Wat las de freule de afgelopen tijd?

Leesweken...

Heb ik nog iets gedaan afgelopen periode? Niet veel bijzonders eigenlijk, veel werken vooral. Daarnaast ben ik weer maar eens een dagje wezen ontspannen met Brenda, bij de Zwaluwhoeve deze keer. We hadden de warmste dag uitgekozen om naar de sauna te gaan. Dus eigenlijk hadden we verwacht dat het heel rustig zou zijn… Niks is minder waar! Zo druk! Dat hadden we nog niet eerder meegemaakt! Ondanks dat het zo druk was hebben we ons wel prima kunnen vermaken daar. Lekker in de zon een boek lezen lukt al gauw. ;-)

Verder hebben we afgelopen zaterdag een feestje gehouden voor de vrienden in verband met de verjaardag van mijn vriend en mij. Heel gezellig en weeral zo verwend! Nog een bol.com bon ontvangen, een boekenbon en een mooi schilderij/handgemaakt doek van stof (afkomstig uit Panama). Heel bijzonder!

Heb ik dan ook nog gelezen? Ja best veel eigenlijk. In mijn vorige leesweek was ik nog bezig in Ik zie, ik zie van Karen Sander. Deze is allang uit. Heerlijk spannend vervolg met Stadler en Monatrio. Benieuwd naar deel 4!
Daarna heb ik mij gewaagd aan Het Vervloekte huis van Lydia van Houten. Ik was heel benieuwd, door de zo uiteenlopende recensies, wat ik ervan zou vinden. Haar eerste boek, Doodstil, kon mij wel bekoren. Dit boek, helaas een stuk minder. Het is een goed verhaal, maar de uitwerking was niet geweldig helaas. Mijn recensie zal binnenkort op het blog te lezen zijn.
Toen ben ik begonnen in een Young Adult, De Geest, van S.J. Paul. Het tweede deel in de Eilanden-serie. Het verhaal gaat hier verder wanneer Stef en de andere overlevenden van Het Eiland weer in de bewoonde wereld zijn. Ze moeten allemaal tests ondergaan en lessen volgen om te re-integreren in de ‘echte’ wereld. Ondertussen wordt Stef geplaagd door hevige nachtmerries. Of zijn het geen nachtmerries? Leuk vervolg. Mijn recensie volgt nog.

Hierna heb ik de volgende thriller opgepakt. Ik had hier al een aantal heel goeie recensies over voorbij zien komen, dus was hier nieuwsgierig naar. Ik heb het over Zusjes van Chevy Stevens. Spannend boek, goeie opbouw, wel beetje naïeve hoofdpersonen. Maar wel een goed boek.

Nu ben ik bezig in het boek voor de nieuwste leesclub, Ibiza van Kiki van Dijk. Hier kan ik nog weinig over zeggen, want ben nog maar net gestart. Maar de cover ziet er leuk uit in ieder geval. Ik ben benieuwd!
Nou, dat was het weer, een redelijk gevulde leesweek deze keer! Tot de volgende!

Groetjes Amanda

De vakantiekoffer van Lydia van Houten

Waar ga je heen op vakantie ?
Nergens. Om eerlijk te zijn zit een vakantie er dit jaar niet in. Het wordt dus hopen op mooi weer. Mijn man heeft een burn out en zit sinds februari thuis. We proberen het gewone leven een beetje op te pakken en dat is al heel wat. Eigenlijk zijn dit nog steeds de naweeën van zijn aortadissectie van precies twee jaar geleden. Het is posttraumatische stress volgens de arts. Toch proberen we te genieten van de kleine dingen in het leven. In mijn geval lezen, dat is ook een mini vakantie.

Welke boeken gaan er mee in de vakantiekoffer ?
Boeken die ik wil lezen spaar ik tegenwoordig op, speciaal voor de zomerstop. Het is dan het idee van vakantie zonder echt weg te gaan. De stapel groeit wel snel, het is ondertussen een pilaar naast het bed geworden. Er zitten boeken bij van Karin Slaughter, Sterre Carron, Marcel Vaarmeijer, Nicci French, Ruth Newman, Joanna Penn, Stephen King en nog een paar losse boeken.  

Welk boek raad jij ons aan om in de vakantie te lezen ?
Boeken waarvan je lekker kunt genieten. Hoewel smaken erg verschillen, dus kies vooral een stijl of schrijver die je aanspreekt. Als is het 50 tinten grijs, of Maestra, wat maakt dat uit? Zoveel mensen zoveel smaken en gelukkig zijn er heel wat smaken en heel wat boeken. Zelf ga ik voor Nicci French omdat ik gefascineerd ben door hun magie. Deze twee schrijvers vormen samen één perfecte stem en balans. Maar let niet op mij en kies vooral wat je zelf graag leest!     

De freule was jarig

Lees- en verjaardagsweek 
Wat heb ik de afgelopen periode ondernomen? Nou, ik ben in ieder geval jarig geweest! Afgelopen zondag, 10 juli mocht ik mijn 29ste verjaardag vieren. Het was super weer, dus iedereen lekker buiten geparkeerd. Het was niet super druk, maar wel gezellig. ’s Avonds met een deel van de visite gezellig Chinees gegeten. Fijne dag gehad.

Natuurlijk heb ik cadeautjes gehad! Van het team van Thrillerlezers heb ik een super leuk cadeau gehad, namelijk een geïllustreerde hardcover van Harry Potter and the Philosopher’s Stone! Helemaal leuk, ben erg fan van de Harry Potter boeken, dus deze mag niet ontbreken natuurlijk! Nogmaals heel erg bedankt, super team! 

Verder heb ik geld, bol.com-bon, bon van de Douglas en 2 kleine hortensia’s gekregen. Goed verwend dus. En natuurlijk heeel veel berichtjes via facebook, iedereen bedankt! Ook voor de kaartjes die ik ontvangen heb. 
Natuurlijk heb ik naast mijn verjaardag vieren nog meer gedaan, afgelopen week ben ik namelijk met een vriendin naar de Harry Potter Exhibition in Brussels Expo geweest. Super leuk! Allemaal rekwisieten uit de film. Mijn verslag en foto’s volgen op het blog uiteraard.
Ook ben ik vorige week nog een dagje wezen relaxen in de sauna samen met Brenda. Af en toe moet je jezelf verwennen toch? ;-) 

Verder heb ik natuurlijk ook nog wel wat gelezen. Ik heb Weg zonder genade van John Hart uitgelezen. Wat een geweldig goed boek vond ik dat zeg. Ik heb genoten. De recensie zal vast binnenkort voorbij komen!
Daarna ben ik begonnen in Virtuele tango van Melissa Skaye voor de speciale leesclub met Melissa. Zelf ben ik hiervan begeleider en deel 2 en 3 heb ik al gelezen, maar deel 1 nog niet. Nou, ik ben blij dat ik hem nu alsnog gelezen heb. Lekker boek, las heerlijk vlot! Ook hiervan zal ter zijner tijd een recensie volgen op het blog. Ik moet wel zeggen dat ik het een goed thriller debuut vond met een verrassend plot.
Toen dat boek uit was ben ik begonnen in Ik zie ik zie van Karen Sander. Daar ben ik nog in bezig, maar deze is ondertussen bijna uit. Het is het derde deel met George Stadler en Elizabeth Montario in de hoofdrol en hij is weer spannend! Deze keer wordt George beschuldigt van moord. Hoe gaat hij zich hieruit redden?! Ik ben benieuwd! Ik hoop hem vandaag nog uitgelezen te hebben.

Wat ik hierna ga lezen weet ik nog niet zeker, maar ik denk dat het Het vervloekte huis van Lydia van Houten gaat worden. Ik heb hier nu al zoveel goede, maar ook een aantal heel slechte recensies van voorbij zien komen en ben toch wel benieuwd in welk “kamp” ik mij ga scharen! Daarnaast heb ik ook nog een Young Adult klaar liggen om te recenseren, tweede deel van de Eilanden-reeks van S.J. Paul, De Geest. Het eerste deel vond ik goed, ik ben benieuwd naar het tweede deel.

Nou, dit was het wel weer! Tot een volgende leesweek!

Groetjes Amanda

Wat deed Lydia allemaal?

Het is alweer even geleden dat ik een stukje heb geschreven met Wat lees ik en wat heb ik allemaal uitgespookt de afgelopen week?

En toch is er best veel gebeurd ! Vrijdag 17 juni jl. had ik een boekpresentatie van Follow, een roman van Gaby Rasters in Eindhoven. Ik lees als afwisseling ook graag andere genres. Het was een bijzondere en een leuke presentatie. Zelf werd ik even in het zonnetje gezet en werd ik naar voren geroepen; ik kreeg van Gaby het exemplaar van Follow. De personages van Follow kan je volgen op Facebook. Tijdens de boekpresentatie werd bekend gemaakt wie achter de personages Mila en Sebastiaan op Facebook zitten. Nou jullie raden het al. 

Ook werd er vrijdag de 17e een pakket voor mij bezorgd. Ink had mij al op de hoogte gebracht. Het was mijn verjaardagscadeau van het team. Maar ik moest beloven het niet eerder open te maken, tenslotte was ik nog niet jarig. Maar ik moest wel een pomp regelen anders had ik niets aan het cadeau. Mijn nieuwsgierigheid werd alleen maar groter.  

Zoals jullie weten plaats ik altijd een felicitatie in de Facebookgroep thrillerlezers van de jarigen. Een felicitatie voor mijzelf plaats ik natuurlijk niet, maar teamlid Amanda dacht er aan. Wat een lieverd is het toch, want ook in de Facebookgroep Thrillerlezers werd ik niet vergeten. Ik werd op mijn verjaardag echt in het zonnetje gezet. Nogmaals bedankt allemaal!

En dan mocht ik natuurlijk het mysterieuze pakket openmaken, het cadeau van het team. Wat ben ik een bofkont: een echte WoodWick candle met een heerlijke geur. Bedankt lieve teamleden hier ga ik zeker van genieten. De hele dag werd ik verwend met mooie cadeaus en kaarten. Een Dolce Gusto, een heerlijke koffiezetapparaat waar je heerlijke cappuccino mee kan zetten. En nog veel meer. Bol.com bon, een fashion cheque en drie dozen met verschillende smaken voor de Dolce Gusto en geld en bloemen. Ik mag niet klagen. 

Maar heb ik de laatste tijd dan wel gelezen? Ja hoor ik heb twee boeken uitgelezen. Het vervloekte huis van Lydia van Houten. Best een goed boek, maar wel vinden er gebeurtenissen plaats waarbij ik even achter mijn oren krabde. Ik was het soms niet met de hoofdpersonage eens hoe ze met bepaalde situaties om ging. Een misdaadroman waarin de vonken er van af vliegen tussen bepaalde personages. En toch heb ik ondanks dat genoten van Het vervloekte huis. 
En dan mijn volgende boek Ik zie, ik zie van Karen Sander. Dat was weer echt genieten. Het bekende personage Georg Stadler uit Karens vorige boeken krijgt het niet makkelijk dit keer. 

Tevens heb ik een start gemaakt in Niemand die me ziet van Simone Grimberg.  Samen met Ink lees ik dit boek voor een duorecensie. En dat wordt deze week even aanpoten, want ook begint er een nieuwe leesclub van Virtuele tango van Melissa Skaye eind deze week. Ik doe even mee als reserve, maar goed ook want ik heb dit boek al twee jaar in mijn boekenkast staan, gesigneerd. Dus eindelijk ga ik kennismaken met het schrijven van Melissa.  

En verder schiet het al op nog twee weken en we gaan op vakantie. En nemen we afscheid van de basisschool van onze dochter Naomi. Ze kwam vrijdag thuis met een dikke tien op aardrijkskunde.  Super trots en een mooie afsluiting van 8 geweldige schooljaren. Vrijdagavond is het musical waar de ouders zijn uitgenodigd. Na weken repeteren en voorbereiding gaat het eindelijk gebeuren. Kortom, ik verveel me de komende week niet. 

Tjuus en tot de volgende keer 

Groet Lydia 

Wat vindt Gisele van Het vervloekte huis van Lydia van Houten?

De cover is vrij sober, donker en niet veelzeggend.

Als je de achterflap leest, denk je: ”Ja, daar zit wat in!”
Steven Jackson pleegt zelfmoord en laat een vrouw, Mikayla, een zoon, Jason en een plusdochter, Valerie verweesd achter. Hij laat hen echter een huis in Canada na waar ze tot dan niets over wisten. 
Ze besluiten Amsterdam te verlaten en vestigen zich in Canada. In een klein dorp kent ons ons, hier niet anders. Al snel blijkt dat het dorp meerdere geheimen heeft. Mikayla bijt zich vast in een twintig jaar oude moord. En dan gaan de poppen aan’t dansen.

Ik las het boek in een paar uur uit. Het boek blijft zeer oppervlakkig, personages worden niet uitgediept, diepgang ontbreekt. Het is ook een zeer ongeloofwaardig verhaal, het hele dorp is betrokken. Maar het verhaal had een goede opbouw en dit boek zou indien de ongeloofwaardige kantjes er werden afgesneden en de personages diepgang zouden krijgen zeker de moeite lonen.

Een hoogvlieger zou ik dit boek zeker niet noemen, ik las al slechter en beter. Het las lekker weg, als ontspanning, verstand op nul, zeker ok. Echter, ik verwacht meer van een boek. Ik wil verrast worden, uitgedaagd. En dat was hier niet het geval.

3 sterren lijkt me een eerlijke quotering.

Gisele

Beslommeringen van 'de andere chef'

Er zit een lichte piep in mijn oren. Een beetje op de achtergrond, dat wel, maar hij zit er. Een houten hoofd heb ik ook en ik voel me ietwat brak.

Ruig avondje gestapt?

Zuipfeestje gehad?

Nee hoor. Echt niet.

Vanmiddag een lichtelijk verlaat verjaarspartijtje gevierd van de oudste (onder het mom van ‘beter laat dan nooit’, ze is afgelopen november jarig geweest). Samen met haar BFF (die was afgelopen februari jarig) en acht andere 10-jarige dametjes gingen we naar JumpSkillz in Hoofddorp. Voor diegenen die dat niet kennen (ik was er een van), dat is een grote hal met alleen maar trampolines en een stormbaan. Die meiden vonden het geweldig. Een en al gestuiter. In een grote hal. Met harde muziek. En gegil en gegiebel.

Word ik oud? Vast wel, maar dit was een aanslag op je trommelvliezen :-P Maar de meiden hadden de grootste lol en daar ging het om.

Wij (vriendin M en ik) hadden ook lol trouwens. Als je je kind van een trampoline met een salto een blokkenbak in ziet vliegen (schuimrubberen blokken, alsof je in een hoop veertjes belandt (denk ik)) en er vervolgens alleen maar spartelende handjes en voetjes te zien zijn omdat ze er zelf niet meer uitkomt, dan werkt dat bij de moeders uitermate op de lachspieren. Gelukkig vriendinnetjes genoeg bij de hand om haar te helpen, dus het euvel kon ook vastgelegd worden.

En dan nu met de pootjes omhoog. Nee, dit stukje even tikken nog en dan met de pootjes omhoog.

Ik ben zowaar helemaal bij met het schrijven van recensies. Het moet niet gekker worden! Een fijn gevoel wel hahaha misschien moet ik er maar een gewoonte van maken ;-)

Ik las Vector van Simon de Waal, het geschenkboekje van de Spannende Boeken Weken. Een heel goed verhaal waar ik erg van heb genoten. Recensie zal een dezer dagen op het blog volgen, want hey, hij is al klaar.

Mijn recensie van Het vervloekte huis van Lydia van Houten is inmiddels te lezen op het blog. Die duorecensie waar ik het in mijn vorige stukje over had, werd gewoon een solo. Dat boek heb ik met stijgende verbazing gelezen. Zoveel sterren overal en bij elke pagina dacht ik ‘ja maar, waarom al die sterren dan? Waarvoor dan??’. Ik heb me serieus zelfs afgevraagd of ik soms een verkeerde binnenkant had gekregen. Cliché, ongeloofwaardig en er kloppen dingen gewoon niet. Van mezelf moet ik een recensieboek uitlezen, omdat ik alleen dan (logisch) een eerlijke mening kan geven, maar het kostte me moeite. Nee, geen aanrader, ik zou lekker een ander boek kopen deze komende weken om Vector te bemachtigen.

Inmiddels ben ik Schaduwvechters van Walter Lucius aan het lezen en die sluit naadloos aan bij De vlinder en de storm. Het gaat verder exact waar het daar eindigde, dus als je het eerste deel nog niet gelezen hebt, zou ik dat wel aanraden. Ik hoop het boek deze week uit te hebben en als ik afga op de eerste 100 pagina’s dan gaat dat zeker lukken. En dan meteen ook maar die recensie schrijven. Het volgende boek ligt ook al klaar: De laatste mijl van David Baldacci :-)

Ondertussen heb ik mijn thrillerchallenge maar weer eens bijgewerkt. Inmiddels kan ik ook de volgende boeken afstrepen:

– een echte mannenthriller (Killer country)
– een boek dat de Schaduwprijs won (De vlinder en de storm)

– een boek dat in 2016 uitkwam (Het vervloekte huis)

Fijne week!

Miriam

Het vervloekte huis - Lydia van Houten

Lydia van Houten (1972) startte haar freelance carrière in 2003, als illustratrice voor andere auteurs. Begin 2005 debuteerde ze met haar jeugdserie Teken van Drie, uitgegeven door Uitgeverij Ellessy. Er volgden (internationale) freelance opdrachten, vooral voor prentenboeken. De serie Goedenacht kleine Maan, uitgegeven door Yoyo Books, verscheen wereldwijd. 
Vanaf 2014 concentreert Lydia zich op het schrijven van thrillers. Het science fiction verhaal Black-out belandde op de longlist van de Paul Harland Awards in 2014. Haar debuut Doodstil verscheen in 2015 en kreeg lovende recensies. Doodstil werd zelfs Boek van de Maand. De Spaanse vertaling van dit boek zal in 2016 verschijnen. (www.kabook.nl)

Achterflap

Als de 43-jarige journaliste Mikayla geconfronteerd wordt met de zelfmoord van haar man Steven, stort haar hele leven in. Steven Jackson, geboren in Canada, blijkt echter een onverwachte erfenis voor Mikayla achter te laten: een huis in Rocky Roads, British Columbia, Canada. Samen met haar 7-jarige zoontje Jason en haar 16-jarige dochter Valerie ontvlucht Mikayla haar nu eenzame leven in Amsterdam. Ze emigreert naar Canada, in de hoop haar eerste boek te schrijven in het klaarblijkelijk uitgestorven Rocky Roads. Al snel stuit ze op eigenaardige zaken, zoals de onopgeloste moord op Joanna la Croix van twintig jaar eerder.

Als Mikayla onderzoek gaat doen naar de moord, wordt steeds duidelijker dat Rocky Roads een duister geheim herbergt. Mikayla duikt in het verleden van het stadje. Vanaf dat moment gebeuren er vreemde dingen in en om haar huis. Jason meent zelfs dat het spookt, dat het huis vervloekt is. Als hun hond Gollum spoorloos verdwijnt neemt Mikayla zelf het heft in handen. Ze moet en zal de onderste steen boven krijgen. 

Wat zocht ik hier echt? Wat deed ik hier? En vooral: waarom had Steven voor me verzwegen dat hij een huis in Canada had? 

Mikayla ‘Mika’ Jackson is boos. Boos op haar echtgenoot Steven. Hij blijkt niet te zijn verongelukt, maar zelf uit het leven te zijn gestapt. Hoe kon hij dat nu doen? Hoe kon hij haar en de kinderen zomaar achterlaten? Na zijn overlijden blijkt dat hij een huis had in het Canadese plaatsje Rocky Roads, een huis dat nu van Mikayla is. Ze geeft haar baan als journaliste op en verhuist met haar twee kinderen naar Canada.

Alles lijkt in orde. Een mooi huis in een rustige, bosrijke omgeving. Haar dochter Valerie sluit, na aanvankelijk heftige protesten aangaande de verhuizing, een vriendschap met buurmeisje Laura en ook zoon Jason heeft het prima naar zijn zin.

Het blijkt dat de bewoners van Rocky Roads Steven wel erg goed kennen en naar mate de tijd verstrijkt, hoe meer Steven een vreemde voor Mikayla wordt. Wie is die man met wie zij zo gelukkig was? De journaliste in haar komt naar boven en ze gaat graven in het verleden. Iets wat haar niet in dank wordt afgenomen. De meest vreemde en angstaanjagende dingen gebeuren er in en rondom het huis...wie zit hierachter? Wie wil koste wat kost voorkomen dat Mikayla achter de waarheid komt?

Ik wist dat ik niet naar hem zou luisteren. Ik was vastberadener dan ooit en zou niet stoppen voordat ik wist wat er allemaal gebeurde in Rocky Roads, dat sinds mijn komst grimmiger en grimmiger leek te worden.

De achterflap is veelbelovend. Ik hou wel van verhalen met huizen waar het niet pluis is, duistere geheimen en moord. Enthousiast begon ik met lezen, maar dat enthousiasme daalde per hoofdstuk. Wat op de achterflap wordt gepresenteerd als een spannende thriller is niet meer dan een bouquetreeksachtig verhaal met hier en daar een ‘spannend’ moment.

Mikayla Jackson is een ietwat labiele vrouw die lichtelijk hysterisch overkomt. Na een bijna-doodervaring kijkt Mikayla haar buurman Robert twee seconden in zijn ogen en ze valt als een blok voor hem. Deze geweldige man die me met een enkele aanraking liet smelten. En God, wat was hij knap. Maar ja, hij is getrouwd...en is hij wel te vertrouwen?

Personages blijven vlak en worden nauwelijks uitgediept, het verhaal is doorspekt van clichés en ongeloofwaardigheden (bijvoorbeeld een Canadese FBI-agente die haar baan op het spel zet om een journaliste te helpen die persoonlijk bij een zaak betrokken is?!). In een sneltreinvaart waarbij je zo ongeveer je nek breekt over de clichés, probeert de schrijfster de lezer continue op het verkeerde been te zetten. In het ene hoofdstuk is iemand nog wel te vertrouwen, vervolgens weer niet en dan weer wel, of toch niet? En dan eindelijk bereik je de ontknoping, maar dat is dan ook allang geen verrassing meer.

Als de schrijfster het verhaal wat subtieler en ingetogener had gebracht, dan had Het vervloekte huis een heel prima, sfeervol boek kunnen zijn, maar helaas….wat mij betreft geen aanrader.

Plot 2

Schrijfstijl 2

Originaliteit 1,5

Psychologie 1,5

Leesplezier 2

Spanning 1,5

Een krappe 2 sterren voor Het vervloekte huis.

Miriam Bakker