Boekpresenatie Moordenaarsstorm van Ingepenburg

Op een maandag vanuit het Brabantse naar Amsterdam. ‘s Avonds vond er een boekpresentatie plaats, maar eerst overdag al vroeg afgesproken met een goede vriendin uit het Friese land. Zoals we de volgende dag al zeiden: we hadden ook op de maan kunnen afspreken want veel hebben we niet gezien. Het was na het treinen de hoogste tijd voor koffie dus gaan we even de kleinere straatjes in. Schijnbaar worden er in Amsterdam heeeeeeeeeeel veel pancakes gegeten, want het stikte er van die zaakjes waar je die dingen kon eten. Maar beter: Dunkin Donuts in beeld. Slecht ja, maar zo lekker en bij mij maakt het toch niet meer uit. Het werd een Unicorn, maar eerlijkheid biedt mij te zeggen dat er daarna kleine donutjes verschenen. We hebben zo lang zitten tetteren!

Dat er gewoon weer een ronde koffie kwam. Nu heb ik de tic dat ik uren over boeken kan praten en zij trouwens ook. Dat onderwerp kwam pas later op gang toen we in boekhandel Scheltema rondliepen. Het is daar zo  ontzettend groot, namelijk vier grote afdelingen. Het leukste vind ik om in de thrillershoek altijd wel boeken te ontdekken waarvan ik nog nooit heb gehoord. Als ik ze al niet ken qua titel, hoeveel mensen hebben dat boek dan wel ergens voorbij zien komen. Linda en ik zijn beide veellezers, maar we stonden soms echt verbaasd te kijken naar boeken van 2018.

Remco en Inge

Ook natuurlijk keurig langs de literatuur en de tijdschriften en toen was het wel weer tijd voor koffie en soep. We hebben samen maar 1 boek gekocht en dat was nog om een speciale reden ook.

Bij de roltrap komen we Remco Volkers tegen, de literaire agent van Inge Ipenburg en we kwebbelen even over oude honden en verdwenen katten. Dan hup naar verdieping 4!

En dan constateer ik toch iets geks bij mezelf: ik ben helemaal geen tv freak, maar dan zie je wat mensen en denk je van heeee, dat is die van.... Oh en die daar... Och en daar Simone Kleinsma. Ik vind het echt stom van mezelf, dat ik toch even kijk. Echt zo'n provinciaaltje. Ach..

Inge houdt een heerlijke speech waar ze ook voorleest uit haar notitieboekjes die ze volkrabbelde voor het boek Moordenaarsstorm. De vrouw spreekt ook luisterboeken in en dat kan ik mij heel goed voorstellen, wat een fijne stem. En ze kan gewoon performen: staat daar op haar gemak te praten en bezorgt mensen regelmatig een lach op het gezicht. 

Het eerste exemplaar wordt uitgereikt aan Simone Kleinsma. Ze zaten bij elkaar in een klas van de theateropleiding. Ze begonnen met 7 mensen en eindigden daar met alleen hun twee. Wat zij daartoe zelf gedaan hebben, blijft in het midden. Inge schreef toen alle teksten en samen traden ze op. Simone had ook een cadeautje voor Inge en dat was dus een foto uit die tijd.

Daarna mochten we aan de drank en stond er al veel volk voor een gesigneerd exemplaar. Ik was aan het rondspieden of ik een vriendin zag, waarvan ik wist dat die zou komen. Vroeger toen ik nog heel veel jonger was, zat ik bij de schoolkrant en interviewde toen alles wat los en vast zat zeg maar. Sylvia had toen een rolletje in Zeg eens AAA (herinnert u die nog) en die ontmoeting was zo leuk dat we contact zijn blijven houden. Inmiddels al 30 jaar. Mooie herinneringen aan onze bijzondere ontmoetingen zoals middenin de nacht onderuit zitten terwijl de ander op piano nummers speelt en zingt, of je vlakbij huis ontvangt door accordeon te staan spelen op de gracht. Ik word altijd vrolijk van haar. Het spiedende oog ontdekt haar (nog) niet, maar ontdekt wel mijn andere favoriete Amsterdamse boekenmevrouw. Ik spurt door de mensen heen naar Janneke Siebelink. Altijd leuk en gezellig en een gemeende interesse. Hopla, en daar schiet Sylvia voorbij.

Ook zie ik Ika Gerritsen voorbij lopen. Die blijkt bij de uitgeverij van Inge te werken en jammer genoeg, als ik het goed heb gehoord gaat een nieuw boek er echt niet komen. Terwijl haar debuut zeer goed ontvangen is.

Janneke en Sylvia

De avond eindigen we bij Remco en voeren gesprekken over het opblazen van kikkers (naar aanleiding van of je beesten wel of niet dood moet willen laten gaan in boeken), over de misdaden in Breda en Amsterdam (volgens Remco is het veiliger, maar Sylvia denkt dat ze het in Amsterdam niet snel meer bijzonder vinden wat er gebeurd), kortom: bijzondere onderwerpen bij een borrel. 

Bijna als laatsten de zaak uitgeveegd, gaan we over een lekker zonnig Dammeke terug naar het station. De terugreis bestond uit een Italiaan, Zweed en Engelsman die...over thrillers kletsten, heel apart.

Snel thuis mijn huidige boek uitlezen

en beginnen in Moordenaarsstorm.

Bloed op zand - deel 3 (door Ika Gerritsen)

Hij stonk. 

Hij kon zichzelf ruiken. Alledaags zweet van deze belachelijk hete septemberdag, vermengd met angstzweet, geproduceerd vanaf het moment dat het onheil Het Loo had bereikt.

Eerst de berichten vanuit Scheveningen. De gezinnen, de kinderen op het strand. Dat zoiets eens ging gebeuren, dat was voor Kai niet onvermijdelijk; daar was hij tijdens zijn opleiding elke dag weer op voorbereid. Hij was geschokt, verdrietig en woedend toen hij het hoorde, maar hij had bij zichzelf ook enige opluchting bespeurd. Scheveningen was ver weg van Apeldoorn, had hij niet kunnen nalaten om te denken. Wat hij dan weer verschrikkelijk laf van zichzelf vond. Alhoewel, zijn zorg was het welzijn van het prinselijk echtpaar. De prinses en de prins, hier in Huis het Loo, en niets anders.

Mocht hij soms niet opgelucht zijn, dat zij nog ongedeerd waren?

Hij had de prinses horen huilen. Het kostte hem moeite om zijn pokerface in stand te houden.

Hoe ze er nu aan toe was wist hij niet. Ze zat nu al een half uur met de prins in de kelder. Zodra de portofoon begon te sputteren, waren ze naar beneden afgedaald. Jay en Lisa stonden nu bij het luik geposteerd. Hijzelf stond met Mo bij de voordeur van het huis. Ze hadden goed zicht op het Paleis, op de zwaailichten, op de oprijlaan. Maar ze wisten niet wat er binnen gaande was. Niet sinds de portofoons niet meer werkten. De telefoonlijnen dood waren. Er zelfs op WhatsAppjes naar collega’s niet meer werd gereageerd.

Vandaar dus zijn angstzweet. Hij rook het, en hij voelde het uit zijn poriën lopen terwijl hij zich afvroeg wanneer de terroristen erachter zouden komen. Dat het Paleis slechts een museum was. Dat het prinselijk echtpaar niet daar woonde, in de protserig ingerichte paleiskamers, maar hier, in deze lelijke bungalow, in de tuin van het paleis.

‘Het zijn sukkels,’ zei Mo, misschien wel om zichzelf gerust te stellen. ‘Als je even googelt zie je meteen dat je hier wezen moet voor het beste effect. Ik zeg je, ze hebben ze binnen 5 minuten te pakken.’

Kai slikte. Hield Mo z’n mond maar eens een tijdje. Hij was op de een of andere manier bang dat ze hem konden horen praten, dwars door het geluid van de sirenes heen. Gelukkig hadden ze alle lichten in de bungalow gedoofd. Niets mocht nu de aandacht trekken. Kwam er maar versterking. Waarom duurde dat eigenlijk zo lang? Ze waren maar met z’n vijven, veel te weinig in geval van een aanval.

Maar iedereen was waarschijnlijk in het paleis. Daar waren de terroristen immers naar binnen gegaan, niet hier. Dáár zijn mensen nodig, niet hier. Kai herhaalde het een paar keer in zichzelf, als een mantra, die desondanks weinig gerust stelde.

Ineens barstte het los. Schoten, geschreeuw. ‘Allahoe akbar,’ kon hij duidelijk onderscheiden.

Het kwam van achter hen. Het kwam vanuit het huis!

Mo en hij keken elkaar een seconde aan.

Dat gedoe in het paleis, het was blijkbaar alleen maar een afleidingsmanoeuvre!

‘Jij blijft hier!’ schreeuwde Mo hem toe, zijn stem strak van de spanning. ‘Laat er niemand in of uit!’

In een seconde was hij vertrokken. Naar binnen.

Kai voelde tranen branden, maar hij zette zijn tanden op elkaar. Nu komt het erop aan, dacht hij, terwijl hij luisterde naar het vuurgevecht, dat binnen nog verder aanzwol. Hier was hij voor getraind, dit was zijn taak, zijn enige taak.

Hij dacht aan zijn oom Aiden. Zijn arme, eenzame oom Aiden. Die had een aanval als deze vorig jaar overleefd. Een aanval uit volledig andere hoek weliswaar, maar toch: een terroristische aanval.

Dan moest hem ook lukken. Dat moest!

Ineens stopte het schieten. Het schreeuwen. Ineens was het binnen volledig stil.

Kai dacht aan wegrennen. Maar hij deed het niet. Hij keek afwisselend door het raampje in de voordeur naar de donkere gang binnen, en naar het grasveld dat tussen het huis en het paleis ligt. Hield zijn Colt C7 in de aanslag, om het geweer elk moment te kunnen gebruiken.

Intussen putte hij kracht uit het verhaal van zijn oom. Al had Aiden het moeilijk gehad, hij leefde nog steeds. En dus ging hij het vandaag ook overleven. Hoe, daar moest hij nog even over nadenken.

Ineens was er beweging in de gang.

Kai draaide zich om en richtte zijn Colt op het raam, maar toen zag hij de prinses. De oude dame, trillend van angst en ontzetting, die door twee met bomgordels getooide kerels vooruit werd gesleept.

Al zou hij het willen; hij kon niet schieten. De gordels zouden ontploffen, de prinses zou het niet overleven.

Maar hij dan, hij zelf?

Hij stond als aan de grond genageld voor het huis. Toen klonk een geluid tegen het raam. De loop van een AK-47 werd op hem gericht.

De voordeur ging open. Hij kon niet meer vluchten. Dit was het einde.

‘Laat die gast leven,’ schreeuwde de ene terrorist in onvervalst Amsterdams naar de andere. ‘We nemen hem ook mee.’

Kai voelde hoe de loop van het geweer nu tegen zijn slaap werd gezet.

En hoe hij langzaam begon te lopen, samen met de prinses.

Beschadigd - Ika Gerritsen

Titel: Beschadigd

Auteur: Ika Gerritsen

Uitgeverij LetterRijn

269 pagina's

Verschenen: mei 2016

Over de auteur:

Ika Gerritsen ( Medemblik, 1978) is copywriter bij Alkmaar Marketing en boekrecensent en verslaggever bij de Boekenkrant. Beschadigd is Ika's debuut.

Achterflap:

Op her eerste gezicht lijkt het leven van Kirsten geweldig. Wat echter niemand weet, is dat ze wordt geteisterd door nachtelijke paniekaanvallen, veroorzaakt door een traumatische gebeurtenis in haar jeugd. De enige die op de hoogte is van Kirstens angsten is haar vriend Mark, maar juist hij toont totaal geen begrip. Het doet Kirsten besluiten haar spullen te pakken en bij hem weg te gaan.

Dan krijgt Kirsten het nieuws dat haar oma Veronica onverwacht is overleden. Hoewel ze geen warme band hadden, biedt het haar wel de mogelijkheid om in het huis van haar oma te gaan wonen. Om de kosten te drukken, verhuurt ze een kamer aan de levenslustige Elise.

Kirsten en Elise vinden aanwijzingen die twijfels oproepen over de doodsoorzaak van Veronica. Was dit wel een ongeluk? Nieuwsgierig gaan de vrouwen op onderzoek uit. Daardoor komen niet alleen de spoken uit Kirstens verleden weer tot leven, maar brengen ze ook zichzelf in groot gevaar.

Cover:

Een vrouw zwevend onder het wateroppervlak. De blik in haar ogen heeft iets mysterieus, haar arm naar ons toereikend. Wat wil deze vrouw mij vertellen? Wat wil ze me duidelijk maken? De naam van de auteur en de titel is in het groen gedrukt. Ik vind het een mooie cover, liefde op het eerste gezicht. De samenvatting van het boek maakt mij nieuwsgierig. Ik zou het boek zeker oppakken mede omdat ik het cover mooi vind.

Mijn mening:

Na het lezen van de proloog word je als lezer nieuwsgierig gemaakt naar het verhaal. De spanning is gelijk in het proloog aanwezig.

Het geluid van haar nek die breekt, bezorgt me rillingen, maar ik ben vooral verbaasd. Verbaasd hoe gemakkelijk het was om haar leven te beëindigen.

Dit maakt mij nieuwsgierig, want wie is dit?

Het verhaal wordt afgewisseld met het heden en verleden. Het wordt mij duidelijk dat het verleden de rode draad is in het verhaal. Op het eind komen de verhaallijnen samen. De hoofdpersonage Kirsten wordt goed uitgewerkt. Kirsten en haar hartsvriendin Vanja. Wanneer de meiden naar de middelbare school gaan willen ze er bij horen. Kirsten wil zeker niet aangezien worden voor nerd. Kirsten en Vanja raken bevriend met de populaire Susanne uit hun klas.

In het tweede verhaallijn besluit Kirsten om weg te gaan bij haar vriend. Haar oma komt te overlijden en ze gaat in het huis wonen van haar oma. Om de kosten te drukken verhuurt Kirsten de zolder aan Elise. Door een ontdekking twijfelen de dames over het ongeluk van Kirstens oma Veronica.

Kirsten heeft last van paniekaanvallen en als lezer word je nieuwsgierig naar wat daar de oorzaak van is. Auteur Ika geeft dat niet direct prijs en dat is goed bedacht, want dat zette mij echt aan het lezen.

Het boek leest vlot, korte hoofdstukken en een fijne vlotte schrijfstijl. De spanning is niet het hele verhaal aanwezig, maar het heeft genoeg stof om door te willen lezen. Vriendschap, verraad en overspel maken het verhaal compleet. Als lezer ben je nieuwsgierig naar het plot. Want zodra de twee verhaallijnen samenkomen wil je maar één ding: doorlezen.

Beschadigd heb ik mogen lezen voor de leesclub van thrillerlezers, waarvoor mijn dank! Ik ga auteur Ika Gerritsen zeker in de gaten houden. Beschadigd is een debuut wat zeker de moeite waard is om te lezen. Niets is wat het lijkt...

Plot 4

Schrijfstijl 4

Leesplezier 4

Originaliteit 4

Psychologie 4

Spanning 3

Ik geef Beschadigd 4 sterren. 

Lydia Buist

Nieuwsgierig? Bekijk het boek hier op Bol.com!

Nominaties Hebban Debuutprijs zijn bekend gemaakt... (iets te vroeg)

Onze favoriete grootste boekensite zorgt altijd voor verrassingen. Zo ook vandaag. Zou volgens Hebban zelf op 1 augustus de shortlist voor beste debutant Thrillers bekend gemaakt worden en moest volgens de weddenschapspoule de namen uiterlijk 31 juli aangedragen worden, maar zaterdag 30 juli stonden ze opeens online. Als nu maar niet per ongeluk de winaar al twee dagen voor de officiele uitreiking bekend wordt gemaakt, denk ik dan..

Maar wie heeft de jury aangevuld met Ilse Ruijters (winnaar van vorig jaar) gekozen? Snel het lijstje doornemend staan er drie echt goede boeken op, 1 boek is mij onbekend en 1 boek is totaal belachelijk dat het genomineerd is. Het is een boek om bloedende ogen van te krijgen. Een boek om te janken als je er bijna 20 euro voor zou neertellen. Maar he...smaken verschillen. In de tijd van Jopie Terheul
(rond 1920) vond men de avonturen van Jopie ook vreselijk spannend. Je zou dan verwachten dat de jury uit mensen van de leeftijd 90 jaar zou bestaan om dit boek tot 1 van de 5 te nomineren. Maar nee ze zijn toch iets jonger...
Normaal zou ik zeggen lees dat ene vijfde boek zelf eens. Maar ik gun niemand geld weg te gooien.
De kandidaten voor de belangrijke debuutprijs zijn geworden:

Nico de Beer met Schakels

De Brusselse taxichauffeur Walter Sevenijns staat 's nachts in de hoerenbuurt op een klant te wachten. Hij hoort iemand gillen en vindt op de binnenplaats van een club een aan de muur geketende vrouw. Dan gaat een deur open, wordt de ketting losgemaakt en de vrouw naar binnen getrokken. Walter raakt het beeld van de prostituee niet kwijt en bedenkt een plan om haar te bevrijden. Hij treft vergaande voorbereidingen voor zijn eenmansactie, maar tegen wie hij het moet opnemen is hem niet duidelijk.
Rechercheur Steven Goossens krijgt het dossier over een vermiste Poolse vrouw op zijn bureau. Samen met zijn collega Kris van Diemen komt hij een Pool op het spoor die met de zaak te maken heeft. Het kat-en-muisspel dat volgt, leidt tot Goossens' vertrek naar Polen, waar hij in het kader van grensoverschrijdende politiesamenwerking dertig dagen de tijd heeft om de vrouwenhandelaar op te sporen en in te rekenen.


Wouter Helders met machtstrijd

Chris Hurkman werkt als geoloog in Namibië voor het bedrijf dat zijn vader jaren geleden oprichtte met zakenpartner Antonie de Graaff. Wanneer De Graaff zijn omgeving schokt door onverwacht zelfmoord te plegen, barst tussen de erfgenamen, Chris en de twee kinderen van De Graaff, een meedogenloze strijd los. De Graaffs zoon, Cecil, gaat niets uit de weg om de andere erfgenamen buiten spel te zetten.
De Vlaamse onderzoeksjournaliste Sofie Lafleur komt tijdens de zoektocht naar de moordenaars van haar vader een complot op het spoor dat de havens van Rotterdam verbindt met de dubieuze mijnbouwpraktijken in de Congolese jungle. Het illegaal mijnen van coltan, uitbuiting van de lokale bevolking, sabotage en zelfs moord lijken allemaal met elkaar verweven en wijzen dezelfde kant op: naar Hurkman & De Graaff. 

Frank van Pamelen met De wraak van Vondel

Hij is kleinkunstenaar, tekstschrijver, columnist en dichter, maar maakt ook theaterprogramma’s, schrijft kinderboeken en is journalist bij kranten, radio en televisie. Dat Frank van Pamelen niet stil zit, mag duidelijk zijn. Vorig jaar voegde hij daar zijn debuutthriller De wraak van Vondel nog aan toe.
Deze thriller bevat een literair labyrint dat teruggaat naar de tijd van Vondel, naar de rederijkers uit de zeventiende eeuw en hun opvolgers. Op twaalf plaatsen in Amsterdam hebben zij sporen nagelaten; aanwijzingen die leiden naar het best bewaarde geheim uit de vaderlandse geschiedenis. Een geheim met gevolgen voor de troonswisseling. Aan journalist Maaike van Reede de taak om het mysterie op te lossen. Ze belandt in een doolhof van dichtregels en cryptische verwijzingen en heeft nog achttien uur tot de troonswisseling.

Ika Gerritsen met Beschadigd

Het verhaal speelt zich af in Alkmaar en gaat over Kirsten. Haar leven lijkt op het eerste gezicht geweldig, maar niemand weet dat ze wordt geteisterd door nachtelijke paniekaanvallen die hun oorsprong vinden in een traumatische gebeurtenis uit haar jeugd. Als Kirsten de relatie met haar vriend verbreekt en vervolgens het nieuws krijgt dat haar oma onverwacht is overleden, besluit ze het huis van haar oma Veronica te betrekken. Om de kosten te drukken, verhuurt ze een kamer aan de levenslustige Elise. Kirsten en Elise vinden aanwijzingen die twijfels oproepen over de doodsoorzaak van Veronica. Was dit wel een ongeluk? Nieuwsgierig gaan de vrouwen op onderzoek uit, maar brengen ze zichzelf in groot gevaar.

Max van Olden met Lieve edelachtbare

In Lieve Edelachtbare staat hoofdpersoon Luna aan het begin van een veelbelovende carrière. Haar dagen worden gevuld met strafdossiers en het schrijven van pleitnota’s. Als Luna na een ruzie met haar vriend de nacht met een ander doorbrengt, realiseert ze zich niet dat ze daarmee alles op het spel zet.

En ook al zou de Hebbanshortlist bestaan uit 5 boeken blijkt dat niet alleen de datum van bekendmaking niet klopte, ook het aantal boeken is zonder opgegeven reden met 1 opgeplust. Maar altijd leuk voor een zesde deelnemer.

Liesbeth van Kempen met Gevaarlijk spel

Wanneer officier van justitie Margot spoorloos verdwijnt en kort daarna ook haar man, maakt collega Louise zich grote zorgen. Ze gaat op onderzoek uit en vindt een raadselachtig dossier op een vreemde plek. Ze weet haar broer, rechercheur bij bureau Amsterdam-Amstelland, en goede vriendin Suzan te overtuigen van de ernst van de zaak. Gedrieën volgen ze een vaag maar verontrustend spoor, waarbij elk een eigen agenda heeft en belangrijke zaken voor de ander verborgen houdt. Maar dan dreigt alles uit de hand te lopen, zo ook de rollercoaster van erotische gevoelens tussen Louise en Suzan.




Natuurlijk gunnen wij de prijs aan iedereen. Aan sommigen net iets meer, omdat wij het een echt goed boek vonden. Maar elke schrijver gunnen we dat zijn boek goed verkocht wordt en men trots op zijn produkt kan zijn. Los van onze persoonlijke mening.
Hoe de keuze wordt gemaakt wie de uiteindelijke winnaar gaat worden, maakte ik niet zo snel op uit het artikel. Als het net als vorige edities is gaat de club van tien nu alle zes de boeken aan het lezen.
Zal de jury dezelfde smaak hebben als de vakjury van thrillerschrijvers die Max van Olden koos voor de Schaduwprijs of zullen ze totaal daar van afwijken?

De boekenkast van Ika Gerritsen

Dit keer hebben wij De boekenkast van Ika Gerritsen. Ika bracht in mei dit jaar haar debuut Beschadigd uit. Het boek kwam bij ons in de allereerste Leesclub en werd door alle deelnemers enthousiast begroet en dichtgeslagen. Geen overtogen woord viel er over haar debuut. We gaan eens kijken waar in de kast haar boek staat.

Welk soort boeken heb je in je boekenkast staan?

Ik hou van veel verschillende genres, dus bij mij in de boekenkast staan thrillers, kinderboeken, literaire romans, romantiek, non-fictie en nog veel meer. Momenteel is er iets aparts aan de hand met mijn boekenkast; ik heb een hele lege plank, want heel veel boeken zijn uitgeleend, vooral de thrillers. Dat komt omdat het vakantietijd is en veel van mijn vriendinnen en collega’s mij als bibliotheek gebruiken. ‘He Ika, ik ga volgende week op vakantie, heb je nog een paar mooie boeken voor me?’ hoor ik dan. En dan ga ik op zoek, ik vind het enig om het juiste boek bij de juiste persoon te zoeken. Als ik vervolgens een enthousiaste reactie krijg ben ik zo blij als een kind.

Hoe heb je de boeken gesorteerd? Op alfabet, kleur, etc

Ik probeer altijd een beetje genre bij genre te zetten, maar dat blijft nooit lang zo omdat er altijd zoveel geleend en teruggebracht wordt, dan raakt de logica er al snel weer uit. Wel wil ik dat alle boeken netjes in het gelid staan, anders word ik chagrijnig, haha.

Komt elk boek je boekenkast in?

Absoluut niet, ik heb niet onbeperkt de ruimte en dus moet ik kieskeurig zijn. Omdat ik boekrecensies schrijf voor de Boekenkrant krijg ik allerlei boeken thuisgestuurd, maar als ik er niet enthousiast over ben geef ik ze meestal weg, aan mensen waarvan ik vermoed dat die het boek wel waarderen.

Welke boeken las je vroeger?

Als kind woonde ik in een klein plaatsje met een kleine bibliotheek, en ik had een onstilbare leeslust, dus las ik gewoon alle boeken die ze er hadden. Ik hield het meest van de boeken van Thea Beckman, daar heb ik er nu ook nog een paar van in mijn kast staan, zoals je misschien ziet.

Door welk boek werd je leeslust aangewakkerd?

Op de middelbare school had ik dankzij de verplichte leeslijst een leesdip. Toen ik op mijn 18^e echter de Verborgen Geschiedenis van Donna Tartt las, sloeg de leeskoorts weer volop toe. Daarna heeft het trouwens twintig jaar geduurd voordat ik weer zo verliefd werd op een boek (of boekén, eigenlijk, want dat was de Mijn Strijd-serie van Karl Ove Knausgard).

Wat voor lezer ben je: rug mag niet gekreukt, ezelsoren, markers?

Ik ben niet heel zuinig op mijn boeken, ik vind het juist fijn als ze veel worden gelezen en je dat eraan kunt zien. Wel houd ik nauwkeurig bij wie welk boek heeft geleend, want ik wil ze wel weer terug! Ik word trouwens inderdaad verdrietig van ezelsoren en mensen die geen boekenlegger gebruiken; die hun boek steeds opengeslagen ergens neerleggen. Dat vind ik onnodige boekenmishandeling.

Welk boek in je kast is speciaal voor jou en waarom?

Behalve mijn lievelingsboeken zijn dat mijn gesigneerde boeken. Sinds ik voor boekentijdschriften werk heb ik enkele beroemde schrijvers in het echt mogen ontmoeten. Ik heb bijvoorbeeld gesigneerde exemplaren van Carlos Ruiz Zafon, David Lagercrantz en Paul Murray.

Welk boek uit je kast geef je vaak cadeau of raad je bekenden aan?

Dat ligt helemaal aan de persoon. Zoals gezegd is het mijn hobby om het juiste boek voor de juiste persoon uit te zoeken, want ik ben een echte leeszendeling en word ongelooflijk gelukkig als ik iemand met het leesvirus heb mogen besmetten. Ik geef trouwens niet vaak een boek cadeau dat ik zelf al heb, dat leen ik dan liever uit. Mijn meest uitgeleende boeken zijn mijn Nicci Frenchjes en andere ‘lekkere’ thrillers, daar worden de meeste mensen wel blij van. Moet ik voor iemand een cadeautje kopen, dan koop ik vaak een boek waarvan ik vermoed dat iemand het mooi zal vinden, én waar ik zelf nieuwsgierig naar ben. Dan kan ik het daarna fijn van diegene lenen. Heel uitgekookt, ik weet het!

De vakantiekoffer van Ika Gerritsen

Ik ga deze zomer met mijn gezin naar een ‘Agriturismo’; een Italiaanse boerderij met een paar appartementen en een zwembadje erbij. Het is op een heuvel in de Marche, een stukje Italië waar je maar héél weinig toeristen ziet. Heerlijk, want ik wil op vakantie eigenlijk alleen maar lezen, lezen en nog eens lezen.


‘Handschrift van de duivel’ van Donald Nolet is een boek dat ik zeker meeneem. Ik heb mijn stadsgenoot Donald laatst ontmoet en hij vertelde me toen dingen over de totstandkoming van deze thriller waar ik heel nieuwsgierig van werd! Bovendien, Donalds debuutroman ‘Versleuteld’ won de Gouden Strop, dus schrijven kan hij vast en zeker. (Misschien neem ik dat boek óók wel mee, want dat heb ik ook nog niet gelezen.) 

Daarnaast ligt ‘IJs’ van mijn Belgische LetterRijn-collega Koen d’Haene klaar om mee te gaan naar Italië. Een spannende roman die zich afspeelt in de alpen, daar word ik heel enthousiast van, want ik ben zowel gek op thrillers als op avonturenromans. 

Verder wil ik de nieuwe Nicci French gaan lezen omdat ik fan ben van Frieda Klein, ben ik heel benieuwd naar ´Een klein leven´ van Hanya Yanagihara en wil ik gaan kennismaken met Liane Moriarty…. Je snapt, twee weken vakantie is eigenlijk veel te kort! (Ik denk dat ik nu maar vast begin...)

Beschadigd - Ika Gerritsen

Op de cover van Beschadigd “zweeft” een vrouw in het water. De kleurstelling is erg mooi en alles is een bij elkaar passend geheel. De cover heeft iets mysterieus en de vraag die bij mij dan boven komt drijven is: Wat heeft deze vrouw met het verhaal te maken?

Ika Gerritsen schreef als freelance journalist voor onder andere Ouders van Nu en Boek Magazine. Momenteel werkt ze als boekrecensent en verslaggever bij de Boekenkrant en is ze copywriter bij Alkmaar Marketing. Beschadigd is haar thrillerdebuut bij uitgeverij LetterRijn.

Beschadigd vertelt het verhaal over Kirsten. Kirsten is het ondermijnende gedrag van haar vriend Mark zo beu dat ze besluit bij hem weg te gaan. Terwijl ze op het punt staat om weg te gaan, krijgt ze telefoon van haar moeder: haar oma is overleden. Ze besluit met haar moeder en haar stiefvader mee te gaan en verblijft gelijk een aantal dagen bij hen. Wanneer ze in het huis van oma zijn en haar moeder niet weet wat ze met het huis moeten, biedt Kirsten aan om er te wonen en het voorlopig te huren van haar moeder. Een geweldig idee. Kirsten gaat op zoek naar iemand die een kamer wil huren en komt terecht bij Elise. Een leuke en gezellige meid waarmee ze bevriend raakt. Maar zodra Kirsten steeds meer aanwijzingen vindt dat oma misschien niet verongelukt is, verandert dit de hele zaak.

De storm van woede binnenin me is aangezwollen tot orkaankracht en ik heb al mijn zelfbeheersing nodig om dat niet te laten merken.

Ondanks dat het geen heel dik boek is, neemt het je wel volledig mee in de zoektocht naar de waarheid. Kirsten wordt neergezet als een wat verlegen en naïeve jonge vrouw. Het heeft haar niet erg mee gezeten in haar leven. Ze heeft op jonge leeftijd al veel deuken opgelopen die haar hebben gevormd tot wie ze nu is. Kirsten wordt duidelijk op de voorgrond geplaatst, waardoor je een goed beeld van haar krijgt.
Het verhaal wisselt tussen de dingen die zich in het heden afspelen in het leven van Kirsten en dingen die in het verleden gebeurd zijn. De dingen die haar hebben getekend voor haar leven. Door deze afwisseling wordt Kirsten goed uitgediept en kun je beter begrijpen waarom ze bepaalde denkwijze heeft.

Eens een zondares, altijd een zondares.

Ik kreeg een beetje een Whodunnit gevoel bij dit verhaal. Door de manier waarop het geschreven is en de steeds wisselende verdenkingen van Kirsten.
Het begin van het verhaal komt wat langzaam op gang, de spanning had al wat eerder geïntroduceerd mogen worden. Het verhaal wordt eigenlijk pas spannend vanaf het punt dat Kirsten in het huis van oma gaat wonen en ze steeds meer bedenkingen krijgt over het “ongeluk” van oma. Zo ook met de tweede verhaallijn uit het verleden.

Verder is het verhaal echt heerlijk geschreven. Veel vaart, korte hoofdstukken. Ika heeft een erg vlotte en vaardige pen. Ze bezigt nergens al te moeilijke taal en er zitten af en toe erg grappige beschrijvingen bij.

“Haar zilveren armbanden tinkelden teleurgesteld.”

Voor een debuut is het een erg goed geschreven verhaal. De spanningsopbouw kan nog wat verbeterd worden, maar verder een goed boek. Leuke personages en 2 leuke verhaallijnen maken het tot een mooi geheel.

Spanning: 3,5
Plot: 4
Leesplezier: 4
Schrijfstijl: 4
Originaliteit: 4
Psychologie: 4

Met deze eindcijfers kom ik dan uit op een mooi gemiddelde van 4 hele sterren voor Beschadigd van Ika Gerritsen!

Amanda

Nieuwsgierig? Bekijk het boek hier op Bol.com!