Interview met Eva Nagelkerke

 

‘Niet mijn droom’, uitgegeven door de Crime Compagnie, is de meest recente thriller van Eva Nagelkerke. Eva Nagelkerke is pseudoniem voor Alexandra en Victoria Nagelkerke. De zussen zijn niet aan hun proefstuk toe. ‘Stille wateren’ en ‘De perfecte engel’ zijn twee eerdere thrillers. In het verleden brachten ze reeds boeken uit onder de naam van Eva Monté. Lonkte de mooie cover van ‘Niet mijn droom’ ook al naar jou? Naar ons Thrillerlezers! wel!  Meer hadden we niet nodig om contact op te nemen met de auteurs en hen een aantal vragen voor te leggen!

Dag Alexandra en Victoria

•  ‘Niet mijn droom’ ligt vanop het boekenschap verleidelijk te knipogen naar de lezer.  Wat een mooie uitvoering van jullie meest recente boek!  Jullie zijn vermoedelijk niet een klein beetje trots?

We zijn er ontzettend gelukkig mee! Je verheugt je er natuurlijk altijd op om je nieuwe boek in handen te hebben en deze keer keken we er extra naar uit. Helemaal toen we hoorden dat er nog iets speciaals met het boek gedaan zou worden… . Het is prachtig.

•   Hebben jullie hier een stem in gehad?

We hadden wat ideeën gegeven, met zeewier enzo, en toen kwam deze prachtige, oogverblindende kwal uit het brein van Margo Togni tevoorschijn. We waren meteen helemaal betoverd en Ilse en Manon van de Crime Compagnie vielen er gelukkig ook voor als een blok.

•  Jullie zijn twee schrijvende zussen.  Hoe is dat ooit voor jullie begonnen?

Alweer meer dan tien jaar geleden dronken we samen een glaasje wijn na de zomer. We hadden het over de boeken die we in de vakantie hadden gelezen. Allebei lezen we eigenlijk nooit thrillers, maar toevallig hadden we er nu allebei wel een gelezen en nog dezelfde ook! (We zeggen niet welke!) Lang verhaal kort, we kregen ter plekke een idee voor een ontzettend leuke en op dat moment actuele thriller. Moeilijk voor te stellen nu, maar in die tijd raakten mensen die hun woning wilden verkopen hun huis aan de straatstenen niet kwijt. Het was alsof het deksel van de put ging… we stroomden over van de ideeën over de personages en de plot. In de dagen erna belden we elkaar zelfs onder het koken nog op als ons weer iets nieuws te binnen schoot. Zo schreven we Te Koop, en vanaf dat moment waren we niet meer alleen verslaafd aan lezen, maar ook aan schrijven.

•  Zijn jullie fulltime-schrijfsters?  Hoe ziet een ‘werkdag’ er voor jullie uit?

We doen er allebei nog wel iets bij, maar de meeste tijd besteden we aan schrijven. Vaak schrijven we samen met de laptops tegenover elkaar, maar sinds corona ook vaak samen online. Via Skype en googledocs werken we eigenlijk heel efficiënt. Dat hadden we nooit kunnen bedenken, want we zijn allebei best… afleidbaar, zeg maar ;-). Soms gaan we eerst in het bos wandelen, maar meestal starten we eind van de ochtend met schrijven. Dan kijken we eerst even op Nu.nl hoe de echte wereld erbij staat en dan trekken we ons terug in ons verhaal. Tussendoor een lekkere lunch, want schrijven kost energie ;-)

•  Twee schrijfsters, één verhaal.  Het valt in ieder geval niet op te maken uit jullie boeken dat jullie met twee schrijven!  Verloopt het samen schrijven altijd van een leien dakje? 

Het antwoord daarop is simpel: ja. Bij elk boek komen we natuurlijk dingen tegen in het verhaal waarbij we denken: ojeee, hoe moeten we dit probleem oplossen, maar we komen er altijd samen uit. Zonder ruzie.

•  Twee auteurs, twee meningen, toch?  Of zijn jullie het wat de grote lijnen betreft, altijd eens met elkaar?  Wat is het meest uitdagend aan samen schrijven?

We hebben zeker allebei een mening, en natuurlijk ook allebei een eigen gevoelsleven, we zijn geen Siamese tweeling! Samen kunnen we soms lang denken over hoe we iets precies willen verwoorden. Maar juist dat samen graven en spitten maakt het zo leuk!

•  In ‘Niet mijn droom’ ontwikkelt de thriller zich vanuit het standpunt van twee vrouwen: Kim en Rosalía.  Namen jullie elk een personage voor jullie rekening?

Nee, we schrijven alles samen. Dus ook de twee vrouwen zijn personages die we samen hebben vormgegeven. We vonden het interessant om een ander gezin tegenover het stel op de zeilboot te zetten. Dromen van vrijheid betekent voor de twee verschillende gezinnen iets heel anders. De vrouwen komen allebei in de overlevingsstand en moeten heel ver gaan om te beschermen wat hen dierbaar is.

•  Het valt op dat zowel in ‘Stille wateren’, ‘De perfecte engel’ en nu ook in ‘Niet mijn droom’ de hoofdrollen naar vrouwelijke personages gaan.  Waarom kiezen jullie telkens voor een vrouwelijk hoofdpersonage?

Dat gaat eigenlijk vanzelf… Misschien omdat we zelf vrouwen zijn? Write what you know.

•  Net zoals in bv. ‘De perfecte engel’ heeft een kind, Peru in ‘Niet mijn droom’, een belangrijk aandeel in het verloop van de plot. Toeval?

De stem van een kind in een verhaal is heel interessant omdat ze anders denken en kijken naar situaties. Bovendien zijn ze afhankelijk van de keuzes die volwassenen voor hen maken, goed of slecht. Daar moeten ze het mee doen en te zien hoe ze daar vanuit hun onrijpe brein en gevoel mee omgaan vinden we fascinerend. We vinden de stem van een kind ook niet ondergeschikt aan die van volwassenen. Het is een beleving op een ander level, nog niet beïnvloed door jarenlange maatschappelijke verwachtingen en volwassen hormonen. Bo (5) uit de Perfecte Engel onderging het allemaal gelaten, die was nog weerlozer dan Peru (8) uit ‘Niet mijn droom’ die al de kracht had om gewoon bij wildvreemde mensen aan boord te gaan met het verzoek haar terug te brengen naar haar echte leven in Bussum.

•  Zouden jullie ook een boek met een man in de hoofdrol kunnen schrijven?  Waarom (niet)

Een heel boek met alleen een man in de hoofdrol, trekt ons niet zo, maar we hebben wel vaak mannelijke perspectieven in onze verhalen. De verhouding tussen mannen en vrouwen, dát is wat we interessant vinden.

•  Hoe zien jullie zelf het aandeel van zowel kapitein Rutger en Raoύl in het plot én in het verhaal van de dames?

Zoals in al onze boeken leggen we de vinger op de zere plekken in de onderlinge verhoudingen. Wel kunnen we zeggen dat beide dames een behoorlijke prijs betalen voor de initiatieven/overlevingsstrategie/egotrips van de mannen.

•  Met welk personage in het boek hebben jullie het meest voeling? 

Het is moeilijk aan te geven met wie we het meest meeleven zonder het verhaal weg te geven. Spoileralert  ;) Laten we het daarom maar houden op Rosalía en Peru.

•  In ‘Niet mijn droom’ dromen de personages elk van hun ideale toekomst. Welke droom van welk personage raakt jullie het meest?

Die van Rosalia: een plek waar je kinderen veilig zijn.

•  Rutger realiseert zijn droom: een zeilreis gedurende zes maanden in de Caraïben.  Vanwaar de idee van een zeilreis? 

Een artikel in de krant van een aantal jaren geleden over een ouder echtpaar dat niet meer terugkwam van zo’n droomreis. Het interview met hun volwassen kinderen die zich nog steeds afvroegen wat er gebeurd was, triggerde ons. 

•  Zijn jullie zelf zeilers? 

Alexandra wel, maar dan alleen op de Loosdrechtse Plassen en Friese Meren.

Lokt een reis op zee in de Caraïben?

Nee, helemaal totaal absoluut niet! En zeker niet na het schrijven van ‘Niet mijn droom’. We hebben als onderdeel van onze research een drankovergoten avond met een ervaren zeezeiler doorgebracht op zijn boot. Die man vertelde ons verhalen… . Je moet een soort doodsverachting hebben om ‘naar de overkant’ te zeilen… en die hebben we niet.

•  Hebben jullie zo’n droom waarvoor jullie alles on hold zouden willen of kunnen zetten?

Heel saai, maar nee. 

•  Wat zou voor jullie absoluut ‘niet jullie droom’ zijn?

Heel veel… . Alles waar grote insecten, slangen, giftige spinnen, tropische hitte of ijzige koude bij komen kijken laten we graag aan ons voorbij gaan. Veel fijner om thuis je eigen droomwereld te creëren waarin je zelf de regie hebt over de nachtmerries die je tot leven brengt.

•  Dromen jullie ondertussen al van jullie volgende thriller of zijn de plannen al het stadium van de droom voorbij en kunnen jullie hier reeds wat nieuws delen?

We hebben al een heel fijn idee voor een nieuwe thriller, maar die moet nog even wachten. Eerst komt er een andere droom uit. Binnenkort beginnen we aan een historische roman. Maar bloed kruipt waar het niet gaan kan, ook dat wordt een pageturner.

Een historische roman én een thriller, grote plannen en dus inspiratie te over! 

Alexandra en Victoria, bedankt om tijd te maken voor Thrillerlezers!

Heel graag gedaan!

Dat de Thrillerlezers nog lang van jullie boeken mogen genieten!

Dat vinden wij natuurlijk geweldig om te horen.

Anita voor Thrillerlezers!

 

Niet mijn droom van Eva Nagelkerke

 

Zwart vanbinnen

‘Niet mijn droom’ is de meest recente thriller van de zusjes Alexandra en Victoria die schrijven onder het pseudoniem van Eva Nagelkerke.

De thriller ontwikkelt vanuit het perspectief van enerzijds easy going Kim uit Bussum, Nederland en Rosalía uit Bluefields, Nicaragua anderzijds.  Twee vrouwen, allebei moeder en partner van.  Tot zover de overeenkomsten. Hun levens zouden verder niet meer van elkaar kunnen verschillen. 

Kim en Rutger vormen al jaren een koppel; samen hebben ze een dochter Peru.  Wanneer een droom in vervulling gaat - een zes maanden durende zeilreis aan boord van de Marie-Louise richting Caraïben - lijkt dat aanvankelijk een nieuwe boost te geven aan hun relatie. Maar … geen betere manier om elkaar echt te leren kennen en al heel vlug wordt duidelijk dat 24/7 constant in elkaars gezelschap vertoeven zijn tol eist. Rutger dropt een spreekwoordelijke bom.

Rosalía en Raύl hebben het helemaal niet breed; een vierde kindje gaat zo geboren worden, maar eerst moet Raύl nog een klus klaren. Ze dromen van een beter leven in zonnig Miami, maar dan moeten ze zien te ontsnappen aan de greep van de bende.

Op zee kampen de zeilers met nogal wat windstilte. Na de gruwelijke vondst in de proloog komt het boek net als de zeilboot in rustig vaarwater terecht. Er gebeurt weinig spannends; het is letterlijk en figuurlijk wachten op wind in de zeilen.

Wanneer in de Caraïbische Zee beide werelden letterlijk clashen en de levens van alle spelers met elkaar verbonden raken, komt er vaart in het verhaal. De dynamiek op de Marie-Louise verandert compleet en de problemen op zee evolueren naar een climax: zullen de opvarenden het er levend vanaf brengen of met man en muis vergaan? In Bluefields staan levens op het spel. 

Kim en Rosalía zijn de leading ladies in ‘Niet mijn droom’. Kim is een tijd stuurloos: ze is lange tijd enkel partner en moeder en gaat gewoon mee daar waar de wind de boot brengt.  Als personage evolueert zij het meest. Uiteindelijk tonen beide vrouwen dat ze van wanten weten, maar het personage van Kim toont niet haar volle potentieel.

‘Niet mijn droom’ bevat enkele spannende momenten. De finale twist zoals we die mochten beleven in ‘Stille wateren’ en ‘De perfecte engel’ blijft deze keer achterwege. De ontknoping komt niet als een verrassing; de laatste bladzijden zetten gewoon de puntjes op de ‘i’.

‘Niet mijn droom’ is een verhaal dat prettig leest. De vlotte wissels tussen Kim en Rosalía zitten hier zeker voor iets tussen. Alleen al de mooie cover en uitvoering van het fysieke boek brengen je in de boekhandel in de verleiding om het boek te kopen!

3.5 kraaien

Anita

Moordende hitte van Sophie Wester

 

Broeinest

 

‘Moordende hitte’ is het thrillerdebuut van schrijversduo Sophie Fraza en Ester Ankoné.

De auteurs laten er geen gras over groeien en starten het verhaal met een heftige proloog.  Nora en Amber.  Hoe zal het hen verder vergaan? 

Na de proloog nestelt de plot zich in een kleine buurtgemeenschap.  Op het eerste gezicht hangt er een gemoedelijke sfeer.  Drie mannen en zes vrouwen zijn meer dan buren van elkaar: ze komen bij elkaar over de vloer; het vertrouwen tussen sommigen van hen gaat zo ver dat ze een reservesleutel van het huis toevertrouwen aan een buurvrouw/vriendin. 

Na de proloog gaat ‘Moordende hitte’ verder in een rustiger tempo.

In korte hoofdstukken switcht het verhaal voortdurend tussen de drie hoofdpersonages: Annejet, Karin en Katja.  Katja is de nieuwe buurvrouw.  Haar komst zorgt voor beroering op meer dan één front en verstoort het kabbelende ritme waarop de buurtbewoners samen leven.  

Terwijl een voor het voorjaar ongewone hitte over het land hangt, engageren de vrouwen zich tot het creëren van een belevingstuin.  De verdeling en de uitvoering van de taken verloopt echter stroef; financiële problemen steken de kop op en de relaties tussen de verschillende bewoners van de microgemeenschap komen al vrij vlug onder hoogspanning. 

Beetje bij beetje kan je je iets voorstellen bij de karakters van Annejet, Karin en Katja.  Hun positieve eigenschappen alsook hun kleine kantjes, hun geheimen en verlangens én hun verleden openbaren zich recht evenredig met het aantal bladzijden dat wordt omgeslagen. Dat niet alles peis en vree is tussen de buurvrouwen is een understatement.  Elk huisje draagt ook in de kleine buurtgemeenschap zijn kruisje: kleine ergernissen, ontevredenheden en verraad broeien en worden potjes die dreigen over te koken.  Het broze bovenlaagje van de goegemeente dat alles toedekt pelt laagje na laagje af.  Het eerste deel ‘Broeien’ doet zijn titel alle eer aan.

Alle buurtbewoners lijken geïnspireerd op één of ander typetje: er wordt niet op een cliché of twee, drie gekeken.  Samen zorgen ze voor de dynamiek die de sfeer uitmaakt van ‘Moordende hitte’.   

Wanneer één van de personages een onvergefelijke fout maakt en probeert ermee weg te komen, heeft dat voor de buurt grote repercussies.  Het is het begin van een verhitte finale.   

‘Moordende hitte’ leest vlot.  Het vraagt geen enkele moeite om je je de bewoners van de microgemeenschap alleen of in elkaars gezelschap voor te stellen in hun huizen, op straat en in de tuin.  ‘Moordende hitte’ drijft op hun gevoelens van schuld, verlatingsangst, obsessie, bedrog, jaloersheid en vertrouwen dat beschaamd wordt.  Een klik met hen blijft echter uit.  Ondanks de inkijk in hun persoonlijke leefwereld, mist de ontmoeting met elk van hen diepgang.  Is het het gebruik van de derde persoon dat voor afstand blijft zorgen? 

De plot is niet altijd spannend.  Wrijvingen en conflicten zorgen onderweg voor kleine piekjes spanning zonder veel erg. Amber en Nora vinden na hun rol in de proloog hun plaats in de buurt.  Het is naar het einde toe dat de broeierigheid overgaat in blinde hitte; de buurt zal nooit meer dezelfde zijn. 

‘Moordende hitte’ is een vlot lezend en ontspannend boek dat garant staat voor enkele aangename leesuurtjes lekker in de zon of weggedoken onder een warm dekentje in de nabijheid van de hitte van de haard.

 

Moordende hitte – Sophie Wester – De crime compagnie

 

3.5 kraaien

 

Anita

  

Uitgebroed met Anita Larkens

 Jouw thrillerdebuut Schaduwdochter kwam in de afgelopen tien jaar uit. Was je voor je debuut uitkwam al langer met schrijven bezig?

Zolang ik kan schrijven ben ik al bezig met schrijven. Als kind schreef ik gedichten. Daarna heb ik als copywriter mijn werk gemaakt van (commercieel) schrijven. In 2001 kwam mijn nonfictie boek ‘De volmaakte vrouw’ uit bij Ambo Anthos. 

Wie was jouw eerste uitgever?

Mijn eerste thrilleruitgever was De CrimeCompagnie, in 2013. ‘Schaduwdochter’ verscheen eerst alleen als ebook, daarna als paperback.

Wat betekende het voor jou dat deze uitgever met jou in zee wou gaan? Weet je jouw eerste reactie nog?

Ik was heel blij dat ‘Schaduwdochter’ een uitgever had gevonden. Wel vond ik het jammer dat er eerst alleen een ebook kwam. Maar het was net in een hele slechte tijd voor de boekenbranche, dus ik was allang blij dat het boek gepubliceerd werd. 

Is jouw debuut nog altijd van speciale waarde voor jou?

Ja, mijn thrillerdebuut heeft een speciale waarde. Ik voelde me erg verbonden met het verhaal, dat verdwijnt ook nooit. 

Gebeurt het nog wel eens dat je het terug vastpakt en passages herleest?

Ik lees eigenlijk nooit iets terug als het gepubliceerd is. Maar ik ben nog wel steeds heel blij met het resultaat. 

Weet je nog hoe het publiek reageerde op jouw debuut?

‘Schaduwdochter’ deed het heel goed. Nog steeds wordt het boek regelmatig uitgeleend bij de bibliotheken. Ik houd ervan om mezelf uit te dagen met het schrijven, bijvoorbeeld door wisselende personages, wisselende tijden te gebruiken. Daar houdt niet iedereen van. 

Kwam het boek in de VN thrillergids en hoe werd het boek daarin beoordeeld?

In de VN Thrillergids werd het boek goed beoordeeld. "Schaduwdochter is het buitengewoon geslaagde thrillerdebuut van Anita Larkens" stond erin. Het boek kreeg 3 sterren, met de kanttekening dat het 4 sterren zouden zijn geworden als er niet zo’n redactiefout in had gezeten (over het hoofd gezien). Ik ben heel trots op die 3 sterren!

Zou je het verhaal weer zo schrijven?

Ik zou mijn debuut nu anders schrijven, omdat ik meer (levens)ervaring heb. Meer diepgang, meer omgeving. Niet meer emoties, want die zitten er altijd genoeg in bij mijn boeken!

Schaduwdochter

Wat als de waarheid erger is dan de leugen? Na het stuklopen van haar huwelijk pakt psychologe Mare Berg de draad weer op. Vastbesloten om er het beste van te maken neemt ze een nieuwe casus aan. Het betreft een jonge vrouw, Chantal, die vanwege meerdere diefstallen door Reclassering is doorverwezen. Een eenvoudige zaak - zo lijkt het in eerste instantie - maar Chantal drijft Mare al gauw tot het uiterste. Als Chantal spoorloos verdwijnt, ontfermt Mare zich over haar dochtertje. Vier jaar lang is ze met hart en ziel moeder van de kleine Suus. Tot Chantal terugkomt. Wat volgt is een zenuwslopend kat-en-muisspel, dat Mare tot een onvoorstelbare daad drijft. De gevolgen zijn verstrekkender dan iemand voor mogelijk heeft gehouden. Schaduwdochter is een psychologische thriller over liefde, vriendschap, onschuld en verlies.

Uitgebroed is naar idee van Peter Kuijt

Nooit meer alleen van Angelique Haak

  

Titel: Nooit meer alleen

Auteur: Angelique Haak

Uitgeverij: Crime Compagnie

Publicatiedatum: september 2019

Recensie door: Ink

Kraaien: 5

 

"De kans op fijne herinneringen aan vroeger was bijna net zo groot als de kans een miljoen te winnen in de loterij".

Emma leest een overlijdensbericht van haar vroegere goede schoolvriendin Sara. Op dat bericht staat ook een boodschap. Tijdens het nazoeken wat er in het verleden is gebeurd, worden er nog meer berichten bezorgd zoals een steen met foto die bij Emma door het raam naar binnen wordt gegooid. Jij als lezer loopt mee met de zoektocht wat er toen gebeurde en wie na 25 jaar wraak neemt.
Het perspectief wisselt tussen 1994, de schooltijd en 2019, het heden van Emma.

Emma en haar vrienden hadden een vriendengroepje wat vreselijk gepest werd op school maar gelukkig konden ze met elkaar samen nog plezier hebben. Maar waarom verloren ze elkaar dan uit het oog? Wat gebeurde er tijdens dat laatste schooljaar?

Angelique Haak heeft haar personages zo neergezet dat je je volkomen kan inleven en meeleeft met het harde leven wat de personages hebben moeten leiden. De wreedheid die bepaalde personages zowel thuis als op school zich moesten laten welgevallen, doet bijna letterlijk pijn tijdens het lezen.
Het je afvragen of je een beter kind voor je moeder had moeten zijn zodat moeder misschien gelukkiger was geworden in plaats van stilstaan hoe je moeder jouw leven beter had kunnen maken is een bekend gegeven in de hulpverlening, mijn vroegere werk.
Of hoe zogenaamde godvrezende ouders hun kind vernederen in de naam van hun God. De uitspraken die Haak die mensen laat doen, gaan je niet in de koude kleren zitten.

Door de enorme hoofdstukken en tijdswisselingen, die makkelijk te volgen zijn en de uitstekende manier van schrijven, vlieg je werkelijk door het verhaal. De spanning hangt in de lucht: wat is er toen gebeurd?

 

"Ik wierp mezelf nog liever met een bloedneus van een klif in een baai met rondcirkelende haaien".

‘Nooit meer alleen’ is een heel ander boek dan de drie boeken die ze hiervoor met Jennifer Brugman schreef. Kon ik die 3 nog vrouwenthrillers noemen, dit is een echte psychologische thriller en wat voor eentje!
Ondanks dat ik niet zo snel van de vrouwenthrillers ben, las ik haar boeken graag en ik keek zeker uit naar dit verhaal ‘Nooit meer alleen’. Wat er precies gebeurd is in de tussentijd van haar serie en dit boek: geen idee, maar dat ze zich nu echt mag gaan rekenen tot 1 van Nederlands beste thrillerschrijvers is een feit! Ja, dat is een uitspraak! Maar die sticker plak ik heel graag op deze auteur en dit boek.

Leesplezier: 5
Schrijfstijl: 5
Plot: 5
Originaliteit: 4
Psych ontwikkeling: 5
(Psychologische) spanning: 5

Hopla de volle 5
Je zou als auteur maar, een nog beter boek moeten gaan schrijven om hier over heen te kunnen komen...

Familiegeluk van Barbara Sevenstern

Titel: Familiegeluk

Auteur: Barbara Sevenstern

Uitgeverij: Crime Compagnie

Publicatiedatum: december 2019
Recensie door Baukje
Waardering: 2 kraaien

Achterflap

Samen met haar jeugdliefde leidt Lisette een rustig bestaan in Den Haag. Hier komt echter een abrupt einde aan als haar moeder overlijdt. Ze blijkt al jaren een groot geheim met zich mee te dragen. Met als enige aanwijzing een oud adresboekje gaat Lisette op zoek naar de waarheid. Stukje bij beetje ontrafelt ze de geheimen die haar familie liever verborgen had gehouden...

De cover

Een boek met een paar takjes bloemen die op een oud kastje of dergelijke lijkt te liggen.

Mijn mening

Halleluja, een keer niet de gebruikelijke vrouw op de cover.

Het verhaal

De moeder van Lisette komt te overlijden. Na haar door vindt ze een notitieboekje dat meer vragen oproept dan antwoorden geeft. Duidelijk is, dat er en oud geheim speelt, binnen de familie. Echter lijkt alleen Lisette degene te zij die graag achter dit geheim wil komen. De broers van haar moeder, haar vriend, allemaal zijn ze niet blij met de zoektocht naar de waarheid.

Via twee verhaallijnen, het verleden en het heden, komen we als lezer meer en meer te weten over de familiegeschiedenis die geheim had moeten blijven.

Mijn mening

Ik hink op twee benen. Toch moet ik naar het been hinken van thriller. Dat is tenslotte zoals het boek wordt uitgegeven.

Dat je een vrouw laat hardlopen, liters wijn laat drinken, zelfs op tijdstippen dat de meeste mensen nog over hun ontbijt nadenken, haar issues laat hebben in haar relatie en haar iets laat overkomen dat best een beetje spannend is, maakt een boek geen thriller.

Was dit boek als roman uitgegeven, zelfs als spannende roman, dan zou het een betere beoordeling krijgen.

Het leesplezier is prima. Al staat het ook bomvol van de clichés die vrouwenthrillers eigen lijken te zijn. Ik noemde ze hierboven al op. Dit haalt gaandeweg het boek, het leesplezier weg. Het is zo voorspelbaar en niet origineel.

Ook de reacties van sommige personages zijn niet geloofwaardig. Vooral die van Mark, de partner van Lisette, zijn raar. Ook hebben de relatieperikelen geen toegevoegde waarde voor het verhaal. Wanneer Mark en Lisette diep in love zouden zijn gebleven, zou het verhaal niet anders zijn geweest. Hiermee is deze verhaallijn een overbodige en daarmee een beginnersfout.

Zo komen we ook meteen op het andere punt, het boek is overduidelijk een debuut. Ondanks dat er met de schrijfstijl op zich weinig mis is, deze is zelfs prettig, staan er zoveel debuutfouten in, de clichés, het niet goed uitwerken van de personages, de nauwelijks aanwezige spanning, dat een flink aantal redactierondes zowel het boek als de auteur meer tot het recht hadden laten komen.

Ook het zwak uitgewerkte plot, wat je al van ver aan zag komen, is jammer.

Kortom, absoluut een auteur met potentie, maar met een matig debuut. Een gemiste kans, wat mij betreft. Debuteren kan je maar één keer.

Schrijfstijl   4

Leesplezier  3

Spanning  0

Plot  1

Originaliteit  3

2  kraaien

Op het verkeerde moment van Heleen Smit

Titel: Op het verkeerde moment

Auteur: Heleen Smit

Uitgeverij: De Crime compagnie

Publicatiedatum: februari 2020

Recensie door: Jacqueline

Kraaien: 4

Cover

Een mysterieuze en spannende cover! Niet alleen door de afbeelding maar zeker ook door de titel en de daaronder opgenomen tekst. Het zet me gelijk tot nadenken, want zou ik stoppen? Ik weet het niet.....Wat ik wel weet is dat ik het boek zeker op zou pakken om de achterflap te lezen!

Achterflap

Je rijdt in een sneeuwstorm over een stil bosweggetje. Er ligt iets op de weg. Zou jij stoppen?

Sophie Hofman doet het wel. Ze stapt uit om te kijken wat er op de weg ligt. Het blijkt een gewonde man te zijn. De man dwingt haar hem te helpen en zuigt haar mee in een zaak waarbij haar rol verdergaat dan die van een toevallig slachtoffer.

Mijn mening

Poeh wat een spannend verhaal en wat een debuut! Heleen Smit heeft me aangenaam verrast. Ze heeft me onder andere met haar meeslepende en boeiende schrijfstijl veel leesplezier bezorgd. Ik had dit boek graag achter elkaar uitgelezen maar door mijn werk en andere verplichtingen, lukte dat me niet. Maar wat had ik dit graag gedaan. Elk vrij moment dat ik had zat in dan ook met mijn neus in dit digitale boek.

Het personage van Sophie vind ik beschreven als een krachtige vrouw met lef en doorzettingsvermogen, ondanks dat ze meerdere heftige en angstige momenten meemaakt. Het personage van de ontvoerder Vince, waar ik door de tekst op de cover onbewust toch al wel een beeld had gevormd, bleek totaal onjuist te zijn. En dan Leo, zijn karakter is zo omgeschreven dat deze wel wat sympathieke maar het meest onbehagelijke en geïrriteerde gevoelens bij mij oproept. Pfft wat een man! Ook de karakterbeschrijvingen van overige personages zijn goed.

Er waren een paar gebeurtenissen waarbij mijn gevoel het juist had en ik hardop zei van ‘zie je wel’. Maar er waren ook zeker onverwachte situaties die ik van tevoren niet had kunnen bedenken. Ik hou ervan. Want wanneer je alles bij voorbaat al in kunt vullen en het daardoor het verhaal te voorspelbaar is dan wordt het al wel snel erg saai:-)

De auteur heeft aan het eind van har debuutthriller ‘Op het verkeerde moment’ deze een wending meegegeven die ik niet aan heb zien komen! Ik geef dit boek dan ook 4 dikke kraaien!

Spanning: 4

Psychologische ontwikkeling personages: 4

Leesplezier: 4,5

Schrijfstijl: 4

Plot: 4

Originaliteit: 4

Zwarte ziel van Angelique Haak

Titel: Zwarte Ziel

Auteur: Angelique Haak
Publicatiedatum: oktober 2019

Recensie door Lisa
Waardering: vijf kraaien

Korte inhoud: Een doodgewone zaterdag. Tot er een gruwelijke vondst in de Maas gedaan wordt... Het team van rechercheur Jennifer Brugman wordt geconfronteerd met een lugubere moord en de vermissing van een kind. De recherche wil snel het vermiste kind terugvinden en schakelt de hulp in van paragnoste Evie Smit. Jennifer is vanaf de eerste ontmoeting geïntrigeerd door de roodharige paragnoste met haar ijsblauwe ogen, maar ze is ook sceptisch. Kan Evie waarmaken wat zij belooft of loopt zij hen alleen maar voor de voeten?

Mijn mening

Mijn tweede boek van deze auteur, maar meteen ook mijn favoriet. Waar Uitgeschakeld een voorgerechtje was, is Zwarte Ziel het hoofdgerecht en ik hoop van harte dat er nog veel dessertjes mogen volgen.

Zwarte Ziel volgt Jennifer Brugman, een rechercheur die al veel watertjes heeft doorzwommen en het zeer hard te verduren krijgt in deze spannende thriller. De cover belooft al een zeer spannend verhaal en de inhoud voldoet absoluut aan de verwachtingen.

Jennifer is een vrij nuchtere vrouw, maar na de vondst van een in stukken gehakt kinderlijk en de verdwijning van een ander kind, besluit ze om toch de paranormale toer op te gaan en Evie in te schakelen, een paragnoste. (Mag ik er terloops even bij vermelden dat Evie een van mijn favoriete paragnostes is geworden na dit boek en dat zij eigenlijk een eigen reeks verdient? Misschien een hint naar Angelique Haak toe?).

Jennifer en Evie samen zorgen voor het nodige vuurwerk in dit boek, waar – naast de politieverhaallijn – ook nog een aantal schokkende zijverhaallijnen in zitten. Eentje daarvan werd zo subtiel maar zo krachtig opgebouwd, dat ik zelfs nog meer van die lijn heb genoten dan van de rest. Deze heeft te maken met Jennifers privéleven.

Angelique bewijst met dit zeer sterke boek hoe goed ze is op het inspelen van menselijke emoties en vooral relaties die toxisch kunnen worden als je maar even met je ogen knippert. Ze heeft daarnaast ook gewoon een paar ijzersterke vrouwelijke personages neergezet waarmee je meeleeft en meevoelt. Eén bepaalde scène rond Evie naar het einde toe van het boek, wanneer ze de volledige waarheid ontdekt, was zo goed gedaan dat mijn hart brak voor Evie. En een andere scène rond Jennifers aangrijpende situatie was zo sterk dat ik begreep waarom ze de keuzes maakte die ze maakte.

Ik kan niet anders dan dit boek vijf dikke kraaien te geven en de auteur te feliciteren met een verhaal dat je absoluut niet mag missen. Zwarte Ziel is een van mijn favoriete boeken van dit jaar.

Bloedband van Linda Jansma

Titel: Bloedband

Auteur: Linda Jansma

Uitgever: de Crime Compagnie

Publicatiedatum: november 2019

Recensie door: Jacqueline

Sterren / kraaien: 5

Cover

Ook deze cover vind ik niet geweldig. Er staat weer een vrouw in een natuurlijke omgeving die je op de rug ziet. Waar ze naar kijkt? Geen idee. Waarschijnlijk staart ze peinzend in de verte. Misschien zit er verhaal achter, wellicht dat ik deze nog eens verneem. Wel weet ik dat de vorige 2 delen me bezig hebben gehouden. Mooie cover of niet....... ik kan niet wachten met het beginnen met lezen van Bloedband!

Achterflap

Cirkel van het kwaad is een thrillerserie over de zoektocht naar de ware toedracht van een twintig jaar oude moord.

KOMT JULES ER EINDELIJK ACHTER WAT ER MET HAAR FAMILIE IS GEBEURD?

Officier van justitie Jules Declerck krijgt op haar werk te maken met de dood van de vijftienjarig Amber, die ogenschijnlijk het slachtoffer werd van digitaal kinderlokken, oftewel grooming. Jules heeft al snel het vermoeden dat er iets heel anders speelt. Als haar ex – misdaadjournalist Harry Simones – anonieme tips over de zaak ontvangt, raken ze beiden verstrikt in de duistere plannen van sekteleider Elijah Schillinger. Wat weet deze charismatische man eigenlijk over Jules' verleden en over de verdwijning van Jules' moeder?

Mijn mening

Wauw wat een keigaaf en spannend verhaal! Linda Jansma heeft mij met haar boeiende schrijfstijl in het verhaal gezogen! Ik kon het niet loslaten en natuurlijk wilde ik weten wat er in Jules haar verleden is gebeurd.

En wat de connectie tussen haar en die enge sekteleider Elijah Schillinger is. Ik kreeg gewoon de kriebels van die man en vond hem echt niet charismatisch overkomen. Hij mocht dan met betrekking tot de technologie voorlopen maar de control willen houden door een chip in de armen van zijn volgelingen te plaatsen, gaat wel erg ver. Of gaat Elijah dit nog niet ver genoeg..... Linda heeft zijn personage nog meer uitgediept en zeker goed neergezet.

Ook was ik benieuwd hoe de relatie tussen Harry en Jules verder zou gaan verlopen aangezien Harry Jules volgens mij niet los kan laten omdat hij van haar houdt. Om die reden heeft Harry er voor gezorgd dat hij via een illegale weg een dossier over Jules haar verleden in kreeg. Of dat hun band ten goede komt is maar de vraag want durft Jules zich voor Harry open te stellen of blijft haar verleden tussen hun in te staan? En dat verleden van Jules waarvan ze af toe mistige beelden ziet, zou die mist oplossen zodat Jules duidelijke beelden krijgt? Wordt het dan duidelijk door wie haar broer is vermoord?

Wat wilde ik graag antwoorden op deze vragen! Ik heb dan ook elke vrije minuut die ik kon pakken dan ook gepakt om het laatste deel van de trilogie Cirkel van kwaad te lezen. Ik had Bloedband dan ook binnen 2 dagen uit. Het einde bezorgde mij kippenvel en 2 droge snikken! Voor mij is Bloedband 5 kraaien waard!

Spanning: 5

Psychologische ontwikkeling personages: 4,5

Leesplezier: 5

Schrijfstijl: 5

Plot: 4,5

Originaliteit: 5

Uitverkoren van Linda Jansma

Titel: Uitverkoren

Auteur: Linda Jansma

Uitgeverij: Crime Compagnie

Publicatiedatum: 2017

Recensie door: Jacqueline

Kraaien: 4,5

Cover

De cover vind ik niet een waarvan ik roep ‘geweldig’ maar het is er wel een die mij triggert. Waarom daar krijg ik nu net de vinger niet achter. Is doordat de vrouw met een afgewend hoofd in een natuurlijke omgeving staat en ik me daarom afvraag waar ze naar kijkt? Of komt het ze haar handen op haar buik houdt? Of is toch de titel? In ieder geval blijft het boek niet liggen want ik wil natuurlijk weten hoe het verder gaat met Jules Declerck in het verhaal Uitverkoren dus snel de achterflap lezen!

Achterflap

Twintig jaar geleden werd de vader van Jules Declerck vermoord door haar broer. Jules weet niet waarom. Terwijl Jules blijft zoeken naar antwoorden, krijgt ze als officier van justitie te maken met twee sterfgevallen, die leiden naar een sekte. Voor ze het door heeft is Jules in de greep van de charismatische sekteleider die meer over haar verleden weet dan hij loslaat...

Mijn mening

Lekker genesteld in mijn leesstoel begon ik met veel zin te lezen in deel 2! Want ik vond het heerlijk om gelijk deel 2 van het Cirkel van het kwaad te kunnen lezen nadat ik deel 1 uit had. Ik was namelijk super benieuwd hoe het verder zou gaan met Jules Declerck. Zou haar verbroken relatie met Harry opnieuw vuur worden ingeblazen of zouden ze door hun werkzaamheden meer uit elkaar komen te staan? En waarom is haar broer vermoord en door wie? En waar komen Jules haar nachtmerries toch vandaan? En de vage flashbacks die Jules heeft, vallen die in dit verhaal op zijn plaats? Vol verwachting begon ik dan ook te lezen.

Het wordt me al snel duidelijk dat Uitverkoren net zoals Schaduwkinderen een goed, spannend en boeiend verhaal van Linda Jansma is met natuurlijk Jules Declerck in de hoofdrol. Ook in dit meeslepende deel zijn personages net zoals in deel een van Cirkel van het kwaad ook goed uitgediept en uitgewerkt.

Alleen begin ik me op een gegeven moment te irriteren aan de dominante sekteleider Elijah Schillinger (die natuurlijk charismatisch overkomt) en aan zijn volgelingen, deze doen (bijna) allemaal wat hij zegt. Oké, dit past bij het beeld wat een sekteleider van zijn volgelingen zal eisen (en daar ook zijn maatregelen voor heeft dat zij doen wat hij zegt) maar toch had ik zoiets van ‘pffft je kunt zelf toch nog wel nadenken’. Verkeerd gedacht dus......Ook de invloed die Elijah op enige moment op Jules heeft ondanks dat ze toch aardig rationeel is en in mijn beleving te weinig tegenstribbelt, roept bij mij verbazing op en heb dan zoiets ‘doe iets, dat laat je toch niet gebeuren!’

Ik leef mee dus helemaal in en sluit me dan ook af voor mijn omgeving. En daar pakt Linda Jansma me helemaal mee in, ik vind dat namelijk super wanneer dat gebeurd. Ik zit met smart te wachten op het laatste deel van deze trilogie, laat maar snel komen dat boek!!!

Enneh worden al mijn vragen beantwoord die ik had voor ik begon te lezen.....Daar kom je alleen achter wanneer je Uitverkoren zelf leest;-) Uitverkoren scoort 4,5 Kraaien!

Spanning: 4,5

Psychologische ontwikkeling personages: 4

Leesplezier: 4,5

Schrijfstijl: 4,5

Plot: 4,5

Originaliteit: 4

Schaduwkinderen van Linda Jansma

Titel: Schaduwkinderen

Auteur: Linda Jansma

Uitgeverij: Crime Compagnie

Publicatiedatum: 2016

Recensie door: Jacqueline

Kraaien: 4,5

Cover

Op de cover staat een vrouw buiten in de natuur die in de verte kijkt. Het besneeuwde landschap ziet er prachtig uit. Maar waarom kijkt de vrouw in de verte? Ziet ze daar iets of staart ze in gedachten voor zich uit? Overdenkt ze haar zonden of....... In ieder geval roept de cover genoeg vragen op om het boek op te pakken!

Achterflap

Wat is er twintig jaar geleden precies gebeurd? Jules' herinneringen aan die avond zijn vaag, het enige wat ze weet is dat haar vader dood is. Haar broer is veroordeeld voor de moord, maar Jules gelooft in zijn onschuld. Of spelen er dingen waar zij geen weet van heeft? Terwijl ze verbeten blijft zoeken naar antwoorden, stort ze zich op haar werk als officier van justitie en ze krijgt te maken met een zenuwslopende zaak die ze moet zien op te lossen voordat er meer slachtoffers vallen.

Mijn mening

Schaduwkinderen is een super spannend verhaal met Jules Declerck, officier van Justitie in de hoofdrol. Jules heeft 20 jaar geleden naar vader verloren en haar broer is voor de moord op hun vader veroordeeld. Wat er precies gebeurd is weet Jules niet, ze heeft haar broer nooit meer gesproken. Ook weet Jules niet waar haar moeder gebleven is nadat ze Jules op jonge leeftijd bij familie heeft achtergelaten. Inmiddels is Jules een volwassen vrouw die zich heeft ontwikkeld tot een sterke, onafhankelijke en zelfstandige vrouw die haar mannetje staat. Maar is dat altijd wel zo? Is het geen rol die zij zich heeft aangeleerd om te overleven? Of om in te vluchten zodat ze haar vreselijke nachtmerries en gedachten snel kan vergeten? En welke rol speelt journalist Harry in haar leven......

Dit is ook weer zo’n heerlijk boek waar ik binnen no time helemaal in zit en het alleen maar uit wil lezen! Dit komt zeker door de boeiende schrijfstijl van Linda Jansma. Door die schrijfstijl is het verhaal makkelijk leesbaar zodat ik er als een speer doorheen vliegt. Door alle spannende, boeiende en gruwelijke momenten geeft het me veel leesplezier waarbij ik af en toe op het puntje van mijn stoel zit. En dit is nog maar deel 1 van de driedelige thrillerserie ‘Cirkel van het kwaad’, het belooft nog wat!

Ik vind dat auteur een aantal personages goed heeft uitgediept. Ik leef helemaal mee in Jules haar personage en ben dan ook echt benieuwd hoe het verhaal verder gaat in deel 2!

Schaduwkinderen is een spannend, boeiend en bij tijd en wijle een afschuwelijk verhaal waarvan ik hoop dat het nooit een realistische wordt maar dat is waarschijnlijk een utopie....... Schaduwkinderen krijgt dan ook van mij 4,5 kraaien!

Spanning: 4,5

Psychologische ontwikkeling personages: 4

Leesplezier: 4,5

Schrijfstijl: 4,5

Plot: 4

Originaliteit: 4,5