Wat leest Ink?

Ik ben het boekje Dertig dates cadeau aan het lezen. Geen thriller nee, maar ook geen chicklit. De schrijfster heeft werkelijk voor haar verjaardag aan alle vrienden en familie een date gevraagd. Zo kreeg ze 31 papiertjes met naam en telefoonnummer. Grappig om te lezen hoe het haar elke keer vergaat, maar ook boeiend hoe ze tussendoor beschrijft hoe in 2016 een vrouw met vele dates als een regelrechte slet gezien wordt. En men in de omgeving erg bang is dat ze over zal blijven.

Ik had ook kinderboek Hotel de grote L ( zo heet het echt) van Sjoerd Kuijper gelezen. Wat heb ik gelachen en wat kwam ik veel zinnen tegen die ik zo in Quote plaatjes kon zetten. Echte aanrader dit boek.

Met Alex en mijn favoriete agent was ik ook nog naar Amsterdam getreind, waar Max van Olden zijn nieuwe boek gepresenteerd werd. Leuk relaxed was het in het gebouw van Ambo|Anthos. Ik zat er nog even met knalrode konen op een gegeven moment. Tijdens de speech van Max richtte hij voor de hele zaal mensen eerst het woord tot Marlen Beek-Visser, vervolgens tot Pjotr Vreeswijk en ten slotte tot mij. Echt, ik glim nu nog. Mooie woorden over de site die mij nog steeds trots laten glimmen.
Het boek van Max heb ik al eerder gelezen. Het gaat over een man die 20 jaar lang verbitterd rond loopt om wraak de nemen op de moordenaar van zijn zoon.
Helaas was het op een maandagavond en daardoor moesten we weer op tijd terug naar de trein. Het voorstel om nog even lekker wat te drinken in een kroeg moesten we overslaan.
De trein reis duurde een uur langer dan gepland dus ik kon wel lekker lezen.

Samen met een oud klasgenoot ben ik Moonlight in het filmhuis gaan kijken. Het filmhuis toont films die wat trager maar vooral vaak mooier en ontroerende zijn als de doorsnee films. Deze film toont drie fases in het leven van een homoseksuele man in een achterbuurt. De drie fases worden gespeeld door drie verschillende acteurs. Er wordt subliem geacteerd. Maar na afloop wisten we niet goed wat onze mening was.

In een avond las ik zaterdagavond nog het boek van Jef Rademakers Moef ga ga. Een roman. Ik vond er niks aan. Heb hem wel uitgelezen.

Het wordt tijd voor een vette thriller. Ik ben nu nog aan het rondkijken welke het gaat worden.
Leuke plannen heb ik, naast dikke 30 uur werken trouwens. Ik ga uit eten met twee dames die ik leerde kennen tijdens het sollicitatiegesprek van mijn huidige baan. We noemden ons de drie musketiers. Sleepten elkaar door het studeren en trainen heen. We mochten starten in de baan. De andere twee zijn inmiddels gestopt. Helaas. In toevallig gezamenlijke pauzes konden we even sparren of mekkeren hoe rot we het hadden. Tijdens het etentje ben ik nog de enige die mag mekkeren. Vind ik dan.
Ook nog een filmpje pikken. Ik heb namelijk een filmabonnement voor 4 maanden gewonnen. Vrienden hebben mij getagd bij een actie en zodoende mag ik alle films gaan kijken die ik wil. Helemaal niet vervelend.

Voor nu: veel leesplezier voor een ieder. Mocht je een goede tip hebben, dan hoor ik hem graag.

Houdoe, Ink

De leesweek van Amanda

Ik ben eens aan het bedenken wat ik de afgelopen week gedaan heb, maar ik kan het niet verzinnen eigenlijk. Door personeelstekort (waar is dat nou niet) werk ik momenteel heel erg veel waardoor er verder weinig tijd overblijft. Ik had dan ook nog weer het geluk dat ik tijdens mijn vrije dagen ziek thuis zat en dus ook niks kon doen. Wel hebben we in de spaarzame vrije uurtjes nog wat klusjes in en om huis gedaan. Zo is mijn boekenkamer verhuisd omdat we die nu willen gaan opknappen, dus ik heb al mijn boeken weer eens in mijn handen gehad ;-)

Ik zou eigenlijk afgelopen vrijdag naar het interview met Lars Kepler in de Verkadefabriek gaan, kaartjes waren al gekocht, maar dat werd helaas afgelast vanwege te weinig animo! Zo jammer!! Ik had daar echt zin in..

Maar goed, ik heb in die tijd dat ik ziek was en mijn spaarzame vrije uurtjes nog wel wat kunnen lezen in ieder geval. Zo was ik in mijn vorige leesweek nog bezig in het tweede deel van Michael Katz Krefeld, deze is al ruimschoots uit. Leuk tweede deel en ben benieuwd naar het derde deel, De sekte, deze ligt ook al te wachten, maar andere boeken hebben nu even voorrang!

Daarna ben ik begonnen in Alle middelen toegestaan het tweede deel in de Leona-serie van Jenny Rogneby. Spannend boek, beetje over de top op sommige punten en ze komen regelmatig wel goed weg. Wel goed in elkaar gezet en ik vind die Leona wel een lekker eigenzinnig mens. Zo corrupt als dat ze groot is en ze weet de schijn heel goed hoog te houden! Ik heb mij hier prima mee vermaakt en mijn recensie zal binnenkort op de site verschijnen.

Hierna ben ik begonnen in deel 1 van de Jeremy Jago-serie van Melissa Skaye. Een fantasy YA/jeugdserie. Heeft wat weg van Harry Potter (in de verte). Ik ben ondertussen al een aardig eind op weg in dit boek en ik vind het wel interessant. Ik ben erg benieuwd welke avonturen Jeremy nog met zijn vriendin gaat beleven. Onderhoudend en spannend fantasy-verhaal. Zodra ik hem uit heb komt mijn recensie uiteraard ook op de site te staan!

Hierna hoop ik heel erg in de nieuwste van Börjlind te mogen gaan beginnen. Ik ben echt fan van hun boeken en ben zo benieuwd naar het vervolg met Olivia Rönning en Tom Stilton!

Volgende keer meer!!

Groetjes,

Amanda

Daniëlle telt de bladzijdes...

1111....

Het aantal bladzijdes dat ik afgelopen week heb gelezen....1111 ( een beetje afgerond om het mooi neer te zetten). Dit aantal bestond uit drie boeken.

De worsteling zoals ik al vorige week aankondigde met het dikke boek Bling Bling (527pag) heb ik overwonnen. Het boek zelf heeft ervoor gezorgd dat het géén marteling werd. De korte hoofdstukjes, de niet al te ingewikkelde schrijfstijl, het telkens op een ander plek aanwezig zijn met het verhaal, een goed doordacht uitgewerkt plot, alles klopte in dit voor mij (te) dikke boek. Toch zal het voor mij nooit een hobby worden om me telkens met zo een joekel in handen te zien zitten.

Gelukkig had ik de combinatie met het boek Syrië zien en sterven, want in bed was Bling Bling een beetje te zwaar. Syrië zien en sterven, het derde deel van de Erica Steen serie (ik heb de eerste twee niet gelezen), is een verhaal waarbij haar man Tom op missie wordt gestuurd naar Turkije, maar dit blijkt niet te kloppen. Als hij dan opeens vermist raakt, ligt er maar een opdracht voor Erica: hem levend weer terugvinden. Een voor de hand liggend verhaal in deze tijd met terreur en verderf richting die landen. Dus ook dit boek was goed te lezen, maar kreeg bij mij niet het wauw gevoel.

Het ultieme wauw gevoel kreeg ik wel afgelopen zaterdag toen ik met mijn kids naar ons vaste reiskantoor gingen om daar onze vakantie te boeken voor de zomervakantie. Een heerlijk gevoel nu al te weten dat we over 6 maanden, 17 dagen lang de 6S serie weer gaan mee maken....Sun, Sea, Sand, Siësta, Sangria ....Spain ?

Oké dat geregeld te hebben was er weer tijd voor een nieuw boek. Na De vreemdgangers van Rob Oostveen kwam er begin dit jaar zijn nieuwe boek Wraak uit. Was wel benieuwd hoe deze me ging bevallen aangezien ik het vorige graag gelezen had. En ik moet zeggen, deze ging als een speer. Het is dan niet een thriller thriller, maar de titel verraadt het al, een boek vol wroegingen, chantage en haat. Echt een boek dat je oppakt en in één ruk uitleest, ik heb er in ieder geval van genoten.

En nu is er werk aan de winkel, want de recensies moeten nog geschreven worden!

Oh ja, mijn volgende boek ligt al klaar, Het hart van het kwaad van Luca d'Andrea. Een debuutje.

Tot de volgende keer!

Daniëlle

En Leontine leest gestaag door..

Na het uitlezen van Kleine zwarte leugens van Sharon Bolton, moest ik heel even bijkomen. Ik was (en ben nog) erg onder de indruk van het eind. En omdat ik niet direct tijd had om de recensie te schrijven, wilde ik eigenlijk niet in een nieuw boek beginnen. Net alsof verhaallijnen dan door elkaar heen gaan lopen. Ik kan dat dus niet makkelijk onderscheiden. Ik moet erover nadenken en gelijk neerpennen wat ik denk, anders wordt het niet wat ik wilde.

Maandag was ik lekker een dagje vrij. Tenminste, vrij van het werk. Roan was lekker naar school, en ik hoefde ’s ochtends alleen maar boodschappen te doen. De rest van de tijd tot 12.00 uur kon gebruikt worden voor de recensie. Ideaal! Maar terwijl ik door de paden van Hoogvliet liep en bedacht wat we de komende dagen gingen eten (waarom had ik niet online besteld, net als anders?), hoorde ik ping ping. Inki op de app van Facebook. Of ik tijd had om binnenkort ook een stukje te schrijven over mijn favoriete boeken? Gelijk maakten mijn hersenen overuren. Oh deze was leuk, en oh ja, toen ik klein was. Bla bla bla. Jullie snappen het...toen ik thuis kwam, was ik de helft van de boodschappen vergeten! Maar aan het eind van de dag was er wel een recensie, een stukje over het favoriete boek én een nieuwe leesweek geschreven. Laten we zeggen dat dit komt doordat ik een enthousiaste nieuweling ben. 

Ik ben wel begonnen aan In naam van de vader van Toni Coppers. Ik kende de schrijver totaal niet en toen ik de cover zag, dacht ik meteen aan een soort Godfather-achtige setting. Ik was dan ook huiverig toen voorgesteld werd om van dit boek een recensie te schrijven. Toch sta ik overal voor open! En blijkt de hoofdpersoon een vrouw te zijn. Niks maffia dus ;-) De schrijfstijl is prettig. Makkelijk leesbaar en er gebeurt gelijk iets. Maar mijn hemel, dit was niet mijn ding. Ik heb langer over het boek gedaan dan normaal. Ik vond het op sommige momenten gewoon saai. Maar daarover meer in de uitgebreidere recensie.

En wat nu? Volgende week komt het nieuwe boek van Lars Kepler uit. En veel van onze teamleden zijn razend enthousiast. En dan moet dit nieuwe broekie dus gewoon opbiechten nog nooit iets gelezen te hebben van Lars Kepler. Sterker nog, ik noemde Lars een “hij”. Inki bombardeerde de boeken daarom tot verplicht leesvoer. En Miriam gaf aan dat ik haar boekenkast echt wel mocht komen plunderen. We zullen zien! Ik ben in boek één begonnen: Hypnose. Tot nu vind ik het heel prettig lezen, al komen er wel heel veel namen in voor die ik nu nog echt niet kan onthouden. Dat Zweeds is toch lastiger dan Engels hè?

Na de eerste Lars ligt er nog wel een ander boek op mij te wachten: Waar is ze? van Alex Marwood. Ik ben hier ook heel erg benieuwd naar, ook zijn niet alle recensies die ik lees heel positief. Gelukkig heb ik mijn eigen mening en gaan we dus gewoon lekker lezen!

Maar mensen, wat vind ik het leuk om deze stukjes voor jullie te schrijven en teamlid te zijn. Ik heb nu al zoveel boeken gelezen die ik normaal niet zo snel zou pakken. Ik ben iemand die snel voor het bekende kiest, en nu moet ik wel. Natuurlijk hebben we wel enige inspraak in wat we wel en niet lezen (Ink zal ongetwijfeld ontkennen), maar ik vind het eigenlijk best leuk om in het onbekende te duiken.

Tot volgende week!

Liefs,

Leontine

De actieve leesweek van Bianca

Goh…ik moet eerlijk bekennen dat ik een productieve leesweek achter de rug heb. Je zou bijna zeggen dat ik verder helemaal niets gedaan heb, maar dat is minder waar.

Ik heb me onder andere buiten mijn eigen werk om nuttig gemaakt met het helpen van mijn man die zijn online webwinkel gaat uitbesteden. Alles tellen en inpakken en dinsdagavond met het hele gezin de voorraad naar beneden brengen zodat het woensdag opgehaald kon worden.

Tussendoor natuurlijk best nog tijd om wat te lezen, en ik ging gestaag verder met de Britt Franken serie van Heleen van der Kemp.

Deze week dus alle drie de voor mij nog te lezen delen verslonden, elk deel is afzonderlijk te lezen maar ik ben, zoals jullie inmiddels allemaal wel weten een serie nerd en in dit geval werd ik weer op mijn wenken bediend. Elk deel wordt beter en beter, Heleen van der Kemp is er wat mij betreft in geslaagd om de problemen en onderwerpen die onze maatschappij beïnvloeden op perfecte wijze te verwerken in bizar spannende thrillers. Alle boeken spelen zich af in Nederland en verwijzen naar gebeurtenissen die we ons allemaal kunnen herinneren omdat ze op ons netvlies staan. Vooral het Zinloos Geweld zet je weer met beide benen op de grond.

Ik wil daar verder niet teveel over verklappen, maar als je houdt van realistische thrillers met voldoende aandacht voor het persoonlijke leven van onze agenten, zijn deze boeken zeker iets voor jou. Voor de liefhebbers nog even de volgorde: Blond 15, Afrekening, Onschendbaar en Bijwerking is haar tot nu toe laatst verschenen thriller met Britt Franken in de hoofdrol.

Het weekend stond in het teken van onze jongste aanmoedigen tijdens haar voetbalwedstrijd en het op peil houden van de sociale contacten met vrienden, altijd gezellig.

Ik start zondag nog in een nieuw boek maar daarover volgende week meer…

Bianca

Vergaderen en lezen met Daniëlle

Mijn week heeft in grote lijnen bestaan uit vergaderingen, bijeenkomsten en besprekingen. Als OR-lid van DSM Geleen, mijn werkgever, hebben we af en toe een bijeenkomst waarbij alle OR-leden van DSM Nederland bij elkaar komen. Deze keer reisden we af naar Papendal, de dochterorganisatie van het NOC*NSF. Dinsdag was de aftrap en waar we vervolgens van de ene vergaderruimte naar de andere vergaderruimte verhuisden.
Workshops over WOR, assertiviteit in een vergadering, conflictbehandeling en mindperformance kwamen voorbij.
Een kookworkshop met als doel gezond eten (alsof we daarop zaten te wachten, not) en als afsluiting heerlijk aan de bar wat sparren met de andere OR-leden. En dit de volgende dag op herhaling.

Gelukkig vond ik tussen deze hectiek een mooi plekje in een hoekje om me snel even terug te trekken in mijn nieuwe boek. Witte Raaf van Bram Dehouck lag in mijn handen. En als ik je ga vertellen hoelang ik hier al om had zitten zeuren.....had hem al in Antwerpen bij de boekenbeurs willen kopen. Dus vanaf dat moment stond hij op mijn lijstje. Maar nu eindelijk dan, ik kon beginnen. En sjee wat had ik al snel een bloedhekel aan die Nick Farkas! Helaas werd mijn lezen dan toch aldaar verstoord en moest het boek weer aan de kant. Nu inmiddels wel al aan het einde toegekomen en tja ik denk dat ik me teveel had verheugd en dan valt het soms wel eens een beetje tegen. Recensie verschijnt binnenkort op onze website.

Oh ja en daar lag nummer twee van mijn lijst (ja, ik heb ze genummerd gekregen in welke volgorde ik moet lezen :-)). Of zou ik toch stiekem beginnen aan nummer drie. Drie is het boek Syrië zien en sterven, ben niet zo een liefhebber van die Oostbloklanden oorlogsboeken maar het is een relatief dun boekje, 270 bladzijden en als ik dan naar nummer twee kijk, het boek Bling Bling met een pagina-aantal van maar liefst 527, nou dan wordt het kiezen er niet makkelijker op. Dus de oplossing gewoon in allebei begonnen. In de hoop dat ik ze voor het einde van de week allebei uit heb.

Diamonds are a girls best friend ...

Daniëlle

Amanda's leesweek

Wat een heerlijkheid is het om niet meer bezig te moeten zijn met je studie! Wat een tijd en vrijheid heb je dan ineens weer zeg, zalig! Ik heb ook gewoon weer eens een hele dag op de bank kunnen hangen met een boek zonder dat er steeds zo’n stemmetje in je hoofd zeurt “Je moet nog aan je huisweeeerk, je moet het dan en dan klaar hebben..”! Helemaal fijn!

We zijn nu in huis begonnen met wat te klussen, beetje laminaat leggen en wat schilderswerkzaamheden en zo. Dat is er vorig jaar met de verhuizing niet van gekomen.

Ik was weer verder gegaan in Ontspoord van Michael Katz Krefeld en deze heb ik ondertussen ook uit. Lekker boek, niet extreem spannend maar wel een goed verhaal. Gaat over Thomas Ravnsholdt, een rechercheur die met verplicht verlof is. Waarom hij met verlof is wordt ook wel redelijk duidelijk, hij lust namelijk wel heel graag een biertje en een shotje. Dit drinkgedrag komt, helaas voor hem, voort uit een vreselijk drama. Hij wordt gevraagd om op zoek te gaan naar een meisje die 2 jaar geleden is verdwenen, dit doet hij met behoorlijke tegenzin. We komen terecht in de donkere krochten van de prostitutie in Zweden en omstreken.

Ondertussen ben ik over de helft van het tweede deel met Thomas Ravnsholdt in de hoofdrol, namelijk Afgezonderd. Thomas is nog steeds met verlof en betwijfeld of hij ooit weer terug zal gaan naar zijn werk als rechercheur. Naast de hoofdstukken met Thomas, komen er ook hoofdstukken voorbij van vroeger uit Berlijn, voor de val van de muur. Tot nu toe een interessant boek, ik ben benieuwd waar het mij gaat brengen.

Daarna staat er weer een nieuw boek op de planning, namelijk Alle middelen toegestaan van Jenny Rogneby, het tweede deel met politie-inspecteur Leona Lindberg in de hoofdrol. Zo’n twee jaar geleden het eerste deel De teerling is geworpen ook gelezen en dat vond ik een spannend en leuk boek. Ik ben benieuwd wat Leona deze keer meemaakt en of ze weer alle regels aan haar laars lapt.

Nou dit was het weer voor deze week, volgende week weer nieuwe boeken!

Groetjes Amanda

Ann las ook!

Wat las ik in januari en heb ik nog boeken gekocht/gekregen? Nu kan ik heel snel de vier boeken opnoemen die ik gelezen heb en de foto’s van de boeken die ik heb aangeschaft dan wel gekregen en dan is het einde stukje.

Beeeeetje saai ook, al zit vast niet iedereen te wachten op mijn uitgebreide versie van ‘Wat las ik’, want dan komt ongetwijfeld mijn kitten Flea weer om de hoek kijken. Ik kan daar serieus wel wekelijks een column over schrijven, want het is me er eentje ;-) Don’t worry, dat ga ik niet doen. Ik heb namelijk nog last van een (kuch) ‘writer’s block’. Ik zet het tussen aanhalingstekens, omdat je voor het hebben van een writer’s block een writer moet zijn en dat ben ik niet. Ik ben een verhalenverteller…en vertellen gaat me nog steeds wel aardig af…alleen het daadwerkelijk op ‘papier’ zetten, daar schort het nog aan. Columns…nah…recensies…ik krijg al kramp in mijn vingers als ik er aan wil beginnen…faalangst…want wat als het een k*trecensie is…terwijl ik het juist zo goed bedoelde. Laat maar…denk ik dan. Ik stort me wel op het lezen…

Zo komen we weer bij wat ik afgelopen maand aan boeken las. Ik ben sinds september bezig met het lezen van de Midnight Breed serie van Lara Adrian, fantasythrillerachtige boeken met een licht erotisch tintje…maar de actie overheerst. Deel 1 las ik in het Nederlands, maar ben bij deel 2 overgegaan op het Engels, dat las stukken prettiger. Inmiddels ben ik bezig in deel 13 Bound to Darkness. Nog 3 boeken in deze serie te gaan. Geloof het of niet, ze hebben er zelfs een kleurboek voor volwassenen van…die ga ik niet kopen, dat vertel ik maar vast. Ik las afgelopen maand uit deze serie: Crave the Night, A Touch of Midnight en Tempted by Midnight.

Gelukkig las ik ook nog een ander boek ;-) Ik was enorm blij dat ik mocht meedoen met de leesclub van Nirwana, het nieuwe boek van Terrence Lauerhohn. Helemaal niks ten nadele van alle vrouwelijke schrijvers (ik realiseerde me net dat ik de afgelopen jaren zowat alleen maar boeken las die geschreven waren door vrouwen), de schrijfstijl van Terrence was een verademing…even wennen…een bladzijde of zo…en toen zat ik er vol in. Het verhaal speelt zich af in de toekomst, is rauw, grimmig en, zonder al te veel te verklappen, niet echt vrolijk. Ik genoot van de schrijfstijl, van de grimmigheid…en had visioenen van het oude Berlijn, de serie Gormenghast, met een vleugje Middeleeuwen en een snufje Christiane F. Dat ik in de week dat ik het boek las een darmvirus had heeft er misschien wel toe bijgedragen dat ik de grimmige scènes heel levensecht voor me zag…als je net als ik even toe bent aan iets anders is dit boek zeker de moeite van het lezen waard.

Tot zo ver de boeken die ik las…Huize K is ook nog boeken rijker geworden in januari. Ik had nog een boekenbon en die brandde in mijn portemonnee, dus daar ben ik wat aan gaan doen. Ik toog naar Paagman op de ‘Fred’ (voor Hagenezen en Hagenaars de afkorting van de Frederik Hendriklaan). Voor mij is dat toch dé boekwinkel van Den Haag, niks ten nadele van de andere boekwinkels. Ik kocht er As in tas van Jelle Brandt Corstius, Alsjeblieft van Toon Tellegen en in de sale kocht ik Onzichtbaar van Natasza Tardio en toen was mijn bon op.

Tijdens de inauguratie van Trump won ik het boek Echte barkeepers heten Henk, van Marja West. Ik heb haar debuutroman/thrillermeteenlach Uitgeteld ook gelezen en dat vond ik een geweldig boek, een heerlijke mix van Roald Dahl met een vleugje Sweeney Todd overgoten met een dikke laag van de zwarte humor van Marja West zelf…een vette aanrader!

Februari is één dag oud en ik heb nog niet gelezen vandaag, dat ga ik nu snel doen…tot de volgende maand!

Ann

De leesweek van Leontine

Zo, dat was me het weekje wel. Je hebt gewoon van die weken dat je heel veel dingen moet, alsof alles in één week gepland moet worden. Nou, zo’n week was deze week.

We begonnen zaterdags nog heel rustig hoor. Zoonlief had zijn 2^e zwemles en ik heb bedacht dat ik dat uurtje gewoon eens lekker ga gebruiken om met een kopje thee te gaan lezen.

Vol goede moed begon ik in Kleine zwarte leugens van Sharon Bolton. Nu heb ik eigenlijk bijna een hekel aan boeken in de ik-vorm. Sommige mensen zweren erbij, ik vind het echt drie keer niks. Ik houd meer van de conversatievorm zoals ik dat noem. Net alsof je een gesprek aan het volgen bent. Maar goed, het was een recensieboek, dus die gooi je niet even zomaar aan de kant. En daar was ik toch wel blij om merkte ik later in de week.

Op zondagmiddag nemen mijn man en ik de week vaak even door. Wanneer ben jij thuis? Heb je vergadering deze week? Enzovoorts, enzovoorts. Wat bleek? Elke avond was er wel iets. Of ik was weg, of mijn man was weg. Nou, tot zaterdag dan hè? Gelukkig komen deze weken niet al te vaak voor.

Een drukke week is niet heel bevorderlijk voor mijn leeskwantiteit. Zeker bij een boek waar je je koppie erbij moet houden. Maar ik raakte toch in de ban van dit prachtige verhaal. Je kind verliezen lijkt me echt het ergste wat er is. En als dat dan veroorzaakt wordt door je beste vriendin, wauw! Ik zou serieus niet weten wat ik gedaan zou hebben. Nou ja, waarschijnlijk niets strafbaars, want ik ben echt het braafste meisje van de klas.

Op woensdag moest ik ongeveer nog 100blz. De laatste 100blz van het verhaal van Rachel. Helaas moesten de drukste avonden van de week nog komen. Op donderdag ga ik altijd naar de Weight Watchers. Ja, ik ben te zwaar…..niet een paar kg, maar eigenlijk nog 15kg. Dus dat “uitje” heb ik uitgebreid met het zijn van assistente. Dan moet je wel hè? En heb ik iets meer stok achter de deur dan als je dat niet doet. Tijdens het praatje heb ik nog wat bladzijden gelezen, maar of dat nou zo ideaal was?

Op vrijdag stond er een etentje gepland met vriendinnen. Super gezellig. Ik heb nog pijn in mijn buik van het lachen. Maar van lezen komt dan eigenlijk niets. Gelukkig voor mij is zaterdag mijn uitslaapochtend. En omdat ik gewoon echt niet kan uitslapen, heb ik daar mijn uitslaap-, c.q. leesochtend van gemaakt. En jawel, er was voldoende tijd om het boek echt helemaal uit te lezen.

Wat een ontzettend gaaf einde van een prachtig boek. Over verdriet en schuldgevoel, over machteloosheid en onschuld.

Deze week heb ik maar één boek gelezen. Ik ga nu beginnen aan In naam van de vader van Toni Coppers. Ik heb nog nooit iets gelezen van hem, dus ik ben heel benieuwd. Ook weer zo’n boek dat ik op basis van de cover nooit zou pakken. Ik dacht echt dat het een mannenboek was. Tot ik zag dat de hoofdpersoon een vrouw was.

Tot volgende week!

Leontine

Hee wie hebben we daar?

Hallo allemaal,

Ik weet niet of jullie mij gemist hebben maar hier ben ik weer. Ik deed alleen nog de felicitaties van de jarigen in de facebookgroep, maar verder was ik niet actief voor het blog. Dat had natuurlijk een reden (o.a. het overlijden van mijn lieve schoonmoeder).

Nu ben ik herstellende van een zware operatie en het gaat goed. Ik heb 3 januari een gastric bypass gekregen (maagverkleining). Na een jaar was het eindelijk zover: screening, voorbereiding en wekelijks naar de Obesitas Kliniek en dan ploft er een brief op de deurmat: 3 januari 2017 was het zo ver. Op naar Lydia 2.0!

Langzaam heb ik het lezen opgepakt. Ik heb 4 boeken gelezen van Ellen Gerretzen. Ken je haar nog niet? Ik zou gauw haar boeken gaan lezen. Voor het topic op het blog ‘Hoe is het met?’ heb ik Ellen geïnterviewd. Ze zei heel enthousiast Jaaaaaa en wilde graag meewerken. Dus hou het blog maar in de gaten. Mijn leesdoel was in 2016 100 boeken, maar dat is me dus niet gelukt, vanaf augustus was de concentratie ver te zoeken. Dus voor 2017 een nieuwe kans. Ik ga er weer voor, ik ben er weerI

Tjuus en tot de volgende keer.

Lydia Buist 

Bianca's leesweek

Een productieve leesweek, heb drie boeken uitgelezen en tussendoor ook nog de Australian Open gevolgd. Jullie snappen natuurlijk wel dat het huishouden er een beetje bij ingeschoten is, maar dat pakken we gewoon in de nieuwe week weer op, loopt gelukkig niet weg.

Het eerste boek wat ik gelezen heb is Kleine zwarte leugens van S.J. Bolton. Wat een prachtig geschreven spannend boek is dit zeg, mijn recensie is inmiddels al op het blog verschenen dus als je er meer van wilt weten kan ik je zeker aanraden die even op te zoeken. Een boek wat ik met een diepe zucht heb dicht geslagen want vooral het plot was voor mij adembenemend goed.

Vervolgens ga ik verder met Daar zijn vrienden voor, een boek wat niet bekend is bij thrillerlezers want het is een feelgood, ik heb dit boek gekregen van Ellessy en heb een recensie geschreven voor Boekinkt.blogspot.nl, ik vind het gewoon prettig om af en toe even niet teveel na te denken en een zwijmelverhaal te lezen. Buiten dat dit boek lekker zwijmelde kwam er ook nog een maatschappelijk dilemma aan bod wat mij met momenten even boos maakte. Zoals bij elke feelgood komt alles op zijn pootjes terecht maar ik ben me wel bewust dat sommige problemen door mensen wel erg makkelijk weggewimpeld worden, ik hoop dat veel leraren dit boek onder ogen komt zodat ze toch eens 2x gaan nadenken voor ze ergens op reageren.

Na dit uitstapje is het weer tijd voor een thriller, ik twijfel even welke ik op ga pakken en Ink helpt mij een keus te maken. Zij weet inmiddels bijna feilloos van welke boeken ik enorm kan genieten en we besluiten samen dat ik aan de Britt Franken serie van Heleen van der Kemp ga beginnen. Dit was zo gezegd zo gedaan en ik begin in Blond 15, dit blijkt een boek van maar 122 bladzijden te zijn, het leest heerlijk, het verhaal spreekt me aan dus binnen vierentwintig uur is het uit.

Britt Franken is een sympathieke rechercheur met een druk bestaan en alleen verantwoordelijk voor de opvoeding van haar dochter Bo. Ik vertel er verder niet teveel over, want er komt nog veel meer over Britt Franken. Ben inmiddels al gestart in het tweede deel wat luistert naar de titel Afrekening, maar hierover dus later meer.

Dan rest mij jullie allemaal een hele fijne leesweek toe te wensen en tot volgende keer maar weer.

Groetjes Bianca

Leesweek van Ink

De eerste dag van de nieuwe leesweek startte met het grootste deel van mijn clubje Thrillerlezers team.
We zien elkaar niet zo heel vaak  in het echt met zoveel. Dus als het dan lukt weer is het eigenlijk standaard een hoop gekwebbel en gelach. Ja het gaat over boeken, maar toch vooral ook over veel anders als taarten bakken, meisjes met hoge piepstemmetjes enzo. We vieren tussen eten en praten ook nog de verjaardag van Yfke. Natuurlijk gaat iedereen met boeken naar huis. Onze Danielle helaas zonder Niks.

De zondag heb ik nog veel zitten lachen denkend aan de dag er voor. Ik had een lazy sunday waar niet veel hoefde, behalve snelsnelsnel wat huishoudelijk gedoe. Wat bijkletsen wat de afgelopen week ons bracht op elkaars werk. Ik heb tegenwoordig ook wel weer genoeg verhalen over de vriendelijkheid van klanten/cliënten.  Al valt het uitgescholden worden door een 80 jarige vrouw op mijn werk dan wel weer ietwat in het niet bij een vondst van kogels uit de Tweede Wereldoorlog. Die onder een aansteker worden gehouden op een school. Deze ronde won ik niet met het mooiste verhaal.

In de vorige leesweek was ik in Witte raaf bezig. Meer een psychologisch spannende roman dan de ouderwetse thriller. Ik vond hem mooi. Mooie inkijkjes in de hoofden van mensen, maar niet een al te verrassend plot door het boek heen.
Daarna eens een jeugdthriller: Moordspel van Cis Meijer. Met leerlingen die wraak nemen op een docent vat ik het wel heel kort samen. Ik ben niet zo van de jeugd thrillers. Ja, komt door je leeftijd kan je dan hard roepen. Maar dan zou ik bijvoorbeeld van fantasy niet houden omdat ik geen fantasie heb? Ik moet er eens over nadenken waarom ik zelden echt blij wordt van young adult. Gelukkig hebben we aardig clubje waar bijna voor iedere categorie wel iemand in zit.  Zo leest iemand altijd met alle liefde selfpubs (omdat de oude garde na veel minkukels er niet meer aan wil beginnen), een andere de Suzanne Vermeers  (omdat van de oude garde..) of vieze horror (omdat....). Zo hebben we ook een young adult lezer.  Let wel: Cis Meijer zet goede young adult boeken neer, maar het is mijn categorie gewoon niet. Op onze site staat een mooie recensie van het boek. 

Volgende leesweek verwacht ik bezig te zijn in Vintage van Patty Stenger, maar daar vertel ik dan volgende week over. Verder blijft het toch gewoon iets van welk boek het hardst naar mij gaat roepen. Momenteel roept er nog weinig.
Deze week geniet ik van de speciale week op het werk. Op maandag sap, dinsdag worstenbroodje, woensdag warme chocomelk met slagroom enzovoort. We worden zomaar in de watten gelegd. Leuk! En ik denk nog steeds na over welk boek ik nu toch wil voor mijn Bol bon.

Voor nu kullekes: houdoe!

Amanda's Leesweek

Het allerbeste nieuws kwam afgelopen vrijdag. Ik moest mijn scriptie nog verdedigen en was doodnerveus (as always..). Presenteren is niet zo mijn ding.. Presentatie verliep niet helemaal zoals het moest en was uiteraard op den duur mijn tekst kwijt, maarrrrrr…… IK BEN GESLAAGD!!!!!! Zoooo ontzettend blij en opgelucht nu!! 22 februari nog even mijn diploma ophalen en dan stop ik voorlopig eens even met studies! Dus al met al heb ik een heerlijk weekend gehad! 

Als beloning gingen we uit eten met de teamleden van Thrillerlezers! (waarvan de helft ongeveer ziek, zwak en misselijk was..) en hier kreeg ik nog een super leuke verassing, een ENORME bos met tulpen! Super lief! :-D Eten was heerlijk en we hebben heerlijk kunnen kletsen met elkaar. Al met al een geslaagde dag.

Levend bewijs van Annet de Jong is uit. Boeiende thriller met een bijzonder onderwerp. Ik heb het boek met plezier gelezen!

Hierna was ik begonnen in Ontspoord van Michael Katz Krefeld, een Deense thriller over een rechercheur die momenteel geschorst is van zijn werk. Waarom dat is, daar ben ik nog niet achter. Het las lekker, maar toen kwam er een ander boek tussendoor wat even voorrang nodig had, dus dit boek pak ik later weer op om verder te lezen!

Het boek wat even voor moest gaan was Rode sneeuw van Jørn Lier Horst, ook weer een lekker Scandinavisch boek. Het is een zevende deel in een serie, maar in Nederland het eerste deel wat vertaald is. Van mij mogen er meer komen in ieder geval! Erg fijn boek, lekkere spanningsopbouw en mooi omschrijvingen van de omgeving. Er spelen eigenlijk meerdere verhaallijnen waaronder een behoorlijk mislukte inbraakgolf in een stel vakantiehuisjes. Mijn recensie verschijnt binnenkort!

Toen heb ik als tussendoortje even Spiegeling van Isa Maron gelezen. Nou ja, dat is echt een tussendoortje. 44 pagina’s, dus zo uit. Maar ook het verhaal was voor mij een tussendoortje, gaat over mensen in het heden, verleden en de toekomst die door de tijd kunnen reizen (spiegelen) om zo een aanslag op de koning te voorkomen. Niet zo mijn ding, maar leest vlot. Wordt nergens echt spannend, maar dat is ook best moeilijk in zo’n klein boekje.

Ik ga nu mijn Michael Katz Krefeld weer oppakken om deze verder uit te lezen! Wat daarna volgt weet ik nog niet zeker, maar ik denk dat dat In wolfskleren gaat worden. Weer al zo’n lekkere Scandinavische (als ik de goeie berichten mag geloven over dit boek.), ik ben wel helemaal into Scandinavië op het moment!

Groetjes Amanda

Leo's leesmaand

Januari 2017. Mijn eerste leesmaand voor Thrillerlezers. Ik ben altijd een beetje een mooi weer lezer geweest. Zonnetje, warm genoeg om lekker in de tuin te zitten en lezen maar. Dan las ik zeker vier boeken in de maand. Als het zonnetje maar scheen. Want op de een of andere manier gunde ik mezelf geen tijd om binnen te lezen. Binnen is er altijd iets anders wat de aandacht vraagt. Of dat nu mijn zoontje Roan van vier jaar is, of het huishouden (al is dat wel iets minder belangrijk dan) of iets op tv. Zo ongeveer twee jaar geleden kwam ik via Miriam op de Facebookgroep van Thrillerlezers en zoals bij iedereen op de groep, groeide mijn stapeltje NTL heel snel. Langzaamaan ging ik wat meer lezen dan alleen in de zomer. Maar het uitstapje naar de Boekenbeurs in Antwerpen was eigenlijk pas echt het omslagpunt. Ik zag toen pas echt hoeveel moois de boekenwereld te bieden had, allemaal in een paar grote hallen. Ik wilde weer echt gaan lezen!

Maar goed, terug naar januari 2017. Die is heel goed begonnen qua lezen. Mijn eerste recensie voor de groep was Eindspel van Isa Maron, ook al had ik dat boek stiekem al in december uitgelezen. Wat een fantastisch einde van een fantastische reeks boeken. Ik ben fan!

Op de een na laatste dag van 2016 was ik begonnen in Pluk een roos van M.J. Arlidge. Toen ik deze schrijver mocht ontmoeten op de boekenbeurs, had ik Iene Miene Mutte nog niet eens gelezen, maar na dat boek wist ik wel waarom iedereen zo enthousiast was. Ik heb heel snel ook de andere vertaalde titels aangeschaft. Omdat Pluk een roos zo lekker weg las, heb ik op Oudejaarsdag vlak voor sluitingstijd mijn man en zoontje nog even naar de Bruna gestuurd voor Klikspaan, wat ook gelijk mijn volgende op het lijstje was. En hier was ik nog veel enthousiaster over. Mijn man werkt bij de brandweer, dus enige affiniteit met brand hebben wij wel thuis. “Waarom hebben al die mensen geen rookmelders?”, heb ik ook heel vaak gedacht.

Na Klikspaan werd ik door Ink ‘gedwongen’ om Suzanne Vermeer’s Lawinegevaar te lezen. Ik vind de boeken van Suzanne Vermeer prima boeken voor tijdens de vakantie of een snel tussendoortje. Slecht zijn ze niet, maar voor een iets meer intellectueel boek, grijp ik toch naar iets anders.

Scorpio van Hilde Vandermeeren was de volgende op mijn eigen lijst. Ja, ik heb inmiddels een beste lijst gemaakt in Goodreads, zodat ik steeds daaruit kan kiezen wat de volgende wordt. Ik wil goede titels niet vergeten en dit is voor mij de manier. Scorpio is in 2016 uitgekomen en toen al zag ik hele goede recensies voorbij komen, dus ik was wel nieuwsgierig. Het begin vond ik goed, maar in het middenstuk verdween mijn aandacht een beetje. Lees ik door of stop ik? Toch doorgelezen en het einde vond ik echt weer super. Toch jammer van zo’n middenstuk dan.

En nu zijn we alweer ruim over de helft van januari en ben ik al in boek vijf begonnen: Hou van mij van Anja Feliers. Ook haar mocht ik ontmoeten op de beurs. Vanaf dat moment wilde ik graag aan de serie van Kathleen Verlinden beginnen. Ik ben nog niet zo ver, dus ik heb nog niet echt een mening gevormd. Het boek leest wel echt lekker weg en ik houd toch wel van een beetje spanning, vermengd met liefde. Of dat het thema van dit boek is, weet ik nog niet, maar voorlopig lees ik lekker door.

Al met al heb ik voor mijn doen al best veel gelezen. Ik las altijd hooguit 10 boeken in het jaar. Ik heb een drukke baan van 32 uur en veel activiteiten ernaast, dus er is niet altijd leestijd. Maar mijn doel voor 2017 is 30 stuks. Met dit tempo gaan we dat makkelijk halen, maar juichen in januari is natuurlijk nog een beetje vroeg.

Een heel fijn leesjaar allemaal!

Leontine