Posts tonen met het label niks. Alle posts tonen
Posts tonen met het label niks. Alle posts tonen

woensdag 22 februari 2017

Win Niks van Koen Gubbels!

Het boek Niks van Koen Gubbels zit momenteel bij ons in de leesclub. Deze week zie je stukjes van en over de schrijver Koen Gubbels bij ons op de site: oa een interview, een blik in zijn boeken EN een winactie.
Wil jij een gesigneerde NIks ontvangen? Je maakt kans door mee te doen aan onze prijsvraag.

Wij willen van jou weten wat jouw ideale Niks-moment is. Je kan deze vraag op meerdere manieren interpreteren. Alle mogelijkheden zijn prima.

Stuur jouw antwoord naar: 
Info@thrillerlezers.nl

woensdag 8 februari 2017

Meedoen aan Niks?

Niks’ van Koen Gubbels is een verontrustende thriller over een man in een midlifecrisis en de sinistere wereld van de orgaanhandel. Na zijn scheiding raakt Nik aan lager wal. In korte tijd lijkt hij alles te verliezen; zijn vrouw, zijn huis en zijn bedrijf. Ook verbreekt zijn zoon alle contact. In een balorige impuls gaat hij in op een e-mailscam en komt in contact met een Chinese zakenman. Hopend op een nieuwe start reist Nik af naar China, waar hij terechtkomt in een duister spel van misleiding en persoonlijke afrekeningen. Hiermee begint een avontuur waarbij hij hulp krijgt uit onverwachte hoek. Koen Gubbels’ filmische stijl maakt ‘Niks’ onneerlegbaar. De zinderende spanning wordt afgewisseld met humor en momenten van verstilling. ‘Niks’ is het adembenemende verhaal over een man die alles kwijtraakt maar daardoor zichzelf terugvindt.

We hebben maandelijks een leesclub op Thrillerlezers.  Dit keer is Niks het gekozen boek .

Wil jij meedoen? Lees dan even de voorwaarden:


  • Je hebt de tijd om het boek binnen drie weken te lezen.
  • Je komt in een aparte groep op Facebook voor de looptijd van de leesclub.
  • Je vult de blokken in de Facebookgroep in en je maakt, zodra je het boek uit hebt, een recensie (daar kun je tips voor krijgen, geen probleem!). Na het afronden van de leesclub deel je je recensie op andere plekken als Bol.com/Bruna/Hebban etc. met vermelding dat je het boek las bij ons in de leesclub. Ook meld je de ontvangst van het boek op social media met #thrillerlezers


Kan jij voldoen aan de voorwaarden? Dan ben je van harte welkom bij de leesclub! Stuur een mail naar Thrillerlezersblog@gmail.com. Geef aan of je een digitaal of papieren exemplaar wil. 

zondag 29 januari 2017

Leesweek van Ink

De eerste dag van de nieuwe leesweek startte met het grootste deel van mijn clubje Thrillerlezers team.
We zien elkaar niet zo heel vaak  in het echt met zoveel. Dus als het dan lukt weer is het eigenlijk standaard een hoop gekwebbel en gelach. Ja het gaat over boeken, maar toch vooral ook over veel anders als taarten bakken, meisjes met hoge piepstemmetjes enzo. We vieren tussen eten en praten ook nog de verjaardag van Yfke. Natuurlijk gaat iedereen met boeken naar huis. Onze Danielle helaas zonder Niks.

De zondag heb ik nog veel zitten lachen denkend aan de dag er voor. Ik had een lazy sunday waar niet veel hoefde, behalve snelsnelsnel wat huishoudelijk gedoe. Wat bijkletsen wat de afgelopen week ons bracht op elkaars werk. Ik heb tegenwoordig ook wel weer genoeg verhalen over de vriendelijkheid van klanten/cliënten.  Al valt het uitgescholden worden door een 80 jarige vrouw op mijn werk dan wel weer ietwat in het niet bij een vondst van kogels uit de Tweede Wereldoorlog. Die onder een aansteker worden gehouden op een school. Deze ronde won ik niet met het mooiste verhaal.


In de vorige leesweek was ik in Witte raaf bezig. Meer een psychologisch spannende roman dan de ouderwetse thriller. Ik vond hem mooi. Mooie inkijkjes in de hoofden van mensen, maar niet een al te verrassend plot door het boek heen.
Daarna eens een jeugdthriller: Moordspel van Cis Meijer. Met leerlingen die wraak nemen op een docent vat ik het wel heel kort samen. Ik ben niet zo van de jeugd thrillers. Ja, komt door je leeftijd kan je dan hard roepen. Maar dan zou ik bijvoorbeeld van fantasy niet houden omdat ik geen fantasie heb? Ik moet er eens over nadenken waarom ik zelden echt blij wordt van young adult. Gelukkig hebben we aardig clubje waar bijna voor iedere categorie wel iemand in zit.  Zo leest iemand altijd met alle liefde selfpubs (omdat de oude garde na veel minkukels er niet meer aan wil beginnen), een andere de Suzanne Vermeers  (omdat van de oude garde..) of vieze horror (omdat....). Zo hebben we ook een young adult lezer.  Let wel: Cis Meijer zet goede young adult boeken neer, maar het is mijn categorie gewoon niet. Op onze site staat een mooie recensie van het boek. 

Volgende leesweek verwacht ik bezig te zijn in Vintage van Patty Stenger, maar daar vertel ik dan volgende week over. Verder blijft het toch gewoon iets van welk boek het hardst naar mij gaat roepen. Momenteel roept er nog weinig.
Deze week geniet ik van de speciale week op het werk. Op maandag sap, dinsdag worstenbroodje, woensdag warme chocomelk met slagroom enzovoort. We worden zomaar in de watten gelegd. Leuk! En ik denk nog steeds na over welk boek ik nu toch wil voor mijn Bol bon.

Voor nu kullekes: houdoe!

maandag 23 januari 2017

Danielle leest..

Het nachtleven is begonnen...

Een toernooi waar ik elk jaar naar uitkijk is de Australian Open. Vanaf 01:00 ’s nachts heerlijk genieten van de serene rust die de bal op mijn beeldscherm uitstraalt. De spanning, kracht en het doorzettingsvermogen dat  de tennissers vol passie en geloof uitoefenen in de hoop dat elke bal gehaald kan worden,  daar kan ik echt van genieten, twee weken lang. En voordat het  tennissen  start geniet ik even van een andere balsport, genaamd snooker. Ook hier heerst er rust in en rondom het moment van spelen.

De vraag is dan kom ik  wel aan lezen toe, het eerlijkste antwoord is, moeilijk. Ondertussen zijn in de leesclub van Nirwana al de eerste die het boek uit hebben, maar we laten nog even de spanning groeien wat de uiteindelijke bevindingen zijn.
Vorige week was ik gestart in Diabolik, nu inmiddels uit. Een boek waarbij je een sterke maag moet hebben, want in elk verhaal ( het zijn nl 12 losse verhalen) druipt het bloed zowat uit je boek. Luguber, meedogenloos, hard en op sommige momenten misschien net even over de top. Dan is het volgende boekje ‘stress reset’ even een mooie voor tussendoor. Niet dat ik stress heb, maar was gewoon nieuwsgierig naar de inhoud.

En nu.? ... na afgelopen zaterdag een heerlijk uitje te hebben gehad met onze Thrillerlezers club, weer met een hele doos vol boeken  naar huis gekeerd. Op de vraag : ‘had je NIKS meer dan? , kan ik duidelijk zijn. Nee, ik had ‘NIKS’ nog niet, maar wel een stel andere vette boeken. Waar ik weer erg benieuwd naar ben, wat ik ervan ga vinden. Nu eerst Ragdoll een boek dat 21 feb pas uitkomt en waar al vele van roepen dat een knaller is. Ik laat me verrassen.

Game...Set...Match 🎾

maandag 9 januari 2017

Herstarten met lezen


Kerst en Oudjaar weer allemaal overleefd?? Tenminste van de lezers hier..
Ik had een heerlijke kerst met als grootste voordeel geen zeurende mensen op mijn werk bij de klantenservice. Man man, wat is het een hondenbaan. Mensen met de grootste schulden doen het meest eisend en als je aangeeft iets niet te kunnen uitvoeren, gaan ze te keer.  Ja..ja ze hebben het al zwaar etc etc, maar ga lekker een ander uitschelden.
De dagen na kerst tot en met 31 januari tot 13.00 waren extreem druk  op mijn werk. Mensen hadden wachttijden tot 45 minuten, dus stel je het humeur van veel mensne voor als ze eindelijk mij hoorden...

Met de kerst heb ik heerlijk kunnen lezen. Helaas leven mijn beide ouders niet meer en heb ik geen broers of zussen, dus weinig verplichtingen. Lekker met een portje, kaasjes, kaarsjes en een mooi boek. Fijner kan ik het bijna niet hebben. Al mis ik wel degelijk de grote hondenkop die de afgelopen jaren altijd lekker tegen mij aanlag als ik in mijn leeshoekkie zat. "Heb je het nog steeds geen plekje kunnen geven?", vroeg iemand mij onlangs. Wat is een plekje kunnen geven eigenlijk?

Dat je weet dat hij dood is en nooit meer terugkomt? Dat je hem niet meer mist? Niet meer verdrietig wordt? Rare term eigenlijk.
Ik mis hem nog steeds verschrikkelijk. Nee, ik kom niet meer elke dag thuis en verbaasd dat er geen kwispelende kont bij de deur staat. Dat stuk is gesleten. Toch maak ik nog steeds van die hersentikjes; dat je iets lekkers hoger weg wil zetten,want dat het dan anders gejat werd en je de verpakking terug kon vinden in zijn mand. Die kop als je thuis kwam en hij wat gejat had en dan naast zijn mand ging zitten met zijn kop omlaag.


Of als ik een tukkie op de bank wilde gaan doen. Het moment dat ik een bepaald dekentje pakte (die Miriam gehaakt had) dan spurtte hij op de bank en ging volop mij liggen.
Gelukkig heb ik altijd de tik om overal en altijd fotootjes te maken. Ik heb honderden foto's en tientallen hele mooie. Maar wat had ik hem graag zelf nog lekker naast me hebben liggen....
Ik hoop dit jaar een ander beestje uit het asiel te gaan zoeken die ik bij mij vind passen. Murphy is onvervangbaar, maar ik mis het wandelen, de kletspraatjes met andere hondenmensen en het thuiskomen en zo'n beestje heel blij is. Asiels zitten vol en er is vast weer eentje die een gouden mandje hier kan gaan krijgen. Voor nu voelt het als een soort verraad, maar de zoektocht gaat ergens in het jaar komen.
In de kerstvakantie togen wij tweede kerstdag al vroeg naar Scheveningen, want we hadden kaartjes front row voor de Lion King.
Nou, ik kan niet anders zeggen dan dat het helemaal geweldig was. Wat een indrukwekkend spektakel waar je ogen te kort komt. En wat gaaf op de eerste rij precies kunnen kijken hoe alles achter de dierenmaskers werkt. Ik ga echt nog een keer.

In het nieuwe jaar is het wel spannend op het  werk. Er gaan elke week een groep mensen uit, omdat de grootste drukte klaar is. En vooral de nieuwelingen vertrekken. Ik zit met mijn grote kont nog tussen de deur geklemd.
Maar he..gaat het ook nog eens over boeken? Ik ben in boek drie bezig. Maar eerlijk is eerlijk: boek 1 van dit jaar heb ik na 100 blz snel in een envelop geduwd en naar een teamlid gestuurd. Ik moest me naar blz 100 worstelen en ergerde mij kapot aan het verhaal. Als ik een thriller lees wil ik een thriller en niet een quasi geil geschreven verhaal met een beetje spanning. Ik ben klaar met de boeken die meeliften op een bepaalde hype voor huisvrouwen die wat spanning zoeken. Het waren al nooit mijn favoriete boeken. 
Op naar boek twee en dat was Troebel water van Belinda Aebi. Een puike misdaadroman. Ook geen thriller, maar een boek gebaseerd op onderzoek van de politie met mooie sfeerbeelden en kenmerkende hoofdpersonen. Ik sloeg het boek met een glimlach dicht.

Nu ben ik bezig in Niks van Koen Gubbels. De eerste hoofdstukken zijn als een geweersalvo geschreven en ik lach me rot.Tussendoor lees ik een manuscript. En bedenk ik wat nieuwe ideetjes voor onze site. Deze maand hebben we een aantal nieuwe columnisten en startte ons vervolgverhaal Bloed op zand. Elk half jaar ben ik opnieuw weer trots. Elke keer komt er dan wat nieuws zodat het verbeterd is. Trouwens mocht je een leuke tip hebben, roep maar he.


Tot volgende week!

Ink

In de brievenbus: Niks - Koen Gubbels

Wat vinden jullie van deze kaft? Mooi of juist niet?
Pakken jullie hem op als je hem ziet liggen?