Ciao Sicilia van Marelle Boersma

Titel: Ciao Sicilia

Auteur: Marelle Boersma

Uitgeverij: De Crime Compagnie
Publicatiedatum: februari 2019
Recensie door Baukje
Waardering: 2,5 kraaien

Achterflap

Op het moment dat Anne de envelop in een brievenbus laat vallen, weet ze dat ze nooit meer terug kan. Haar werk als chocolatier, haar echtgenoot Benny en haar vriendschap met Daan, alles moet ze achterlaten. Haar leven zal nooit meer hetzelfde zijn. Ze vertrekt naar het Italiaanse eiland Sicilië in de hoop dat ze daar nooit gevonden wordt...

De cover

Een zomers aandoende cover. Uiteraard wel weer de bijna altijd aanwezige vrouw, nu opnieuw op de rug gezien, waar De Crime Compagnie zo bekend om is. Het kleurgebruik, warme, zomerse tinten, zou de grootste fans van deze uitgever wel wat in verwarring kunnen brengen maar zijn wel net datgene dat deze cover minder standaard maakt.

Mijn mening

De cover roept de sfeer van een zuidelijk land goed op. Hoewel Boersma zelf in Portugal woont, denk ik wel dat ze precies wist hoe ze de sfeer van Zuid-Europa moet oproepen en dat is haar gelukt. De afbeelding past voor mij meer bij een roman dan een thriller maar het blijkt, nadat ik het boek gelezen heb, exact aan te sluiten bij de inhoud. Al met al is de cover dus een prima weergave van wat je binnenin mag verwachten.

Het verhaal

Dit is de tweede ‘Ik vertrek thriller’ van Boersma. Deze keer volgen we Anne naar Sicilië waar ze onder de naam Sofia een nieuw leven wil beginnen. Gevlucht voor haar man Benny en haar verleden waarin afscheid nemen en verdriet een grote rol speelden.

Eenmaal op dit eiland blijkt opnieuw beginnen makkelijker bedacht dan dat het uitvoerbaar blijkt te zijn en zeker de roemruchte Italiaanse maffia gooit roet in het eten.

Wanneer ook haar verleden steeds rapper het Italiaanse land bereikt, lijkt ontsnappen aan je verleden een steeds moeilijkere opgave. Zowel de maffia als het verleden van Sofia eisen slachtoffers.

Mijn mening

Ik vond het een zeer matig boek. In korte hoofdstukken die gemakkelijk te lezen zijn ontrolt het verhaal zich. Waar de sfeer van Sicilië goed wordt opgeroepen, ik liep werkelijk rond door de smalle straatjes, zijn de personages niet goed uit de pen gekomen. Hun gedrag is tegenstrijdig en niet altijd geloofwaardig. Er lijkt in vrijwel elk van de karakters een constante beweging van afstoten een aantrekken plaats te vinden waardoor het boek, ondanks dat er doden vallen, veel meer doet denken aan een bouquetreeksboekje dan aan een thriller.

Hier en daar komt de zo mooie schrijfstijl van Marelle in het boek naar boven maar is in dit verhaal helaas volledig misplaats. Wanneer je de weg inslaat naar gemakkelijke en commerciële titels, is het zaak daar ook je schrijfstijl op aan te passen. De mooie metaforen en zinnen pasten prima in de vroegere thrillers van Boersma maar zijn in deze een vlag op een modderschuit.

Waar Marelle voor mij voorheen de koningin was van de thrillers met maatschappelijke en boeiende thema’s was, lijkt ze met deze ik vertrek serie de troon van de vrouwenthriller te bestijgen.

Even aanhakende bij de discussie over vrouwenthrillers die onlangs op sociale media uitgevochten werd is Ciao Sicilia wel echt een vrouwenthriller en kan daar wat mij betreft model voor staan.

Romantiek en seks enerzijds en een vleugje thriller anderzijds. Maar niks waarvan je het gevoel krijgt met samengeknepen billen op de bank te zitten omdat je de spanning niet meer aankan.

Het label thriller zou voor mij dan ook niet aan dit boek moeten hangen. Een spannende roman is spannend genoeg.

Gezien het aanhaken bij de populaire tv-serie over naar het buitenland vertrekkende Nederlanders, lijkt deze serie boeken meer een commercieel doel voor ogen te hebben dan dat het hoog op de kwaliteitsladder wil klimmen.

Is dat erg? Voor de schrijver en de uitgever niet, denk ik. Ik verwacht dat de knikkers wel binnenrollen. Toch, als ik Boersma was, zou ik liever bekend staan als de goede thrillerauteur die ze nu achter zich gelaten lijkt te hebben.

Voor mij, als liefhebber van mooie boeken met maatschappelijke thema’s een verlies.

Voor de liefhebber van de echte, nietszeggende, vrouwenthriller, ligt er een prima boek in de winkel. Al zou ik dan wel met haar eerste ik-vertrek-thriller beginnen. Want daar kan nummer twee niet aan tippen.

Schrijfstijl   3

Leesplezier  2

Spanning  2

Plot  2

Originaliteit  3

2,5  kraaien

Familiegeluk van Barbara Sevenstern

Titel: Familiegeluk

Auteur: Barbara Sevenstern

Uitgeverij: Crime Compagnie

Publicatiedatum: december 2019
Recensie door Baukje
Waardering: 2 kraaien

Achterflap

Samen met haar jeugdliefde leidt Lisette een rustig bestaan in Den Haag. Hier komt echter een abrupt einde aan als haar moeder overlijdt. Ze blijkt al jaren een groot geheim met zich mee te dragen. Met als enige aanwijzing een oud adresboekje gaat Lisette op zoek naar de waarheid. Stukje bij beetje ontrafelt ze de geheimen die haar familie liever verborgen had gehouden...

De cover

Een boek met een paar takjes bloemen die op een oud kastje of dergelijke lijkt te liggen.

Mijn mening

Halleluja, een keer niet de gebruikelijke vrouw op de cover.

Het verhaal

De moeder van Lisette komt te overlijden. Na haar door vindt ze een notitieboekje dat meer vragen oproept dan antwoorden geeft. Duidelijk is, dat er en oud geheim speelt, binnen de familie. Echter lijkt alleen Lisette degene te zij die graag achter dit geheim wil komen. De broers van haar moeder, haar vriend, allemaal zijn ze niet blij met de zoektocht naar de waarheid.

Via twee verhaallijnen, het verleden en het heden, komen we als lezer meer en meer te weten over de familiegeschiedenis die geheim had moeten blijven.

Mijn mening

Ik hink op twee benen. Toch moet ik naar het been hinken van thriller. Dat is tenslotte zoals het boek wordt uitgegeven.

Dat je een vrouw laat hardlopen, liters wijn laat drinken, zelfs op tijdstippen dat de meeste mensen nog over hun ontbijt nadenken, haar issues laat hebben in haar relatie en haar iets laat overkomen dat best een beetje spannend is, maakt een boek geen thriller.

Was dit boek als roman uitgegeven, zelfs als spannende roman, dan zou het een betere beoordeling krijgen.

Het leesplezier is prima. Al staat het ook bomvol van de clichés die vrouwenthrillers eigen lijken te zijn. Ik noemde ze hierboven al op. Dit haalt gaandeweg het boek, het leesplezier weg. Het is zo voorspelbaar en niet origineel.

Ook de reacties van sommige personages zijn niet geloofwaardig. Vooral die van Mark, de partner van Lisette, zijn raar. Ook hebben de relatieperikelen geen toegevoegde waarde voor het verhaal. Wanneer Mark en Lisette diep in love zouden zijn gebleven, zou het verhaal niet anders zijn geweest. Hiermee is deze verhaallijn een overbodige en daarmee een beginnersfout.

Zo komen we ook meteen op het andere punt, het boek is overduidelijk een debuut. Ondanks dat er met de schrijfstijl op zich weinig mis is, deze is zelfs prettig, staan er zoveel debuutfouten in, de clichés, het niet goed uitwerken van de personages, de nauwelijks aanwezige spanning, dat een flink aantal redactierondes zowel het boek als de auteur meer tot het recht hadden laten komen.

Ook het zwak uitgewerkte plot, wat je al van ver aan zag komen, is jammer.

Kortom, absoluut een auteur met potentie, maar met een matig debuut. Een gemiste kans, wat mij betreft. Debuteren kan je maar één keer.

Schrijfstijl   4

Leesplezier  3

Spanning  0

Plot  1

Originaliteit  3

2  kraaien

Zwarte ziel van Angelique Haak

Titel: Zwarte ziel

Auteur: Angelique Haak

Publicatiedatum: september 2019

Uitgeverij: de Crime Compagnie

Recensie: Ink

Waardering: 4,5 kraaien

Omslag

Ook al staat er vanzelfsprekend bij deze uitgeverij een vrouw op de voorkant, toch vind ik hem vrij orgineel door het kleurgebruik. De vrouw is mooi in zwart afgebeeld en de titel in de zwarte band maakt duidelijk dat dit een thriller betreft. Toen ik het boek voor het eerst in handen had, zag ik gewoon een wegrennnende vrouw. Echter na de opmerking dat het net een vrouw met een stomp lijkt, kan ik dat niet meer niet zien.

Achterflap

Een doodgewone zaterdag. Tot twee tieners een gruwelijke vondst in de Maas doen…

Het team van rechercheur Jennifer Brugman wordt geconfronteerd met een lugubere moord en de vermissing van een kind. Ze zetten alles op alles om snel het vermiste kind terug te vinden en schakelen de hulp in van paragnoste Evie Smit. Vanaf de eerste ontmoeting is Jennifer geïntrigeerd door de roodharige paragnoste met haar ijsblauwe ogen, maar ze is ook sceptisch. Kan Evie waarmaken wat zij belooft of loopt zij hen alleen maar voor de voeten?

Mening

Met de eerste vier bladzijden zet Angelique Haak eigenlijk voor mij al neer dat dit een thriller wordt om van te gruwelen. Unheimisch lees ik mee hoe twee vriendinnen een koffer opduiken, waarbij ik tijdens die scène lezend al moet denken aan een beruchte echte politiezaak, die ik professioneel gezien toen van A tot Z volgde. Met kriebels in je buik van de spanning lees je door. Dan schrijf je als auteur al goed he, wanneer je als lezer al zo snel in een boek gezogen wordt.

Ricardo en Jennifer krijgen deze zaak toebedeeld en het onderzoek verloopt zo moeizaam dat de leidinggevende een paragnost inschakelt. Evie, de paragnost, wordt niet echt met open armen ontvangen en door haar gedrag twijfelt ook Jennifer aan de capaciteiten van deze vrouw.

Maar ze brengt Jennifer op meerdere vlakken aan het twijfelen. Want wat bedoelt deze Evie met de opmerkingen m.b.t. Jennifers privéleven? Kan zij deze Evie wel serieus nemen? Ook jij als lezer gaat mee in de twijfels van Jennifer. Maar ook met andere personages in het boek leef je mee door de wijze hoe zij in het verhaal neergezet worden.

Elke keer als ik dacht het wordt nu wat voorspelbaar, verraste het verhaal mij en bleek ik zaken verkeerd te interpreteren. Om die reden begon ik steeds meer te genieten. Al was dat op sommige momenten niet het goede woord. Ieder mens heeft een angst. Ik kan de goorste horrorfilms zien, maar kom niet aan met ratten.... Bedankt auteur! Ik zat bijna te kokhalzen.

"Weet je, Ricardo, dit is het echte leven. Ik ben geen Halen Grave die na alle ellende als een Feniks uit de as herrijst en gewoon doorgaat alsof er nooit iets is gebeurd.."

Wat is deze auteur toch een briljantje in de uitgaves van de Crime Compagnie. Zijn de meeste boeken van deze uitgeverij not my cup of tea en pak ik ze nog zelden op maar dit (derde) boek van Angelique Haak laat mij hoop houden dat het assortiment vaker afgewisseld zal worden.

De ingrediënten van een zogenaamde vrouwenthriller zitten er echt wel in hoor. Maar daarnaast springt Haak er boven uit met haar stijl van schrijven. Ze kan je zo meesleuren in haar verhaal dat je het boek echt niet 20 keer aan de kant legt om het huishouden, boodschappen of noem maar op te gaan doen! Het mag allemaal wachten tot je Zwarte ziel uit hebt gelezen.

Mooie plotwendingen, gruwelijkheden, goede dialogen, goed geschetste personages: het zorgt voor een meer dan goede thriller.

En wat een rake woorden in het nawoord. 

Op naar nummer 4 en wanneer dit groeibriljantje zo verder groeit dan hebben ze toendertijd een toptalent binnengehaald bij de uitgeverij. Koesteren en blijven oppoetsen dit juweeltje zodat het blijft schijnen. Ze behoort niet alleen tot de topauteurs van de uitgeverij, maar het is ook duidelijk dat ze boven de middelmaat van alle Nederlandse thrillerauteurs begint te raken. 

Deze Zwarte ziel verdient een 4,5

Plot 4

Originaliteit 4

Leesplezier 5

Schrijfstijl 4,5

Spanning 4

Psychologie 4,5

Nice van Kiki van Dijk

Titel:                           Nice

Auteur:                       Kiki van Dijk

Uitgeverij:                  Xander

Jaar uitgifte:              april 2019

Recensie door:           Jacqueline

Cover:

Ik vind het een prachtige cover! Ik zou deze zeker oppakken in de winkel om de samenvatting te lezen. Dit komt inderdaad door de prachtige kleur blauw die is gebruikt, maar ook het strand, met een sprekend achtergrond en een vrouw zittend op de motorkap die naar de horizon staart. Als ik dat zo zie zou ik graag willen ruilen ware het niet dat de subtitel van dit boek me er toch van
weerhoudt:-)

Achterflap:

Twee totaal verschillende zussen, één trip naar Nice die alles zal veranderen...

Het rustige Delftse leventje van Jacky, een bekende parfumeur, wordt ruw verstoord door het bericht dat haar flamboyante zus Christine na een nare val in coma is geraakt. Halsoverkop vliegt ze naar haar geboorteplaats Nice, waar Christine een makelaarskantoor runt. Wakend bij haar zus beseft Jacky dat ze hun mysterieuze familiegeschiedenis niet langer kan negeren, zeker wanneer blijkt dat er mogelijk opzet in het spel was. Wie zou tot zoiets gruwelijks in staat zijn?

Jacky begint aan een confronterende zoektocht en ontdekt dat haar verleden meer geheimen voor haar verbergt dan ze dacht. Tijdens haar verblijf wordt gedwongen opnieuw te kijken naar de mensen die ze dacht te kennen en laat het zonnige Nice zich van zijn donkerste kant zien...

Mijn mening:

Voor mij is dit een boek dat thuis hoort het onder het genre van lichte thrillers. Het soort thrillers dat ik graag als tussendoortje ter ontspanning lees wanneer ik het druk heb. Waar ik verder niet bij na hoef te denken, mijn fantasie niet me op de loop gaat en het verhaal me niet ‘bezig’ houdt. Ik kan het boek Nice makkelijk aan de kant leggen en ook zo weer oppakken omdat het leuke verhaal makkelijk weg leest, onderhoudend en wel boeiend is. Het verhaal zit goed in elkaar ondanks het feit dat het einde niet echt verrassend is.
Echt superspannend vind ik het ook niet ondanks dat ik in het begin dacht ‘van dat begint goed’ maar helaas zette dit niet door. Af en toe wel een aantal spannende gebeurtenissen en dat was het, het had wat mij betreft allemaal wel wat spannender gemogen!
Die gebeurtenissen wekken wel vragen op zoals wat heeft de Rus Volkov te maken met de val van Jacky’s zus Christine? En zit hij ook achter de gebeurtenissen die Jacky overkomen nadat ze geland is in Nice?
De personages zijn oppervlakkig maar wel goed beschreven, passend bij dit type thriller. Het personage van Jacky vind ik het beste uitgewerkt aangezien deze ietsjes meer de diepte ingaat. Jacky heeft last van migraineaanvallen, waardoor heeft ze deze? Heeft dit te maken met haar slechte relatie vader? Is Nice alleen daarom voor Jacky zo duister? En of het zonnetje uiteindelijk door de duisternis heen kan schijnen?
Om die antwoorden te krijgen stel ik voor om dit leuke en onderhoudende verhaal te lezen want die antwoorden krijg je namelijk niet van mij:-)

Dit boek krijgt van mij:

3,5 kraaien

Flashback van Mariëtte Middelbeek

Titel                     : Flashback
Auteur                 : Mariëtte Middelbeek
Uitgeverij            : Marmer
Verschenen        : April 2018
Pagina’s              : 376

Achterflap:
De vriendschap van Ilona, Sanne, Bregje en Anouk die op de middelbare school zo hecht was, is in de loop der jaren verwaterd. Maar als in de duinen bij Bloemendaal het lichaam wordt gevonden van Céline Landgraaff – de vijfde vriendin uit het groepje, die net na het eindexamen verdween – komt Bregje met het idee een reünie te organiseren. Voor het zover is slaat het noodlot echter ongenadig toe. Want het verleden mag dan ver weg lijken, sinds de vondst van Céline blijkt het ineens dichterbij dan ooit.

Over de auteur:
Mariëtte Middelbeek is auteur en journalist. Ze heeft zeventien boeken op haar naam staan en meer dan een half miljoen verkochte exemplaren. Mariëtte debuteerde in 2009 met Single & sexy en brak definitief door met het ontroerende Turbulentie. Naast romans schrijft ze bundels met waargebeurde verhalen en jeugdthrillers. Flashback is haar debuut in het thrillergene.

Cover:
Heeft een mooie frisse uitstraling door de kleurtinten groen en geel, linksboven zien we een gezicht van een vrouw. Onderaan in het midden zien we een vrouw met de rug naar ons toe in maisveld staan. De titel Flashback is in het blauw gedrukt. Bovenaan staat de tekst
Vier vrouwen, drie moorden, één verleden

Mijn mening:
 Het boek bestaat uit vier delen: vier vrouwen genaamd Ilona, Sanne, Bregje en Anouk. Samen hebben ze een verleden en zij kennen elkaar van de middelbare school. In elk deel maken we uitgebreid kennis met één van de vrouwen.
Het begint met een proloog dat jou als lezer alleen maar nieuwsgierig maakt. Een vrouw die samen met haar hond aan het hardlopen is in de duinen wordt verrast door haar hond. De hond komt naar haar met een trofee in zijn bek in: langwerpig en in het midden spitste het ding zich uit naar twee evenwijdig lopende pijpen.

 De spanning zit er dus vanaf het begingelijk goed in, maar helaas vind ik het afzakken in het 3e deel. Persoonlijk vind ik het jammer dat deel 3 de vaart uit het verhaal haalde, de spanning was in dit deel voor mij ver te zoeken. Maar dat maakt Mariëtte  goed met het 4e deel. Het verhaal heeft dan weer mijn volledigeaandacht en ik zit er weer helemaal in. Het was een soort van stilte voor de storm. Want het deelplot in dit gedeelte was echt weer goed. Je hebt geen zin om het boek aan de kant te leggen. Het 3e deel had voor mij niet gehoeven , want dat vond ik slap vergeleken met de andere delen. Er gebeurt weinig, terwijl je in de andere delen erg  nieuwsgierig bent hoe het af gaat lopen. De aanwezige spanning en de mysterieuze brieven, dreigementen: wie is die mysterieuze persoon waar je als lezer kippenvel van krijgt?

Mariëtte heeft een fijne prettige schrijfstijl.Qua schrijven doet zij nergens moeilijk, waardoor het makkelijk en prettig wegleest. Ze zet de personages goed neer, ieder met hun eigen karakter en eigenaardigheden.

 Flashback is Mariëtte eerste thriller en ik zal ook beslist haar volgende thriller gaan lezen.

Ik geef Flashback 3,5 kraai
Lydia

In het vizier van karen Rose

Titel: In het vizier
Auteur: Karen Rose
Uitgeverij: Fontein
Publicatiedatum: september 2017
Aaantal pagina's: 447


Achterflap
Openbaar aanklager Kristen Mayhew heeft een geheime aanbidder die haar brieven stuurt en die precies lijkt te weten wat ze denkt en waar ze is. Behalve een stalker is hij ook levensgevaarlijk, want hij heeft zich ten doel gesteld criminelen te vermoorden die Kristen niet veroordeeld heeft kunnen krijgen. Maar het gevaarlijkste is dat hij Kristens diepste geheim kent. Een geheim dat haar er tot nu toe van weerhield in te gaan op de avances van Abe Reagan, de rechercheur die haar bijstaat sinds ze doodsbedreigingen ontving. Terwijl een seriemoordenaar steeds gruwelijker te werk gaat, ontwikkelt zich een gepassioneerde relatie tussen Kristen en Abe, zelfs nu de moordenaar uit is op vergelding en Kristen zijn doelwit is.


Mening
Het verhaal is zo goed geschreven door Rose dat je bijna zelf continu de raspende adem voelt van de moordenaar die de openbaar aanklager in de gaten houdt. Deze Kristen heeft nogal wat meegemaakt in haar verleden wat haar vormde tot de vrouw die zij is.
Het werk als openbaar aanklager stelt haar teleur,want het gaat niet zo ideaal als ze zou willen. Er worden misdaders vrij gelaten die juist voor een lange tijd opgeborgen hadden moeten worden.
Maar dan kom geheel onverwachts hulp uit onbekende hoek.Wat je je als lezer afvraagt is of Kristen zelf ook gevaar loopt? Deze spanning stuwt het willen doorlezen op.
Gelukkig bestaan de boeken van karen Rose altijd uit een enorme laag romantiek en daar komt Abe, de held. Hij zal haar wel beschermen. Is Abe wie je denkt dat hij is? Er bloeit een roamnce op.

In het vizier is een echte Karen Rose. Je krijgt wat je wil, als je in haar boeken begint.  Spannend, ontroering en vooral ook een  flinke laag romantiek cq erotiek. De personages roepen door de beschrijvingen emoties bij je op en je leeft met ze mee. Zo zelfs dat je soms ontroerd raakt in het verhaal.
Een echte vrouwenthriller pur sang. Je houdt er van, zoals heel veel vrouwen of je gruwt er van. 

Plot 4
Spanning 4
Orginaliteit 3,5
Leesplezier 4

Vier kraaien voor deze romantische thriller van Karen Rose

Ross sprak in de Volkskrant

Tomas Ross had onlangs een interview in De Volkskrant waar hij een paar opmerkelijke uitspraken deed. Hij schreef de afgelopen twee jaar twee boeken samen met Corine Hartman. Toch zou hij liever weer een boek samen met Maj Sjowall schrijven. Het boek wat hij met deze laatste schreef dateert al weer van 1990.
Hij is best tevreden over de plots die Corine Hartman kan bedenken, maar als hij dan zou mogen kiezen...
Helaas maakt Ross weinig kans op een hernieuwde samenwerking. Sjowall schrijft helemaal geen boeken meer en lijkt prima te kunnen rentenieren van de boeken van weleer, die men als echte thrillerkenner toch wel minimaal 1 keer zou moeten lezen.

Al langer is bekend dat Ross geen groot fan is van de vrouwenthrillers. Al enkele keren heb ik hem daar laatdunkend over gehoord tijdens interviews. Het verbaast hem, zei hij tijdens eerdere interviews, dat deze boeken zo goed verkopen. Zijn eigen boeken verkopen tegenwoordig stukken minder. Maar dat zou volgens hem komen omdat de vrouwenbladen de vrouwenthrillers zo erg promoten.

Ross heeft sinds deze week weer een nieuwe thriller uit, De onderkoning van Indie genaamd. Het boek is een vervolg op Van de doden niets dan goeds. Er kleeft in dit geval wel een nadeel van een vervolg; Van de doden niets dan goeds zijn niet erg veel exemplaren verkocht en de recensies onder het gewone lezerspubliek waren ook niet laaiend enthousiast. Het is dus afwachten of van dit tweede deel meer verkocht zal gaan worden.

Zwaartekracht door Eva Monte

Titel: Zwaartekracht
Auteur: Eva Monte
Uitgeverij: De Crime Compagnie
Publicatiedatum: april 2016

Eva Monté is de schrijversnaam van de zussen Alexandra en Victoria Nagelkerke. Zij construeren hun originele thrillers op een bijzondere manier, namelijk via brainmerge. Niet om de beurt een stukje of een hoofdstuk, maar helemaal samen. Al pratend, formulerend en thee drinkend vormt zich zo een spannend verhaal. 

Achterflap:
Wat doe je als je weet dat je zo niet verder kan? 
Emma heeft een levensgroot probleem. Ze is zo zwaar dat ze een laatste waarschuwing heeft gekregen. Als ze de mogelijkheid krijgt om hier samen met een groep lotgenoten iets aan te doen, grijpt ze die kans op een ander leven met beide handen aan. De groep reist af naar het Griekse eiland Chios waar ze zich gedurende zes weken onderwerpen aan een streng regime om een echte verandering in gang te zetten. Als een van hen na een paar dagen plotseling overlijdt, slaat de stemming om van hoop naar angst. 
Emma voelt dat haar leven in gevaar is, maar wie kan ze nog vertrouwen?

Mijn mening:
Een mix van Expeditie Robinson en Obese staat er op de achterflap. Gelijk heb ik Wendy van Dijk op mijn netvlies.... brrrr. Een van Nederlands meest geliefde presentatrices is een allergie voor mij. Vooruit, het is een boek. Weg met dat beeld van die schreeuwerige aansteller.

Laat ik met de deur in huis vallen: ik vond dit een heerlijk boek, wat ik razendsnel heb uitgelezen. In het verhaal hieronder zal ik uitleggen waarom ik mij zo vermaakt heb met dit boek.

Nog nooit een voldoende gehaald voor rekenen, taal of topo, twee keer blijven zitten, maar geniaal in een ding: mij het leven tot een hel maken. 

Emma wordt getreiterd op school om haar gewicht. Uitgescholden, geduwd, geslagen, spullen afgepakt. Iedereen kijkt de andere kant op. Zelfs de juffen doen mee. Juist Emma moet buiten spelen, want 'ze kan wel beweging gebruiken' wordt tegen haar gezegd. Dat ze zich verschuilt voor haar pesters wordt genegeerd. 
Vlijmscherp wordt neergezet hoe mensen elkaar kunnen treiteren met gevolgen tot ver in de volwassenheid.

Emma gaat als ze ouder is meedoen aan een pilot om succesvol af te vallen voor mensen met obesitas. Uit driehonderd deelnemers wordt zij 1 van de acht deelnemers aan het 'fatcamp', zoals haar zus het noemt.
Tijdens de reis naar Griekenland worden de rollen die altijd in elke groep aanwezig zijn al duidelijk (leider, stille, behulpzame enzovoort). Er worden duidelijke karakters geschetst die toch ook weer gelukkig niet eendimensionaal zijn. Het zijn heerlijk merkwaardige personen die de club van acht bevolken.
Emma, Thomas (de puppy van het gezelschap), Inez (die niet kan praten over wat zij vroeger gedaan heeft), Luuk( de vrolijkdoener), Conny, Silvia (de streber), Mark en Paula (opgewonden standje) vormen de groep en worden begeleid door een team zogenaamde professionals. Al kan je daar je vraagtekens bij gaan zetten in de loop van het verhaal. Ook in het team wat gevormd wordt door een fysio, diëtist, psycholoog en internist zijn redelijk aparte personen aanwezig.

Er vindt een constante perspectiefwisseling tussen 1993, de schoolsituatie van Emma en het nu, de dagen van het kamp. In de schoolsituatie wordt toegewerkt naar een dramatisch dieptepunt.
In het kamp is heerlijk veel gekonkel onderling. Men ergert zich aan elkaar en maakt een bondje tegen de ergste: Paula  Deze laatste reageert vaak vreemd en bozig op dingen en personen. 
Dan wordt een van de deelnemers dood aangetroffen. Men denkt eerst aan een natuurlijke dood. Een te dik iemand die opeens te veel moet sporten. Dus zal zijn hart het wel niet aangekund hebben. Op bladzijde 185 valt mijn bek open. Huh??? Hoe zit het nu? Eva Monte maakt me in de war...
Hoe dan toegewerkt wordt naar de uiteindelijke dader wordt goed gedaan en is zeker niet geheel voor iedereen voorspelbaar te noemen.

Mooi hoe het schrijversduo Eva Monte zich verplaatst in deze te dikke mensen, zonder te makkelijk te willen scoren. Hoe makkelijk om bepaalde grappen te gaan maken. Echter het gebeurt met respect. De gevoelens, angsten en onzekerheid van mensen met obese wordt prima weer gegeven. Ieder te dik mens kent de situatie niet in het openbaar friet, gebak of ijs te gaan eten. Bang voor opmerkingen die 'gewone' mensen denken te mogen maken.
Origineel om een onderwerp als een groep wat op reis is en waar een moord plaatsvindt een twist te geven door het met een groep mensen met obese in een kamp neer te zetten. Door dit gegeven wordt het verhaal anders dan weer een stelletje wat de zon opzoekt. Leuk bedacht. Ik heb ook veelvuldig zitten lachen. Een mooi vlotte pen met mooie kijkjes in de mensen en  goed geplande humor. Je voelt je bijna aanwezig tussen deze groep mensen, omdat ze zo realistisch door de schrijvers neergezet worden. Ik moest door blijven lezen en had het snel uit. 


Plot    4
Psychologie 4
Leesplezier 5
Schrijfstijl 4,5
Spanning 3,5
Originaliteit 4

Dikke vier sterren voor Zwaartekracht

Ink


Nieuwsgierig? Bekijk het boek hier op Bol.com!