Posts tonen met het label meedogenloos. Alle posts tonen
Posts tonen met het label meedogenloos. Alle posts tonen

zondag 25 oktober 2020

Win Meedogenloos van Damen&Vandermeeren GESLOTEN


 Na de traumatische gebeurtenissen in Lissabon keert advocate Kirsten Hartogs terug naar België. Ze raakt betrokken bij de zogenaamde ‘slaapwandelmoord’, waarbij de dertiger Nick Steverlinck wordt beschuldigd van moord op zijn vriendin. Hij werd ‘s ochtends wakker naast haar bebloede lijk, maar beweert zich daar niets van te herinneren en vermoedt dat er iets is gebeurd tijdens het slaapwandelen. Al snel merkt Kirsten dat er meer aan de hand is. Ze krijgt af te rekenen met een geduchte tegenstander. Kan ze tijdig inschatten vanuit welke hoek het gevaar komt? Of wordt dit haar allerlaatste strafzaak? 


Wat te doen om het laatste boek van de trilogie te winnen? Je beantwoordt twee vragen:

1. Van welk boek zijn de vertaalrechten verkocht?

2. Waarom speelt het verhaal in de eerste twee boeken zich af in Lissabon?

De antwoorden kan je terugvinden in het mooie interview wat Anita had met de auteur:

Interview met Hilde

Stuur de antwoorden naar Thrillerlezersblog@gmail.com ovv Meedogenloos.

Wordt je ook even lid van Thrillerlezers! op facebook? Thrillerlezers! op facebook (de link)

Meedogenloos van Damen&Vandermeeren



De afrekening

Na ‘Rusteloos’ en ‘Bodemloos’ schreven Hilde Vandermeeren en Walter Damen met ‘Meedogenloos’ het sluitstuk van hun trilogie.

In een tijdspanne van ongeveer twintig jaar schreef Hilde Vandermeeren meer dan vijftig boeken en verhalen.  Ondertussen is zij is al lang geen onbekende meer in thrillerland.  Het is dan ook met een bezwaard gemoed dat ik ‘Meedogenloos’ ben beginnen te lezen. ‘Meedogenloos’ is voorlopig haar laatste wapenfeit in boekenland.  Zij houdt ermee op.  Het doek valt.

In ‘Meedogenloos’ woont Kirsten Hartogs opnieuw in haar ouderlijk huis in Ramskapelle.  Portugal, en in het bijzonder Lissabon, en haar plek in het advocatenkantoor van de betreurde Fontes heeft ze achter zich gelaten.  Jammer, want Lissabon gaf de vorige twee delen een gesmaakte exotische toets.

Kirsten is van plan haar toga aan de wilgen te hangen en haar toekomst een andere richting uit te sturen.  Maar eerst wordt ze nog gevraagd om advocaat Versluys bij te staan met advies in de zaak van de ‘slaapwandelmoord’.  Marian, de moeder van beschuldigde Nick Steverlinck heeft haar hulp ingeroepen.  En jawel, Nick is de broer van Sandy.  Sandy herinneren we ons allemaal als de vroegere oppas van Kirsten, die later vermoord is geworden door Vincent Bertelet.  Deze psychopaat die Kirsten heeft gestalkt tot in Lissabon is nog steeds op vrije voeten.  We mogen hem dus zeker terug verwachten in deel drie.

‘Meedogenloos’ bevat twee verhaallijnen die zich eerst naast elkaar lijken te ontwikkelen, maar die al vrij vlug een grote gemene deler blijken te bevatten, nl. het farmaceutisch bedrijf Ryser.

Kirsten, David en de beramer van de ‘perfecte moord’ brengen het verhaal.  Het plot is rechtlijnig.  Af en toe duikt de naam van een personage of een gebeurtenis uit het verleden op.  ‘Meedogenloos’ kan als stand alone gelezen worden, maar dan gaan sommige verbanden met, of toespelingen op de vorige delen van de trilogie wel niet opgepikt worden en dan mis je toch een deel van het geheel.  En laat het nu helemaal geen straf zijn om ook ‘Rusteloos’ en ‘Bodemloos’ in te halen!

In ‘Meedogenloos’ hangt voortdurend een sfeer van ongemak, van dreigend onheil.  De auteurs voeden constant het gevoel dat er iets staat te gebeuren, dat er iemand op de loer ligt, dat deze en gene verdachte is, geluiden doen je haren ten berge rijzen, … Ja, zo nu en dan, voelde ik zelf de nood om te gaan controleren of alle deuren wel goed op slot zaten.

De korte in cursief gedrukte stukjes waarin de planner van de ‘perfecte moord’ zich steeds aanwezig en van alles op de hoogte toont, maken dat gevoel nog intenser.  Die tussenkomsten zijn telkens heel kort, maar zetten zich vast in het hoofd van de lezer.  Dat die persoon niet helemaal spoort en enkel kwaad in de zin heeft is van meet af aan duidelijk.

Ondertussen heeft Kirsten haar eigen katten te geselen.  Er is de taak die ze op zich heeft genomen en daar komt bij dat meer dan één man probeert haar leven op zijn kop te zetten.  Gestalkt worden, het achtervolgt Kirsten doorheen de ganse trilogie.  Haar nonchalance met betrekking tot haar gsm en deuren die niet worden afgesloten vind ik dan ook hemeltergend.

Van alle personages wordt David het meest volledig uitgewerkt.  Zijn verdriet, wraakgevoelens en innerlijke strijd worden juist gedoseerd en realistisch in woorden omgezet.  Hij is een geloofwaardig, vrij compleet en bovenal een heel menselijk neergezet personage.  Zijn innerlijke strijd wordt mooi geïllustreerd in treffende zinnen.

p. 48  “Dat hij in het huis van Maud zou kunnen rondlopen, was een onverwachte meevaller.  Tegelijk voelde het aan alsof hij in het web van een spin terechtgekomen was.”

p. 104 “Hij werd de les gelezen door een vrouw die haar eigen gezin uit elkaar had gedreven en dan nog het lef had om hem te waarschuwen zorgvuldig met haar zoon om te springen.

Wat als hij dat nu eens niet deed?

Het idee trof hem als een mokerslag. Hij bleef midden in de gang staan, verward door zijn eigen gedachten.”

Waar de andere personages meer op de vlakte blijven, weet David mij te raken.  Mooi en met veel inlevingsvermogen uitgewerkt!

Met ‘Meedogenloos’ nemen Hilde Vandermeeren en Walter Damen de lezer mee in een vlot leesbaar verhaal.  Over het algemeen staat de taal ten dienste van het verhaal, maar zo nu en dan duikt een mooie metafoor op en je weet weer waarom je telkens weer reikhalzend uitkijkt/uitkeek naar de boeken van de auteur.

p. 16 “Hij keek naar het rode logo in de vergaderruimte: de letter R lichtte op tegen de donkere wand, als een tikkende tijdbom.”

‘Meedogenloos’ leest voortdurend als het einde van. Tijdens het lezen van de laatste bladzijden gaat de bloeddruk de hoogte in.  Het verhaal komt in een stroomversnelling.  De afrekening.  Het slot buitelt van de actie.

Is ‘Meedogenloos’ dan echt het laatste schrijversfeit van Hilde Vandermeeren?  Of geeft ‘Meedogenloos’ me dat sprankeltje hoop dat de deur toch nog op een kier laat?  Zeg nooit nooit!


donderdag 22 maart 2018

Sharpe gaat door met duoschrijven.

Een van mijn favoriete boeken van vorig jaar was Syndroom van Joris van Leeuwen. Onlangs bracht hij samen met Melissa Skaye Meedogenloos uit.
 Vanwege de vele positieve reacties op Meedogenloos,  hebben de twee besloten nogmaals een poging te wagen samen een boek te schrijven, schrijft Joris. Zij zijn inmiddels al druk bezig met het plotten ervan  het wordt een losstaand verhaal , maar met personages die ook in Meedogenloos te vinden zijn.
Ik moet eerlijk zeggen dat ik het boek geleend heb en dus wel in huis heb ,maar er nog niet in heb durven beginnen, juist om de hele diverse reacties. De bevriende bloggers strooien als vanzelfsprekend met minimaal vier, maar dat doen ze bijna ongelezen al. In een spin-off van thrillerlezers gaf ene Jac zijn zeer negatieve reactie en werd vervolgens door een groep vaste kern fans afgeserveerd.
Smaken blijven verschillen zeggen we dan in boekenland, maar kritiek ontvangen is voor de meeste mensen lastig. Net als kritisch zijn moeilijk is, zeker als je iemand aardig vindt. Op Thrillerlezers verschijnt er komend weekend een kritische recensie over een ander boek,waarvan ik de auteur erg mag en het boek zelf juist wel goed vond. Maar we blijven eerlijk hier, hoe leuk iemand ook is.

Vlaamse Ann las Meedogenloos ook en was niet laaiend enthousiast, dus dat weerhoud mij extra met het te gaan lezen.  De auteur van een van de beste boeken van 2017... ik stel deze nog even uit. Er ligt genoeg te wachten. Maar als de stapel recensieboeken lager is, pak ik hem zeker op, want het blijft interessant om te gaan ervaren in welk kamp jezelf staat.


 Het samen schrijven is Joris schijnbaar bevallen. "Het belicht een hele andere kant van het schrijven en is leuk en leerzaam."  Zo hadden Joris en zijn uitgever Cocky van Dijk  al een hele tijd het plan het samen schrijven eens te proberen, maar nu hebben zij besloten door te zetten. De plot staat inmiddels al voor een groot deel. Het gaat om een YA.

maandag 12 maart 2018

Meedogenloos van Melissa Skaye en J. Sharpe


Titel : Meedogenloos
Auteur : Melissa Skaye - J. Sharpe
Uitgeverij : LetterRijn

Deze cover is toch wel ééntje waar ik vol lof over ben.  De overloop van de kleuren in de lucht vind ik magnifique ! Het creëert een duistere sfeer die versterkt wordt door het houten huisje. Ook het lettertype op het kaft kan ik best appreciëren. 
Als je enkel nog maar de naam Sharpe hoort of leest komen de adjectieven en woorden : subliem, meesterlijk, mindfuck, … direct bij je op.  Ook over Melissa Skaye lees je bijna niets dan goeds over haar VT-reeks.  Voor mezelf was dit de eerste ‘ontmoeting’ met beide schrijvers.
Drie verhaallijnen die op een bepaald moment naar een hoogtepunt zouden moeten komen.  Iets waar Skaye en Sharpe in het begin zeer goed met gespeeld hebben.  Een climax was waar ik reikhalzend naar uitkeek, maar eerlijk ?  Ik bleef na een verbluffend begin meer en meer wachten op meer kracht, meer discussies, meer originele inhoud wat betreft fantasie en sfeer, hocus pocus met je hoofd !
Journalist Tim Bosman komt onvoorzien terug in contact met zijn ex Suzanne Meyer.
India, een jong meisje uit Amerika, leeft in erbarmelijke omstandigheden. Na haar ontvoering, 7 jaar geleden, werd ze gedwongen tot prostitutie.
Na de moord op hun ouders zijn zusjes Mandy en Lisa op de vlucht.  Alleen en verdoken voor anderen met een zeer kostbaar iets in hun bezit.
De eerste hoofdstukken grijpen je direct aan.  Het is ook door de onwetendheid en chaos die er heerst in het leven van sommigen dat jouw eigen angst en nieuwsgierigheid verdubbeld. 
Het zware thema (waaronder bijvoorbeeld prostitutie) wordt zeer sterk in de verf gezet.  De angst van het jonge personage omhelst je en nijpt jouw strot dicht.  Het ligt als een baksteen op je maag.  Het is allemaal (zowel haar gevoelens, als haar doen, …)  zo goed en gedetailleerd beschreven alsof je binnen haar persoonlijke ruimte toe treedt, haar de hand wil reiken, maar steeds enkele millimeters tekort komt om haar leed te kunnen verzachten. Toén kreeg ik het gevoel dat als het verhaal zo bleef doorgaan ik geregeld het boek even opzij zou moeten leggen.   Maar gaandeweg slabakt het hele ding.  Het komt vooral op vlak van emotie bij de volwassen personages te ongeloofwaardig over.  Er werd te weinig (tot eigenlijk niks) empathisch nagedacht.  Moeilijk om dit even spoilervrij te beargumenteren, maar van zodra er zich iets afspeelt waarbij een volwassen man en vrouw zich ontfermen over 2 andere personages wordt het een saaie, kleffe boel.  Er lijkt voor hen nauwelijks een vuiltje aan de lucht terwijl er best wel een mesthoop boven hun hoofd hangt.  Men had dit zo doordringender kunnen beschrijven, opnieuw die tonnen emoties en paniek erin kunnen verwerken.  Maar neen, men loopt op het dooie gemakje buiten, eet rustig een soepje, … Deze twee volwassenen discussiëren ook nauwelijks.  Er wordt enkel afgewacht.  En dat moet de lezer noodgedwongen dan ook maar doen.  Afwachten.  Het geduld wordt weliswaar naar het einde toe een beetje beloond, maar kon toch mijn grote verwachtingen niet meer waarmaken. 



Naarmate het verhaal vordert besef je als lezer of krijg je het idee dat de auteurs zich volop geconcentreerd hebben op de misselijkmakende problematiek die ze als basis gebruikt hebben, dat de karakters van de misdadigers en slachtoffers prioritair waren en dat men dan spijtig genoeg de anderen niet voldoende uitgewerkt hebben. En eigenlijk hebben de auteurs daar, in mijn ogen, serieuze steken laten vallen.  Want zo werd het gemis aan geloofwaardigheid en de nood aan nog meer drama groter met de minuut.  In zo’n boek mag er best iets meer in detail getreden worden wat betreft de omgeving, een gebouw, het uiterlijk, … Wat meer zwaarte en pathetiek toegepast worden, want dit hekel thema vraagt hierom.  En ja, misschien zou dit boek dan niet zo toegankelijk zijn geweest voor het grote publiek en het zou meer stof op doen waaien hebben, maar nogmaals het zou meer aangeleund hebben bij deze spijtig genoeg realistische doch moeilijk item. 

Ann




woensdag 31 januari 2018

Deel 6 van verwachte boeken maand februari

Op 20 februari

Iedereen denkt dat Alex in coma ligt en nooit meer wakker zal worden. Maar hij hoort alles wat er rondom zijn ziekenhuisbed wordt gezegd. Hij hoort dat er op zijn vriendin wordt ingepraat - ze moet hem vergeten en verder leven. Hij hoort zijn familieleden opperen dat een milde dood misschien het beste is. En dan hoort hij dat zijn noodlottige ongeluk misschien helemaal geen ongeluk was.

Alex duikt in zijn herinneringen en pijnigt zijn hersenen om te ontdekken wie de moordaanslag heeft gepleegd. Vanuit de gevangenis van zijn eigen lichaam moet hij het antwoord vinden voordat zijn behandeling wordt stopgezet, en voordat er nieuwe slachtoffers vallen. Want Alex is niet het enige doelwit...
In dit beklemmende, uiterst originele debuut schetst Emily Koch een onvergetelijke verteller die vecht tegen zijn eigen machteloosheid en tegen de tijd die wegtikt. De lezer wordt meegesleurd in een verhaal vol subtiliteit, verwarring, frustratie en bovenal spanning.
Emily Koch werkte jarenlang als journalist in Bristol, maar stopte met haar baan om een mastergraad in Creative Writing te halen aan Bath Spa University. Als ik doodga voor ik opsta is haar debuut. Koop bij bol.com


Op 20 februari De sekte herrijst

Na twee turbulente jaren in de sekte ViaTerra probeert Sofia Baumann haar leven weer op de rit te krijgen. Maar dat is moeilijker dan ze dacht. Ze wordt geconfronteerd met veel vooroordelen en achterdocht en wordt gekweld door nachtmerries. Tegelijkertijd groeit haar verlangen naar vergelding.


Sekteleider Franz Oswald zit in de gevangenis, in afwachtig van zijn proces. Hij maakt zich echter geen zorgen en toont geen enkel berouw. Met behulp van zijn advocaat spint hij een web dat de muren van de gevangenis ver overstijgt. Hij heeft slechts één doel: wraak nemen op Sofia Bauman.



Koop bij bol.com




Op 20 februari  Op het spel

Een nieuwe thriller van bestsellerauteur Karen Rose, de koningin van Romantic Suspense. "Op het spel'is wederom doorspekt met spanning, erotiek, intriges, moord en bedrog. 


Wanneer een netwerk van mensenhandel wordt opgerold, realiseert "special agent' Kate Coppola zich dat dit slechts het topje van de ijsberg is. Haar collega Decker Davenport ontdekt dat er ook tieners worden misbruikt voor webcamseks en de twee slaan de handen ineen om de zaak op te lossen. Hun onderzoek naar het grimmige netwerk wordt met het uur moeilijker en gevaarlijker. Terwijl Kate en Decker dichter naar elkaar toegroeien, is de dader systematisch bezig alle sporen te wissen. Hij is nietsontziend, zelfs als dat betekent dat er mensen voor uit de weg geruimd moeten worden. Elke minuut telt…


Koop bij bol.com




Kleine zus op 21 februari (hier de cover nog met oude titel)

Een duistere psychologische thriller, voor de lezers van Alex Marwood en Gillian Flynn


Nadat ze elkaar zestien jaar lang niet hebben gezien, worden de zussen Jessica en Emily weer met elkaar herenigd. Nu ze hun lastige verleden achter zich hebben gelaten, keert de warmte tussen hen gelukkig terug. Algauw trekt Jess zelfs in bij Emily in haar comfortabele eilandhuis, waar ze woont met haar man en dochtertje Daisy. Pijn en oud zeer maken plaats voor harmonie en familieliefde. Eind goed al goed, zo lijkt het.


Maar als Daisy verdwijnt terwijl Jess op haar past, begint het perfecte leven dat Emily zo zorgvuldig heeft opgebouwd uit elkaar te vallen. Had ze haar zusje wel moeten vertrouwen, na alles wat er in het verleden is gebeurd?



Koop bij bol.com


Op 22 februari Meedogenloos

Nadat hun ouders zijn vermoord, slaan de zusjes Mandy en Lisa Peeters op de vlucht. Het belastende bewijsmateriaal dat ze bij zich dragen, maakt dat ook zij moeten vrezen voor hun leven.


Vier jaar eerder verdween de toen dertienjarige Californische India Johnston spoorloos. Ze duikt buiten het zicht van haar familie op in de gedwongen prostitutie in België. Dan is er een klant die zich haar lot aantrekt.


Koop bij bol.comTim Bosman en Suzanne Meyer hebben elkaar na het verbreken van hun relatie al ruim zeven jaar niet meer gezien. Tim heeft in de journalistiek te maken met uiteenlopende zaken, waarbij hij niet altijd vrienden maakt. Als de omstandigheden Tim en Suzanne weer bij elkaar brengen, staat hun leven op het punt voorgoed te veranderen.

Op het eerste gezicht lijken dit drie op zichzelf staande gebeurtenissen. Schijn bedriegt ...



Op 26 febr In de greep van de waanzin

Winter, 1974. Marlene is getrouwd met ex-nazi Herr Wegener, de meest gevreesde crimineel van Zuid-Tirol. Wanneer ze ontdekt dat ze zwanger van hem is, besluit Marlene te verdwijnen in een poging haar kind te beschermen en een betere toekomst te kunnen geven. 


Tijdens haar tocht wordt ze aangereden en wordt Marlene gered door een mysterieuze man, Simon, die op een boerderij midden in de bergen woont. Maar wanneer Wegener ontdekt dat zijn vrouw gevlucht is, stuurt hij een huurmoordenaar op haar af... Waar zijn Marlene en haar ongeboren kind veilig? Welk gevaar wacht op haar in de bergen? 


Met In de greep van de waanzin reis je af naar het donkerste van de menselijke geest, waarin goed en kwaad op scherp worden gesteld
Koop bij bol.com

maandag 25 december 2017

De favoriete boeken van 2017 door onze Zuiderbuurrecensent

Krijg je eind november een berichtje van Ink met de vraag : Zeg, kan jij misschien eens jouw boeken top 3 van 2017 samenstellen ?  Overenthousiast zoals ik ben antwoord ik ‘Tuurlijk’ !   
Nu zijn we reeds december en zijn de titels zo door mijn kop aan het razen.  Een top 3 … ‘ons’ Ink denkt dat dat makkelijk is, maar euh … niks is minder waar.   
2017 … welk boek ‘popt’ zo op in mijn hoofd ?  ‘Meedogenloos’ van Scott Bergstrom.   
5 seconden later.   Oh, maar ‘De varkens’ van, de voor mij toen nog onbekende, Koen van Wichelen was toch ook een verrassende ontdekking. 
10 seconden later.  Sterre Carron toverde dit jaar nochtans ook weer 2 pageturners van jewelste tevoorschijn.  Zowel ‘Carta’ als ‘Puta’ deden je weer sidderen en beven.  En mijn hart ging weer vreselijk tekeer als ik de passages over Bert (en mezelf) las :-) 
15 seconden later.  Oh wacht, ‘Deal’ van Johan Deseyn en ‘In de val’ van S.L. Grey waren ook toppers ! 
20 seconden later.  Straks vergeet ik ‘Clownkiller’ van Perceval nog te vernoemen.  Een Vlaamse thriller met een serieuze dosis humor … me like. 
Enkele dagen later : potverdorie, ‘Negendoder’ van Ule Hansen was het eerste boek van 2017.  Een thriller die zelfs in mijn lijst ‘beste allertijden’ staat. 
Nog enkele dagen later : Aaaaargh … Inki, ik trek bijna al mijn haren uit mijn hoofd !  Wat doe je me toch aan ?   
Dus beste noorderbuur, ik lap jouw bericht aan mijn been … ik maak er een top 5 van !  Dat verdien ik vanwege de kopzorgen die je me gaf èn dat verdienen de auteurs die deze vernoeming waard zijn. 

1.       Meedogenloos van Scott Bergstrom.   
Een YA-thriller om U tegen te zeggen. ‘Meedogenloos’ is het eerste deel in de Cruelty-reeks rond de weerzinwekkende Gwendolyn.  Wanneer haar vader plots verdwijnt ontpopt ze zich van een nobody tot een temperamentvolle doorzetter.  Een hachelijke, gevaarlijke zoektocht doorheen Europa.  ‘Meedogenloos’ is een harde YA-thriller, het personage  van Gwen is zeer goed weergegeven  waardoor je je als lezer direct verbonden voelt met haar.  Het kaft is om  van te smullen (ja, hier ben ik weer met mijn zwakte voor covers) en het blauwe lettertype geeft het verhaal een erg apart cachet !  In mei 2018 komt het 2de deel, nl. ‘Hebzucht’ uit…een boek waar ik ENORM naar uitkijk ! 

2.       Negendoder van Ule Hansen.  
Deze afgrijselijke thriller is een topper.  Ik geef eerlijk toe dat ik 2 pogingen ondernomen heb om te starten in dit boek, maar de tweede maal zat ik direct in het verhaal.  Ule Hansen (een schrijversduo) neemt de tijd om een bastion aan personages te introduceren.  Maar eens je mee bent, is het smullen van de conversaties en (ja sorry, maar daar hou ik nu eenmaal van) misselijkmakende passages.  Het plot komt als een dief in de nacht tevoorschijn en voor je het allemaal goed beseft is deze klepper uit. 



3.       Het noordwater van Ian McGuire. 
De schrijver neemt je mee naar de walvisvaart in 1859 (Engeland).  Het verhaal is rauw en hard, maar oh zo levendig beschreven.  Zeker geen boek voor tere zieltje, want er komt best wel wat dierenleed in voor.  Doorzettingsvermogen, fraude, misbruik, … onderwerpen die McGuire niet uit de weg gaat en (nogmaals) zeer cru neerpent. 





4.       Slender man  van Guido Eekhaut.  
Een donkere cover die me direct aantrok.  En het is ook dat grauwe dat Eekhaut als een constante in zijn verhaal gestopt heeft.  Het verhaal speelt zich af in Londen, waar Charlie samenwoont met haar vriendin Nicky.  Toevallig ziet Charlie een moord gebeuren in het appartement bij de buurvrouw of beeldt ze zich dit maar in ?  De auteur hanteert een zeer leuke schrijfwijze en heeft het vermogen om vanaf de eerste bladzijde een onderhuidse, ondraaglijke spanning in het verhaal te weven waardoor het levendige Londen iets minder hip lijkt. 




5.       Ken mij niet van Nadine Barroso. 
Don’t judge a book by its cover … ofwel hou je van deze cover ofwel vind je deze maar niks.  Zeer beklijvend verhaal dat mede dankzij de prachtige schrijfstijl van Barroso een topper is van het voorbije jaar.




Dus medelezers tot hier mijn top 5, die trouwens in onwillekeurige volgorde werd gerangschikt.  En eigenlijk meer een top ik-weet-niet-wat is geworden, want de boeken die ik eerst heb vermeld behoren eveneens in mijn tiplijst van 2017 !

En nu aftellen naar dat nieuwe jaar waarin waarschijnlijk weer tal van nieuwe boeken en verrassende ontdekkingen de lijst van 2018 zullen aanvullen.  Een nieuwe Sterre Carron, ‘Krijtman’ (C.J. Tudor), ‘Dochter van het moeras’ (Karen Dionne), ‘Vogelvrij’ (Kasper van Beek), … Het wordt weer een topleesjaar ik voel het ! 

Ann



Prettige feestdagen iedereen en maak er een boektastisch jaar van !