Verpest van Liesbeth van Kempen

Titel:Verpest 
Auteur:  Liesbeth Van Kempen

Uitgeverij: De Fontein
Publicatiedatum: januari 2019
Recensie door Lisa
Waardering: vier kraaien

Officiële tekst 

Liesbeth van Kempen heeft met ‘Verpest’ een thriller geschreven over de verstrekkende gevolgen van pesten.

Wanneer coach Barbara in Frankrijk een workshop verzorgt heeft ze al snel in de gaten dat de zeven deelnemers een gedeeld verleden hebben. De onderlinge sfeer is vijandig en ondanks Barbara’s verwoede pogingen komen ze niet nader tot elkaar. Wanneer gedurende de week steeds meer deelnemers verdwijnen wordt duidelijk dat het verleden de zeven in rap tempo en niet zonder gevaar inhaalt. In een race tegen de klok moet de waarheid achterhaald worden.

Liesbeth van Kempen werd met haar debuut ‘Gevaarlijk spel’ genomineerd voor de Hebban-debuutprijs. Zij is mede-oprichter van ‘Moordwijven’, een collectief van thrillerauteurs.

‘Spanning, originaliteit en goede plot. Van Kempen heeft het in huis en is daarmee een aanwinst voor het Nederlandse thrillerlandschap.’ Hebban.nl

Mijn eerste boek van Liesbeth Van Kempen en ook niet mijn laatste. De auteur heeft potentieel, schrijft vlot en vaardig en neemt de lezer mee in een psychologische thriller die de lezer geboeid bezighoudt. Toch is het geen absolute topper en meer een boek dat je als spannende tussendoor leest, dan als een echte must-read.

De cover: Een intrigerende profielfoto van een vrouw met felblauwe ogen. De titel in het blauw doet dit extra hard opvallen. Prima cover.

Het verhaal en personages: Het duurt even voor je weet wie nu wie is in dit boek. Het kostte me dan ook behoorlijk wat tijd om er echt in te geraken en uit te zoeken hoe de intriges in elkaar zaten. Zodra je dat doorhebt, gaat het wel vlot vooruit. Het boek heeft een trage opbouw en neemt de lezer rustig mee, tot op het punt dat je af en toe denkt: het mag nu wel vooruit beginnen gaan. De spanningsboog ligt dan ook heel laag. Het boek begint sterk en vertraagt naargelang het verhaal vordert, wat ervoor zal zorgen dat de echte psychologische thrillerfans wel eens kunnen afhaken.

Maar eigenlijk gaat het niet zozeer om de spanning maar om de menselijke relaties, wat mij uiteindelijk toch positief op dit boek deed terugkijken. Gedreven en vakkundig neemt de auteur je mee op haar rit in de wereld van pesten. En daar gaat dit boek dus wel om – hoever pesten kan gaan en wat voor invloed dit type van gedrag op je kan hebben. Het menselijke verhaal primeert en net daarom zou ik van dit boek ook wel een aanrader maken. Er komen zoveel situaties in voor die bij iedereen zouden kunnen gebeuren dat het levensecht aanvoelt.

De auteur heeft me uiteindelijk overtuigd en positief verrast. Geen echte zware thriller dus, maar meer een intrigerend verhaal over echte mensen.

4 kraaien.

Verpest van Liesbeth van Kempen

Titel: Verpest

Auteur: Liesbeth van Kempen

Uitgeverij: Fontein

Jaar uitgifte: januari 2019

Recensie door Jacqueline

Waardering: vier kraaien

 

Het verhaal

De Franse Barbara de Korte heeft voor een meerdaagse coachworkshop een mysterieuze opdracht aangenomen waarvoor 7 deelnemers zijn uitgenodigd. Wanneer de deelnemers arriveren, komt Barbara al snel tot de ontdekking dat deze deelnemers elkaar kennen en in het verleden samen iets hebben meegemaakt. Kort na de ontvangst van de deelnemers ontvangt Barbara een afmeldingsbericht van de opdrachtgever die aangeeft dat de workshop zonder hem wel door moet gaan. Hij verzoekt Barbara zijn identiteit geheim te houden. Wanneer er deelnemers zonder reden verdwijnen, wordt duidelijk dat het verleden hier een duidelijke rol in speelt, maar welke.......

 

Mijn recensie

Auteur Liesbeth van Kempen neemt mij in haar verhaal mee door haar vlotte en prettige schrijfstijl. De proloog vind ik bloedstollend en maakt mij nieuwsgierig naar de rest van het verhaal. Het verhaal is spannend en boeiend maar heeft een bijzondere (ook wel een beetje een bizarre) ontknoping. Een aantal alinea’s van die ontknoping heb ik 2 keer gelezen om de puzzel goed op zijn plek te laten vallen. Het was er zeker eentje die ik niet had kunnen vermoeden of kunnen voorspellen. Ook vind ik het omschreven gedrag van de personages in sommige situaties bijzonder, ze doen zich in ieder geval anders voor dan dat ze in werkelijkheid zijn. Neem bijvoorbeeld Frank, die zich als een popiejopie opstelt, graag het laatste woord wil hebben en graag anderen uit de tent lokt, dit allemaal onder de mom grappig te zijn of gevonden te willen worden. Wanneer Astrid bij een situatie wegrent en Frank haar achterna rent en haar om een dominante wijze aanspreekt en ook vastpakt laat een hele andere Frank zien. Ondanks dat ik het een goed en spannend verhaal vind spreekt mij de wijze waarop Liesbeth de ontknoping aan het verhaal heeft toegevoegd niet aan. Ik lees de ontknoping liever meer geïntegreerd in het verhaal.

 

Dit verhaal krijgt 4 kraaien van mij

Verwacht in januari 2019, deel 2

Op 15 januari Koudvuur

Op de Mekongrivier in Thailand glijdt een primitieve kano door het water. De man die erin zit is de voormalige inspecteur Tom Stilton. In zijn zak zit een foto van een onbekende man. Hij is op weg naar de zogeheten Gouden Driehoek, op zoek naar een monster. Een reis om zichzelf te verzoenen met de verschrikkelijke misdaad die hij onlangs heeft begaan.

In Stockholm heeft Olivia Rönning heel andere problemen. Een gezin is in hun auto gedood, en deze gruweldaad bracht een schok teweeg in heel Zweden. Een dader wordt gearresteerd en veroordeeld en de zaak wordt gesloten.

Maar op een dag krijgt Mette Olsäter een schokkend telefoontje. De zaak moet worden heropend en Olivia moet bewijzen dat er grote fouten zijn gemaakt. 


Op de 14e Liegbeest

Jochem Nijhoff is vermogend, drieënveertig, advocaat en een bal. Samen met zijn oud-jaargenoten van het Utrechts studentencorps verheugt hij zich op hun vijfde lustrum dat dit keer in zijn buitenhuis op de Veluwe gevierd wordt. Toch verloopt niet alles even feestelijk als gepland.Vlak voor het lustrum valt een van zijn studievrienden van zijn paard en komt te overlijden. De politietwijfelt over de doodsoorzaak en er volgt een onderzoek.
Kort daarna wordt Jochem met de dood bedreigd en krijgen ook de andere jaargenoten vreemde appjes waaruit blijkt dat iedereen het volgende slachtoffer kan zijn. Jochem geeft zijn secretaresse Roos de opdracht op zoek te gaan naar een betrouwbare poetsvrouw voor
zijn weekendfeestje. Een vrouw die de rotzooi vanhem en zijn vriendjes opruimt en tevens haar mond houdt.
Die vrouw is Hannah, een kennis van Roos. Hannah is gescheiden, bijna even oud als Roos en een alleenstaande moeder met een forse hypotheek. Jochem betaalt goed en Hannah kan het geld goed gebruiken.Bovendien kan ze zwijgen, heeft ze tegen Jochem
gezegd toen hij vertelde dat er tijdens het lustrum vaak herinneringen aan hun groentijd worden opgehaald.Maar spreekt Hannah de waarheid als ze zegt haar mond te houden?
En hoe oprecht is Roos naar haar werkgever? Hoe zit het met de leugens van Jochem en zijn vrienden als ze stuk voor stuk iets voor elkaar te verbergen hebben?
Niemand is eerlijk, iedereen liegt; iedereen heeft een reden om te liegen en Hannah nog het meest…


Op de15e 
Een fantastische omnibus met drie boeken van Simone van der Vlugt; Aan niemand vertellen, Morgen ben ik weer thuis en Vraag niet waarom.
De Alkmaarse rechercheur Loïs Elzinga en haar vast partner Fred ontrafelen de meest gecompliceerde moordmysteries, en niet zonder risico...
In het eerste deel wordt Loïs geconfronteerd met een moord zonder enige aanwijzingen naar de dader, totdat er een tweede moord wordt gepleegd.
In het tweede deel wordt de rechercheur beperkt in haar mogelijkheden om een verdwenen jong meisje te redden als het spoor haar naar het buitenland leidt.
Het laatste deel wordt Alkmaar geteisterd door een serie steekpartijen. Loïs gaat op onderzoek uit, maar komt erachter dat haar verleden toch dichterbij is dan ze had verwacht...
Nu samen uitgebracht, drie van Van der Vlugts ijzingwekkende bestsellerthrillers!



Op 8 januari Het derde en laatste deel van de beste thrillerserie uit Noorwegen van het moment: De broederschap-trilogie

Hij heeft alles opgeofferd. Alle bruggen achter zich verbrand. Maar is het genoeg geweest? Het uur van de waarheid is aangebroken.

Een van de grootste vertrouwelingen van de Noorse regering wordt dood aangetroffen in een autowasstraat in Oslo. Hij is in zijn kruis geschoten en achtergelaten om alleen te sterven. Dan verdwijnt ook de onderzoeksjournalist die achter zijn geheimen aan zat. Voor inspecteur Fredrik Beier zit er een persoonlijk tintje aan deze zaak: de journalist wist ook iets over hem, een verhaal uit Fredriks duistere verleden.

En er is meer aan de hand: bij de politie blijkt een infiltrant te zitten, en Fredrik en zijn collega, Kafa Iqbal, moeten het opnemen tegen een machtige vijand die hen steeds weer een stap voor is. Wie kan Fredrik écht vertrouwen in deze wereld vol verraad en bedrog?

Liesbeth van Kempen heeft met "Verpest' een thriller geschreven over de verstrekkende gevolgen van pesten.

Wanneer coach Barbara in Frankrijk een workshop verzorgt heeft ze al snel in de gaten dat de zeven deelnemers een gedeeld verleden hebben. De onderlinge sfeer is vijandig en ondanks Barbara's verwoede pogingen komen ze niet nader tot elkaar. Wanneer gedurende de week steeds meer deelnemers verdwijnen wordt duidelijk dat het verleden de zeven in rap tempo en niet zonder gevaar inhaalt. In een race tegen de klok moet de waarheid achterhaald worden.

Nominaties Hebban Debuutprijs zijn bekend gemaakt... (iets te vroeg)

Onze favoriete grootste boekensite zorgt altijd voor verrassingen. Zo ook vandaag. Zou volgens Hebban zelf op 1 augustus de shortlist voor beste debutant Thrillers bekend gemaakt worden en moest volgens de weddenschapspoule de namen uiterlijk 31 juli aangedragen worden, maar zaterdag 30 juli stonden ze opeens online. Als nu maar niet per ongeluk de winaar al twee dagen voor de officiele uitreiking bekend wordt gemaakt, denk ik dan..

Maar wie heeft de jury aangevuld met Ilse Ruijters (winnaar van vorig jaar) gekozen? Snel het lijstje doornemend staan er drie echt goede boeken op, 1 boek is mij onbekend en 1 boek is totaal belachelijk dat het genomineerd is. Het is een boek om bloedende ogen van te krijgen. Een boek om te janken als je er bijna 20 euro voor zou neertellen. Maar he...smaken verschillen. In de tijd van Jopie Terheul
(rond 1920) vond men de avonturen van Jopie ook vreselijk spannend. Je zou dan verwachten dat de jury uit mensen van de leeftijd 90 jaar zou bestaan om dit boek tot 1 van de 5 te nomineren. Maar nee ze zijn toch iets jonger...
Normaal zou ik zeggen lees dat ene vijfde boek zelf eens. Maar ik gun niemand geld weg te gooien.
De kandidaten voor de belangrijke debuutprijs zijn geworden:

Nico de Beer met Schakels

De Brusselse taxichauffeur Walter Sevenijns staat 's nachts in de hoerenbuurt op een klant te wachten. Hij hoort iemand gillen en vindt op de binnenplaats van een club een aan de muur geketende vrouw. Dan gaat een deur open, wordt de ketting losgemaakt en de vrouw naar binnen getrokken. Walter raakt het beeld van de prostituee niet kwijt en bedenkt een plan om haar te bevrijden. Hij treft vergaande voorbereidingen voor zijn eenmansactie, maar tegen wie hij het moet opnemen is hem niet duidelijk.
Rechercheur Steven Goossens krijgt het dossier over een vermiste Poolse vrouw op zijn bureau. Samen met zijn collega Kris van Diemen komt hij een Pool op het spoor die met de zaak te maken heeft. Het kat-en-muisspel dat volgt, leidt tot Goossens' vertrek naar Polen, waar hij in het kader van grensoverschrijdende politiesamenwerking dertig dagen de tijd heeft om de vrouwenhandelaar op te sporen en in te rekenen.


Wouter Helders met machtstrijd

Chris Hurkman werkt als geoloog in Namibië voor het bedrijf dat zijn vader jaren geleden oprichtte met zakenpartner Antonie de Graaff. Wanneer De Graaff zijn omgeving schokt door onverwacht zelfmoord te plegen, barst tussen de erfgenamen, Chris en de twee kinderen van De Graaff, een meedogenloze strijd los. De Graaffs zoon, Cecil, gaat niets uit de weg om de andere erfgenamen buiten spel te zetten.
De Vlaamse onderzoeksjournaliste Sofie Lafleur komt tijdens de zoektocht naar de moordenaars van haar vader een complot op het spoor dat de havens van Rotterdam verbindt met de dubieuze mijnbouwpraktijken in de Congolese jungle. Het illegaal mijnen van coltan, uitbuiting van de lokale bevolking, sabotage en zelfs moord lijken allemaal met elkaar verweven en wijzen dezelfde kant op: naar Hurkman & De Graaff. 

Frank van Pamelen met De wraak van Vondel

Hij is kleinkunstenaar, tekstschrijver, columnist en dichter, maar maakt ook theaterprogramma’s, schrijft kinderboeken en is journalist bij kranten, radio en televisie. Dat Frank van Pamelen niet stil zit, mag duidelijk zijn. Vorig jaar voegde hij daar zijn debuutthriller De wraak van Vondel nog aan toe.
Deze thriller bevat een literair labyrint dat teruggaat naar de tijd van Vondel, naar de rederijkers uit de zeventiende eeuw en hun opvolgers. Op twaalf plaatsen in Amsterdam hebben zij sporen nagelaten; aanwijzingen die leiden naar het best bewaarde geheim uit de vaderlandse geschiedenis. Een geheim met gevolgen voor de troonswisseling. Aan journalist Maaike van Reede de taak om het mysterie op te lossen. Ze belandt in een doolhof van dichtregels en cryptische verwijzingen en heeft nog achttien uur tot de troonswisseling.

Ika Gerritsen met Beschadigd

Het verhaal speelt zich af in Alkmaar en gaat over Kirsten. Haar leven lijkt op het eerste gezicht geweldig, maar niemand weet dat ze wordt geteisterd door nachtelijke paniekaanvallen die hun oorsprong vinden in een traumatische gebeurtenis uit haar jeugd. Als Kirsten de relatie met haar vriend verbreekt en vervolgens het nieuws krijgt dat haar oma onverwacht is overleden, besluit ze het huis van haar oma Veronica te betrekken. Om de kosten te drukken, verhuurt ze een kamer aan de levenslustige Elise. Kirsten en Elise vinden aanwijzingen die twijfels oproepen over de doodsoorzaak van Veronica. Was dit wel een ongeluk? Nieuwsgierig gaan de vrouwen op onderzoek uit, maar brengen ze zichzelf in groot gevaar.

Max van Olden met Lieve edelachtbare

In Lieve Edelachtbare staat hoofdpersoon Luna aan het begin van een veelbelovende carrière. Haar dagen worden gevuld met strafdossiers en het schrijven van pleitnota’s. Als Luna na een ruzie met haar vriend de nacht met een ander doorbrengt, realiseert ze zich niet dat ze daarmee alles op het spel zet.

En ook al zou de Hebbanshortlist bestaan uit 5 boeken blijkt dat niet alleen de datum van bekendmaking niet klopte, ook het aantal boeken is zonder opgegeven reden met 1 opgeplust. Maar altijd leuk voor een zesde deelnemer.

Liesbeth van Kempen met Gevaarlijk spel

Wanneer officier van justitie Margot spoorloos verdwijnt en kort daarna ook haar man, maakt collega Louise zich grote zorgen. Ze gaat op onderzoek uit en vindt een raadselachtig dossier op een vreemde plek. Ze weet haar broer, rechercheur bij bureau Amsterdam-Amstelland, en goede vriendin Suzan te overtuigen van de ernst van de zaak. Gedrieën volgen ze een vaag maar verontrustend spoor, waarbij elk een eigen agenda heeft en belangrijke zaken voor de ander verborgen houdt. Maar dan dreigt alles uit de hand te lopen, zo ook de rollercoaster van erotische gevoelens tussen Louise en Suzan.




Natuurlijk gunnen wij de prijs aan iedereen. Aan sommigen net iets meer, omdat wij het een echt goed boek vonden. Maar elke schrijver gunnen we dat zijn boek goed verkocht wordt en men trots op zijn produkt kan zijn. Los van onze persoonlijke mening.
Hoe de keuze wordt gemaakt wie de uiteindelijke winnaar gaat worden, maakte ik niet zo snel op uit het artikel. Als het net als vorige edities is gaat de club van tien nu alle zes de boeken aan het lezen.
Zal de jury dezelfde smaak hebben als de vakjury van thrillerschrijvers die Max van Olden koos voor de Schaduwprijs of zullen ze totaal daar van afwijken?

De Moordwijven in Voorschoten

Zondag 6 maart waren 3 van de Moordwijven in de bibliotheek van Voorschoten. Omdat Voorschoten voor mij letterlijk om de hoek is kon ik natuurlijk niet ontbreken. Voor de gezelligheid ging Inge (de ex van mijn ex) ook mee.

Veel te vroeg waren we aanwezig. Sterker nog, de Moordwijven waren nog nergens te bekennen. En de koffieautomaat deed het ook al niet. Gelukkig waren we in een bibliotheek, dus we hoefden ons niet te vervelen.

De opkomst viel wat tegen, ik denk dat we in totaal met zo'n 15 mensen waren. Maar het was wel een enthousiaste groep mensen. Er kwamen genoeg vragen en opmerkingen uit het publiek. Erg leuk, want vaak genoeg durft niemand iets te zeggen in zo'n groep vreemden.

Na de primeur, een kort filmpje dat de dames voor de boekenweek hebben gemaakt, namen Ingrid Oonincx, Liesbeth van Kempen en Marlen Beek-Visser plaats op een verhoging. De "angstige" blik van Liesbeth toen ze op het klapstoeltje ging zitten was herkenbaar. Zo kijk ik waarschijnlijk ook als ik op zo'n klapstoeltje mag gaan zitten.

Er volgt een korte voorstelronde:

* Ingrid Oonincx uit Tilburg, heeft inmiddels 4 boeken geschreven

* Liesbeth van Kempen uit Friesland, heeft 1 boek geschreven

* Marlen Beek-Visser uit Leiderdorp, heeft ook 1 boek geschreven.

Het idee voor de Moordwijven ontstond toen Anita Larkens een artikel las over de Killer Women in Engeland. Dat vond ze een goed idee en ging met Isa Maron, Liesbeth en Marlen om de tafel zitten. Zo ontstonden de Moordwijven. Uiteindelijk waren ze met 10, maar 4 zijn er inmiddels afgehaakt omdat ze het moeilijk te combineren vonden.

De 6 Moordwijven zijn nu:

- Anita Larkens

- Liesbeth van Kempen

- Anja Feliers

- Ingrid Oonincx

- Isa Maron

- Marlen Beek-Visser

En toen....was het weer tijd voor mijn eigen thrillermoment, het zal niet....Mijn pen hield er mee op, en alles onthouden, dat leek mij een te grote uitdaging. Natuurlijk had ik geen reservepen bij me (leermoment!), de pen van Inge deed het ook niet. En de pen die een mevrouw mij gaf...die begaf het ook al na 1 zin. Dus ben ik maar even snel naar de balie gerend. Op de weg terug kwam ik Harold, de man van Marlen, nog tegen dus die heb ik meteen op sleeptouw genomen naar de ruimte waar we zaten.

Goed...ik kon verder...

Waarom zijn de dames gaan schrijven?

* Ingrid

Is in 2008/2009 begonnen met schrijven. Als ze 's avonds thuis zat, en de kinderen al op bed lagen, verveelde ze zich. Toen is ze   maar begonnen met schrijven. Ze heeft een journalistieke achtergrond, dus onlogisch was het niet. 

Ze heeft met haar eerste manuscript een wedstrijd op "Vrouwenthrillers"gewonnen.

En inmiddels is ze 4 boeken verder. Zelf omschrijft ze haar eerste 3 boeken als vrouwenthrillers, terwijl in Medicijn meer actie zit.

* Liesbeth

Schrijft al zolang ze zich kan herinneren. Ze heeft er ook haar werk van gemaakt.

Toen ze vanwege omstandigheden thuis kwam te zitten is ze gaan schrijven. 

Ze miste 3 bepaalde type vrouwen in haar leven, dus is ze ze gaan creeëren. Dit klinkt overigens eenzamer dan ze is hoor! Maar zo ontstond wel haar eerste boek.

* Marlen

Dochter Ginger was begonnen aan een boek. Marlen probeerde haar te motiveren. Op een dag had Ginger geen zin meer en heeft ze de 80 pagina's die ze had weggegooid. Dat vond Marlen zo jammer. En toen stond het idee om zelf een boek te gaan schrijven.

Doel van het schrijven is eigenlijk voor allemaal: het vermaken van de lezers, en ook jezelf.

Liesbeth had nog een andere reden: ze wilde een boek schrijven met lesbische personages die niet alleen te koop zou zijn in een gay-boekhandel, maar in alle boekhandels. Die missie is geslaagd kun je wel zeggen.

Hoe onstaat een boek?

* Ingrid

Het 1e boek is uit de losse pols geschreven, geen vooraf bedachte structuur.

Bij het 2e boek had ze een duidelijk structuur opgeschreven. Bij de 3e liet ze die structuur alweer een beetje los en bij de 4e nog meer. Een vastgelegde structuur zorgt ervoor dat je niet meer ( of minder ) openstaat voor spontane invallen. Wel heeft ze een kort cv van de personages.

Het helemaal loslaten van een structuur kan niet, alleen al omdat je je volgende boek moet pitchen bij de uitgeverij.

* Liesbeth

Omschrijft het als volgt:

Er staat een huis, je moet het alleen nog inrichten.

In haar enthousiasme om het duidelijker te maken geeft ze bijna het plot van Gevaarlijk spel weg.

Ze is nu bezig met haar 2e boek dat De Workshop gaat heten. Hier komen 7 personages in voor en van elk van die personages heeft ze een cv. Anders zijn ze niet te onthouden.

* Marlen

Stem is organisch ontstaan.

Maar haar 2e boek is veel meer een worsteling (schijnt het Tweede Boeksyndroom te heten).

Ze heeft inmiddels wel het laatste hoofdstuk vast geschreven. Een meneer vraagt zich af of ze nu niet teveel beperkt wordt in haar   verhaal omdat de uitkomst nu al vast staat. Marlen is het daar niet mee eens, in dit geval werkt het voor haar juist wel.

Ook gaat het nog over waarom een thriller?

Volgens Marlen omdat het goed bij haar schrijfstijl past, want er zit vaart in. Ze heeft overigens wel een verhaal voor een roman in haar hoofd.

Maar de grens tussen wel of geen thriller kan vaag zijn. Ik benoem bijvoorbeeld de winnaar van de Diamanten Kogel dit jaar, Smeergeld van Nausicaa Marbe, waar best wat discussie over is. Is het wel een thriller?

Eerder is dit ook al gebeurd toen Peter Buwalda met Bonita Avenue genomineerd was voor de Gouden Strop.

Wij als publiek krijgen ook nog een vraag: Moet er een dode vallen in een thriller?

De meerderheid vindt van niet. Toch wordt er vaak, van buitenaf, minimaal 1 dode verwacht.

Alles moet een functie hebben bij een thriller. Als de moordenaar bv in zijn neus peutert, dan moet dat te maken hebben met zijn moorden. Zomaar neuspeuteren wordt niet geaccepteerd.

Lastig is ook als het manuscript voor de eerste keer terugkomt van de uitgever. De opmerkingen zijn tenslotte wel over iets waar jij met hart en ziel aan gewerkt hebt.

Zo was er een keer een vrouwelijke topvrouw als personage en die giechelde. Dat accepteerde de uitgever absoluut niet. Topvrouwen giechelen niet. Punt.

En er was ook nog iets met een (ongeloofwaardige) buurman....

Tenslotte werd gevraagd naar de persoonlijke aanraders:
* Ingrid tipt Bram Dehouck. Bijvoorbeeld Zomer zonder slaap of Minzame minnaar

* Liesbeth tipt Gerbrand Bakker. Bv Boven is het stil en haar favoriet Juni.

* Marlen tipt Peter Buwalda, Bonita Avenue.

En uiteraard alle boeken van de Moordwijven!

Dit verslag is verre van compleet. Maar het geeft volgens mij wel een goed beeld van de leuke middag die we hebben gehad.

Na afloop was er nog gelegenheid tot het kopen van boeken. Signeren of op de foto.

Mochten de Moordwijven bij jou in de buurt zijn: ga zeker langs! 

Juul

Ontmoet morgen de Moordwijven in Voorschoten

Moordwijven

Van 14:00 tot 15:30 | Bibliotheek Voorschoten

Kosten: Leden €4,- / niet-leden €5,-

zo06mrt

Ontmoet meerdere Moordwijven in één keer!

In navolging van ‘Killer Women’ in Engeland, is een aantal Nederlandstalige thrillerschrijfsters in de zomer van 2015 het schrijverscollectief ‘Moordwijven’ gestart. Dit om hun krachten te bundelen en zich met hun werk te onderscheiden in het overweldigende aanbod van Nederlandstalige thrillers. Het collectief bestaat uit vijf Nederlandse thrillerschrijfsters (Anita Larkens, Liesbeth van Kempen, Marlen Beek-Visser, Isa Maron en Ingrid Oonincx) en een Vlaamse (Anja Feliers).

Gezamenlijke presentaties, workshops en signeersessies staan op de agenda. Een aantal Moordwijven zal zich presenteren in bibliotheek Voorschoten. Zij zullen elkaar interviewen en er is gelegenheid tot het stellen van vragen.

Meer te weten komen over Moordwijven en hoe hun thrillers tot stand zijn gekomen? Kom zondag 6 maart naar de bieb voor deze unieke kans om meerdere Moordwijven in één keer te ontmoeten!

Een leuk uitje op een saaie zondagmiddag als je in de buurt woont! Thrillerlezers is natuurlijk ook aanwezig. Een verslag volgt in de komende week.

Gevaarlijk spel van Liesbeth van Kempen

Wanneer officier van justitie Margot spoorloos verdwijnt en kort daarna ook haar man, maakt collega Louise zich grote zorgen. Ze gaat op onderzoek uit en vindt een raadselachtig dossier op een vreemde plek. Ze weet haar broer, rechercheur bij bureau Amsterdam-Amstelland, en haar goede vriendin Suzan te overtuigen van de ernst van de zaak. Gedrieën volgen ze een vaag maar verontrustend spoor, waarbij ieder een eigen agenda heeft en belangrijke zaken voor de ander verborgen houdt. Maar dan dreigt alles uit de hand te lopen, zo ook de groeiende aantrekkingskracht tussen Louise en Suzan.

Louise maakt zich wel extreem druk om haar collega en vriendin Margot die op een dag verdwenen is. Natuurlijk is dat in een thriller ook logisch. Niemand verdwijnt zo maar in zo'n boek. Maar als jouw beste vriendin een dagje onbereikbaar is en je een mailtje stuurt dat ze ad hoc even wat dagen weg is en dat ze zelf na een korte retraite weer contact opneemt...wat doe jij dan? Ik zou het meer raar vinden dat het een mail is in plaats van WhatsApp en haar wat terugsturen en veel plezier en rust toewensen.. Klaar.
Louise echter dramt iedereen de oren van het hoofd dat men toch echt wat moet doen. Daar is zeker in het begin helemaal geen aanleiding toe in het verhaal.

Sowieso is die hele Louise een enorme mekkeraar en egoïst. Alles lijkt om haar te draaien, om wat zij wil. Waarom ze zich zo enorm betrokken voelt bij Margot, de verdwenen collega en vriendin is mij ook volstrekt onduidelijk. Ze laat haar huidige vriendin namelijk steeds vallen om op onderzoek te gaan naar Margot. En als ervaren lezer weet je uiteindelijk na honderd bladzijdes wel wie de werkelijke dader zal gaan zijn. Er wordt even wat zand in je ogen gegooid tegen bladzijde tweehonderd en de zaak opgelost lijkt. Maar hè kom op, er zijn nog maar liefst honderd pagina's te gaan. Dus we gaan een kentering in het verhaal krijgen.
Als we dan bij de clou van het verhaal komen, na oeverloos geklets met iedereen en nog wat, blijkt de uiteindelijke persoon die je al dacht de foute persoon te zijn. Iemand wordt doodgeschoten tegen het einde, maar je zou willen als het een film was dat iedereen werd afgeknald. Pang pang pang weg met die Susan, Louise, Barbara en noem ze maar op!
Daarnaast is er een duidelijke aantrekkingskracht tussen haar en vriendin Susan. Hoe ze daarmee omgaat, geeft te denken over tutjehola Susan die ijverig doorgaat met versierpogingen. Elk ander had allang gezegd 'houdoe en bedankt'. Susan heeft een bord voor haar kop klaarblijkelijk. En bij Louise zit geen vorm van zelfreflectie. Kortom: de dames irriteren me mateloos als ik rond de 100 bladzijden ben. Blijven ze zo? Helaas wel.

Als ik het boek dichtsla, voelt het bijna alsof ik een jaren 50-roman heb dichtgeslagen waarin men elkaars handje vasthoudt als toppunt van romantiek. Waar iemand sprak van een erotische lading in het boek, heb ik die nergens kunnen vinden. Erotisch? Twee saaie dozen die met elkaar spreken als Kwik en Kwak.Waar oubollige grapjes worden gebruikt en die ook nog eens herhaald worden.
Spanning heb ik geen enkel moment mogen voelen en de duizenden (althans zo voelde het) gesprekken in het boek hadden best wat minder gemogen. Kortom: voor mij geen aanrader en zonde van mijn 15 euro, maar voor mensen die van een gewoon niet spannend boek houden en het niet uitmaakt wie het gedaan heeft of bij Baantjer nog verrast worden en bij Suzanne Vermeer hun nagels opeten, dan kan je dit boek vast waarderen. 


Leesplezier 2
Plot 2
Spanning 1
Schrijfstijl 3
Originaliteit 2

De omslag is trouwens wel heel mooi. Maar die telt helaas niet mee in de waardering.

Twee sterren

Ink

Thrillerschrijfsters bundelen krachten met 'moordwijven'

Zojuist postte Marlen Beek - Visser het volgende nieuwtje op haar Facebook-pagina:


Een aantal Nederlandse thrillerschrijfsters is – in navolging van ‘Killer Women’ in Engeland – een schrijverscollectief gestart onder de naam ‘Moordwijven’ (subtitel: ‘Partners in Crime’). Hoewel verschillende thrillerauteurs interesse hebben getoond, wordt het startsein gegeven door dit viertal: Anita Larkens (o.a. De Betrokkenen), Marlen Beek-Visser (Stem!), Isa Maron (o.a. De Noordzeemoorden), Liesbeth van Kempen (Gevaarlijk Spel).
De verwachting is dat meer schrijfsters zich bij het collectief zullen aansluiten.

De ‘Moordwijven’ zullen hun krachten bundelen om:
- zich met hun werk te onderscheiden in de overvloed aan thrillers op de boekenmarkt, o.a.
  door middel van gezamenlijke presentaties, signeersessies, workshops.
- met elkaar van gedachten te wisselen / elkaar feedback te geven.
- elkaar te versterken door actieve promotie van de groepsleden (bijv. op social media ).

 
Met een gedeelde inzet hopen de ‘Moordwijven’ een herkenbaar gezicht te vormen richting lezers en pers en collectief en individueel meer rendement (naamsbekendheid, publiek) te behalen. 

 De oprichtingsvergadering van ‘Moordwijven’ heeft inmiddels plaatsgevonden. De aftrap is gegeven op 2 september 2015, net voor de opening van het nieuwe boekenseizoen.
‘Moordwijven’ heeft een eigen Twitteraccount: @moordwijven en een eigen Facebookpagina: Moordwijven.