Verwacht in september, deel 2

 13 sept

Wanneer de nieuwe minister-president de opdracht geeft om het Catshuis te renoveren, klinkt er weerstand uit verschillende hoeken. Politiek Den Haag is verdeeld, maar het hardste tegengeluid komt vanuit de activistische milieugroep Xtreme Rebellen. Tijdens hun bezetting van het Catshuis wordt een gruwelijke ontdekking gedaan, waarna het rechercheteam inclusief journalist Lyn Riley een onderzoek naar een misdaad van jaren geleden start.

Wanneer een betrokken politiek figuur overlijdt onder verdachte omstandigheden, neemt de druk op het team toe. Ondertussen moet Lyn in de nasleep van een eerder gevonden lijk in een autowrak voor eens en voor altijd afrekenen met de demonen uit haar eigen verleden. Komt de waarheid na al die jaren alsnog naar boven?

1 sept

Fenomenale psychologische spanning voor fans van Paula Hawkins, Ruth Ware en Alex Michaelides

Op de oude boerderij Two Cross Farm wonen drieëndertig vrouwen in volledige afzondering. Voor de buitenwereld is deze sekteachtige commune in nevelen gehuld. Binnen de muren gelden strenge regels en wie die niet tot op de letter naleeft wordt permanent verbannen. Wie zich bij hen wil voegen, moet al haar aardse bezittingen achterlaten – ook haar kinderen.

De zussen Celine en Pip hebben elkaar niet meer gesproken sinds de onopgeloste moord op hun zusje Vanessa, vijftien jaar geleden. Nu worden ze door het overlijden van hun moeder herenigd in hun ouderlijk huis, op een steenworp afstand van Two Cross Farm. Terwijl de zussen hun moeders spullen uitzoeken, wordt de plaatselijke politie geconfronteerd met een nieuwe moord. Net als vijftien jaar geleden wordt het lijk van een vrouw gevonden, ruw verminkt door een tatoeage van twee kruisen. Alles wijst op een verband met de vrouwen van True Cross Farm, maar die zijn allerminst van plan hun geheimen prijs te geven.

18 sept

Je bent al jaren met haar getrouwd. Maar ken je haar echt?

Christian en Leonora zouden gelukkig moeten zijn. Ze hebben een droomhuis met uitzicht op de fjorden en een zoon die gezond is verklaard na een lang ziekbed. Maar ze hebben ook geheimen. Rancune, eenzaamheid en onvervulde verlangens maken hun huwelijk kapot.

Als Leonora haar man betrapt met een andere vrouw, stelt ze hem een ultimatum: hij verbreekt de affaire, of zij geeft hem aan bij de politie. Want Leonora weet hoe Christian de peperdure behandeling van hun zoon heeft betaald. Christian ziet nog maar één uitweg: hij moet van Leonora af. En dus stapt hij in zijn busje, rijdt naar haar vaste hardlooproute en rijdt haar dood. Maar als Christian trillend van schok thuiskomt, zit Leonora gewoon op de bank. Wie heeft hij zojuist aangereden? En wat gebeurt er als zijn vrouw erachter komt wat hij van plan was? Eén ding is duidelijk: niets kan hem voorbereiden op de hel die op het punt staat los te barsten.

7 sept

Op een eiland voor de oostkust van Zweden wordt een jonge man naakt en verward aangetroffen in een bos. Sanna Berling wordt erbij geroepen. Ze is net aan een nieuwe baan begonnen, als lokale politieagent in een klein dorp, en wil eigenlijk nooit meer aan zware misdrijven werken. Maar als de man zwaargewond blijkt te zijn en ter plekke overlijdt, wordt ze met tegenzin betrokken bij een nieuwe moordzaak.

Samen met Eir Pedersen duikt Sanna in de nieuwe zaak, en al snel ontdekken ze dat het ogenschijnlijk rustige dorpje duistere geheimen herbergt en een broedplaats is van angst, wantrouwen en geweld. Tegelijkertijd wordt Sanna achtervolgd door dramatische herinneringen aan drie jaar eerder, toen een tiener een reeks geweld­dadige moorden pleegde en daarna spoorloos verdween.

5 sept

Opnieuw uitgebracht ivm bioscoopfilm.

Een geliefde klassieker en de inspiratie voor de Hollywoodfilm A Haunting in Venice

Op een Halloweenfeestje pocht Joyce, een norse dertienjarige, dat ze ooit getuige is geweest van een moord. Wanneer niemand haar gelooft, stormt ze boos weg. Maar binnen enkele uren wordt haar lichaam gevonden, nog steeds in het huis, verdronken in de grote zinken emmer bedoeld voor het appel happen. Het is aan beroemde detective Hercule Poirot om tijdens de duisterste en spookachtigste nacht van het jaar de échte kwade aanwezigheid te ontdekken die verantwoordelijk is voor deze gruwelijke moord.

28 sept

Amber probeert al haar hele volwassen leven zoveel mogelijk afstand te houden van Baltimore, de plek waar ze opgroeide. Ze staat daar bekend als de ‘gala-mama’ omdat ze haar baby zou hebben vermoord op de avond van het schoolgala, nadat haar date Joe Simpson haar in de steek had gelaten om achter een ander meisje aan te gaan. Maar wanneer Amber zich door omstandigheden gedwongen ziet terug te keren naar de stad, realiseert ze zich dat ze een tweede kans heeft – als ze maar uit de buurt van Joe blijft. Hij is nu een succesvolle vastgoedontwikkelaar en is getrouwd met plastisch chirurg Meredith.

Het probleem is dat Amber niet bij Joe uit de buurt kan blijven. En Joe vindt het steeds moeilijker Amber te negeren. Langzaam worden de twee onherroepelijk naar elkaar toe getrokken. Als Joe aan Amber vraagt hem te helpen met iets ondenkbaars, gaan ze uiteindelijk een grens over die ze al die tijd probeerden te vermijden.

8 sept

Een razendsnelle thriller met duizelingwekkende plotwendingen, die je in een keer wil uitlezen.

Op een regenachtige ochtend rijdt Julia gehaast door het donker over de autoweg naar een belangrijke werkafspraak, als plotseling een persoon midden op de weg staat. Remmen is te laat en ze rijdt in volle vaart op het slachtoffer in. Tot grote afschuw van Julia blijkt de man op slag dood, waarop ze wordt aangehouden door de politie.

Algauw blijkt dit tragische verkeersongeluk slechts het begin van een reeks schokkende gebeurtenissen, die het leven van Julia volledig op zijn kop zetten. Wanneer diep weggestopte herinneringen uit haar jeugd worden losgewoeld, besluit Julia op zoek te gaan naar antwoorden. Ze is vastbesloten de complexe waarheid boven water te halen, zelfs als dit betekent dat haar eigen leven op het spel komt te staan.

26 sept

Erin werkt als archeologe in Naturalis in Leiden. Ze vindt niets fijner dan aan de hand van oude botten de geschiedenis te laten herleven. Het leven lijkt haar toe te lachen, helemaal nu ze zich net verloofd heeft.

Charlotte is patissier in Orleans. Taarten zijn haar passie en ze heeft het ambacht van banketbakker zo onder de knie dat ze mag meedoen aan de belangrijkste wedstrijd op haar vakgebied.

In Milaan tekent Max de mooiste jurk uit zijn werkend leven als modeontwerper. Hij hoopt dat deze jurk het spektakelstuk zal zijn op de catwalk bij de komende fashionweek en dat de hele modewereld naar adem zal happen.

Dan wordt Erins geluk ruw verstoord door de plotselinge dood van haar adoptiemoeder. Haar moeder heeft niet de kans gekregen Erin te vertellen over De lijst. De lijst die Erin, Charlotte en Max ongewild dichter bij elkaar brengt en waarvan de gevolgen dodelijk zullen zijn...

Magma – Carina van Leeuwen

 

Drie jaar nadat er uit een kanaal in België een autowrak met daarin een lijk wordt opgevist, wordt het lichaam pas geïdentificeerd als de vermiste leraar Roger van Merle. Van Merle werd jaren geleden vals beschuldigd van betrokkenheid bij de vermissing van de dochter van een politicus.

Als gevolg op de commotie over de late identificatie wordt er in Den Haag een nieuwe coldcase-team opgericht dat zich bezig moet gaan houden met oude vermissingszaken. Aan dit nieuwe team wordt journaliste Lyn Riley toegevoegd die een kritisch artikel schreef over de vermissing van de 18-jarige Sasha. Dit meisje verdween vrijwel tegelijkertijd met de dochter van de politicus maar in tegenstelling tot dit meisje dat gezond teruggevonden werd, werd er amper naar Sasha gezocht.

Lyn heeft zo haar eigen methodes om informatie boven water te krijgen. Er is echter iemand die niet zit te wachten op de feiten die gevonden worden. En wat heeft Lyn zelf te verbergen?

 

Dit boek is de eerste kennismaking met journaliste Lyn Riley, en smaakt zeker naar meer. Het boek eindigt niet voor niets met het zinnetje ‘Wordt vervolgd’ na een spannende epiloog. Ik moet eerlijk zeggen dat die epiloog eigenlijk pas maakte dat ik een volgend deel wel wil lezen. In de rest van het boek bleef voor mij het personage Lyn Riley namelijk nog wat te oppervlakkig. Er worden wel kleine hints gegeven dat haar vroeger iets is overkomen, maar die aanwijzingen vond ik tot aan de epiloog nog wel wat magertjes.

De coldcase waar het in dit verhaal om draait is boeiend maar niet echt heel spannend. Wel kun je merken dat Carina van Leeuwen veel inside informatie heeft over opsporingsmethodes. Ze werkt zelf namelijk als Inspecteur en forensisch specialist bij de politie Amsterdam. De technische details die ze in dit boek heeft verwerkt maken het verhaal enorm geloofwaardig. Tegelijkertijd vond ik ook dat dit af en toe de vaart een beetje uit het verhaal haalt.

 

Toch vond ik het een aangenaam lezende thriller. Carina van Leeuwen heeft een prettige manier van schrijven en dat het verhaal zich voor het grootste deel in Den Haag afspeelt en je daarmee een beetje de sfeer meekrijgt van onze politieke hoofdstad geeft het net iets extra’s. En na de epiloog waarna ik eindelijk wat meer te weten kwam van het hoofdpersonage zeg ik: kom maar op met het volgende deel!

 

3,5 kraai

 

Jolanda

Op tv: Graf zonder naam

Het is al even geleden, maar op woensdagavond 31 augustus 2016 was het tv-programma Graf zonder naam te zien. Het programma wordt gepresenteerd door Kees van der Spek. Carina van Leeuwen is te zien in het tv-programma omdat zij bij de afdeling Cold case te Amsterdam werkt.

Het verhaal gaat over een onbekende man die is overleden in een lift in een gebouw in Amsterdam. Na autopsie blijkt dat de man meer dan 50 bolletjes cocaïne in zijn lichaam had. Een van deze bolletjes was geknapt waardoor hij is overleden. Hij had niks bij zich, geen legitimatie of andere papieren.

Carina heeft onderzoek gedaan met haar cold case team om deze onbekende man geïdentificeerd te krijgen. Ze legt uit dat uit onderzoek naar de samenstelling van de cocaïne is gebleken dat deze waarschijnlijk ergens uit Afrika afkomstig is. Aangezien de man een Afrikaans uiterlijk heeft, wordt er hierdoor van uitgegaan dat hij ergens uit Afrika vandaan komt. Ze hebben een opsporingsbericht geplaatst op een speciale pagina waar veel mensen vanuit Afrika of van Afrikaanse afkomst op kijken. Zo krijgen ze een paar weken later een e-mail vanuit de Afrikaanse gemeente in Amsterdam met hierin een kopie van een verlopen paspoort van een man uit Nigeria. Bij vergelijking van de foto’s zou het een match kunnen zijn, maar omdat het ook om een vervalsing kan gaan loopt het spoor dood. De afzender van de e-mail blijkt niet bereikbaar. Hiermee houd ook het optreden van Carina op in het programma.

Kees gaat verder op onderzoek uit en weet uiteindelijk familie van de man te traceren in Benin en besluit hierheen te reizen. Hier aangekomen blijkt de oom van de overleden man diegene te zijn die de kopie heeft gestuurd naar iemand binnen de Afrikaanse gemeente in Amsterdam. Het verhaal wordt vanaf hier alleen maar vager en vager, want zijn familie weet niet dat hij overleden is. De oom vertelt een heel raar verhaal. Eenmaal in Nederland aangekomen weet Kees de man die de e-mail vanuit Nederland heeft doorgestuurd naar de politie, te traceren. Hij is geschokt om te horen wat de oom van de overleden man allemaal heeft beweerd en vertelt dat hij juist zwijggeld heeft ontvangen. Aan het einde van het verhaal blijkt uiteindelijk dat de oom van de overleden man hem heeft aangezet tot drugssmokkel en het nu probeert te verdoezelen.

Leuk dat Carina namens het cold case team aanwezig is in het programma, ze deed het goed. Al vond ik wel dat ze haar meer aan het woord hadden mogen laten. Ook was het leuk geweest als ze, nadat de man geïdentificeerd was, nog even waren teruggegaan om een reactie te vragen op de bevindingen. Er had meer ingezeten dan er nu uitkwam.

Amanda

Genieten

Terwijl de regen de toeristen van het eiland spoelt, maak ik mijn zoveelste ochtendwandeling tijdens ons weekje Schiermonnikoog. Wat is het toch heerlijk om elke ochtend, voor het kraaien der kemphanen, even mijn gedachten te laten wegwaaien door de aflatende wind die het eiland de hele week al in gijzeling houdt. Een moment van bezinning, reflectie of gewoon gedachteloos voor me uitstaren - wat is het toch fijn om af en toe even nergens aan te hoeven denken.

Zittend op een verweerd houten bankje, uitkijkend over het wad. In de verte manoeuvreert de eerste veerboot van de dag zich langs de zorgvuldig uitgezette boeien die de vaargeul markeren. De boot laveert van bakboord naar stuurboord, alsof het elk moment beschoten zou kunnen worden. Door de ruwe zee lijkt het alsof de overtocht een eeuwigheid duurt. Een nieuwe lading toeristen zet voet aan wal. Landrotten die eens per jaar aan het drukke stadsleven ontsnappen en hun rust vinden in de eenvoud. Terug naar de natuur, geen druk verkeer, geen verkeersopstoppingen, geen werk, geen gezeik. De parkeergarage in Lauwersoog staat vol, met auto's en geparkeerde zorgen. Bij terugkomst wordt de draad wel weer opgepakt, nu even niet.
De Waddenzee heeft zich ver teruggetrokken, de zeilboten in de jachthaven hangen strak aan hun touwen. Enkele zeebonken laten hun ongeschoren gezichten uit de patrijspoorten hangen, zo te zien speelt de wind niet alleen met de landrotten. Zelf hing ik al met een groen gezicht over de reling toen de veerboot nog aangemeerd lag in de haven. De overtocht duurde maar drie kwartier, het kon niet snel genoeg gaan.
Nadat de boot al zijn passagiers heeft uitgespuugd, loopt de boot alweer vol met mensen die het eiland moeten verlaten. De stemming is bedompt. Onder begeleiding van de twee lokale politieagenten lopen de mensen teleurgesteld de plank op en nemen plaats aan een van de tafeltjes, weemoedig naar buiten kijkend. Van willen kan toch geen sprake zijn, wie wil dit eiland nu vrijwillig verlaten?

Ik ga verder met mijn wandeltocht en volg het grintpad over duin en door bos. Het pad is een mengsel van bitumen, schelpen en fijn grint. Een gedeelte hiervan bevindt zich ondertussen in mijn schoenen. Twee roofvogels - het ontgaat mij wat voor soort roofvogels, alles groter dan een huismus is voor mij een roofvogel- jagen op klein grut dat zich schuil houdt in het bos. In de hoop dat ik niet per ongeluk wordt gezien als lekker hapje - geen verder commentaar- vervolg ik mijn weg door een klein bos. Een wirwar aan bladerloze bomen, omgevallen of rechtopstaand, gaan gebukt onder de nog steeds stevige bries. Het gebulder van de branding die door de wind op de kust wordt gebeukt is zelfs te horen in het bos. Plots schiet er voor mijn voeten iets over het grintpad. Het kleine beestje ziet zijn kans schoon om de roofvogels een loer te draaien en gebruikt mij als dekking om aan de andere kant van het pad te komen en in het struikgewas te verdwijnen. Verward staken de vogels hun jacht.
Heel af en toe kom ik iemand tegen; joggend, fietsend, de hond uitlatend, bij het passeren begroet ik iedereen vriendelijk. Dit houd ik de eerste twintig mensen nog wel vol, hoe verder ik kom hoe minder respons er is. Al die vriendelijkheid is ook wel wennen, voornamelijk dat je terug begroet wordt. Heel vreemd.

Tijdens het wandelen dwalen mijn gedachtes af, het zou kunnen dat ik teveel boeken lees - bestaat dat?- of omdat ik gewoon een fantasierijke geest heb, maar regelmatig ontvouwen er zich kleine verhaaltjes in mijn hoofd; een achtergebleven fiets op een duin, twee verlaten kinderschoenen bij het vliegerfestival, een gruwelijke ontdekking tijdens de wekelijkse braderie, die ene man die toch wel erg fanatiek protesteert tegen de ophanden zijnde boringen naar olie. Misschien kijk ik toch iets teveel naar Midsomer Murders. Voor de zekerheid maak ik maar zoveel mogelijk foto's van dit soort taferelen, inspiratie voor later.

Mijn pad wordt opeens versperd door een stel koeien, die mij net zo verbaasd aankijken. Rustig grazend bekijken ze beide kanten van het grintpad, hun terrein afgebakend door een rooster in de weg. Zelfs op een eiland zijn er hekken, roosters en elektriciteit nodig om de natuur in te perken. Op mijn ongemak loop ik tussen de koeien door en stap over het rooster. Zo komt de natuur wel heel dichtbij.

Na een onvoorziene 11,5 kilometer wandelen stap ik de vakantiewoning weer binnen, doe mijn schoenen al kreunend en steunend uit en vul de container met half Schiermonnikoog. Mijn medereisgenoten zijn ondertussen ook wakker, sommige al een tijdje, en vermaken de kleinsten onder ons en ook de kinderen. Voldaan laat ik me op de bank zakken met een fles water en Nachtvlinder van Carina van Leeuwen.
Genieten.

De vakantiekoffer van Carina van Leeuwen

De zomer heeft me min of meer overvallen. Nachtvlinder, mijn derde boek alweer, was klaar, lag in mei in de winkel en daarmee was het ineens zomer in het land. En…ik heb tijd om er van te genieten want deel 4 van Unit Plaats Delict is nog niet in de maak. 

Dus tijd voor vakantie en lezen…ware het niet dat ik de zomers gewoon doorwerk en mijn vakantie voor en na het seizoen plan. Maar wel eindeloos  (nou ja , gevoelsmatig dan) veel tijd om te lezen, dus waar te beginnen?

Fysieke boeken blijven het lekkerst; voor de liefhebbers hoef ik dat niet eens toe te lichten; die geur, het bladeren, het openvallen van het boek omdat je hem/ haar toch wat verder hebt opengevouwen, ook al geeft dat een lelijke kreuk in de rug en zo kan ik wel even doorgaan. Maar ook; het gewicht en wat laat ik thuis om nog maar een extra boek in mijn koffer mee te nemen want stel….niets meer te lezen! Nachtmerrie! Dan maar een paar bloesje minder mee en tussendoor wassen en die fijne wandelschoenen blijven thuis, dan maar een blaar.

Maar nu…de mogelijkheden van de E -reader, wat een luxe. Maar liefst 1200 boeken heb ik nu bij me, altijd en overal. Allemaal op een apparaatje van een paar gram. En als er maar regelmatig een stekker in de buurt is- en je je snoertje niet bent vergeten- dan is het leesgenot eindeloos. 
Nu ben ik al twee dagen bezig om door al die titels te scrollen en kan maar niet kiezen.

Ik ga jullie tips maar eens bekijken…

Fijne zomer!

De vakantiekoffer van Alex

29 juli en dan zit het er weer op.

Dan begint eindelijk mijn vakantie. Twee weken lang helemaal niets doen. Mijn wederhelft heeft dit jaar maar een week vakantie, dus ik mag mezelf een week lang vermaken. Met andere woorden, bankhangen, tv-kijken, X-boxen en lekker niets doen. Niet aan werk denken of andere verantwoordelijkheden die het hele jaar om aandacht schreeuwen.

Op de planning staat dan nog wel de tuin aanpakken en troep opruimen, maar dit staat niet hoog op het prioriteitenlijstje.

De echte vakantie begint eigenlijk een week later, op 5 augustus. We gaan dan voor de derde keer naar mijn favoriete eiland, in Nederland dan; Schiermonnikoog. In korte tijd ben ik behoorlijk verliefd geworden op dit stukje aarde. Of ik er zou willen wonen? Ik denk het niet, het moet wel speciaal blijven.

Mijn favoriete vakanties bestaan eigenlijk aan plaatsen die vrij weinig met warm weer te maken hebben; Nederland, Noorwegen, Schotland. Ik heb Spanje een paar keer een kans gegeven, maar mijn idee van vakantie bestaat niet uit twee weken lang op een laken naast het zwembad van het hotel. Ik woon 5 kilometer van het Katwijkse strand, het is alweer een paar jaar terug dat ik daar vrijwillig op het zand in de zon heb gelegen. Overigens gaat de hagelslag en pindakaas wel overal mee naartoe, ik wil best in een ander land verblijven maar het moet wel een beetje als thuis voelen.

Ik wil ook niet al teveel moeite doen eigenlijk in een vakantie. Echt avontuurlijk ben ik niet, het klinkt wel leuk maar mij teveel moeite. Doe mij maar gewoon een appartement of huisje in plaats van een tentje in de bergen. Een beetje een luxebeest ben ik wel.

Ook wil ik wel wat zien van de omgeving. Een museum hier en daar, culturele uitspattingen, beetje winkelen en veel wandelen. Klinkt wel als veel moeite en druk, maar toch een enorm verschil met de dagelijkse sleur. Even tijd voor mezelf pakken in de hectiek. Op een bankje naast een bunker op een eiland, luisteren naar het ruisen van de zee terwijl ik lees of schrijf. Zalig. Schiermonnikoog, ik kan er wel aan wennen.

Ieder geval gaan de volgende boeken mee. Ik hoop tijd en rust te vinden om ze uit te lezen.

Carina van Leeuwen - Nachtvlinder

Ian Rankin - Tooth and nail

Lisa Williamson - The art of being normal

Alex

winactie Carina van Leeuwen met Nachtvlinder

We hebben een mooie actie met het nieuwste boek van Carina van Leeuwen.

In een nachtclub in het chique Bezuidenhout overlijdt een prostituee na het snuiven van witte heroïne. Voor de kust van Scheveningen vissen de opvarenden van een vrachtschip uit Panama een dode duiker uit het water. Hij heeft geen handen meer, geen voeten, en waar zijn gezicht zou moeten zitten, bevindt zich een gapend gat. Op het terrein van een vakantiepark in Kijkduin vindt een explosie plaats. Tussen de puinhopen van een van de villa's wordt het lichaam aangetroffen van een man. Op zijn telefoon staat een afscheidsboodschap.

Drie schijnbaar op zichzelf staande gebeurtenissen. Totdat forensisch rechercheur Renee Spaan ontdekt dat er een verband bestaat...

Wil jij kans maken op 1 van de 3 exemplaren van dit boek, dan mag je een mail sturen naar Thrillerlezersblog@gmail.com met daarin het antwoord op de volgende vraag:
Natuurlijk waren wij bij de boekpresentatie van Nachtvlinder in Den Haag. Zoals altijd maken wij altijd een verslag van het feestje. Het verslag kan je via onderstaande link lezen:
http://thrillerlezers.blogspot.nl/2016/05/boekpresentatie-nachtvlinder-carina-van.html

Wie reikte het eerste exemplaar uit aan Carina?

Koud Spoor - Carina van Leeuwen

Carina van Leeuwen werkte jaren als operatieassistente in ziekenhuizen in binnen- en buitenland voordat ze in 1991 naar de politie Den Haag overstapte. Na enkele jaren in de uniformdienst werd ze een van de eerste vrouwelijke forensisch rechercheurs. Ze maakte deel uit van het evaluatieteam (commissie Posthumus) in de Schiedammer Parkmoord en was betrokken bij het identificatieproces na de vliegramp in Tripoli. Sinds 2006 werkt ze als forensisch coördinator in het Cold Case team van politie Amsterdam.

(bron:www.carinavanleeuwen.nl)

Het verhaal

Terwijl een hittegolf het land teistert worden in Den Haag, verspreid door de stad, vuilniszakken gevonden met afgezaagde lichaamsdelen erin. Wie het slachtoffer is, is onduidelijk. Tegelijkertijd krijgen forensisch rechercheur Renee Spaan en haar collega’s te maken met de dood van de zonderling Ewoud Ravensberger. Omdat er twijfels zijn over de doodsoorzaak, wordt er sectie verricht. Het lijkt een tragische, maar verder onopvallende zaak, totdat Renee een lugubere ontdekking doet die alles volledig op zijn kop zet.

Maar wat Renee tijdens die lange, hete zomer misschien nog wel het meest bezighoudt, is een zaak die 25 jaar oud is. Wat is er precies gebeurd op die dag dat haar vader, die ook bij de politie zat, betrokken was bij een inval in een XTC-laboratorium? Hoe is hij precies om het leven gekomen? En waarom wil iemand koste wat het kost voorkomen dat Renee zich in deze zaak verdiept?

(bron: https://www.awbruna.nl/boek/koud-spoor/)

Omslag

Een donker steegje met de contouren van een schimmig figuur, in stijl met Vuurproef. Een prima passende cover.

Wat ik er van vond

Het tweede deel van Unit Plaats Delict. Niet direct een vervolg op deel 1 maar ook goed te lezen als je Vuurproef nog niet gelezen hebt (wat ik zeker kan aanraden wel te doen). Als lezer van Vuurproef vond ik het wel wat vervelend lezen omdat er veel herhaling zat in de achtergronden van Renee Spaan die ook al in Vuurproef ter sprake kwamen, maar begrijpelijk als je dit een op zichzelf staand boek ziet.

Koud Spoor is alweer van een hogere kwaliteit dan Vuurproef, in mijn ogen.

Dit lichamelijke puzzelstuk is pakkend geschreven en mag het stempel literaire thriller zeker dragen. De innerlijke strijd die Renee Spaan met zichzelf, en haar vriendin, voert is aangrijpend en zorgt dat je in tweestrijd zit of je haar nu aardig moet vinden of niet. Tussen de lichaamsdelen door wordt nog een persoonlijke Cold Case behandeld die sommigen in haar omgeving zenuwachtig maakt, waarbij ik iets meer mijn twijfels had over de geloofwaardigheid waarop dit aangepakt werd. De manier van schrijven is te vergelijken met Vuurproef; een hoofdverhaal met een verhaallijn ertussen voor de extra spanning, de morbide humoristische wijze waarop de collega's zo nu en dan met elkaar omgaan en een kijkje in de forensische keuken, maar veel beter. De spanning mag wat mij betreft nog wel wat opgeschroefd worden.

Ik ben erg benieuwd naar deel 3.

omslag: 4

plot: 4

leesplezier: 5

spanning: 3

schrijfstijl: 4

Conclusie: 4 sterren

Alexander Roessen

Nieuwsgierig? Bekijk het boek hier op Bol.com!

3 juni feest op twee verschillende locaties voor thrillerfans

Op donderdag 2 juni a.s. is de enige echte Avond van het Spannende Boek, waar de Gouden Strop en de Schaduwprijs uitgereikt gaan worden. Nu zijn er weinig geluksvogels die naast uitgeverijen en auteurs daar aanwezig mogen zijn. 

Waanders te Zwolle

Voor het plebs organiseren Sander Verheyen en boekhandel Paagman te Den Haag een avond voor de gewone thrillerlezer. Lief natuurlijk. Paagman was trouwens onlangs de eerste boekhandel van de maand in april. Wat vast toeval zal zijn geweest en niets te maken heeft met de avonden die daar door Verheyen georganiseerd worden. Paagman is natuurlijk een best leuke boekhandel, maar volgens vele kenners zijn de boekhandel in Zwolle en die in Maastricht ver uit de mooiste twee.

Verheyen heeft zijn vriendenboekje doorgeploeterd en daar de vaste kern thrillerauteurs eruit geschud. Als ik vantevoren een lijstje namen had moeten geven dan hadden daar zeker Ross, Hartman, Den Hollander en Den Tex opgestaan. Gelukkig heeft Walter Lucius net een boek uit en stort die zich op de promotie van zijn boek en zal dus plaatsnemen in een panel onder de bezielende leiding van Loes den Hollander. Zij zal in gesprek gaan over het schrijven zelf.
Het interview met de schrijver van het geschenkboekje Vector, Simon de Waal wordt door Hebbans thrillerexpert Vink afgenomen. Bij dat interview zal ook de winnaar van de Gouden strop aanschuiven. Grote kans dus dat Michael Berg daar bij zal zijn. 

Als interviewer mis ik in het lijstje wel de naam van Peter Kuijt. Als iemand in Nederland een expert op het gebied van thrillers is, dan is het Kuijt wel. En wat ik ook mis, is The guest of honour die lands grootste boekensite altijd in zet.  Fitzek zorgde voor flink wat extra bezoekers vorig jaar bij Paagman. Maar misschien komt er vlak voor 3 juni nog een aapje uit de mouw en komt er een grote naam op het affiche. We kijken er naar uit wie er bij komt.
Voor wie wil gaan: het is geheel gratis.

Op hetzelfde moment geeft trouwens Carina van Leeuwen een van haar geweldige masterclasses in Boekhandel Van Stockum. Deze locatie is vlakbij Boekhandel Paagman. Wij van Thrillerlezers hebben al twee keer mogen genieten van het talent van Carina van Leeuwen om op een geweldige wijze over haar werk te vertellen. Gratis toegankelijk en een echte aanrader.

Daar ben ik weer...

Niet dat u iets gemist heeft hoor. Vorige week had ik niet zo vreselijk veel te vertellen en dan kun je het misschien beter opsparen...misschien he?

Even terug naar gisterenavond (het is nu zondagmiddag, 13:17 uur). Ik ging het echt niet doen. Echt niet. Geen haar op mijn hoofd die eraan dacht om het te doen. Serieus. Ik had ook helemaal bedacht dat ik dan naar zolder zou gaan en daar achter mijn pc recensies zou tikken, want manlief en oudste dochter zouden het wel doen namelijk. 

Naar het Eurovisie Songfestival kijken. 

Ik ging overstag. En niet omdat ik de muziek nou zo geweldig vind (alles behalve), maar als je dan in een chat zit met acht teamleden met elk hun eigen kijk op het Songfestival, meer op Twitter kijkt dan naar de televisie EN kijkt naar de BBC (want Graham Norton is gewoon wel top in tegenstelling tot Jan Smit en die ander, die waren om te huilen), dan is het nog te doen. Twitter was hilarisch. Echt waar, je kon me opvegen af en toe. Ge-wel-dig. Jochem Myjer, Prinses Beatrix, Annet de Jong en Eric Corton, bedankt! En in de chat was het ook gewoon heerlijk toeven. Die winnares snap ik niet. Onbegrijpelijk. Maar goed, ik ben geen expert. Ik vond de inzending van Georgië zeer ok, maar zoals ik al zei, ik ben geen expert. 

Van de boekpresentatie van Carina van Leeuwen heeft Yfke al uitgebreid verslag gedaan, dus dat laat ik achterwege (ahum). Ik was nog nooit bij die Paagman (Fred) geweest. Wat een geweldig mooie boekwinkel. Prachtig. Ik ben niet eens overal gaan kijken, want het gevaar dat er iets blijft plakken loert altijd om het hoekje en het gevaar was daar erg groot. Ik ga zeker weten weer eens terug en dan uitgebreid rondsnuffelen. Nog een lekker taartje eten in het café daar. Of twee. 
De boekpresentatie was hartstikke leuk, maar Carina van Leeuwen is gewoon hartstikke leuk. Als je in de gelegenheid bent om eens een van haar masterclasses te bezoeken, DOEN. Echt, je krijgt er geen spijt van. 

Qua lezen ben ik niet heel veel meer opgeschoten. Ik heb Killer Country van Mike Nicol uitgelezen en mijn nog-te-lezen-stapel is gegroeid met Schaduwvechters van Walter Lucius, Handschrift van de duivel van Donald Nolet, Het isolement van Chantal van Mierlo, Het vervloekte huis van Lydia van Houten en Een verdiende dood van Peter Swanson. Ik kom tijd tekort. 
Vooralsnog ben ik begonnen in De vlinder en de storm van Walter Lucius, als aanloop naar het volgende deel, Schaduwvechters. Dan zit ik helemaal in het verhaal en kan ik in een moeite door. De eerste 50 bladzijden zijn al echt heel erg goed, dat belooft wat!

Aanstaande donderdag ga ik naar Bol.com voor een high tea met Paulien Cornelisse, ook leuk! En aanstaande zaterdag is er een lunch/borrel in Utrecht met het team en Olga Hoekstra, Jennefer Mellink en Diana Ruwaard (van Hal). Heeel veel zin in!

De eerste leesclub is al van start gegaan en de eerste bijdragen van de deelnemers druppelen binnen. Ik ben heel benieuwd hoe dit zich verder gaat ontwikkelen! Ik ben er heel trots op dat we dit mogen doen! De leesclub voor het boek van Joyce Spijker gaat ook binnenkort van start en wie weet wat er nog volgt... ;-) 

Fijne week allemaal!

Miriam 

Boekpresentatie Nachtvlinder - Carina van Leeuwen op 3 mei 2016

Naar sommige boekuitjes kijk je stiekem meer uit dan andere. Met bijna het hele team van Thrillerlezers naar een boekenuitje gaan, in een prachtige boekhandel (Paagman FRED), om naar Carina van Leeuwen te gaan kijken en luisteren: dat is zo’n uitje.

Voor degenen die haar nog niet kennen: Carina van Leeuwen werkt voor de politie Amsterdam als Inspecteur/Forensisch Expert in het Team Review en Cold Case. Haar thrillerserie Unit Plaats Delict speelt zich af in de wereld van forensic Renee Spaan van het Haagse politiebureau Donumstraat. 

Eerder zijn al Vuurproef en Koud spoor verschenen en afgelopen dinsdag was de officiële presentatie van Carina’s derde boek, Nachtvlinder.

Enkele teamleden zijn al vanaf een uur of vier bezig zich geestelijk voor te bereiden op deze avond met koffie, thee en koekjes in het Kicking Horse café. Wegens werk en draakjes (eigenlijk ook werk) komen Miriam, Alex en ik pas na zessen aankakken. Wanneer de boekpresentatie officieel begint om 19.00 staat de ruimte vol fans, belangstellenden en collega’s van Carina (aan hun uniformen te zien) en het feest kan beginnen.

Carina wordt geïntroduceerd door Steven Maat van de AW Bruna Uitgevers: 

“Carina kwam zeventien minuten geleden naar me toe en zei: Jij gaat mij introduceren.” ... dus. Breed grijnzend staat Carina zelf erbij – ze zal Steven goed genoeg kennen om te weten dat hij dit prima kan, maar het is toch behoorlijk grappig. Steven vertelt in zijn ‘spontane’ intro hoe Carina met haar derde boek Nachtvlinder nu toch wel een serieuze auteur lijkt te worden, terwijl alles eigenlijk begon als een grote grap. Terwijl het eerste boek in 3,5 maand geschreven (en in anderhalf jaar herschreven) werd, duurde de totstandkoming van Nachtvlinder ongeveer 3,5 jaar. Doordat het echte leven er steeds tussen kwam, voor Carina en voor Steven, kwamen

ze met Nachtvlinder ook nog eens in tijdnood, waardoor tot nu toe ook nog geen moment was geweest om het eerste exemplaar van Nachtvlinder officieel uit te reiken – dus doen ze dat nu.
Carina, die nog net niet geblinddoekt naar binnen geleid werd, ziet haar kersverse boek nu echt voor het eerst. “Is ze niet mooi?” zegt ze meer dan eens vanavond, stralend. En: “Deze is een beetje kleiner dan de anderen – net als ik!”

Het woord is dan aan Carina. Ze moet zelf nog even warm draaien, zegt ze. “Dus als ik iets dubbel vertel, komt het niet door de drank.” We nemen het maar voor waarheid aan (stel je voor dat er toch wodka in dat ‘glas water’ van haar zit).
Van dat moeten warmdraaien is weinig te merken. Terwijl Carina vertelt waar ze zoal mee bezig is geweest in het afgelopen jaar (#rechercheursleven, #auteursleven) vliegen de citaten en foto’s je om de oren, vergezeld van Carina’s scherpe, grappige commentaar.

Vervolgens wordt het publiek getrakteerd op een echte Carina van Leeuwen mini-masterclass, inclusief PowerPointpresentatie. Niet alleen interessant voor de thriller fan omdat er veel informatie wordt gegeven over forensisch onderzoek; Carina heeft een geweldig gevoel voor humor. (op haar site, www.carinavanleeuwen.com, staat een overzicht met toekomstige masterclasses, voor de liefhebber)

Vanavond krijgen we de masterclass Met de Unit Plaats Delict naar de Plaats Delict (PD), en leren dat de plaats delict zich niet beperkt tot de plek waar een lichaam is gevonden, dat de unit op de plaats delict bezig is met het veiligstellen, vastleggen, onderzoeken en interpreteren van sporen, en dat er veel verschillende soorten sporen zijn: Delict-gerelateerde sporen, directe en indirecte sporen, sporen die bewijs tegen een verdachte vormen of deze juist uitsluiten, en sporen met reconstructiewaarde.

Tussen de informatie door vertelt Carina over haar persoonlijke ervaringen, altijd met een vette knipoog. Ooit kwam ze bijvoorbeeld sporenonderzoek doen bij een huis waar was ingebroken. Om een beetje sympathie te tonen zei ze: “Nou nou, ze hebben wel huisgehouden.” Waarop de bewoonster antwoordde: “Ze zijn alleen boven geweest, hoor.” Gênant!

Waarom niet iedereen mag meekijken op de plaats delict is eigenlijk vrij logisch; het heeft te maken met de privacy van het slachtoffer, contaminatie en het zorgen dat daderkennis niet in de handen van omstanders valt (dat kan tot een valse bekentenis leiden).

En dan nog de vergelijking ‘CSI versus Realiteit’. Wat is nou het verschil?
De tv ruik je niet – en de acteurs lijken ook niks te ruiken, hoe erg de staat van ontbinding ook is!

Een ‘9 tot 5 mentaliteit’ kun je in dit vak wel vergeten – vandaar dat zij altijd een bammetje met pindakaas in de koelkast heeft liggen, dat ze mee kan grissen als ze plotseling wordt opgeroepen. En met zo’n beschermend wit pak naar de wc gaan, dat is ook best lastig. Zo maakte ze een keer in België mee dat de hele ME al door dezelfde Dixie was geweest tegen de tijd dat zij eindelijk haar apenpak uit had. Pfoe. Een Dixie op de laatste dag Lowlands zal er niks bij zijn, denk ik.

De masterclass is klaar en nu mogen we vragen stellen. Zo leren we dat de reacties van Carina’s collega’s op haar schrijfaspiraties erg positief zijn; dat ze voor haar werk heel veel gehad heeft aan haar ervaring als OK-assistent; dat humor (naast de liefde) heel belangrijk voor haar is en je het zonder niet volhoudt in dit vak, maar dat je dingen ook zeker niet weglacht; dat dit vak je een diep respect voor het leven bijbrengt en je leert te relativeren; dat ze les geeft aan de Universiteit Amsterdam en dat forensisch onderzoek mede dankzij de televisie zo populair is geworden. Ze ziet onder de studenten vooral veel vrouwen.

Bij het signeren blijkt dat Carina een uitstekend geheugen heeft; eerder herkende ze Juul van haar masterclass bij Scheltema vorig jaar, ook Alex herkent ze nu van gezicht: “En je naam begon met een A, toch?” Wauw. Ik herken mijn collega’s niet eens in de tram. Alex vraagt haar nog snel even of ze al smetvrees heeft ontwikkeld. Dat is niet het geval, maar als ze een collega zonder handschoenen ziet werken, denkt ze wel: ‘Jouw gebakje sla ik volgende keer even over.’

Heel sportief laat Carina de hele groep nog even met haar poseren voor een foto.

Wat een vrolijk, energiek mens is het toch! Wanneer we allemaal hebben geproost op Nachtvlinder en ons gesigneerde exemplaar hebben bemachtigd, begeven we ons langzaam richting uitgang, waar we Steven tegenkomen met twee boeken onder zijn arm (o.a. Het ABC van Annie MG), want “als je bij een boekhandel bent, moet je een boek kopen, vind ik”.

Dat vind ik ook.

Yfke Brandhout

Wist je dat...Carina van Leeuwen

Over het plegen van de perfecte moord kan vertellen

Rechercheur cold cases is
Al 25 jaar met haar vrouw is en er 130 mee wil worden

Zichzelf een prinsesje vindt zoals ze behandeld wordt

Na een drukke dag thuis komt, eten krijgt en weer uren ging schrijven

Heel anders is dan de hoofdpersoon uit haar boek

Ooit een hond had die alleen koffie met melk dronk

Haar hond alleen patat lustte als er mayo overheen zat

Vaak moet lachen over aparte berichtgeving als bijvoorbeeld "Rechercheur blaast villa op". 

Een meesterverteller is op een podium

Masterclasses geeft over haar werk en je deze echt eens moet bezoeken

Net haar derde boek Nachtvlinder uit heeft

Haar boek Nachtvlinder helaas de laatste van een serie is.