Onschuld van Toni Coppers

 

Het vlindereffect

Na ‘Offer’ met Alex Berg, was het dit jaar weer de beurt aan Liese Meerhout om als commissaris van de afdeling moord te Antwerpen paal en perk te stellen aan de misdaad in het Antwerpse.

Twee weken eerder is bij de Stadswaag een jonge vrouw spoorloos verdwenen. Liese bijt zich koppig vast in het onderzoek en naar goede gewoonte wil ze haar gelijk halen tegen de stroom in. Ook op persoonlijk vlak staat de commissaris voor een paar uitdagingen die haar dreigen te slopen.

Heel wat bekommernissen waarmee Liese zwaar tobbend het nieuwe Coppers en Lambert-verhaal inzet. Haar team heeft initieel niks in de gaten. De melding dat Liese na een aanval levensgevaarlijk gewond is gevonden in een steegje in het centrum van Antwerpen slaat in als een bom. Moet de aanval gelinkt worden aan de zaak rond Melissa Vinck, is de bende van Bogdani (Jacht, 19^de Liese Meerhout) een vergeldingscampagne gestart of is haar trouwe luitenant Masson niet de integere man die ze altijd dacht dat hij was en draaide hij haar al die jaren een rad voor de ogen?

Hoe fleurig de cover ook mag lijken, in ‘Onschuld’ is de toon bepaald niet luchtig. Het tobben van Liese wordt terwijl zij in coma ligt naadloos overgenomen door haar team en niet in het minst door Michel Masson. De betekenis van de vlinder op de cover laat zich vlug raden.

Het team is moedeloos, maar onmiddellijk gaan de teamleden als de ‘familie’ die ze altijd zijn over tot de actie; zelfs Laurent verlaat een tijdje Zweden om de collega’s bij staan in zoverre hij dat kan en mag als ex teamlid. Masson van zijn kant is nog zwijgzamer dan anders: hij tobt dag en nacht en komt steeds meer in de greep van de alcoholduivel. De auteurs volgen hem op de voet en tekenen minutieus de angsten, boosheid en het onbegrip op van Michel die zich oud, stom en traag voelt. Zijn personage krijgt dit keer alle spots op zich gericht.

De toestand van Liese giet het verhaal in een soort van beklemmende wurggreep: al die jaren is zij de spilfiguur in de Meerhoutverhalen van Toni Coppers en nu ook Annick Lambert. De mogelijkheid haar te verliezen zorgt voor een bijzonder spanningsveld. Haar ‘afwezigheid’ zorgt alvast voor een merkbaar verschil: waar zij achter het slachtoffer aan gaat, gaat het team nu beslist achter de dader/s aan.

Meer dan eens wordt de link gelegd met de spannende gebeurtenissen in ‘Jacht’. Het zorgt voor een leuke continuïteit tussen de twee verhalen. Doch, terwijl ‘Jacht’ bol stond van de actie, is ‘Onschuld’ een Liese Meerhout van een ander kaliber. Onderhuidse spanning en onzekerheid gaan samen op. ‘Onschuld’ is geen actiethriller. In deze ‘Liese Meerhout’ gaat alles trager. De focus ligt vooral op de gedachten en de mentale toestand en weerbaarheid van het team en in het bijzonder van Masson. Het is het verhaal van het bos, de bomen en verstoppertje spelen, van samen met Masson diep gaan, van knappe teamspirit, van hoogmoed die tot de val leidt. Het vlindereffect is een terugkerend motief dat zowel personages als lezer beroert.

Voor alle Liese Meerhout-fans een must read.

3,5 kraaien

Anita

Verwacht in april deel 1

 5 april

Zeven maanden nadat Antonia Scott en Jon Gutiérrez hun vorige zaak hebben afgerond, treffen ze elkaar aan de oever van de rivier de Manzanares. In de rivier, die dwars door Madrid loopt, is een drijvend lijk aangetroffen. Antonia concludeert dat het slachtoffer van grote hoogte in de rivier is terechtgekomen. Is ze van een brug gesprongen, of geduwd?

Terwijl Jon en Antonia zich opmaken om de zaak tot op de bodem uit te zoeken, belt Mentor hen met de boodschap dat ze onmiddellijk naar Marbella moeten afreizen. Ze moeten koste wat het kost Lola Moreno opsporen, de vrouw van een beruchte Russische maffioso die diezelfde ochtend dood is aangetroffen. Mentor vermoedt dat Lola waardevolle informatie kan verschaffen over de maffia in Spanje, en misschien zelfs meer weet over het lijk in de rivier. Het enige probleem? Sinds de moord op haar man is Lola verdwenen. En Antonia en Jon blijken niet de enigen die naar haar op zoek zijn.

28 april

‘Wat weet Sara Nowak?’ Het is de laatste vraag die priester Jürgen Stiller te horen krijgt. Zijn antwoord blijft uit en even daarna wordt hij geëxecuteerd door een terrorist met de codenaam Faust. Het zal het begin zijn van een verbeten jacht om Sara Nowak op te sporen en te vermoorden.

Sara zelf is zich echter niet bewust van het gevaar, ze is druk verwikkeld in persoonlijke sores. Tot de dag dat ze beschoten wordt in haar eigen huis. De aanslag mislukt, en ze gaat op onderzoek uit en komt zo op het spoor van een netwerk van radicale terroristen in het voormalige West-Duitsland. Uit die tijd stamt ook Operatie Wahasha, een meedogenloos plan dat de toekomst van Europa voor altijd kan veranderen. In een race tegen de klok moet Sara de ware identiteit van Faust achterhalen.

1 april

In Jacht bindt Liese Meerhout samen met haar vertrouwde team de strijd aan tegen nietsontziende drugbendes die in de Antwerpse haven actief zijn.

De Jacht begint nadat een onschuldige vrouw levenloos wordt gevonden in een loods. Haar lichaam vertoont sporen van vreselijke folteringen. Voor Liese, inspecteur bij de afdeling Moordzaken, is dit helaas niet de laatste gruweldaad waarmee ze in dit onderzoek wordt geconfronteerd. Zal ze haar omgeving kunnen beschermen tegen de tentakels van de onderwereld? En haar integriteit?

12 april

HUN LEVENS ZIJN TOTAAL VERSCHILLEND. OP ÉÉN ALLESVERWOESTEND GEHEIM NA

‘Ambitieus, nagelbijtend spannend en voyeuristisch met een donker randje. Ik vloog erdoorheen.’ – Louise Candlish

Leigh Fletcher is gelukkig getrouwd en stiefmoeder van twee jongens van wie ze zielsveel houdt. Haar leven lijkt redelijk doorsnee, tot ze op een dag niet thuiskomt van haar werk. Haar man Mark is radeloos en zegt dat hij geen idee heeft waar ze zou kunnen zijn.

Kai Janssen is getrouwd met de rijke Nederlandse zakenman Daan en leidt een glamoureus leven in een luxe penthouse. Ze is een paar dagen op bezoek bij haar zieke moeder, maar Daan heeft het idee dat de appjes die hij krijgt niet van haar zijn. De berichtjes klinken niet zoals zij en ze neemt haar telefoon niet op als hij belt.

Brigadier Clements weet dat er voortdurend mensen verdwijnen. Soms is dat een vrijwillige keuze, soms niet. Sommigen keren terug, sommigen niet. Deze twee vrouwen komen uit heel verschillende werelden en dus is het onwaarschijnlijk dat hun zaken met elkaar te maken hebben. Maar dan ontdekt ze dat de twee een groot geheim delen. Een geheim dat een onverwacht nieuw licht op de zaken werpt en dat de levens van alle betrokkenen op hun kop zal zetten.

28 april

Mysterieuze moordenaar M. is weer terug

De vrienden Alex Cross en John Sampson staan op het punt om samen de ruige wildernis van Montana in te trekken als ze worden opgeroepen bij een moordzaak in Washington. Samen met Ned Mahoney storten ze zich op het onderzoek, zich niet bewust van het veel grotere kwaad dat dreigt.

M, de mysterieuze moordenaar die Cross al jaren achtervolgt, is weer opgedoken en lijkt ongrijpbaarder dan ooit. Het spoor leidt ze dieper de wildernis in, waar Cross en Sampson als opgejaagd wild hun krachten moeten bundelen, en hun overlevingsdrang moeten inzetten.

19 april

Sterfdag is de nieuwe spannende psychologische thriller van Vriendschapsverzoek-auteur Laura Marshall.

Op 15 juni 1994 liep Travis Green door de straten van Hartstead en vermoordde elf van zijn buren. Het laatste slachtoffer was de vader van de vierjarige Cassie Colman.

De vijfentwintigste sterfdag nadert en Cassie zou het verleden liever vergeten, tot ze tussen de spullen van haar moeder iets vindt wat erop wijst dat ze is voorgelogen over de moorden.

Cassie kan niet meer stoppen met het zoeken naar de waarheid, maar iemand zal alles doen om die begraven te houden…

De moord op Arno Linter van Toni Coppers

 

De schaduw

In ‘De moord op Arno Linter’ laten Toni Coppers en coauteur Annick Lambert er geen gras over groeien. Met de moord op de negentienjarige Quickmedewerker in Borsbeek snijden de auteurs op gruwelijke wijze de 18^de Liese Meerhout aan. Vrij vlug komt de mogelijke dader in beeld. Zijn arrestatie en de daaruit voortvloeiende noodlottige gebeurtenis zorgen voor onrust en verdeeldheid in Lieses team. Sommige relaties raken uit balans. De vondst van het lichaam van een studente op Linkeroever, een jong koppeltje dat vermoord wordt teruggevonden in een park en gecodeerde berichten, doen vermoeden dat er meer aan de hand is. Kan de commissaris haar team terug eensgezind op de rails krijgen? Zullen ze de moordenaar kunnen stoppen vooraleer hij nog een slachtoffer kan maken?

Laurent, Nouredinne, Maite, Fabian, Michel, Liese, … het voltallige Antwerpse speurdersteam tekent present. Het is alsof ze nooit weg zijn geweest. Al heeft de tijd niet stilgestaan en zijn vaste gewoonten en rituelen enigszins meer uitzondering dan regel. Liese en Michel krijgen heel wat voor de kiezen in hun persoonlijke leven: Lieses moeder neemt, dik tegen haar zin, haar intrek in een woonzorgcentrum; de relatie van Michel en Nelle gaat door zwaar weer. Zonder dat hun persoonlijke issues als zware ballast gaan doorwegen op de verhaallijn, schetst de auteur een heel geloofwaardig en volledig beeld van zijn hoofdpersonages. Liese is nog steeds ‘een koppige commissaris, met tonnen vasthoudendheid en doorzettingsvermogen’; Michel heeft nog altijd een vat aan kennis. Dat het dynamische karakters zijn die evolueren in de tijd wordt subtiel, maar niettemin duidelijk en altijd in harmonie met het verhaal onder de aandacht gebracht. 

De interactie tussen de personages verloopt heel natuurlijk; de verstoorde verstandhouding tussen Liese en één van haar inspecteurs; de existentiële crisis waar Michel zich doorheen bromt en gromt.…. Wrevel, meningsverschillen.… Het leven zoals het is.   

En er is vers bloed! Het team wordt versterkt met Daphne de Jong, een jonge Friese stagiaire, die zich niet enkel door haar lange gestalte, asblonde kapsel en jeugdigheid laat opvallen. Haar frisse kijk op de gebeurtenissen en haar enthousiasme inspireren het team. Haar tussenkomsten ontladen meer dan één keer de gespannen sfeer die als een donkere wolk over het team hangt. Tussen Daphne en Masson ontwikkelt zich een mooie dynamiek die wel eens zou kunnen vervolgd worden in een volgende Liese Meerhout. Het zou zo maar kunnen dat zij een blijvertje is. Kunnen de teamleden zich alvast verder bekwamen in het Fries!

‘De moord op Arno Linter’ leest heel vlot. De spanningsboog zakt nergens in. Het blijft een hele poos onduidelijk wie achter de misdaden schuilgaat.  Terwijl de politie in het duister tast, de tijd dringt en de pers het team achter de veren zit, steekt de moordenaar een tandje bij … Als een goede regisseur past Toni Coppers alle stukjes van de puzzel in elkaar, verliest hij zich nergens in overdrijving en presenteert hij het verhaal alsof hij het in één enkele pennentrek heeft neergeschreven. De codes en de modus operandi houden niet enkel de politiemensen bezig. De boodschappen schreeuwen om aandacht en voor je het weet zit je mee IN het verhaal.  Een gesmaakt handigheidje van Toni Coppers. 

Van Borsbeek langs Linkeroever over ’t Stad en tot in Schilde, het personage achter de moorden houdt er de spanning in en weet zijn/haar identiteit lang verborgen te houden. ‘De moord op Arno Linter’ leest als een spannende race tegen een op het eerste gezicht niet te stoppen moordenaar.

4.5 kraaien
Anita

Win de nieuwe Toni Coppers GESLOTEN

 Je krijgt de kans een moord te voorkomen... maar wat als je de sleutel in handen hebt en niet begrijpt wat er staat? De moord op Arno Linter lijkt een eenvoudige klus. Alles wijst in de richting van een labiele jongen met agressieproblemen. Commissaris Liese Meerhout twijfelt en volgt de visie van haar team niet... Wanneer er bewijsmateriaal blijkt te ontbreken, zijn alle blikken op haar gericht. Is ze over de schreef gegaan? Veel tijd krijgt Liese niet, want een gruwelijke vondst in een park vraagt alle aandacht van de moordbrigade: er is een jong koppeltje omgebracht. Zo'n dubbele moord is nooit gezien en bovendien laat de dader een boodschap achter. De sensatiepers likkebaardt, de publieke opinie keert zich tegen de traagheid van de politie. Met een team vol twijfels moet commissaris Liese Meerhout een moordenaar stoppen die zijn tempo genadeloos opdrijft en er plezier in schept haar persoonlijk uit te dagen met raadselachtige aanwijzingen.

Hoeveel boeken schreef Toni Coppers al met dit boek meegerekend?

Stuur jouw antwoord naar Thrillerlezersblog@gmail ovv De moord op

Ben je al lid van onze facebookgroep? Dat kan je simpel worden via onderstaande link:

Facebookgroep

Boekvoorstelling De moord op Arno Linter

 

in een Facebook Live-sessie stelt Toni Coppers samen met partner Annick ‘De moord op Arno Linter’ voor.  Het is zijn 18de Liese Meerhout-thriller.

Met 112 zaten we gekluisterd achter ons computerscherm - corona weet-je-wel? - om nieuws over Toni’s nieuwste boek te vernemen uit de mond van de meester himself.

Hoewel ons leven het voorbije jaar gedomineerd werd door Corona, wordt er in ‘De moord op Arno Linter’ met geen woord gerept over dit virus.  Daar is Toni Coppers van bij het begin heel stellig over. 

De auteur is best trots op de cover van het boek.  Vanwaar de naam van het personage op de cover?  ‘Linter’ is de naam van een dorp ergens tussen Tienen en Sint-Truiden.  Namen op vrachtwagens die Coppers passeert tijdens het rijden, dorpen en steden waar hij voorbijkomt, inspireren de schrijver en veroveren eeuwige roem in zijn boeken.  Blijkt dat nogal wat familieleden en bekenden hun duit in het zakje deden.  De jonge man op de cover is Senne, fotomodel van beroep en vriend van één van de dochters van het koppel.  De foto zelf werd dan weer gemaakt door een vriendin van een andere dochter.  Een vriend van de zoon heet Arno en de rest is geschiedenis.

In ‘De moord op Arno Linter’ breken moeilijke tijden aan voor Liese Meerhout.  Een nieuw personage, Daphne, een frisse Friese, doet haar intrede als stagiaire.  Nogal wat toehoorders wilden gerustgesteld worden wat Michel Masson betreft: of hij er toch nog steeds bij is?  Ja hoor!  Michel Masson en Liese Meerhout vullen elkaar perfect aan.  Er is geen sprake van dat Michel op pensioen zou gesteld worden, al doet de frisheid en open blik van Daphne hem wel stilstaan bij het feit dat hij een dagje ouder wordt.

‘De moord op Arno Linter’ betrekt de lezer actief bij de oplossing van de moordzaak.  In de tekst zitten namelijk codes verwerkt.  De lezer kan samen met Liese en haar team nadenken over de oplossing van de moordzaak.

De eerste passage die Toni voorlas, situeerde het verhaal in hartje Antwerpen.  De Suikerrui, het standbeeld van Brabo …  Ik was niet de enige die zin kreeg om een stapje in de wereld te zetten in Antwerpen.  Met de tweede passage bracht hij de code die moet gekraakt worden te berde.  De man weet hoe hij zijn lezerspubliek moet teasen.

Terwijl hij eindelijk kon genieten van een glas cava - hij bleek al langer ‘dorst’ te hebben - herinnerde zijn partner in crime Annick hem eraan dat hij nog een mededeling moest doen: er worden namelijk vijf boeken weggegeven aan de toehoorders die een goede reden insturen om iemand die hen lief is te ‘besmetten’ met een Toni Coppers-boek.  Dit naar aanleiding van een nieuwe slogan die ze zinnens waren te lanceren (iets over ‘besmetten’ met Toni Coppers-boeken), een plan dat hen , na de uitbraak van het Coronavirus, onkies leek. 

Ik was al lang overstag.  Ik kraak graag de code in het boek.  ‘De moord op Arno Linter’ staat op mijn wil-ik-lezen-lijst!

Anita

Toni Coppers ondervraagd

 

De Boekmaskes mochten ‘Val’ van Toni Coppers lezen.  Dit keer geen verhaal met als hoofdpersonage Liese Meerhout.  De protagonisten van dienst zijn dit keer Alex Berger en Sara Cavali.  Toch even vragen aan Toni Coppers of het nieuwe speurdersduo voortaan de plaats zal innemen van Liese Meerhout en welke affiniteiten hij zelf heeft met Alex en Sara.

● Zou je je, voor die ene enkeling die jou nog niet kent, even willen voorstellen aan de bezoekers van Thrillerlezers!?

Ik schrijf thrillers. Ik werk afwisselend aan twee reeksen: sinds elf jaar aan een reeks rond een vrouw -Liese Meerhout, commissaris in Antwerpen- en sinds een paar jaar aan eentje rond een man -Alex Berger. Een aantal boeken in de Liese Meerhout serie werden verfilmd in de serie ‘Coppers’ (VTM en RTL 4)

● In ‘De zaak Magritte’ en ‘Val’ geen Liese Meerhout, maar een splinternieuw speurdersduo.  Is het verhaal van Liese Meerhout volledig verteld?  Vanwaar de beslissing om een nieuw speurdersduo te introduceren in jouw boeken?

Integendeel! Maar ik heb mezelf -en mijn lezers- altijd beloofd dat het geen bandwerk mag worden, dat de verhalen fris en levendig moeten blijven, en dat kan ik door af en toe eens te kunnen afwisselen tussen Liese en Alex.

● Hoe moeilijk is het, om na zo lang te hebben gewerkt met Liese, een nieuw personage te creëren?

Niks moeilijk, gewoon heerlijk! Alex is een man die ik internationale avonturen laat beleven, en dat schrijft anders dan Liese Meerhout. Net daarom is het niet zo moeilijk om tussen beiden te switchen.

● Alex heeft zich teruggetrokken in Oostende.  De zee speelt een belangrijke rol in zijn leven.  Heb jij ook een speciale band met de Belgische kust en met Oostende in het bijzonder?

Ik ben graag in Oostende, ik vind het een heerlijke stad. Van nature neig ik meer naar bossen en bergen, maar een verlaten strand en de monotone golfslag van de zee inspireren, heb ik al gemerkt.

 

Oostende

● In ‘Val’ wordt het kleurenpalet van het zeewater herhaaldelijk beschreven.  Met ‘De zaak Magritte’ en ‘Val’ kies je voor opvallende kleuren voor de covers.  Spelen kleuren een rol in jouw leven?  Is dit een trend die je gaat doorzetten?

Kleuren en geuren -en eigenlijk vooral dat laatste- spelen een belangrijke rol, inderdaad. Zowel in mijn boeken als in mijn dagelijkse leven. Misschien omdat ik lichtjes overgevoelig ben voor slechte geuren en kleuren J

● In ‘Val’ ontmoet de lezer Sara Cavali en Alex Berger, twee personages die in hun verleden heel wat schade hebben opgelopen (wat geen vreemd gegeven is in thrillerwereld).  Hoe onderscheiden Sara en Alex zich van andere getraumatiseerde rechercheurs in thrillerland?

Ik ken natuurlijk niet alle andere rechercheurs in de boeken van buitenlandse collega’s… Ik zou zeggen: Alex en Sara zijn kwetsbare, beschadigde mensen die uiteindelijk de rug rechten, en net in die weerbaarheid zit het ‘m volgens mij.

C Karolien Coenen

● Is er enige gelijkenis tussen Sara, Alex en Toni Coppers?

Absoluut.  Het belang van mildheid en mededogen, de wetenschap dat mensen breekbaar zijn. De manier waarop we met leed omgaan. De mate waarin we compassie voor anderen kunnen opbrengen.

● Nietzsche, Sartre, de Dalai Lama.  Best indrukwekkende namen in ‘Val’.  Hou je van filosoferen?

Met mate J

● Wat kan jou ongelukkig maken?

Kinderleed.

● Er komen nogal wat namen van auteurs voorbij.  Lees jij zelf veel?

Heel veel! Al sinds mijn zestiende, een levenslange passie.

● Als je dan een boek begint te schrijven, plan je dan vooraf om bepaalde citaten te gebruiken, of komt dat spontaan tijdens het schrijfproces?

Dat komt spontaan -die dingen wijzen zichzelf uit tijdens het schrijven…

● Zo is er ook de verwijzing naar Charles Aznavour en zijn ‘La jeunesse’.  De melancolie spat van de bladzijde.  Ik was er echt van aangedaan.  Ben jij een melancholische ziel?  Een fan van Aznavour?

Dat heb ik vooral gebruikt omdat het perfect paste bij het gevoel dat die scène moest uitdragen – de tijd die nooit stopt, het feit dat het nooit terugkomt en we dat op het moment zelf te weinig beseffen.

●  Alex reist wat af.  Reis jij veel en graag?  Zijn reizen een bron van inspiratie voor jou?  Verwerk je eigen reiservaringen in jouw verhalen?

Ik ben vijftien jaar lang reis-en cultuurjournalist geweest voor de VRT (Radio 1). Alles wat ik toen gezien en beleefd heb, speelt onlosmakelijk mee in mijn schriftuur vandaag. Zoals een reisvriend ooit zei: ‘Wie reist, leeft dubbel’.

● Alex is onder de indruk van de schoonheid van het meer van Lugano.  Heb jij op deze aardbol ergens een plaats die speciaal is voor jou?

De mate waarin een plek speciaal of onvergetelijk is, hangt bij mij af van de mensen en de omstandigheden, van fases in mijn leven ook. De speciale plekken zijn dan ook te veel om op te noemen…

Lugano

● Alex toont zich op meerdere momenten begaan met onze planeet, met het klimaat.  Ben je sterk bekommerd om waar het met onze planeet naartoe gaat?  Heb je, subtiel, een boodschap willen doorgeven aan de lezer van ‘Val’?

Wat wil je, met vijf kinderen tussen 17 en 27? De jeugd leert ons veel -onder meer dat we de planeet en de toekomst van de latere generaties op het spel aan het zetten zijn.

copyright Luc Dalemans

● Staat er ondertussen een nieuw boek op stapel?  Zal het opnieuw met Sara en Alex zijn of is Liese Meerhout weer aan zet?

Liese Meerhout is opnieuw aan zet, en hoe J  Er staat een geweldige thriller met haar op stapel die begin februari zal verschijnen.

Thrillerlezers! en ik wensen jou nog veel schrijfplezier en we kijken heel nieuwsgierig uit naar je volgende boek.

Interview door Anita

 

Val van Toni Coppers

 Titel: Val

Auteur: Toni Coppers

Publicatiedatum: juni 2020

Recensie door Anita

Waardering: vier kraaien

‘Val’ is na ‘De zaak Magritte’, het tweede deel in een nieuwe reeks geschreven door Toni Coppers. Geen Liese Meerhout. Hoofdpersonages zijn Sara Cavani en haar ‘consultant’ Alex Berger.

Het begin is al meteen spannend. Een meisje van 21 wordt in Londen in een bad gevuld met ijsblokjes gewurgd teruggevonden. Vreemd detail: op de crimescène wordt een sneeuwbol met daarin een miniatuur van het Atomium achtergelaten. Van de dader geen enkel spoor. Motief?

Het plot is opgebouwd rond de geijkte ‘ingrediënten’ van een misdaadverhaal: een misdaad wordt gepleegd, de politie tast in het duister, het speurwerk loopt vast, een tweede misdaad volgt, …

‘Val’ leest niet superspannend. Misschien is het boek ook niet met die bedoeling geschreven en moet het het label ‘misdaadroman’ krijgen in plaats van ‘thriller’? Wel is het verhaal met heel veel gevoel gebracht. Na de moord op de 21-jarige Roisin Bentink, verdwijnt de spanning helemaal. En ik vind dat eerder realistisch dan jammer. De politie moet de tijd krijgen en nemen om de juiste onderzoeksdaden te stellen, om op zoek te gaan naar de ware toedracht van de misdaad. In real life gebeurt dit ook niet in een wip en een tel. Naar het einde toe stijgt de spanning én mijn bloeddruk, maar nooit is het echt nagelbijten geblazen.

Toni Coppers heeft zich vooral volledig gegeven in de uitdieping van zijn hoofdpersonages. Hun persoonlijke leven, hun (kleine en absoluut in de minderheid) goede momenten en hun vele diepe downs, zuigen je mee in het verhaal. Eerlijk, hoe veel keren heb ik niet met een krop in mijn keel bijna mee zitten wenen, samen met Sara? Voelde ik het koude zeewater mijn voeten overspoelen op het nachtelijke strand aan de zijde van Alex? Heb ik die onsympathieke Reynders van antwoord willen dienen? Gruwelde ik bij het lezen over de gruwelijke misdaden? De bijna constante mistroostige sfeer waarin de hoofdpersonages leven, het slechte weer, de kou, de wind, de sneeuw, alles draagt bij tot het scheppen van een kader waarin de pijn, het gevecht met de emoties, bijna tastbaar wordt. Het is uit het leven gegrepen. Gevoelens als hulpeloosheid, groot verdriet, een immens groot schuldgevoel spatten van de pagina’s. Maar … vermoedelijk gaat het met Sara en Alex in de toekomst toch de goede kant op. Af en toe lijkt de hemel op te klaren wanneer ze alweer een absoluut dieptepunt hebben overleefd en de kracht die de twee individuen lijken te putten uit hun verbondenheid doen hopen op betere tijden. Daartoe dragen de positieve filosofische overwegingen die met de regelmaat van de klok door Toni Coppers worden opgevoerd zeker bij. De terugkerende titels ‘The Rabbit Effect’, ‘De neuroloog en de boeddha’ hebben me aan het googelen gezet.

Naast het vertellen van een misdaadverhaal doet Toni Coppers ook subtiel een appel aan ons verantwoordelijkheidsgevoel inzake klimaat. Klimaat komt op verschillende momenten in de bubbel van verschillende personages aan bod als een thema dat zonder dat het ooit op de voorgrond alle aandacht opeist, voortdurend een discreet plaatsje opeist in onze gedachten. Ik heb de boodschap begrepen.

De schrijfstijl is vlot en helder. Er komen heel wat mooie en gedetailleerde beschrijvingen voorbij van personages, plaatsen en omstandigheden. Het meer van Lugano, bijvoorbeeld, je kan het je in kleur en klank voorstellen. Toni Coppers verweeft moeiteloos Franse citaten, Engelse en Duitse zinnetjes à la Assimil met zijn tekst. Boekentitels van bekende schrijvers passeren de revue.

‘Val’ is meer dan een thriller een misdaadroman waarin de schrijver met zin voor detail en diepgang diepmenselijke emoties uitwerkt zonder daarbij in overdrijving over te gaan. Bij momenten raakte ik zelf diep geëmotioneerd, al helemaal toen ik onder het beluisteren van de zoetgevooisde en diepmelancholische stem van Charles Aznavour (ebook p. 32) het lezen verderzette.

‘Il faut boire jusqu’à l’ivresse sa jeunesse, car tous les instants de nos vingt ans nous sont comptés.’

‘Et jamais plus le temps perdu nous fait face: il passe.’

Ik heb wel al eens minder goede raad gekregen.

4 kraaien

Nominaties voor de Hercules Poirotprijs

 De kanshebbers voor de Hercules Poirotprijs 2020 zijn bekend gemaakt:

Met als minst verrassende keuze weer eens Toni met zijn laatste boek.

Toni Coppers met Val

Alex Berger, een wat bijzondere privédetective, was in een eerder leven commissaris bij de Moord in Brussel. Op zijn vijfenveertigste besliste hij zijn verleden overboord te gooien en sinds kort leeft hij teruggetrokken in Oostende. Alex is er niet echt ongelukkig: hij kijkt veel naar de zee en praat meer tegen de meeuwen dan met de mensen.

In Londen wordt Roisin Benting, eenentwintig en in de fleur van haar leven, in haar loft koelbloedig gewurgd. De moordenaar laat een souvenir achter op haar buik: een sneeuwbol met daarin een miniatuur van het Atomium. Als Sara, een van de weinige mensen voor wie Alex nog plaats heeft in zijn leven, bij Interpol opgezadeld wordt met deze onverklaarbare moord, roept ze de hulp in van haar ex-chef en boezemvriend.

Een tweede slachtoffer valt, dit keer in Vlaanderen, en de familie Bonard komt in beeld: een steenrijke redersfamilie met aan het hoofd de mysterieuze David Bonard, een man die niemand in zijn omgeving toelaat en van wie niemand iets weet.

Alex Berger belooft zijn vriendin wat research achter de schermen te doen. Dan gebeurt er iets vreemds: hij ontvangt een persoonlijk bericht van David Bonard, een uitnodiging voor een verblijf in zijn mythische landhuis aan het Meer van Lugano.

Aan de zijlijn blijven staan, blijkt plotseling geen optie meer…

Pat Craenbroek met Uitgekookt

Margaux Bakker, een jonge ambitieuze openbaar aanklager bijt zich vast in een zaak tegen een arts die een paar onvergeeflijke fouten maakte.

Ondertussen wordt het parket van Leuven geconfronteerd met een aantal bizarre sterfgevallen en belandt een jonge man, volledig verlamd na een tragisch ongeluk, in het ziekenhuis. Al snel wordt duidelijk dat hij een geheim met zich meedraagt dat hem tot een onherroepelijke keuze dwingt.

Geert van Istendael met De danseres en het mes

Brussel, een jaar na de aanslagen van 2016.

Een prestigieus festival met experimenteel ballet.

Een moord, tientallen verdachten, honderden sporen en geen enkel alibi. Denkbare en ondenkbare motieven zijn legio.

Is er opnieuw een terrorist op pad? Was het verterende afgunst tussen kunstenaars? Of iets wat niemand kan vermoeden?

De kettingrokende, altijd knorrige commissaris Kluft en zijn voormalige inspecteur Ali Demir, proberen samen met hun brigadiers, twee jonge, slagvaardige meiden, een pad te vinden door een labyrint van veronderstellingen en mogelijkheden. Zullen zij erin slagen het kluwen te ontwarren?

Anne-Laure van Neer met Louise

"Huurster gevraagd voor goedkoop appartement, in ruil voor hulp in huis.'
De advertentie leek zo perfect.
Anne-Laure is hoogzwanger, hormonaal labiel en heeft net ontdekt dat haar vriend de term monogamie nogal ruim interpreteert.
Alles wat ze wil is een veilig nest voor haar baby, dus trekt ze in bij Louise en haar dementerende man Roger.
Net wanneer ze haar leven en hormonen weer in de hand heeft, vindt ze in een lade een verborgen manuscript.
Het schetst een misdaadverhaal met in de hoofdrol Roger, Louise en een lijk dat maar niet wil verdwijnen.
Is dit huis wel veilig?

Rudy Morren met Sneeuwspoor

Gynaecoloog Peter Vandervlught is tijdens een sneeuwstorm getuige van een verkeersongeval op een verlaten weg. De twee slachtoffers zijn zwaar gewond. Peter kan de eerste medische zorgen toedienen. Tijdens de verzorging van beide jongemannen komt hij erachter dat ze de daders zijn van de moord op zijn vrouw een jaar eerder en dat ze als enige weten waar zijn dochter is, die sinds de moord wordt vermist. Zal hij de verkeersslachtoffers uit wraak niet verzorgen en laten omkomen? Zo komt hij nooit te weten wat er met zijn dochter is gebeurd én of ze nog leeft... Een dodelijke tweestrijd

Ik las nog niet alle vijf de boeken, maar ik heb zelf wel al een voorkeur voor de eventuele winnaar. Maar aangezien ik niet veel verstand van spannende boeken heb, heeft mijn voorkeur geen enkele zin...

De Knack Hercule Poirotprijs wordt voor de 23ste keer uitgereikt en de prijs bekroont het beste Vlaamse spannende boek van het afgelopen jaar. Op zaterdag 7 november wordt de winnaar bekend gemaakt. De winnaar krijgt 5000 euro en een Mont Blanc pen met haar of zijn naam.

Win Val van Toni Coppers!

Waar gaat Val over?

Alex Berger, een wat bijzondere privédetective, was in een eerder leven commissaris bij de Moord in Brussel. Op zijn vijfenveertigste besliste hij zijn verleden overboord te gooien en sinds kort leeft hij teruggetrokken in Oostende. Alex is er niet echt ongelukkig: hij kijkt veel naar de zee en praat meer tegen de meeuwen dan met de mensen.

In Londen wordt Roisin Benting, eenentwintig en in de fleur van haar leven, in haar loft koelbloedig gewurgd. De moordenaar laat een souvenir achter op haar buik: een sneeuwbol met daarin een miniatuur van het Atomium. Als Sara, een van de weinige mensen voor wie Alex nog plaats heeft in zijn leven, bij Interpol opgezadeld wordt met deze onverklaarbare moord, roept ze de hulp in van haar ex-chef en boezemvriend.

Een tweede slachtoffer valt, dit keer in Vlaanderen, en de familie Bonard komt in beeld: een steenrijke redersfamilie met aan het hoofd de mysterieuze David Bonard, een man die niemand in zijn omgeving toelaat en van wie niemand iets weet.
Alex Berger belooft zijn vriendin wat research achter de schermen te doen. Dan gebeurt er iets vreemds: hij ontvangt een persoonlijk bericht van David Bonard, een uitnodiging voor een verblijf in zijn mythische landhuis aan het Meer van Lugano.

Aan de zijlijn blijven staan, blijkt plotseling geen optie meer…

Nu de vraag die je moet beantwoorden:

Alex Berger kwam in een eerder boek van Toni Coppers voor en in welk boe is dat?
Stuur jouw antwoord even naar Thrillerlezersblog@gmail.com ovv Val.

Messias van Toni Coppers

Titel: Messias

Auteur: Toni Coppers

Publicatiedatum: oktober 2019

Recensie door Karin

Waardering: 5 kraaien

        

Wat vond ik van de cover ?

De cover van ‘Messias’ ligt helemaal in lijn met de laatst verschenen boeken in de reeks rond Liese Meerhout, ‘Coppers’ in gouden letter, ‘Toni’ verwerkt in de letter O.

Dit keer is de cover redelijk zwart, het gezicht van een mooie vrouw, gedeeltelijk door kant bedekt; een hele mooie cover weer.

Wat verwacht ik van tevoren ?

Ik ben behoorlijk fan van Toni Coppers en zijn boeken rond Liese Meerhout, voor mij staan die boeken telkens weer garant voor een aantal uren prettig leesplezier.

Onlangs won Toni Coppers opnieuw de Hercule Poirotprijs, dit keer voor de voorganger van dit boek ‘het vergeten meisje’. Hij won deze prijs voor de 4° keer, telkens met boeken uit de Liese-reeks. Voor mij blijven de boeken uit deze reeks boeiend, dus ik hoop ook dit keer weer op een aangenaam boek.

·         Michel Mason naar Einstein : ‘Ik denk nooit aan de toekomst. Ze komt vroeg genoeg.’

·     

Mijn recensie :

Net zoals bij de vorige boeken van Toni Coppers, zit ik ook nu weer heel snel helemaal in de sfeer van het Antwerpse politiecorps. Er worden kort een aantal sleutelmomenten en –personales uit het verleden aangehaald en ik ben dus direct weer helemaal mee. Persoonlijjk apprecieer ik deze korte aandachtspuntjes heel erg, dan zit ik me niet de hele tijd af te vragen hoe het ook weer daar of daar mee zat, dus prima voor mij !

Uiteraard ligt in dit boek de focus op het politieverhaal en de moorden, maar toch blijft het privéleven van een aantal personages best wel belangrijk, deze ontwikkelen zich ook steeds verder net zoals in het gewone leven. Als je ondertussen aan boek 17 in de reeks zit, ken je de personages ondertussen al behoorlijk goed, en in mijn geval niet alleen door de boeken, maar ook door de TV-serie die gedurende 1 seizoen gelopen heeft.

Gaandeweg vraag ik me af of de moorden in Messias nu niet iets gruwelijker zijn dan in de vorige boeken, het lijkt alleszins zo, maar toch blijft de beschrijving van de slachtoffers en de moorden redelijk sereen, en dat is maar goed ook voor dit soort van boeken.

 Het leed is nooit geleden. Dat soort wonden heelt niet ... Het leed van toen zorgt nog altijd voor veel verdriet.

Je weet al een tijdje voor het einde met een behoorlijk grote zekerheid wie de dader is, maar dan begint Coppers dieper in te gaan op de dader en het verleden en krijg ik op een bepaalde manier toch een zekere vorm van empathie voor deze persoon, niet voor de daden an sich, maar wel omwille van de voorgeschiedenis.

En dan zit ik toch nog onverwacht aan een spannende ontknoping, door Liese uitgelokt op haar eigen eigenwijze en soms onorthodoxe manier, en bij de afronding van het verhaal word ik overvallen door een tevreden en voldaan gevoel; alles is voor dit keer verteld, ik heb al honger naar een volgende episode.

Zijn de boeken van Toni Coppers hoogstaande literaire kunststukjes, misschien niet, maar ze staan alles, wat mij betreft, toch telkens opnieuw borg voor fijne lectuur, in een omgeving die mij min of meer gekend is, maar die volgens mij niet te ver afstaat van niet-Antwerpenaren of zelfs niet-Belgen. 

Bovendien vind ik het meer dan verdienstelijk dat de boeken rond Liese geen automatisme lijken te worden, waardoor – voor mij – de interesse in het vervolg min of meer afneemt. Nee hoor, ik blijf absoluut fan ! 

Het zal dan ook niemand verbazen dat ik met plezier  5 kraaien weggeef voor Messias.

Het vergeten meisje van Toni Coppers

Titel: Het vergeten meisje

Auteur: Toni Coppers

Publicatiedatum: mei 2019

 Waardering: 4 kraaien

Samenvatting

Wat als de dader in je hoofd zit?

Wijkagente Camilla Bonardo is een vrolijke jonge vrouw. Als ze bij de routinecontrole van een woning een bloedbad aantreft, slaagt ze er niet in haar collega's te alarmeren: ze gaat volledig in shock. De dagen na haar lugubere ontdekking krijgt Camila de beelden niet uit haar hoofd. Haar therapeut stelt hypnose voor om de trauma te helpen verwerken. Als Camila tijdens de hypnose de deur van haar kindertijd opent, belandt ze in een nog grotere nachtmerrie. Maar zijn haar herinneringen echt of zijn ze fantasie? De ontredderde vrouw zoekt steun bij haar vriendin en collega Liese Meerhout. Die kan het niet laten ongevraagd te gaan graven in het verleden van haar vriendin. Al snel blijkt dat Lieses nieuwsgierigheid slapende honden uit het verleden wakker maakt: Camila's leven is in gevaar…

Inmiddels is ‘Het vergeten meisje’ al de zestiende thriller van Toni Coppers rond Liese Meerhout en las ik nou net de boeken die Liese niet als hoofdpersoon hadden. Een kundig auteur beheerst zijn taal zo dat je als lezer gewoon bij elk boek zou moeten kunnen instappen. Ik ga dit proberen met Het vergeten meisje..

Al snel komen we in wat verschillende situaties terecht:

 Wijkagent Camilla ontdekt een misdaadscene waarvan ze totaal in shock raakt. Liese staat op een geboortefeest, waar ze verliefd wordt op haar petekind Quinten. De derde situatie is hoofdinspecteur Mason die in het ziekenhuis zit, omdat zijn vriendin Nelle onderuit is gegaan met de fiets. Hij ontmoet in de wandelgangen Alec Neuville, die daar is in verband met zijn huishoudster die in coma ligt. De twee mannen raken bevriend. Zij voeren vele mooie gesprekken in de gangen van het ziekenhuis.

Camila gaat in therapie en tijdens de sessies komt ze langzaam bij de gebeurtenissen van het verleden die haar op een of andere manier nog steeds in de weg zitten. Maar zijn het echte herinneringen of bedachte herinneringen?

 Liese gaat aan de slag met die oude herinneringen van Camila.

En uit de vriendschap tussen Mason en zijn nieuwe vriend Neuville ontstaan er bij Mason grote vraagtekens of hij er wel goed aan heeft gedaan om zijn nieuwe vriend te vertrouwen.

Zo wisselen privé en politietaken elkaar mooi af in dit psychologische verhaal. Hierdoor leef je mee met de spoken in het hoofd van agent Camila en ook met de moeder van Liese die steeds zieker lijkt te worden. De personages zijn mooi uitgediept en de sfeer van de omgeving wordt goed neergezet. Je ziet jezelf wandelen door herkenbare plekken.

Toni Coppers heeft een zeer prettige schrijfstijl en zijn gebruik van echte Vlaamse woorden komt niet in overvloed voor. Ik heb geen enkele keer 1 van mijn Vlaamse kennissen te hoeven inschakelen. Je snapt gelijk wat bedoeld wordt. Zo is ‘Het vergeten meisje’ een toonvoorbeeld voor hoe boeken van over de grens (en vice versa) geschreven worden: niet al je woorden aanpassen aan het andere land, maar het moet wel gelijk duidelijk zijn.

Gelijk vanaf het begin van het boek zit ik in het verhaal en dat is een positief punt. Ook het plot bleef mij tot de laatste bladzijde boeien.

Win Het vergeten meisje van Toni Coppers GESLOTEN

Het vergeten meisje is het nieuwste boek van Toni Coppers. 
Eerst even de korte inhoud:

Wat als de dader in je hoofd zit?
Wijkagente Camila Bonardo is een vrolijke jonge vrouw. Als ze bij de routinecontrole van een woning een bloedbad aantreft, slaagt ze er niet in haar collega's te alarmeren: ze gaat volledig in shock. De dagen na haar lugubere ontdekking krijgt Camila de beelden niet uit haar hoofd. Haar therapeut stelt hypnose voor om het trauma te helpen verwerken. Als Camila tijdens de hypnose de deur van haar kindertijd opent, belandt ze in een nog grotere nachtmerrie. Maar zijn haar herinneringen echt of zijn ze fantasie? De ontredderde vrouw zoekt steun bij haar vriendin en collega Liese Meerhout. Die kan het niet laten ongevraagd te gaan graven in het verleden van haar vriendin. Al snel blijkt dat Lieses nieuwsgierigheid slapende honden uit het verleden wakker maakt: Camila's leven is in gevaar…

Er zijn al heel wat boeken verschenen rondom Liese Meerhout en Het vergeten meisje is het.... Juist! dat is dan net de vraag van deze week.
Stuur jouw antwoord naar Thrillerlezersblog@gmail.com ovv Toni

Er zijn twee exemplaren beschikbaar.

Jacqueline en Linda zijn de twee winnaars

Een avond met Toni Coppers

Zalige avond gehad 9 mei bij de boekvoorstelling: Het vergeten meisje van Toni Coppers.

Hierbij het verslagje en sfeerbeelden. Veel plezier. en Toni Coppers: het was een avond die ik nog lang ga koesteren! Bedankt!

Jeeh je meent het niet… Mijn naam is getrokken… ik mag naar de boekvoorstelling van de nieuwste van mijn favoriet aller tijden: Toni Coppers. Ik ben zo blij als wat. Heb toch wel een vreugdedansje gedaan .
Woensdag kan ik het niet meer zwijgen en plaats een berichtje op de fb pagina van thrillerlezers!. Ik krijg promt toch een berichtje van Inki zeker met de vraag om een verslagje van de avond online te zetten. Dus dat doen we dan he. Wie kan Inki iets weigeren?

Donderdag 9/5/2019: eindelijk is het zover.

Toni heeft een nieuwe Liese Meerhout klaar en ik mag naar de boekvoorstelling gaan in het mooie Sint-Truiden. 

Vanuit het Leuvense is het toch een 3 kwartier rijden maar dat heb ik er graag voor over. Een van mijn beste vriendinnen gaat mee. Fijn!

 We spreken af op de Carpoolparking in Aarschot en vertrekken naar Sint-Truiden. Gietende regen onderweg, maar dat kan de fun niet blussen. In Sint-Truiden aangekomen werd het cultureel Centrum snel gevonden. Auto werd geparkeerd en wij naar binnen in de foyer. Na 10 min mochten we al de zaal binnen. Jan Hautekiet (voor de belgen bekent van Studio Brussel) begon op zijn piano te spelen. Rick de Leeuw zong enkele toepasselijke songs. Alles werd aan elkaar gepraat door Stijn Meuris (Noordkaap). Iedereen was vol lof over Toni. Ereburger van Sint – Truiden, al vond ik dat de burgemeester eerst wel eens enkele boeken had mogen lezen zodat ze wist waarover ze praatte.Ook de gouverneur van Limburg kwam aan de beurt. Dan was het een interview met Toni zelf… Dit boek is samen met zijn vrouw Annick geschreven en de prachtige foto op de cover is zijn oudste dochter Ella. Dan volgde er een super interessant interview met de traumapsycholoog en psychotraumatherapeut Erik de Soir, die Toni geholpen heeft met het boek en die tevens ook een prominente rol erin gekregen heeft

Na afronding, bedankjes en bloemen was het dan tijd voor de receptie. Het boek werd ook reeds te koop aangeboden en Toni zat klaar om te signeren. Voor mij en vele andere het hoogtepunt van de avond. Weer een boek van Toni met handtekening voor mijn collectie. Blij blij blij….

Na een leuke babbel (met een mond vol hapjes…) vertrokken we blij en voldaan huiswaarts. Nu ligt het boek naast me te smachten om gelezen te worden… maar ja… Dat verslagje voor Thrillerlezers! moest eerst af.

. 

Toni een dikke dikke merci dat ik erbij mocht zijn… een dikke mercie voor de fijne avond, de leuke babbel en tot binnenkort!

Door Karen Hertogs