Carpe diem van Deflo

 

Titel: Carpe Diem

Auteur: Luc Deflo

Uitgeverij: Pelckmans Uitgevers

Publicatiedatum: november 2020

Recensie door: Tamara

Kraaien: 2

 

Een welgesteld gezin wordt in het afgelegen landgoed Carpe Diem op beestachtige wijze vermoord. De moorden komen pas dagen later aan het licht en ondertussen zijn de meeste sporen uitgewist. Rechercheur Dirk Deleu heeft meer vragen dan antwoorden. Welke razernij dreef de dader tot deze gruwelijke slachtpartij? En waarom hield hij de tweejarige Jonas drie dagen langer in leven dan de rest van het gezin? Al snel komen afpersing, jaloezie en duistere familiegeheimen naar boven. Deleu staat voor de meest raadselachtige en complexe zaak in zijn met bloed, zweet en moorden doordrenkte carrière.

 

‘De plaats waar zijn rechteroog hoorde te zijn, was een bloederig, zwartbruin gat en het gelige gedeelte dat erdoorheen schemerde, waren stukken bot van de verbrijzelde oogkas.

 

Door de achterflap was ik enorm enthousiast om aan dit boek te beginnen! Eindelijk weer een goede spannende thriller. Maar ik vond hem enorm tegenvallen.

In het hele boek is geen spanning of nagelbijtende momenten te vinden en het werd voor mij al snel duidelijk welke kant het verhaal op zou gaan. En helaas had ik het bij het rechte eind.

 

Ik kon niet wennen aan Nadia. Ik vond haar wat puberaal overkomen en kon niet wennen aan het feit dat ze regelmatig “Goh” zei. Wat ik voor een inspecteur niet echt passend vind. (Ook al is dat blijkbaar heel normaal in België.) Net als het woord Dixit. Nog nooit van gehoord haha.

Maar ook bepaalde zinsdelen konden mij niet prikkelen als beeldlezer.

‘Woedend verfrommelde hij de krant, en gooide hem op de grond en staarde ernaar alsof het een giftige paddenstoel was.’ Ik heb werkelijk waar géén idee hoe je naar een giftige paddenstoel moet kijken.

 

Maar waar ik mij een beetje aan irriteerde was het langzame verloop van het verhaal, maar ook het plot. Ik vond de reden om een baby 3 dagen in leven te houden en dan toch besluiten om het te vermoorden erg zwakjes.

 

Het boek had veel mooier uitgepakt kunnen worden is mijn mening en sommige dingen hadden beklemmender beschreven kunnen worden.

Deflo moet hele mooie boeken op zijn naam hebben staan en ik heb meerdere recensies gelezen dat dit boek niet tot 1 van zijn beste behoord. Ook al heb ik geen ander boek van hem gelezen, kan ik me bijna niet voorstellen dat er nog een slechter boek van hem moet zijn dan deze.

 

Spanning: 2

Originaliteit: 3

Psychologische ontwikkeling personages: 2

Leesplezier: 2

Schrijfstijl: 2

Plot: 2

Win Carpe diem van Deflo GESLOTEN

 Een welgesteld gezin wordt in het afgelegen landgoed Carpe Diem op beestachtige wijze vermoord. De moorden komen pas dagen later aan het licht en ondertussen zijn de meeste sporen uitgewist. Rechercheur Dirk Deleu heeft meer vragen dan antwoorden. Welke razernij dreef de dader tot deze gruwelijke slachtpartij? En waarom hield hij de tweejarige Jonas drie dagen langer in leven dan de rest van het gezin? Al snel komen afpersing, jaloezie en duistere familiegeheimen naar boven. Deleu staat voor de meest raadselachtige en complexe zaak in zijn met bloed, zweet en moorden doordrenkte carrière.

 Luc Deflo (1958-2018) debuteerde in 1999 en ontpopte zich tot een popu­laire en veelzijdige misdaadauteur. Zijn psychologische thrillers vinden nog steeds vele duizenden lezers. Postuum verschenen, zoals hij dat wenste, nog vier romans van hem. Carpe Diem is daarvan de laatste.

Helaas verschijnt met Carpe diem het allerlaatste boek wat Deflo schreef, maar hoe heette zijn debuut eigenlijk?

Stuur jouw antwoord naar Thrillerlezersblog@gmail.com ovv Deflo.

Word je ook even lid van onze facebookgroep Thrillerlezers! Via de volgende link kan dat heel makkelijk:

Thrillerlezers! op facebook

Winactie 20 GESLOTEN

Na een personeelsfeestje belandt Sigrid ongepland in een rendez-voushotel met haar baas, Nick. Het wordt een gênante avond die ze zo snel mogelijk wil vergeten. Tot een opsporingsbericht haar doet beseffen dat zij en Nick getuigen zijn in een verdwijningszaak. 
Nick, gelukkig getrouwd, weigert elke medewerking. Sigrid zet door, maar de politie wimpelt haar af. Wie gaat er immers alleen naar een rendez-voushotel? 
Wanneer ze ontgoocheld afdruipt, botst Sigrid op Guy Depreter, een uitgebluste flik die niets liever doet dan in de beerput roeren, al was het maar om zijn diepgewortelde frustraties af te reageren. Hij besluit haar te helpen. Wat Depreter opvist uit de drek is zo verdor ven dat hij niet alleen zijn langverwachte pensioen zal moeten uitstellen, maar moet vechten voor zijn leven. En voor dat van Sigrid.

Wat te doen?
Helaas overleed Deflo in 2018. Hoeveel boeken kan Van Halewijck, zijn laatste uitgeverij, nog uitbrengen? Stuur jouw antwoord naar Thrillerlezersblog@gmail.com

Winnaar: Tamara de Cubber

Win Nacht en nevel van Deflo GESLOTEN

We razen gewoon door met leuke winacties. Dit keer het laatste boek van de Vlaamse auteur Deflo. In Nederland nog erg onbekend, maar in Vlaanderen wordt deze auteur goed verkocht.
Nacht en Nevel mocht ik onlangs lezen en aan jou nu de kans het ook te lezen. Wat moet je doen?

Hoe heet de schlemiel in het boek (tip: in de recensie is het antwoord terug te vinden en die zie je  hier)? Stuur jouw antwoord naar Thrillerlezersblog@gmail.com



Waat gaat het boek over?
Luc Deflo schreef een ultraspannende thriller die u vanaf pagina 1 tot pagina laatst in de ban zal houden. Het verhaal draait om een pedofiele pastoor, tevens travestiet, die op een dag 'per ongeluk' aan het moorden slaat. Toch ontsnapt hij aan een veroordeling, met de hulp van anderen.
De pastoor denkt ermee weg te komen, tot de vader van een slachtoff er aan een moordende wraaktocht begint. In die razende raid spelen nog twee mannen een hoofdrol: de onschuldige Reginald die tegen zijn wil betrokken geraakt in een verhaal van extreem geweld, en een agent van de Staatsveiligheid. Wat volgt is een bloedstollende ontknoping waarin de vergelding diepe sporen nalaat.

Nacht en Nevel van Deflo

Titel: Nacht en Nevel
Auteur: Deflo
Uitgeverij: Borgerhoff & Lamberigts
Jaar van publicatie: 2017
Pagina's: 320


Achterflap:

Luc Deflo schreef een ultraspannende thriller die u vanaf pagina 1 tot pagina laatst in de ban zal houden. Het verhaal draait om een pedofiele pastoor, tevens travestiet, die op een dag 'per ongeluk' aan het moorden slaat. Toch ontsnapt hij aan een veroordeling, met de hulp van anderen. De pastoor denkt ermee weg te komen, tot de vader van een slachtoff er aan een moordende wraaktocht begint. In die razende raid spelen nog twee mannen een hoofdrol: de onschuldige Reginald die tegen zijn wil betrokken geraakt in een verhaal van extreem geweld, en een agent van de Staatsveiligheid. Wat volgt is een bloedstollende ontknoping waarin de vergelding diepe sporen nalaat.

Mening:
Al die jaren lazen altijd teamleden de boeken van Deflo als er weer eens eentje verscheen. Die man lijkt sws onuitputtelijk qua verhalen te zijn, want hij heeft al een enorme lijst met boeken , maar de stroom is ook nog geheel niet beeindigd. Ik ga dus bekennen dat ik lang geleden een Cel 5 serieboek las en daarna tot Nacht en nevel niets meer. Dit kwam niet omdat het boek niet beviel, maar daar er zoveel uitkomt altijd en zoals gezegd anderen de recensies maakten.
De achterflap lezende moet ik zeggen, dat die tekst mij wel afschrikt. Ietwat veel over de top een pedofiele pastoor die ook nog travestiet is? Wat kunnen we nog meer bedenken? Dat hij eventueel nog in transitie zou zijn gegaan? Ik vond het al zo lachwekkend, dat ik even een mindset moest maken bij aanvang lezen.

Ik heb ontzettend gelachen om de schlemiel Reginald, een chauffeur die opeens uit zijn saaie bestaan wordt gerukt en een soort van ontvoerd. Onder druk van.. Die op moordpad geslagen is, moet hij chauffeuren. Hij heeft geen idee wat er allemaal aan de hand is tot op het einde ook bij hem de lichtknop wordt aangezet. 
Deflo liet mij niet alleen lachen maar ook zeker gruwelen. Nu is een onderwerp als kindermisbruik op zich een gemakkelijk onderwerp om mensen te laten gruweln. Weinig mensen zullen niet even slikken bij wat Deflo op papier heeft gezet, dus perfect ingredient voor een thriller. Maar hij maakt de machtsverhoudingen zo werkelijk realistisch dat ik bij tijden met kromme tenen van boosheid zat. Geld en macht ( wat natuurlijk de ideale combinatie al is om verschillen te laten voelen) zorgen voor weerzinwekkende gebeurtenissen. De vader die zijn zoontje aflevert en buiten zijn shaggie rookt...man wat voor mij gelukkig onbegrijpelijk wat armoede kan doen. 
Sws benoemt Deflo seks nogal expliciet en daar durf je bijna niks van te zeggen, bang als burgertrutje over te komen. Iets minder mag wel van mij. Teksten als schuimende poesjes vind ik eerder orinair dan opwindend. Maar de vele Vlaamse fans vreten de boeken, dus men zal er van smullen.
Hoe de dader langzaam zijn uitgedachte plan uitvoert, ga je langzaam aan in de loop van het verhaal begrijpen. Letterlijk en figuurlijk! En hoe het verhaal dan afloopt met onze schlemiel...vind ik mooi bedacht

Nu benoemt elke Nederlander die een Vlaams boek bespreekt de worsteling met de andere woorden die onbekend zijn. Het blijft een reden waarom de Vlaamse boeken moeilijk opgepakt worden. Ik ben van mening dat er zelden een woord is wat uit de context niet opgemaakt kan worden wat het betekent. Ja, er staan voor mij onbekende woorden in. Maar vooral de scheldwoorden zijn duidelijk als minachting bedoeld en je doet er leuke nieuwe woorden mee op. 

Kortom: Deflo liet mij lachen, maar vooral gruwelen van zijn verhaal. Dat als schrijver voorelkaar krijgen, zegt veel over zijn schrijfkunsten. Je mee laten leven met een dader en je jezelf zaken gaan afvragen als wat jij zou doen of hoe jij reageert als je iets zou vermoeden levert tegenstellingen op in jouw eigen hoofd tijdens het lezen. Het verhaal leest snel door de manier van schrijven. Op het eerste gezicht eenvoudig geschreven, maar tussen de zinnen door komt er verdieping daar je je eigen waarden en normen bekijkt. Dat het van mij iets minder grof had gemogen is een persoonlijk iets. Het maakt het verhaal voor mij niet intenser. Integendeel misschien zelfs.
Dat deze Deflo mij zeker zijn volgende boek zal gaan laten lezen staat vast, omdat hij mij zeker verraste met zijn verhaal.

Plot 4
Spanning 4
Originaliteit 4
Leesplezier 4
Psychologie 4

Vier kraaien voor Nacht en Nevel

Book Haul september

Deflo, Millenium 5, Ken Folett en  Ian McGuire

Ik dacht leuk die bookhauls die ik steeds vaker zie en zal dat ook gaan doen. Ik kom tot de conclusie dat ik dat in het vervolg beter wekelijks kan gaan doen. Wat krijg ik asociaal veel boeken nu ik het zo op een rijtje ging zetten.

Eentje waar ik enorm naar uitkeek was het 5e Milleniumboek, geschreven van David Lagercrantz. Ik las als een van de eersten, als gewone lezer, de Milleniumboeken en smeerde ze iedereen aan. Ik vond ze geweldig. Langzaam aan werden de boeken een hype, die je gelezen moest hebben. Lisbeth Salander, de hoofdpersoon is een anti-heldin met wie je ontzettend meeleeft. Intussen heb ik deze al gelezen en ik vond hem echt heel goed. Wel met een aantal minpuntjes. Recensie komt heel binnenkort online.

Ook als ik eindelijk mijn eerste Deflo. Tot nu toe kwam het er nooit van en lazen wisselende recensenten wel eens een exemplaar. Het is mij niet slecht bevallen en er gaat zeker een positieve recensie komen. Al moest ik erg hard lachen bij de allereerste zin achterop: een travestiet met pedofiele neigingen slaat op een dag per ongeluk aan het moorden. Ietwat over de top en Deflo had lelijk uit de bocht kunnen vliegen met zulke personages.

Ik wissel graag allerlei genres boeken af, al ligt de hoofdmoot natuurlijk op thrillers, wat je niet zal verbazen vermoed ik. Ik lees ook regelmatig literatuur en Young Adult. Nadat ik het vorige boek van Buddy Tegenbosch oog om oog las, wachtte ik al op een volgend boek. Benieuwd of hij de verwachtingen waar kon gaan maken. Ik heb hem al uit en binnenkort lees je wat ik van Livestream vond.

Nu ben ik bezig in Een van ons liegt, ook een Young adult. Best of YA komt regelmatig met hele goede Young adult. Van het soort dat als volwassen persoon ook heerlijk wegleest. Dit boek gaat vijf jongeren die moeten nakomen, waarvan er vervolgens eentje vermoord wordt en ieder verdacht is. Tot nu toe bevalt het goed.



Ik ga gestaag door, want ik heb de leesflow weer helemaal te pakken. Soms is het weggooien van ballast wat je belemmert in je hele dagelijkse leven zo heerlijk. Opeens is ontspanning en tijd over ipv alleen maar piekeren en piekeren.
Wat ligt er van deze maand nog allemaal meer:
de nieuwe van Ken Folett Het eeuwige vuur. Een vuistdik boek, waarvan je weet dat het nooit slecht kan zijn, maar lees het maar even dit dikkerdje. Deel 3 en het slot van de trilogie gevuld met politieke drama's. De eerste geheime dienst wordt opgericht om moordaanslagen en opstanden tegen te gaan houden.

Liefde op Lowlands : de lezer volgt de band Dark Mist Rising die gaat spelen op Lowlands. Vanuit elk bandlid worden de verhalen verteld.
Het tweede deel van de trilogie van Ingar Johnsrud Zij die gaan, met de formidabele Fredrik Beier en Kafa Iqbal in de hoofdrollen.
En welke omslag mij opviel is die van Het noordwater van Ian McGuire. Een boek wat nu al tot een zesdelige serie bij de BBC geschreven gaat worden.
'Briljant en verslavend. Een tour de force van vaart en spanning, en een fantastische weergave van een lang verloren tijd', wordt het mee aangekondigd.

Tussendoor kreeg ik het prachtige fotoboek Amsterdam Streetharts van Janneke Siebelink. Ik heb al wat mooie fotoboeken, van bijvoorbeeld Anton Corbijn en kan daar enorm van genieten.


Ik ga natuurlijk never nooit alles van september in dezefde maand nog uitkrijgen. Zeker niet daar de maand al bijna om is en ik ook nog epubs ontving. Ik probeer het papierwerk wat in te dammen door vaker om epubs te vragen. Eentje waar ik ook erg naar uitkijk is Wonderland met een aantal Young Adult kerstverhalen.

 Gelukkig komt er in oktober niks uit...kuch kuch

De nieuwe Deflo: Tot op het bot

Wanneer Nadia Mendonck, fysiek en mentaal gesloopt na een gijzeling die haar bijna het leven heeft gekost, verplicht op rust wordt gesteld, verzet ze zich heftig. Er komt een compromis uit de bus. Ze zal tijdelijk worden overgeplaatst. Weg van de pijnlijke herinneringen. Maar nog voor ze is ingeburgerd in haar nieuwe biotoop, staat ze al met beide voeten middenin een moordonderzoek. Een psychiater en zijn secretaresse zijn koelbloedig vermoord. Geëxecuteerd in ware commandostijl. Op klaarlichte dag. Er zijn geen sporen. Geen motief.Wanneer er een nieuwe moord plaatsvindt, binnen het team, moet Nadia tot op het bot gaan. Niet alleen om zich staande te houden in een ronduit vijandige omgeving, maar ook om in haar eentje de moordenaar te vinden voor die haar vindt.

Tot op het bot verschijnt op 17 februari 2017

Nieuw: Drift - Deflo & Marchan

Na het erg succesvolle ‘Onderhuids’ van De flo & Liefrink is dit de tweede keer dat Luc Deflo zich koppelt aan een vrouwelijke co-auteur. Deze keer is dat zijn eigen vrouw, Sormaria Marchan. Samen schreven ze een nieuwe thriller rond het politieteam van Masha Kirilenko. In de Hasseltse kanaalkom komt een verhakkeld lijk bovendrijven. Masha Kirilenko en de rest van het team staan voor een raadsel. Terwijl de druk gigantisch oploopt want in Hasselt loopt een gestoorde gek rond en de flikken slagen er zelfs niet in om het slachtoff er te identi ficeren. Als bovendien ervaren rot Felix Debie moet afhaken wegens persoonlijke beslommeringen, ziet Masha geen andere oplossing meer dan raad te vragen aan Joris Bokstael, ooit een gerenommeerd profiler maar aan lager wal geraakt wegens een teveel aan testosteron. Masha vindt hem in… de gevangenis.

Duorecensie: Vlees - Luc Deflo

Amanda: De cover van Vlees is niet echt mooi te noemen. Geheel wit (glanzend) met een onthoofde Barbiepop en bloed er op. Aparte keuze. Ondanks dat maakt het toch wel nieuwsgierig naar het verhaal erachter.

Brenda: De cover is niet druk, maar een bebloede en onthoofde barbiepop maakt me best nieuwsgierig. En je vraagt je ook snel af wat de cover met de titel Vlees te maken heeft.

Op de achterflap staat dat Luc Deflo alweer een razend spannende pageturner heeft geschreven. Je raakt zo steeds nieuwsgieriger naar het boek op deze manier.

Amanda: Deflo is een Vlaams auteur die naast schrijven ook organisatieadviseur bij een bank is. Hij debuteerde in 1999 met zijn eerste psychologische thriller met het speurdersduo Deleu en Bosmans, Naakte zielen. Hiermee werd hij gelijk genomineerd voor de Hercule Poirotprijs. In 2005 starte Deflo met een nieuwe reeks genaamd: Cel 5. Daarnaast schreef hij toneelstukken, scenario’s en luisterspelen.
In 2008 won hij de Hercule Poirotprijs met het boek Pitbull. Er worden thrillers verfilmd, waarvan Naakte zielen en Sluipend gif als eerst aan de beurt zijn.
In 2014 vormde Deflo een schrijversduo met Aloka Lieferink, hun gezamenlijke debuut was Onderhuids over politieagente Masha Kirilenko. Dit zou het eerste deel van een nieuwe serie zijn.

Brenda: Ik had zelf nog nooit van Luc Deflo gehoord, maar toch heeft deze Vlaamse auteur al heel wat boeken op zijn naam staan.

Naast auteur is Deflo ook nog organisatieadviseur in bank en verzekeringen.

Amanda: Vlees vertelt het verhaal van Gerry. Gerry heeft veel geld, een landhuis en dure auto’s. Het enige wat hij niet heeft is een gezin. En dat wil hij nou juist zo graag, een heel groot gezin. Om deze wens te verwezenlijken gaat hij op zoek naar vrouwen die hem kinderen kunnen schenken. In zijn zoektocht en wrede manier van vrouwen 'van hem' maken, schuwt hij niks of niemand. Hij zoekt ze op, lokt ze mee en sluit ze dan op. Als ze niet gehoorzamen of het te lang duurt voor ze zwanger zijn, mishandelt hij ze. Tot hij op een moment te ver gaat en er een overlijdt. Hij dumpt het lijk en zorgt er zo voor dat rechercheurs Nadia Mendonck en Dirk Deleu zich verdiepen in de zaak.

Brenda: Het boek begint direct met Gerry Hellebroeck die op zoek is naar seks. Man of vrouw maakt op dat moment even niet uit voor Gerry. De eerste de beste nam hij mee naar zijn huis.

Gerry ziet er goed uit en rijdt in een mooie Audi en in een Jaguar. Hierdoor krijgt hij toch best makkelijk contact en het vertrouwen van vrouwen.

Gerry heeft een wens. Hij wil graag een gezin stichten met meerdere vrouwen in één huis. Hij moet ze zien mee te lokken om ze dan op te sluiten zodat ze van hem zijn en van niemand anders. Gelukkig zijn het pittige vrouwen die niet snel zich helemaal overgeven en toch blijven proberen om te ontsnappen.

Daarnaast zijn rechercheurs Nadia Mendonck en Dirk Deleu op zoek naar deze man. Ze hebben een verminkt lijk gevonden en er zijn vermissingen van een aantal vrouwen. De vraag is of deze twee zaken wel met elkaar verband houden of dat het aparte zaken zijn. Nadia is een zeer eigenwijze vrouw en doet veel zonder medeweten van een ander.

Amanda: Deflo weet deze zenuwslopende en gruwelijke thriller spannend te beginnen, bouwt dit langzaam op en zorgt ervoor dat de spanning constant aanwezig is. Het eind is spannend, verrassend en iets ongeloofwaardig.
Nadia gaat als rechercheur wel erg ver, vaak alleen op weg, zelf achter aanwijzingen aan zonder back-up en aan het einde ontkomt ze op miraculeuze wijze. Persoonlijk kwam dit, zoals hierboven genoemd, wat ongeloofwaardig op mij over. De andere personages worden goed en duidelijk uitgewerkt, waarvan Gerry Hellebroeck het uitgebreidst. Gerry is een egocentrische, gestoorde en ergens, ver weg, gevoelige man. Hij denkt dat hij alles op de juiste manier aanpakt om een groot gezin te stichten. Want dat is alles wat hij wil. Zijn genen doorgeven. Hij speelt een psychologisch spel met 'zijn' vrouwen, een waarvan je de rillingen krijgt. Persoonlijk vind ik zijn personage erg goed uitgewerkt en uitgediept, hij doet gruwelijke dingen maar met een goede reden.

Brenda: Nadia’s personage vond ik wat ongeloofwaardig, de acties die ze ondernam. Alleen op een psychisch gestoorde man afstappen zonder dat iemand wist waar ze uithing. Ze had wel de naam doorgegeven aan Deleu maar daar bleef het bij. Dit maakte dat ik het personage te ongeloofwaardig vond.

Het boek leest zeer vlot. De hoofdstukken zijn niet al te lang, wat de snelheid van het lezen vasthoudt.

Amanda: Het verhaal is erg vlot geschreven, korte hoofdstukken waardoor het boek leest als een trein. De verhaallijnen zijn goed gecombineerd en de gebeurtenissen volgen elkaar vlot op. Vele gruwelijke beschrijvingen zijn te vinden in dit boek, niet bedoeld voor mensen met een zwakke maag dus. Ik citeer:

Nee!, schreeuwde ze toen Hellebroeck de elektriciteitsdraad in het zwarte gat duwde. Het lichaam van Lisa begon te schokken, spastisch en ongecontroleerd. Ze strekte haar hals, en haar ogen die groter leken dan haar oogkassen, draaiden weg. Ze hapte naar adem, maar er kwam schuim uit haar mond.

Brenda: De gruwelijke beschrijvingen die in dit boek aan bod komen, vond ik wel echt heel gruwelijk. Soms vraag je je weleens af hoe de auteur op zoiets lugubers komt.

Amanda: Af en toe remt de Vlaamse taal het verhaal een beetje af als er een woord of gezegde wordt gebezigd die in Nederland niet bekend is of gebruikt wordt. Maar naarmate het spannender wordt en je verder leest, lees je hier met gemak overheen.

Brenda: Wat ik zelf wat minder vond was dat er af en toe Vlaamse zinnen in voorkwamen, waardoor ik een zin een paar keer moest overlezen voordat ik begreep wat er werd bedoeld.

Amanda: Deflo weet hoe hij zijn lezers aan een boek moet binden, hoe hij de meest gruwelijke omschrijvingen passend maakt voor in het verhaal. Hij weet hoe hij zijn lezers mee moet trekken in deze poel van Vlees en bloed.

Brenda: Ondanks dat Nadia soms wat ongeloofwaardig overkwam vond ik het toch een heerlijk en spannend boek.

Amanda:
Spanning: 4
Plot: 4
Leesplezier: 4
Schrijfstijl: 3,5
Originaliteit: 4
Psychologie: 4

Ondanks de kleine kanttekening betreffende het ongeloofwaardige stukje, verdient Deflo toch zeker 4 hele mooie sterren voor Vlees! Ik ben nieuwsgierig naar zijn vorige en nieuwe boeken.

Brenda:
Spanning: 4

Plot: 4

Leesplezier: 4

Schrijfstijl: 3,5

Originaliteit: 4

Psychologie: 4

Voor mij toch een mooie 4 sterren.

Nou, de eerste Zeeuwse duorecensie is een feit! Hier hebben jullie onze recensie kunnen lezen over Vlees van Luc Deflo. We hopen dat de recensie jullie bevallen is en we jullie nog vaker op de hoogte mogen brengen van onze meningen over een boek!

Nieuwsgierig? Bekijk het boek hier op Bol.com!

Wat leest de freule allemaal?

Wat heb ik de laatste periode gelezen en gedaan.

Iedereen zich weer vol en rond gegeten met de Pasen? Toch niet teveel paaseitjes op hoop ik? ;-)

Ik ben weer eens met de Chef op stap geweest, ditmaal naar de boekpresentatie van Patricia Snel in verband met haar nieuwste boek: De violiste. Dit feestje was in Amsterdam te doen in een erg leuk hotel. Zoals overal al te lezen is geweest ben ik daar met Georgina Verbaan op de foto geweest (nadat Ink aan haar had gevraagd of ik met haar op de foto mocht… ;-) ), hierdoor helemaal happy! Mijn verslag van deze boekpresentatie heeft al op het blog gestaan, snel even lezen zou ik zeggen!

Verder heb ik niet veel spannends ondernomen, naast een beetje werken en studeren een beetje boeken gelezen.

In mijn vorige leesweek was ik hard onderweg in Vlees van Deflo, deze is ondertussen al een poosje uit. Brenda heeft hem overgenomen en binnenkort is onze duo-recensie hiervan te zien op het blog. Brenda had hem heel snel uit, dus dat is meestal een goed teken! ;-)

Daarna ben ik begonnen in De (Een) onbeminde vrouw van Nele Neuhaus. Een beetje gek is dat ik een e-book heb waarop staat Een onbeminde vrouw en ik op internet allemaal covers tegenkom waar De onbeminde vrouw opstaat. Maar dat terzijde. Het is het eerste deel met Kirchoff en Bodenstein in de hoofdrol, wat een beetje gek is omdat er al vijf later delen zijn uitgegeven in Nederland. Mijn recensie volgt snel op het blog.

Hierna had ik eigenlijk de nieuwste van Franck Thilliez op de planning staan. Maar ja, als je dan naar de boekpresentatie van Patricia gaat, moet je ook eigenlijk wel eerst dat boek lezen en recenseren natuurlijk! Dus ben ik gestart in De violiste van Patricia Snel. Lena Miller, een veelbelovende en jonge violiste, wordt al sinds 2013 vermist. Als haar lijk door een zwerver wordt aangetroffen zet dit een kettingreactie aan gebeurtenissen en verdachtmakingen in werking. 
Boek heb ik heel snel uitgelezen, zondagmiddag de laatste paar bladzijden omgeslagen. Recensie volgt zo snel mogelijk op het blog.

Nu begonnen in De vierde dag van Sarah Lotz. Ik weet nog niet zo goed wat ik ervan moet denken, ik ga vanmiddag snel verder lezen.

Nou, iets minder gelezen als in mijn vorige leesweek maar dat komt omdat ik best lang bezig geweest ben met Nele Neuhaus en het druk heb gehad met werken e.d. De leesflow zit er nu aardig in!

Tot de volgende leesweek!

Groetjes,

Amanda

De leesweek van Amanda

Wat las en deed ik de afgelopen weken?

Ik ben sowieso met mijn moeder op controle geweest naar het ziekenhuis i.v.m. de pacemaker die ze laatst gekregen heeft. Hierbij kwam naar voren dat hij naar behoren werkt, maar dat hij wel heel veel moet bijspringen. Dus maar goed dat die erin zit nu!

Daarnaast nog steeds dingen uitpakken en uitzoeken na de verhuizing, als je iederen keer iets doet, kom je er vanzelf! A.s. week komen eindelijk onze nieuwe bestelde meubels. Ben erg benieuwd!

Zoals al op het blog te lezen is geweest ben ik met Ann, Miriam en Ink naar Utrecht geweest, naar de meet en greet met Lisa Gardner. Erg leuk mens! Mijn ZEER uitgebreide verslag hiervan heeft al online gestaan.

En wat heb ik gelezen? De vorige keer was ik nog bezig in De kolibrie van Kati Hiekkapelto. Deze is allang uit natuurlijk en mijn recensie heeft ook al online gestaan. Echt een aanrader!

Daarna heb ik voor een andere site De stille doden van Claire McGowan mogen lezen. Dit is het derde deel met forensische psychologe Paula Maguire in de hoofdrol en gaat over een bomaanslag die gepleegd is door de IRA. De daders worden vrijgesproken door gebrek aan bewijs en fouten tijdens het onderzoek. Ineens zijn deze vijf daders van de aardbodem verdwenen en duikt er een lijk op. Aan de hoogzwangere Paula de taak om deze zaak mee op te lossen. Erg goed boek, zeker lezen!

Hierna ben ik begonnen in de nieuwste van Toni Coppers, De hondenman. Dit voor een duo recensie samen met Ink. Aangezien ik het vorige deel ook gelezen had en ik hier erg over te spreken was, begon ik vol goeie moed aan deze. In De hondenman krijgt Liese Meerhout een gruwelijke moord van een jonge vrouw op haar bord. Als ze op zoek gaat naar soort gelijke misdrijven stuit ze op de vermissing van twee vrouwen, één in Cordoba en één in Trier. Zodra de foto’s binnen zijn is er geen twijfel meer over mogelijk. Daarnaast krijgt Liese een persoonlijk drama te verwerken.
Ik vond het boek helaas een beetje tegenvallen. De duo recensie zal één dezer dagen op het blog verschijnen.

Nu ben ik bezig ik Vlees van Deflo, ook voor een duo recensie. In eerste instantie ook met Ink, maar toen ze hoorde wat voor gruwelijkheden er voorbij komen in het boek heeft ze gepast. Mietje! ;-) Nu wordt het de eerst Zeeuwse duo recensie, Brenda wordt hierbij mijn partner in crime.
In Vlees worden we geconfronteerd met ontvoering, mishandeling en verkrachtingen. Verder nog vele gruwelijkheden, die ik hier niet zal benoemen, voor het geval er mensen met een zwakke maag dit lezen. ;-)
Ik vind het een HEERLIJK boek. Hmm.. twisted mind?! :’-D De recensie volgt binnenkort.

Wat ik hierna ga lezen weet ik nog niet, misschien dat de Chef nog wat voor me in gedachten heeft, en anders pak ik weer eens een boek uit de grote doos die ik vorige keer heb meegekregen.

Al met al een zeer gevulde leesweek zo te zien! Veel boeken gelezen en leuke dingen gedaan.

Tot de volgende leesweek!

Groetjes

Amanda

Donkere maan – Deflo

De cover:
Een heel intrigerende omslag, een naakte vrouw in de foetushouding liggend in een nest van bladeren. Dit maakt dat ik nieuwsgierig word. Het heeft een bepaalde eenzame uitstraling waardoor ik geraakt word. Dit boek zou ik dus zeker oppakken in de boekhandel en even gauw de achterflap gaan lezen. En die is wat ik niet had verwacht bij de voorkant. Dus dit maakt me nog nieuwsgieriger. Nu ben ik benieuwd of ik na het lezen de voorkant wel bij het verhaal vind passen, gauw maar kijken of ik daar achter kan komen.

Het verhaal:

'En vanaf nu zorg ik voor jou. Ik en Ik alleen.'  

De 22-jarige Armeense Esra Shabo krijgt een sms van haar jongere zusje Nalan met de onheilspellende tekst 'Help me'. Esra heeft haar zusje al heel lang niet gesproken of gezien, want Esra heeft haar streng religieuze opvoeding de rug toegekeerd en daarmee ook haar oude leven. Ze probeert haar eigen boontjes te doppen. Haar 17-jarige zusje Nalan is uitgehuwelijkt door haar vader aan de 35-jarige Fathi. Fathi heeft Nalan na haar verlovingsfeest verkracht en zwanger gemaakt. Esra is des duivels en is vastbesloten haar zusje te helpen. Maar om het geld voor de illegale abortus bij elkaar te krijgen laat Esra zich in met Yalim en zijn duistere praktijken.
Hoe ver zou jij gaan om je familie te helpen?

'Hoever ben je bereid te gaan, Donkere Maan?'

Mijn mening

Het is even wennen aan de grove schrijfstijl van Deflo, maar het went snel en het past bij het verhaal. Het leest enorm vlot weg. De manier van schrijven en de woorden maken dat je door het boek sjeest. Vooral de onmacht en de opstandigheid van Esra intrigeren mij, wat een sterke vrouw. Het zet me ook aan het denken hoever ik zou gaan voor familie, wellicht niet zover denk ik, maar ja, nood breekt wetten. Het verhaal zit goed in elkaar, is erg agressief dat wel, maar daardoor raak je steeds meer verweven in het web van de criminaliteit. Het verhaal neemt je mee in de wereld van uithuwelijken, de Armeense cultuur en de eerstrijd binnen de familie. Het verhaal is zeker goed neergezet, ik persoonlijk ben blij dat ik niet in zo`n situatie ben opgevoed als ik dit zo lees. De personages zijn goed beschreven, mijn gevoelens gaan van medelijden naar boosheid en daardoor wil ik door lezen, want ik wil weten waar het heen gaat. Het plot is verrassend tot het einde, een bepaalde wending had ik echt niet aan zien komen en maken het verhaal af.
Nu, nadat ik het boek gelezen heb, snap ik het meisje op de cover en vind ik bij nader inzien het zeker bij het verhaal passen.

Ik had nog niets van Luc Deflo gelezen maar na Donkere maan weet ik zeker dat ik Teek, die ik ook in mijn kast heb staan, gauw op ga pakken. De manier van schrijven is fijn. Je hoeft niet echt na te denken en het boek is zo geschreven dat het bij mij verschillende emoties omhoog brengt waardoor het me echt raakt.

Moon

Nieuwe Deflo

Esra Shabo heeft haar streng religieuze opvoeding maar daarmee ook haar ouders de rug toegekeerd en probeert, ver weg van de verstikkende invloed van de Mechelse Aramese gemeenschap, haar eigen levensverhaal te schrijven. Dat lukt aardig tot haar jongere zus in paniek komt aankloppen. Nalan zit in de problemen. Rahmi, hun vader, wil Esra's zeventienjarige zus uithuwelijken aan een man die haar verkracht heeft en zwanger heeft gemaakt. 

Bij Esra slaan de stoppen door. Bereid om tot het uiterste te gaan om voor Nalan een clandestiene abortus te kunnen financieren, begeeft Esra zich op glad ijs en laat ze zich door een crimineel overhalen om tegen betaling als lokaas te fungeren bij het afpersen van een bekende politicus.

'Donkere Maan' is niet alleen een razend spannende pageturner, maar ook een verhaal van jeugdige overmoed en schrijnende onmacht.  Van onvoorwaardelijke liefde die vertedert maar tegelijkertijd versmacht. 

Teek - Luc Deflo

Titel: Teek

Auteur: Deflo

Uitgever: Borgerhoff & Lamberigts                       

301 pagina's

Verschenen: februari 2015

Recensie door Lydia Buist

Luc Deflo is één van de bekendste Vlaamse thrillerauteurs. Luc debuteerde in 1999 met ‘Naakte zielen’, zijn eerste psychologische thriller rond het speurdersduo Deleu en Bosmans die meteen genomineerd werd voor de Hercule Poirotprijs. In 2008 won Deflo de Hercule Poirotprijs voor ‘Pitbull’.

Schrijven zit hem in het bloed, want hij schrijft niet alleen thrillers, maar ook toneelstukken, luisterspelen en scenario's.  

In het rijksdomein van Hofstade wordt het lijk van een jonge vrouw gevonden. Gizzy van Genechten werd naakt begraven, haar stoffelijke resten verpakt in een plastic vuilniszak. Uit de autopsie blijkt dat ze op een extreem brutale manier is gewurgd. 

Inspecteurs Nadia Mendonck en Dirk Deleu kunnen onderzoeksrechter Jos Bosmans ervan overtuigen om de identiteit van het meisje voorlopig niet vrij te geven. Met de medewerking van Demeulenare en Smekens,  twee lokale agenten die het dorp Zemst en zijn inwoners kennen als hun broekzak, laten ze de geruchtenmolen op gang komen in de hoop dat de dader zichzelf gaat verraden.

Al snel komt er een logische verdachte in beeld: Ben Duchatelet, die een knipperlichtrelatie had met Gizzy. Maar bij zijn arrestatie gaat een en ander grondig fout. Demeulenare 'verliest zijn pedalen' (hij verliest grip op bepaalde situaties), Nadia schiet Duchatelet dood. Een daad van wettelijke zelfverdediging. Of toch niet? En was Ben Duchatelet wel echt de moordenaar van Gizzy? 

Nog niet gelezen ? Nou, ik zou zeggen doen, want dit is een gouden tip.

Ik kan me wel voor het hoofd slaan dat ik nog nooit eerder iets heb gelezen van Deflo. 

‘Teek’ was mijn eerste kennismaking met Deflo, het zal zeker niet mijn laatste zijn, want dit smaakt naar meer. En gelukkig kan ik vooruit want Deflo heeft al heel wat titels op zijn naam staan! 

Bij het zien van de cover en titel ‘Teek’ moest ik gelijk aan die vieze beestjes denken die het liefst onder je huid kruipen en zich volzuigen met bloed. Maar nee, hier in ‘Teek’ is het een personage die zich niet belust op bloed, maar op emoties van anderen die heel gevaarlijk kunnen zijn. De verwijzing naar de titel in dit boek is goed bedacht. Bij het zien van de kaft vroeg ik me meteen af wat er in het donkere bos gebeurd zou kunnen zijn. Dat werd me gauw duidelijk. Het boek begint spannend en de spanningsboog blijf strak staan tot het einde.

Alle spannende elementen die een thriller behoort te hebben komen in dit boek aan de orde. Ik had al wel snel een vermoeden hoe de vork in de steel zat, maar dat bedierf mijn leeslust niet, integendeel zelfs. Ik wilde toch weten hoe het precies zat.

Deflo’s schrijfstijl is prettig en zeer meeslepend. De personages Nadia Mendonck en Dirk Deleu werden goed beschreven, ze zijn goed uitgewerkt en kwamen goed bij me binnen. Ik zag ze voor me, ze werden tijdens het lezen levensecht.

Het boek laat zich snel lezen door de korte en overzichtelijke hoofdstukken. Ik snap nu wel dat Deflo behoort tot de bekendste Vlaamse thrillerauteurs.

Luc Deflo, al goed voor meer dan 550.000 verkochte boeken in Vlaanderen en Nederland, schreef met ‘Teek’ een razend spannende pageturner die je niet meer loslaat. De lezer mag zich verwachten aan realistische personages, een ingenieus plot en een zinderende ontknoping.

Ik geef ‘Teek’ 4 sterren! 

Nieuwe Deflo: Teek

In het Rijksdomein van Hofstade wordt het lijk van een jonge vrouw gevonden. Gizzy Van
Genechten werd naakt begraven. Haar stoffelijke resten verpakt in een plastic vuilniszak. Uit de
autopsie blijkt dat ze op een extreem brutale manier is gewurgd.
Inspecteurs Nadia Mendonck en Dirk Deleu kunnen onderzoeksrechter Jos Bosmans ervan
overtuigen om de identiteit van het meisje voorlopig niet vrij te geven. Met de medewerking van
Demeulenaere en Smekens, twee lokale agenten die het dorp Zemst en zijn inwoners kennen als
hun broekzak, laten ze de geruchtenmolen op gang komen in de hoop dat de dader zichzelf gaat
verraden.
Al snel komt er een logische verdachte in beeld: Ben Duchatelet, die een knipperlichtrelatie had met Gizzy. Maar bij zijn arrestatie gaat een en ander grondig fout. Demeulenare verliest de pedalen, Nadia schiet Duchatelet dood. Een daad van wettelijke zelfverdediging. Of toch niet? En
was Ben Duchatelet wel echt de moordenaar van Gizzy?