Posts tonen met het label Gard Sveen. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Gard Sveen. Alle posts tonen

dinsdag 28 februari 2017

De doden hebben geen verhaal – Gard Sveen

Over de schrijver:
Gard Sveen (1969) is een Noorse auteur en tevens werkzaam als senior adviseur bij het Noorse ministerie van Defensie. Zijn debuut De doden hebben geen verhaal (Den siste pilegrimen, 2013) werd bekroond met zowel de Gouden Revolver, de prijs voor de beste Noorse thriller van het jaar, als de prestigieuze Glazen Sleutel, voor de beste Scandinavische thriller van het jaar. Als kers op de taart ontving Sveen daarna ook nog de Maurits Hansen Award voor het beste Noorse thrillerdebuut.

Achterflap:
Enkele weken nadat er in het bosrijke gebied rond Nordmarka oude botresten werden gevonden, vermoedelijk uit de Tweede Wereldoorlog, wordt oud-verzetsman Carl Oscar Krogh dood aangetroffen in zijn huis.

De Oslose inspecteur Tommy Bergmann en zijn team onderzoeken het verband tussen beide zaken. Ze ontdekken dat Krogh tijdens de oorlog de rechterhand was van de legendarische verzetsstrijder Kaj Holt. Hij was tevens een van de laatste personen die probeerde de toedracht van Holts mysterieuze dood in 1945 te achterhalen.

Alle historische documentatie is echter spoorloos verdwenen, en in het web van leugens en bedrog waarin Bergmann belandt, ontdekt hij dat liefde en verraad hand in hand gaan.

Mijn mening:
De doden hebben geen verhaal is een titel die mij gelijk tot nadenken zet en dat blijft het hele verhaal zo. Het begint als er botresten van drie personen worden gevonden waarna bijna tegelijkertijd Carl Oscar Krogh wordt vermoord. Je wordt mee gesleurd in een oorlogsverhaal dat tot op het heden niet was opgelost. De dood van Carl Oscar zet Tommy Bergmann ertoe diep te gaan graven in het verleden. Hetgeen er tijdens de oorlog heeft afgespeeld wordt als een aparte verhaallijn beschreven. Dit greep mij met momenten nogal bij de strot, bizar waartoe mensen in staat zijn als ze gedwongen worden tot daden om te kunnen overleven. En als je dan overleeft moet je je verleden heel je leven met je meedragen, dan krijg je levenslang. Je leest twee verhaallijnen die onlosmakelijk goed met elkaar verbonden zijn, een knap staaltje werk van deze auteur. In het begin heb ik moeite met Tommy Bergmann als persoon, hij wint zeker niet mijn sympathie, maar gaandeweg kom ik erachter dat hij ook maar een mens is, met zeker ook zijn goede kanten. De doden hebben geen verhaal is een boek wat je niet even tussendoor leest maar wat van je eist dat je je aandacht er continu bijhoudt. Er gebeurt heel veel zowel in het heden als het verleden, er komen zeer veel namen voorbij waarvan ik een overzicht heb bij moeten houden om het te kunnen blijven volgen. Maar ik kan niet anders dan bekennen dat het verhaal zeer goed is opgebouwd en met een climax die volgens mij niemand van tevoren had kunnen voorspellen.

Toeval is niets anders dan het lot, en het lot is niets anders dan toeval.

Het boek had mij van de eerste tot de laatste bladzijde in zijn greep en mijn nieuwsgierigheid naar het vervolg is gewekt. Mijn hersenen zijn flink aan het werk gezet en dat is een pluim voor Gard Sveen.

Originaliteit: 5
Spanning: 4
Schrijfstijl: 4
Psychologie: 5
Plot: 5

De doden hebben geen verhaal krijgt van mij 4,5 ster!

Bianca




donderdag 26 januari 2017

De hitte van de hel – Gard Sveen

Over de schrijver:
Gard Sveen (1969) is een Noorse auteur en tevens werkzaam als senior adviseur bij het Noorse ministerie van Defensie. Zijn debuut De doden hebben geen verhaal (Den siste pilegrimen, 2013) werd bekroond met zowel de Gouden Revolver, de prijs voor de beste Noorse thriller van het jaar, als de prestigieuze Glazen Sleutel, voor de beste Scandinavische thriller van het jaar. Als kers op de taart ontving Sveen daarna ook nog de Maurits Hansen Award voor het beste Noorse thrillerdebuut. Hitte van de hel is het tweede boek met Tommy Bergmann in de hoofdrol:

Achterflap:
Als inspecteur Tommy Bergmann een zwaargewonde prostituee aantreft in een appartement in Oslo, voert zijn herinnering hem terug naar een zaak tijdens zijn beginjaren bij de politie. De verwondingen van de jonge vrouw lijken namelijk verontrustend veel op die van de slachtoffers van seriemoordenaar Anders Rask, een onderwijzer die in de jaren tachtig dood en verderf zaaide. Rask zit echter opgesloten in een van de zwaarst bewaakte tbs-klinieken van het land en kan dus de dader niet zijn. De moeder van een van de vermoorde meisjes leest in de krant over de zaak van de prostituee. Ze is er zeker van dat Rask, haar dochters toenmalige onderwijzer, ten onrechte veroordeeld is, en ze weet wie de echte dader is... De hitte van de hel is het los te lezen tweede deel in de serie over de Oslose inspecteur Tommy Bergmann. Een duistere thriller die je meesleurt in iemands waanzin – maar is het die van het slachtoffer… of van de dader?

Mijn mening:
Waar Tommy Bergmann in De doden hebben geen verhaal moest gaan spitten in een oorlogsverhaal is dit in het tweede deel totaal anders. De hitte van de hel is een verhaal waarin de psyche van de mens flink onder de loep wordt genomen. Anders Rask zit al jaren opgesloten in de TBS kliniek Ringvill omdat hij veroordeeld is voor de moord op meerdere meisjes waaronder Kristiane Thorstensen. Kristiane komt uit een welgesteld gezin, haar moeder Elisabeth kan de dood van haar dochter niet verwerken en vooral deze zaak krijgt veel media aandacht. De andere slachtoffers zijn prostituees en die verdwijnen, bizar genoeg, snel naar de achtergrond. Als er in 2004 wederom een meisje dood wordt aangetroffen heeft dit opvallende gelijkenissen met de moorden van 1988, alleen kan Anders Rask de dader niet zijn want hij is (nog) niet vrij. Anders heeft wel om heropening van de zaak gevraagd omdat hij terug komt op zijn eerdere bekentenis, hij blijft nu volhouden de dader niet te zijn. Arne Furuburget, de psychiater van Anders begint zo langzaam aan te twijfelen aan zijn eigen kunnen als arts, de recente moord zet hem aan het denken. Heeft hij in het verleden de verkeerde keuzes gemaakt en is hij zijn eigen leven wel veilig? vraagt hij zichzelf af. Hij besluit in eerste instantie zonder medeweten van de politie op onderzoek uit te gaan maar hij ontkomt er niet aan om met de politie te gaan samenwerken.
Rask is een psychopaat die je kippenvel bezorgt, onbetrouwbaar, eng maar doelgericht.

Gard Sveen is er wat mij betreft in geslaagd om op een mooie realistische wijze te beschrijven hoe een psychiater zijn cliënt een stempel voor het leven moet geven. De gevolgen van een verkeerde diagnose kunnen fatale gevolgen hebben. De onvoorspelbaarheid van de psyche van de mens is soms moordend.
We zijn tenslotte allemaal mensen, ook de psychiater, dat wordt in mijn ogen wel eens onderschat.
In het tweede deel komen we meer te weten over het verleden van Tommy Bergmann, zo af en toe vraag ik me af of hij zijn werk bij de politie wel naar behoren uit kan voeren, gelukkig deelt zijn baas deze mening en wordt Tommy verplicht aan zichzelf te werken. Het is overigens geen must om eerst deel één te lezen, Tommy en zijn directe collega’s komen natuurlijk terug, maar het boek heeft weinig verwijzingen naar het verleden waardoor je iets zou missen.
De hitte van de hel is een beklemmende, psychologische thriller met een gedeeltelijk open einde die mij nu al doet snakken naar het volgende deel.

Schrijfstijl: 5
Plot: 5
Originaliteit: 5
Spanning: 5
Psychologie: 5

Voor mij is De hitte van de hel echt 5 sterren waard!

Bianca


Bekijk op bol.com

woensdag 25 januari 2017

Bianca leest lekker door

Zoals beloofd kan ik jullie iets laten weten over De hitte van de hel van Gard Sveen, ik heb hem uit en wat een top boek is dit zeg! Waar ik in het eerste deel soms iets of wat moeite had met de vele namen, is dit in dit tweede deel totaal niet aan de orde. Het thema is totaal anders en ook als je het eerste deel niet hebt gelezen is dat in dit geval helemaal geen probleem. Tommy Bergmann krijgt vooral te maken met de psyche van een mens. Moet wel bekennen dat ik daar vanwege mijn werk een speciale voorkeur voor heb. Gard Sveen is wat mij betreft met vlag en wimpel geslaagd, hij heeft zowel de cliënt als de psychiater op geweldige wijze beschreven. Je komt tot de conclusie dat we allemaal mensen zijn en iedereen wel eens fouten maakt. De hitte van de hel is een reuze spannende thriller met veel aandacht voor de psychologie en passende verwijzingen naar de Griekse mythologie. 

Als ik deze week niet lees ben ik veelal aan het helpen bij mijn schoonouders die op het punt staan te gaan verhuizen, of kijk als trouw tennisfan naar de Australian Open. Ondertussen probeert mijn jongste dochter voorzichtig of er op de vele kleine watertjes bij ons in de buurt en beetje geschaatst kan worden, het kan helaas een keertje, daarna is het alweer te veel aan het dooien.

Na een dagje niet lezen start ik in Kleine zwarte leugens van Sharon Bolton, inmiddels zit ik alweer helemaal in het verhaal en ben zeer benieuwd wat me allemaal nog te wachten staat. Ik heb een aantal jaren geleden Zielsgeheim van S.J Bolton gelezen en dat boek is me prima bevallen, dus heb ook van dit boek wel hoge verwachtingen, ik hoop dat ze waar gemaakt worden.
Verder heb ik afgelopen zaterdag heerlijk gegeten met het team maar daar weten jullie inmiddels alles al van.
Nou.. na een dagje dozen uitpakken, duik ik lekker met mijn boek op de bank en horen jullie me volgende week weer.

Groetjes en fijne (lees)week allemaal
Bianca


donderdag 19 januari 2017

Amanda's leesweek

Zal ik eerst met het beste nieuws komen wat ik de afgelopen periode heb gehoord? Ik heb mijn scriptie behaald!! Helemaal blij nu! A.s. vrijdag moet ik hem nog verdedigen en als die allemaal goed gaat heb ik mijn diploma in de pocket. Bedankt voor jullie medeleven en al het geduim! Ik hoop maar dat niemand geblesseerd is geraakt van al dat duimen?! ;-)

Door alle spanningen heb ik niet zo heel veel gelezen afgelopen week, ik was begonnen in De hitte van de hel van Gard Sveen, deze heb ik ondertussen uit. Goed en spannend boek. Tweede deel in een serie, maar ik had niet het idee dat ik heel veel gemist heb. Wat ik wel weet is dat ik er een nieuwe serie bij heb (weeral) die ik verder ga volgen. Misschien komt deel één ook nog wel een keer aan de beurt! (Als ik daar ooit weer eens een keer tijd voor heb.. luxe probleem!) Mijn recensie van het boek zal binnenkort op het blog verschijnen.

Hierna begonnen in Levend bewijs van Annet de Jong voor de rubriek Hoe is het nu met? Het gaat over Julius die zeker weet dat zijn ouders niet zijn echte ouders zijn. Wanneer hij op onderzoek uitgaat met zijn nicht Aaf raken ze steeds verder verstrikt in een web van leugens en oplichting. Boek leest lekker vlot, vrij eenvoudige schrijfstijl. Zodra deze uit is zal hiervan ook mijn recensie verschijnen met een aantal leuke vragen voor Annet.
Wat ik hierna ga lezen weet ik nog niet, ik moet nog even kiezen uit mijn grote stapel. ;-) Wat ik wel weet is dat ik heel veel zin heb in a.s. zaterdag, wanneer we met het team gezellig gaan eten! Bijna iedereen is aanwezig en kunnen we weer even heerlijk bijkletsen!
Verder heb ik niet zoveel te melden op het moment, alleen dat ik een beetje opzie tegen het verdedigen van mijn scriptie.. Hebben jullie nog tips?


Groetjes Amanda

woensdag 18 januari 2017

Bianca's leesweek

Mijn derde leesweek van dit jaar alweer……
In het begin van de week ben ik nog lekker vrij maar vanaf woensdag mag ik toch echt weer gaan werken. Gelukkig doe ik mijn werk met veel liefde en plezier dus dat is lekker mee genomen. De tijd vliegt als ik aan het werk ben dat is een goed teken.
Ik heb deze week het grootste deel van mijn leestijd genoten van De doden hebben geen verhaal van Gard Sveen. Een boek wat je niet even leest maar waar je echt wel wat meer tijd voor uit moet trekken. Het is een prachtig opgebouwd verhaal wat zich voor de helft afspeelt in oorlogstijd en de andere helft in het heden. Deze twee verhalen vloeien met veel diepgang over tot een onverwachts verrassend uitgewerkte ontknoping.

Op vrijdag sla ik dit boek met een diepe zucht dicht en ligt Nirwana van Terrence Lauerhohn mij al toe te lachen. Nirwana lees ik voor de leesclub, het is een grof, rauw, goed opgebouwd verhaal. Qua schrijfstijl moet ik echt even omschakelen. De scenes zijn dermate grof geschreven dat ik af en toe gewoon een vies gezicht trek en een beetje moeilijk ga kijken.
Het aanbod van de leesclub zorgt er zeker in dit geval voor dat ik een boek lees dat ik volgens mij normaal gesproken niet op zou pakken, ik ben meestal niet zo van de dunne boeken en ook de kaft zou mijn in eerste instantie niet echt aanspreken.
Thrillerlezers zorgt ervoor dat ik boeken lees van schrijvers waar ik nooit eerder van gehoord of iets van gelezen heb en dat bevalt me tot nu toe uitstekend!

Hou je van een hard, schrijnend maar toch ook aangrijpend spannend verhaal dan raad ik Nirwana zeker aan.
Voor mij was dit boek even een tussendoortje, las het in anderhalve dag uit, en ga nu verder met deel twee van Gard Sveen, De hitte van de hel.
Ben benieuwd of mijn mening over de hoofdpersoon Tommy Bergmann blijft zoals hij is of dat ik hem toch bij moet stellen. En de allergrootste vraag is natuurlijk of Gard Sveen er in slaagt mij net zo te laten genieten als in De doden hebben geen verhaal. Komende week moet ik nog wat tijd vrij maken voor mijn schoonouders die een mooi nieuw appartement gaan betrekken, maar buiten dat zal ik zoals gewoonlijk elke vrije minuut besteden aan lezen, het is en blijft een heerlijke hobby, dat zullen jullie vast allemaal met me eens zijn.
Volgende week horen jullie wat ik van Hitte van de hel vind, dat is beloofd hoor!

Groetjes Bianca



donderdag 12 januari 2017

Amanda heeft aardig wat gelezen..

Nieuw jaar nieuw kansen zullen we maar zeggen! Ik wil iedereen in ieder geval nog een gezond en gelukkig nieuwjaar wensen. Laten we hopen dat 2017 een mooi en leesbaar jaar wordt voor iedereen.
Aanstaande vrijdag krijg ik mijn cijfer van mijn scriptie terug, dus de zenuwen beginnen langzaamaan weer op te lopen.

Ik heb ondertussen alle drie de delen van Robert Galbraith uitgelezen. Wat een heerlijke detectivereeks is het zeg! Ik hoop dat er nog meer delen zullen volgen want Het slechte pad eindigde wel heel erg open. Ik vind Cormoran Strike en Robin Ellacot erg leuke en innemende personages. De boeken zijn niet super spannend, maar wel heerlijke whodunnits.

Ook heb ik eindelijk mijn eerste boek van Helen Vreeswijk gelezen. Helaas is zij afgelopen jaar overleden. Ik heb Vermist, haar laatste nieuwe boek gelezen. Heel spannend en goed geschreven met een open einde voor een tweede deel, wat nu waarschijnlijk niet meer uit zal komen. Door het lezen van dit boek ben ik wel heel benieuwd geworden naar de andere boeken van Helen, dus ik ga hier zo af en toe toch eens een boek van lezen.


Ik heb ook nog het kort verhaal Kerstengel van Isa Maron gelezen, een erg kort verhaal waar Maud en Kyra weer even in tevoorschijn komen. Leuk om gelezen te hebben, maar geen geweldig spannend verhaal. Dat kan ook bijna niet in 20 pagina’s natuurlijk.


Voor de leesclub van Thrillerlezers! heb ik Het Amazone conflict mogen lezen van Ad van de Lisdonk. Ik had deze boeken al vaker voorbij zien komen en was eigenlijk wel nieuwsgierig hiernaar. Het verhaal was erg spannend en vol actie. Wat ik jammer vond is dat ik niet eerst de vorige twee delen gelezen heb, ik had toch het idee dat ik een stuk voorgeschiedenis miste. Daarbij kwamen er vrij veel personages in voor waarvan ik op den duur de draad even kwijt was wie nou bij wie hoorde. Verder vond ik het een erg goed boek en als ik de andere delen gelezen had, misschien nog wel beter.


Momenteel ben ik bezig in De hitte van de hel van Gard Sveen, nog niks van deze schrijver gelezen en het lijkt mij een spannend boek. Ik zag op de achterflap staan “seriemoordenaar” en “zwaar verminkte prostitué”, dus dat moet wel een goed boek zijn! Ik ben ondertussen een eindje op weg en de prostitué is al gevonden. Ik ben benieuwd waar het verhaal mij brengen zal. Ook dit is een tweede deel van een serie, dus ik ben benieuwd op ik hier veel ga missen!
Nou dit was het weer voor deze week. Weer eens een redelijk gevulde leesweek van mij. Tot de volgende leesweek maar weer, hierin zal ik jullie dan vertellen of ik mijn scriptie heb gehaald of niet. Duimen jullie heel hard voor mij?!


Groetjes Amanda

woensdag 22 juli 2015

Wat vond Karin van De doden hebben geen verhaal?

Een recensie is voor mij te hoog gegrepen. Ieder zijn rol zeg ik altijd ;) Maar een “wat vind jij” zou toch moeten lukken? Zeker wanneer er een boek op je pad komt die je weggeblazen heeft. Dat ik daardoor de stoute schoenen aan durf te trekken en me waag aan een stukje voor het blog.
Laat ik bij het begin beginnen. In februari zag ik De doden hebben geen verhaal van Gard Sveen voorbijkomen.
Ik lees graag thrillers en ik lees graag af en toe boeken waar het aspect WOll in verweven zit. De cover en lovende recensies over deze debuutroman trokken gelijk mijn aandacht. Wat is dit voor boek?
Ik lees de achterflap en denk: als deze uitkomt ga ik hem absoluut lezen. Dit lijkt helemaal mijn ding
Over het boek:
Enkele weken nadat er in het bosrijke gebied rond Nordmarka oude botresten werden gevonden, vermoedelijk uit de Tweede Wereldoorlog, wordt oud-verzetsman Carl Oscar Krogh dood aangetroffen in zijn huis. De Oslose inspecteur Tommy Bergmann en zijn team onderzoeken het verband tussen beide zaken. Ze ontdekken dat Krogh tijdens de oorlog de rechterhand was van de legendarische verzetsstrijder Kaj Holt. Hij was tevens een van de laatste personen die probeerde de toedracht van Holts mysterieuze dood in 1945 te achterhalen.
Alle historische documentatie is echter spoorloos verdwenen, en in het web van leugens en bedrog waarin Bergmann belandt, ontdekt hij dat liefde en verraad hand in hand gaan.
Ik begin en word gelijk in het verhaal meegezogen.  Je volgt 2 tijdlijnen: het heden en het verhaal gedurende de ‘40er jaren. Wie zijn de mensen achter de botfragmenten en hoe staat dit in verband met de gruwelijke moord op oud verzetstrijder Krogh en de moord op Holt toendertijd?
Stukje bij beetje denk je de puzzel op de plaats te zien vallen. Op een prachtige manier leer je de personages steeds beter kennen. Personages die allerlei gevoelens op weten te roepen. Van sympathie tot begrip tot walging. Prachtig plot en fantastische wendingen die je meerdere malen op het verkeerde been weten te zetten. Om uiteindelijk met open mond het boek dicht te slaan.
Dit boek ga ik nooit vergeten.