Posts tonen met het label rani diaz. Alle posts tonen
Posts tonen met het label rani diaz. Alle posts tonen

zondag 3 september 2023

Win het nieuwe boek van Sterre Carron

 


 Op een noodlottige nacht ontdekt Marthe het levenloze lichaam van haar vriend. Werd een spelletje soloseks hem fataal of schuilen er duistere geheimen? In paniek zoekt ze koortsachtig naar haar dochtertjes, maar haar speurtocht wordt abrupt verstoord door een vreemde man op de trap. Kan ze tijdig hulp inroepen of wordt ze zelf een weerloze prooi? Rani Diaz en haar toegewijde team worden op de zaak gezet. Wat ze aantreffen op de plaats delict tart alle verbeelding. Wanneer de eigenaar van een massagesalon op beestachtige wijze wordt vermoord, is het hek helemaal van de dam. Terwijl het aantal slachtoffers blijft toenemen, rijst de vraag: zijn de getroffenen willekeurig gekozen, of is er een sinistere connectie die hen verbindt? In een jachtige race tegen de klok zoeken de inspecteurs naar een verband. Slagen ze erin om deze gewelddadige dader te stoppen, of blijft hij of zij ongrijpbaar? Terwijl het team dieper in de zaak duikt, komen ze zelf zwaar onder vuur te liggen. De inzet is hoog en niemand is veilig in deze adembenemende thriller. 

Sterre Carron schrijft maar door; het hoeveelste deel is Fatale prikkels?

Stuur het antwoord naar Thrillerlezersblog@gmail.com ovv Fatale prikkels.

zaterdag 16 oktober 2021

Win Verdwaalde ziel van Sterre Carron GESLOTEN

 


Twee jaar na de dood van haar zoon kampt Krista Pauwels met psychoses. Ze hoort en ziet hem overal en beseft dat ze snel moet handelen om haar zoon en zichzelf in veiligheid te brengen. Het gevolg daarvan is dat de familie niet wil dat ze alleen thuis is. Op een ochtend maakt de werkster melding van een gruwelijke ontdekking ten huize Pauwels. De zaak wordt toevertrouwd aan hoofdinspecteur Rani Diaz. Als even later de bekende en geliefde huisarts Loes Luzac spoorloos verdwijnt, neemt de druk op Rani toe. Haar team wordt door elkaar geschud door de komst van een nieuwe collega. Hij krijgt niet de kans om zich goed in te werken, want de bloedstollende gebeurtenissen vragen om een snelle oplossing. Intimiderende boodschappen vanuit een onbekende hoek vergroten de stress. De speurders willen zo snel mogelijk een eind maken aan de nachtmerrie waarin ze zijn beland, maar worden voortdurend geconfronteerd met nieuwe delicten. Verdwaalde ziel is een nieuw, meesterlijk spannend boek van een van onze meest gelezen leading ladies of crime. Dat heeft alles te maken met de wendingen in de onvoorspelbare plot. Rani Diaz combineert de baan van hoofdinspecteur met een druk en chaotisch privéleven. Als lezer ben je volop betrokken bij haar pogingen om de puzzel te leggen en de misdaden op te lossen. Aan Rani en de lezer om het aantal verdachten te reduceren en de schuldigen aan te wijzen.


In de leesclub kreeg Sterre Carron haar boek 4,5 kraai. Een bijna voltreffer dus! vrijdag 15 oktober stond er een interview met haar online. Daarin wordt oa gesproken over bloemkool en rode kool met worst. Wat is daarmee aan de hand?

Stuur jouw antwoord naar Thrillerlezersblog@gmail.com ovv Verdwaalde ziel.


vrijdag 15 oktober 2021

In gesprek met Sterre Carron

 

De nieuwste Rani kreeg een 4,5

De zeventiende ‘Rani Diaz’ rolde ondertussen van de persen en nog is het verhaal van de hoofdinspecteur niet verteld.  In ‘Verdwaalde ziel’ wil de dader niet alleen het spel slim spelen, ook de emoties laaien hoog op.  Afspraak dus met Sterre Carron, om te vragen waar ze de mosterd vandaan blijft halen.

• Centraal in ‘Verdwaalde ziel’ staat de familie Larsen.  Hun leven is nauw verbonden met ijs, sneeuw, de schaatsbaan.  Wat bracht jou bij deze invalshoek?  Ben je zelf bedreven in het schaatsen? Het skiën?

Ik heb veel geschaatst en geskied, maar door het lezen van een artikel kwam ik op het idee! (vooral proloog)

• Rouw en rouwverwerking gaan als een rode draad doorheen het verhaal.  De leden van de familie Larsen, Gentil, Mo, …, ze lijden allen een vorm van verlies.  Welk verlies had het meest impact op jou?

Sowieso Mo. Ik had een nauwe band met het personage. Ik gunde haar geluk na alle tegenslagen die ze had gekend. Mo is naïef en goedgelovig en dat maakt haar, volgens mij, erg kwetsbaar.

• Verlies raast als een orkaan door het boek. Verlies ontwricht, maakt kapot.  Elk van de getroffen personages gaat er op zijn geheel eigen manier mee om.  Is dat het resultaat van veel observeren in het echte leven of stonden professionals uit het veld je bij met raad en daad?

Ik heb in mijn omgeving veel met verlies te maken gehad en lange gesprekken gehad met de slachtoffers over de impact ervan. En, inderdaad, iedereen gaat er anders mee om. Ooit was ik vrijwilliger bij de zelfmoordlijn. De gesprekken die ik daar heb gehad, zullen me altijd blijven bijblijven! ☹

• Het boek is heel intens.  De emoties spatten van de bladzijden.  In ‘Verdwaalde ziel’ wordt meer dan één personage op zijn ziel getrapt.  Was het schrijven van het boek dan niet enorm slopend voor jou, Sterre?

Uit het archief

Integendeel. Hoe meer emoties ik kan beschrijven, hoe beter het voelt. Dat klinkt misschien raar of zelfs sadistisch, maar dat is het niet. Als je mee kan voelen met je personages, kun je ze beter beschrijven en of uitdiepen. 

• Hoe houd je al die gevoelens in de hand?  Word je wel eens meegesleept daarin?

Zeker, maar eenmaal ik de laptop afsluit, kom ik terug met mijn voetjes op de grond. Ik loop niet de hele tijd te denken aan wat ik heb geschreven. Waar ik vooral over nadenk, is hoe het verhaal verder evolueert.

• Welk personage, tussen al die verdwaalde zielen, raakt jou persoonlijk het meest?

Mo (door het medelijden of medeleven dat ik voor haar voelde)

• Kan je begrip opbrengen voor de personages die vanuit hun verlies een misdaad begaan?

Een misdaad is nooit goed te praten, maar ik kan er zeker begrip voor opbrengen (Uiteraard niet voor alles). Iemand die uit frustratie of zonder motief een medemens neersteekt, daar heb ik geen begrip voor. Maar, als je jarenlang getreiterd wordt, of als er belangrijke dingen voor jou werden achtergehouden en je komt dan achter de waarheid, dan kan ik snappen dat er een bom in je hoofd ontploft. Advocaten noemen dat onweerstaanbare drang. Ik noem dat een vulkaanuitbarsting. Dat is ook door niks of niemand te stoppen.

• Je raakt gevoelige thema’s aan.  Minderwaardigheidsgevoelens of uitsluiting omwille van bepaalde uiterlijke kenmerken, de dood van een lievelingskind, interseksualiteit, … .  Zware kost verwerkt in  één verhaal.  Kwamen deze onderwerpen ‘natuurlijk’ samen in één verhaal of is het eerder het resultaat van een plan dat gerijpt is in de tijd?

Ze kwamen natuurlijk samen. Alleen moest ik erover waken dat het een geloofwaardige mix werd. Het was puzzelen.

• ‘Interseksualiteit’ is lang in de taboesfeer blijven hangen.  Misschien is het nog steeds moeilijk bespreekbaar.  Krijg je in dit verband reacties van de lezers?

Nog niet gehad, kan nog komen natuurlijk. 😊

• Is het jouw bedoeling om dit thema meer bespreekbaar te maken?

Toen ik nog als vroedvrouw werkte, was er een collega die twee baarmoeders had. Ze was drieëntwintig en kwam erachter toen ze naar de dokter ging. Ze stelde zich vragen waarom ze niet zwanger werd. Haar verdriet was zeer intens en ik heb geprobeerd haar te steunen. In een paar maanden tijd, veranderde ze van een optimistische vrouw in een zielig hoopje ellende. Dat heeft niks met interseksualiteit te maken, maar de herinneringen eraan, waren zeker de aanleiding om over interseksualiteit te schrijven. Twintig jaar geleden probeerde men dat te verdoezelen. De dokter stelde de ouders voor de keuze: wordt het een jongen of een meisje? “U moet nu beslissen, zodat we kunnen overgaan tot een operatieve ingreep.” Het nietsvermoedende slachtoffer kwam het te weten tijdens de puberteit. Beeld je in!. Je komt bij de dokter en je krijgt te horen dat je er wel als een meisje uitziet, maar dat je het niet bent.  Hij/Zij vertelt je dat je rondloopt met niet ingedaalde testikels en dat je geen baarmoeder hebt; dat je als meisje bent geboren in een lichaam met XY-chromosomen of als jongen met XX-chromosomen. Als je ouders dit voor je hebben doodgezwegen, en je komt het te weten als puber of als jongvolwassene… vreselijk…

• Jij bent medisch opgeleid.  Kreeg je beroepshalve te maken met interseksualiteit?  Kan je als professional iets betekenen voor de mensen die ermee te maken krijgen?

Ik ben er nooit mee geconfronteerd geweest. Nochtans heb ik veel bevallingen gedaan.

• Zal onze maatschappij er ooit klaar voor zijn om intersekse personen , transgender personen, kortom alle personen die niet passen in de geijkte vakjes, te aanvaarden en behandelen als ieder ander persoon, denk je?


Ik mag het hopen. Het moet maar eens stoppen om mensen in een vakje te stoppen. Als iemand zonder armen wordt geboren, is het zichtbaar en kan men meestal rekenen op begrip. Het omgekeerde is waar voor een transgender of een intersekse persoon. Hoe kan dat? Waarom is de halve wereld zo kortzichtig? Ik hoop dat mijn boek gelezen wordt als thriller, maar ik hoop ook dat er wordt over nagedacht als het de lezers het boek dichtklappen. Natuurlijk zijn er veel boeken over dit onderwerp geschreven, maar als het verwerkt wordt in een thriller, maakt het het leed alsnog zwaarder.

• Je preciseert heel vaak hoe een personage kijkt, praat, lacht, zit, … .  Ben je een auteur die vanop een terrasje de passanten gadeslaat en helpen die observaties bij het creëren van personages?

Hahaha, ik weet zelfs niet dat ik dat doe. Nee, hoor, ik observeer weinig mensen. Als iemand gaat zitten, denk ik: oké, hij of zij gaat zitten, maar hoe kan ik het kleurrijker maken. Wat doe ik als ik ga zitten? Leg ik mijn voet op mijn knie? Frunnik ik aan mijn spijkerbroek? Kijk ik de persoon, die tegenover me zit, recht in de ogen?

•  Eerder stelde je dat je wat de naamkeuze van de personages betreft, je terugvalt op lijstjes.  Ik meen toch meer te mogen zoeken achter de keuze voor de naam ‘Gentil’.  Of sla ik de bal mis?

Iemand die vriendelijk en aardig is. 😊 Is hij ook, hé! Ik vond die naam geweldig bij het personage passen.

• Met Florian waait er in het team van Rani Diaz een West-Vlaamse wind.  Waarom iemand uit West-Vlaanderen (niet dat ik wil discrimineren!:) )


Wel, Florian zal ooit opduiken als rechercheur in een nieuwe reeks. Meer ga ik niet verklappen. Het is niet mijn personage, en niet mijn reeks, maar wel van een van mijn vrienden. Zo heeft iedereen die het boek gelezen heeft, toch al kennis met hem gemaakt.

• Het eerste wat je van Florian zegt, is dat hij ‘zuinig’ glimlacht.  Vertrouw je het zelf niet helemaal, heb je zelf zo je bedenkingen en zie je wel hoe het hem vergaat in het team?

Het was bijzonder moeilijk om over hem te schrijven. Ik had wel een beschrijving van zijn uiterlijk en zijn familiale toestand gekregen, maar dat was het. Het was niet mijn personage, dus ik was heel erg op mijn hoede. Ik probeerde extremen te vermijden. Wat er me ook opviel was, dat ik heel voorzichtig was met het beschrijven van zijn gevoelens. Ik probeerde het te omzeilen.

•  Rani gooit hem zonder veel poespas onmiddellijk voor de leeuwen.  Wat dacht je, vooruit met de geit?  Zo zou jij het ook aanpakken?

Ja, zeker, ik heb een hekel aan talmen.

• Rani en haar team krijgen ook te maken met cybercriminaliteit.  Kreeg je er zelf ooit van dichtbij of van ver mee te maken?

Gelukkig niet nee.

• Sommige passages roepen geuren en … herinneringen op.  Neem nu die waar een bloemkool in de strijd wordt gegooid!  Sterre, heb jij nare herinneringen aan bloemkool met worst?

Nee, wel aan rode kool met worst. 😊  Ik lustte geen rode kool, maar ik werd zachtjes verplicht het te eten. Telkens ik weigerde, stuurde mijn vader me naar mijn kamer. Een uur later mocht ik het nog een keer proberen. Op een dag smeet ik het bord op de grond en sindsdien kwam er nooit nog rode kool op tafel. In het boek kon ik jammer genoeg geen rode kool gebruiken. Je weet waarom!

• Waarmee zou iemand met slechte bedoelingen jou onder druk kunnen zetten?

Met niks! Iemand met slechte bedoelingen komt niet in mijn buurt of kieper ik eruit. Als je bedoelt een overval of een homejacking, dan mogen ze me alles afnemen behalve mijn kinderen en mijn hond.

• Neem je na het schrijven van bepaalde scènes wel eens de proef op de som?  Ben je na de passage met de bloemkool zelf de keuken ingetrokken om met een bloemkool aan de slag te gaan?

Ik eet geen bloemkool omdat ik het moeilijk verteer. ik ga mezelf niet pijnigen. 😊 Kolen zijn niet echt mijn ding, uitgezonderd Chinese kool en broccoli.

• ‘Verdwaalde ziel’ vertelt een heftig verhaal.  Nam je de tijd om zelf even te bekomen of zit er alweer een nieuw Rani Diaz-verhaal klaar in jouw hoofd?  (overbodige vraag, uiteraard!) We laten ons graag verleiden met  een werktitel of om het even welk klein beetje informatie!

😊 De werktitel is: Gemengd vlees, maar dat wordt niet de echte titel. (En, nee,


het gaat niet over racisme.) Het thema is… sttt… iets dat je hoopt alleen in films te zien. Het is eng, maar niet vies of zo.  😊 Ik ga meestal op zoek naar onderwerpen die je bij de strot grijpen.  Dat zal deze keer niet anders zijn. RESPECT is een must voor ieder mens die op deze aardbol rondloopt, Of je nu arm of rijk bent, mooi of minder mooi, wat maakt het uit? Respect kost geen geld. Zoveel mensen die als een beest behandeld worden; Ik gruwel ervan. Het thema raakt me tot in mijn ziel. Meer wil ik er voorlopig niet over kwijt. 😉

• En ja, ik moet het van mezelf vragen: Rani weet Van Damme goed van woord te dienen.  Zal ze in de toekomst thuis ook Frederik de juiste verhoudingen laten ontdekken? 😊

Goh, ik probeer er rekening mee te houden. Frederik is in script achttien nog niet veel aan bod gekomen. Ik ben een pittige confrontatie aan het voorbereiden…  

Hartelijk dank, Sterre, dat Thrillerlezers! je alweer de oren van het hoofd mocht vragen.  En het zal je niet verbazen dat je ons alweer zo hebt getriggerd dat we met grote verwachting uitkijken naar de achttiende Rani Diaz.  Een klein stemmetje liet me al weten dat het plot nog niet helemaal klaar is met jou! 😊


Anita

woensdag 17 maart 2021

Oproep Boekvonnis met Tot nooit meer van Sterre Carron


 De nieuwe van Sterre Carron mogen wij onder de loep gaan leggen. Wij zoeken vier deelnemers die eind volgende week onder begeleiding van Jacqueline in drie weken het boek kunnen uitlezen en een recensie af kunnen maken. Tevens moet je ons en ook Sterre zelf de oren van haar hoofd afkletsen met wat je vindt en wat je wilt weten. Lukt dat jou en lijkt het je ook heel leuk? Dan mag je je aanmelden bij ons via Thrillerlezersblog@gmail.com ovv Sterre Carron.


Inhoud:

Wanneer Zaira het geluid van brekend glas hoort, spat haar luxeleven uiteen. De ontdekking van een gevaarlijk geheim dwingt haar te vluchten. Rani Diaz, hoofdinspecteur moordzaken, krijgt een onrustwekkende oproep. Aan de rand van een bos wordt een zwaar verminkt slachtoffer gevonden. De case is maar net geopend of er volgt nóg een moordpartij. Rani probeert angstvallig alle ballen uit haar persoonlijke en professionele leven in de lucht te houden, maar kan niet verhinderen dat een tsunami aan misdaden haar team overspoelt. Stapsgewijs komt de vijand heel dichtbij. Té dichtbij. Wie is in godsnaam te vertrouwen en wie speelt er een gevaarlijk spel? Tot nooit meer is een meesterlijk spannend boek van een van onze meest gelezen leading ladies of crime. Dat heeft alles te maken met de wendingen in de onvoorspelbare plot. Rani Diaz combineert de baan van hoofdinspecteur met een druk en chaotisch privéleven. Als lezer ben je volop betrokken bij haar pogingen om de puzzel te leggen en de misdaden op te lossen. Aan Rani en de lezer om het aantal verdachten te reduceren en de schuldigen aan te wijzen.

zondag 3 mei 2020

Win de nieuwe Sterre Carron! GESLOTEN

 Onlangs verscheen het 14e deel over Rani Diaz, het hoofdpersonage in de boeken van Sterre Carron. De echte fans hebben natuurlijk allang het boek in huis. Dus voor de mensen die wel eens willen weten wie die Rani Diaz is of waar de fans zoveel reclame voor maken, nu de kans om het nieuwste boek te winnen.

Eerst even waar Infinitum overgaat:

Op een nacht vindt Tess Van Ost op het zitje van de schommel in de tuin een gevleugelde zandloper. Tess schrikt want zij weet wat dit betekent…
Er is iets vreemds aan de hand met Quinn, Tess' oudste dochter. Het gedrag van het jonge meisje is de laatste tijd erg veranderd. Ze verwaarloost steeds meer haar schoolwerk en ziet er ongelukkig uit. Nog voor de mensen in haar omgeving goed en wel in de gaten hebben wat er aan het gebeuren is, verdwijnt Quinn spoorloos.
Wanneer het team van Rani Diaz wordt ingeschakeld om de ware toedracht rond de mysterieuze verdwijning van Quinn te achterhalen, botsen de speurders op een muur van stilzwijgen. Het lijkt wel alsof iedereen in het gezin geheimen heeft. Wanneer Tess' andere kinderen gevaar lopen, weet Rani dat ze door onzichtbare krachten wordt tegengewerkt. Zal ze de ware toedracht achterhalen of blijft ze als een spin vasthangen in het uitzichtloze web van geheimzinnigheden?

Een beetje vrolijke vraag vandaag zonder je door te sturen naar oude recensies van vorige boeken: we doen  een foto vraag.
Welke blogger en welke twee Vlaamse auteurs zie je op de foto? De ene auteur lijkt mij niet zo heel moeilijk.
Stuur jouw antwoord naar Thrillerlezersblog@gmail.com ovv Infinitum

Wordt wel ook even lid van de besloten facebookgroep Thrillerlezers. Besloten houdt in dat je toegelaten wordt als je je aanmeldt. Om het je makkelijk te maken is hier de link:
Groep facebook



Het boek is al onderweg naar Anja Bielaers

zondag 24 november 2019

Boekvonnis met Satya van Sterre Carron

Deze boekvonnis draait om het nieuwe boek van Sterre Carrom Satya

Waar gaat het boek over?
De Vietnamese Dien-Lien Huang groeit op in een wereld van honger en gebrek. Op haar dertiende belooft ze zichzelf plechtig dat ze die cirkel van armoede zal doorbreken. In een bar ontmoet ze op een dag de welgestelde westerse ingenieur Rudy Van Daele. Hij toont belangstelling voor haar en zij wordt smoorverliefd. Met hem zal ze het geluk vinden, dat weet ze zeker. Maar zijn Rudy en Dien-Lien wel de mensen die ze zeggen te zijn? In de buurt waar Dien-Lien jaren later woont, vindt een dronken man het naakte en verminkte lijk van een vrouw op straat. Het team van hoofdinspecteur Rani Diaz breekt zich het hoofd over het hoe en het waarom van deze misdaad. Wanneer blijkt dat de moord slechts het begin is van een snel uitbreidende cirkel van geweld, wordt het onderzoek een zenuwslopende achtervolging.
Als ook een immens populaire leerkracht van de plaatselijke basischool zich bedreigd voelt, breekt de hel pas echt los. Het onderzoek wordt een niet te stoppen race tegen de klok. De dader speelt een verderfelijk spel met de
speurders. Oude demonen keren terug. Zal Rani het monster op tijd kunnen stoppen of sleurt het hen mee in een genadeloze spiraal van moord en verderf?

De deelnemers zijn dit keer:

Dirk de Wolf
Stefanie Tijnagel Claessens
Astrid van der Helm
Wilma Hartman
Francina Eijer-Epskamp
Lies Schikan
Ilse Mertens


Wat is de mening over de cover?
Die zijn nogal verdeeld. De ene helft vind het een mysterieuze cover en mooie kleuren en de andere helft vindt het niet heel mooi.

Verwachting
Daar op Ilse na iedereen de boeken van Sterre al kent, weten ze wat zijn kunnen verwachten. Ilse was zelfs van mening dat Sterre pas de eerste stapjes zette op boekengebied.



Halverwege het lezen
Astrid
Inmiddels op blz 188 aangekomen. Ik zit vastgeplakt in het boek en doe de hele week al niet anders dan lezen!
Wat een boek heeft Sterre weer geschreven.

Wilma
Een heerlijk boek om zo na een drukke week weer bij te komen. Het spannend vanaf pagina 2 en heb zo het vermoeden dat er nog een twist aankomt....Zijn de slachtoffers wel echt zo onschuldig? Rani is wel wat sikkeneurig in dit stuk van het boek....

waarop een leuke dialoog ontstaat met Ilse:
mag ik hieruit afleiden dat Rani niet altijd zo’n kort lontje heeft? Ze heeft ook een beetje Middeleeuwse opvoedingsprincipes. Voorlopig worstel ik nog wat met haar. Maar dat betekent ook dat ze goed is gekarakteriseerd, anders zou ik dat gevoel niet krijgen.

Wilma
Ik heb nog maar een boek eerder uit deze serie gelezen dus weet het niet maar het was meer iets zoals jij zegt een beetje worsteling tussen fictie en realiteit. Ik zou als ik haar tegen kwam zeggen doe even normaal zo echt is ze. Daarom knap gedaan.

Ilse
Als nieuwkomer in de reeks heb ik het gevoel vrij vlot in het verhaal (de geschiedenis) te kunnen instappen. Ik krijg voldoende info om de belangrijke achtergrond te begrijpen en tot nu toe mis ik niets.
Het verhaal op zich vind ik leuk om te lezen. Ik vind het altijd prettig om mee te moeten denken (dus dat er vragen opgeroepen worden) en dat is zeker het geval. Echt spannend vind ik het voorlopig niet.

Lies
Ik ben een groot fan van thrillers, maar geniet ook bijzonder van het persoonlijke verhaal rondom Rani Diaz. Een vrouw met een prachtig beroep, maar ook met een privéleven waar zich de nodige moeilijkheden in voordoen. Niets loopt als een kabbelend riviertje. Op elke bladzijde spat wel iets van het papier af.
Ik ga nog een stukje verder in dit prachtige boek.

Francina
Ik ben nu op de helft. Het duurde even voordat ik erin zat maar nu kan ik niet meer stoppen.

Dirk
Ik begon schrik te krijgen maar het gaat de goede kant uit. Ik had in begin moeite om in het verhaal te komen maar zit nu aan pag. 166 en de drang om verder te lezen is er weer. Hopelijk stijgt het niveau.



Vragen aan Sterre (waaruit een aantal vragen geselecteerd)
Astrid
Ik kom net langs een treffende zin:
'Het embryo was ze groot als een framboos, dus iets groter dan anderhalve cm en woog ong 3 gram.'
Hoe bedenk je zulke treffende zinnenn Sterre Carron of gaat dat vanzelf gedurende het schrijfproces?

Sterre antwoordt
Zoals je weet was ik vroeger vroedvrouw en ik weet ongeveer hoe groot het embryo is, maar voor de veiligheid duik ik in mijn cursussen van jaren geleden en doe ik opzoekwerk via internet. Als ik dan de juiste afmetingen weet, dan kan ik verder. Ik denk dat ik de vergelijking met het framboosje zelfs gevonden heb via internet, ben niet helemaal meer zeker, maar ik denk van wel en ach, en in tegenstelling tot die koele enge autopsiezaal, mag wel iets moois geschreven worden, toch?

Jacqueline vraagt hoeveel uur per dag Sterre schrijft, aangezien er twee boeken per jaar uit komen.
Waarop Sterre vertelt dat het  ervan af hangt. "Er zijn ook dagen dat ik niet schrijf. Ik ben het meest actief tijdens de ochtend en/of de vroege namiddag. Ik schrijf nooit 's avonds of 's nachts. Een paar uur per dag, meer niet, hoor!"

Lies vraagt waar Sterre al haar inspiratie vandaan haalt, waarop de auteur een uitgebreid antwoord geeft:
" Inspiratie haal ik overal. Ik luister, observeer en vraag mezelf dikwijls af waar mijn gedachten vandaan komen. Soms heel vreemd hoor, sta ik te wachten aan een kassa en kijk ik naar mijn voorganger en dan bv begint het (wat of hoe zou zij reageren als ik haar een klap geef of als ik haar pijn doe--- lijkt wel alsof ik een sadist ben, maar eerlijk; ik ben dat niet, echt niet. Elke dag spit ik de kranten uit en zoek naar een bruikbaar element (zoals in het vorige boek over het ongeluk met duiken) en voor 'Satya' dat kan ik nog niet verklappen omdat ik dan een hele grote spoiler weggeef, maar het onderwerp intrigeerde me. Samengevat; ik haal mijn inspiratie overal waar ik ze kan vinden, ook gesprekken met vrienden spelen een hele belangrijke rol. In het boek waaraan ik nu bezig ben (of het script) spelen twee landen een belangrijke rol, namelijk Iran en Rusland en dat terwijl de speurders in Mechelen blijven.."

Ilse haakt daar op in met:
Als je dan inspiratie hebt, moet je dan ook diepgaander onderzoek naar dat thema doen? Bv. over de werking van de politie, het leven van escortmeisjes, ... Hoe pak je dat dan aan?
Het antwoord van Sterre:
Een van mijn vrienden is wetsdokter en een andere commissaris, dus moeilijk om aan info te komen is het niet + dat ik hier een kast vol boeken heb over forensisch onderzoek. Voor de overige dingen, verzamel ik moed en contacteerde ik (in dit geval )een escortbureau. Moet wel zeggen dat het niet de gemakkelijkste research was die ik ooit deed. Er zijn heel wat emails en telefoons over gedaan voor ik wist wat ik wilde weten. Research vind ik trouwens in één woord geweldig. Als ik dan gevonden heb wat ik zocht, ben ik overgelukkig.


Dan slaan de deelnemers het boek dicht en krijgen we hun mening te horen over Satya

Stefanie
Het begin van het boek neem je meteen in het verhaal, dan langzaam bouwde het op om tot een verrassend einde te komen. Ik vond van dit boek heel goed met de emoties, wat een ander persoon kan doen dat kan leiden tot daden..... De relaties onderling,...Wel minder gruwelijker dan vorige boeken, ook al kreeg ik soms de rillingen
Rani wordt heftiger ,vind ik persoonlijk. Ik vond haar minder sympathiek dan anders en benieuwd hoe het gaat zijn in de volgende boek(en).

Francina
Het duurde lang voordat ik in het verhaal zat, en dat is eigenlijk nooit gebeurd bij een boek van Sterre. Waar lag dat aan? Ik denk dat ik het weet! Ik denk dat ik een beetje ‘Rani moe’ ben. In dit deel van Sterre vond ik dat het merendeel van het boek over de problemen van Rani ging.

Tegen het eind, wanneer de ontknoping komt, wordt het even spannend en zat ik er helemaal in. Tot die tijd ging het veel over Rani en haar problemen en dat vind ik jammer, dat doet afbreuk aan het verhaal.

Astrid
Wauw wat een verhaal was dit weer! Vanaf de eerste bladzijde zat ik vastgeklonken in dit boek, en ik ben pas gestopt toen het uit was.

Dit deel had echt alles, romantiek, spanning en veel emotie. Met regelmaat liep er een traan over mijn wang en had ik een dikke keel van emotie. Het greep me aan en ik kon me helemaal herkennen in het verhaal. Je gaat zelf voor een bepaald persoon sympatie krijgen, terwijl dit eigenlijk niet zo zou moeten zijn.

Ilse ( de zogenaamde ontmaagding van Sterre Carronlezer)

Door de vele korte hoofdstukken, maar vooral ook door de opeenvolging van gebeurtenissen verloopt het verhaal snel. Toch is een echt gevoel van spanning vaak ver te zoeken. Zelf heb ik maar een keer echt op het puntje van mijn stoel gezeten.

Voor mij was het het eerste boek dat ik las uit de Rani Diaz reeks, maar ik had weinig problemen om het verhaal vlot op te boeken.

Sterre Carron heeft Rani Diaz heel goed getypeerd in het boek. Zelfs zo goed, dat ik mij soms echt ergerde aan haar.
Het plot is verrassend. De sluier werd voor mij een klein beetje te vroeg opgelicht, maar wat eronder zat had ik alleszins niet verwacht.

Lies
Van elke bladzijde spat de spanning af, maakt niet uit of het de liefde is, spanning, vriendschap, boos zijn of moederliefde, elke bladzijde raakte mij.
En dan vooral het verhaal wat in de cursief gedrukte regels wordt verteld, dat wens je niemand toe.


Wilma
Naast een razend spannende thriller spelen ook maatschappelijk thema’s/problematiek mee. Het is een boek dat naar mate het boek vordert steeds meer onder je huid kruipt, het komt heel dichtbij.

 Ik denk dat het meer toevoegt als je ze op volgorde leest, dan begrijp je misschien ook beter waarom Rani regelmatig zo ontzettend chagrijnig is. Haar humeur is zo levensecht beschreven dat ik af en toe tijdens het lezen riep, kom op zeg zij kunnen er ook niets aan doen, reageer je niet zo af.


Dirk
Satya of waarheid heeft bij mij veel emoties losgemaakt. Het begon met hoop dat het een spannend boek zou zijn. tot halfweg moeite gehad om het te lezen. Dit kan ook gelegen hebben dat het op werk ook wat drukker waren dus minder tijd. Halfweg kwam de klik en zat ik ineens op een rollercoaster en ging lezen weer vlotter.

Hoe beter de boeken hoe hoger de lat komt te liggen en dat soms een boek minder begint. Ik heb genoten van dit boek en van de boekenclub.


Twee keer een 5
Een keer een 4,5
Drie keer een 4
Een keer een 3

Opgeteld en gedeeld werd het eindcijfer:



Lieve vrienden,😊

Het alweer voorbij. Samen hebben we genoten van een mooie herfstwandeling, maar nu is de tijd gekomen om ons op te warmen voor de open haard.

Eerst en vooral wil ik Ink en mijn uitgever, Dirk Demuynck, bedanken voor de geboden kans. Jacqueline, een dikke ‘dank je wel’ om de leesclub in goede banen te leiden. Stefanieke, je hebt weer geweldige foto’s gemaakt, waarmee je ons blij hebt gemaakt.

Voor alle deelnemers: bedankt voor jullie deelname en jullie eerlijke feedback. Ook voor de vragen die jullie stelden. Er waren nadenkertjes bij 😊. Sommigen waren super enthousiast over ‘Satya’, anderen iets minder. Dat moet kunnen! Niet iedereen houdt immers van de herfst…

Er werd me de vraag gesteld om een standalone te schrijven en/of om Rani los te laten. Ik ben er (nog) niet klaar voor. Ik kan alleen schrijven over iets of iemand die in mijn hart en ziel zit, dus voorlopig loop ik verder, hand in hand met Rani…
Er rest me nog een ding: ik wens jullie uit het diepst van mijn hart een mooi en zorgeloos 2020 toe. Wees lief voor elkaar en geniet van de winter en van boeken natuurlijk. Het gaat jullie goed!

Dikke, dikke knuffel voor iedereen.

Liefs,

Sterre

Dank je wel Sterre voor je deelname in de leesclub en natuurlijk Witsand voor de beschikbare gestelde epubs en papieren boeken.









donderdag 18 januari 2018

Carta van Sterre Carron

Titel: Carta
Auteur: Sterre Carron
Uitgeverij: Witsand uitgevers
327 pagina’s

Over de schrijfster:
Sterre Carron is woonachtig in België waar zij tropische geneeskunde aan het Instituut voor Tropische Geneeskunde te Antwerpen studeerde. Zij werkte gedurende enkele jaren in Rwanda en Zaïre voor Artsen zonder Grenzen. De auteur heeft belangstelling voor forensische geneeskunde en is gespecialiseerd in oosterse spiritualiteit.
Voor het schrijven van haar debuutthriller ´Mara´van de Rani Diaz thrillerreeks (uitgave 2013) woonde zij twee autopsies bij. ‘Ik combineer de menselijke verzuchtingen en de menselijke tragiek in deze thriller. Mijn protagonisten hebben zowel hartstocht als wraakgevoelens in zich.’
In het tweede deel van de Rani Diaz thrillerreeks ´Tirtha´, raakt de gevoelige en humeurige hoofdinspecteur Rani Diaz persoonlijk betrokken bij een golf van geweld en ontvoeringen. Het brengt haar in een rollercoaster van emoties die het harde politiewerk tot een zware taak maken. (uitgave 2014). Bron: bol.com

Achterflap:
Wanneer een storm over het land trekt, wordt Saskia opgeschrikt door angstaanjagend gedreun tegen het raam. In paniek rukt ze de overgordijnen open en staat oog in oog met het bengelende lijk van haar vriendin Ytsje. Zelfmoord! De politie komt echter met een ander verdict. Moord!
Wat wil de dader duidelijk maken met de speelkaart die hij achterliet op het lijk? En wat betekent de cijfercombinatie die op de kaart geschreven werd? De Mechelse recherche zit met de handen in het haar. Van de moordenaar ontbreekt ieder spoor en het hek is helemaal van de dam wanneer er, kort nadien, een tweede slachtoffer valt... Rani Diaz’ gevoel dat dit wel eens het begin van een gruwelijke nachtmerrie zou kunnen zijn, lijkt uit te komen.

Wat ik van dit verhaal vind:
De cover van Carta is anders dan de andere boeken uit de reeks. Door de zwarte achtergrond, de mimespeler en de speelkaarten krijgt het boek iets mysterieus en donkers. Ik weet niet of ik het boek zou oppakken als ik niet wist dat het van Sterre Carron was. Ik houd namelijk echt niet van clowns of soortgelijke figuren.

Het verhaal begint als Saskia oog in oog komt te staan met haar bungelende vriendin Ytsje. Ze lijkt zelfmoord gepleegd te hebben. Al gauw komt de politie met een ander vonnis als ze de speelkaart met datum vinden. Rani Diaz wordt wederom ingeschakeld om samen met haar team deze moord op te lossen. Dan wordt er een tweede moord gepleegd en een derde en een vierde....de ene moord nog gruwelijker dan de ander. Rani en haar team doen hun best om de moordenaar te slim af te zijn en voor te komen, maar slagen daar niet echt in. Waarom legt de moordenaar speelkaarten bij zijn slachtoffers? Wat is de betekenis daarvan? En wat hebben de slachtoffers met elkaar te maken? Met die vraag worstelt Rani en dat kan ze niet uit staan.

Sterre Carron heeft met Carta wederom een pareltje afgeleverd. De zoektocht naar de dader zit vol spanning en twijfel. Rani wordt niet gespaard door haar chef en ook privé komt Rani weer voor enkele belangrijke keuzes te staan. Van begin tot einde wil je doorlezen. Wat ik extra speciaal vond, is dat de schrijfster enkele namen van haar fans heeft verwerkt in het boek. De een slachtoffer, de ander een moordenaar. Ergens lijkt het me toch heel vreemd om een beeld van jezelf te hebben terwijl je vermoord wordt.

Carta is inmiddels deel 8 van de Rani Diaz reeks. Sinds ik vorig jaar tijdens mijn vakantie de eerste zes boeken van de Rani Diaz reeks gelezen heb, ben ik enorme fan van de boeken van zowel Rani Diaz als Sterre Carron. Dit boek is geen uitzondering. Kom maar op met nummer 9!

Waardering:
Plot: 4
Schrijfstijl: 5
Originaliteit: 5
Psychologie: 4
Leesplezier: 5
Spanning: 5

Ik geef Carta 4,5 kraaien.



Leonie

woensdag 13 september 2017

Puta van Sterre Carron

Titel : Puta 
Auteur : Sterre Carron 
Uitgeverij : Witsand Uitgevers 
ISBN : 978 94 9201 186 2 


Niemand kan beter met de deur in huis vallen dan Sterre Carron. Aanlooptijd is er niet nodig. Gewoon de lezer direct in het verhaal gooien. Geen medelijden. Dat laatste geldt trouwens zowel voor de slachtoffers als voor de lezers. Zoals het de schrijfster betaamt gooit ze je in het diepe. Ze neemt je met veel genoegzaamheid op sleeptouw, zet je op verschillende zijsporen tot je hoofd zo dol draait dat je niet helder meer kan nadenken. De hoofdstukken wisselen elkaar gewillig af van perspectief waardoor je met tijden ook de moordenaar aan het woord krijgt. Opmerkelijk is dat na het lezen de dader deels op begrip kan rekenen. 


Carron schrijft boeken zoals een horloge tikt. Ze zet alle onderdelen in werking en op het juiste moment heb je de eerste klokslag die je plotsklaps wakker houdt (want ja, het is inderdaad moeilijk om Carrons boeken even opzij te leggen ook al is het ruimschoots de tijd om je ogen te sluiten) om vervolgens te wachten op de volgende klokslag die je uit je lood doet slaan. Enig verschil is dat een klok perfect afgemeten is, maar bij ‘Puta’ heeft Carron het heft in handen waarbij ze met genot genadeloos onaangekondigd toeslaat. Ditmaal tovert ze een plot tevoorschijn die menig thrillerlezer weliswaar versteld doet staan. Als je dan denkt dat alles de revue heeft gepasseerd en je denkt rustiger te mogen ademhalen, heeft Carron nog een ware climax achter de hand. Eéntje die je zó versteld doet staan waardoor de inleving zeer sterk is. Gevolg : je roept, jammert … kortom, je geeft ten volle uit luidop commentaar om het slachtoffer hulp te kunnen bieden! Wie denkt dat het de zoveelste Rani Diaz in een rij is, is eraan voor de moeite want de auteur lijkt sinds haar laatste boeken de iets meer gruwelijkere kant uit te gaan. Iets waar échte thrillerfanaten van smullen ! 


Het verhaal begint bij Manon. Wanneer haar vriendin Flore, die bij haar in de straat woont, haar afspraak niet nakomt beslist Manon om zelf even een kijkje te nemen. Ze vindt haar dood terug. Manon wordt direct aangewezen als hoofdverdachte. Wanneer er plotsklaps een andere case opduikt waarbij een boer en zijn vrouw hun leven lieten begint Rani Diaz verder op onderzoek te gaan. Iemand in de stad is op stap … op stap met moordende gedachten. Hoewel de slachtoffers geen band hebben met elkaar voelt het team dat ze ergens overheen zien. 


Zoals vanouds zorgen de bekvechterij en de conversaties in het Rani-team voor een luchtige verpozing tussen de soms wel inventieve en afschuwelijke moordpraktijken. Het blijft een aangenaam iets om de evolutie van de teamleden te kunnen volgen. Naast deze schaduwrijke momenten zijn er natuurlijk ook netelige, onderwerpen die de auteur op de voorgrond wil brengen. Voor sommigen, spijtig genoeg dagelijkse realiteit … zaken waar men voor de rest van het leven geconfronteerd wordt. ‘Speels’ plant Carron deze zware thema’s probleemloos in haar boeken waardoor je je af en toe de vraag stelt hoe jij met de situatie zou omgaan. Nogmaals, begrip voor de dader is met momenten niet veraf. 

Carron bezit de prachtige eigenschap om energie in haar boeken te brengen. Het is een kunst die niet iedereen gegund is om op een subtiele manier te spelen met woorden en situaties waardoor je de lezer na het laatste woord perplex en verweesd achterlaat in een leegte en een gegarandeerde leesdip. Hoe moeilijk is het niet om als thrillerschrijver emoties uit te lokken bij je lezers ? Gevoelens die zo sterk beschreven staan en die zich niet enkel beperken tot walging omtrent de beschreven daden, maar die ook je gevoelige snaar raken omdat de pijn van de dader èn de angst van het slachtoffer erg tastbaar is. 

Soit voor de (nieuwe) fans wordt het weer ‘eindeloos’ wachten op de 10de Rani Diaz … laat dat wachten dan maar een kunst zijn die de fans telkens weer dienen uit te oefenen. 

En voor nu … even proberen mijn hartslag terug onder controle te houden ! Nog iets waar Sterre Carron haar lezers met uitdaagt 

Ann Carol

maandag 11 september 2017

Fandag van Sterre Carron

Op de 9de dag van de 9de maande werd de 9de thriller rond Rani Diaz voorgesteld tijdens de allereerste fandag van de Vlaamse thrillerschijfster Sterre Carron.  Wie haar nog niet kent, u weze gewaarschuwd : starten met het eerste boek ‘Mara’ leidt hoogstwaarschijnlijk tot een verslaving die moeilijk te bestrijden is.
Na een aangename lunch met enkele enthousiaste medefans was het aftellen naar 13u : dè start van een wandeling doorheen de Mechelse binnenstad.  Een heerlijke tocht langsheen gebouwen en eettenten die ter sprake komen in één van de 9 boeken.  Opvallend is dat Rani en Bert naast al dat harde werken ook graag hun maag vullen.  
Met zo’n 30 medefans stonden we allen aan Café Belge ongeduldig te wachten tot we voltallig waren.  En of je nu alleen kwam of niet … Iedereen klikte wel met iemand samen, gezelligheid troef (om de kaarten van Carta nog eens boven te halen :-) )
Een korte inleiding van uitgever Dirk Demuynck en een speech van een overweldigende (en stiekem nerveuze) Sterre Carron was een mooie start vooraleer de effectieve wandeling begon.

Vanaf het moment dat we onze hoofden buiten staken begonnen de weergoden even tegen te spartelen.  Onderweg naar de kathedraal werden we gezegend met een korte, hevige regenbui.  Een kathedraal die überhaupt volgens één  van de voorgangers van ‘Puta’ eigenlijk verwoest is !

Eén van de hoogtepunten was de overhandiging van het eerste exemplaar van ‘Puta’ door Schepen van Cultuur. Ook fotograaf Erik Van Eycken sloot zich toen aan bij de groep.  Dit plein was een uitstekende kans om leuke groepsfoto’s te maken.  



Tussen het wandelen door werd er heel wat gekwetterd en afgelachen.  Af en toe werd er halt gehouden, foto’s genomen en Sterre riep telkens de longen uit haar lijf om wat info te geven.  



De eerste stops waren o.a. bij het restaurant Zorba en een broodjeszaak.  Zaken waar uiteraard Bert Simons graag een stapje binnen zet.  Als de hersencellen niet gevoed worden zal uiteraard het speurwerk tot niets leiden.  
     


En jaja, dit zijn ze dan dè koffiekoeken die gretig worden verorberd tijdens de meetings van het politiekorps.



  
Ook de school waar Rune les volgt kreeg een blitzbezoek.                                                                                              
        




Wie ‘Carta’ gelezen heeft herkent dit personage zeer zeker !   Op deze bank werden gruwelijke daden beraamt !


Onze kelen stonden na een tijdje redelijk droog (de zon scheen dan ook wel erg goed) en er werd voltallig besloten om wederom te keren naar Café Belge.  Daar werden we verwacht in een zaaltje waar we genoten van een drankje.
Een vraag die al enige tijd in Sterres hoofd broedde  was of we ‘ons’ Rani nog graag zouden zien verschijnen in haar volgende boeken.  De antwoorden hierop waren volop en luidkeels ‘Jaaaaaaaaaaaaaa’ ! Caroline vroeg zich dan weer af of het 10de boek iets speciaals zou worden, want eigenlijk is dit inderdaad wel een jubileumboek.  Suggesties voor het 10de boek waren steeds welkom, dus ik zou zeggen : bestook Sterre Carron maar volop met inventieve, lugubere, spannende, onverwachte ideeën.  De opvolger van ‘Puta’ zou omstreeks eind maar 2018 verwacht worden.  
Nog een leuk weetje is dat plannen voor het inspreken van een Rani Diaz-thriller eveneens op tafel liggen.  Nico zou het zelfs fantastisch vinden indien Sterre zelf dit boek zou inspreken, omdat er dan waarschijnlijk iets meer gevoel zou inliggen.  Tenslotte was de nieuwe ‘Mara’ zichtbaar … prachtige cover die dan ook met luid applaus onthaald werd. 

De signeersessie was een geweldige afsluiter van een fantastische 1ste fandag !  Nieuwe mensen leren kennen is steeds spannend doch leuk, gezichten achter een naam ontdekken is steeds een plezierige ervaring, maar zo’n samenkomst met mensen die éénzelfde passie of interesse hebben is toch wel top.  Je hebt direct een gespreksonderwerp en het creëert een band met elkaar.  Hopelijk dat degenen, die wegens uiteenlopende omstandigheden, niet aanwezig konden zijn toch wel een heel klein beetje hebben meegenoten van de talloze foto’s en reacties.  En ik denk dat velen samen met de thuisblijvers toch wel enorm uitkijken naar een eventuele 2de fandag … hint hint.

Ben je ook in de ban van Rani Diaz of zoals mij fan van Bert Simons of misschien van een ander personage uit Carrons boeken ?  Wil je meer info over signeersessies ?  Heb je suggesties voor het 10de boek ? Sluit je dan zeker aan bij de facebookgroep : Sterre Carrons Rani Diaz thrillers !

Ann Carol