april, deel 1

Op 4 april
Een opwindend, ruig verhaal over een ten dode opgeschreven meisje dat moet vechten en stelen om in leven te blijven, in de leer bij de meest angstaanjagende man die ze kent – haar vader
De elfjarige Polly McClusky is verlegen, te oud voor de teddybeer die ze overal mee naartoe sleept, als ze onverwacht wordt herenigd met haar vader Nate, die net uit de gevangenis komt. Hij haalt haar van school en neemt haar mee in een wereld van diefstal, geweld en een constante doodsbedreiging.
Hij doet dat om haar leven te redden. Nate heeft in de gevangenis gevaarlijke vijanden gemaakt. De Aryan Steel-bende heeft een prijs op zijn hoofd gezet, ze hebben zijn ex-vrouw, Polly's moeder, al vermoord. Polly is hun volgende doelwit.
Nate en Polly weten steeds nauwelijks te ontsnappen en beleven slapeloze nachten in motels. Tijdens hun vlucht is Polly gedwongen om snel volwassen te worden. Ze moet leren hoe je klappen incasseert en hoe je jezelf verdedigt met wapens. Op zijn beurt leert Nate wat onvoorwaardelijke liefde inhoudt, iets wat hij nooit heeft gekend. Maar kan hun steeds sterker wordende band het gevaarlijke bestaan aan? Zullen ze ooit een eerlijk leven leiden, zonder angst?
Kind van de rekening is een aangrijpend, hartverscheurend verhaal. Nate neemt zijn dochter Polly mee om haar leven te redden, maar uiteindelijk redt Polly misschien wel zíjn leven.


Op 2 april
Bestsellerauteur M.J. Arlidge schrijft zijn eerste thriller buiten de Helen Grace-serie

De manier waarop Arlidge ogenschijnlijk moeiteloos eerst verhaaltechnische problemen creëert en ze vervolgens even makkelijk weer oplost, verraadt een lenige, creatieve geest.' Het Parool

Chicago wordt opgeschrikt door de moord op twee jonge twintigers, beiden zijn gruwelijk verminkt. Er wordt al snel gedacht aan een seriemoordenaar. De politie heeft grote moeite om erachter te komen wie de dader is. Hij is berekenend en gaat erg zorgvuldig te werk. Het enige verband tussen de twee moorden is een jonge vrouw, Cassie. Zij beweert dat ze voorafgaand aan de moorden al wist wanneer deze zouden plaatsvinden.

Vanaf het moment dat Adam Brandt Cassie op het politie-bureau ontmoet, is hij door haar gefascineerd. Alles wat zij hem vertelt, maakt dat hij twijfelt aan zijn deskundigheid. Dan loopt Cassie naar buiten, knoopt een sjaal voor haar ogen en steekt blind de straat over, dwars door het verkeer. Als hij haar na afloop vraagt waarom ze niet bang was te verongelukken, antwoordt ze: "Omdat jij mij zal doden.'


Op 4 april
Londen, 1826. Een woedende menigte heeft zich verzameld voor het gerechtsgebouw om een glimp op te vangen van een jonge zwarte vrouw die in de pers als een monster wordt afgeschilderd. Het dienstmeisje Frannie Langton staat terecht voor de moord op haar werkgevers en de verklaringen tegen haar stapelen zich op: ze zou een hoer zijn, een verleidster. En misschien is dat allemaal ook wel waar. Maar het is niet de volledige waarheid.

Frannie heeft een ander verhaal te vertellen. Over een slavin op een plantage op Jamaica die terechtkomt in een herenhuis in Londen, waar een mooie maar eenzame vrouw op verlossing wacht. Ze weet dat ze haar verhaal moet vertellen, ook als anderen haar de mond willen snoeren. Een vraag blijft echter maar door haar hoofd spoken: zou ze echt de enige persoon van wie ze ooit gehouden heeft, vermoord kunnen hebben?

Sara Collins neemt de lezer mee naar beide kanten van de Atlantische Oceaan en langs de duisterste bladzijden van onze geschiedenis. Het schetst een indringend beeld van hoe ras, klasse en onderdrukking het slechtste in mensen naar boven brengt terwijl het voor anderen een innerlijke kracht aanwakkert. Bovenal is het een verhaal over een meisje dat in de verkeerde tijd op de verkeerde plaats geboren is. Een meisje dat zowel slachtoffer als dader is in een wereld die haar het liefste ten onder ziet gaan.


Op 5 april
'De secretaresse' van Renee Knight, auteur van de bestseller "Disclaimer', is een beklemmende thriller over obsessie, verraad en ultieme wraak. In de psychologische triller "De secretaresse' stelt Renee Knight de vraag: wie heeft de meeste macht op kantoor? Degene die het hardst praat, er het beste uitziet, het rijkst is, degene die het meeste respect afdwingt? Of is het iemand als Christine Butcher: een bescheiden vrouw die in stilte getuige is van alles wat besproken wordt, elk geheim en elk gerucht? Iemand die onopvallend informatie inwint bij degenen voor wie ze werkt, degenen die enkel zichzelf zien? Er is een slechts een dunne lijn tussen loyaliteit en verraad, en als iemand als Christine Butcher tot het uiterste gedreven wordt, kan zij zomaar de gevaarlijkste vrouw op kantoor blijken…

"Voor de liefhebbers van schrijfsters als Saskia Noort en Esther Verhoef. En dan beter.' Trouw



Op 30 april
Patricia Snel, auteur van bestsellers als "De expat' en "Expat exit', heeft met "Perfect Match' een nieuwe, beklemmende thriller geschreven over de wereld van het internetdaten. Een eenvoudige flirt op datingsite Perfect Match mondt uit in een drama met verstrekkende gevolgen.
Isa, vierendertig jaar, heeft alles wat ze wil. Een fijn appartementje midden in de Jordaan, haar eigen yogaschool en geen tekort aan mannelijke aandacht. Alleen zou ze het stiekem wel leuk vinden als ze eens een man tegen zou komen die écht de moeite waard is. En heel misschien ooit... een kindje? Vriendin Lotte raadt haar de nieuwe datingsite Perfect Match aan. Ze komt in contact met de charmante Zweed Nils. Is hij haar perfect match? Even lijkt het zo, maar al snel voltrekt zich een drama met verstrekkende gevolgen. Isa zint op één ding: wraak.

Expat exit van Patricia Snel

Titel:Expat Exit
Auteur: Patricia Snel
Uitgeverij: Ambo|Anthos Uitgevers
Publicatiedatum: april 2018
Recensie door Baukje
Waardering: 1,5 kraai



Achterflap

Een beklemmende thriller over vrijheid, liefde en innerlijke kracht.

Elisa leidt een heerlijk leven op Curaçao. Zon, zee, strand, lieve vriendinnen, een carrièreman en haar fantastische zoon Sam. Maar dan slaat het noodlot toe. Haar man verlaat haar voor een ander en eist de volledige voogdij over hun zoon op. Gevangen op het eiland probeert Elisa haar leven weer op de rails te krijgen. Na een ernstig bootongeluk, waarbij het vriendje van Sam zwaargewond raakt, wordt Elisa verantwoordelijk gehouden, lijkt alle hoop verloren. Ze belandt in een strijd om drugs en geld. Elisa zal haar leven moeten riskeren om haar kind terug te krijgen en te ontsnappen aan de wurggreep van het criminele milieu. Het paradijs lijkt verder weg dan ooit. Met Expat Exit keert Patricia Snel terug naar de wereld van haar bestseller De expat. Als geen ander toont Snel zowel de exotische als de duistere kanten van het jetsetbestaan.

De cover

Een vrouw die op iets wits drijft in een zwembad. Haar hand over het gezicht. De titel, in oranje en wit, bovenaan, met de naam van de auteur in kleiner, eveneens wit, lettertype daaronder.

Mijn mening

Een zomerse cover. Meer kan ik er eigenlijk niet over zeggen.

Nadat ik het boek gelezen heb, past de cover precies. Het gezicht van de vrouw is, net als het verhaal, te strak en te veel glamour. Ook past de cover, net als het boek, totaal niet bij het labeltje ‘thriller’.

Het verhaal

Elisa van Egmond is een in de steek gelaten vrouw die voor haar scheiding, wegens de baan van haar man Maurice, naar het zonnige Curaçao is verhuisd. Daar waar ze eerder door Maurice goed genoeg gevonden werd om hun zoon Sam te baren, heeft hij deze mening niet meer nadat hij Elisa verlaten heeft voor een nieuwe vriendin. Hij probeert van alles om de

volledige voogdij over Sam te krijgen en zet daarvoor het losbandige leven van zijn ex-vrouw in als troef.

Tom is de zoon van gezamenlijke vrienden van Elisa en Maurice, en het vriendje van Sam. De laatste heeft het niet gemakkelijk op school en Tom is daar, net als buiten school, zijn steun en toeverlaat.

Nadat Tom ernstig gewond raakt bij een boottochtje waar Elisa meer aandacht heeft voor de alcohol en de steigerende zwembroek van haar zoveelste minnaar, komen de criminele kanten van haar jetsetvrienden meer en meer op de voorgrond en blijken de vriendschapsbanden tussen de expatfamilies toch minder stevig dan gedacht.

Geld, seks en drugs lijken sterker te zijn dan vriendschap en vertrouwen.

Mijn mening

Voor de liefhebber van de klassieke vrouwenthriller met veel seks en weinig diepgang is dit het ideale boek. Hou je van een mooie ontwikkeling bij de personages en een verhaal dat om meer draait dan drank, drugs en seks, dan raad ik je aan er ver van weg te blijven.

Elisa ontpopt zich al snel als een zeikerige vrouw met weinig diepgang. De mannen zijn van het kaliber ‘het hangt normaal aan een eik’, en de vrouwen zijn precies zoals je je voorstelt. Een beetje de Gooise dames met te veel tijd en geld, en te weinig hersens en zelfontplooiing, maar dan op Curaçao.

De enige sympathieke personages zijn eigenlijk Tom, Sam en de minnaar van Elisa die dan jammer genoeg weer schrijver is. Toegegeven, het is een variant op de vaak schrijvende hoofdpersonages in vrouwenthrillers, maar erg origineel is het niet.

Het boek wordt nergens spannend en de als spanning bedoelde verhaallijnen lezen eerder als een karikatuur dan als nagelbijtende ontwikkelingen. Het plot is net zo voorspelbaar als dat juli eenendertig dagen heeft.

Is er niets goed te zeggen over Expat Exit? Jawel. Snel heeft gekozen voor korte hoofdstukken vanuit verschillende perspectieven. Dit houdt de vaart er lekker in. Op een bedje aan het zwembad of onder een dekentje op de bank, terwijl je man voetbal aan het kijken is, zijn prima settings voor dit boek. Ook het taalgebruik is eenvoudig waardoor de minder geoefende lezer het prima kan volgen. En wie weet doe je nog wat ideeën op voor als je boek uit is en het voetbal afgelopen.

Schrijfstijl 2

Leesplezier 2

Spanning 1

Plot 1

Originaliteit 1

1.5 kraaien

Expat exit van Patricia Snel

Titel              : Expat exit
Auteur          : Patricia Snel
Uitgeverij     : Ambo Anthos
Verschenen   : Maart 2018
Pagina’s        : 246

Achterflap:
 Een beklemmende thriller over vrijheid, liefde en innerlijke kracht.
Elisa leidt een heerlijk leven op Curaçao. Zon, zee, strand, lieve vriendinnen, een carrièreman en haar fantastische zoon Sam. Maar dan slaat het noodlot toe. Haar man verlaat haar voor een ander en eist de volledige voogdij over hun zoon op. Gevangen op het eiland probeert Elisa haar leven weer op de rails te krijgen. Na een ernstig bootongeluk, waarbij het vriendje van Sam zwaargewond raakt, wordt Elisa verantwoordelijk gehouden, lijkt alle hoop verloren. Ze belandt in een strijd om drugs en geld. Elisa zal haar leven moeten riskeren om haar kind terug te krijgen en te ontsnappen aan de wurggreep van het criminele milieu. Het paradijs lijkt verder weg dan ooit.

Cover: 
De cover heeft een zomerse uitstraling, een vrouw die ligt te zonnen in het water. Wanneer ik de samenvatting lees achterop het boek, heb ik zin om in het boek te duiken en naar het zonnige Curaçao te gaan.

Mijn mening: 
Expat exit sleept je mee in huiveringwekkend drama. Je moet er niet aan denken dat het jezelf overkomt: ver weg in een andere land waar je geniet van een luxe bestaan en in één klap belandt je in een nachtmerrie. Je partner heeft een ander en probeert de voogdij te krijgen van jullie kind. Wat had ik het te doen met het zoontje van Elisa. Een kind dat de dupe is van de scheiding. 
Patricia Snel heeft Sam goed neergezet als personage. De emoties van Sam van hoe het is om een wisselkind te zijn doet wat met jou als lezer.
 Bij personage Elise voelde ik echter wel enigszins irritatie, terwijl haar ex vecht voor de voogdij drinkt zij er op los en haar sexleven is beslist niet saai. Ik wilde haar wel toeschreeuwen van mens waar ben je mee bezig, neem je verantwoordelijkheid! Even later had ik juist weer met haar te doen. Dan heb je een personage echt wel goed neergezet.
De spanning komt langzaam op gang,maar zodra die er is dan is die er ook volop. Wel kwam een bepaalde gebeurtenis in mijn ogen ongeloofwaardig over. Ik zat eigenlijk vol spanning te wachten en hield mijn hart vast :ik zag het al helemaal voor me. Je wilt weten hoe het afloopt. Maar vervolgens...gebeurde er niets. Heel raar.  Ik kan er helaas verder weinig over zeggen zonder te spoileren.
Elise  komt ook nog in een fout gelopen drugsdeal terecht en dan moet er wel een bijzonder einde bedacht worden om deze vrouwenthriller positief te laten eindigen.
Toch heb ik ondanks dat genoten van Expat exit. Patricia heeft zoals altijd een heerlijke vlotte schrijfstijl waar de vaart er in zit en ik zou het een lekker vakantieboek willen noemen. Niet te veel bij nadenken en lekker in het zonnetje lezen.

Drie kraaien
Lydia

Buiten haar boekje met Ilse Ruijters

Ilse Ruijters won in 2017 de award van Hebban voor beste thriller van dat jaar voor Later als ik dood ben. Onlangs kwam Pluk de lach uit, een boekje met columns die je laten lachen of ontroeren. Op een nieuwe thriller moeten we nog even wachten. Maar Thrillerlezers was wel benieuwd wat zij zelf graag leest en las.

*Wat lees je nu? 

Expat Exit van Patricia Snel. Een heerlijk en spannend boek dat zich afspeelt op Curaçao. Patricia is niet alleen mijn collega bij uitgeverij Ambo|Anthos, we geven ook allebei schrijftrainingen aan het bedrijfsleven. De afgelopen tijd hebben we elkaar daardoor goed leren kennen. Wat een leuk mens! Haar boek is echt dé aanrader voor deze zomer.

*Wat las je als laatste boek?

Handschrift van de duivel van Donald Nolet. Donald en ik waren vorig jaar allebei genomineerd voor de Gouden Strop, maar ik had zijn boek nog niet gelezen. Het is een steengoede thriller die me een beetje deed denken aan de boeken van Dan Brown. 

*Welk boek las je ivm een hype en vond je tegenvallen?

Wat jij niet ziet van Sarah Pinborough. Mensen, kinderen, wat was ik boos toen ik dat boek uit had. Bij de ontknoping dacht ik: heb ik hier nou vierhonderd pagina’s voor gelezen? Hoe onrealistisch wil je het hebben?!

*Guilty pleasure qua lezen?

Chicklits. Heerlijk om bij weg te zwijmelen.

*Welk boek las je stuk toen je jong was?

Ik heb alle boeken van de Babysittersclub gelezen en daarna ben ik overgestapt op het hele oeuvre van Leni Saris; bouquetromans voor tienermeisjes.

*Welk boek had je zelf graag geschreven?

Joe Speedboot. Dat is en blijft toch echt mijn all-time favourite!

Patricia Snel over Expat exit

Eerst wat feiten:

Patricia Snel, studeerde Italiaanse taal-en letterkunde en kunstgeschiedenis. Zij werd bekend met De expat, een van de best verkochte thrillers van 2013. Na een jarenlang verblijf in Singapore en op de Kaaimaneilanden keerde zij in 2016 terug naar Amsterdam. Ze leeft en werkt op haar woonboot Gratia Deo. Expat exit is haar zesde thriller.

Expat exit is een beklemmende thriller over vrijheid, liefde en innerlijk kracht.

Elisa leidt een heerlijk leven op Curacao. Zon, zee, strand, lieve vriendinnen, een carriereman en een fantastische zoon. Maar dan slaat het noodlot toe. Haar man verlaat haar voor een ander en eist de volledige voogdij over hun zoon op. Gevangen op het eiland probeert Elisa haar leven weer op de rails te krijgen. Na een ernstig bootongeluk, waarbij het vriendje van Sam zwaargewond raakt, wordt Elisa verantwoordelijk gehouden. Alle hoop lijkt verloren. Ze belandt in een strijd om drugs en geld. Elisa zal haar leven moeten riskeren om haar kind terug te krijgen en te ontsnappen aan de wurggreep van het criminele milieu. Het paradijs lijkt verder weg dan ooit.

1. Hoe lang was je bezig met Expat exit?

Al met al ben ik twee jaar bezig geweest met het uitdenken en schrijven aan Expat exit. In die tussentijd ben ik verhuisd van de Kaaimaneilanden (april 2016) naar Nederland en neergestreken in Amsterdam op mijn woonboot de Gratia Deo.

2. Waarom een vervolg?

Expat exit is géén vervolg op De expat (2013). Het verhaal van De expat speelt zich af in Singapore met totaal andere personages en levens en heeft als actueel thema vrouwenhandel. Expat exit speelt zich af op Curacao. De actualiteit in Expat exit is dat veel expatvrouwen ‘gevangen’ zitten in het buitenland met hun kind(eren), omdat de ex-partner geen toestemming verleent om terug te keren naar het geboorteland om weer een nieuw leven op te bouwen na een scheiding.

Expat exit is nog rauwer en beklemmender dan De expat. Als je van spanning houdt, exotische sferen, seks, persoonlijk drama en je benieuwd bent naar het expatleven dan moet je het zeker gaan lezen. Bovendien kan dit verhaal iedereen overkomen.

3. Hoe werk jij? En sluit je je op?

Ik sluit me zeker op als ik een deadline heb. Ik sta niet te laat op, sport, douche en kruip achter mijn laptop. Dag in dag uit, zeven dagen in de week. Schrijven vergt vooral veel discipline en als ik inga op alle uitjes en fuifjes, dan komt er nooit een boek. En om goed te kunnen schrijven heb ik rust nodig, een veilige plek om mij af te sluiten en te kunnen afdalen in de wereld van mijn personages. Dat is een innerlijke behoefte en daarmee hoop ik de lezer uiteindelijk bij de lurven te grijpen.

Deel 1 van de Verwachte boeken in maart

Maart staat alweer te roepen en er gaan dus weer een stapeltje nieuwe boeken aankomen. Lief als ik ben, maak ik jullie elke maand bij met nog meer boeken die je op je wenslijst kan gaan schrijven. Hier is vast deel 1.

Op 23 maart verschijnt Want alles gaat voorbij, maar niets gaat over van Jo Claes

Op een avond in april wordt Thomas Berg, hoofdinspecteur bij de federale politie van Leuven, omvergereden. Zijn arm is gebroken, de chauffeur pleegt vluchtmisdrijf. Een week later wordt een bevriend echtpaar van Berg vermoord. De dader laat hen op een bizarre manier achter, vastgebonden op stoelen en met een plastic zak over hun hoofd. In hun onmiddellijke nabijheid treft de politie een cijfer aan. Omdat Berg met ziekteverlof is en de slachtoffers kende, mag hij het onderzoek niet zelf voeren. Zijn frustratie en machteloosheid worden nog groter wanneer een tweede koppel uit zijn kennissenkring op dezelfde wijze wordt gedood. Ook dit keer laat de dader een getal achter. Berg is ontzet wanneer hij ontdekt dat de moorden verband houden met zijn verleden en met de grote liefde van zijn leven. Tegen het bevel van zijn superieuren in gaat hij zelf achter de moordenaar aan.



Op 8 maart  De val van Annika S. door Simons en Van der Zijl

De wereld van de ambitieuze Duitse politica Annika Schaefer stort in elkaar wanneer wordt onthuld dat ze heeft gelogen over haar verleden. Om aan de toorn van haar collega's en schoonfamilie te ontkomen slaat ze op de vlucht en reist ze naar Bergen aan Zee, naar het vakantiepark waar ze met haar grootouders vaak kwam. Daar probeert ze een nieuw bestaan op te bouwen, maar al snel wordt duidelijk dat ze het verleden niet kan ontlopen. En niet alleen het hare...








Op 15 maart De zaak tegen Cross van James Patterson

Alex Cross stond nog nooit aan de verkeerde kant van de wet. Maar nu hij beschuldigd is van het neerschieten van de handlangers van zijn aartsvijand Soneji, wordt hij als voorbeeld gesteld voor alle schietgrage agenten. Cross weet dat het zelfverdediging was, maar zal de jury hem in het gelijk stellen? 
Terwijl Cross vecht voor zijn vrijheid, laat zijn voormalige partner John Sampson hem een video zien die aanwijzingen bevat rond de vermissing van een aantal jonge meisjes. Ondanks zijn schorsing gaat Cross toch op onderzoek uit en hij belandt in de donkerste hoeken van het internet, waar moord slechts een vorm van ontspanning is.




Op 15 maart Papa van Jesper Stein

Voor de liefhebbers van Jussi Adler-Olsen

Axel Steen, voormalig commissaris bij de politie in Kopenhagen, werkt voor de Deense inlichtingendienst en wordt ingezet bij een internationale undercoveroperatie die is bedoeld om de Russische maffiabaas Grigor Grigovich, ook bekend als Papa, op te pakken.

Steen infiltreert in het Amsterdamse criminele milieu en legt via hun contacten met de Russische maffia. Het lukt Steen om onder grootste geheimhouding een afspraak met Papa te maken in Kopenhagen.
Papa wil grote hoeveelheden cocaïne kopen in ruil voor wapens die naar Syrië getransporteerd zullen worden. Maar als Steen en Papa elkaar eindelijk in Kopenhagen ontmoeten heeft Papa zijn eisenpakket aangepast en stelt hij nieuwe voorwaarden. Wat volgt is een bloedstollende race tegen de klok waarbij de internationale inlichtingendiensten er alles aan doen om de Russische maffiabaas in handen te krijgen. Daarbij is Steen zijn leven niet zeker.



Op 29 maart Expat exit van Patricia Snel

Met Expat exit keert Patricia Snel terug naar de wereld van haar bestseller De expat. In Expat Exit lukt het Elisa nauwelijks om na haar scheiding een nieuw leven op te bouwen op Curaçao. Ze worstelt met de liefde, met het vinden van een baan, met heimwee naar Nederland. Bovendien eist haar ex de volledige voogdij over hun elfjarige zoon Sam. Na een ernstig bootongeluk, waarbij het vriendje van Sam zwaargewond raakt, wordt Elisa verantwoordelijk gehouden en keert de expatwereld zich tegen haar. In soepel proza neemt Patricia Snel in Expat Exit de lezer mee in het luxe expatleven op Curaçao. Op zeer invoelbare wijze toont ze de wanhoop van een moeder voor wie niets te ver gaat om haar kind te beschermen.

De vakantiekoffer van Jennefer Mellink

Waar ga je heen opvakantie?

Ik heb nog geen vakantie geboekt, want dit jaar wordt het een last-minute.

Waar we heengaan? Nog geen idee.

Welke kant we op willen? De zuidelijke kant.

We laten ons verrassen en vinden vast wel een leuk reisje een of twee weken voordat we willen gaan. En zo niet, dan blijven we gewoon in Nederland, ook niets mis mee!

Wat ga je lezen tijdens je vakantie?

Wat ik wil gaan lezen op vakantie weet ik nog niet. Meestal neem ik op vakantie pockets mee en ik heb er al aardig wat verzameld. Onder andere "Verblind" van Patricia Snel (een ouder boek), "Het parfum" van Patrick Suskind (een nog ouder boek; ik loop hopeloos achter), "Botsing" van Ingrid Oonincx en "Taboe" van Casey Hill. Voor een week of twee vakantie, neem ik zo'n vier boeken mee, maar als ik gewicht over heb in mijn koffer, kunnen er maar zo meer in belanden!

Heb je een tip voor vakantiegangers?
Het diner van Herman Koch op aanraden van haar vriend.

De vakantiekoffer van Michael Berg

Waar ga je heen op vakantie?

Ik ga nooit op vakantie, zeg ik altijd. Als fulltime schrijver ben ik altijd op een soort van vakantie. Deze zomer breng ik door in Frankrijk, in mijn huis in de Creuse. Van daaruit staan uitstapjes gepland. Eerst naar de Côte d’Azur waar mijn volgende boek zich afspeelt en waar ik locaties ga bekijken en daarna naar Bretagne, niet om te werken maar om oesters te eten. Die zijn daar namelijk super lekker. Gewoon op het terras van een café, geen bling bling, alleen maar slurpen met een glaasje rosé erbij.

Welke boeken gaan mee?

Ik heb in Frankrijk een hele stapel boeken liggen die gelezen moeten worden. Allereerst ‘Ik ben Pelgrim’ van Terry Hayes, wat jullie natuurlijk allemaal al gelezen hebben en waar ik veel goede dingen over heb gehoord en ook ‘Ik reis alleen’ van Samuel Bjork dat ik per se wil lezen. En dan zijn er nog de boeken van mij collega’s Patricia Snel en Ate de Jong met wie ik in juni door het land toerde: resp ‘de violiste’ en ‘de stalen madonna’. Genoeg leesvoer lijkt me, want er moet ook nog geschreven worden.

Welk boek raad jij ons aan om in de vakantie te lezen?

Laat ik schaamteloos zijn en mijn eigen boek noemen: ‘het meisje op de weg’. De thriller stond dit jaar twee keer op de shortlist voor een literaire prijs en heeft inmiddels een derde druk. Op naar de vierde dus! 
Verder wens ik jullie allemaal een fijne vakantie met veel mooie en spannende boeken!

De vakantiekoffer van Patricia Snel

Waar ga je heen op vakantie en waarom niet of waarom daarheen?

Mijn hele leven is een grote vakantie. Voornamelijk omdat ik de dingen doe die ik leuk vind, zoals schrijven en reizen. Een bestemming vooruit plannen zit niet in mijn aard. Ik zie wel. Het meisje zonder plan. Het enige is dat ik me nu weer officieel in Nederland heb gevestigd. Het kofferleven heb ik ingeruild voor een woonboot. Die wordt nu verbouwd. Heb ik straks mijn eigen schrijfpaleis. Wat een luxe. Het grappige is dat de boot in 1926 is gebouwd op een werf in Gouda en ik daar geboren ben. Als ik op het bootje zit ben ik op reis. In het schip huizen reisverhalen. Ik heb twee mappen met de historie ervan. Er zit een verhaal in de Gratia Deo. 

Welke boeken zou je willen gaan lezen?

Op dit moment lees ik Ilja Pfeiffer, Brieven uit Genua. Ik heb ook net La Superba gelezen. Erg om gelachen. Bijzonder goed geschreven, origineel en in zekere zin ook spannend. Wel grappig dat ik Ilja nog ken uit Leiden, toen we nog studeerden. Hij klassieke talen en ik Italiaans. We kwamen elkaar altijd tegen in het LAK en ik ben zelfs nog op zijn promotie geweest.

Welke raad je andere vakantiegangers aan?

Haha. Ik raad natuurlijk mijn eigen boek aan. De violiste. Daar ben ik trots op. Ik had een prachtige recensie in Trouw, stond ermee als tip in de Volkskrant, het is een spannend, origineel boek met verschillende vertelperspectieven en verhaallijnen die pas aan het einde bijeen komen. Wie Lena Miller heeft vermoord blijft tot de laatste pagina een vraag. Een spannend boek voor op het strand, vliegtuig of lekker op je eigen nachtkastje. 

Teleurstellend Boekenuitje...

Soms heb je een boekenfeestje en soms heb je die niet... 

Ik had Iris overgehaald om op een mooie vrijdag eens naar het durpske Oisterwijk te rijden waar in de plaatselijke boekhandel een thrillersessie georganiseerd was met Ate de Jong, Patricia Snel en Michael Berg. Mooi trio zou ik zo zeggen. Mijn twijfels zaten vantevoren nog wel dat Hebban medeorganisator van de avond was en eerdere bijeenkomsten stemden mij zelden heel vrolijk. Maar he: give it a try. Wie weet kom ik laaiend enthousiast terug in Breda.

Ietwat te vroeg even lekker een koffietje op het terras.  We zien maar weinig mensen de mooie boekhandel ingaan. Als we maar niet de enige zijn kwekken we nog tegen elkaar. Bijna 19 uur wandelen we de grote gezellige boekhandel in. Leuke boekenprullaria naast mooi gesorteerde boeken. 

Hum waar zijn de schrijvers? Zullen zo wel komen. Opeens hoor ik een vrouw roepen: dat meen je niet! Mijn linkeroor stelt zich scherp.

De interviewer van de avond is 3 uur onderweg geweest vanuit Amsterdam door alle files om in Oisterwijk te komen. De uitgeverij en Hebban hadden de avond gecanceld. Die week waren nl. in de boekhandel op een zelfde soort avond nul bezoekers komen op dagen in Enschede. En de verwachting was dat een soortgelijk aantal in
Oisterwijk zouden komen. Jammer echter dat nergens op social media iets van het niet doorgaan was geplaatst. 

Ach, even met de interviewer bijgekletst die ik twee jaar geleden voor het laatst sprak. Ook een poos met de leuke eigenaren van de boekenzaak staan beppen. Hartelijke enthousiaste mensen. En we waren ook zo weer in Breda. Iris allang blij dat ze niet 1,5 uur naar boekengepraat had hoeven luisteren. Enneh ik? Ik las maar verder in het boek De stalen madonna van Ate de Jong...

Top uitje Avond Van het Spannende Boek

Een uitje waar ik altijd naar uit kijk is de Avond Van het Spannende Boek (AVSB) te Amsterdam. Een soort boekenbal voor thrillerschrijvers, dus wat meer gezelligheid en minder aanstelleritus dan onder de echte literatuurschrijvers. En een avond waarvan ik vind dat Thrillerlezers daar zeker aanwezig behoort te zijn. Als je dan een site maakt over alles rondom thrillers dan moet je niet thuis voor de tv hangen. Of je hebt een echte passie of het is een vrijetijdsdingetje.
Dus al ver voor de datum hadden Miriam en ik al geregeld dat we er heen konden. In de dagen voor De avond kregen we van alle kanten extra kaarten aangeboden. Oke dan eens kijken wie er geen kaarten hebben.... Daar Uitgeverij LetterRijn ons de kans gaf met een eerste leesclub te beginnen, keken we even in de schrijversstal rond en hopla twee konden mee. Amanda, onze freule en stagiaire (inmiddels sinds AVSB gepromoveerd tot cheffiesassistente) en Diana van Hal.

Vorig jaar hadden we van tevoren gegeten bij WG cafe en dat was enkele meters lopen vandaan van LAB111 waar de avond zou gaan plaatsvinden, dus voor herhaling vatbaar.
Bij binnenstappen zien we iemand in een mooie jurk en al helemaal startklaar voor de avond helemaal blij kijken als ze ons in het vizier krijgt: Eveline Karman (schreef Verstrikt)! Zoenen en ietwat bijkletsen. Tot de tafel gevuld wordt met Fonteinmedewerkers.

Terwijl je daar je aspergesoepje verorbert, zie je van alles langskomen schuifelen richting tafeltjes: Donald Nolet, Bart Jan Kazemier, Patricia Snel, Inge Ipenburg, Ilse Ruijters en zo kan ik nog wel even doorgaan. Het personeel wat dacht te werken op een gewone donderdagavond werd opgeschrikt door een afgeladen zaak waar alle eters om half acht weg wilden.

Ilse Ruijters stelt haar aantrekkelijke stoere vent voor en we kletsen wat over dat boek wat maar niet uitkomt en nu toch echt eind september gaat komen. Over vakanties, over garnaalkroketjes en charmant als altijd zegt ze even mee te lopen naar de anderen van het team (weer extra punten gescoord mevrouw Ruijters).

Tegen half acht maar eens richting het voorheen mortuarium LAB111, nog even een selfie maken met Patricia Snel die het toestel overneemt en twee leuk uitziende foto's maakt...Helaas later op het toestel nergens meer terug te vinden, dus een zeker iemand heeft op het verkeerde knopje gedrukt. Nu had ik net daarvoor met Bas, de man van Ilse Ruijters het al over mooie dames en intelligentie. Dat ze die niet nodig hadden eigenlijk.... Ik zeg nu verder niks. 

Voor het Lab afgesproken met o.a. Pjotr Vreeswijk. Van Pjotr komt in november zijn debuut uit en hij schrijft 1 keer in de twee weken een column voor ons over zijn weg van manuscript naar de boekpresentatie. Altijd afwachten als je iemand voor het eerst ontmoet of het klikt. Maar wat een leuke gast die Pjotr. Ik maak zelden echt leuke, laat staan enthousiaste mannen mee en zeker al niet in de boekenwereld, maar deze man heb ik de hele avond alleen maar vrolijk zien rondlopen en elke keer als ik hem even sprak straalde de vrolijkheid er van af.
Ook Ika Gerritsen, waar we onze allereerste leesclub mee startte enkele weken geleden, staat er al. Langzaam zie je iedereen aan komen lopen. Flink veel gezoend en gekletst daar voor de deur.
Daar gaan we in de rij mee naar binnen, jassen ophangen en plaats nemen in de zaal waar de prijzen uitgereikt gaan worden. Loeidruk, maar men had niet uit het aantal aanmeldingen kunnen concluderen hoeveel stoelen handig waren, dus er werden nog een flinke stapel bijgehaald.

Isolde presenteerde weer voor het zevende jaar. Isolde is bekend van ooit de Jakhalzen bij DWDD. Misschien als ze daar weer als haar chaotische zelf zou terugkomen, werd DWDD ook weer eens wat leuker om aan te gaan zetten.
Isolde is grappig en vooral ook chaotisch. Haalt rustig twee boeken door elkaar, maar ipv dat onder het tapijt te willen schoffelen, zet ze er bijna een schijnwerper op.

Eerlijk is eerlijk: ik kan de goede volgorde niet meer opnoemen, maar het is logisch dat men begon met de genomineerden voor De Schaduwprijs. De juryleden werden opgesomd (oa Linda Jansma) en de genomineerden kwamen alle drie even het podium op en vertelden iets over hun boek. Isolde kwebbelt er dan lustig op los en daardoor is de sfeer ook gewoon gezellig.

Ik zelf was er 100 procent van overtuigd dat Marlen Beek Visser met de prijs naar huis zou gaan. Ik uitte zelfs de ouderwetse uitdrukking dat ik mijn hoed zou op eten indien niet. Nou.....ik droeg gelukkig geen hoed die avond.
Max van Olden neemt dolblij de prijs in handen. Later op de avond komt hij op mij afstappen als ik eindelijk eens rustig op een bankje achteraf zit. "Jij bent Ink!"....Ehm ja..en intussen denk je dan heel snel van 'wat heb ik ooit gezegd over deze man?'.  Maar hij begon over de recensie die ik bij uitkomen van zijn boek geschreven had en waar hij blij mee was. En opnieuw een leuke enthousiaste man. Ik denk dat ze uit heel Nederland daar waren verzameld haha.

Bij het weggaan staat hij met een enorm bord van de Schaduwprijs onder zijn arm en zijn mooie zeefdruk van Havank. Hoe ga je dat doen in de taxi? Bord uit het raam, want die past niet...

Tussendoor wordt de verhalenbundel Kwade Zaken gepresenteerd waar een aantal schrijvers van het GNM (Genootschap Nederlandse Misdaadauteurs)een kort verhaal in hebben staan. Die verhalen kwamen tot stand door de auteurs aan bekende strafadvocaten te koppelen.

Ook het geschenkboekje wat men gratis bij aankoop van spannende boeken in de spannende weken krijgt werd gepresenteerd. Simon de Waal schreef het dit jaar (en het is echt een keigoed verhaal). Op dat boekje is een soundtrack gemaakt en werd gespeeld door een orkestje. Ik had eerlijk gezegd iets stevigere muziek verwacht bij Vector ipv de klassieke muziek.
Daarna was toch het belangrijkste moment van de avond: de uitreiking van De Gouden Strop. Er werd flink ingezet op Michael Bergs Het meisje op de weg. Onze Amanda is fan van het boek en schreef een mooi enthousiast blog over het boek. Via de link kan je hem lezen. Maar liefst meer dan 1000 mensen gingen jou al voor om het te lezen. http://thrillerlezers.blogspot.nl/2016/05/de-freule-over-meisje-op-de-weg-van.html

Ik had met iemand een weddenschap wie die strop zou gaan winnen. Ik had Drone gegokt en de ander Michael Berg. Maar het werd dus Lieve mama van Esther Verhoef. Dat leverde om mij heen wat verbazing op. Nu was Esther al vijf keer genomineerd en werd het echt tijd dat er eindelijk weer eens een vrouw de strop won. Nu pas de derde keer dat een vrouw hem won. Opvallend altijd dat prijzen bijna altijd vergeven worden aan de mannelijke auteurs?! Mannelijk als in een manspersoon en niet als een vrouw met stoere uiterlijke kenmerken.
Schrijven dames slechtere boeken? Nee toch zeker... Ik ben overtuigd van niet. Maar ja of dat dan iets helpt.
Wat ook bijzonder is, is de voorzitter van de jury. Elk jaar weer iemand dat je bij het bekend maken van de naam denkt WAAAAROM?

Dit jaar de presentatrice van RADAR: Antoinette Hertsenberg. Tijdens het bekendmaken vertelde ze ontzettend veel te hebben moeten lezen. Er waren namelijk tegen de 100 inzendingen. Veel eigenlijk, dat er jaarlijks 100 Nederlandse thrillers uitgebracht worden en dat zijn ze dus nog geeneens allemaal. Uitgeverijen moeten namelijk betalen om een boek te mogen inzenden. En sommige schrijvers weten dat ze nooit De Gouden Strop zullen krijgen en weigeren nog langer hun boeken in te zenden, zoals bijvoorbeeld Loes Den Hollander. Ook eigen uitgaven mogen niet meedoen.
Wat een moeite kost het dus om in al dat geweld te moeten opvallen met je boek.
Maar de almachtige jury had dit jaar slechts vier boeken genomineerd, omdat ze vonden dat deze vier echt boven alles uit sprongen:

Eerlijk is eerlijk: ik ben maar een gewone thrillerlezer. Maar heb toch echt wel een aantal boeken gelezen die echt heel erg goed waren. Maar ja...
Zoals al eerder genoemd ging Esther met de hoofdprijs van 10.000 euro en een sculptuur vandoor. 
Isolde eindigde de officiële ronde met dat de bar gratis drank verstrekte tot het op was. En daar stroomde de horde mensen richting zaal met drank.

Ik zocht Esther even op en die stond me toch te stralen. Drie zoenen en veel te lang door praten samen, zodat Berry haar zachtjes aanstoot dat ze door moet. By the way: alweer een heerlijke stoere maar toffe kerel. Waar ben ik in beland??? Mooiemannenland ofzo? Maar laten we de mooie dames niet uit het oog verliezen..He daar is Jennefer Mellink die vantevoren al had aangekondigd haar vriend Marcel graag even voor te stellen. Ik zeg vanaf nu echt niks meer over dat toverland. 

Hoe vat je een heerlijke leuke avond samen waar je met zoveel mensen hebt staan kletsen, staan geinen, drankjes gedronken. Dat je op een gegeven moment alles even overpeinst, als je om je heen kijkt en jouw medebeheerder Miriam en topteamlid Amanda ziet staan, helemaal op hun gemak en kletsend met mensen, dat we het samen leuk hebben.
Tegen half een plof ik naast Linda Jansma neer en kletsen we over van alles van hotelkamers, prijzen tot drank enz enz. Als Linda en vriendin Jacqueline zich opmaken om richting hotel te gaan en het tegen 1 uur loopt, is het wel mooi geweest met een chauffeur die nog over Alphen aan de Rijn, via Breda naar Zeeland moet.

Bij de uitgang van de barzaal staat Esther met een biertje in de hand te kletsen. We krijgen het over Brabant en het noemen van woonplaats Breda doet een proostgebaar opleveren.
Halverwege de terugreis vinden Amanda en ik dat we honger hebben. Nou dan had je in Amsterdam moeten blijven,want we eindigen bij een tankstation dat 24 uur per dag open is en waar je kan kiezen uit drop, kauwgom en chips. 
Kauwend op chippies uit een Pringlebus eindig ik dan tegen half 3 voor de deur van Huize Kroon.
Arme Amanda moet dan nog een dik uur alleen.
Volgend jaar pakken we een hotel!