Buiten het boekje door Nico Baaijens, deel 4

Het (E) boek van de toekomst

Het papieren boek heeft geen toekomst meer. Zo lang het bestaat; dat is sinds de uitvinding van de boekdrukkunst, heeft het de lezers nauwelijks of geen innovaties gebracht. Het papieren boek is nog steeds wat het altijd is geweest: een kaft met als inhoud een bundel aan beide zijden bedrukte pagina’s die in de rug bij elkaar worden gehouden.
Technologisch is het P-boek een achterblijvertje. Het heeft de snelle technologische ontwikkelingen niet kunnen bijbenen. In de loop der vele jaren zijn geen noemenswaardige verbeteringen te melden of het zou de introductie van het pocketboek in de jaren vijftig moeten zijn. Gevolgd door de wat steviger paperback. Dat was wel nodig ook aangezien het pocketboek tijdens al het lezen uit de band viel en er na twee keer lezen niet meer over bleef dan een losbladig systeem.
Vandaag laat de moderne e-reader zijn primitieve papieren voorganger ver achter zich. Met de e-reader bepaalt de lezer zijn eigen lettertype en grootte. Hij kan bladwijzers plaatsen, aantekeningen of annotaties aanbrengen, een eigen boekenplank en zelfs een hele bibliotheek inrichten, een onbekend woord markeren en direct een onderliggend verklarend woordenboek of encyclopedie raadplegen, snel zoeken op een woord of zinsdeel, op een hyperlink klikken om een relevante website te bezoeken, een e-mailtje versturen naar de auteur, videootjes bekijken die als illustraties in de pagina’s zijn aangebracht en nieuwe titels direct bestellen, betalen en downloaden in plaats van geduldig dagen lang wachten op de postbode of pakketbezorger.
Maar dat is nog niet alles! Interactiviteit is het toverwoord van E-reader toekomst. Want er de E-reader belooft nog veel meer mogelijkheden en voordelen.
Wat dacht je van: direct een lovende of vernietigende recensie schrijven na lezing? Persoonlijk (video)contact met de auteur en/of met medelezers via een ingebouwde Messenger? Er komen ook cursus E-boeken voor klassikaal onderricht via E-learning. En dan nog: directe koppelingen met interactieve apps als Google Earth en Street View.
De laatst genoemde ontwikkelingen worden de voorlopers van nog veel opwindender mogelijkheden voor de E-reader van de toekomst. Hoog gespannen zijn de verwachtingen van de koppeling tussen de interactieve E-reader en de (letterlijk) onbegrensde mogelijkheden van Virtual Reality. 
Dat gaat binnenkort al beginnen met een nieuwe, sterk verbeterde versie van de Google Glass: de intelligente bril die webpagina’s direct op het netvlies projecteert. De nieuwe Smart Glasses, zoals ze worden genoemd, laat e-boeken niet alleen lekker lezen, ze kunnen ook via een oortje door een stem naar keuze worden voorgelezen: lekker lui liggen luisteren dus.
Nog een stapje verder en de Smart Glass-drager sluit zijn ogen en stapt de droomwerelden van zijn keuze binnen. Wonderlijke fantasiewerelden die hij kent van beroemde tv-series als de Game of Thrones, Star Trek, The Hobbit en The Walking Dead. Het worden ‘role-playing E-adventures’, dat wil zeggen dat net als in moderne videogames de ‘lezer’ een actieve rol te spelen krijgt in de wonderbaarlijke 4D-avonturen die zich aan zijn verbijsterde ogen zullen ontrollen.
En dat is allemaal nog maar een begin. In de wat verderop gelegen toekomst zullen er zó veel mensen verslaafd raken aan de E-realities dat de virtual reality-visors niet aan te slepen zullen zijn. 
Want smart of slim worden de VR-apps van de toekomst zeer zeker. Een voorbeeld: ze krijgen sensors die de gemoedstoestand van de ‘lezer’ vaststellen. Zo kan de VR-app zich automatisch aanpassen aan zijn IQ, zijn gemoedstoestand, zijn verwachtingspatroon en zijn 

Steeds meer mensen die van ’s morgens vroeg tot ’s avonds laat (en nog later) in deze droomwerelden vertoeven, zullen op den duur niet langer het onderscheid kunnen maken tussen de ware werkelijkheid en het reuzenrad dat de computers van de toekomst hen voor ogen draaien.
Bezorgd? Verontrust? Geërgerd?
Laat ’t me weten. Dan houd ik daar in de volgende columns rekening mee.
Troost u met de gedachte dat u het allerergste op dit gebied niet meer zult meemaken. Dat is voorbehouden aan de mens van de toekomst die is opgegroeid en heeft leren leven met de zegeningen van de moderne, immer voorwaarts stormende technologie waarin de sky de limit is en altijd zal blijven.

De vakantiekoffer van Kevin Valgaeren

Ik heb een bloedhekel aan de zomer. Eens het kwik de vijfentwintig graden is gepasseerd, ben ik niet meer te genieten, en begin ik af te tellen naar de herfst. Ik hou niet van broeierige warmte, word knettergek van teveel zonlicht, verbrand nog sneller dan een ketter op de brandstapel, word moordzuchtig van de seizoengebonden overpopulatie van bloedzuigende insecten, heb een panische angst voor wespen, en begin bij warm weer te zweten als een man met overgewicht in een Turks stoombad. Nu u dat weet, hoeft het niet te verbazen dat u mij tijdens de zomermaanden nooit sudderend zal aantreffen op de kust van een zuiders land. Tijdens de warme maanden blijf ik lekker thuis, met de gordijnen gesloten en, bij gebrek aan airconditioning, de deuren van de koelkast wagenwijd open.

Maar ik ga wel graag op reis. Wie niet? Alleen verkies ik dat te doen in het voorjaar of het najaar. Meestal bestaat zo’n uitstapje uit een bezoek aan het Verenigd Koninkrijk, waar wij dan stevige wandelingen maken in het platteland, of de bergen van het Lake District doorkruisen. Maar er wordt ook veel aan cultuur gedaan. Ik ben dol op het bezoeken van oude huizen, kastelen en musea, afgewisseld met een degustatie of twee, drie van de lokale bieren. Onze lijst van nog te bezoeken plekken aan de overkant van het Kanaal is nagenoeg eindeloos, maar dit jaar hebben we onze plannen gewijzigd.

Het feit wil dat ik enkele maanden geleden het geluk heb gehad om in de echt te treden met de meest briljante en mooiste vrouw van de wereld; een gelegenheid die traditioneel gevierd moet worden met een speciale reis. Eind augustus vertrekken mijn vrouw en ik voor tien dagen naar IJsland, waar we met wagen en tent de door velen bejubelde natuurpracht van dat eiland zullen verkennen. Het wordt ook een spannende reis, want, in tegenstelling tot mijn vrouw, ben ik niet zo vertrouwd met het reizen met een tent. De laatste keer dat ik in een tent heb geslapen, moet ongeveer dertig jaar geleden zijn geweest. Ik was toen negen, en de tent stond opgesteld in de tuin van mijn ouders. Spannend, dus!
Uiteraard zullen we tijdens de vakantie vooral de voeten onder ons lijf wandelen en genieten van al het moois dat IJsland ons te bieden heeft, maar vertrekken zonder een stevige portie literatuur op zak te hebben, is natuurlijk geheel uit den boze. Ik ben er nog niet uit of ik de reeds aangeschafte papieren versies van de boeken die ik wil lezen zal meenemen, of dat ik, om het gewicht in mijn rugzak zo licht mogelijk te houden, een extra digitale kopij van de betreffende werken voor de e-reader zal aankopen.

De praktische uitvoering van mijn internationale leescampagne zal nog moeten blijken, maar de inhoud ervan staat al vast. Ik kijk erg hard uit om in IJsland te beginnen aan End of Watch van Stephen King: het slotdeel van diens trilogie over de gepensioneerde inspecteur Bill Hodges en zijn nemesis Brady Hartsfield. Waar ik misschien nog harder naar uitkijk dan de nieuwe King is het boek The Fireman van Joe Hill: een mastodont van een apocalyptische thriller waarin, volgens de achterflap, de mensheid ten onder gaat aan de sporen van een bepaalde plant, die ervoor zorgt dat de mensheid en masse spontaan in brand vliegt. Jippie! Joe Hill is niemand minder dan de zoon van Stephen King en zijn werk is erg vergelijkbaar met de boeken uit het begin van zijn vaders carrière, maar tegelijkertijd ook weer helemaal anders.
Dus, zelfs al regent het tien dagen lang in IJsland, zitten we tot onze knieën in de modder, en kunnen we watertrappelen in onze tent: Stephen King en Joe Hill kunnen die vakantie niet meer stuk maken. Liever dat dan een week aan de Spaanse kust te liggen bakken. Ik heb namelijk geen plantensporen nodig om spontaan in brand te vliegen.

De vakantiekoffer van Carina van Leeuwen

De zomer heeft me min of meer overvallen. Nachtvlinder, mijn derde boek alweer, was klaar, lag in mei in de winkel en daarmee was het ineens zomer in het land. En…ik heb tijd om er van te genieten want deel 4 van Unit Plaats Delict is nog niet in de maak. 

Dus tijd voor vakantie en lezen…ware het niet dat ik de zomers gewoon doorwerk en mijn vakantie voor en na het seizoen plan. Maar wel eindeloos  (nou ja , gevoelsmatig dan) veel tijd om te lezen, dus waar te beginnen?

Fysieke boeken blijven het lekkerst; voor de liefhebbers hoef ik dat niet eens toe te lichten; die geur, het bladeren, het openvallen van het boek omdat je hem/ haar toch wat verder hebt opengevouwen, ook al geeft dat een lelijke kreuk in de rug en zo kan ik wel even doorgaan. Maar ook; het gewicht en wat laat ik thuis om nog maar een extra boek in mijn koffer mee te nemen want stel….niets meer te lezen! Nachtmerrie! Dan maar een paar bloesje minder mee en tussendoor wassen en die fijne wandelschoenen blijven thuis, dan maar een blaar.

Maar nu…de mogelijkheden van de E -reader, wat een luxe. Maar liefst 1200 boeken heb ik nu bij me, altijd en overal. Allemaal op een apparaatje van een paar gram. En als er maar regelmatig een stekker in de buurt is- en je je snoertje niet bent vergeten- dan is het leesgenot eindeloos. 
Nu ben ik al twee dagen bezig om door al die titels te scrollen en kan maar niet kiezen.

Ik ga jullie tips maar eens bekijken…

Fijne zomer!