Anders dan anders met Joyce Spijker

Joyce Spijker werkte als communicatieadviseur en persvoorlichter. Ze schreef Spotlight naast haar fulltime baan, en wil zich het liefst volledig op het schrijven richten. In 2016 volgde de thriller In de familie, waar onze leesclub toendertijd erg positief over was. In 2019 kwam haar eerste non-fictie boek Ruimte voor liefde uit en deze week kwam Volg me uit, opnieuw een thriller.

Vandaag beantwoordt zij de Anders dan andersvragen.

Wat maakt je kwaad?
Onrecht en oneerlijkheid.

Geloof jij in toeval?
Niet helemaal. Ik denk dat je dingen kunt aantrekken en afstoten en dat belangrijke dingen die toevallig lijken te gebeuren achteraf goed een reden kunnen hebben.

Welk nummer doet pijn aan je oren?
Martin Solveig & Dragonette - Hello

Welk nummer blère je altijd zo hard mogelijk mee?
Skyfall van Adele. Wel in de auto waar niemand dat kan horen ;-).
Skyfall om even mee te zingen

Met welk bekende persoon zou jij wel een avondje willen gaan stappen?
Jennifer Lopez

Waarvan word jij super-enthousiast?
Van nieuwe dingen leren over dingen die ik interessant vind.

Waar werd je voor het laatst stil van?
Van verhalen van mensen in het Oorlogsmuseum in Overloon.

Speel je wel eens vals in spelletjes?
Nooit, kan ik niet tegen.

Welk beroep zou je nooit kunnen uitoefenen?
Pedicure, tandarts of patholoog anatoom.

Wanneer heb je voor het laatst gedanst?
Thuis in de woonkamer, gisteren

Kan jij tolerant zijn voor intolerante mensen?
Moeilijk. En dat maakt mij weer intolerant, want tolerantie zou dat wel moeten toelaten.

Word je liever aangevallen door een hond of een zwerm bijen?
Een hond. Dat is er een. Een zwerm bijen geeft me geen overzicht, dat vind ik vervelend.

Welke film vond je verschrikkelijk?
The Kingsman: the secret service.

Welke film kan jij wel duizendmaal zien?
Notting Hill.

Wat bestel je bij McDonald's?
Kipnuggets, zoete aardappelfrietjes met frietsaus en water.

Welke foto staat er als achtergrond op je tablet/laptop?
Het omslag van 'Ruimte voor liefde'

Als je nog maar 1 boek zou mogen lezen, welk zou je dan nemen?
'Het huis met de geesten' van Isabel Allende.

Wat zou je eten als laatste avondmaal?
Truffelpasta en chocolademousse

Welk dier omschrijft jouw persoonlijkheid?
Geen idee. Mijn man vergeleek vrienden laatst met honden en kwam bij mij uit op een Schauzer: een slimme en nieuwsgierige hond en staat soms bekend als koppig en wilskrachtig. Dat klopt wel geloof ik.

Wie zou de hoofdrol in de verfilming van jouw boek moeten spelen?
Ligt eraan in welk boek. In 'Volg me' wil ik Emma Stone wel als Merlot, Louis Talpe als Thomas en Naomi Scott als Claire. Of Uma Thurman als Joelle, maar die actrice is wel wat ouder dan het personage.

Nu uit

Vandaag komt het nieuwe boek van Joyce Spijker uit:

Volg me van Joyce Spijker is een bloedstollende, actuele thriller; een gevaarlijke cocktail van macht, influencers en de façade van het onlinewereldje.

Claire Kant is een hardwerkende influencer en bouwde dankzij manager Thomas in korte tijd een droomcarrière op. Op beeld lijkt haar leven een sprookje, maar achter de schermen gaat een schrijnende werkelijkheid schuil en legt haar verslechterende gezondheid een bom onder haar succes. Thomas de Bruijne ontwikkelde dankzij paradepaardje Claire en de dubieuze financiële hulp van zakenpartner Reinier zijn talent agency tot het meest gewilde influencersbureau van Nederland. Maar nu Claires gezondheid opspeelt, moet hij verder gaan dan ooit om de droom te blijven verkopen. Joelle Lammerstee is een documentairemaker en stelt de waarheid boven alles. Ze keurt de bewerkte wereld van influencers geen blik waardig tot haar baan op het spel staat en een docu over Claire haar kan redden. En niet alleen dat. In haar zoektocht naar de waarheid heeft ze een verborgen agenda. Hoe goed kennen we onze naasten? Wat is de echte waarheid in de wereld van influencers en filters?

Verwachte boeken november, deel 2

Op 12 november

Sinds zijn zeventienjarige dochter Lina drie jaar eerder verdween bij een bushalte aan De zilverweg in het noorden van Zweden speurt haar vader Lelle obsessief naar sporen van haar. De desolate streek is een ideaal oord voor zonderlingen die iets te verbergen hebben en met rust gelaten willen worden. De politie heeft de zoektocht allang opgegeven, maar dan wordt er opnieuw een meisje vermist. Het verband met Lina is snel gelegd en Lelle gaat tot het uiterste om de dader en de meisjes te vinden.










Op 12 november

Door het water, door het vuur van Christian Unge is de start van een verslavende Scandinavische thrillerserie. Voor liefhebbers van Samuel Bjørk en Daniel Cole.

Tekla Berg is een begenadigd arts – met een fotografisch geheugen en een amfetamineverslaving – op de spoedeisende hulp. Wanneer een explosie een appartementencomplex verwoest, redt ze een ernstig verbrande man. Alles wijst op een terroristische aanslag en de man is een verdachte. Tot overmaat van ramp blijkt Tekla in hem haar van haar vervreemde broer te herkennen...

De ramp leidt tot een domino-effect, waarbij het ziekenhuis, corrupte agenten en een maffiabaas een rol spelen. En Tekla bevindt zich in het oog van de storm...




Op 12 november

Volg me van Joyce Spijker is een bloedstollende, actuele thriller; een gevaarlijke cocktail van macht, influencers en de façade van het onlinewereldje.


Claire Kant is een hardwerkende influencer en bouwde dankzij manager Thomas in korte tijd een droomcarrière op. Op beeld lijkt haar leven een sprookje, maar achter de schermen gaat een schrijnende werkelijkheid schuil en legt haar verslechterende gezondheid een bom onder haar succes. Thomas de Bruijne ontwikkelde dankzij paradepaardje Claire en de dubieuze financiële hulp van zakenpartner Reinier zijn talent agency tot het meest gewilde influencersbureau van Nederland. Maar nu Claires gezondheid opspeelt, moet hij verder gaan dan ooit om de droom te blijven verkopen. Joelle Lammerstee is een documentairemaker en stelt de waarheid boven alles. Ze keurt de bewerkte wereld van influencers geen blik waardig tot haar baan op het spel staat en een docu over Claire haar kan redden. En niet alleen dat. In haar zoektocht naar de waarheid heeft ze een verborgen agenda. Hoe goed kennen we onze naasten? Wat is de echte waarheid in de wereld van influencers en filters?

Op 20 november

Een wit droomlandschap verbergt een donkere geschiedenis

Drie vriendinnen laten hun gezin een weekendje achter om samen te gaan skiën in Winterberg. Rose kent de plek op haar duimpje, ze heeft er als jonge astmapatiënt regelmatig gekuurd. Het oude familiehotel is niets veranderd en voelt meteen vertrouwd gezellig. Vooral wanneer de sportjournalisten die een skischanswedstrijd verslaan in de bar aanschuiven. Gedurende de nacht sneeuwt het dorp volledig in en verdwijnt Rose. Journalist Frank stuit op een groot geheim dat de geschiedenis van Rose' s familie en van Winterberg voorgoed zal veranderen. Kan hij ook op tijd achterhalen wat er met Rose is gebeurd?

Spanning tussen personages, een mysterie, een opbloeiende liefde, een moord… deze nieuwe winterse Kiki heeft het allemaal.

Op 15 november

Wanneer rechercheur Robin Escher op haar werk bij de Amsterdamse politie in vertrouwen vertelt dat ze de sfeer op de afdeling soms als seksistisch ervaart, wordt haar dat niet in dank afgenomen. Als ze kort daarna ook nog het vermoeden heeft dat haar chef gevoelige informatie lekt aan criminelen, gaat ze op onderzoek uit.

Pas als Robin ontdekt dat haar verslagen op onverklaarbare wijze beginnen zoek te raken, beseft ze dat ze op haar tellen moet gaan passen. Ze zoekt steun bij haar maatje Storm, maar als ze ook hem niet meer helemaal kan peilen, neemt ze een drastische beslissing.

Tamara naar de Thrilleravond!

Zaterdag 18 November was ik in Heerlen aanwezig op de ‘Thrilleravond’ in de bibliotheek. Omdat ik altijd nog eens een thriller wil schrijven, en gewoon omdat ik wat boeken had die ik wilde laten signeren.  Oh en niet te vergeten dat thrillers mijn favoriete boeken zijn. De ‘line-up’ loog er niet om: Michael Berg, Charles den Tex, Corine Hartman, Joyce Spijker , Toni Coppers , Henry de Hoon en een politieagent. Terwijl ik om me heen keek in de zaal vielen me nog wat bekende gezichten op. Yvonne Franssen en Soraya Vink zaten ook in het publiek. Oh ja, en mijn vriendin naast me, want mijn man krijg ik met de beste wil van de wereld niet mee naar boeken-evenementen.

Nu zou ik natuurlijk stap voor stap alles kunnen opschrijven wat iedereen gezegd heeft, welke tips ze hebben gegeven en wat we allemaal gehoord hebben, maar dan heb ik daar voor júllie gezeten en niet voor mezelf. Een avond als deze verdiende veel meer publiek dan wat er nu zat en ik hoop natuurlijk iedereen enthousiast te maken voor de volgende editie, zodat je zelf kunt horen hoe interessant het is. En het was eens wat anders dat het in mijn eigen Heerlen was en ik er niet zoals normaal minimaal anderhalf uur voor onderweg ben. Maar voor een tipje van de sluier: Elke auteur las een stukje voor uit een boek van iemand die ze bewonderen, en daarna een stuk uit hun eigen boek. Ik herkende die van Corine Hartman meteen, zij las namelijk de eerste regels uit Misery (Stephen King) voor. Ik zat nog net niet op mijn stoel te wippen. Toen daarna ook nog Thomas Olde Heuvelt’s Hex aan de beurt kwam was ik helemaal blij. Ik wist waar hij het over had. Maar dat is voor jullie misschien niet zo interessant.

Toni Coppers bleek voor het eerst een lezing in Nederland te geven die avond. Ik had nog nooit van hem gehoord maar in België schijnt hij heel groot te zijn. Ik heb een van zijn boeken besteld, omdat ik erg benieuwd ben geworden. Charles den Tex kreeg er een fan bij (Mij, want ik kan uren naar die man luisteren. Het charisma, zijn stem, de hele persoonlijkheid, ik had nog geen letter gelezen of ik dacht: Ik wil meer van die man weten.) , Corine Hartman vertelde dingen die zo herkenbaar waren dat ik zat te knikken (Voornamelijk over het schrijfproces zelf) en ik was te afgeleid door haar laaaaaaaaaange benen en hoge hakken om ook maar een woord te horen van wat Joyce Spijker vertelde.
Henry de Hoon vertelde over zijn boek ‘Lost in Londen’ , waar ik inmiddels wel benieuwd naar ben, en voor ik het wist was de avond alweer voorbij.

 

In de pauze trok ik mijn boeken uit mijn tas en m’n vriendin klaagde dat ze stonken. Stinken? Oude boeken geur? Ben jij helemaal gek geworden?! Net op dat moment kwam Charles den Tex voorbij lopen (Wat een geweldige man is dat zeg! Had ik dat al gezegd?) en ving het gesprek op, waarop ik zei ‘Nou, ruik zelf maar! Dat stinkt toch niet?’ Ik duwde hem mijn boeken onder zijn neus en hij gaf me gelijk. Nee, ze stonken niet! 1-0 voor mij. Ik heb een ontzettend grote schrijver aan mijn boeken laten ruiken. (Over ‘indruk maken’ gesproken…) Ik liep door, en maakte een praatje met Michael Berg die mij met mijn contract bij LS feliciteerde en mijn boeken signeerde. Ik had er drie bij me, alle drie dezelfde, die ooit gratis bij Veronica Magazine zaten. Hij vertrok geen spier. Maar toen!!

Ik zal geen naam noemen over de volgende persoon, maar die was net in gesprek met een paar dames dus ik bleef netjes op mijn beurt wachten. Persoon draaide zich om, stak de hand uit naar mijn boek en zei ‘O! Dit is een oude!’ (Dat kan best, ik had ‘m in de kringloop gekocht..) Sloeg het boek open, en zag de prijs van de kringloop. ( €1 ) Gezichtsuitdrukking veranderde, lach verdween, ik hoorde ‘Ow…’ en kreeg nog net mijn handtekening in het boek maar volgens mij niet meer van harte. ‘Die was not amused’ hoorde ik naast me. Dus een tip: Er zíjn mensen die er niet heel blij mee zijn als hun boeken ipv weggegooid te worden bij een kringloop of rommelmarkt terechtkomen dus wil je zelf ooit zo’n boek laten signeren: Gum het prijsje uit of peuter de prijs eraf! Of je moet geluk hebben en zo iemand als Michael tegenkomen. Als die al teleurgesteld was, liet hij het niet merken.

Na afloop (We liepen meer dan een half uur uit, het was echt interessant) hebben we nog even rondgekeken en heeft mijn vriendin nog even een praatje gemaakt met de politie agent -Die trouwens hartstikke gore dingen vertelde over lijken, of het wegwerken van lijken en over hoe bepaalde dingen ruiken…- gingen we naar huis. Daar begon ik een ontzettend lang verhaal te typen over de avond en wat iedereen gezegd had.

Dat heb ik ondertussen al gewist en in plaats daarvan heb ik dit geschreven. Een prachtig verhaal over niets, of in elk geval met de tip dat je prijsjes uit kringloopboeken maar beter eruit kunt gummen voor je het boek laat signeren.

Volgend jaar ga ik weer!

Derde boek wordt geproefd

Joyce Spijker is de afgelopen maanden hard bezig geweest met haar derde boek. Donderdag schreef ze op haar pagina dat de 1e versie nu naar proeflezers is ...."Nu begint het ongeduldige wachten op de eerste reacties", verzucht ze.
Thrillerlezers had vorig jaar haar In de familie in onze leesclub en dat boek werd zeer enthousiast ontvangen toen. Dus wij kijken uit naar de volgende, Joyce!

De vakantiekoffer van Ink

Waar ga je heen op vakantie?

Ik hou dus helemaal niet van op vakantie gaan. Raar maar waar. Zo zou ik graag de stad New York willen zien, maar zou dan wel gewoon de volgende dag weer thuis willen zijn. Ik word onrustig van in een nieuwe stad zijn; te veel prikkels aan geluid en aan blikvelden. Aan de zon vind ik ook nog eens helemaal niks aan. Boven de 20 graden heb ik al iets van 'het gaat toch niet nog warmer worden??'. Bij 30 graden ben ik enorm uit mijn hum. Ik hou veel meer van storm, onweer en regen. Dan geniet ik. Ik ga serieus in een plensende regenbui met mijn hoofd omhoog lopen.
Ik hou echt van het Hollandse weer.
Natuurlijk is het lekker om bij het eerste zonnetje en iets hogere temperaturen na de winter op het terras iets te drinken. Maar uren op een vol terras of vol strand? De hel moet leuker zijn.

Toch kijken we regelmatig waar we toch maar dit jaar wel heen zullen gaan, want ik heb een partner die wel van weggaan houdt. Lekker doen met vriendinnen denk ik dan. Maar soms moet je. Dit jaar hoef ik dan in ieder geval niet. Ik heb Murphy, mijn hond en 3 maanden geleden bleek hij DCM te hebben. Zijn linker harthelft was al erg groot, dus de dierenarts gaf hem slechts een paar maanden nog. Mijn lieve trouwe lobbes is er nog, maar begin nu wel duidelijk achteruitgang te merken. Hij is
nog hartstikke blij als we buiten in het bos lopen, maar soms gaat het heel langzaam en ach passen we het tempo aan. Thuis is hij dan doodmoe en slaapt uren. Grappig is dat hij opeens heel ondeugend wordt...snel weglopen en dan omkijken en gauw doorlopen. En hij komt wel terug hoor, want dan zie ik hem opeens weer dichtbij staan om even te controleren waar ik ben. Ik hou zielsveel van het beest en ik ga hem te erg missen als het zover is. Zolang ik hem nog zie genieten, blijft hij lekker bij mij. Gaat het echt veel slechter dan zal ik een besluit in zijn belang moeten gaan nemen. Maar dacht je dat ik dat beest nu bij anderen achterlaat en op vakantie ga? No way, ik ben zo veel mogelijk lekker bij hem. Zodra hij er niet meer is, boek ik een vakantie om de vriendin tevreden te stellen. Een weekje he...

Wat ga ik lezen?

Als de zomervakantie aanbreekt en langzaam aan iedereen met gillende kleine kinderen op vakantie is vertrokken, zit ik heel veel in mijn voortuintje. Door een boom, grote pluimhortensia's zit ik daar heerlijk beschut tegen de zon en tegen wel nog aanwezige bewoners. Ik lees dan heerlijk een stel boeken weg.

Deze zomerweken zijn voor mij de tijden om ietwat te gaan bij lezen. Er komen bij ons gigantisch veel thrillers binnen. Leuk? Ja hartstikke leuk. Maar we moeten tegenwoordig wel echt kiezen welke boeken we voorrang geven (willen geven). De twee zomermaanden komt er een stuk minder uit en we hopen dan wat van de stapel weg te kunnen lezen.
Op mijn lijstje staan de volgende boeken (ook wat anders dan alleen thrillers)

1. Het boek des onheils van Kai Erik
2. Runa van Vera Buck
3. Meisjesboeken van weleer van Kristine Groenhart
4. Test van Hjorth Rosenfeldt
5. Alfred Hitchcock van Peter Ackroyd
6. Pauline Slot met De dood van een thrillerschrijfster
7. Jennefer Mellink met Gevarenzone


Wat raad ik jou aan?

*In de familie van Joyce Spijker (lekker leesbaar boek met spanning en goed geschreven)
*Veenbrand van Karin Fossum (als je van psychologische spannende romans houdt)
*Alle 3 de boeken Van Griet op de Beeck (ik ben fan van deze vrouw. Het zijn geen thrillers, maar zulke mooie boeken)
*Sharon Bolton met Blijf waar je bent (superspannende thriller)
*Claire McGowan (mooi neergezette personen waarmee je echt meeleeft, sterk verhaal en fijne schrijfstijl)
* De nieuwe van Linda Jansma Judaskus. Ik vind het geen groter compliment als een ADHDer een boek moet uitlezen... Dat ik gewoon moest blijven zitten. Pageturner deze Jansma en stata in mijn top drie van haar favoriete boeken. Must read!!!

Joyce Spijker signeert...

En jaaaaa hoor: Iris had weer geluk en mocht weer richting Tilburg rijden. Op de automatische piloot ging het al bijna. Naar wie had ze geen idee. Ze ziet het altijd wel, want kennen doet ze de schrijvers meestal toch niet. Nu was het wonder dat ze wel van Joyce Spijker had gehoord. Was dat niet van een van die leesclubs van jullie? Juist, je hebt de goede. Dus Joyce Spijker behoort nu tot het geheugen waar het niet veel verder gaat dan Sterre Carron, Nathalie Pagie en Linda Jansma die ze zou kunnen herkennen.

Als ik Joyce kletsend in de winkel ontdek, word ik bijna besprongen door een soort van pinguïn. In een mooi butlerpak word ik naar de tafel begeleid waar al een pot thee en prosecco klaar staat.
Even later snijdt Joyce een stuk vlaai voor me af. Terwijl ik geniet van de appelkruimeltaart bespringt mij de gedachte dat we al vier weken zo min mogelijk suiker eten. Oeps...morgen dan maar weer.

's Avonds eet ik namelijk ook nog eens een pizza met aardbeien en mascarpone. Wat zeg je? Ja, het is echt lekker. Als toetje dan he.

Joyce is een spontane, vrolijke, enthousiaste en supervriendelijke vrouw die op waanzinnige hakken rondloopt. Soms fantaseer ik wel eens hoe ik daar op zou lopen. Wordt de lachfilm van het jaar, alhoewel de film van een oud-teamlid die haar kunstgebit in een glas mojito gooide, na het drinken van vele mojito's, nog steeds met stip op 1 staat.

Sjoerd, de knappe butler, praat veel mensen naar de tafel met zijn charmante lach en die schuiven aan. Na een kopje thee verdwijnen de meesten ook weer met een gesigneerde In de familie. Sjoerd schenkt de thee en prosecco lekker bij en Joyce zit op haar gemak te kletsen met mensen die wildvreemd voor haar zijn. Ik zeg haar later dit knap te vinden hoe spontaan dat gebeurt en dat niet iedere schrijver haar dat na doet.

Het is een ideaal stel daar in die boekenwinkel, zij en haar man Sjoerd. Ook nog eens een mooi stel (ik hoor nu Sjoerd gewoon al praten als hij dit voorgelezen krijgt). Iris en jij hebben een mooi overeenkomstig iets, waar ze beiden nog trots op zijn ook: ze houden beiden niet van lezen. Nu heeft Sjoerd dan wel de eerste versie van In de familie gelezen en werd daar heerlijk steeds op het verkeerde been gezet. Iris heb ik nog nooit een boek zien lezen. Zelfs studieboeken bleven in het cellofaan zitten.

Terwijl de theetafel steeds lekker gevuld is, want Sjoerd vult de glazen wel, zie ik een oude bekende binnen wandelen: Silvia van Elzelingen. Net een dag daarvoor het boek dichtgeslagen, komt ze hem laten signeren.
Joyce vertelt in de tussentijd wat over het volgende boek waar ze nog aan moet beginnen. Ze twijfelt of ze een van de personen uit In de familie mee zal nemen en eventueel meerdere delen gaat schrijven. Maar het broeit allemaal nog in haar hoofd. Het kan nog alle kanten op. 
Sjoerd vertelt over gezamenlijke vakantiereizen naar Syrië bijvoorbeeld en hoe het er daar aan toe ging.

Nu weten mijn medesjeffie en ik dat intussen de ouderdom gigantisch toegeslagen heeft bij mij. Leuk dat Joyce dacht dat ik begin 40 ben, maar de vergeetachtigheid is helaas te vaak aanwezig. Om die reden hebben wij voor het blog dan ook een voicerecorder gekocht, zodat ik de gesprekken kan opnemen en later kan uitwerken. Was eerst nog het idee dat ik bij mooie dames wat van slag was en daardoor de gesprekken vergat, maar toen ik ook bij de mannen niet meer wist te reproduceren wat er gezegd was, werd het duidelijk. Ik kan op een filmpremière Monique Hendricx vragen naar wat ze leest en daar een poos over staan kletsen, ik draai me om en denk: euh ehm tja euh. Geen idee meer!
Je zou denken dat ik dan zo slim zou zijn om het apparaat mee te nemen..welnee...inderdaad vergeten. 
Als het wat rustiger is, ga ik mijn boek maar eens laten signeren. Als ik 's avonds de tekst lees ben ik onder de indruk van de mooie woorden die ze erin schreef (zal jullie er niet mee lastig vallen).

Na sluitingstijd van de winkel wordt ons toch wel verzocht om de spullen eens te gaan verzamelen. Het was zo gezellig dat de tijd van tot 16 uur ruim overschreden was. 
Zo mogen alle signeersessies zijn. Zelden zo enorm gezellige boekenmiddag gehad.



Enneh, Joyce's boek was die middag natuurlijk wel het best verkochte boek he!

Ink

Leesplezier en nog veel meer plezier in het Bredase...

Je zou denken dat als iemand een blog heeft waar recensies op staan, men er zelf ook voor zorgt recensieboeken te lezen. Wel nee, ik ga gewoon doodleuk een manuscript lezen waar je niks kan met betrekking tot het blog. Je mag er niets over schrijven. Lekker dan.
Ik mag nu alleen schrijven dat het nogal goed was. Dan weten jullie dat ook. Haha.

Dus nieuw voornemen:edrrrrfgvvvvx?Ä (kat liep over het toetsenbord) geen manuscripten voorlopig en gewoon lekker aan de stapel boeken beginnen.
Over die kat die net over mijn toetsenbord liep gesproken. Van de week stonden we vroeg op om een lange wandeling in het bos te gaan maken met Murphy de hond. De info is eigenlijk niet belangrijk, wel dat we ontdekten dat boven een raam openstond en de kat Krelis niet op zijn plek lag. Krelis komt nog niet verder dan onze achtertuin. Omdat hij niet zelf terug in de tuin kan komen tot we een nieuwe poort hebben laten maken met kattenluik, is zijn werkterrein wat beknopt. Behalve deze nacht dus. Holy Moly Krelis is foetsie. Ja ga dan maar eens een kat zoeken die al 8 uur op pad is. De buren komen net naar buiten met tassen vol want die gaan lekker een weekje naar Denemarken. De buurkinderen zijn nogal op de beestenboel van hun buren dus het buurmeisje ook gelijk half in paniek. Iris en ik op pad met trommeltjes brokjes en Kreliiiiiis, Kreliiiiiiis roepend. Tot de buurjongen naar Iris roept 'we hebben hem hoor'. Nu heeft de buurjongen vaker grapjes die alleen hij leuk vindt, dus Iris zegt kwaad dat hij daar geen grapjes over moet maken. Nee maar, nee maar,....papa...die heeft hem.
En daar komt buurman John aan met een hevig kroelende Krelis. Meneer lag prinsheerlijk in een diepe coma in een tuinstoel te pitten. De buurman dacht ik zal voor alle zekerheid toch even checken. Piiiiiieeeuw
Ijskoud heeft hij de hele dag in een dekentje liggen pitten.

Vorige week was ik in Tilburg in de supergave boekhandel Gianotten Mutsears. Nooit vervelend daar te zijn: een boekhandel met veel knusse hoekjes en goed gevulde plekken van bijna elk genre. Leuke koffiehoek met vooral lekkere koffie. Die dag werd Simon de Waal geinterviewd. Er waren schrikbarend weinig bezoekers. Dat men daar nog iets op thrillergebied zou willen organiseren zou ik moedig vinden. Zo hoor ik op meerdere plekken dat er weinig bezoekers op komen dagen. Zijn thrillerlezers geen schrijverbekijkers? Vinden die het niet leuk om hun schrijvers in het echt te ontmoeten en een praatje te maken?
De Hebbanavond in Paagman op 3 juni was ook niet al te best bezocht. Waar het dan wel heel leuk en gezellig was is de Avond van het Spannende boek, maar dan komen alleen uitgevers, schrijvers en verder aanverwant spul.

Afgelopen zaterdag was ik op de thee bij Joyce Spijker in Tilburg. Wat een leuk, lief en enthousiast mens is dat. Echt leuk zitten kletsen en gegeten van heerlijke vlaai. Haar boek In de familie is echt een aanrader voor de komende zomerweken. Lekker leesbaar maar ook spannend en goed geschreven. Ik hou niet van saaie simpele boeken. Joyce heeft met dit boek laten zien te horen bij de betere Nederlandse schrijvers van spannende boeken.

Ik ben weer wat meer aan het lezen geslagen en zo las ik de bundel korte verhalen van Marjolein van de Gaag en Marcella Kleine uit. Acht korte zinderende thrillers zeggen de dames zelf. Holland House, een thriller dat zich afspeelt tijdens de Olympische Spelen in Rio.
Heel handig kan ik nu vervolgens niet op het volgende boek komen. 
Oh ja wat stom: Het stel van hiernaast van Shari Lapena. Een boek wat een beetje begint rond te zingen als een boek wat je moet lezen. Ik ben begonnen dus laat het binnenkort weten.
In ieder geval gaat hij hier over:

Wie gaat er nou naar een etentje bij de buren en laat de baby thuis alleen achter? Wat voor moeder doet zoiets? Je buurvrouw nodigt jou en je man uit voor een etentje. Ze vraagt je terloops of je je dochtertje van zes maanden thuis kunt laten. Niets persoonlijks, ze kan gewoon niet tegen het gehuil. Je echtgenoot zegt dat het wel goed komt - jullie huis is immers vlakbij. Je hebt een babyfoon en jullie zullen elk halfuur checken hoe het gaat, om beurten. De laatste keer dat je bent gaan kijken lag je meisje vredig te slapen. Maar nu, wanneer je de trappen van het doodstille huis op rent, wordt je grootste angst werkelijkheid. Ze is weg. Nooit eerder heb je de politie hoeven bellen. Nu zijn ze in jouw huis, en wie weet wat ze daar zullen aantreffen. Het stel van hiernaast is een zenuwslopende ontrafeling van een gezin - een angstaanjagend verhaal over bedrog, huichelarij en ontrouw, dat je gegarandeerd op het puntje van je stoel houdt tot de laatste schokkende ontknoping. 

Dus komende week zal deze het worden, afhankelijk van wat ik allemaal ga doen. In ieder geval gaan Sjef Rode Pen Miriam en ik weer eens samen naar een leuk uitje. We hebben een High Tea met een erg leuke schrijfster. Een afspraak die we al heel lang geleden eens tegen elkaar riepen en dan gaat het nu eindelijk plaatsvinden. We vonden het hoog tijd eens effekes een paar uur rustig te kunnen kletsen. Het gaat trouwens om Mel Wallis de Vries: een schrijfster die bijna elke Young Adult prijs van de afgelopen jaren wegkaapt.

In de familie - Joyce Spijker

Titel: In de familie
Auteur: Joyce Spijker
Uitgeverij: Boekerij
Publicatiedatum: Mei 2016
Aantal bladzijdes: 352

De cover van In de familie zou ik niet direct als een thriller bestempelen. Alleen het grote vleesmes op tafel doet anders vermoeden. Ik zou hem eerder bij de romans zoeken. Maar daardoor valt hij juist wel op tussen de thrillers met het vele wit. De kleur van de letters is wel toepasselijk bloedrood.

Joyce Spijker zou zich het liefst volledig op het schrijven willen richten. Spotlight was haar debuut binnen de romans. Met In de familie waagt ze zich aan het thrillergenre.

Spraakmakend familiedrama achter de schermen van politiek Den Haag.

Nina Satijn is een jonge fotografe, op zoek naar haar plek in het leven. Ze is single na een lange relatie en vindt steun bij haar oma Emma, die haar na de vroege dood van haar moeder voornamelijk heeft opgevoed. Nina’s vader Boudewijn, minister van Justitie en Veiligheid en bij een volgende kabinetsperiode in de race voor het premierschap, heeft zich tijdens de opvoeding nauwelijks om haar bekommerd en hertrouwde al snel met de mooie Marsala.

Als Nina op een dag bij Emma op bezoek gaat, vindt ze haar op de grond in de woonkamer in haar huis in Wassenaar. Vermoord. Ze besluit alles op alles te zetten om de dader te vinden en de dood van haar geliefde oma te wreken.
(Bron: achterflap boek)

“I cannot think of any need in childhood as strong as the need for a father’s protection.” Sigmund Freud

Wat mij meteen opviel waren de namen van twee van de (hoofd)personages: Merlot en Marsala, beide wijnsoorten. Leuk verzonnen om die op deze manier in het verhaal te verwerken, past goed bij het familiediner op de cover. 

Een citaat uit het boek welke mij opviel en ik heel mooi beschreven vond is:

“Twee gigantische blauwpaarse ogen kijken Nina van een afstand aan. Ze werken hypnotiserend en bevatten meer magenta dat natuurlijk daglicht kan veroorzaken.”

De personages worden helder neergezet, waarbij je van ze houdt of je vindt er geen bal aan. Nina wordt het meest naar voren gebracht, waardoor je een heel duidelijk beeld van haar kunt vormen. Hierdoor kon ik mij ook het meest inleven in haar, ze komt over als de normaalste van het stel.
De schrijfstijl is vlot en soepel. Geen moeilijk taalgebruik, gewoon heerlijk leesbaar met op zijn tijd een grapje tussendoor.

“Daar zul je ze hebben, M&M, een onverwoestbare eenheid.”

De hoofdstukken variëren van lengte, waardoor het verhaal lekker leest.
Het verhaal is niet overal even spannend, af en toe zakt het wat in. Maar Joyce weet er ook een beetje romantiek en seksuele spanning in te verwerken. Want waar zouden we zijn zonder een overspelige partner? ;-) Hierdoor blijft het een prettig boek en zou ik het onder het kopje Vrouwenthriller willen plaatsen.
Leuk verwerkt is het politieke-tintje. Ik was hier eerst nogal huiverig over omdat ik hier niet zoveel mee heb, maar het past gewoon. Niet te veel, niet te overdreven, gewoon precies genoeg om het verhaal kloppend te maken.
De plotwendingen zitten goed in het verhaal verweven en je wordt hierdoor meer dan eens verrast.
Al met al denk ik dat Joyce een zeer goed te lezen en verrassende Vrouwenthriller heeft neergezet.

Wraak, hebzucht en macht voeren hier meer dan eens de boventoon binnen deze politieke familiethriller. Zeker het lezen waard!

Plot: 4

Schrijfstijl: 4

Leesplezier: 4

Originaliteit: 4

Psychologie: 4

Spanning: 3,5

Hiermee verdient Joyce Spijker 4 hele mooie sterren voor haar thrillerdebuut In de familie.

Amanda

Nieuwsgierig? Bekijk het boek hier op Bol.com!

Beslommeringen van een freule in Zeeland

Wat doet een freule zoal in een week?

Nou, ten eerste zich enorm druk maken over een klinische les over COPD die ze moet geven op haar werk. Jeetje wat vind ik dat toch vervelend om te moeten doen. Al een week van tevoren in de stress om een PowerPoint in elkaar te zetten, elke dag tot vlak voor ik naar bed ging bezig geweest met dat stomme ding. Uiteindelijk toch tevreden over het resultaat. Donderdagmiddag was het zover… Alles gereed gezet, aangesloten enz. Klinische les is bezig en ik wil een filmpje laten zien: U heeft geen verbinding met internet. K*T! Daar heb ik dan weer niet over nagedacht. Gelukkig kan onze werktelefoon als Wifihotspot worden ingesteld, dus filmpje kon toch worden bekeken. Aan het einde kreeg ik te horen dat ze het een interessante klinische les vonden. Ik heb het erg goed gedaan, beter dan de vorige keer. Nou, super! Heb ik mij daar nou zo druk om gemaakt?! (Volgende keer ben ik weer net zo in de stress hoor!)

Om het goed te maken mocht ik ’s avonds naar de Avond van het Spannende Boek in Amsterdam. Super leuk! Nog nooit geweest. En wat een super leuke ervaring was het zeg! Tof! De rest kunnen jullie 1 dezer dagen terug lezen in mijn verslag hierover.

Verder hou ik zo een beetje de leesclubs in de gaten en is sinds afgelopen week “mijn eigen” leesclub begonnen. De leesclub van Ellen de Vriend over Vermist. Het boek speelt zich af in Zeeland, dus ja, dan hoort de Zeeuwse Freule hem ook te lezen natuurlijk. Tot nu toe al best wel wat bekende dingen tegengekomen. Ik vind het heel leuk om te doen die leesclubs. Het is even zoeken hoe alles in het vat te gieten, maar dat komt allemaal vanzelf.

Verder zal ik eens vertellen hoe het met mijn Thrillerlezers Reading Challenge gaat. Nou, die verloopt best soepel eigenlijk! Van de 30 categorieën heb ik er tot nu toe al 17 kunnen afstrepen. Dus al over de helft. Maar ja, die laatste categorieën zijn ook vaak de wat moeilijkere!

Wat heb ik dan gelezen? Niet zoveel eigenlijk. Ik heb In de familie van Joyce Spijker uitgelezen. Een echte vrouwenthriller. Leuk boek om te lezen met goede plotwendingen. Het eindverslag van deze leesclub zal volgende week op het blog komen.

Nu ben ik bezig in Vermist van Ellen de Vriend voor de derde thrillerleesclub. Karen heeft aangifte gedaan van vermissing van haar man Joost. Ze wordt hierin eigenlijk niet zo serieus genomen. Totdat ze zijn auto leeg terug vinden bij het Veerse meer..

Nou, ik ga snel verder met al mijn druktes rondom school en het blog en hoop jullie een volgende leesweek weer te spreken!

Toedeloe!

Amanda

Beslommeringen van Buistje

Mijn dochter zei afgelopen week:” Mam, nog vijf weken en we gaan met vakantie!”. 
Wat gaat het toch hard, maar met dit zomerse weer heb ik er ook echt zin. Heerlijk even drie weken er tussenuit. 
Nog vijf weken en we nemen afscheid van de basisschool. Dat doen we traditiegetrouw met een musical . Wij, ouders, mogen 1 Juli komen kijken naar de musical. Spannend maar ook leuk. En dan moet ik even aan een tekst denken wat mijn opa altijd zei. Er is een tijd van komen en er is een tijd van gaan. Ik zie me nog met mijn dochter aan de hand bij de kleuteringang staan. En wat hebben ze in de 8 jaar veel geleerd..ik zie haar nog trots uit school komen: “Mama, ik kan al schrijven!" en vervolgens: " Ik kan al een beetje lezen”. Gelukkig houd ze net als ik van lezen. Elke avond een half uurtje lezen voor het slapen gaan. 

Afgelopen week was het voor mij ook een spannende week. Ik had een afspraak in het ziekenhuis. Zoals jullie misschien weten heb ik in november in het ziekenhuis gelegen met longembolie. Deze week stond er een CT-scan op het programma. Om te kijken of de stolsels in mijn longen waren verminderd of helemaal weg. Voor de CT-scan moest ik een infuus , maar dat ging niet echt lekker .  Ik ben moeilijk te prikken en na diverse pogingen toch maar naar de OK . En eindelijk na twee pogingen was het gelukt. En ik maar wiebelen met mijn tenen om te ontspannen.  Maar toen kwam het volgende probleem: het bloeden wou niet stoppen ,dus hup op diverse plekken een drukverband. Heb ik weer! Ik voelde me net een mummy toen ik naar mijn longarts moest voor de uitslag. Maar YES!!! De vlag mag uit, want er zitten geen stolsels meer in mijn longen . Dus het was wel even de moeite waard.  Mijn weekend begon goed !!!!

Maar heb ik ook nog wel wat gelezen afgelopen week. Nou dat kan je wel zeggen. Voor de leesclub van thrillerlezers heb ik In de familie uitgelezen van Joyce Spijker En ik kan zeggen dat  ik genoten heb. Beslist een aanrader !!! Joyce neemt je mee naar de wereld van de politiek. Mooie schrijfstijl met zinnen als “ Oma blaast voorzichtig in haar thee de huid rond haar lippen verkreukeld als een servet.” Ik kan maar één ding zeggen: lees dit boek.
Mijn volgende boek wat ik heb uitgelezen is Het Isolement van Chantal van Mierlo . Ook een topper !!! Recensie heeft afgelopen week op het blog gestaan. Dit boek lees je in  no time uit. Het is spannend maar ook zeker leerzaam. 
En dan is boek drie aan de beurt Aquamarijn van Lilian Schneider.  Het verhaal sleurt de lezer mee in een drama vol haat, jaloezie en afgunst. De hoofdpersonage draagt een groot geheim, haar man weet niks van het geheim af. Silke de hoofdpersonage krijgt rare berichten van een onbekend nummer , wie is dit toch vraag ik me toch af. Het plot is goed bedacht ,want dat had ik niet zien aankomen. Maar dan de laatste paar zinnen op het eind. Lees ik dit nu goed. Ik heb in ieder geval al een vraag voor het topic Hoe is het met ……. Ik ben toch wel nieuwsgierig nu. 

En ja, het lezen gaat lekker, je moet toch wat als je rustig aan moet doen. Afgelopen week viel op de deurmat Vermist van Ellen de Vriend. We zijn afgelopen week gestart met leesclub nummer drie. Is dat is toch geweldig !!!!! En ook Ellen gebruikt in haar boek een actueel onderwerp Vermist. Hoe vaak lezen we het niet dat er iemand vermist wordt. Ook op Facebook komen we het regelmatig tegen, een oproep van familieleden. Ellen beschrijft in haar boek goed waar de betreffende familieleden tegenaan lopen. Daar denken je in eerste instantie helemaal niet bij na. 

Mijn volgende boek waar ik al in begonnen ben is Scorpio van Hilde Vandermeeren ik lees altijd voor het slapen gaan op mijn ereader , het is zeker voor mij geen straf om eerder naar bed te gaan . Want Scorpio begint goed. Ik kan wel zeggen heel goed. Maar daarover volgende week meer. 
Geniet van de zon, en iedereen en fijne leesweek toegewenst. 

Tjuus,  groetjes Lydia .

Beslommeringen van da Inkel

Dacht ik verslaafd te zijn aan boeken..Ik heb er een nieuwe verslaving bij: macarons.
Maar dan de hele goede van de patisseur (verder geen verwend kreng hoor...). Tweede pinksterdag waren we in de Rotterdamse Markthal en daar staarde een vrolijk gekleurde vitrine me tegemoet. En dan mag je niet roepen; doe ze maar allemaal, want de piepkleine ronde koekjes zijn duur. Ehm, doe maar die en die en die en ehm ook die ook nog. Blij met het zakje met goud in de trein terug en we mochten er eentje. Grote grijnzen bij beiden toen het goud zacht smolt.
Nee de rest is voor thuis. Pok, klap op de hand die het zakje in wilde kruipen. Nu wilde het geluk dat we de donderdag naar de High Tea met Paulien Cornelisse gingen. Van tevoren vroeg Iris hoe lang het geklets tot de pauze duurde en of het raar was om alleen macarons op het bordje te laden?! Nee hoor, niks gek aan...

Toen het dan pauze was, sprong er iemand naar voren. Terwijl die even daarvoor beneden ook al verwend was met een doos voor haar verjaardag van Miriam. Ach, er zijn ergere dingen.Het interview met Paulien was leuk. Cornelisse kan de boel lekker ontwrichten, dus Janneke Siebelink was af en toe even in de war na een scherpe opmerking van haar gesprekspartner.
Siebelink blijft een prettig iemand om naar te kijken. Ik ken weinig andere vrouwen die en zo mooi, slim en aardig zijn. Altijd even een gemeend praatje met iets vragen wat in eerdere gesprekken besproken is.
De dag was gestart met de verjaardatum van mijn pa die dit jaar tien jaar geleden overleed. Zijn laatste maanden toen haalden we zeer regelmatig aardbeivlaaitjes voor hem, omdat het zacht en zoet was en daarom makkelijk eetbaar. Op zijn verjaardag en de overlijdensdatum worden bij de bakker die dingen gehaald en bij de bloemist lange zonnebloemen. Altijd net even extra verdrietig die data. Maar oke om dan juist na het neerleggen van de bloemen iets vrolijks te gaan doen. In gezelschap van een paar mensen bij wie ik altijd erg op mijn gemak ben.
Afgelopen vrijdag las ik eindelijk mijn boek uit waar ik al tien dagen mee bezig was. Duidelijk: het pakte niet en ik was ook wel extra uren kwijt met het blog om dingen te regelen en zaken te bespreken met een aantal mensen.

Zaterdag een uitje naar Utrecht.De start was veelbelovend: drie verzamelden bij de Starbuck. Waar blijft de rest? Wat bleek?Twee stonden bij een andere Starbucks. Drie hadden vertraging en bleken ons voorbij gelopen te zijn naar het lunchadres. Intussen stonden wij bijna een uur inmiddels op centraal. Uiteindelijk kwam het allemaal goed! Een groot deel van het team, aangevuld met Olga Hoekstra, Diana van Hal en Jennefer Mellink (zonder Takkie) brachten wat genoeglijke uurtjes door in de Winkel van Sinkel.
Voor herhaling vatbaar...leuk gekletst en gelachen. Heerlijke middag. Met de gupkes die over waren nog even de tuin in en daarna lekker tapaatjes eten. Een van de teamleden had de taak gekregen om een leuk verslag te maken van deze dag, dus daar wachten we braaf op.

Ik heb gisteren ons leesclubboek van Joyce Spijker dichtgeslagen. In de familie is een heerlijk boek, wat mij bewees dat ook vrouwenthrillers heel gaaf kunnen zijn. Ik heb zeer genoeglijke uurtjes met Joyce mogen doorbrengen en raad het boek echt aan.
Nu heb ik mij op de hals gehaald twee manuscripten door te nemen. Juist omdat ik alles gewoon zeg wat ik raar, slecht of wat dan ook vind, word ik regelmatig gevraagd om te spuien. Maar ik moet ook nog voor donderdag Kwade zaken uitlezen en eigenlijk ook Of ik gek ben van Michael Stroink. Ik ga namelijk volgende week naar de Avond van het Spannende boek en naar de filmpremiere van Of ik gek ben. Oh ja en naar de opnames van De slimste mens. Kortom ik heb keileuke dagen voor de boeg. Drie bijzondere dingen...tijd om veel te lezen...ho maar
Maar verhalen genoeg voor volgende week te vertellen aan jullie!

Houdoe van uit het Brabantse land

Ink