Interview met Bettie Elias

 

Bettie Elias schrijft al decennialang boeken. Eerst voor de jeugd. In haar jeugdboeken staan levensechte situaties die aansluiten bij de leefwereld van kinderen centraal. Ondertussen mag ze al fier verschillende boekenprijzen de hare noemen.

Met ‘Ticket zonder retour’ schrijft ze haar vierde boek voor volwassenen. Bettie blijft graag heel dicht bij haar personages en maakt er een punt van om feiten en levensechte gevoelens met veel diepgang uit te werken. Zo ook in ‘Ticket zonder retour’. De auteur verwelkomde me virtueel met open armen.

Dag Bettie

Gefeliciteerd! ‘Ticket zonder retour’ ligt sinds kort in de boekhandel.

• Je bent al lang niet meer aan jouw proefstuk toe wat boeken schrijven betreft. Blijft het spannend?

Gelukkig blijft het spannend. Anders zou ik niet zo veel uren achter mijn computer kunnen zitten om een boek te schrijven. Het wordt zelfs bij elk boek spannender omdat ik telkens de lat hoger probeer te leggen.

• ‘Ticket zonder retour’. De titel klinkt als een situatie waarvan je niet terugkeert. Wil je even kort toelichten waar het boek om draait?

Het boek gaat over Ella en Rob die eindelijk een kindje hebben gekregen. Een tijd zag het ernaar uit dat dat niet zou lukken. Ze zijn heel gelukkig met kleine Daan. Wanneer Daan vier maanden is ontdekt Ella echter dat Rob vreemdgaat met een jonge Thaise vrouw. Alsof dat nog niet erg genoeg is, leest ze in de krant dat er in een dorp vlakbij een Thaise vrouw op een gruwelijke wijze is vermoord. Ze is ervan overtuigd dat Rob hiermee niets te maken heeft. Maar als ze hem op leugens betrapt begint ze te twijfelen. Voor haar eigen gemoedsrust gaat ze zelf op onderzoek uit. En dat wordt een heel spannend avontuur.

• Is ‘Ticket zonder retour’ een literaire thriller, een psychologische thriller,  een misdaadroman, … ?

Voor mij is het een psychologische misdaadroman. De psychologische ontwikkeling van de personages vind ik heel belangrijk en interessant. Waarom nemen mensen foute beslissingen? Soms kan één leugen voldoende zijn om een relatie te laten wankelen. Wat zijn hun drijfveren om tegen beter weten in te blijven liegen bijvoorbeeld? Het gaat over gewone mensen, zoals jij en ik, die door foute beslissingen hun leven overhoop halen en een misdaad als enige uitweg zien.

• Arnon Grunberg en Nicci French worden in het boek genoemd. Zijn dat favoriete auteurs van jou?

Van Nicci French heb ik ontelbare boeken gelezen. Hoe kan het ook anders als je van dit genre houdt? Arnon Grunberg is inderdaad een van mijn favoriete auteurs.

• Heb je als schrijfster voldoende tijd om te lezen? Welk genre geniet jouw voorkeur?

Voldoende tijd vinden om te lezen valt wel mee. De afgelopen periode heb ik veel misdaadboeken gelezen, vooral om ervan te leren. Dat wissel ik dan graag af met romans uit een ander genre. Zo heb ik heel erg genoten van ‘De overlevenden’ van Alex Schulman en van ‘De avond is ongemak’ van Marieke Lucas Rijneveld. 

• Over welke kwaliteiten, naast schrijfvaardigheid natuurlijk, moet een auteur volgens jou beschikken?

Het is belangrijk dat je veel tijd alleen kan doorbrengen. Want welk genre je ook schrijft, je brengt heel veel uren alleen achter de computer door. Geduld is ook een eigenschap die je nodig hebt om tot een goed boek te komen. Voor een boek in de boekhandel terechtkomt heb je ettelijke versies van het boek achter de kiezen. ‘Ticket zonder retour’ dat nu in de boekhandel ligt is de vijfde versie.

• ‘Ticket zonder retour’ deed me van bij het begin denken aan dat verkoolde Aziatische meisje dat jaren geleden in Vlaanderen werd teruggevonden in een gracht. Is dat ook het gegeven van waaruit jij jouw boek hebt opgestart?

Het lezen van een artikel over deze concrete moord is inderdaad de prikkel geweest om dit boek te schrijven. Het heeft me geïnspireerd, maar ‘Ticket zonder retour’ is een totaal ander verhaal. Bij de echte moord werd de vrouw bijvoorbeeld meteen vermoord toen ze in ons land aankwam.

• Inspireert het echte leven jou wel meer?

Het echte leven is gewoon erg inspirerend. Mensen observeren, lezen over ziektebeelden enz. vind ik heel boeiend.

• Je werkt jouw personages met diepgang uit. Waaraan moet een goed uitgewerkt personage volgens jou voldoen?

Het basisprincipe is dat elk geloofwaardig personage goede en slechte eigenschappen moet hebben. Iemand die 100% goed is, of slecht, is niet interessant.

• Het feit dat ze jouw creatie zijn, schept dat ook een band?

Zeker. Je moet je als schrijver op sleeptouw laten nemen door je personages. Hoe sterker de band, hoe beter dat gaat. Soms is een van de personages het laatste waar ik aan denk wanneer ik in slaap val. En het eerste wanneer ik wakker word. Dat kan positief of negatief uitdraaien.

• Zijn er raakvlakken tussen jou en één van de personages? Ella werkt in de bib en nodigt een jeugdauteur uit? Jij schreef zelf jeugd-/kinderboeken? Zit daar een beetje ‘Bettie’ in?

Of daar een beetje van mezelf in zit? Niet echt. Toen ik het personage van Ella aan het creëren was, vond ik werken in de bib de geschikte job voor haar in functie van het verdere verloop van het verhaal.

• Naast Ella en Rob is er ook Marit de schoonmoeder. Schoonmoeders, het zijn dikwijls niet de meest geliefde personen. Ben je met Marit dicht bij het stereotiep gebleven?

Ja, dat klopt wel. Het is ook niet zo belangrijk dat de lezer zich met haar kan identificeren.

• Geheimen. Ze zijn zo’n beetje de rode draad doorheen jouw volwassen boeken, niet? In ‘Ticket zonder retour’ speelt het gegeven ‘geheim’ ook een belangrijke rol. Wat maakt dat geheimen zo fascinerend/inspirerend voor jou zijn?

Geheimen hebben meestal een intrigerende aantrekkingskracht. Mensen zijn vaak nieuwsgierig naar het onbekende en willen de ontbrekende puzzelstukjes verzamelen om het volledige plaatje te begrijpen. Het houden of ontdekken van geheimen kan ook een gevoel van spanning creëren.

• Over de wording van ‘Ticket zonder retour’. Ik mag stellen dat het een kroniek is van het einde van een relatie waarin de gevoelens van de twee partners onder de loep worden genomen? Ik veronderstel ook voor jou heel intens om die gevoelens op te tekenen?

Het viel best mee om me in te leven in de gevoelens van Ella en Rob, zonder dat ik me er helemaal door liet meeslepen. Ik ben er in elk geval nooit depressief van geworden. Of ik ben mijn man niet beginnen te verdenken dat hij er een minnares op na houdt :-)

• Heb je advies ingewonnen bij een relatietherapeut?

Ik heb nooit het gevoel gehad dat dat nodig was, dus nee. Ik vond het niet moeilijk om me voor te stellen hoe Ella zich voelde of om me in te beelden hoe ze zou reageren. We zijn allemaal mensen met twijfels en zwakheden.

• Hoe bewaak je dat je jezelf niet voorbij galoppeert? Koos je duidelijk de kant van een van de personages of bleef je genuanceerd de situatie van op afstand monitoren?

Ik denk dat ik de twee heb gedaan, de kant van Ella gekozen maar ik heb ook de situatie genuanceerd bekeken.

• Zonder al te veel te spoileren, wat vind jij zelf het meest pakkende moment uit het boek?

Een scène bijna op het einde, maar als ik die vertel ga ik spoileren.

• Tot slot. Net zoals je voorgaande boeken is ‘Ticket zonder retour’ heel beeldend geschreven. Heb je ooit al overwogen om je boeken aan te bieden voor verfilming? Of zou ze dat tekort doen?

Het is iets wat ik vaak te horen krijg, dat mijn boeken beeldend geschreven zijn. Ik vind het een mooi compliment. Elke schrijver zal wel willen dat zijn boek verfilmd wordt. In Vlaanderen is het een traag en moeizaam proces om een film te realiseren. Dus daar ben ik nooit aan begonnen. Maar misschien heb je mij nu op een idee gebracht…    

😊 

Ik kan beamen dat ‘Ticket zonder retour’ alsmaar pakkender wordt naar het einde toe. Spoileren gaan we niet doen. We laten het aan de lezer over om het boek op te pakken en in het verhaal te duiken

Hartelijk dank voor jouw tijd, Bettie!

Anita voor Thrillerlezers!

Sluipend gif van Bettie Elias

 

Sluipend gif

Het zou het begin kunnen zijn van een sprookje want sinds kort is het geluk van Ella en Rob compleet: hun lang gekoesterde kinderdroom is met de komst van baby Daan eindelijk in vervulling gegaan.

Doch, de zeepbel van geluk waarin Ella zalig vertoeft staat op springen. Wat is veranderd? Heeft Rob een minnares? Heeft Rob iets te maken met de vermoorde Thaïse vrouw die niet veel later wordt teruggevonden in de buurt? Rob ontkent in alle toonaarden.

‘Ticket zonder retour’ is het verhaal van Ella en Rob met in de bijrollen Sarai, Marit en Evert. Ella wil maar al te graag echtgenoot Rob geloven wanneer hij zegt dat hij niks met de vermoorde vrouw te maken heeft, maar de machine is in gang gezet.

Kleine beetjes info maken dat de dynamiek tussen Ella en Rob verandert. De harmonie binnen het koppel brokkelt af. Argwaan, wantrouwen en op de tippen lopen worden deel van het dagelijkse leven.

Het vertelstandpunt wisselt voortdurend tussen Ella en Rob. Ella is bang voor wat ze kan ontdekken, maar niettemin moet en wil ze weten hoe de vork aan de steel zit; Rob herbeleeft in flarden zijn verblijf in Thaïland en gaat geen middel uit de weg om zijn leven in België nu veilig te stellen. En Ella, zij dreigt echt een probleem te worden … .

Bettie Elias heeft voortdurend de vinger aan de pols én van Ella én van Rob. Ze observeert en rapporteert hoe de dynamiek tussen de echtgenoten verandert; ze registreert een heel scala van handelingen en gevoelens die elkaar in snel tempo opvolgen en beide partners meesleuren in een neerwaartse spiraal waaruit niemand ongeschonden zal vrijkomen. Glashelder. Bedrog, leugens, verkrachting, misbruik, gedwongen isolatie, …, brengen Ella en Rob op de rand en doen het ergste vrezen.

Het verhaal bouwt langzaam, goed uitgebalanceerd en realistisch op. Je ziet het zo voor je ogen gebeuren. De situatie escaleert: het gevoel van onheil gaat met elk hoofdstuk crescendo. “Eigenlijk zou het simpel kunnen zijn.” (p. 227) Bij zo’n zin, eenvoudig als wat, komen al je nekharen overeind. De suggestie dat het ergste onafwendbaar kan worden, zet zich vast in je hoofd. Een verkilde relatie staat tegenover een smeulend vuur van onheil; van elkaar vervreemde partners zaten elkaar nooit eerder zo dicht op de lip. De toon is dreigend en bedreigd. De auteur houdt zowel de personages als de lezer in de tang.

Is alles echter wat het lijkt? Een twist en … nog één. Het is maar over wanneer het echt over is!

‘Ticket zonder retour’ is een vlotte goed uitgewerkte psychologische thriller die je pas los laat na de laatste bladzijde.

4.5 kraaien!

Anita

Ticket zonder retour van Bettie Elias

 

Sluipend gif

Het zou het begin kunnen zijn van een sprookje want sinds kort is het geluk van Ella en Rob compleet: hun lang gekoesterde kinderdroom is met de komst van baby Daan eindelijk in vervulling gegaan.

Doch, de zeepbel van geluk waarin Ella zalig vertoeft staat op springen. Wat is veranderd? Heeft Rob een minnares? Heeft Rob iets te maken met de vermoorde Thaïse vrouw die niet veel later wordt teruggevonden in de buurt? Rob ontkent in alle toonaarden.

‘Ticket zonder retour’ is het verhaal van Ella en Rob met in de bijrollen Sarai, Marit en Evert. Ella wil maar al te graag echtgenoot Rob geloven wanneer hij zegt dat hij niks met de vermoorde vrouw te maken heeft, maar de machine is in gang gezet.

Kleine beetjes info maken dat de dynamiek tussen Ella en Rob verandert. De harmonie binnen het koppel brokkelt af. Argwaan, wantrouwen en op de tippen lopen worden deel van het dagelijkse leven.

Het vertelstandpunt wisselt voortdurend tussen Ella en Rob. Ella is bang voor wat ze kan ontdekken, maar niettemin moet en wil ze weten hoe de vork aan de steel zit; Rob herbeleeft in flarden zijn verblijf in Thaïland en gaat geen middel uit de weg om zijn leven in België nu veilig te stellen. En Ella, zij dreigt echt een probleem te worden … .

Bettie Elias heeft voortdurend de vinger aan de pols én van Ella én van Rob. Ze observeert en rapporteert hoe de dynamiek tussen de echtgenoten verandert; ze registreert een heel scala van handelingen en gevoelens die elkaar in snel tempo opvolgen en beide partners meesleuren in een neerwaartse spiraal waaruit niemand ongeschonden zal vrijkomen. Glashelder. Bedrog, leugens, verkrachting, misbruik, gedwongen isolatie, …, brengen Ella en Rob op de rand en doen het ergste vrezen.

Het verhaal bouwt langzaam, goed uitgebalanceerd en realistisch op. Je ziet het zo voor je ogen gebeuren. De situatie escaleert: het gevoel van onheil gaat met elk hoofdstuk crescendo. “Eigenlijk zou het simpel kunnen zijn.” (p. 227) Bij zo’n zin, eenvoudig als wat, komen al je nekharen overeind. De suggestie dat het ergste onafwendbaar kan worden, zet zich vast in je hoofd. Een verkilde relatie staat tegenover een smeulend vuur van onheil; van elkaar vervreemde partners zaten elkaar nooit eerder zo dicht op de lip. De toon is dreigend en bedreigd. De auteur houdt zowel de personages als de lezer in de tang.

Is alles echter wat het lijkt? Een twist en … nog één. Het is maar over wanneer het echt over is!

‘Ticket zonder retour’ is een vlotte goed uitgewerkte psychologische thriller die je pas los laat na de laatste bladzijde.

4.5 kraaien!

Anita

Win een gesigneerd exemplaar van De ongewenste gast

 

Alexander is tevreden met het leven dat hij leidt samen met zijn vrouw Marte en hun twee kinderen. Als anesthesist heeft hij een succesvolle carrière uitgebouwd en hij staat op het punt een gegeerde promotie te krijgen. Naast zijn gezin heeft hij een kleine vriendenkring die hem na aan het hart ligt. Niemand weet echter dat hij een vreselijk geheim met zich meedraagt. Tot Brent onverwachts op het toneel verschijnt. Op een geraffineerde manier dringt hij binnen in de entourage van Alexander. Al snel wordt duidelijk dat hij niet zonder reden plots is opgedoken. Kan Alexander aan de druk van Brent weerstaan? Onverwerkte jeugdtrauma’s komen boven water, oude wonden worden opengereten.

Waardoor kreeg Bettie Elias zin om de pen op te gaan pakken? Stuur het antwoord naar Thrillerlezersblog@gmail.com ovv De ongewenste gast.

Win een gesigneerde Bloedbanden van Bettie Elias!

 

Anton heeft een ontwenningskuur achter de rug voor zijn alcoholverslaving. Hij is vast van plan om aan zijn vrouw Esther, van wie hij gescheiden leeft, te bewijzen dat hij terug op het rechte pad is. Tot Benno en Charlie, twee drugsgebruikers die hij heeft leren kennen in de kliniek, besluiten om het negenjarige zoontje van Antons stiefzus te ontvoeren. Zal men geloven dat hij niets met de ontvoering te maken heeft, nu het duo hem niet meer loslaat en hij getuige is van een moord? Oude wonden worden opengereten, onverwerkte geheimen komen boven water. Met scherpe observaties toont Bettie Elias dat een familie zonder geheimen niet bestaat. En dat geheimen dodelijk kunnen zijn.

Noem een jeugdboek van Bettie Elias en stuur het antwoord naar Thrillerlezersblog@gmail.com ovv Bloedbanden.

Win een gesigneerd Het tuinfeest van Bettie Elias!

 

Voor haar veertigste verjaardag organiseert Cleo een tuinfeest dat perfect moet zijn. Alles zit mee. Het is een zwoele zomeravond en de champagne vloeit rijkelijk. Haar vrienden vermaken zich opperbest met de andere gasten. Tot Laura, de dochter van Tessa en Thomas, spoorloos blijkt. Wanneer het meisje de volgende ochtend dood wordt aangetroffen, wijst alles op een ongeluk. De vriendengroep zoekt steun bij elkaar. Maar Tessa stelt zich steeds meer vragen over de dood van haar kind. Haar zoektocht zet de vriendschap onder hoogspanning. Wat gebeurde er werkelijk tijdens die fatale nacht? En kun je je vrienden ooit echt kennen?

Welke Nederlandse prijs won Bettie Elias met dit boek? Stuur het antwoord naar thrillerlezersblog@gmail.com ovv Tuinfeest.

Ben je wel al lid van de 10.000 leden tellende facebookgroep?

Bettie Elias ondervraagd

 

In een eerder leven schreef de Hasseltse Bettie Elias een dertigtal boeken voor de jeugd.  Sinds kort bewandelt ze het pad van thrillerauteur.  Na ‘Het tuinfeest’ en ‘Bloedbanden’ ligt nu ‘De ongewenste gast’ in de boekhandel.  Brent en Alexander staan garant voor een beklijvend verhaal.  Wie zijn ze en waarom?  Laat Bettie daar nu alles vanaf weten!

 

• Bettie, je bent goed op dreef.  ‘De ongewenste gast’ is reeds je derde boek voor volwassenen.  Wat deed je beslissen om boeken voor volwassenen te schrijven?

Ik heb altijd heel graag kinderboeken geschreven en ik vind ze nog altijd heel belangrijk voor de ontwikkeling van een kind. Zelf hou ik van psychologische misdaadromans die ik jaren geleden ontdekt heb door boeken van Patricia Highsmith te lezen. Het idee om ook dit genre te schrijven sluimerde al lang ergens in mijn achterhoofd. Een paar jaar geleden stopte ik met werken en had ik behoefte aan een nieuwe uitdaging. Toen heb ik mijn eerste thriller Het tuinfeest geschreven en dat is me heel goed bevallen.

• Schrijf je nog steeds boeken voor kinderen?

Momenteel ben ik volledig op het schrijven van thrillers gericht. Het is een nieuw genre voor mij waar ik me nu volledig op wil focussen en bij elk boek een stukje beter wil worden.

• Waar ligt de kiem voor ‘De ongewenste gast’?

Wat doe je als een vreselijk geheim waar zelfs je familie en vrienden niet van op de hoogte zijn dreigt uit te komen? Van daaruit ben ik begonnen.

• Hoe kwalificeer jij ‘De ongewenste gast’: een thriller, een misdaadroman?

Een psychologische misdaadroman waarbij de klemtoon ligt op de angsten en drijfveren van personages die in het nauw worden gedreven en de gevolgen dragen van foute beslissingen. Ze worden gedreven door angsten, donkere gedachten of trauma’s.

• Brent glipt het verhaal in als gatecrasher, dit tot grote ontsteltenis van Alexander.  Kreeg jij ooit ongewenst bezoek?

Toch niet zoals in De ongewenste gast, waar Brent na achtentwintig jaar plots opduikt met kwade bedoelingen.

• Op welk feestje zou jij wel eens graag willen binnenvallen?

Op een feestje van Patricia Highsmith, een bijzondere maar ook een zonderlinge vrouw die op het einde van haar leven een teruggetrokken leven leidde in Zwitserland. Ze hield van een goed glas en verzamelde slakken. Ooit is ze op een feestje toegekomen met haar handtas vol slakken.

• Zijn de hoofdpersonages Brent en Alexander aan je verbeelding ontsproten of lopen er ergens een echte Brent en Alexander rond?

Ze zijn volledig uit mijn fantasie voortgekomen. Je fantasie laten werken is net het fijne van schrijven.

• Beiden zijn schitterend in hun rol en roepen ongetwijfeld bij elke lezer dezelfde gevoelens op.  Aan welke criteria moeten volgens jou de ‘slechterik’ en de ‘good guy’ voldoen?

Het belangrijkste is dat ze allebei geloofwaardig zijn want anders zal de lezer snel afhaken. Een slechterik mag nooit honderd procent slecht zijn. Hetzelfde geldt voor de ‘good guy’. Hij of zij moet ook een paar negatieve trekjes hebben. Zoals wij trouwens allemaal ook hebben J

• De ogen van Brent zijn ‘als de spiegels van zijn verdorven ziel’ schrijf je.  Was het moeilijk om je in het personage van Brent in te leven?  Hou je daarom meer afstand met hem en schrijf je vanuit het perspectief van Alexander?

Ik heb er bewust voor gekozen om het boek vanuit één perspectief te schrijven, namelijk dat van Alexander. Niet omdat ik het moeilijk vond om me in te leven in het personage van Brent, maar omdat ik van hem een mysterieus personage wilde maken waar je geen vat op hebt.

• De taal die Brent en Alexander spreken blijft lang onopgemerkt voor de anderen. Blikken geladen met heimelijkheid en dreiging zorgen voor geheime dialogen. Kan jij veel afleiden uit blikken, lichaamstaal?

Uit lichaamstaal kan je veel afleiden, soms zaken die mensen proberen te verbergen. Denk maar aan iemand die zich niet op zijn gemak voelt en voortdurend wegkijkt om oogcontact te vermijden. Als schrijver vind ik het heel interessant om mensen hun lichaamstaal te observeren.

 

• Brent en Alexander delen een verleden. Vrij laat in het boek wordt pas duidelijk hoe de vork aan de steel zit.  Dit was uiteraard jouw bedoeling.  Kan je uitleggen waarom?

Het is belangrijk om de lezers nieuwsgierig te maken en een reden te geven om verder te lezen. Als je alles in het begin prijsgeeft haken ze vlugger af.

• Alexander is anesthesist.  Hij is de persoon aan wie je, wanneer je compleet willoos bent, je leven toevertrouwt.  En toch …   Hij is niet onbesproken.  Waarom koos je deze carrière voor hem?

Ik heb voor een anesthesist gekozen omdat die in de mogelijkheid is om op een ‘eenvoudige’ manier — volgens Brent althans — iemand te doden zonder dat het direct aanwijsbaar is.

• Brent en hij kwamen beiden terecht in een jeugdinstelling. Toch lijkt het alsof het leven Alexander beter gezind is geweest dan Brent. Geloof je dat een jeugdinstelling voor sommigen wel het verschil kan maken in het latere leven?

Absoluut. Brent en Alexander zijn er op een kwetsbare leeftijd terechtgekomen tijdens hun pubertijd, een leeftijd dat jongeren behoefte hebben aan houvast omdat ze heel erg zoekende zijn in die fase van hun leven. Het is ook een fase dat jongeren heel gevoelig en beïnvloedbaar zijn.

• Schuldbesef lijkt bij geen van beide mannen sterk aanwezig. Hoe koud is die Brent eigenlijk wel? Op een schaal van 1 tot 10 hoe verdorven vind je Brent?

Een twee? Hij heeft alvast geen last van scrupules en wil koste wat kost zijn doel bereiken en gebruikt iedereen hiervoor. Zelfs Mees heeft hij gebruikt, maar het had nog veel erger kunnen zijn. Daarom krijgt hij toch nog een twee.

Alexander voelt zich wel schuldig over wat hij gedaan heeft, maar hij heeft die gevoelens door de jaren heen verdrongen. Door het plotse verschijnen van Brent komt alles terug naar boven en valt zijn zorgvuldig opgebouwd leventje in duigen.

• En heb je het dan niet moeilijk met de rol en uiteindelijk het geheim van Alexander?

Natuurlijk is wat Alexander gedaan heeft vreselijk. Maar moet niet iedereen een tweede kans krijgen? was de vraag die ik wilde aftasten in dit boek. Niet iedereen die iets vreselijks gedaan heeft, is een schurk voor de rest van zijn leven, vind ik. Alexander wil ook niet nog eens een moord plegen.

Alexander legt de schuld voornamelijk bij Brent. Lang voed je deze overtuiging.  En dan is daar zo één van die momenten in het boek waarop het beeld dat men zich van hem heeft gevormd aan het wankelen gaat: het krantenartikel in Alexanders locker. Tijd om Alexanders aandeel in de historie uit de doeken te doen?

Dit is inderdaad zo een van de momenten dat er een tipje van de sluier wordt gelicht. Ze hebben allebei iets te maken met een verdwijning van een jongen, maar meer kom je dan nog niet te weten.

• Zijn de strenge opvoeding van Alexander, de tirannieke houding van zijn vader en de passieve houding van zijn moeder van invloed geweest op de gebeurtenissen die nu het leven van Alexander bedreigen?

Dat heeft zeker een rol gespeeld. Hij voelde zich die dag gefrustreerd, was heel boos op zijn vader en voelde zich machteloos. Als dan iemand een voorstel doet om iets ‘stouts’ te doen is de stap soms vlug gezet en moet er niet veel gebeuren om de situatie uit de hand te laten lopen.

• Het valt Alexander alsmaar moeilijker om zich te concentreren op zijn werk.  Wat kan jou uit jouw concentratie houden?

O, dat kan van alles zijn. Binnenkomende mails bijvoorbeeld, maar dat heb je uiteindelijk zelf in de hand door je mailprogramma te sluiten (wat ik misschien meer zou moeten doen). Of als ik de deur moet gaan opendoen in het midden van een zin om pakjes (meestal van iemand anders) in ontvangst te nemen. Een zwaar conflict zou mij natuurlijk ook uit mijn concentratie halen.

• De eis die hem wordt gesteld brengt hem helemaal uit zijn lood.  Wat een dilemma’s! Alexander krijgt het echt benauwd.  Hoe beleefde je zelf deze passages in het verhaal?  Kwamen Alexanders gevoelens ook bij jou binnen?

Dat is een essentieel onderdeel van schrijven voor mij: meevoelen met mijn personages. Als je als schrijver niet meevoelt zal de lezer dat ook niet doen, denk ik.

• Stel, jij bent Alexander. Hoe zou jij Brent aanpakken?

Alexander heeft zich natuurlijk in een moeilijke situatie gewerkt. Als hij het vanaf het begin tegen Marte had verteld zou er geen probleem geweest zijn. Maar misschien had ze dan haar relatie met hem beëindigd. Wie wil een lief die iemand vermoord heeft en in een jeugdinstelling heeft gezeten? Dus die vrees was niet zonder reden. Aan de andere kant begrijp ik ook dat hij wil vermijden om het nu alsnog te moeten vertellen. Ik zou ook niet lachen moest mijn man ineens met een zwaar verhaal op de proppen komen na achtentwintig jaar. Dus onder de gegeven omstandigheden heeft Alexander het niet slecht gedaan. Hij is niet gezwicht voor de druk van Brent én hij heeft de waarheid tegen Marte verteld.

• Alexander rijdt zich vast in zijn leugens. Wat vind jij: ten allen tijde de waarheid vertellen of zwijgen indien de waarheid te verwoestend dreigt te zijn?

Het ideale is altijd de waarheid vertellen. Maar zo zit het leven helaas niet in elkaar.

• Denk je dat je voor je verleden kan wegvluchten? Of haalt het je altijd wel in, vroeg of laat?

Meestal haalt het verleden je vroeg of laat wel in. We zijn allemaal dankzij of ondanks ons verleden wie we nu zijn. We dragen het een stuk met ons mee. Toch zullen er ook mensen zijn — een minderheid, denk ik — die het volledig van zich kunnen afschudden, verdringen of ontkennen.

• In ‘De ongewenste gast’ raakt de sfeer alsmaar meer en meer geladen.  Spannend! En er vloeit niet echt bloed. Zo heb jij je verhalen graag?

Met deze componenten schrijf ik inderdaad mijn boeken het liefste: psychische spanning en dreiging kunnen mensen tot het uiterste drijven. Wat drijft ze om misstappen te begaan? Waarom neemt men onder psychische druk foute beslissingen? Door welke duistere gedachten wordt iemand gedreven?

Mensen die vooral van afgehakte vingers en van bloederige toestanden houden zullen waarschijnlijk teleurgesteld zijn. Daarom dat ik liever spreek over een psychologische misdaadroman dan over een thriller. De term thriller is een heel ruim begrip geworden.

• ‘Het tuinfeest’, ‘Bloedbanden’ en ‘De ongewenste gast’ volgden elkaar in een prettig tempo op. Mogen we binnenkort jouw vierde boek voor volwassenen verwachten? Wat kan/wil je er reeds over kwijt?

Ik ben ondertussen begonnen met mijn vierde misdaadroman. De voorlopige titel is Ticket zonder retour. Meer kan ik er helaas nog niet over zeggen.

 

Dank je wel, Bettie!  Dat wordt dus uitkijken naar die vierde misdaadroman.  ‘Ticket zonder retour’, onze nieuwsgierigheid is alvast geprikkeld!

Anita

De ongewenste gast van Bettie Elias

 'De ongewenste gast' is een thriller die je onmogelijk kan neerleggen!

Bettie Elias haar vorige boeken las ik volgens mij niet maar na alle goede reacties en de veelbelovende achterflap was ik super nieuwsgierig naar dit verhaal. Heeft de Vlaamse Bettie Elias mij kunnen overtuigen?

In ' De ongewenste gast' voel je vanaf het begin de donderwolken hangen. Alexander, een gerespecteerde anesthesist is getrouwd met Marthe, een geëngageerde politica en samen met hun kinderen hebben ze een gelukkig gezinsleven.

Tijdens een barbecue met vrienden blijkt Brent onverwacht uitgenodigd door Alexander zijn vrouw. Zij is zich net als de anderen van geen kwaad bewust. Brent die iedereen inpalmt met zijn charismatische gedrag is namelijk niet het lieverdje dat hij lijkt. Alexander en Brent zijn verbonden door een vreselijk geheim . Uit schrik om alles te verliezen wil Alexander, de modelburger, dit voor zijn vrienden en gezin verbergen.

Hij doet er alles aan om zijn vroegere vriend te ontlopen maar deze sluipt genadeloos dichterbij. Wanneer hij Alexander het onmogelijke vraagt is het hek helemaal van de dam.

De hardwerkende en zorgzame Alexander wordt het slachtoffer van een meedogenloos spel.

Is hij echt een slachtoffer of is schijn niet hetzelfde als zijn?

Zelf had ik van in het begin vraagtekens bij de onschuldige en naar mijn gevoel laffe Alexander maar de onmenselijke creep Brent is natuurlijk nog een ander verhaal.

Bettie Elias sleurt me onherroepelijk mee in haar zoektocht naar de vroegere puzzelstukjes uit hun schooltijd.

Dit is geen thriller die zindert van de keiharde actie. 'De ongewenste gast' is een verhaal dat je meesleept door de steeds voelbare dreiging die uitmondt in een rare climax. Wanneer je denkt alles te weten over wat er 28 jaar geleden gebeurd is, trakteert de schrijfster je toch nog op een onverwachte twist. Op het einde is er ook nog plaats voor een complete verrassing.

'Een ongewenste gast' gaat over manipulatie, schuld en verantwoordelijkheid. Het zet je aan het denken over welke invloed mensen uitoefenen op elkaar. Hiernaast toont het hoe je acties en hun gevolgen je toekomst bepalen.

Nadat ik dit boek dichtgeslagen had bleef bij mij de vraag hangen hoe beslist wordt wie een nieuwe kans verdient en wie niet. Wat is rechtvaardigheid en is er een verschil in iets wat eigenlijk voor iedereen hetzelfde zou moeten zijn?

Kan iemand je tot het uiterste drijven of is de eigen wil toch nog sterker?

Een boek dat doet verlangen naar meer.

5 kraaien

Win De ongewenste gast van Bettie Elias GESLOTEN

 Alexander is tevreden met het leven dat hij leidt samen met zijn vrouw Marte en hun twee kinderen. Als anesthesist heeft hij een succesvolle carrière uitgebouwd en hij staat op het punt een gegeerde promotie te krijgen. Naast zijn gezin heeft hij een kleine vriendenkring die hem na aan het hart ligt. Niemand weet echter dat hij een vreselijk geheim met zich meedraagt. Tot Brent onverwachts op het toneel verschijnt. Op een geraffineerde manier dringt hij binnen in de entourage van Alexander. Al snel wordt duidelijk dat hij niet zonder reden plots is opgedoken. Kan Alexander aan de druk van Brent weerstaan? Onverwerkte jeugdtrauma’s komen boven water, oude wonden worden opengereten.

Wij lazen het boek onlangs in onze leesclub en zijn razend enthousiast. Nu mogen wij 1 van jullie blij maken. Wij willen van jullie weten wie bij jullie thuis een ongewenste gast zou zijn?

Stuur jouw antwoord naar Thrillerlezersblog@gmail.com ovv Ongewenste gast

De ongewenste gast – Bettie Elias

 

Ingehaald door het verleden

 

‘De ongewenste gast’ is na ‘Het tuinfeest’ en ‘Bloedbanden’ de derde thriller van de Limburgse auteur Bettie Elias. 

 

In ‘De ongewenste gast’ valt een ongenode gast al meteen met de deur in huis.  Tijdens een barbecue met vrienden bij Alexander, Alex voor de vrienden, en Marte thuis zorgt de onverwachte komst van Brent voor onrust in het hoofd en het leven van Alexander.

 

‘De ongewenste gast’ brengt een zevental personages in beeld.  Qua decor houdt de auteur het sober: ten huize Alexander en Marte, het ziekenhuis en kleine passages in een Airbnb en een brasserie.   Komt  Brent eerst letterlijk als partycrasher aangewaaid, het hele verhaal door is hij een ongewenste aanwezigheid in het huishouden, in het hoofd en op het werk van Alexander.  Als een luis in een pels wringt hij zich overal naar binnen. 

 

Met regelmaat wordt een stap terug in de tijd gezet.  Achtentwintig jaar geleden is er iets ergs gebeurd.  Wat?  Daarop is het wel even wachten.  Ondertussen kruipt het verhaal onder je huid.  Dat de twee mannen een verleden delen is duidelijk.  ‘De ongewenste gast’ is geen whodunit, wel een what- en whydunit.  Die prangende vragen laten niet meer los en trekken je mee het verhaal in.  Dat Brent zich in het heden in de vriendenkring binnen wringt brengt het verhaal heel dicht bij de lezer.  De korte hoofdstukken doen steeds weer verder lezen.  Het bommetje op het einde mist zijn effect niet.

 

Bettie Elias strooit dan wel met zaadjes voor verschillende denkpistes, maar het is Alex die het hele plot naar zijn hand zet. Via zijn perceptie vormt de lezer zich een idee over de andere personages en over wat er gebeurde zovele jaren geleden.  Hij geeft Brent een gezicht en voedt de aversie voor die gladjanus die iedereen, behalve Alex, om zijn vinger windt.  De heimelijkheid en achterbaksheid weerspiegeld in de ogen van Brent versus zijn joviale, sympathieke en gezellige karakter ten opzichte van de groep zorgen voor beeld; de ondertonen in de communicatie tussen de twee mannen doen de vijandigheid luid weerklinken. 

Weet enkel Alex dan beter?  Mogen we hem op zijn woord geloven?  Eén en ander blijkt ook niet te kloppen waar het hem betreft? 

 

 

Waarom al die geheimen?  Dat het boek niet in de ik-vorm werd geschreven maakt het mogelijk om toch enige afstand te nemen van Alex om zijn rol in wat gebeurde onder de loep te nemen.  Schuldbesef?

 

Alex dreigt ten onder te gaan aan de vele dilemma’s waarmee  hij wordt geconfronteerd.  Het verstikkende gevoel dat hij daarbij ervaart wordt goed overgebracht op de lezer.  Net zoals Alex zich een gevangene voelt, zo ook zit je als lezer gevangen in het boek.

 

Vanzelf begon ik mezelf ook een aantal vragen te stellen.  Kan men ooit ontsnappen aan zijn verleden?  Mag je je verleden verzwijgen voor jouw dierbaren?  Welke impact hebben jeugdinstellingen op iemands verdere leven? 

 

Het spook uit het verleden van Alex bedreigt steeds meer het leven dat hij en zijn familie nu leiden.  Een vulkaan aan emoties wacht om tot uitbarsting te komen en een stroom aan negatieve gevolgen zou zomaar alles in één klap kunnen verwoesten.  Alex probeert elk brandje te blussen.

 

‘De ongewenste gast’ moet het niet hebben van flitsende acties.  Het is een misdaadroman waarin de focus ligt op de ontwikkeling van een personage dat door een fout in het verleden ook zijn toekomst dreigt te verliezen.  Even mooie als eenvoudige zinnen leveren mooie beelden. Een must read, als je het mij vraagt!

 

4,5 kraaien!

Anita

Column van Bettie Elias

 

Akkefietjes

 

De eerste thriller die ik schreef, Het tuinfeest, gaat over de moord op de zeventienjarige bloedmooie Laura, dochter van Tessa en Thomas. ‘Waar haal jij je inspiratie vandaan?’ is de meest voorkomende vraag die mensen stellen. ‘Hoe kom je erbij? Zit dat allemaal in jouw hoofd?’ vragen ze met een frons tussen hun wenkbrauwen. Een voor de hand liggende vraag, maar ook eentje die moeilijk te beantwoorden is. Dus best wel interessant. Hoe werkt inspiratie? Hoe werkt fantasie? Ik kan alleen maar vertellen hoe het bij mij in zijn werk is gegaan.

Als moeder van drie dochters en een zoon heb ik mij heel vaak afgevraagd hoe ik zou reageren op de moord van een van mijn kinderen. Gelukkig is dat nooit gebeurd, maar ik wilde dat mijn eerste thriller daarover ging. Dus het eerste zaadje was geplant: een moord op een meisje dat nog haar hele leven voor zich had liggen. Vanuit dit gegeven ben ik beginnen te fantaseren. Wanneer heeft die moord plaatsgevonden? Tijdens een avondje uit met vrienden? Na school onderweg naar huis? Toen ze van de bib kwam? Tijdens een vakantie? Na een dagje shoppen met haar beste vriendin? Eenmaal aan het fantaseren, bleken er ontzettend veel mogelijkheden te zijn. Dus ik moest een keuze maken. Omdat het boek uiteindelijk gaat over de volwassenen die na de moord achterblijven, heb ik gekozen voor een situatie waarin die volwassenen een rol spelen: een tuinfeest met een groep vrienden. En zo heb ik elk aspect van het boek ontrafeld. Deels fantaserend, deels rationeel. Wie heeft Laura vermoord? Waarom? Hoe? Uit wie bestond de vriendengroep? Hoe gingen zij om met de moord? Kun je je vrienden ooit echt kennen? Enz.

De ‘wat als’ vraag is voor dit boek een belangrijke vraag geweest om mijn fantasie aan het werk te zetten. Voor het grootste gedeelte heb ik dat al fietsend gedaan. Door bossen en velden, stug tegen de wind in trappend, soms loom fietsend in het zonnetje. Heerlijk. Ik kan het iedereen aanraden. Maak je geest vrij van dagelijkse zorgen en akkefietjes. En fantaseer erop los!

 

Bettie Elias

 

Het tuinfeest ontving de Schaduwprijs voor het beste thrillerdebuut in Nederland.

 

Op drijfzand

 Titel: Bloedbanden

Auteur: Bettie Elias

Uitgeverij: Houtekiet

Jaar uitgifte: oktober 2020

Recensie door: Anita

Kraaien: 4,5 à 5 kraaien

Met ‘Het tuinfeest’ (2019) schreef Bettie Elias haar eerste misdaadroman. Amper een jaar later, brengt ze in samenwerking met Uitgeverij Houtekiet ‘Bloedbanden’ uit.

Bij een eerste aanblik straalt de cover rust en vredigheid uit. Onmiddellijk daarna gaan alle alarmbellen af. Het vogeltje. Morsdood. Het naakte kind slaapt dan toch niet?!

Van meet af aan is het duidelijk. Het verhaal draait om familie. Dat niet alles rozengeur en maneschijn is, blijkt ook al meteen. De ontgoochelingen, de niet uitgesproken woorden, de kilte en de eenzaamheid voorspellen dat ‘Bloedbanden’ geen idyllisch sprookje wordt.

De gebeurtenissen spelen zich af in een korte tijdspanne. Met Anton, Benno en Charlie, Sofia en Marnix krijgt de lezer de informatie uit de eerste hand. Opvallend: de dominante figuren eisen het woord, de zwakkere personages luisteren en sputteren wat als weerwoord; Vik, het jonge slachtoffer in het verhaal, krijgt helemaal geen spreektijd.

‘Bloedbanden’ laat er geen gras over groeien: de lezer wordt onmiddellijk het verhaal ingezogen. Met de introductie van de junkies Benno en Charlie creëert de schrijfster een grimmige sfeer. Deze twee onverlaten blijken een grote schuld te hebben die sito presto moet ingelost worden, willen ze niet zelf eindigen tussen vier planken. Dan komt Anton in beeld. In de ontwenningskliniek blijkt hij nogal loslippig te zijn geweest over het vermoede vermogen van stiefzus Sofia.

Het plot zit tegelijk ijzersterk en eenvoudig in elkaar. Alles klopt. Het verhaal is heel geloofwaardig.

Met de uitwerking van de personages legt Bettie Elias al haar troeven op tafel. In een atmosfeer van groeiend ongemak zet de schrijfster haar personages neer. En hoe?!

Geen ellenlange beschrijvingen. Naarmate het verhaal voortgaat, komen het uiterlijk en de psyché van elk personage almaar gedetailleerder naar voren. Met fijne kneepjes, dan weer hier, dan weer daar, boetseert en modelleert Bettie Elias tot het personage er volledig staat. Het resultaat mag er zijn! Levensechter kan niet. Rauw en meedogenloos, frêle en onschuldig, wanhopig en vol liefde, narcistisch en gluiperig, … vele facetten van wat bestaat aan menselijke karaktertrekken passeren de revue. De personages kruipen onder je vel. Ze zitten in je hart of ze doen je walgen, maar ze laten je niet onverschillig.

Bettie Elias heeft een vlotte pen. ‘Bloedbanden’ leest alsof het verhaal in één enkele pennentrek is neergeschreven. Het decor en het verhaal zijn heel harmonieus met elkaar verweven. Geen onnodige opsmuk, geen overdrijvingen. De schrijfster verstaat de kunst om een opgeroepen gevoel meerdere malen te versterken door gevoelens over te brengen van het ene naar het andere personage, wat de verbondenheid tussen hen extra versterkt. 

p. 126 “De wind doet de dorre herfstbladeren opwaaien tegen de schutting. Hij zal het koud hebben, schiet het door haar hoofd. Een rilling loopt over haar rug.”

Mooie metaforen maken de boodschap nog intenser. Het beeld neemt het over van de woorden.

p. 92 “Hij legt zijn voorhoofd tegen het koude raam. De regendruppels rollen als tranen voor zijn ogen naar beneden.”

Tegenstellingen in één enkele zin vatten de gevoelens van de personages perfect. Eerder dan het verhaal uit balans te brengen, zorgen ze voor een mooie evenwichtige weergave van de gevoelens. 

‘Bloedbanden’ vertelt een doorleefd verhaal. Een keer dat je in het boek bent begonnen, heb je als lezer maar één optie: je moet de hele rit uitzitten. ‘Bloedbanden’ is gruwelijk, wreed, hartverscheurend en grijpt je bij de keel. Ik zat met mijn hart in mijn schoenen, maar toch wou ik verder lezen. Ik moest en zou weten of het goed zou komen … 

‘Bloedbanden’ is een dijk van een boek! Een aanrader in thrillerland!

Win 1 van de 3 exemplaren van Bloedbanden

Een van mijn favoriete Vlaamse boeken van dit jaar is Bloedbanden van Bettie Elias. Binnenkort verschijnt de recensie en een interview met deze auteur. Maar we mogen wel alvast 3 exemplaren verloten van dit boek.

Eerst waar gaat het over?

 Anton heeft een ontwenningskuur achter de rug voor zijn alcoholverslaving. Hij is vast van plan om aan zijn vrouw Esther, van wie hij gescheiden leeft, te bewijzen dat hij terug op het rechte pad is. Tot Benno en Charlie, twee drugsgebruikers die hij heeft leren kennen in de kliniek, besluiten om het negenjarige zoontje van Antons stiefzus te ontvoeren. Zal men geloven dat hij niets met de ontvoering te maken heeft, nu het duo hem niet meer loslaat en hij getuige is van een moord? Oude wonden worden opengereten, onverwerkte geheimen komen boven water. Met scherpe observaties toont Bettie Elias dat een familie zonder geheimen niet bestaat. En dat geheimen dodelijk kunnen zijn.

Oke, dan nu wat je moet doen om 1 van de exemplaren te winnen: je moet 2 vragen beantwoorden.

1. Welke prijs won Bettie met haar vorige boek Het tuinfeest (heb ik ook erg van genoten trouwens)?

2. Het tuinfeest is haar debuut, maar eigenlijk ook weer helemaal niet. Wat schreef zij voor haar eerste psychologische thriller?

Stuur jouw antwoorden naar Thrillerblog@gmail.com ovv Bettie Elias.

Oh ja, en word je ook even lid van onze grote facebookgroep waar we bijna alle Vlaamse thrillers we bespreken. Dat kan heel makkelijk via onderstaande link:

Thrillerlezers!

Anders dan anders met Bettie Elias

copyright Peter Mockers

Bettie Elias debuteerde in 1983 en mocht sindsdien voor haar kinderboeken al verschillende prijzen in de wacht slepen.
Centraal in haar kinderboeken staan levensechte situaties die aansluiten bij de leefwereld van kinderen. Ze kaart onderwerpen aan als vriendschap en verdriet, maar ook ernstigere thema's gaat ze niet uit de weg. Zo schrijft ze in Thuis eten we apentaart over racisme en in De meester is een schat over kindermishandeling. Dit jaar verscheen in mei Het tuinfeest, haar eerste thriller of beter gezegd spannende roman. Eentje die zeker smaakt naar meer voor mij.

Vandaag beantwoordt zij voor ons de Anders dan andersvragen.


*Wat maakt je kwaad?

Over leugens en schijnheiligheid kan ik me aardig opwinden.

*Geloof jij in toeval?

Ja en nee. Sommige zaken gebeuren toevallig, maar evenveel of meer zaken kunnen we zelf kiezen en bepalen. Ik geloof in elk geval niet in lotsbestemming of voorbestemdheid.

*Welk nummer doet pijn aan je oren?

Geen enkel, ik draai meteen de knop om als ik een nummer niet graag hoor.

*Welk nummer blère je altijd zo hard mogelijk mee?

Ik hou wel af en toe van muziek, maar ben er niet zo mee bezig. Het meeste hou ik van stilte, zeker tijdens het schrijven.

*Met welk bekende persoon zou jij wel een avondje willen gaan stappen?

George Clooney, omdat hij zo knap is, charmant (denk ik), humoristisch (denk ik) en maatschappelijk geëngageerd.

*Waarvan word jij super-enthousiast?

Van een super-goede recensie :-)

*Waar werd je voor het laatst stil van?

Bij een goede vriendin werd onlangs kanker vastgesteld. En het ergste is dat zij het gezondste leeft van iedereen in onze vriendengroep. Gelukkig verloopt het genezingsproces positief.

*Speel je wel eens vals in spelletjes?

Nee, hoor! Niet omdat ik zo eerlijk ben, gewoon omdat ik geen echte ‘spelletjesspeler’ ben en het bijgevolg niet erg vind als ik verlies.

*Welk beroep zou je nooit kunnen uitoefenen?

Tandarts lijkt me een vreselijk beroep. De hele dag wroeten in vreemde monden zou echt niets voor mij zijn.

*Wanneer heb je voor het laatst gedanst?

Veel te lang geleden.

*Kan jij tolerant zijn voor intolerante mensen?

Dat is een moeilijke vraag. Misschien toch niet, als ik er zo over nadenk. 

*Word je liever aangevallen door een hond of een zwerm bijen?

Ze lijken me allebei heel eng, maar een hond is misschien makkelijker onder controle te krijgen dan een zwerm bijen. Toch als het geen Pitbull of een Rottweiler is.

*Welke film vond je verschrikkelijk?

Veel te veel films. Onlangs Green Book gezien, de film die dit jaar een Oscar heeft gewonnen voor de beste film. Ik vond hem maar matig.

*Welke film kan jij wel duizendmaal zien?

Gelukkig zijn er ook heel veel goede films, maar herbekijken doe ik zelden. Capharnaüm vond ik een beklijvende film. Ik kijk ook graag naar series. Mijn favoriet van dit jaar is Sharp Objects. Deze serie wil ik wel een tweede keer bekijken.

*Wat bestel je bij McDonald's?

Ik ga nooit eten bij de McDonald’s. Moest het toch een keer gebeuren dan zou ik frietjes bestellen. Dat smaakt altijd!

*Welke foto staat er als achtergrond op je tablet/laptop?

El Capitan, een 900 meter hoge granieten bergwand in het Yosemite National Park in Californië, omdat ik enkele jaren geleden met mijn man en de kinderen een fantastische reis gemaakt heb door Californië en door dit park.





*Als je nog maar 1 boek zou mogen lezen, welk zou je dan nemen?

Alvast een heel dik boek waar ik lang zoet mee zou zijn.

*Wat zou je eten als laatste avondmaal?

Hier moet ik niet lang over nadenken. Een Dame Blanche: vanille-ijs met versgemaakte warme chocoladesaus en slagroom. Super lekker!

*Wat staat op de eerste plaats op je bucketlist?

Ik ben nog niet aan zo’n aftellijstje begonnen. Moest ik geen schrijfster zijn, zou dat alvast in mijn top drie staan.

*Welk dier omschrijft jouw persoonlijkheid?

Een kat: eigenzinnig, trekt haar plan, gebruikt haar klauwtjes als het haar niet bevalt, maar wordt heel graag geknuffeld.

*Wie moet het volgende Songfestival presenteren?

Om eerlijk te zijn ken ik geen Nederlandse presentatoren. Spontaan denk ik aan André Hazes Jr. Hij is vlot, heeft flair en is sympathiek. Het moet niet altijd stijf en deftig zijn :-)

Het tuinfeest van Bettie Elias

Titel: Het tuinfeest

Auteur: Bettie Elias

Uitgeverij: Houtekiet

Publicatiedatum: juni 2019
Recensie door: Ink

Waardering: 3,5 kraaien

Cover

Als je er vluchtig over heen kijkt, lijkt het net een cover voor een roman en ligt er een meisje in het gras. Als je beter kijkt, zie je duidelijk een dood meisje. Ik vind dat de cover een mooie uitstraling heeft en dat het erg past bij de inhoud van het boek.

Achterflap

Voor haar veertigste verjaardag organiseert Cleo een tuinfeest dat perfect moet zijn. Alles zit mee. Het is een zwoele zomeravond en de champagne vloeit rijkelijk. Haar vrienden vermaken zich opperbest met de andere gasten. Tot Laura, de dochter van Tessa en Thomas, spoorloos blijkt. Wanneer het meisje de volgende ochtend dood wordt aangetroffen, wijst alles op een ongeluk.

De vriendengroep zoekt steun bij elkaar. Maar Tessa stelt zich steeds meer vragen over de dood van haar kind. Haar zoektocht zet de vriendschap onder hoogspanning. Wat gebeurde er werkelijk tijdens die fatale nacht? En kun je je vrienden ooit echt kennen?

Mijn mening

Het is de eerste volwassen thriller van Bettie Elias. Bij navraag onder Vlaamse kennissen, blijkt zij bij de buren wel erg bekend te zijn. Ik ben benieuwd wat deze auteur mij voor gaat schotelen met haar boek ‘Het tuinfeest’.

Het tuinfeest in het boek is georganiseerd door Cleo. Bij Cleo moet alles in haar leven tot in de puntjes verzorgd zijn, dus zeker wanneer ze een feest geeft voor haar 40e verjaardag. Dan wordt Laura, de dochter van vrienden, dood gevonden. Cleo haar man Lucas is peetoom van Laura.

Het verhaal richt zich veel meer op de vriendengroep, hoe die met elkaar omgaan. Het leven lijkt enkele maanden later weer vrij gewoon door te gaan. Echter Tessa, de moeder van het dode meisje, wantrouwt het en wil weten wat er echt gebeurd is. Dit gewroet zorgt ervoor dat wonden opengaan en er onrust ontstaat. Ze roept de hulp in van Lucas.

Je leert de personages kennen met hun pluspunten, maar vooral ook met hun minpunten. Wat een  stel misbaksels bij elkaar zijn het. Je kunt echt niemand aardig vinden. Ze zijn vooral erg met zich zelf bezig.

Het verhaal wordt verteld vanuit diverse personages, naast de personagewisselingen hebben we ook de stappen in de tijd: tijdens het feest en na het feest.

Van tevoren verwacht je dat het boek voornamelijk zal draaien rondom Laura, het dode meisje. De focus ligt echter vooral op 1 van hoofdpersonages die een belangrijkere rol in het leven van Laura speelde dan iedereen dacht.

Het plot zou je verassend kunnen vinden en is goed bedacht. Als je goed oplet, is het eigenlijk niet een zo'n grote verrassing. Wat 1 van de personages uiteindelijk uitvoert om de meeste winst voor zichzelf te halen, gaat mijn voorstelling iets te boven, maar he, het is fictie, dus leuk afgerond op deze manier.

Eigenlijk heb ik heerlijk genoten van dit boek. Ik hou van verhalen waar de nadruk ligt op de psychologische kanten en hoe men langzaam de ware aard van de personages ontdekt. Het is duidelijk een psychologische spannende roman. Voor de echte thrillerlezers misschien niet spannend genoeg, maar voor mij een heerlijk boek wat ik graag gelezen heb.

Oh ja, wat elke Nederlander belangrijk vindt: dit boek kan je gewoon lezen, zonder een Vlaams woordenboek nodig te hebben.