Zwarte ziel van Angelique Haak

Titel: Zwarte ziel

Auteur: Angelique Haak

Publicatiedatum: september 2019

Uitgeverij: de Crime Compagnie

Recensie: Ink

Waardering: 4,5 kraaien

Omslag

Ook al staat er vanzelfsprekend bij deze uitgeverij een vrouw op de voorkant, toch vind ik hem vrij orgineel door het kleurgebruik. De vrouw is mooi in zwart afgebeeld en de titel in de zwarte band maakt duidelijk dat dit een thriller betreft. Toen ik het boek voor het eerst in handen had, zag ik gewoon een wegrennnende vrouw. Echter na de opmerking dat het net een vrouw met een stomp lijkt, kan ik dat niet meer niet zien.

Achterflap

Een doodgewone zaterdag. Tot twee tieners een gruwelijke vondst in de Maas doen…

Het team van rechercheur Jennifer Brugman wordt geconfronteerd met een lugubere moord en de vermissing van een kind. Ze zetten alles op alles om snel het vermiste kind terug te vinden en schakelen de hulp in van paragnoste Evie Smit. Vanaf de eerste ontmoeting is Jennifer geïntrigeerd door de roodharige paragnoste met haar ijsblauwe ogen, maar ze is ook sceptisch. Kan Evie waarmaken wat zij belooft of loopt zij hen alleen maar voor de voeten?

Mening

Met de eerste vier bladzijden zet Angelique Haak eigenlijk voor mij al neer dat dit een thriller wordt om van te gruwelen. Unheimisch lees ik mee hoe twee vriendinnen een koffer opduiken, waarbij ik tijdens die scène lezend al moet denken aan een beruchte echte politiezaak, die ik professioneel gezien toen van A tot Z volgde. Met kriebels in je buik van de spanning lees je door. Dan schrijf je als auteur al goed he, wanneer je als lezer al zo snel in een boek gezogen wordt.

Ricardo en Jennifer krijgen deze zaak toebedeeld en het onderzoek verloopt zo moeizaam dat de leidinggevende een paragnost inschakelt. Evie, de paragnost, wordt niet echt met open armen ontvangen en door haar gedrag twijfelt ook Jennifer aan de capaciteiten van deze vrouw.

Maar ze brengt Jennifer op meerdere vlakken aan het twijfelen. Want wat bedoelt deze Evie met de opmerkingen m.b.t. Jennifers privéleven? Kan zij deze Evie wel serieus nemen? Ook jij als lezer gaat mee in de twijfels van Jennifer. Maar ook met andere personages in het boek leef je mee door de wijze hoe zij in het verhaal neergezet worden.

Elke keer als ik dacht het wordt nu wat voorspelbaar, verraste het verhaal mij en bleek ik zaken verkeerd te interpreteren. Om die reden begon ik steeds meer te genieten. Al was dat op sommige momenten niet het goede woord. Ieder mens heeft een angst. Ik kan de goorste horrorfilms zien, maar kom niet aan met ratten.... Bedankt auteur! Ik zat bijna te kokhalzen.

"Weet je, Ricardo, dit is het echte leven. Ik ben geen Halen Grave die na alle ellende als een Feniks uit de as herrijst en gewoon doorgaat alsof er nooit iets is gebeurd.."

Wat is deze auteur toch een briljantje in de uitgaves van de Crime Compagnie. Zijn de meeste boeken van deze uitgeverij not my cup of tea en pak ik ze nog zelden op maar dit (derde) boek van Angelique Haak laat mij hoop houden dat het assortiment vaker afgewisseld zal worden.

De ingrediënten van een zogenaamde vrouwenthriller zitten er echt wel in hoor. Maar daarnaast springt Haak er boven uit met haar stijl van schrijven. Ze kan je zo meesleuren in haar verhaal dat je het boek echt niet 20 keer aan de kant legt om het huishouden, boodschappen of noem maar op te gaan doen! Het mag allemaal wachten tot je Zwarte ziel uit hebt gelezen.

Mooie plotwendingen, gruwelijkheden, goede dialogen, goed geschetste personages: het zorgt voor een meer dan goede thriller.

En wat een rake woorden in het nawoord. 

Op naar nummer 4 en wanneer dit groeibriljantje zo verder groeit dan hebben ze toendertijd een toptalent binnengehaald bij de uitgeverij. Koesteren en blijven oppoetsen dit juweeltje zodat het blijft schijnen. Ze behoort niet alleen tot de topauteurs van de uitgeverij, maar het is ook duidelijk dat ze boven de middelmaat van alle Nederlandse thrillerauteurs begint te raken. 

Deze Zwarte ziel verdient een 4,5

Plot 4

Originaliteit 4

Leesplezier 5

Schrijfstijl 4,5

Spanning 4

Psychologie 4,5

Anders dan anders Angelique Haak

Angelique Haak (Rotterdam, 1978) heeft al sinds haar jeugd een passie voor lezen en schrijven. In 2013 won zij een regionale schrijfwedstrijd ter gelegenheid van de week van het spannende boek. Daarna begon het te kriebelen en besloot ze om een eigen thriller te schrijven. Een nieuw begin is haar thrillerdebuut en werd genomineerd voor de Schaduwprijs 2018. Uitgeschakeld is boek nummer twee en ook in dit boek speelt rechercheur Jennifer Brugman een hoofdrol. 

Wat maakt je kwaad?

Oef, een lekkere binnenkomer. Ik heb soms best wel een kort lontje, namelijk. Ahum, here we go:

-toetsenbordhelden met domme opmerkingen op Facebook (o, o, wat zijn er daar toch veel van, zucht);

-bureaucratie;

-aso’s in het verkeer;

-voorpiepers in de supermarkt (je kent ze wel: ‘Kassa twee gaat nu voor u open’ en dan van die types die net aankwamen en die het dan meteen op een rennen zetten);

-klantenservicemedewerkers die nog nooit van het woord service gehoord hebben;

En laat ik hier maar bij houden anders krijgt men een nogal eenzijdig beeld van mij 😉

Geloof jij in toeval?

Er is een mooie quote van Einstein over toeval: ‘Coincidence is Gods way of remaining anonymous’. Veel dingen in dit leven zijn te bijzonder om toeval te kunnen zijn, ik geloof er dus wel in dat dingen met een reden gebeuren.  Niet alles hoor, waarom er chocolade met zeezout erin bestaat is me nog steeds een raadsel.

Welk nummer doet pijn aan je oren?

Mijn man draait wel eens van die blèrende heavy-metal-muziek. Veel gekker dan daarmee kun je me niet krijgen, alsof er een trein uit de rails loopt. En een specifiek nummer? Het klinkt voor mij allemaal hetzelfde.

Welk nummer blèr je altijd zo hard mogelijk mee?

Als ‘What’s up’ van de ‘Four non Blondes’ op de radio is gaat hij altijd op standje herrie. En dan vooral het inventieve stukje tekst: ‘And I say, hey yeah yeah, hey yeah yeah
I said hey, what's going on?’
Four Non Blondes clip

Met welk bekende persoon zou jij wel een avondje willen gaan stappen?

Ik hou niet van stappen, dus ook niet met een bekende persoon 😉. Maar een bos- of strandwandeling met Stephen King of een andere bekende auteur lijkt me wel heel interessant.

Waarvan word jij super-enthousiast?

Gelukkig word ik naast snel boos ook snel enthousiast.

-een dagje pretpark met mijn gezin (als een klein kind: achtbanen, sprookjesbos, yeah!);

-op vakantie gaan;

-een mailtje van de bieb dat het boek waar ik al weken op wachtte eindelijk binnen is;

-als ‘random’ boek-ideeën samen komen en een logisch geheel worden;  

-positieve reacties op mijn boeken;

-en nog heel veel meer dingen die met boeken/lezen/schrijven te makken hebben.

Waar werd je voor het laatst stil van?

Het schrijven van het nawoord van mijn derde boek dat in september uitkomt. Dit boek heeft best wel een heftig thema wat me gedurende het schrijven en het doen van research bij tijd en wijle behoorlijk aangreep. Tijdens het schrijven van het nawoord kwamen al die gevoelens samen in het besef dat fictie en werkelijkheid soms zoveel dichter bij elkaar liggen dan we zouden willen… 

Speel je wel eens vals in spelletjes?

Ik ben erg fanatiek met spelletjes en mag graag winnen, maar vals spelen doe ik niet. Ik heb mijn principes (en kinderen die pienter genoeg zijn om het door te hebben als ik valsspeel). 

Welk beroep zou je nooit kunnen uitoefenen?

Wiskundedocent!

Ik + getalletjes / formules = drama tot de macht 2

Wanneer heb je voor het laatst gedanst?

Lang geleden, ik ben niet zo’n danser. Ik denk op de bruiloft van mijn zwager en schoonzus, na heel wat glazen witte wijn…

Kan jij tolerant zijn voor intolerante mensen?

Wedervraag: is er ook een vraag waarbij ik een joker in mag zetten? Zoja, dan maak ik daar bij deze graag gebruik van.  

Word je liever aangevallen door een hond of een zwerm bijen?

Een hond, die kun je tenminste nog streng toespreken of dwingend aankijken. Tegen die bijen begin je niks. Gruwel…  

Welke film vond je verschrikkelijk?

Ik kan me an sich niet meer heel van de film herinneren, maar ik weet dat ik Mulholland Drive echt een draak van een film vond. Iedereen was er destijds lyrisch over en het enige wat ik dacht was: dat zijn twee uur van mijn leven die ik nooit meer terugkrijg.

En een film die ik verschrikkelijk vond in de zin van gruwelijk: Imagining Argentina met Antonia Banderas. Een film over de militaire dictatuur in Argentinië eind jaren 70 met al zijn gruwelijkheden. Hoewel ik het exacte verhaal niet meer helemaal op mijn netvlies heb staan, weet ik wel dat de film heel veel indruk op me maakte en ik er ’s nachts nog wakker van heb gelegen.

Welke film kan jij wel duizendmaal zien? 

O, echt een guilty pleasure vraag dit, maar ik zal eerlijk zijn.

Disneyfilms, The sound of Music en Dirty Dancing krijg ik nooit genoeg van (tot grote ergernis van mijn man).

Wat bestel je bij McDonald's?

Niets, ik ben vegetarisch. Hoewel ze bij de Mac tegenwoordig wel een lekkere vegetarische ‘kip’burger hebben, gaat het een beetje tegen mijn principes in om bij een hamburgergigant vegetarisch te gaan eten. Heel soms, als we onderweg zijn en het even niet anders kan dan gaan we er wel eens heen. Na de burger volgt dan meestal nog wel een McFlurry. 

Welke foto staat er als achtergrond op je tablet/laptop? 

Geen, ik heb een wallpaper van zwart leisteen als achtergrond. Zo heb ik iedere keer als ik mijn laptop opstart, het gevoel dat ik met een schone lei begin.

Als je nog maar 1 boek zou mogen lezen, welke zou je dan nemen?

Pfff, lastig… Ik denk dan de vertellingen van Duizend-en-een-nacht, dat zijn in elk geval een hoop verschillende verhalen in één boek. 

Wat zou je eten als laatste avondmaal?

Een buffet van allemaal calorieënbommen zoals pizza, frietjes, (vegetarische) shoarma, gebakjes, ijs, chocola enz. De dingen waarvan je ‘normaal’ met mate eet. Nu zou ik me flink overeten want het maakt toch niet meer uit…

Wat staat op de eerste plaats op je bucketlist?

Ik doe niet aan een bucketlist, maar een trip naar New York staat wel hoog op mijn verlanglijstje.

Welk dier omschrijft jouw persoonlijkheid?

Ik heb er even een internettestje op losgelaten. Tot mijn eigen verbazing ben ik een olifant!

‘Net als de Olifant ben je leergierig, hardwerkend, behulpzaam en waakzaam. Je bent zelden agressief, behalve als iemand jou kwaad doet. Je hebt net als deze vriendelijke reus sterk ontwikkelde zintuigen en een goed geheugen.’

Dat van dat geheugen durf ik in twijfel te trekken…😉

Aan wie was je laatste appje?

Aan mijn zoon, dat hij (niet voor het eerst en waarschijnlijk ook niet voor het laatst) zijn eten is vergeten mee te nemen naar school. Vrij zinloos appje ook, want hij komt er vanzelf achter.  

Wie moet het volgende Songfestival in Amsterdam presenteren?

Chantal Janzen met Jan Smit lijkt me het meest verantwoord, Geer en Goor lijkt me het meest hilarisch.

Uitgeschakeld van Angelique Haak

Titel: Uitgeschakeld 

Auteur: Angelique Haak

Publicatiedatum: oktober 2018

Uitgeverij: de Crime Compagnie

Recensie door Lisa

Waardering: 4,5 kraai

Korte inhoud:

'MET JULLIE DOCHTER IS HET BEGONNEN, MAAR MET HAAR ZAL HET NIET EINDIGEN…'

Deze tekst ziet Dorine van Sevère, als ze nietsvermoedend haar post opent. Haar dochter Jorinde pleegde 2 maanden eerder zelfmoord. Rechercheur Jennifer Brugman en haar partner Ricardo de Graaf, stellen een onderzoek in en komen er al snel achter dat iemand bezig is een groep jonge vrouwen uit te roeien. Ze raken verstrikt in een bizar onderzoek, waarbij meerdere mensen met heftige emoties kampen. En heftige emoties, zetten soms aan tot heftige daden…

Mijn mening:

Het eerste boek dat ik las van Angelique Haak en absoluut niet het laatste. Nota: ik las het eerste Jennifer Brugman-boek niet, maar dat hoefde duidelijk ook niet. Het kostte me zelfs even tijd om te realiseren dat dit een reeks is. Je kunt hem dus perfect apart lezen.

Uitgeschakeld is een verhaal dat met een zeer stevige introductie begint en je niet meer loslaat als lezer. Het werd vlot geschreven, met zinnen die je meeslepen doorheen het boek en een verhaallijn die verstandig, strak en stevig in elkaar zit, met respect voor het gevoelige thema pedofilie.

De personages zitten goed in elkaar, bepaalde verhaallijnen waren voor de meer ervaren lezer geen verrassing en sommige dingen zag je mijlenver aankomen. Maar, ondanks dat betrapte ik mezelf erop dat ik wilde blijven doorlezen, om te zien hoe het zou aflopen. Spanning werd afgewisseld met een aantal mooie gevoeligere scènes en de karakters waren uitnodigend genoeg om meer boeken over te willen lezen.

Geen lange review met ontzettend veel details voor dit boek, maar een aanrader om het te lezen. Je zal er geen spijt van hebben. Ik las het zelf op één dag uit, omdat het bleef vragen om te blijven lezen. Gewoon doen dus.

4,5 kraaien

Uitgeschakeld van Angelique Haak

Titel: Uitgeschakeld

Auteur: Angelique Haak

Uitgeverij: De Crime Compagnie

Publicatiedatum: oktober 2018

Recensie door Baukje

Waardering: vier kraaien

Achterflap

MET JULLIE DOCHTER IS HET BEGONNEN, MAAR MET HAAR ZAL HET NIET EINDIGEN…'
Deze tekst ziet Dorine van Sevère, als ze nietsvermoedend haar post opent. Haar dochter Jorinde pleegde 2 maanden eerder zelfmoord. Rechercheur Jennifer Brugman en haar partner Ricardo de Graaf, stellen een onderzoek in en komen er al snel achter dat iemand bezig is een groep jonge vrouwen uit te roeien.

De cover

Een witte cover met daarop een deel van een vrouwengezicht dat op de grond licht, het oog geopend. De vrouw is in grijstinten uitgevoerd. In een diagonale rode balk staat met witte letters de titel. Daaronder in zwart de naam van de auteur en erboven, eveneens in zwart, de eerste regel van de achterflap.

Mijn mening

Voor een thriller is een in licht uitgevoerde cover eens wat anders. Voor de rest vind ik het niet heel spannend of echt aantrekkelijk. Veilig, dat is het eerste woord dat bij me opkomt. Niet uitgesproken, niet gedurfd, gewoon veilig.

Het verhaal

Uitgeschakeld is het tweede deel van de Jennifer Brugman serie. In deel één Een nieuw begin, heeft de lezer al kennis kunnen maken met de vrouwelijke rechercheur. Inmiddels is Jennifer een alleenstaande moeder en heeft ze afscheid moeten nemen van haar partner bij de recherche. De aantrekkelijke metroman Ricardo de Graaf is haar nieuwe rechterhand.

Vrijwel aan het begin van het boek vindt Jorinde haar zelfgekozen dood. Gaandeweg het verhaal komen er meer jonge vrouwen te overlijden. Allemaal hebben ze een gemeenschappelijk verleden. Het onderzoeksteam gaat twijfelen aan de vrijwilligheid van de jonge vrouwen waar het hun overlijden betreft.

Als nabestaanden post ontvangen met daarin een cryptische boodschap, weten Jennifer en haar collega’s het vrijwel zeker. Van zelfmoord was geen sprake. Maar wie is de dader?

Behalve rechercheur is Jennifer natuurlijk ook gewoon mens, met haar nodige privéproblemen. Net als vrijwel het gehele team.

Ook de overige personages, die in afwisselende hoofdstukken ruimschoots aan bod komen, worstelen met de nodige dilemma’s.

Mijn mening

Hoewel Uitgeschakeld een vervolg is op Een nieuw begin, is het goed los van het eerste deel te lezen. Toch blijf ik een serie niet fijn vinden. Nu heb ik ook het eerste boek gelezen waardoor ik alles goed begreep, maar ondanks dat er uit de doeken gedaan wordt wat er in boek één gebeurde, kan ik me voorstellen dat toch niet alles helder is voor de onbekende lezer. En dat leidt af. Ook worden er, daar ontkom je bijna niet aan, wat spoilers weggegeven voor Een nieuw begin. Dat maakt het achteraf lezen van het eerste boek minder aantrekkelijk.

Haak heeft en wat uitgeklede schrijfstijl. Er staat nauwelijks een woord teveel. Voor de fan van wat bloemrijker taalgebruik is haar stijl te mager. Het is allemaal no-nonsense en nergens ben ik echt verrast door een mooie metafoor of een unieke woordtwist.

De verhaallijn en de spanningsopbouw  maken dit echter meer dan goed. Je blijft in het boek en ook voel je vrijwel in het gehele verhaal spanning. Mooi gedoseerd van begin tot eind zonder het saaie middenstuk dat je vaak bij thrillers leest.

De privéproblemen van de personages hadden voor mij wat minder gemogen. Vooral in het begin merkte ik wat irritatie als er weer een personage werd opgevoerd met een ander probleem. Ik verlangde naar een gewoon probleemloos mens.

Ook de liefdesperikelen van Jennifer Brugman hadden een te hoog boequetreeksgehalte. Het ‘hij-wil-me-niet-hij-wil-me-wel’ was leuk op de middelbare school, maar wil ik in een volwassen thriller niet lezen.

Samen met de diverse, hierboven al genoemde, privé-omstandigheden was het soms net wat teveel. Ik had liever gezien dat Haak daarin wat had geminderd en daarvoor in de plaats soms een prachtige woordvondst had weggegeven.

Het plot was verrassend. Daar waar het de meeste auteurs niet lukt mij op het verkeerde been te zetten, is dat Angelique Haak wel gelukt.

De cliffhanger op het einde had ik dan weer wel verwacht. Weliswaar had ik dit personage als dader verwacht, maar dat deze persoon een grotere rol in het verhaal zou krijgen dan het zich aanvankelijk liet aanzien, was voor mij vanaf de introductie van dit personage wel al helder.

Hoewel ik het een mooie vondst vind en het zeker geen afbreuk doet aan het verhaal, vraag ik me wel af hoe Haak dit in een volgend boek gaat aanpakken, mits de Jennifer Brugman serie uit meer dan twee delen bestaat.

Niet terugkomen op deze cliffhanger is onmogelijk. De lezer zal hier zeker iets over verwachten. Echter zal het Haak niet meer lukken de spanningsboog in het ontmaskeren van de dader te leggen. Dat wordt dus nog wel een uitdaging, denk ik.

Schrijfstijl    3

Leesplezier   4

Spanning   4

Plot   5

Originaliteit   4

4  kraaien

Verwachte boeken oktober, deel 4

Op 11 oktober Verknipte tegenstander van Melissa Skaye

De Hoornse rechercheurs Sanne Philips en Luca Borra worden geconfronteerd met een aantal zaken die buiten hun jurisdictie vallen. Dat begint met de vondst in een bos in Friesland van lichaamsdelen die daar al jaren blijken te liggen.
Als in Amersfoort de vrouw en de dochter van een vriend van Luca's broer Gianni verdwijnen en enig spoor ontbreekt, vraagt hij Luca om hulp.

Sanne wil het verleden achter zich laten. Ze wordt, net als collega Luca en paragnost Will de Jager, onaangenaam verrast als de tentakels van dat verleden zich uitstrekken naar het heden.

Op 16 oktober Noodsignaal.

Met de meedogenloze thriller Noodsignaal treedt David Ricciardi in de voetsporen van Tom Clancy en Robert Ludlum.

Een vliegtuig van British Airways maakt een noodlanding in Iran. Alle passagiers zijn blij dat ze nog leven en kunnen overstappen naar een ander vliegtuig, behalve één man… De Amerikaanse technologieconsulent uit de businessclass blijkt niet te zijn wie hij zegt: Zac Miller is een CIA-analist. Hij meldt zich vrijwillig en zonder veel ervaring aan als veldagent om een surveillancemissie te redden in het Midden-Oosten. Dat is het begin van een bloedstollende klopjacht die Zac door de bergen van Iran, langs de Perzische Golf en door Europa drijft…

Op 25 oktober Dagboek van een verdwijning

Verkozen tot beste Zweedse thriller van 2017.

Een intrigerend psychologisch spel van vergeten herinneringen.

Acht jaar geleden vond Malin Brundin in het bos het skelet van een meisje. Nu is ze politieagente
en wordt deze coldcasezaak opnieuw geopend. Samen met profiler Hanne Lagerlind
en inspecteur Peter Lindgren probeert ze de jaren oude moord op te lossen. Hanne doet haar
best haar beginnende dementie te verbergen door nauwgezet een dagboek bij te houden over
alles wat ze zou kunnen vergeten. Dan verdwijnen zowel Peter als Hanne. Hanne wordt volledig
uitgeput en uitgedroogd teruggevonden, ze heeft geen idee wat er met haar is gebeurd en
haar dagboek is verdwenen. Peter wordt nog steeds vermist.

Op 25 oktober eindelijk de opvolger van Negendoder

Wanneer vervolgens het lichaam van een vrouw wordt gevonden op dezelfde plek waar ooit
de overblijfselen van het meisje lagen, wordt duidelijk dat deze twee moorden en Peters verdwijning
met elkaar te maken hebben.


In Hoe mooi je bent, de tweede thriller van Ule Hansen na Negendoder, wordt de geniale profiler Emma Carow in Berlijn op een zenuwslopende zaak gezet.
Wanneer de Poolse politie drie raadselachtige brieven in het Duits ontvangt met onder andere de noodkreet "Help me alsjeblieft, hij zegt dat hij me in stukken zal scheuren', en nog erger, wordt de Berlijnse politie om hulp gevraagd. Wordt er nu echt iemand onder wrede omstandigheden vastgehouden of zijn deze brieven een slechte grap? De zaak belandt op het bureau van profiler Emma Carow, bekend om haar ingenieuze analyses. Tijdens het oplossen van de puzzel wordt ze geconfronteerd met een ernstig gestoorde dader, die haar steeds een stap voor blijft. 

Raadselachtige brieven, gruwelijke ontdekkingen, en een diep gestoorde dader: deze tweede thriller van Ule Hansen lost de belofte van het eerste deel volledig in!



Op 8 oktober de opvolger van het voor de Schaduwprijs genomineerde Een nieuw begin

MET JULLIE DOCHTER IS HET BEGONNEN, MAAR MET HAAR ZAL HET NIET EINDIGEN… 
Deze tekst ziet Dorine van Sevère, als ze nietsvermoedend haar post opent. Haar dochter Jorinde pleegde 2 maanden eerder zelfmoord.


Rechercheur Jennifer Brugman en haar partner Ricardo de Graaf, stellen een onderzoek in en komen er al snel achter dat iemand bezig is een groep jonge vrouwen uit te roeien. Ze raken verstrikt in een bizar onderzoek, waarbij meerdere mensen met heftige emoties kampen. En heftige emoties, zetten soms aan tot heftige daden…