Bloed op zand - deel 5 (door Ad van de Lisdonk)

‘En?’

‘Charles is nu bij hem…’

Lobatsky knikte tevreden terwijl hij voorzichtig wat zelfgemaakte Pelmeni in de bouillon liet zakken. Hij keek niet om naar de brenger van het goede nieuws. Omdat de man hem niet interesseerde en het nieuws hem niet verraste, konden zijn met een mix van lams- en rundvlees gevulde deegbolletjes alle aandacht krijgen die ze verdienden.

Twee tot vijf minuten koken, stond er in het officiële recept. Zoals vrijwel alles in deze lakse wereld was dat een aanwijzing waar hij niets mee kon. De aanwijzing was net zo zinloos als “koken tot ze klaar zijn”. Tussen twee en vijf minuten lag een zee van tijd die zo groot was dat de wereld erin kon vergaan; dat wist hij uit eigen ervaring. Drie-minuten-en-vijftig-seconden was de juiste tijdsduur wanneer je Pelmeni van de door hem gekozen omvang en dikte vulde met de door hem gekozen verhouding lams- en rundvlees. Want van die parameters was de kooktijd natuurlijk afhankelijk.

De belangrijkste reden waarom het strikt lineaire pad van ingrediënt tot maaltijd hem zo ontspande, was juist omdat je geen rekening hoefde te houden met invloeden van buitenaf. Alle factoren die het proces beïnvloeden konden worden geregisseerd. Als je precies volgens plan te werk ging, was de uitkomst elke keer exact hetzelfde als elke andere keer. Hoe geruststellend was dat?

Nee, dan vandaag! Opwindend, maar lastig. Maanden en maanden voorbereiding had het gekost. En nog steeds moest hij er rekening mee houden dat een van de pionnen anders over het bord zou gaan bewegen dan hij had voorzien. Dat hoefde niet per sé een probleem op te leveren. Het was als Domino Day. Je projectlijn moest het kunnen overnemen zodra een steentje weigerde om te vallen.

‘Ik vind dat we Aiden nu af moeten maken,’ zei zijn boodschapper. ‘Ik weet dat hij blind is, maar volgens mij is hij nog lang niet verslagen. Hij zou het ons nog wel eens lastig kunnen gaan maken...’

Lobatsky trok rustig een keukenla open, pakte er een 4 inch UTK Undercover Dagger Tactical Throwing Knife uit en wierp dat terwijl hij zich om zijn as draaide in een vloeiende, onderhandse beweging in de richting van zijn boodschapper. Zijn worp was zo krachtig, en het lemmet van N690Bo stainless steel zo scherp, dat het mes bijna tot het gevest in de keel van de man verdween.

‘Daar reken ik op,’ verklaarde hij terwijl hij op de stervende man toeliep om zijn mes op te halen. ‘Sterker nog: het is cruciaal. Hij móet ons juist dwarszitten.’

 Hij trok het mes uit de keel van de man die even opveerde en toen stil bleef liggen. Peinzend veegde hij het mes schoon aan de zwarte coltrui van het lijk aan zijn voeten. ‘Aiden gaat wel dansen op mijn melodie,’ mompelde hij in zichzelf. ‘En voor het geval hij niet direct doet wat ik wil, heb ik nog wat extra aansporing ingebouwd. Het enige dat ik niet kan hebben is dat de een of andere eikel in mijn eigen organisatie denkt dat ie een eigen mening heeft.’

Het Amazoneconflict – Ad van de Lisdonk

Over de schrijver:

De Nederlandse auteur Ad van de Lisdonk (1964) schreef in zijn jeugd al vele korte verhalen en publiceerde zijn eerste in 1989. Overmoedig door de positieve feedback stuurde hij het ook naar de Nederlandse Playboy, die de tekst niet plaatste. De afwijzing is voor Van de Lisdonk een herinnering om niet te snel te denken dat iets goed genoeg is voor publicatie. Na zijn rechtenstudie richtte hij een aantal succesvolle IT-bedrijven op, waardoor het schrijven van fictie enigszins op een zijspoor kwam te staan. Wel schreef hij meer dan honderd juridische en technische artikelen, en ook enkele technische boeken.

Maar zijn hart bleek toch bij het schrijven van fictie te liggen. Vanaf 2010 reserveerde hij elke week tijd voor het schrijven van een thriller over een geheim genootschap van militante vrouwen. Het manuscript bood hij in 2011 aan op de crowdfunding website TenPages.com. Binnen drie weken kreeg hij de beschikbare aandelen en in 2013 verscheen bij De Crime Compagnie het resultaat, Het Amazoneverbond, dat het eerste deel was van een trilogie. Het tweede deel, Het Amazoneoffensief, verscheen twee jaar later. In 2016 is deel drie, Het Amazone conflict een feit.

Achterflap:

Het zinderende eindspel in de strijd tegen Amazone

Laura Sieberg is geworden wat Amazone van haar heeft gemaakt. Als een kille, moordende machine jaagt ze op de kopstukken van de organisatie. Terwijl Amazone haar zwaarste wapen inzet om de ene regering na de andere aan zich te onderwerpen, loopt Laura in een door hen opgezette valstrik. Als ze zichzelf en de mensen waar ze om geeft wil redden, moet ze het voortbestaan van de wereld op het spel zetten.

Mijn mening:

Deel drie begint gelijk met een heftig vervolg op deel twee, alsof de tijd is stil blijven staan. Laura is niet van plan zich over te geven aan de Amazones dus ze besluit een poging te doen een van de leiders van de Amazones om zeep te helpen. Daarna breekt over heel de wereld de hel los. Laura gaat op bizarre wijze de strijd aan met de koningin van de Amazones. Beiden hebben een team achter zich die voor hen door het vuur gaan. Dit betekent natuurlijk ook slachtoffers, vele slachtoffers zelfs. Laura komt in een situatie waarin ze totaal haar gevoel kwijt raakt en alleen maar gericht is op wraak. Ze is niet meer in staat gevoelens te tonen, dit zijn enge momenten.

Het Amazoneconflict getuigt van een mooi staaltje machtsmisbruik, het wordt duidelijk dat vrouwen prima in staat zijn voor zichzelf op te komen, met de nadruk op voor zichzelf, het egoïsme druipt ervan af.

Om begrip te kunnen opbrengen voor Laura en haar handelen moet je naar mijn mening wel alle drie de boeken lezen. Dit maakt het verhaal compleet en heeft mijn stoutste verwachtingen overtroffen.

Ad Van de Lisdonk is er wat mij betreft heel goed in geslaagd een spannend avontuur te combineren met voor mij veel heen en weer slingerende emoties. Een lach, een traan, verbazing en beklemming.

Het plot is verrassend en blijft altijd de mogelijkheid houden om tot een vervolg te komen, al denk ik zelf dat Laura rust nodig heeft.

Spanning: 5

Plot: 5

Originaliteit: 5

Schrijfstijl: 5

Psychologie: 5

Voor mij is Het Amazoneconflict dan ook 5 sterren waard.

Bianca

Het Amazoneverbond – Ad van de Lisdonk

Over de schrijver:

De Nederlandse auteur Ad van de Lisdonk (1964) schreef in zijn jeugd al vele korte verhalen en publiceerde zijn eerste in 1989. Overmoedig door de positieve feedback stuurde hij het ook naar de Nederlandse Playboy, die de tekst niet plaatste. De afwijzing is voor Van de Lisdonk een herinnering om niet te snel te denken dat iets goed genoeg is voor publicatie. Na zijn rechtenstudie richtte hij een aantal succesvolle IT-bedrijven op, waardoor het schrijven van fictie enigszins op een zijspoor kwam te staan. Wel schreef hij meer dan honderd juridische en technische artikelen, en ook enkele technische boeken.

Maar zijn hart bleek toch bij het schrijven van fictie te liggen. Vanaf 2010 reserveerde hij elke week tijd voor het schrijven van een thriller over een geheim genootschap van militante vrouwen. Het manuscript bood hij in 2011 aan op de crowdfunding website TenPages.com. Binnen drie weken kreeg hij de beschikbare aandelen en in 2013 verscheen bij De Crime Compagnie het resultaat, Het Amazoneverbond, dat het eerste deel is van een trilogie.

Samenvatting:

Wanneer het lichaam wordt gevonden van een populaire politica is inspecteur John Engles de enige die denkt dat het geen ongeluk maar moord is. Samen met zijn collega Laura Sieberg komt Engles erachter dat er een geheim genootschap achter de moord zit. Het Amazoneverbond is een groep krijgsvrouwen die alles in het werk stelt om vrouwen aan de top van de wereldorde te krijgen en daarbij ontzien ze niets of niemand.

Zijn de Amazones nog te stoppen voordat een door hen geregisseerd wereldwijd conflict losbarst?

Mijn mening:

Het Amazoneverbond is het eerste deel van de Amazone serie, een boek dat ik al een aantal keer voorbij heb zien komen maar wat nog nooit echt mijn aandacht had getrokken. Op een of andere manier deed de titel mij denken aan een verhaal in de jungle, achteraf totaal niet kloppend met het boek. Heb ook geen idee waar ik dat op gebaseerd had eigenlijk. Tot er binnen Thrillerlezers middels de leesclub aandacht aan deel drie wordt besteed. Dit was voor mij een reden om eerst deel één maar eens op te pakken en wat een goede keus was dat zeg!

Het boek begint met op het eerste gezicht een vervelend ongeluk, een vooraanstaand vrouwelijk politicus Claire van Ruysdael komt tijdens een vervelende val verkeerd neer en overlijdt aan de gevolgen, tenminste dat lijkt het verhaal. John Engles, inspecteur bij de politie krijgt er gelijk een nare smaak van in zijn mond en vermoedt dat er meer aan de hand is, hij besluit samen met zijn collega Laura Sieberg op onderzoek uit te gaan. Hierbij worden ze belemmerd door hun korpschef Liesbeth Korenbrits. John en Laura stuiten op een verbond dat zich de Amazones noemt. De Amazones zijn erop gebrand om overal ter wereld ten koste van alles aan de macht te komen. Zij gaan letterlijk over lijken en maken misbruik van mensen daar waar het nodig is om hun doel te bereiken.

Van een eenvoudige moord was dit uitgegroeid tot een internationaal complot met doel een heuse wereldoorlog te ontketenen.

Buiten dat Ad van Lisdonk erin geslaagd is een spannend verhaal met onverwachte plotwendingen neer te zetten voelde ik ook een enorme chemie tussen de hoofdpersonen. Laura is een sterke persoonlijkheid die ik graag als vriendin zou willen hebben, wat een topwijf om in de woorden van Ad Van de Lisdonk te spreken.

Het is een verhaal dat je van de spanning op het puntje van je stoel laat balanceren maar waar je ook af en toe hardop moet lachen en dan is er weer een moment waarop ik een brok in mijn keel kreeg en even drie keer moest slikken. Verder schroomt Ad ook niet om de liefdesscènes die dit boek voor mij een enorme meerwaarde geven tot in pikant detail te beschrijven.

Het Amazoneverbond heeft een open einde dat je gelijk doet snakken naar deel twee van deze voor mij nu al geweldige serie. De schrijfstijl bevalt me zo goed dat ik me geen zorgen maak over de vervolgdelen. Je gaat met een enorme vaart door het boek waarbij je heen en weer wordt geslingerd door allerlei verschillende emoties en af en toe gewoon even uit de bocht vliegt.

Het Amazoneverbond heeft mijn verwachtingen enorm overtroffen. Het is een boek met veel spanning, liefde, macht, maar ook een dosis verdriet. Voor mij is Ad Van de Lisdonk op de kaart gezet en ga meteen door r in deel twee.

Niet in kracht zijn wij inferieur ten opzichte van mannen;

Dezelfde ogen, onze ledematen gelijk;

Eenzelfde licht dat we zien, eenzelfde lucht die we ademen;

En er is geen verschil in het voedsel dat wij eten.

Wat wordt ons dan door de hemel onthouden waar mannen wel recht op hebben?

Originaliteit: 5

Spanning: 5

Psychologie: 4

Plot: 5

Schrijfstijl: 4

Het Amazoneverbond is voor mij zeker 4,5 ster waard!

Bianca

Amanda heeft aardig wat gelezen..

Nieuw jaar nieuw kansen zullen we maar zeggen! Ik wil iedereen in ieder geval nog een gezond en gelukkig nieuwjaar wensen. Laten we hopen dat 2017 een mooi en leesbaar jaar wordt voor iedereen.

Aanstaande vrijdag krijg ik mijn cijfer van mijn scriptie terug, dus de zenuwen beginnen langzaamaan weer op te lopen.

Ik heb ondertussen alle drie de delen van Robert Galbraith uitgelezen. Wat een heerlijke detectivereeks is het zeg! Ik hoop dat er nog meer delen zullen volgen want Het slechte pad eindigde wel heel erg open. Ik vind Cormoran Strike en Robin Ellacot erg leuke en innemende personages. De boeken zijn niet super spannend, maar wel heerlijke whodunnits.

Ook heb ik eindelijk mijn eerste boek van Helen Vreeswijk gelezen. Helaas is zij afgelopen jaar overleden. Ik heb Vermist, haar laatste nieuwe boek gelezen. Heel spannend en goed geschreven met een open einde voor een tweede deel, wat nu waarschijnlijk niet meer uit zal komen. Door het lezen van dit boek ben ik wel heel benieuwd geworden naar de andere boeken van Helen, dus ik ga hier zo af en toe toch eens een boek van lezen.

Ik heb ook nog het kort verhaal Kerstengel van Isa Maron gelezen, een erg kort verhaal waar Maud en Kyra weer even in tevoorschijn komen. Leuk om gelezen te hebben, maar geen geweldig spannend verhaal. Dat kan ook bijna niet in 20 pagina’s natuurlijk.

Voor de leesclub van Thrillerlezers! heb ik Het Amazone conflict mogen lezen van Ad van de Lisdonk. Ik had deze boeken al vaker voorbij zien komen en was eigenlijk wel nieuwsgierig hiernaar. Het verhaal was erg spannend en vol actie. Wat ik jammer vond is dat ik niet eerst de vorige twee delen gelezen heb, ik had toch het idee dat ik een stuk voorgeschiedenis miste. Daarbij kwamen er vrij veel personages in voor waarvan ik op den duur de draad even kwijt was wie nou bij wie hoorde. Verder vond ik het een erg goed boek en als ik de andere delen gelezen had, misschien nog wel beter.

Momenteel ben ik bezig in De hitte van de hel van Gard Sveen, nog niks van deze schrijver gelezen en het lijkt mij een spannend boek. Ik zag op de achterflap staan “seriemoordenaar” en “zwaar verminkte prostitué”, dus dat moet wel een goed boek zijn! Ik ben ondertussen een eindje op weg en de prostitué is al gevonden. Ik ben benieuwd waar het verhaal mij brengen zal. Ook dit is een tweede deel van een serie, dus ik ben benieuwd op ik hier veel ga missen!

Nou dit was het weer voor deze week. Weer eens een redelijk gevulde leesweek van mij. Tot de volgende leesweek maar weer, hierin zal ik jullie dan vertellen of ik mijn scriptie heb gehaald of niet. Duimen jullie heel hard voor mij?!

Groetjes Amanda

Bianca's leesweken

Deze keer is het vanwege de feestdagen een periode van 2 weken geworden, dus bij deze wil ik iedereen nog een heel gezond, liefdevol en tevreden jaar toewensen, met natuurlijk veel tijd om aan je eigen leeswensen te voldoen!

De één wil graag twee boeken per week lezen en de ander is blij met één boek per maand, als je jezelf er maar heerlijk en goed bij voelt is het prima toch!

Het gaat niet om kwantiteit maar om kwaliteit, en dit geldt dan ook weer voor het soort boek wat je leest. Er zijn tal van soorten en smaken en gelukkig hebben we niet allemaal dezelfde smaak, zou voor schrijvers ook geen doen zijn bedenk ik me nu.

Van mij mogen de feestdagen trouwens best nog wat langer duren, ik houd van de sfeer en gezelligheid en iedereen is rond deze tijd toch wat liever voor elkaar.

Ik geniet enorm van de kerstboom die brandt, de kaarsjes aan en met een goed boek onder een fleecedekentje op de bank.

Zo heb ik de afgelopen twee weken de hele trilogie van Ad van de Lisdonk verslonden.

Meer dan duizend bladzijden absoluut leesgenot. Elk boek bevatte een hoge dosis avontuur, spanning met daarbij veel rondvliegende emoties, en dan bedoel ik ook allerlei emoties, verdriet, blijheid, liefde, ja deze schrijver heeft er een mooie serie van gemaakt. Mocht je deze boeken nog op je to read lijst hebben staan, lees ze dan wel alle drie en op volgorde.

Je begint bij Het Amazoneverbond, daarna pak je Het Amazoneoffensief op en je sluit af met Het Amazoneconflict.

Tussen het lezen door heb ik natuurlijk ook nog veel tijd door gebracht met mijn gezin en familie, naar de bioscoop, het Glazen huis gevolgd en daarna heel veel naar de Top 2000 gekeken en geluisterd.

Mijn man maakt traditiegetrouw tussen kerst en oud en nieuw een mega puzzel van J. van Haasteren, de muziek hard aan en puzzelen maar.

Op oudejaarsdag bied ik mezelf altijd aan om te werken op onze woonvorm en bak dan oliebollen voor de bewoners, dit is inmiddels een traditie geworden, een mens heeft niet veel nodig om gelukkig te zijn.

Momenteel lees ik een manuscript dus daar kan ik heel kort over zijn, dat blijft geheim!

Tot mijn volgende leesweek…..

Bianca