Posts tonen met het label leesclub thrillerlezers. Alle posts tonen
Posts tonen met het label leesclub thrillerlezers. Alle posts tonen

woensdag 8 februari 2017

Meedoen aan Niks?

Niks’ van Koen Gubbels is een verontrustende thriller over een man in een midlifecrisis en de sinistere wereld van de orgaanhandel. Na zijn scheiding raakt Nik aan lager wal. In korte tijd lijkt hij alles te verliezen; zijn vrouw, zijn huis en zijn bedrijf. Ook verbreekt zijn zoon alle contact. In een balorige impuls gaat hij in op een e-mailscam en komt in contact met een Chinese zakenman. Hopend op een nieuwe start reist Nik af naar China, waar hij terechtkomt in een duister spel van misleiding en persoonlijke afrekeningen. Hiermee begint een avontuur waarbij hij hulp krijgt uit onverwachte hoek. Koen Gubbels’ filmische stijl maakt ‘Niks’ onneerlegbaar. De zinderende spanning wordt afgewisseld met humor en momenten van verstilling. ‘Niks’ is het adembenemende verhaal over een man die alles kwijtraakt maar daardoor zichzelf terugvindt.

We hebben maandelijks een leesclub op Thrillerlezers.  Dit keer is Niks het gekozen boek .

Wil jij meedoen? Lees dan even de voorwaarden:


  • Je hebt de tijd om het boek binnen drie weken te lezen.
  • Je komt in een aparte groep op Facebook voor de looptijd van de leesclub.
  • Je vult de blokken in de Facebookgroep in en je maakt, zodra je het boek uit hebt, een recensie (daar kun je tips voor krijgen, geen probleem!). Na het afronden van de leesclub deel je je recensie op andere plekken als Bol.com/Bruna/Hebban etc. met vermelding dat je het boek las bij ons in de leesclub. Ook meld je de ontvangst van het boek op social media met #thrillerlezers


Kan jij voldoen aan de voorwaarden? Dan ben je van harte welkom bij de leesclub! Stuur een mail naar Thrillerlezersblog@gmail.com. Geef aan of je een digitaal of papieren exemplaar wil. 

woensdag 1 februari 2017

Leesclub Het amazoneconflict: de eindconclusie!

Een leesclub met in de hoofdrol Het Amazoneconflict van Ad van de Lisdonk. Het slotstuk in de trilogie rond Laura Sieberg en haar strijd tegen de Amazones. Deelnemers voor deze leesclub waren snel gevonden: Daniëlle Henssen, Amanda de Leeuw van Weenen, Brenda van Liere, Ans Stier, Antoinette van Steeg, Ine van Erp, Ink Kroon en Annemarie van Weelie. (Bianca Maartense deed in eerste instantie ook mee, maar kreeg vanuit Thrillerlezers het verzoek om de gehele trilogie te lezen en recenseren; om die reden stopte haar deelname aan deze leesclub). 

Uitgeverij De Crime Compagnie zorgde voor de leesexemplaren, waarvoor onze hartelijke dank!! Ad van de Lisdonk werd aan de Facebook-groep toegevoegd: ‘Schroom niet te zeggen of te vragen wat je wilt. Ik ben erg benieuwd naar jullie mening. Alvast dank dat jullie de moeite willen nemen om mijn verhaal te lezen.’ en daarmee werd het startschot gegeven.

De cover en de achterflap is het eerste wat je opvalt zodra je een boek in handen hebt, wat waren de reacties van de deelnemers?


Ink: Ik vind de cover mooi. Een nachtelijke steeg/straat, mooi verlicht met een sexy vrouwelijke vrouw met pistool. Ze staat wat op de wijze van een cowboy in een western. Wie wacht ze op?

Annemarie: Prachtige cover, mooi in perspectief, donker-licht, het wekt spanning op, vrouw met pistool is een mooie combi. Ze ziet er moedig uit... wie is ze? Wat wil ze? De cover maakt me nieuwsgierig!

Ine: Een mooie cover. Een vrouw in nette kleding, op hakken, staat met een pistool in haar hand op 'iemand' te wachten. Door de setting: nacht, steegje, spaarzame verlichting, verlichte kerk op de achtergrond: spannend!

Niet alleen naar aanleiding van de cover volgden er de nodige reacties, ook tijdens het lezen was het een drukke bedoening in de Facebook-groep:

Annemarie: Ben op pagina 30 en heb het gevoel dat ik op een denderende trein ben gesprongen. Word heen en weer geslingerd door de vaart van het verhaal en de wens om in wat meer rust de personages te leren kennen en de verhaallijn te begrijpen. Zelden een boek gelezen dat per direct zó op gang is!

Daniëlle: Wat een actie, wat een vaart. En ondertussen raak je zelf buiten adem omdat je mee probeert te rennen.

Ink: Tjiesus...even af en toe een pauze is soms nodig..

Ine: Het boek leest supersnel. Korte hoofdstukken, veel actie. Het gaat maar door. Het is spannend dus ga je als lezer ook door. Ik heb de voorgaande delen niet gelezen, maar ervaar dat nog niet als een gemis. (Ik ben op pagina 115)

Amanda: Zo, eindelijk tijd om mij te focussen op het boek! Vanmiddag een heel stuk gelezen en ik moet zeggen dat het een intrigerend verhaal is. Ik heb wel het idee dat ik wat voorgeschiedenis mis doordat ik voorgaande delen niet heb gelezen, maar dit is tot nu toe nog niet heel erg storend. Wat ik erg fijn vind zijn de korte hoofdstukken en de vlotte schrijfstijl. Hierdoor leest het snel. Je denkt iedere keer, ach nog 1 hoofdstukje!

Ad las en discussieerde mee in de groep, maar kreeg ook een aantal vragen voor zijn kiezen:

Welke doelgroep lezers had je tijdens het schrijven in gedachten? (Ink)
Oei! Dat is een instinkertje. Hmmm. Mensen die van een spannend verhaal houden? Meer specifiek: mensen zoals ik. Ik mis het 'avontuurgevoel' dat ik vroeger vaak had bij het lezen van een spannend boek. Ik wilde dat gevoel weer oproepen.

Doe je best aardig. Ik vind het een heerlijk actieboek. Maar het is meer dan dat alleen (Ink)
Klopt. Het verhaal is gelaagd, maar de meeste lezers beleven voornamelijk plezier aan het spannende verhaaltje. Op dat niveau moest het voor mij voldoen aan het avontuurgevoel. Als je het over de filosofie achter het verhaal wilt hebben, stel ik voor dat je een avond organiseert (met wijn) waarin we het op ons gemak kunnen hebben over "het mysterie de vrouw" hahaha

Toch ben ik heel benieuwd naar de filosofie achter je verhaal. Heb je een persoonlijke boodschap die je mee wilt geven? Mag je ook iets over zeggen als we het boek allemaal gelezen hebben... misschien ben jij wel benieuwd wat wij 'oppakken' als filosofie/visie achter her verhaal? (Annemarie)
Dat laatste ben ik heel zeker benieuwd naar! En een persoonlijke boodschap is er niet hoor. Er zit alleen meer in dan alleen het spannende verhaal. 

Na de laatste zin voel ik toch zo waar nog een deel 4 aankomen... zit dat ook nog in jouw hoofd? (Daniëlle)
Hahahaha. Eigenlijk niet, maar dat had ik na boek 1 ook al. Ik ben echter wel erg gesteld geraakt op Laura en haar vrienden. Dus wie weet…

Voor mij was het het eerste deel uit je trilogie die ik gelezen heb. Ik had tot zeker de helft van het boek regelmatig het idee dat ik de draad kwijt was wat betreft de personages. Het zijn er zoveel en ik wist op den duur niet meer wie nou bij wie hoorde. Komen al deze personages in de eerste 2 delen al voor? Was het beter geweest om toch eerst deel 1 en 2 gelezen te hebben? Hoe is het voor jou om vanuit een vrouwelijk personage te schrijven? Zit hier een deel van je eigen vrouwelijke kant in verstopt? Met welk personage kun je jezelf het meeste identificeren? Waarom moest Tom dood? (Amanda)
Haha. Jeetje Amanda, dat zijn veel vragen... Maar bij vragen horen antwoorden:
- Ja, op Cary Jensen na komen ze allemaal voor in de eerste twee delen.
- Ja, ik denk dat het beter is ze alledrie te lezen. Meer ruimte om de personen te leren kennen en te begrijpen waarom Laura doet wat ze doet. Ook de opbouw van tempo (van rustig naar snel) zul je dan beter begrijpen en waarderen.
- Om het vrouwenperspectief beter te begrijpen heb ik twee jaar voorstudie verricht en onder meer elk boek gelezen dat er door vrouwen is geschreven over vrouwen. Maar leuk was het wel.
- Mijn vrouwelijke kant?!?!?! Geen idee waar je het over hebt?
- Alle mannen zijn een aspect van mij, maar ik lijk het meeste op Dee krijg ik te horen van de mensen die zeggen dat ze het weten kunnen...
- Om de dood van Tom te begrijpen, moet je echt deel 1 hebben gelezen. Iets meer er over zeggen/verklappen kan ik dus niet...

Vraag me wel af Ad of de aanslagen die her en der gepleegd worden deels gebaseerd zijn op de realiteit, je zou er bang van kunnen worden? Het is soms toch eng te lezen wat er allemaal in een schrijver zijn hoofd omgaat… (Bianca)
Ik ben bang dat vrijwel alles in de Amazoneboeken is gebaseerd op realiteit. Ook de aanslagen en bedreigingen. De realiteit is dus nog een stuk enger dan wat er door het hoofd van deze schrijver spookt hahaha.

Hoi Ad, ik heb je 2 voorgaande boeken gelezen. Hoe ben je aan de keuze gekomen om vrouwen de hoofdrol te geven? Vanuit de titel begrijp ik hem. Maar ik merkte tijdens het lezen dat deze vraag naar boven borrelde. Super hoe deel 3 weer begint! (Antoinette)
Allereerst dank dat je hebt volgehouden?! Het korte antwoord op je vraag luidt: als je dan toch een thriller gaat schrijven, waarom dan niet meteen over het grootste mysterie op aarde? Vrouwen dus! Hahaha. Maar alle gekheid op een stokje, de Amazoneboeken (vooral de eerste) bevatten meer dan alleen het spannende verhaal. De onderliggende (in metaforen) verpakte laag is het vrouwenleven. Ik had dus geen andere keus dan vrouwen de hoofdrol te geven. ...En waarom ik het mezelf zo moeilijk heb gemaakt? Pffff... ik zou het echt niet weten. Zo kwam het verhaal er gewoon uit.

En toen was het boek uit….:

Annemarie: Ik heb 'm al een paar dagen uit maar moest echt ff bijkomen. Ik wilde graag weten hoe het zat en vond het einde verrassend. Ik had het niet zien aankomen!

Daniëlle: Het boek is uit...zit nog even te bedenken wat ik nu eigenlijk van het einde vind. Het boek had door zijn korte hoofdstukjes en makkelijke schrijfstijl genoeg vaart om door te blijven lezen. Het verhaal had weinig rust momentjes, het denderde maar door. De steekjes humor zijn top verweven in een spannend avontuur tussen vrouwen onder elkaar. Oh ja en de mannen doen ook aardig mee...zou toch leuk zijn als er een deel 4 komt.

Antoinette: Hier het boek ook uit. Wat een heerlijk begin! Ik kon de verhaallijn gelijk weer oppakken. Het boek leest heerlijk weg, maar is ook zo geschreven dat je hem zo verder kan oppakken en verder kan lezen. Toch vond ik dit niet zijn sterkste boek in deze trilogie. Ik had een andere plot verwacht. Toch maar een vierde deel?!

Brenda: Nadat ik de laatste blz had gelezen dacht ik alleen maar "en nu??" Hoe zou dit verder gaan?
Het verhaal heeft zeker indruk gemaakt. Korte, snelle hoofdstukken. Voldoende spanning en sensatie door het boek heen. Zelf ben ik niet zo van een open einde. Ik kan het verhaal best lastig afsluiten en blijf er over malen. Liever toch maar alles voorgekauwd krijgen zodat het verhaal voor mij echt klaar is.
Ik kan nog steeds niet aan een ander boek beginnen, omdat ik nog steeds met Laura etc bezig ben. (voor Ad is dit natuurlijk een compliment!)

We vroegen Ad van de Lisdonk natuurlijk ook hoe hij het vond dat zijn Amazoneconflict zo onder de loep genomen werd:

Lieve Thrillerlezers! Het was een spannende en leuke ervaring om Het Amazoneconflict door een negen (!) lezers grote leesclub van Thrillerlezers beoordeeld te zien worden. Bij Thrillerlezers! nemen ze recensies serieus, terwijl er tegelijkertijd voldoende ruimte is voor leuke berichten en discussies. Uiteindelijk was er gelukkig maar één lezeres die De Amazones niet meer waard vond dan een schamele drie sterren. De rest zat daar in beoordeling boven. Dat geeft de arme, onzekere auteur toch weer een beetje moed, nietwaar? De discussies waren leuk en ik ben onder de indruk van de hoeveelheid werk die jullie erin hebben gestopt – compleet met quotes uit het boek – dus chapeau! De onderverdeling in blokken waarbinnen diverse aspecten van het boek konden worden besproken was ook een goed idee. Ik kan alleen maar hopen dat jullie het vierde boek ook weer zo grondig onder handen willen nemen. Hartelijke groet, Ad



Dit was een hele actieve, enthousiaste leesclub! Dank jullie wel dames voor jullie bijdragen en inzet! Ad, bedankt voor jouw input, geduld en enthousiasme in de Facebook-groep, dat maakt zo’n leesclub extra leuk! En een prachtige score als kers op de taart:





maandag 19 december 2016

Leesclub Machtsstrijd van Wouter Helders


Wederom een debuut dat onder de loep genomen werd in de Thrillerlezers leesclub! Ditmaal viel deze eer aan Machtsstrijd van Wouter Helders. Op 23 oktober 2016 won hij de Hebban Debuutprijs en aan onze leesclubdeelnemers de vraag: is die prijs terecht of niet?
Een oproep voor deze leesclub was zo geplaatst en de mailbox liep vol met enthousiaste aanmeldingen. Dit waren de deelnemers: Bianca Maartense, Mats Vermeulen, Ine van Erp, Liesbeth Rörik, Peter Donkervoort, Danny von Hout, Carola Kragten, Antoinette van Steeg. Aan Daniëlle Henssen de schone taak een en ander in goede banen te leiden.
Wouter Helders werd aan de Facebook-groep toegevoegd. Uitgeverij Karakter zorgde voor de boeken, waarvoor onze hartelijke dank!
Na ontvangst van de boeken valt als eerste de cover op. Wat vonden de deelnemers hiervan? Enkele reacties:
Carola: De kleuren die voor de coverfoto gebruikt zijn spreken mij erg aan. Ik zou dit boek in de boekenwinkel alleen daardoor al oppakken. De vertwijfeling, die spreekt uit de houding van de rennende man, maken mij nieuwsgierig. Wat gebeurt hier???? Ik zou dit boek in de winkel zeker omdraaien en de achterflap lezen. In mijn achterhoofd zou ik misschien, op basis van het uiterlijk, wel een beetje bang zijn dat het een Ludlum-achtig boek kan zijn. Zo'n boek met zoveel personages dat ik niet kan onthouden wie wie is. We gaan t meemaken…
Liesbeth: De kleuren van deze cover vind ik erg mooi. Rent de man weg of ergens naar toe? Ik zou het boek zeker oppakken in de winkel om de achterkant te lezen. De tekst op de achterkant vind ik wel lang, die had wat mij betreft wat beknopter gekund.
Peter: De cover nodigt zeker uit tot het oppakken in de winkel. Ik word erg nieuwsgierig waar de man naartoe rent en waarom hij de machtsstrijd aan wil gaan. Ik had nog niet van deze schrijver gehoord dus ben zeer benieuwd.
Mats: Ik vind de cover van het boek echt heel erg mooi! De combinatie van kleuren past goed bij elkaar en de stad op de achtergrond en de woestijn geven het wat mysterieus. De rennende man doet mij verwachten dat hij op de vlucht is voor iets of iemand, aan de titel af te leiden aan een machtsspel met een crimineel persoon of een machtig man. De stad waar hij heen loopt zal misschien dienst gaan doen als onderduikadres of iets dergelijks? De cover in combinatie met de verwachtingen die ik krijg zullen mij er zeker toe doen aanzetten het boek op te pakken in de winkel! Ik had eerst nog nooit van het boek en de schrijver gehoord totdat hij pas geleden de thriller debuut prijs won en ik een interview hierover las!


De cover stemde de deelnemers enthousiast. Bleef het enthousiasme ook tijdens het lezen?
Antoinette: Ik vind het prettig lezen. De korte hoofdstukken en het verspringen van de plaats/land maakt dat de spanning en nieuwsgierigheid aanwezig blijft.
Bianca: Boek leest prettig. Wordt een meer boek voor mannen genoemd maar die mening deel ik als vrouwelijke lezer tot nu toe in ieder geval niet. Ben benieuwd hoe het Chris en Victoria verder zal vergaan.
Mats: Wouter heeft een ontzettend makkelijke, vlotte schrijfstijl waardoor je door het boek heen vliegt. Ik vind het tot dusver niet superspannend nog, maar wil wel ontzettend graag weten hoe het verder gaat en wat er allemaal nog staat te gebeuren met de plannetjes en zoektochten en daarom nodigt het boek ook zeker uit om verder te lezen.
Carola: Had ik eerst zin om elke minuut verder te lezen.. krijg ik nu steeds meer moeite om het boek uit te lezen. Ik blijf halverwege een beetje hangen. Het verhaal boeit me nu even minder, maar ik zet door en hoop dat dit voortkabbelen een doel heeft en spannend word.
Daniëlle: Inmiddels 1/3 deel van het boek gelezen. Korte hoofdstukken die lekker weg lezen. Ben niet zo bezig met de tijdsaanduidingen boven elk hoofdstuk. Vind ik niet echt relevant. Je voelt de wraak acties opborrelen alleen is het nog niet duidelijk of iedereen wel te vertrouwen is, in de hoedanigheid zoals ze zich voor doen. Personages hebben me nog niet echt geraakt. Mis wel nog even de echte spanning, maar die gaat vast nog wel komen.


De deelnemers hadden tijdens het lezen ook vragen voor auteur Wouter Helders. Wat wilden ze zoal weten?
Is er een reden dat je wanneer gebeurtenissen op dezelfde dag afspelen, je dit over meerdere hoofdstukken verdeeld hebt? (Peter)Goede vraag! Die keuze heb ik gemaakt op de spanning op te bouwen.
De locaties/landen waar je naar refereert in je boek zijn deze jou allemaal bekend vanuit je functie of selectief gekozen? (Antoinette)Op veel locaties ben ik geweest, andere zijn erbij verzonnen of iets wat aangepast om beter in het verhaal te passen. Ik heb bijvoorbeeld 4 maanden in Oeganda gezeten, een buurland van Congo wat er veel op lijkt, maar ben nooit zelf in Congo geweest.
Mocht je zelf kiezen hoe de cover van het boek eruit zou komen te zien? En zo ja, heb je zelf de kleurstelling gekozen? Vind de kleuren nl erg mooi. (Liesbeth)Die eer moet ik vooral toekennen aan de uitgever en de ontwerpers daar ;-)
Waarom heb je ervoor gekozen om een bergzebra zo in detail te omschrijven…(Daniëlle)Hoopte dat je het zo nog erger zou vinden als ze worden afgeschoten.
De beschrijvingen over de mijnen in Afrika en het hele proces over de winning van ertsen en coltan zowel op zee als op land vind ik erg specifiek en beeldend beschreven. Een onderwerp waarvan ik dacht dat het mij nooit zou kunnen boeien fascineerde mij ineens ontzettend en ben me er direct verder in gaan verdiepen. Heb je ervaringen met het winnen van mineralen/ertsen of iets dergelijks (ben je hierin werkzaam geweest) of heb je in de praktijk gezien hoe dit eraan toe gaat? (Mats)Hoi Mats, ik ben niet in de sector gewerkt maar er veel over gelezen. Ook heb ik in Oeganda (tijdens een stage van 4 maanden) e.a. Van dichtbij gezien. Dit en beetje fantasie en voila!
Ook las ik dat je bezig bent met het schrijven van je 2de thriller. Gaat dit een vervolg op machtsstrijd worden of wordt dit een compleet nieuw verhaal? (Mats)Verraad (werktitel) gaat verder waar Machtsstrijd ophoudt. Veel oude bekenden dus, maar ook compleet nieuwe karakters en een heel nieuw verhaal (dat ook zonder Machtsstrijd gelezen te hebben moet aangrijpen).
Zijn de namen van de schepen verzonnen of heb je ze als echt schip ergens in de haven zien liggen? (Daniëlle)Scheepsnamen zijn verzonnen: Vooral Jaws leek me wel toepasselijk ;-)
Wouter had zelf ook nog een vraag voor de lezers:
Beste lezers! Dank voor jullie vragen! Mochten jullie er nu, na het lezen nog een paar hebben: schroom niet! In de tussentijd heb ik nog wel een vraag voor jullie. een paar van jullie gaven aan dat machtsstrijd spannend was, maar toch niet echt een thriller…waar zit dat verschil ’m in?
Bianca: Hoi Wouter, dan moeten we de definitie van een thriller boven water zien te krijgen. Maar zowel spannend als thriller zijn subjectieve woorden. Zeer persoonlijk of je het wel/geen thriller vind. Ik vond m in ieder geval spannend. Voor een thriller zouden er wat meer angstige spannende momenten in moeten zitten. De spanning over heerst niet, denk dat dat meespeelt.
Liesbeth: Soms sinds de spanning niet in de actie. Ik vond het bijvoorbeeld spannend om niet te weten wie nu echt goed en slecht was.
Daniëlle: Ben van mening dat iedereen een andere interpretatie heeft of iets spannend is of niet. En daarbij ligt de lat bij mij vrij hoog voordat ik iets spannend vind. Laat staan dat het dan ook nog een thriller effect heeft. Het voornaamste is dat het in het totaal beeld van het verhaal past, en dat er een opbouwende spanning voelbaar wordt zodat je ook niet meer kan stoppen met lezen. En ik weet je hebt er geen snars aan wat ik hier nu neergezet heb :-)
Carola: Wouter, ik vond je boek heerlijk lezen. Je hebt een hele prettige schrijfstijl. Ik werd ook getriggerd om door te lezen om er achter te komen welke interessante wendingen je verhaal nam. Maar ik kan niet zeggen dat ik op het puntje van m'n stoel heb gezeten. Dat ik echt even niet verder durfde te lezen. Of het één dan wel een thriller is en het andere niet kan ik niet beoordelen.
Peter: Ik ben niet zo van de hokjes. Dus of het nu wel of niet een thriller is? Ik vond het een spannend boek en spannend genoeg om door te lezen. Spanning zat er dus zeker in.
Mats: Vind dit een lastige vraag en denk ook dat het per persoon verschillend is. Voor mij zit het hem in die huiveringwekkende momenten of gebeurtenissen waarvan je echt angstig wordt die de spanning zo groot maken dat het echt een thriller wordt en hier lag de spanning meer in de zoektocht naar wat er met z'n ouders gebeurd is, de machtsstrijd tussen Chris en Cecil en het puzzelen wat er gebeurt is en gaat gebeuren. Maar zoals eerder gezegd is dit volgens mij iets erg persoonlijks!
Antoinette: Een thriller is voor iedereen toch verschillend merk ik. Dit heeft ook te maken met schrijfstijl. Ik heb begrepen dat een uitgeverij bepaald welke genre het boek uiteindelijk als naam mag dragen. Ik heb veel gelezen waarin meer actie en spanning zit. Dat zie ik meer als thriller. Maar de genre maakt mij minder uit. De inhoud moet mij direct pakken dan heb ik een goede auteur te pakken.
De deelnemers hadden het boek relatief snel uit. Met welk gevoel sloegen zij het boek dicht?
Mats: Ik vond het echt een heerlijk boek! De strijd, afgunsten, bedrog, zoektocht maakte het een verhaal dat ik verder wilde blijven lezen. Het was niet superspannend, maar die spanning heb ik ook niet echt gemist. De plot had ik absoluut niet aan zien komen en geeft het een extra pluspunt. Ben al benieuwd naar het vervolg!
Carola: En uit … ik vond het een fijn lezend boek. Met een verrassende wending aan het eind. Van mij persoonlijk had het wel wat spannender gemogen.
Ine: Uit! Heerlijk boek. Spannend maar niet thrilling..heel onverwacht einde.

Je kunt als schrijver wel een prijs winnen voor je boek, maar is dat een garantie dat je boek bijvoorbeeld in een leesclub in de smaak gaat vallen? We vroegen Wouter Helders hoe hij de leesclub ervaren heeft:
Ik vond het geweldig mooi om te zien hoe veel tijd en aandacht mensen hebben gestoken in het lezen en becommentariëren van Machtsstrijd. De meesten van jullie hebben, als ik jullie recensies lees, erg genoten van het boek volgens mij en dat is voor mij het belangrijkst. Het leukst van ‘meedoen’ aan deze de groep vond ik de interactie. Sommige lezers hadden verrassende vragen en ik vond het mooi om te zien wat mensen bezighoudt en met welke vragen ze op de proppen kwamen.
Al met al kunnen we stellen dat dit een zeer geslaagde leesclub was. Machtsstrijd van Wouter Helders werd door de deelnemers bekroond met gemiddeld 4 sterren!
Deelnemers bedankt voor jullie enthousiasme en inzet; Uitgeverij Karakter bedankt voor de verstrekte boeken en Wouter, heel erg bedankt voor Machtsstrijd en succes met boek 2!!!

zaterdag 17 september 2016

Leesclub Ibiza: de eindconclusie!

Zomervakantie, dus tijd voor een zomerse editie van de leesclub: Ibiza van Kiki van Dijk. De deelnemers waren Dirk de Wolf, Debbie van der Burgt, Jannie Kooijman, Chantal van Mierlo, Bianca Aukes, Yvonne Hoogendijk, Bianca Pots-Wolters, Brenda van Liere, Carola Kragten, Dieke de Laat-Slim onder (bege)leiding van Amanda de Leeuw van Weenen. 
Deze leesclub is iets anders dan voorgaande leesclubs. Kiki van Dijk is het pseudoniem van een Nederlandse schrijfster en om die reden is de schrijfster ook niet actief in de leesclub geweest (en zal er aan het eind van dit stuk ook geen bijdrage van de schrijfster volgen). Wel heeft zij de vragen van de lezers beantwoord!
Uitgeverij Xander verzorgde de recensie-exemplaren, waarvoor onze hartelijke dank!



De eerste reacties stroomden binnen zodra de boeken her en der op de (deels digitale) mat ploften. 


Chantal: Ik vind de cover mooi, de prachtige haardos van het model trekt meteen de aandacht en roept het lichte, luchtige gevoel van vakantie op. De titel staat er groot op en blijft goed hangen. Ik zou het boek zeker oppakken in de winkel, vooral als ik op zoek ben naar een luchtig zomerboek. Mijn verwachtingen zijn: een spannend verhaal, dat je ook even weg kunt leggen zonder de draad meteen kwijt te raken. Een makkelijk leesbare thriller met een portie romantiek, die me even meeneemt naar een vakantiebestemming terwijl ik in mijn luie stoel zit.


Bianca P.: Het boek heeft een frisse zomerse cover! De cover geeft je al helemaal een zomers vakantie gevoel. De cover in combinatie met het kleine stukje tekst zou voor mij zeker een reden zijn om de achterkant te gaan lezen! De schrijfster Kiki van Dijk is voor mij compleet nieuw. In gedachten plaats ik het boek tussen de boeken van Susanne Vermeer, Linda van Rijn en Esther Verhoef. Ik verwacht dan ook een boek in deze trant!
Erg benieuwd!


Dirk: De cover is tegelijk mooi en mysterieus. De rug van een jonge vrouw dromend? De verwijzing 'zomerthriller' zie ik niet zo graag, precies of je dit niet in de winter of ander seizoen kan/mag lezen. Ik zou het zeker oppakken in de winkel en kijk, zoals steeds, naar de eerste zin.


Tijdens het lezen (en ook erna) kwamen er vragen vanuit de leesclub. Wij hebben de vragen verzameld en naar 'Kiki' gestuurd. Dit waren haar antwoorden:


Waarom heb je op de cover gekozen voor een blonde vrouw? Carola
Het avond (tegen)licht maakt het haar eerder blond dan goud/rood. Maar ze is echt rossig, zoals Maggie.

Waarom schrijf je onder een pseudoniem? (Jannie) 
Aangezien ik als Kiki in een ander genre schrijf dan onder mijn eigen naam. Een pseudoniem geeft vrijheid om verschillende genres te proberen. 

Ben jezelf tijdens het schrijven op het eiland geweest? (Bianca P.)
Ja, in een jaar tijd heb ik Ibiza 5 keer bezocht en heb ik op verschillende plekken op het eiland gelogeerd. Daarnaast heb ik verschillende mensen gesproken die er jaren wonen. Zowel Ibizianen als Nederlanders. Sommige Nederlanders woonden er al 50 (!) jaar. 




De hoofdpersonen worden niet heel uitgebreid omschreven. Veel nog om je eigen invulling aan te geven (uiterlijk en karakter ). Dat maakt het boek niet te dik en kun je je eigen fantasie dan nog de loop laten, dus ik vind het wel prettig. Bewust voor gekozen om het aan de lezers zelf over te laten? (Debbie) 
De omschrijving van de karakters zit bewust verwerkt door het hele boek heen, zodat je als lezers steeds meer ontdekt wie ze werkelijk zijn. Uiterlijke beschrijvingen zijn inderdaad beperkt omdat ik hoop dat je als lezers wel 'weet' hoe ze zijn. Ze gaan hopelijk steeds meer voor je leven en dan kan je ze zelf  invullen. 

Ik heb het boek uit en wil vragen: komt er een vervolg? Ik zou graag willen weten hoe het verder gaat met Maggie, Sam, Jelle, Jop en Frank. (Yvonne  & Jannie) 
Volgende zomer (2017) komt er weer een boek van Kiki op Ibiza. Wie er allemaal in voor komen, blijft nog even een verrassing. Maar ik ben al aan het schrijven en het wordt denk ik nog spannender. Eind april in de winkels. 

Als je het boek nog gaat lezen, dan moet je de volgende vraag en het antwoord daarop even overslaan!!! De volgende vraag/antwoord geeft wellicht iets teveel informatie. 

Waar is de yoga retreat ineens gebleven? In het begin ging het nog over yoga en later in het boek is het helemaal niet meer ter sprake gekomen? (Amanda )
Floor zou samen met Maggie yoga gaan volgen, elke dag. Dat had Sam met Floor geregeld. Maar zoals in het begin blijkt komt Floor hier nog wel een keer of twee op terug, maar laat het idee al snel los. Het is het eerste teken dat Floor niet te vertrouwen is.


Na het lezen werden de recensies geplaatst (op twee na) en de deelnemers waren positief over Ibiza. Met een gemiddelde score van 
3 sterren mogen we terugkijken op een geslaagde zomerse leesclub van een heerlijk zomerse aanrader!

Deelnemers, hartelijk dank voor jullie enthousiasme en inzet en wellicht tot een volgende leesclub?


zondag 24 juli 2016

Leesclub Judaskus: de eindconclusie!

Toen wij de oproep voor de leesclub van Judaskus plaatsten, werden we overspoeld met aanmeldingen. Niet heel gek natuurlijk, want wie wilde nu niet het nieuwste boek van Linda Jansma lezen? Uit de aanmeldingen werd de volgende leesclub gevormd: 
Liesbeth Rörik, Heidi de Jonge, Leontine Meijer, Francina Eijer, Manon Hijman, Marieke Verbruggen en Miriam Bakker. Daniëlle Henssen las mee met een eigen exemplaar. Zodra de deelnemers bekend waren, zorgde uitgeverij De Crime Compagnie ervoor dat de e-pubs meteen in de diverse mailboxen terecht kwamen, waarvoor onze hartelijke dank!

Na de 'plof' in de digitale brievenbus kwamen de eerste reacties omtrent de cover al binnen. De deelnemers waren enthousiast en begonnen heel snel met lezen. De blokken die je tijdens de deelname aan een leesclub dient in te vullen, werden al vlot gevuld met reacties. 

Ook kwamen er vragen voor Linda Jansma, die ze net zo snel beantwoordde als ze gesteld werden! Wat vroegen de lezers zoal? 


Welk personage vond je het moeilijkste om mee te werken, om goed neer te zetten? Of wist je van tevoren al hoe je elke personage neer wilde zetten? (Liesbeth)

Echt moeilijk vond ik ze geen van allen. Daniëlle was wel een uitdaging, omdat zij een nogal getroebleerd meisje is met een zelfmoordwens en het is moeilijk om je daarin te verplaatsen. Maar daartegenover was Daniëlle ook wel weer het leukst om te schrijven.


Hoe kom je aan je inspiratie? Is het iets wat je tegenkomt in het dagelijks leven, lees je erover? Ben benieuwd!  (Francina)
Ja die haal ik overal vandaan. De hele vlakke basis voor Judaskus komt door het "levensverhaal" van iemand die een nogal narcistische echtgenoot had. Ze hadden kinderen, leken gelukkig, maar ondertussen rommelde hij met mannen, loog alles bij elkaar e.d. Hij werkte toen ze hem leerde kennen op een landgoed. Daar komt dus de basis voor het verhaal van Annelien en Timo vandaan. Met een heleboel extra eromheen verzonnen, natuurlijk :)
Verder de kranten, berichten op internet, programma's op de televisie. Ik heb een hele map vol met allemaal potentiële ideeën voor nieuwe thrillers :p

Elk boek is zo totaal anders dan de vorige boeken. Elk keer sta ik versteld dat je zulke bijzondere onderwerpen vindt. Hoe dringt zo'n onderwerp zich op? Of sla je die map open en kies je lukraak? (Ink)
Nee, meestal zie ik weer iets ergens (krant, tv) en dan denk ik: volgens mij had ik daar al eens eerder iets over gelezen. En dan duik ik in die map en ofwel vind ik de bewuste info over dat onderwerp, of ik kom iets totaal anders tegen waarvan ik denk: hm, daar kan ik ook wel iets leuks over schrijven! :)

En dan ontspint zich van zelf een verhaal??? (Ink)
Nou, meer een idee. Het verhaal zelf komt pas als ik aan het schrijven ben.

Ik vind dat je personages altijd zeer realistisch beschreven zijn, hoe doe je dat toch? maak je gebruik van hulpmiddelen bijvoorbeeld een soort collage waar je foto’s/plaatjes van je personages ophangt, zodat je er een goed beeld bij hebt? of schrijf je voor die tijd een soort schema met karakter trekjes, zodat je weet hoe je personages doen/reageren? of zit dat allemaal in je hoofd en vorm je er zo een beeld bij? (Heidi)
Nee, ze zitten bijna allemaal alleen in mijn hoofd. Soms zie ik wel eens iemand op straat, of bij de supermarkt, en dan denk ik: jee, zo stel ik me dat of dat personage voor! En dan onthoud ik bepaalde details die ik nog wil gaan gebruiken.
Ik werk zelden met een schema. Het verhaal loopt zoals het loopt, soms weet ik zelf niet wat er gaat gebeuren. Heel af en toe maak ik wel een lijstje met namen, zoals van de kinderen in Schuilplaats. Dat waren er best veel en af en toe wist ik zelf niet meer wie wie was. En karaktertrekken die verschijnen ook in de loop van het verhaal.

Wat ik erg leuk vind, is dat we allemaal het boek geweldig vinden..maar hoe hoog legt dat de lat voor je volgende boek? (Manon)
In het begin was dat best moeilijk. Mijn debuut werd erg goed ontvangen en toen kwam ik er ook nog eens mee op de longlist van de Gouden Strop én ik won er de Schaduwprijs mee. Daarna vond ik dus niets meer goed genoeg wat ik geschreven had. Of althans, ik dacht dat de lezers het helemaal niks zouden vinden. Dus er kwam amper iets op papier; ik schrapte meer dan dat ik schreef. Tot een vriendin zei: je moet gewoon voor jezelf schrijven. Als jij het maar leuk vindt en met plezier achter je computer zit. Dan vinden de lezers het maar een minder goed boek, volgende keer beter, als jij het dan maar met plezier geschreven hebt.
Kostte even wat tijd om die knop om te zetten, maar het ging inderdaad beter. En daarna heb ik gezegd: ik schrijf voor mijn plezier. Als dat plezier weg is, dan stop ik acuut met schrijven. Ik kan niet iedereen tevreden stellen, de een vindt dit boek beter, de ander weer een ander. En dat is voor mij wel leuk: zo weet ik dat ze allemaal verschillend zijn.:)

LET OP: ALS JE HET BOEK NOG NIET GELEZEN HEBT, KUN JE BETER DE VOLGENDE VRAAG EN ZEKER HET ANTWOORD DAAROP OVERSLAAN!!!

Hallo Linda, hoe verzin je zo'n enorm geweldige twist aan het eind van het boek ? Het deed mij heel erg aan de verhalen van Roald Dahl denken. (Marieke)
Het idee ervan had ik al vanaf het begin, alleen bij de eerste versie was die ontknoping verwerkt in het hoofdstuk waarin Daniëlle in het landhuis met de politie praat. Nadat Annelien haar omhelst heeft en Daniëlle haar eigenlijk een beetje onvriendelijk afwijst, gooit Annelien eruit wat ze gedaan heeft. Maar ik vond dat niet de juiste manier, uiteindelijk. Te veel in één hoofdstuk gepropt, zeg maar. Dus heb ik dat er toen uitgehaald. Alleen toen zat ik met het probleem dat ik een los eindje overhield: wie had Merlijn nou vermoord? Eerst heb ik toen een los afsluitend hoofdstuk geschreven vanuit Annelien, maar dat vond ik ook niet geslaagd. En toen kwam het idee om het hoofdstuk vanuit het slachtoffer te schrijven en dat pakte. Dat geeft (volgens mij) ook de juiste klapper aan het eind. Annelien is door het hele boek heen natuurlijk al obsessief voor wat betreft Daniëlle. Ik vond dit dus wel een goede oplossing.

Het lezen van Judaskus ging niet altijd over rozen: 


Heidi: Zo vervelend, ben je heerlijk aan het lezen, is je batterij van je reader leeg 😡
Vanmiddag moet ik aan het werk, dus kan ik vanavond pas verder. ‪#‎balen‬!


Leontine: Ik was gisteren ook teleurgesteld. Ik keek zo scheel van de hoofdpijn dat ik niet kon hardlopen maar zeker ook niet kon lezen. Dus nu weer lekker verder. En ik lees al zo langzaam. Kan ik wel extra lang genieten!

Marieke: Gister geveld door migraine, vandaag gelukkig weer minder en kon ik een flinke ruk maken!


Wij vroegen Linda Jansma wat zij van de leesclub vond en hoe zij het ervaren heeft:
Eigenlijk vond ik het een beetje eng, een leesclub met Judaskus. De meeste mensen denken misschien dat dat na acht boeken wel zal meevallen, maar dat is echt niet zo. Elke keer opnieuw is het spannend om te lezen wat men van je nieuwst boek vindt. En gek genoeg had ik het vreemde gevoel dat Judaskus niet zo goed ontvangen zou worden als mijn andere boeken. Waarom? Ik heb geen flauw idee. Nu zijn doorgaans de meningen over mijn boeken nogal verdeeld, wat blijkt uit het feit dat persoonlijke favorieten flink uiteenlopen. En dat is dan wel weer leuk, want daaraan merk ik dat mijn boeken geen eenheidsworst zijn. Maar dan komt zo’n leesclub, waarbij een hele groep mensen je nieuwste boek gaan lezen en ja, dat vind ik dan weer eng. Want stel dat ze het helemaal niks vinden?
Gelukkig viel dat allemaal enorm mee. Tot mijn verbazing waren eigenlijk alle leesclubleden onverdeeld enthousiast! Een opluchting, kan ik zeggen. En wat waren de reacties mooi! Het is fijn om tot de ontdekking te komen dat lezers opnieuw van je boek genieten. Echt veel kritiek was er niet en dat is dan wel weer een opsteker voor mij.
Ik vond het leuk om te lezen wat iedereen van Judaskus vond, waarbij meningen hier en daar toch ook weer een beetje verschilden.
Hoe dan ook, dank aan alle leesclubleden voor de tijd en aandacht die jullie aan Judaskus hebben besteed en voor jullie uitgebreide recensies en feedback. Dank ook aan het team van Thrillerlezers en ik hoop natuurlijk dat jullie allemaal een beetje hebben genoten van het boek.


En de deelnemers waren inderdaad enthousiast, de recensies kwamen binnen en de sterren vlogen in het rond. De deelnemers beoordeelden Judaskus met gemiddeld 4,5 sterren! Een zeer goed ontvangen boek in een zeer geslaagde leesclub!

Dames, heel hartelijk dank voor jullie enthousiaste inzet en Linda, heel erg bedankt voor je tijd, het beantwoorden van de deelnemersvragen en natuurlijk voor Judaskus!