Vice versa met Tjeerd Langstraat en Shirley Ann van Wingerden

Shirley-Ann van Wingerden (Rotterdam, 1968) is een Nederlandse auteur. Naast schrijven heeft ze een passie voor muziek en schilderen. Haar passie voor muziek uitte zich vooral in de door haar samen met Baroeg Rotterdam georganiseerde jaarlijkse Blokhut-Live feesten. Van Wingerden debuteerde in 2011 met In mist gevangen, het eerste deel van de horrorserie Zwart Bloed. In oktober van dit jaar verschijnt al het 5e deel van de serie Zwart Bloed Nazaten.

Tjeerd Langstraat werkt als freelance journalist, schrijver en uitgever. In 2013 debuteerde hij met de thriller Villa Gladiola.  In 2018 zal zijn derde thriller het levenslicht zien: RÄV. Villa Gladiola won de publieksprijs van de Schaduwjury 2014. Zijn tweede boek Eeuwig Donker won de vakjury prijs van The Indie Awards, de literaire boekenprijs voor auteurs die hun boeken in eigen beheer uitgeven, en mag zich Beste Boek 2017 noemen.

Goedemorgen Tjeerd,

Zoals je misschien wel zal weten heeft Ink ons aan elkaar gekoppeld zodat wij elkaar als schrijvers kunnen interviewen. Nu heb ik al even op je site gekeken voor wat achtergrondinformatie en het eerste wat me opvalt is het zinnetje waarmee je jezelf voorstelt: Armetierige, edoch niet onverdienstelijke scribent (Anno Domini 2005).  Ik ben geïntrigeerd. Je hebt een journalistieke achtergrond zie ik. Wat ik me nu afvraag is of het schrijven van een boek een logische volgende stap is. De reden dat ik dat vraag is, omdat ik vaker merk dat veel mensen vanuit de journalistiek boeken gaan schrijven.

Groetjes Shirley-Ann

Http://shirley-ann.nl
http://zwart-bloed.nl

Hi Shirley-Ann,

Klopt wat je zegt: de meeste journalisten willen een boek schrijven. Maar bij is het eigenlijk andersom gegaan. Als jonge jongen al vond ik schrijven geweldig. Op de basisschool bij begrijpend lezen als we één keer per maand een verhaal moesten schrijven. Later op de middelbare school bij de lessen Nederlands. En dan niet grammatica, maar de lessen literatuur en boekbesprekingen. Tijdens mijn studies schreef ik eens per week een lezerscolumn voor het Algemeen Dagblad. Altijd al heb ik gezegd "ik ga een boek schrijven". Alleen ben ik de journalistiek ingerold. Van die lezerscolumn naar blogs over snowboarden naar sponsored artikelen naar complete reportages voor kranten en magazines. Voor ik het wist was ik fulltime journalist. Pas in 2013, door het themanummer 'Schrijf dat boek!" van de Vereniging van Journalisten waarin een mini-advertentie stond, werd het schrijven van een boek concreet. Ik was al een aantal keer begonnen aan een boek, maar wist nooit een goede richting te bepalen. Maar deze advertentie, waarin crimineel schrijftalent werd gezocht, bracht daar verandering in. Ik reageerde dat ik niet crimineel ben, maar wel kan schrijven en de vraag wat er nu eigenlijk gevraagd werd: deze uitgever zocht dus een nieuwe auteur voor zijn thrillerreeks. Gesprek,

synopsis voorstel et voilà, ik had opeens een boekcontract. 

Dat werd Villa Gladiola, waarmee ik genomineerd werd voor de Hebban Debuutprijs, genomineerd werd voor de Schaduwprijs, beste debuut in het spannende genre en de lezersjuryprijs won van de Schaduwjury voor beste spannende debuut van Nederland. En toen ging het hard... Maarre, jij dan? Je passies zijn muziek, schilderen en schrijven. Op welke plaats staat schrijven?

Groet,

Tjeerd

 

Hey  Tjeerd,

Schrijven staat momenteel  wel op de eerste plek. Maar ik moet wel zeggen dat ik graag schrijf met  muziek aan. Schilderen doe ik eigenlijk al jaren niet meer. Wilde ik vroeger mezelf nog weleens verliezen in muurschilderingen en schilderijen,  tegenwoordig verf ik alleen nog maar mijn door mezelf in elkaar geknutselde monsters. (goed voor beeldvorming ook heb ik gemerkt.)  Om op de muziek terug te komen... Ik speel geen instrument en kan ook geen noot zingen. Mijn passie uit zich in de manier waarop ik er mee omga. Ik ga heel graag naar concerten. En jarenlang heb ik metalfeesten in Baroeg Rotterdam georganiseerd met vier bands op het podium, omdat ik livemuziek toch wel erg geweldig vind. Daarom presenteer ik mijn boeken ook in combinatie met muziek en andere kunstuitingen. In boek twee zit een CD single.  (Help is on it's way  - Room13) *helaas alleen voor de mensen die Engel der Wrake via mij aanschaffen.  En voor deel drie heeft een bevriende band nummers geschreven en deze op de boekpresentatie ten gehore gebracht.

Een andere manier waarop ik met muziek omga is dat als ik aan het schrijven ben, mijn fantasie zodanig wordt geprikkeld door muziek dat er zich vanzelf beelden vormen in mijn hoofd en  ik ideeën krijg voor verhaallijnen of nieuwe personages. Het uiteindelijke verhaal schrijft zichzelf. Of de personages doen dat voor me. Ze leiden hun eigen leven en ik schrijf het op. Ik weet niet goed hoe ik het moet verwoorden, maar ik kan alleen op deze manier schrijven. Ik ga niet van te voren een tijdlijn maken waar ik alles omheen verzin, maar laat het verhaal vanzelf ontrollen. Natuurlijk heb ik wel een doel voor ogen waar ik heen wil schrijven, maar dat is al eerder anders uitgepakt. Het hoort bij mij denk ik dan maar. Wat voor type schrijver ben jij? Maak je eerst een ruwe opzet of laat je het verhaal vanzelf ontvouwen?

Groetjes Shirley-Ann

Ha Shirley-Ann!

(noemt iedereen je trouwens bij je volledige naam of wordt dat nog afgekort)

Da's grappig, we hebben best een zelfde manier van schrijven! Ik heb wat hoofdlijnen, wat ideeën over personages en verhaallijnen en dan ga ik gewoon schrijven. Zonder vastomlijnd plan of vooruitgewerkte personages. Ik weet dan ook niet van tevoren hoe mijn verhaal zal eindigen. Je leest ook weleens over schrijvers die losse zinnen verzamelen, overal post-its plakken met ideeën en hele tijdlijnen met schema's aan de muur hangen; ik zou daar bloedzenuwachtig van worden. Mijn bureau moet leeg zijn, mijn hoofd ook, alles moet opgeruimd zijn. Dat fabeltje dat mensen met een rommelig bureau en chaotische agenda creatiever zouden zijn veeg ik dan ook direct van tafel. Als naast mijn chaotische, rommelige hoofd ook mijn omgeving nog eens een warboel zou zijn, zou ik niet kunnen functioneren.

Als ik schrijf zet ik klassieke muziek op. Zonder vocals. Teksten leiden af. Mijn muzieksmaak is vrij breed, maar als ik schrijf wil ik alleen stilte of klassieke muziek om me heen. Metal zou bij mij niet werken. 

Maarre, Baroeg, Rotterdam: geboren en getogen in die fijne pleurisstad?

Groet,

Tjeerd

Hoi Tjeerd,

Ja, wel geboren in Rotjeknor, maar op mijn tweede geloof ik, verhuisd naar Alkmaar waar mijn beide zusjes zijn geboren. Maar op mijn zesde terug naar de Randstad. Niet naar Rotterdam, ik ben opgegroeid in Schiedam. Het Rotterdam uit mijn boeken ken ik voornamelijk van het stappen. Mensen die mijn boeken lezen vinden het leuk om over herkenbare plekken te lezen. ook al is de setting iets anders  (gelukkig maar) dan de werkelijkheid. Ik had ooit gelezen dat je moeten schrijven over wat je weet of wat je kent en dat doe ik dan ook met verve. Wat ik niet ken ga ik onderzoeken, dus de paden op en het veld in voor wat research. Zo heb ik metrostation Wilhelminahaven aan een onderzoek onderworpen en ben ik met een vriendin 's avonds laat het park rond de Euromast gaan bekijken.

Gebruik jij herkenbare plekken of plaatsen of moet je onderzoek doen? Of  is het niet van belang in jouw boeken, dat kan natuurlijk ook.

Nou, mijn eerste boek Villa Gladiola speelt vooral in Nijmegen, maar mijn tweede boek in Rotterdam. Als geboren en getogen Rotterdammer vond ik dat gewoon heel tof en bijna logisch om te doen. Ik ken de stad goed, dus heb in die zin weinig onderzoek hoeven doen. En wat je zegt, mensen vinden het leuk om de plekken, mensen en zaken in het boek te herkennen. Mijn derde boek RÄV (vanaf 1 oktober 2018 verkrijgbaar) speelt in Rotterdam, IJsland, Zweden en België. Een stuk internationaler dus. Ben jij op het moment met een boek bezig?

Jazeker. Ik ben bezig met het vierde deel van een serie. dit jaar is eindelijk de boekpresentatie. Dit vierde deel is een strijd geweest. Drie keer opnieuw begonnen. Er zat geen emotie in mijn tekst, Het was een opsomming van gebeurtenissen. De oorzaak van deze zware zwangerschap  zal ik je besparen. Tussendoor nog wel mijn bijdrage aan twee verhalenbundels kunnen leveren, maar ik ben blij dat dit deel 27 oktober eindelijk kan worden gepresenteerd. Geef jij nog een boekpresentatie of wordt het gewoon vrijgelaten?

Dan verschijnen we zo'n beetje rond dezelfde tijd! Op 1 oktober is mijn boekpresentatie in het Natuurhistorisch Museum in Rotterdam (https://jalapenobooks.com/bekendmaking-locatie-boekpresentatie/). Hoe lang heb je gedaan over dit laatste deel enne... ik ben ook heel benieuwd hoe jij het doet qua verkopen: lig je in de boekhandels, of loop je tegen problemen op? 

Groet,

Tjeerd

Wat een gave locatie! Ik vind dat altijd zo'n getob, zoeken naar een geschikte locatie. In 2015 heel Rotterdam afgezocht en kwam ik uiteindelijk door een tip van een vriendin uit bij Roos Marijn in 't Witte Paard.  (eerste item: https://www.youtube.com/watch?v=wFt2W7c5-DQ&t=81s ) Ik pak het graag anders aan ;-) Voor 27 oktober heb ik mijn stoute schoenen aangetrokken en Baroeg gevraagd of ik het daar mocht doen. Gezien de setting van mijn boek, het speelt zich namelijk grotendeels af in een rock podium, is dit de perfecte locatie.

Over dit deel heb ik straks 3,5 jaar gedaan. Ter vergelijking: Boek 1 kwam uit in oktober 2011, deel twee in april 2013 en deel drie in maart 2015. Mijn grootste probleem is tijd. Naast mijn werk ben ik een alleenstaande moeder van twee pubers. Als er dingen zijn waar ik me ernstige zorgen over maak, lukt het me niet om te schrijven. Voor een onbekende schrijfster die haar boeken uitbrengt in eigen beheer, durf ik te zeggen dat ik het aardig doe. De verkopen gaan niet in superhoge aantallen. Ik verkoop van de drie delen één boek per maand. Geen vetpot dus. Ik heb immers geen uitgever achter me die kan helpen met promoten en doe alles zoveel mogelijk zelf. Maar goed... bij de laatste boekpresentatie waren er wel zo'n 100  mensen. Er zijn bekende schrijvers die het met minder moeten doen. Dus ik heb wel een trouwe fanbase die langzaam maar zeker verder groeit, en die mij ook helpt met promoten en het voorbereiden van de boekpresentatie. Ik hou ervan verschillende kunstuitingen te combineren en dat ga ik zeker weer doen. Het spreekt meer tot de verbeelding van mijn lezers.
Maar goed ik dwaal af. Mijn boeken liggen niet in de winkels, maar zijn overal online te koop.  Het is voor mij te duur, omdat boekenwinkels hun zaken bevoorraden en de onverkochte boeken terug gaan naar Centraal Boekhuis. Die (on)kosten komen dan voor mijn eigen rekening. Boeken in consignatie leggen is ook geen optie, vaak hou ik er niets aan over.

Een andere optie is E-books. Maar mijn boeken zijn alleen in fysieke vorm te verkrijgen. Dit ook weer vanwege het kosten-baten plaatje. En de angst dat als het eenmaal digitaal is, het boek straks illegaal wordt gedeeld. Hoe zit dat met jouw boeken. Hoe loopt de verkoop, wat doe je zelf aan promotie en zijn ze als e-book te verkrijgen

Groetjes Shirly-Ann

Ja, hele toffe locatie! Het museum komt ook voor in mijn boek en heeft zelfs een belangrijke rol als bepaalde schakel. Zeg maar. ;) #spoiler En cool, die personages die je liet rondlopen! 

En ik ben vorig jaar mijn eigen uitgeverij gestart, na eerder twee keer onder contract gestaan te hebben bij een uitgever. Dus ik ken je strubbelingen, maar het is nog steeds een goed besluit geweest om het zelf te gaan doen. De boekverkoop gaat naar Nederlandse maatstaven goed: mijn eerste boek werd ruim 2.200 keer verkocht en mijn tweede boek ligt rond de 700 exemplaren. Waarbij ik moet aanmerken dat mijn boeken in hooguit 30 boekhandels lagen (van de 2.500 die Nederland kent). Maar Nederlandse maatstaven zijn niet mijn maatstaven. Ik wil veel meer gelezen worden. Beide boeken wonnen prijzen (https://jalapenobooks.com/prijzen/), kregen veel 4- en 5-sterren recensies, dus dan stel je je verwachtingen bij naar boven. Maar boekhandels kopen veilig in: dus, niet. 'We kennen de uitgever/auteur niet,' is zo'n "argument om ondanks gewonnen prijzen en ondanks goede recensies mijn boeken niet in te kopen. 

Een laffe drogredenatie vind ik dat. En ergens wel ironisch, want die conservatieve houding houdt niet automatisch in dat 'de boekhandel' het goed doet. Ze gaan bij bosjes failliet. En dan het CPNB dat alleen propagandeert voor de grote jongens en meisjes, alle clubjes rondom gevestigde uitgevers, recensenten die tot hun elleboog bij boekenclubs, inkopers en meer van zulks zitten: dat wereldje implodeert over een tijdje. En als alle stront dan naar buiten komt vragen ze zich af waar het toch is misgegaan.

Wat bijzonder was om te zien de afgelopen maanden was de vlucht die De Krijtman van C.J. Tudor nam: het boek werd in 59 talen vertaald, kreeg een quootje van Stephen King en werd massaal verkocht. Maar, het was een debuut. Niemand kon van tevoren weten of het boek goed was of niet. Waar boekhandels en lezers enorm terughoudend zijn als de auteur of uitgever onbekend is, daar buigen ze als een knipmes als de marketing in orde is en dan maakt het opeens niet meer uit of de auteur debuterend is. Schreeuw van de daken hoe goed iets is en mensen kopen het (in).    

Kortom, voor mijn derde boek wil ik wat anders verzinnen. Ik heb niet zo'n marketingbudget als Tudor, dus zal ik wat anders moeten doen.   

Ik wil dat conservatieve juk afschudden, weg van die gevestigde orde, mijn boeken moeten gelezen worden en dat kan linksom, rechtsom of gewoon dwars door het plafond. Dus het voelt nu voor mijn derde boek heel erg bevrijdend. Probeerde ik met mijn tweede boek nog heel erg te conformeren naar 'hoe het werkt in de boekenbranche', met alle hierboven geschetste frustratie tot gevolg, nu bepaal  ik volledig mijn eigen werkwijze. 

Mijn huidige twee boeken zijn online overal te koop (bol.com, Bruna, etc.). Via mijn eigen site uiteraard (https://jalapenobooks.com/boeken/) en ebooks verkoop ik alleen via de Black Sheep Indie (https://theblacksheepindie.com/product/bundel-villa-gladiola-en-eeuwig-donker/). 

En volgens mij was dit onze slotvraag al! Dus tot slot: wat is jouw ambitie op schrijfgebied? Wat wil je (nog) bereiken?

Groet,

Tjeerd

Wat ik (nog) wil bereiken?  Ik las net je tekst over de conservatieve juk afschudden en dacht jaaa, dat wil ik dus ook. Mijn boeken moeten gelezen worden. Ik, of eigenlijk mijn boeken hebben helaas geen prijzen gewonnen. Mijn lezers zijn hartstikke enthousiast, op een enkele na. Maar het is niet genoeg. Deel één wil ik nog eens onder de loep nemen om te herschrijven en dan laten vertalen. En dan de wereld  veroveren. ik denk graag groot. En de volgende stap is een verfilming. Dan kan ik al die mensen die roepen, ik wacht wel op de film ook ter wille zijn.

Jammer dat dit de slotvraag was. Ik zou je nog heel veel willen vragen...
o, en ik besef nu pas dat k je nooit heb geantwoord op die vraag over mijn naam. Vrienden noemen me Shir of Shirtje, eigenlijk nooit Shirley-ann
Bedankt voor dit superleuke dubbel interview!

Groetjes, Shirley Ann

 

Ja, een verfilming! Dat wil ik ook. Mijn boeken lenen zich prima voor een typische Neder-thriller. Bedankt voor deze leuke mailwisseling!

Groet,

Tjeerd

Win een gesigneerde Djinn GESLOTEN

Ik las onlangs het eerste en tweede deel van Zwart bloed. Boeken die in de horrorhoek thuishoren, maar mij echt erg bevielen.
De auteur Shirley Ann van Wingerden is hard bezig aan deel 4. Maar onlangs kwam zij met Djinn, een kleiner en dunner boekje.

Wij mogen twee gesigneerde exemplaren verloten.
Eerst waar Djinn over gaat:

Het zit niet mee in het leven van de jonge Romy. Ze ontvlucht de zoveelste burenruzie en belandt niet veel later in een underground podium in het centrum van de Rotterdamse havenstad. Ze doet haar beklag bij de barkeeper en vindt bij hem een luisterend oor. Ze vertelt hem al haar ergernissen, maar ook haar duistere verlangens. Haar leven lijkt een mooie wending te nemen, maar als snel blijkt dat ze de verkeerde in vertrouwen heeft genomen.

Interesse? dan nu wat je moet doen:
1. Je bent lid van Thrillerlezers! Zo niet nog dan kan je dat
Hier worden
2. Noem minimaal twee schepsels die voorkomen in de boeken van Zwart bloed. Zie ook eventueel de recensie over Engel der wrake van deze week. Je vidnt de recensie: Hier
Stuur je antwoord naar Thrillerlezersblog@gmail.com ovv Djinn
3. Delen geeft extra kans
4. Onder dit bericht zetten waarom je wilt winnen, geeft jou ook een extra lotje 

Zwart bloed Engel der wrake van Shirley Ann van Wingerden

Titel: Zwart bloed, Engel der wrake
Auteur: Shirley Ann van Wingerden
Publicatiejaar: 2013
Uitgeverij: Boekenbent



Cover
Heel mooi dat pikzwarte met de witte veer en druppels bloed.


Achterflap
Engel der Wrake is het spannende vervolg op In Mist Gevangen. Anderhalf jaar na de dramatische gebeurtenissen op de Carnissesingel heeft Anne haar leven weer op de rails. De Demons Lair is gerenoveerd en wordt heropend. Ze is verhuisd omdat ze een frisse start wil maken. Helaas is haar nieuwe buurman niet zo van haar gecharmeerd. Sterker nog, bij hun eerste ontmoeting laat hij blijken dat hij haar niet mag.

Mening

Wowwww...
Het duurde even voor ik weer omgeschakeld was richting het lezen van horror. Ik lees het te weinig en moet dan even wennen. Maar als het dan zover is...
Als ik dan in het wereldje van Anne, Dion, Lotte, heksen, Golems, Harpijers, vampieren en helhonden, zit dan wil ik toch verdorie niet eindigen met een vette cliffhanger. Wat doe je mij aan Shirley Ann? Was dit een omnibus geweest: ik had gewoon door gelezen.
 Ik laat mij opnieuw in dit deel meenemen in de bizarre wereld van Anne die onder invloed is van de aantrekkelijke Dion. Zelfs ik raak geïntrigeerd door de man.
Deel twee eindigt waar deel 1 stopte. Eindigde het daar  met dat Anne zwanger bleek van Dion. Hier bevalt ze van twee kinderen. Waarvan 1 door Dion meegenomen wordt op het moment dat het uit Anne komt. Na een aantal maanden opgenomen te zijn geweest, start zij weer in Demons Lair, de tent waar regelmatig bandjes optreden. We komen al snel alle vertrouwde personen uit deel 1 tegen, tenminste diegene die deel 1 overleefden. 
Wel introduceert zij enkele nieuwe , zeer intrigerende personages in de vorm van nieuwe buren. Daarin vallen vooral de agressieve bazige Jackie en de helpende Marcus op.
Anne transformeert langzaam steeds verder tot een demon door het drinken van Dions bloed toen dat nodig was. Bijna is ze de grens al over, maar wordt net op tijd tegengehouden.
De strijd die ze voert met gewone agenten maar ook een special team  van het Instituut voor bijzonder forensisch onderzoektegen allerlei wonderlijke figuren is soms adembenemend. 

'Dit...', gromde hij. 'Is geen duivenveer! Er zit iets achter je aan en ik weet niet wat het is. Wat ik wel weet, is dat het groot is en dat het kan vliegen!'

Echt, dit verhaal zie je regelmatig als een film voor je ogen afspelen als je de harpijen vliegend door de lucht ziet gaan en met hun klauwen een agent beetpakken. Beeldend geschreven dus door deze auteur. Dat ik mij zo laat meesleuren in een voor mij niet vaak beschreven wereld is een blijk van de auteurs kunnen. De auteur verblijft zelf veel in het metalmuziekwereldje en dat proef je duidelijk uit de beschrijvingen van de muzikanten. Extra leuk detail vind ik zelf ook dat je geen personages als in Twilight voor je ziet door haar beschrijvingen. Het voelt donker, viezig, grauw. Wat hoort in dit soort verhalen naar mijn gevoel.
Dit boek is een waardige opvolger van het vorige. Spannender en intrigerender. Ook gewoon bekende personages ook nu weer laten overlijden, is iets wat je niet vaak ziet gebeuren.

Dat ik zo baal dat het boek eindigt met een cliffhanger zegt wel dat ik veel plezier heb gehad. Mocht je nog nooit horror gelezen hebben en twijfelen of je het wat vind, raad ik je dit Zwart bloed aan. Begin bij deel 1 zou ik zeggen. Ik ben nieuwsgierig naar deel 3, want het kind van Anne en Dion moet ergens een belangrijke rol gaan spelen.
Ik hoef zelf niet elke dag dit genre te lezen maar ter afwisseling is dit een zeer smakelijk hapje.

Een duidelijke en vette vier kraaien voor Engel der wrake

Column Shirley Ann

Lies, Shirley en Minke

Bezinning na Metal Madly.

“Na watte?” Hoor ik je denken. Metal Madly: Een avond georganiseerd door een vriendin van mij in samenwerking met het Rotterdamse podium Baroeg. Een avond waarvan de opbrengst voor mij zou zijn. Dit zijn van die mededelingen en vervolgens van die intense belevingen, die ik werkelijk even moet laten bezinken.

Toen ik een paar maanden geleden werd gewezen op wat Lies op poten had gezet, was ik even van het padje af. (Zie ook mijn blog Flabbergasted  Lees hier ) Ik was er immers net achter dat een fiks aantal mensen had besloten hun krachten te bundelen om geld in te zamelen, zodat ik een van mijn boeken zou kunnen laten vertalen. Dat op zich is al erg bijzonder. Want laten we wel zijn, de algemene opinie is er wel een van: als jij iets wil, dan zal je er zelf moeite voor moeten doen. Een ander hoeft daar niet aan bij te dragen. En nee, dat verzin ik niet. Dat werd me gisteren toch even verteld, nadat het werd afgedaan als een geintje.

Ook ik dacht, ja. Inderdaad, je hebt gelijk: Ik wil die boeken vertalen. Dus ik moet ook maar verzinnen hoe ik dat voor elkaar ga krijgen. Maar ik ben een erg gezegend mens, want ik heb mensen om me heen die vinden dat ik dat dus niet alleen hoef te doen. Terwijl ik maandenlang mijn hoofd heb gebroken over hoe ik in godsnaam genoeg geld bij elkaar kon krijgen om mijn droom te verwezenlijken en tegelijkertijd mijn kinderen niet van alles te ontzien omdat mama per se iets wil, waren er, buiten mijn weten om, mensen bezig een benefiet te organiseren. Voor mij!

Gisteravond was DE AVOND. Voor mij zeer ongemakkelijk en ongebruikelijk, want controlfreak die ik ben, heb ik graag overal de vinger in de pap. Dit keer moest ik het maar allemaal laten gebeuren. Het kostte wat moeite, maar het is me uiteindelijk wel gelukt. Ook al werd het een avond met een lach en een traan. En beslist geen tranen van verdriet, maar van ontroering.

Jeannette

Hessa trapt af.

Heerlijke rock uit Rotterdam. Dit keer met een toetsenist en violist erbij. Voor degenen die mijn boeken niet hebben gelezen. Zwart Bloed speelt zich af in en rond een rockpodium in Rotterdam en Hessa heb ik er ook laten optreden. Zoals altijd weet Jeanette weer te boeien en te ontroeren. Ik werd ook nog eens blij verrast toen ik de band de nummers hoorde spelen die ze ook op de boekpresentatie van Familiegeheimen hadden gespeeld in 2015. Het voelt als een warm bad.

Monica

X-Tinxion
Na Hessa beklimt DE thrash metal band uit Schiedam: X-Tinxion, het podium. Zangeres Monica Jansen heeft voor deel drie meegedaan aan een fotoshoot en belichaamde hierbij de vriendin van personage Marcus. In deel vier komt Monica zelf voor met X-Tinxion. Vaste lezers krabben zich waarschijnlijk nu achter hun oren, dus hoe ik dat precies ga verwerken, kan ik niet zeggen, omdat ik dan een fikse spoiler zou weggeven.
Terwijl Monica die dag kampt met een fikse griep, zingt en grunt ze alsof er niets aan de hand is en totaal niet in haar bed had willen liggen. Als ze mij aanspreekt tussen twee nummers door, (ik sta op dat moment veilig achter in de zaal) sleept zangeres Jeanette (van Hessa) me naar voren richting podium. Met een brok in mijn keel luister ik naar de lieve woorden van Monica. Ze draagt het nummer Uniformity aan me op, dat gaat over vrienden voor vrienden. Ik veeg de tranen weg die over mijn wangen rollen en geef een handkus, terwijl ik ‘Ik hou van jou,’ mime.
Mijn dochter komt naast me staan en slaat haar armen om me heen. De rest van het optreden blijven we zo staan kijken. Ze geniet van het optreden van X-Tinxion. De band heeft er een jonge fan bij.

Mario

Room13.
Band nummer drie is speciaal voor deze avond helemaal uit België gekomen en bestond eigenlijk niet eens meer. Mario zong voor het laatst geloof ik op mijn boekpresentatie, nadat hij net was genezen van keelkanker. Twee dagen voor de grote dag belde hij toen op om te zeggen dat hij live wilde zingen. En gisteren stond hij daar toch weer. Hartverwarmend lief. Natuurlijk spelen ze alle  bekende nummers. I am Alive wordt aan mij opgedragen en Mario merkt dan ook nog even op dat de opbrengst van de single ook voor mij is. (- slik – tranen rollen over mijn wangen)
Dit prachtige nummer staat op Youtube in een prachtige akoestische versie, opgenomen in een afgeladen Bozar Theater. Dit event heb ik ook opgenomen in het derde deel van Zwart Bloed. Anne breekt dan in hun kleedkamer in met een specifiek doel voor ogen. Ze slaagt in haar opzet en de ellende is dan natuurlijk niet meer te overzien.

Last but not least: Metal Madly.

Frans en Christine

Zanger Frans Jansen was in het eerste boek al direct de pineut: het vriendelijke onderonsje met Anne Sommer moest gelijk de kop in gedrukt worden. Dion wilde Anne niet blij en geliefd hebben, dan kon ze niets voor hem betekenen. Ondanks dat ik hem heb laten lijden in mijn boeken stond hij toch mooi op het podium de sterren van de hemel te zingen met Christine Roetert wiens looks ik heb gebruikt voor een personage in deel vier. Samen met een Gabor, Bardo en Richard weten ze in no time de hele zaal op zijn kop te zetten. In een rap tempo jagen ze vele bekende hardrocknummers uit de jaren 70, 80 en 90 erdoorheen. Dochterlief staat naast me te stralen. Ze vind het geweldig. Veel nummers kent ze niet, maar herkent ze wel. Dat geldt niet alleen voor ons, maar voor iedereen die staat te genieten, te dansen of te headbangen.
Frans spreekt me tussendoor nog een paar keer aan en vraagt of hij in mijn boeken geen wraak mag nemen om wat hem is aangedaan. Ik weet niet of dat zo’n goed idee is: tenslotte heeft Dion de Winter andere personages voor minder om zeep geholpen.

Wat een geweldige avond! Mijn complimenten aan Lies, maar ook aan Minke. Ze hebben dit samen bekokstoofd. Ze hebben bands gevraagd die ik in mijn boeken heb verwerkt en die dat ook leuk vonden. Geloof me als ik zeg, dat niet iedereen er hetzelfde over dacht of denkt. Maar goed. Het is met een knipoog. Wie wil er nu niet op het podium staan in een zaal dat gerund wordt door Rotterdams grootste maar meest sexy duivel. Het heet dan ook niet voor niets Demons Lair.

Note:

Ik kreeg net bericht van Leon van Baroeg over de opbrengst van afgelopen zaterdag. Er is na aftrek van de kosten € 574,35 opgehaald. De eerste 10% zijn nu dus binnen voor de vertaling van In Mist gevangen. Ik heb er alle vertrouwen in dat die vertaling er gaat komen. En dat is dan mede dankzij al die geweldig lieve mensen die er afgelopen zaterdag voor mij waren. Erg bijzonder en erg overweldigend. Dat wat in Baroeg is gebeurd, is gewoon niet in geld uit te drukken. Ik ben intens dankbaar voor het feit dat ik vrienden heb, die me met hun liefde en hun talent mij een stapje verder hebben willen helpen. En dat geldt voor zowel de bands, als al die mensen, inclusief Baroegpersoneel, die er waren die avond.

Zwart bloed In mist gevangen van Shirley-Ann van Wingerden

Titel: Zwart Bloed  In mist gevangen

Auteur: Shirley-Ann van Wingerden

Uitgeverij: Boekbent



Auteur
Shirley-Ann van Wingerden is een Nederlandse auteur uit Rotterdam. Naast het schrijven heeft ze nog twee passies: Muziek en schilderen. In 2011 debuteerde ze met het eerste deel in de horrorserie Zwart Bloed, In mist gevangen. In april 2013 is het tweede deel uitgekomen, Engel der Wrake. Familiegeheimen, het derde deel van deze serie kwam in 2015 uit. 

Achterflap
Wie had dat ooit kunnen denken dat onschuldige dagdromerijen zouden kunnen leiden tot een serie gruwelijke gebeurtenissen in en rond Rotterdam. Anne in ieder geval niet! Vanaf het moment dat Anne de aantrekkelijke Dion de Winter ontmoet, verandert haar leven drastisch. Hoe komt het dat hij zoveel van haar weet? Wat wil hij van haar?? 

Zijn je dagdromen privé, of loert er iemand mee naar je diepste geheimen en verlangens? Monsters bestaan. Niet alleen in films of televisieseries. Ze zijn alleen niet zo makkelijk te herkennen, want ze zien er uit als jij en ik. Anne ondervindt dit aan den lijve in dit spannende verhaal 'In Mist Gevangen'.


Mening
In mist gevangen begint direct lekker met een enorme slachtpartij, welk zich afspeelt in Rotterdam.
Er zijn nogal wat lijken en tevens zijn er symbolen te vinden die men niet gelijk thuis kan brengen.
Zodoende wordt Het Bijzonder forensisch onderzoek  ingeschakeld. Een speciaal team wat in het geheim opereert in zaken waar  men iets paranormaal vermoedt. Naast het team speelt Anne de hoofdrol in het boek.Zij heeft een geheimzinnige afspraak in het pand waar de lijken zijn gevonden, maar wat in een paar dagen is omgebouwd tot een rockkroeg. Dion de Winter is een uiterst aantrekkelijke man  die haar ontvangt. Anne denkt lang dat zij in de maling genomen wordt door een goede vriend van haar. Er is echter iets bijzonders met deze Dion de Winter.

En daar kantelt het verhaal van gewoon een eventueel spannend verhaal naar een andere dimensie. Deze Dion is namelijk de persoon die in Anne haar (dag) dromen voorkomt. Ook weet hij wel heel veel van wat niemand behoort te weten.
Heerlijk orgineel bedacht en ik ben vanaf dat moment volledig in het boek getrokken. Duidelijk hangt de sfeer dat er gruwelijke dingen gaan gebeuren in de lucht.

Anne komt steeds verder in de macht van Dion, ook al voelt ze regelmatig dat zaken niet kloppen. Annes nichtje schakelt hulp in om Anne te kunnen bevrijden.Dit mondt tegen het einde van het boek uit in een gruwelijk, meer horror kan bijna niet, spektakel waar alle personages bijelkaar komen in een strijd die uitgevochten moet worden. Een enorme rollercoaster voert jou als lezer naar dit einde toe en ik als nietkenner van fantasy en horrorboeken vreet bijna mijn nagels op naar hoe eng het beschreven wordt.


Dit boek heeft vaart en actie, een zeer prettige schrijfstijl en is gewoon heel erg spannend. Ik, die altijd riep niet van Fantasy en horror te houden, las nu naast Joris van Leeuwen een tweede boek in dit genre en ik moet nu gewoon toegeven dat ik niet van elfjes hou, maar wel van de Dions.
Heksen, demonen..het kan je afstoten, maar in wezen is horror een heftiger thriller met personen uit een ander wereld. Gruwelijke zaken met veel spanning laten je huiveren in deze 317 bladzijdes. Dat het daarnaast afspeelt in rotterdam maakt het voor mij extra leuk, omdat ik veel plekken ken. Ik ga zeker ruimte maken om heel snel het tweede deel te gaan lezen.

Dikke vier kraaien voor dit eerste deel!

De boekenkast van Shirley-Ann

Shirley-Ann met haar boeken

• Hoe divers is jouw boekenkast?
 Mijn ‘boekenkast’ is heel erg divers. Ik zet boekenkast expres tussen haakjes, want tot mijn spijt heb ik er geen. De boeken waar ik niet doorheen kwam staan nu oneerbiedig op mijn bureau om mijn computerscherm op ooghoogte te kunnen zetten. Maar ik lees alles wat los en vast zit. Esoterisch, Thrillers, Misdaad, Fantasy, historische romans, zelfs de tragische boekenreeksen van Virginia Andrews en sompige liefdesromans. Gek genoeg ben ik niet zo’n fan van horror sinds ik nachtmerries kreeg van griezelfilms en het boek It van Stephen King op mijn 17e .

• Staan ze op alfabetische volgorde, kleur of andere wijze gesorteerd?
Nee. Helaas niets van dit al. Ze staan en liggen zelfs verspreid door het hele huis. Overal ligt wel wat. Op zolder. In mijn slaapkamer. En de boeken die ik net heb gelezen en nog wil lezen liggen oneerbiedig binnen handbereik, achter me op de leuning van de bank.

• Wat zijn de 3 mooiste boeken die je hebt? 
Ik denk niet dat ik echt mooie boeken heb. Ik heb favorieten. Oudjes weliswaar omdat ik de laatste jaren meer met schrijven bezig ben dan met lezen:
* Rock Starlett – Biografie. Door Bart Cop 
   Dit boek heb ik gekregen van zanger Mario Poncin toen ik nog bandmanager was.
*  Het geheim van de schrijver – Renate Dorrestein
   Gekregen van een goede vriend omdat ik altijd twijfel over mezelf.
* Centenial – James E. Michener
   Omdat ik de tv serie zo vreselijk goed vond wilde ik een aandenken hebben.
 *  De Scarlet Pimpernel van Alexander Dumas
   Ook vanwege de tv serie.


• Staat jouw favoriete boek aller tijden daar ook tussen?
Mijn favoriete boek aller tijden staat hier niet tussen. Dat is Jacoba, dochter van Holland door Simone van der Vlugt. Die heb ik ooit gelezen als kind en dit blijft mijn favoriet.

• Belandt elk boek in de kast of doe je ook makkelijk weg?
Voorheen deed ik niets weg. In een erg arme periode heb ik echter veel van mijn favoriete boeken verkocht, gewoon omdat ik geld nodig had. Het waren boeken die ik nu graag nog wel had willen lezen zoals de Celestijnse belofte, Seth spreekt en Gesprekken met God.

• Lees je veel?
Sinds ik schrijf lees ik erg weinig. Toen ik weer ben gaan werken werd dat nog minder. Voorheen las ik er rustig één in de twee dagen. Gelukkig krijg ik nog steeds boeken cadeau of te leen en pik een spaarzaam moment uit om te lezen. Ik ben dan ook van plan na de boekpresentatie van het vierde deel van mijn boekenserie eerst eens een paar boeken te gaan lezen. Er liggen er genoeg op me te wachten.

• Waar lees je het allerliefste?
In de zomer in de tuin onder een parasol.
In de winter: op de bank, met een beker hete thee en als het even kan onder een deken.

• Aan welke boeken uit je jeugd heb je mooie herinneringen en bezit je die ook?
Pinkeltje, De zwarte Hengst, De dolle tweeling en Kitty naar kostschool. Helaas zijn die ook niet meer in mijn bezit. Weggegeven aan mijn nichtjes.

• Kom je uit een gezin waar veel gelezen werd?
Ja, mijn moeder leest erg veel. Ik probeer mijn kinderen nu ook te enthousiast te krijgen. Ze pakken minder vaak een boek dan ik zou willen. Behalve de boeken Dagboek van een loser en Dagboek van een muts, die verslinden ze. Zoonlief is bijna 15 en inmiddels aan mijn boek begonnen. 


• Leen je wel eens boeken uit?
Niet meer. Ik leende regelmatig boeken en dvd’s uit, maar daarvan heb ik de helft nog niet terug. Dus ik ben daar wel voorzichtiger in geworden.

Shirley Ann ondersteboven...

Flabbergasted… 

De ultieme droom van iedere schrijver is natuurlijk om internationaal door te breken. Die van mij wel in ieder geval. Ik heb vrienden en kennissen die kris kras door Europa wonen, en zelfs in de Verenigde Staten, die mijn boeken best wel zouden willen lezen, maar absoluut geen Nederlands kunnen lezen. Eentje heeft het zelfs geprobeerd met Google Translate ernaast, maar dat ging hem toch niet worden. Er zijn ook al mensen die te goeder trouw hebben geprobeerd het eerste deel van Zwart Bloed; In Mist Gevangen te vertalen, maar uiteindelijk niet verder kwamen dan het eerste hoofdstuk. Het is gewoon echt niet eenvoudig, en mijn steenkolen Engels is ook niet toereikend genoeg, om een geloofwaardige vertaling neer te zetten. Tenslotte moet de lezer ook in het Engels bij de strot gegrepen worden en door de honderden bladzijden gesleurd worden totdat ze buiten adem het boek dicht kunnen slaan. Verlangend naar meer. 

Ik had een aantal mensen benaderd om te informeren wat het me zou kosten om boek één, In Mist Gevangen, te vertalen. Ik kreeg een prijs door per woord en vermenigvuldigde dit met het aantal woorden in boek één. Teleurgesteld liet ik het idee weer varen, omdat mijn salaris en de opbrengst van mijn boeken niet duizelingwekkend hoog zijn en het geld doorgaans opgaat aan andere zaken. Tenslotte moeten er ook nog twee kinderen gevoed en gekleed worden. Ik wil graag mijn droom verwezenlijken, maar niet over hun rug.
 Een jaar geleden opperde een vriendin al, dat er dan maar een benefiet georganiseerd moest worden. Super idee, maar het kwam niet van de grond. Tenminste, dat dacht ik. Wat ik niet wist, is dat een andere vriendin inmiddels de touwtjes in handen had genomen en was begonnen aan iets wat zij als geen ander het beste kan: een avond organiseren en allerlei bands optrommelen die hun muziek ten gehore willen brengen. 
Vanmiddag ging de telefoon: vriendin nummer drie. Of ik achter mijn computer zat? Stomme vraag. Ik zit bijna altijd achter de computer. Om te schrijven, of om mijn boeken her en der te promoten. Of ik naar de pagina van Baroeg wilde gaan. Ik vroeg haar nog waarom, wat was er dan? Maar ze zei alleen maar dat ik het gewoon even moest opzoeken. Ik deed braaf wat me gezegd werd en zie

niets bijzonders. “Je moet naar 27 januari gaan,” zei ze vervolgens. Ik deed braaf wat me gezegd werd. Ik zag vier bands staan: Metal Madly, Room13, Hessa en X-Tinxion. Het waren alle vier bands waar vrienden van me in zingen en/of spelen. Het drong nog niet helemaal tot me door. Het was ook zo’n rare combinatie om deze vier bands samen te zien.

 “En?” vroeg vriendin drie.
 “Wat moet ik zien dan?” Ik baalde omdat dit bands zijn die ik allemaal graag zou willen zien en zelf graag had willen boeken, maar die tijd had ik achter me gelaten. Band nummer twee was zelfs gestopt met optreden, dus dat was een nog harder gelag, deze band in deze line-up te zien. Waarom wist ik hier niets van? Ik voelde me eigenlijk een beetje belazerd. Blokhut Live was al in handen van een ander, en nu dit.
 “Heb je alles gelezen?” vroeg ze. 
“Hmmm,’ gromde ik. Braaf las ik door. Totdat de onderste alinea tot me door drong: 

Overigens komt de opbrengst van deze avond ten goede aan schrijfster Shirley-Ann Benda. Zij brengt haar boekenserie ‘ Zwart Bloed’ zonder hulp van een uitgeverij uit, en kan daarbij wel wat hulp gebruiken. In haar horrorverhaal speelt de Rotterdamse rock- en metalscene een belangrijke rol. Baroeg werkt daar dus graag aan mee.

 Ik schrok me werkelijk te pletter. Het zweet brak me uit, de tranen schoten in mijn ogen en mijn stem viel spontaan weg. Dochterlief keek me geschrokken aan. Die dacht dat er wat ergs was gebeurd. 
Vriendin drie had wel door dat ik behoorlijk van mijn stuk was, dus kwam ze gewapend met een pan kippensoep mijn kant op.
 Niet veel later hoorde ik dat ze hier al sinds begin maart mee bezig
zijn!! Ik had iedereen sinds die tijd meerdere malen gezien en gesproken, en geen woord! Niemand. Zelfs vriendin drie, die ik heel vaak zie, heeft met een stalen gezicht mij lekker meerdere malen laten griepen, als ik weer eens mopperde dat vertalen wel erg veel geld kostte. 
Maar hoe geweldig is het, als vrienden stiekem de handen ineen steken om je op zo’n manier te helpen? Het gevoel is met geen pen te beschrijven. Naast dankbaarheid, is flabbergasted denk ik het woord dat er misschien nog een beetje bij in de buurt komt. Het was overweldigend. Het heeft echt wel een tijdje geduurd eer ik weer een beetje bij was. Nu weet ik in ieder geval hoe het voelt om de hoofdprijs te winnen.

Zwart Bloed (In mist gevangen) - Shirley-Ann van Wingerden

Titel: Zwart Bloed (In mist gevangen)

Auteur: Shirley-Ann van Wingerden
Uitgeverij: Boekenbent
Publicatiedatum: 2011
Aantal bladzijdes: 319

De cover ziet er erg mysterieus uit. Een knappe man met op de achtergrond een paar dreigende, rooie ogen. Roept gelijk al wat spanning op. De achterflap ziet er ook aantrekkelijk uit, gruwelijke gebeurtenissen in Rotterdam, monsters bestaan, klinkt goed!

Shirley-Ann van Wingerden is een Nederlandse auteur uit Rotterdam. Naast het schrijven heeft ze nog twee passies: Muziek en schilderen. In 2011 debuteerde ze met het eerste deel in de horrorserie Zwart Bloed, In mist gevangen. In april 2013 is het tweede deel uitgekomen, Engel der Wrake. Familiegeheimen, het derde deel van deze serie kwam in 2015 uit.

Achterflap
Wie had dat ooit kunnen denken dat onschuldige dagdromerijen zouden kunnen leiden tot een serie gruwelijke gebeurtenissen in en rond Rotterdam. Anne in ieder geval niet! Vanaf het moment dat Anne de aantrekkelijke Dion de Winter ontmoet, verandert haar leven drastisch. Hoe komt het dat hij zoveel van haar weet? Wat wil hij van haar??

Zijn je dagdromen privé, of loert er iemand mee naar je diepste geheimen en verlangens? Monsters bestaan. Niet alleen in films of televisieseries. Ze zijn alleen niet zo makkelijk te herkennen, want ze zien er uit als jij en ik. Anne ondervindt dit aan den lijve in dit spannende verhaal 'In Mist Gevangen'.

In dit eerste deel van de Zwart Bloed-serie maken we kennis met Anne. Anne is een weinig succesvolle vrouw in het leven, woont alleen, niet heel veel vrienden. Anne wordt heel duidelijk in beeld gebracht, waardoor je goed een beeld kunt vormen van haar en haar leven. De overige personages, zoals Dion, blijven lang duister, ook al wordt het verhaal deels vanuit zijn oogpunt verteld. Wat ik mooi vond was de klik en de liefde die er was tussen Anne en Lotte, haar nichtje. Ondanks alles blijft Lotte haar tante steunen en probeert haar te redden.
In het begin moest ik erg wennen aan het idee dat het geen thriller was. Bij verschillende scenes in het begin van het boek dacht ik steeds: Dat kan toch helemaal niet?! En dan daarna: O nee, ik lees een horrorboek, geen ‘gewone’ thriller. Nadat ik de omschakeling in zijn geheel heb kunnen maken, heb ik genoten van het boek. Lekker spannend, leuke personages en goeie opbouw van het verhaal. Ik vind het boek een beetje vergelijkbaar met de serie Charmed, welke ik ook trouw heb gevolgd. Erg leuk om weer eens over heksen, warlocks en demonen te lezen in een andere vorm dan ik gewend was.

Fijn, spannend en bij vlagen gruwelijk verhaal. Veel herkenningspunten. Wat van mij nog wel wat meer had gemogen was iets meer verdieping vanuit de heksen/warlock kant, dus vanuit Helen en Margje. Dit werd nu niet heel veel en duidelijk belicht en dit had ik juist wel leuk gevonden.
De spanning werd goed opgebouwd en met vlagen werd je op het verkeerde been gezet. Het einde was niet erg verrassend, dit had ik in grote lijnen wel een beetje verwacht maar dit is op zich wel passend bij het soort verhaal.
In het begin had ik een beetje mijn twijfels over het boek, maar ik ben aangenaam verrast over de uitwerking en het verhaal an sich. Ik heb mij prima vermaakt met dit boek, leuk om tussendoor weer eens een uitstapje te maken naar een ander genre.

Voor de liefhebbers van Charmed en soortgelijke series is dit zeker een mustread. Een intrigerend en lekker spannend verhaal.

Spanning: 3,5
Plot: 3,5
Leesplezier: 4
Schrijfstijl: 3,5
Originaliteit: 3,5
Psychologie: 3,5

Hiermee behaalt Shirley-Ann 3,5 hele mooie sterren voor haar debuut in de serie Zwart Bloed, In mist gevangen.

Amanda

Nieuwsgierig? Bekijk het boek hier op Bol.com!