Luister naar mij – Tess Gerritsen

 

 Na 5 jaar eindelijk weer een verhaal met rechercheur Jane Rizzoli en patholoog-anatoom Maura Isles in de hoofdrol. Ik heb de eerdere delen vroeger verslonden, dus keek erg uit naar een nieuw boek met dit duo in de hoofdrol.

De cover
De cover springt wat mij betreft niet echt in het oog. Het maakt me niet nieuwsgierig en het zou voor mij geen reden zijn om het boek op te pakken in de boekwinkel.

Het verhaal
Rizzoli en Isles onderzoeken de gruwelijke moord op verpleegkundige Sofia Suarez. Sofia was erg geliefd bij haar buren en collega’s. De moord lijkt een zinloze daad van geweld, totdat Jane erachter komt dat Sofia de dagen voor haar dood meerdere telefoontjes pleegde naar wegwerptelefoons. Had ze iets te verbergen? Hiernaast krijgt ook de moeder van Jane een hoofdrol. Nadat haar vriend Vince een paar weken voor zijn zieke zus te zorgen, neemt Angela de rol op zich om de buurt waarin zij woont in de gaten te houden. Wanneer Angela nieuwe overburen krijgt, lijkt er iets verdachts aan hen te zijn en houdt Angela de boel goed in de gaten. Dit tot grote irritatie van de nieuwe buurman, die de nieuwsgierigheid van zijn nieuwe buurvrouw niet echt kan waarderen. Daarnaast wordt er ook nog eens een tiener vermist. Loopt dit goed allemaal goed af?

Mijn leeservaring
Door de korte hoofdstukken en de vlotte schrijfstijl van Gerritsen leest het verhaal gemakkelijk weg. Het verhaal wordt vanuit meerdere perspectieven vertelt, maar de verschillende personages worden niet echt uitgediept waardoor het verhaal voor mij een beetje aan de vlakke kant blijft. Wat is mis is de geweldige chemie tussen Jane en Maura. Ik vind dat Maura hier eerder een klein bijrolletje dan een hoofdrol vervult. Daarnaast vind ik het plot in het geheel niet spannend en als ik heel eerlijk ben, zelfs erg voorspelbaar. Ik heb eigenlijk geen enkel moment op het puntje van mijn stoel gezeten, nieuwsgierig naar hoe het verder zou gaan. Het verhaal kabbelt een beetje voort en is in mijn ogen een beetje saai.

Mijn eindoordeel
Ik keek erg uit naar dit nieuwe deel met het duo Rizzoli en Isles in de hoofdrol maar het verhaal heeft me helaas niet kunnen pakken. Erg jammer. Luister van mij van Tess Gerritsen krijgt van mij slechts 3 kraaien.

Hilona 

Boeken van 2021 van Jantsje

 Het was best een moeilijke keus om 3 boeken uit te zoeken die ik afgelopen jaar heb gelezen en mooi vond. Niet omdat ik niks moois heb gelezen, maar omdat er veel boeken waren die ik goed vond. Een luxeprobleem noem ik het. Dit waren voor mij de beste boeken. 

 

 

1. De Nachtvorst van Suzanne Vermeer

Tot aan zijn overlijden in 2011 werden de boeken geschreven door Paul Goeken. Hij schreef onder de naam Suzanne Vermeer. Dat Goeken achter die naam schuilging, werd pas na diens dood bekend. In overleg met zijn familie werd besloten om de boeken voort te zetten. Wie ze nu schrijft blijft geheim. Er wordt ook wel gesproken over meerdere auteurs.

Dat idee heb ik ook. Dit omdat het ene boek anders leest dan het andere. 

De manieren van schrijven zijn verschillend. Andere zinsopbouwen en het toewerken naar het einde is anders. De ene is meer als een young adult geschreven en de andere als een goede thriller waar veel gebeurd.

Nachtvorst hoort voor mij bij de goede thrillers. Sterker nog, na Paul zijn overlijden is er niet meer zo'n goede thriller van Suzanne Vermeer geweest als deze vind ik. De personen zijn goed uitgewerkt. De hulpverleenster Lieke wordt erg geloofwaardig neergezet. Ook wat ze meemaakt in haar werk. Het verhaal klopt naar mijn gevoel van alle kanten. Ik weet niet of de Nachtvorst echt een mythe uit Noorwegen is maar deze mythe komt erg geloofwaardig over. De mythe zou zo kunnen bestaan. Het mysterieuze over de Nachtvorst maakt het spannend.

Fijn dat in de epiloog wordt verteld wat er toen met Ivar is gebeurd. 

Dat maakt het verhaal voor mij af.

 

2. De zonde waard van Simone van der Vlugt

Elk hoofdstuk begint met een naam. Over die persoon gaat het hoofdstuk.
Hoofdstukken over Ella, over haar vriendin Lis, Over de ontvoerder Manuel, over Ruud de inspecteur van de politie. De eerste hoofdstukken vond ik wat kort, wat mij ergerde. Zat ik er net lekker in kwam er weer iemand anders aan het woord. En ik wilde nog meer van het vorige weten. 
Maar later werden de hoofdstukken langer en dat beviel mij een stuk beter. Ik had tijdens het lezen gewoon medelijden met Ella van Doornik. Doordat zij niet langer tot de jehova's wilde behoren mocht zij haar familie en vrienden niet meer zien. Het is een grondregel daar dat als je weg wilt, dat niemand binnen in de gemeenschap nog contact met jou mag hebben.
Ella gaat daarna aan het werk als verpleegkundige, maar wordt beschuldigd van de dood van een van de patiënten. Op het moment dat zij het meisje vindt wordt het spannend. Red Ella het om uit handen van de achtervolgers te blijven? Je vraagt je wel af waarom zij het meisje niet bij de politie brengt: maar langzaam wordt die reden duidelijk. 

Dat gaat wel gepaard met een stel plotwendingen en geweld.
Ik leef echt erg mee doordat Simone het verhaal zo levensecht op heeft geschreven. Ik wilde steeds tegen Ella roepen, daar niet heen en pas op! Zo zat ik in het verhaal.

Door het einde was ik erg verrast, want ik had iemand anders verwacht. 

Ook de reden waarom Demi ontvoerd was, kwam als verrassing.
Ik kan niet anders zeggen dan dat ik erg genoten heb van De zonde waard

 

 

3. Camping Oosthoek van Nathalie Pagie

Nathalie Pagie heeft al een flink aantal boeken geschreven. Ik heb haar boeken allemaal gelezen, en vind haar boeken heel goed. Ik vond dit boek een van de allerbeste die ze heeft geschreven. Het boek is spannend, je zit op het puntje van je stoel want je wilt graag weten hoe het afloopt.
Diana komt uit een wat hoger milieu en is getrouwd tegen de zin van haar ouders met John, die van een kamp komt. Hoe haar ouders en Diana met elkaar omgaan wordt zo beschreven dat je ook echt mee gaat voelen met Diana. Ook zet Nathalie Pagie het Brabants kampvolk met hun platte manier van praten goed neer. Ook de beschrijving hoe zij er voor elkaar zijn en Diana en haar kinderen opvingen was levendig beschreven.
Als advocate en uit een goed milieu spreekt Diana ABN. Ik vond het leuk dat de gesprekken van de kamplui in het Brabants dialect stond geschreven, en dat ik het nog kon volgen ook.
Je voelt terwijl je het leest echt het verschil in rangen en standen.
Wat betreft de ontvoering vond ik het plot leuk. 
Omdat ik deze dader niet had verwacht, en dacht dat het iemand anders zou zijn. Ik ben dus op het verkeerde spoor gezet.

Voor de manier hoe Diana dit alles oploste en de durf die zij had, want zij komt toch uit een ander milieu, kan ik bewondering hebben.
Kortom dit is weer een geweldig boek van Nathalie Pagie wat lekker vlot weg las en echt spannend was.

 

Helaas waren er ook een paar teleurstellingen.

 

Het boek wat ik niet goed vond was De studente, geschreven door Tess Gerritsen. Nu ben ik een enorme fan van haar boeken maar met deze sloeg ze de plank mis.

 

De studente gaat over Taryn Moore. Taryn is een jong meisje, dat een student is aan de hogeschool. Het verhaal begint met haar zelfdoding. Hierdoor zit je meteen in het verhaal en ben je benieuwd waarom het meisje zelfmoord zou plegen. Wanneer rechercheur Frankie Loomis de fatale duik van het balkon onderzoekt, Denkt ze dat er meer aan de hand is. Haar vermoedens worden versterkt na de autopsie.
Taryn was zwanger. Reden voor zelfmoord of moord? En wie is de vader?
Ze is een gedreven studente die literatuur studeert. Je gaat met haar mee naar die literatuurlessen, die door haar favoriete docent Jack Dorian gegeven worden. Hierdoor krijg je ook veel van de colleges mee.
In het begin beloofde het een spannend boek te worden. Het hoofdstuk heet erna. Het begint met het verhaal van rechercheur Frances ’Frankie’ Loomis die naar het lichaam van de overleden studente gaat. Ze start een onderzoek naar de student.
Dan begint het boek met een nieuw hoofdstuk. Het verhaal van drie maanden eerder. Dat vond ik erg saai want het ging alleen maar over die lessen. Ze bespraken beroemde slecht aflopende liefdes, waaronder Tristan en Isolde, Jason en Medea, Abelard en Heloise, en Romeo en Julia. Ook het liefdesleven van studente Taryn wordt besproken. Dat duurde ook erg lang doordat alles uitgebreid werd besproken. Het leek meer een liefdesroman dan een thriller. Na ongeveer bladzijde 127 begon het eindelijk wat beter te worden. Het nieuwe hoofdstuk heette weer erna. En daarin ging het onderzoek verder over de dood van de studente Taryn.
De zelfmoord/moord werd onderzocht.

Het was naar mijn idee een saai en voorspelbaar boek. Je weet al heel snel hoe het in elkaar zit. Geen boek wat ik gewend ben van Tess Gerritsen. Dit boek lijkt op een bouquet-reeksboek met een klein beetje thriller. Het enige positieve is dat het vlot leest.

 

Jantsje

De studente van Tess Gerritsen en Gary Braver

 

‘De studente’ gaat over Taryn Moore. Taryn is een jong meisje en een student aan de hogeschool. Het verhaal begint met haar zelfdoding. Hierdoor zit je meteen in het verhaal en ben je benieuwd waarom het meisje zelfmoord pleegt.

Wanneer rechercheur Frankie Loomis de fatale duik van het balkon onderzoekt, denkt ze dat er meer aan de hand is. Haar vermoedens worden versterkt na de autopsie. Taryn was zwanger. Reden voor zelfmoord of moord? En wie is de vader?
Taryn is een gedreven studente die literatuur studeert. Je gaat met haar mee naar die literatuurlessen, die door haar favoriete docent Jack Dorian gegeven worden. Hierdoor krijg je ook veel van de colleges mee.

In het begin belooft het een spannend boek te worden. Het hoofdstuk heet Erna. Het begint met het verhaal van rechercheur Frances ’Frankie’ Loomis die naar het lichaam van de overleden studente gaat. Ze start een onderzoek naar de studente.

Dan begint het boek met een nieuw hoofdstuk, het verhaal van drie maanden eerder. Dat hoofdstuk ging alleen maar over de lessen en dat vond ik erg saai. In die colleges bespraken ze beroemde slecht aflopende liefdes, waaronder Tristan en Isolde, Jason en Medea, Abelard en Heloise, en Romeo en Julia.
Ook het liefdesleven van studente Taryn wordt besproken. Dat duurde ook erg lang doordat alles uitgebreid werd besproken. Het leek meer een liefdesroman dan een thriller. Na ongeveer bladzijde 127 begon het eindelijk wat beter te worden. Het nieuwe hoofdstuk heette weer Erna. En daarin ging het onderzoek verder over de dood van de studente Taryn.

De zelfmoord/moord werd onderzocht. Het was naar mijn idee een saai en voorspelbaar boek. Je weet al heel snel hoe het in elkaar zit.
Dit lijkt niet op een verhaal wat ik gewend ben van Tess Gerritsen. Dit boek lijkt op een bouquetreeks verhaal met een klein beetje spanning. Het enige positieve is dat het vlot leest.
Van mij krijgt dit boek dan ook maar 1 Kraai.

Jantsje

 

 

 

Schaduw van de nacht van Tess Gerritsen

Titel: Schaduw van de nacht 
Auteur: Tess Gerritsen

Uitgeverij: The House of Books
Publicatiedatum: oktober 2019
Recensie door Lisa

Korte inhoud:

Ava Collette ontvlucht haar verleden in Boston en huurt Brodie's Watch, een oud huis in een afgelegen kustdorpje in Maine. En ook al gaan er verhalen over de rondwarende geest van kapitein Brodie, ze voelt zich er onmiddellijk op haar gemak. Totdat ze vreemde geluiden begint te horen en de dorpelingen ontfutselt wat ze liever geheim houden voor buitenstaander: iedere vrouw die het huis bewoond heeft is er ook komen te overlijden. Is de geest van kapitein Brodie ervoor verantwoordelijk of is een moordenaar van vlees en bloed de schuldige? Iemand die steeds dichter in de buurt van Ava…

Mijn mening:

Wat te zeggen over dit toch wel vreemde boek? Wie Tess Gerritsen zegt, zegt onherroepelijk Rizoli & Isles en spannende boeken. Medische thrillers waarin gruwel regelmatig aan bod komt, autopsies schering en inslag zijn en eender wie het hoekje om zou kunnen gaan.

Niets van dat alles in deze nieuwe thriller van Gerritsen die – zelfs voor zijn release – al op behoorlijk wat tegenwind mocht rekenen. Gaande van “Fifty Shades meets Ghost”, “Stephen King goes BDSM”, of noem maar op. Mijn nieuwsgierigheid was dan ook gewekt en ik heb het boek in één ruk 😉 uitgelezen.

Nee, dit is geen Stephen King meets BSDM, maar de BDSM zit er wel overdadig in. Het Stephen King-gehalte is echter totaal niet aanwezig. Integendeel zelfs. Waar King gaat voor onderhuidse – en vaak ook erg grafische – horror, is dat element hier totaal niet aanwezig. De geest in kwestie is geen enkele keer dreigend of horrorachtig.

Als je dan toch vergelijkingen zou wil maken, denk dan aan Mary Higgins Clarks klassieke thrillers waarin meestal een vrouw alleen ergens verzeild geraakt in een verlaten dorp, stad of huis en daar dan wordt bedreigd. Denk aan Anne Rices The Witching Hour, waarin een heks verleid wordt – en seks heeft – met een geest. Denk aan de klassieker The Ghost and Mrs. Muir, een klassieker – ook als serie trouwens uitgebracht – waarin een vrouw met haar twee kinderen in een bijzonder huis gaat wonen waar een geest in woont (weliswaar zonder de seks). En denk als laatste aan Het meisje op de trein, waarbij de twee hoofdpersonages allebei ’s avonds gezellig in de drank vliegen.

Al deze elementen komen terug in dit boek, waardoor het een mix wordt van een gevonden dode vrouw, een huis waarvan alle voorgaande bewoonsters werden vermoord en een nieuwe bewoonster zo dom is om – ondanks dat kleine feit – toch in dit vreemde huis te gaan wonen. Ava heeft haar eigen geesten, ze heeft een drama achtergelaten en is toen naar dit huis getrokken om hier alleen verder te werken aan haar boek waarvan ze de deadline alsmaar niet haalt. Voeg daar geluiden aan toe en vreemde dingen à la The Haunting of Hill House en dan een geest die kennelijk alleen maar uit is op zeer grafische, BDSM (Oh Christian Grey?) en je hebt Schaduw van de Nacht.

Is dit boek slecht? Nee. Is het supergoed? Nee. Is het goed? Ja.  Maar mijns inziens had men er veel beter aan gedaan om dit boek onder een schuilnaam uit te brengen dan het als de nieuwe Gerritsen te verkopen. Gerritsen-fans zullen bedrogen uitkomen en zich afvragen waarom Tess haar vertrouwde stijl heeft laten varen, terwijl nieuwe lezers, die van dit genre houden, ook bedrogen zullen uitkomen wanneer ze merkten dat Gerritsen normaal gezien dit soort van boeken niet schrijft.

Ook was het boek veel beter geweest met een Victoriaanse insteek en minder BDSM. Nee, ik heb er niets tegen, maar het was zo overdadig en grafisch aanwezig dat al de rest – inclusief het moordverhaal – erbij teniet gingen. Ik heb me meermaals afgevraagd wat deze auteur nu eigenlijk wilde bereiken: een moordverhaal met seks? Of een ghost story met een onbelangrijke dood erin? De dader was zo snel te bespeuren dat zelfs een niet-doorgewinterde thrillerlezer hem bijna meteen kan spotten. Het bordje: “Hier loopt die”, mankeert nog net.  Ook zit er zo’n bizarre scène in tussen de geest, Ava en nog andere … personages, laat ons zeggen, dat ik er ongemakkelijk van werd.

Na veel wikken en wegen heb ik besloten om dit boek drie kraaien te geven. Geen twee of één omdat het nog altijd Gerritsens vloeiende stijl blijft die maakt dat je blijft doorlezen, maar zeker ook geen vier of vijf wegens al de gemiste kansen die dit boek helaas ook heeft. Ik ben razend benieuwd wat anderen van dit boek zullen vinden. Het lijkt me “You love of it or you hate it”-boek te worden op zeer korte tijd.

3 kraaien dus.

Lisa

Auteur meets author

Auteur meets author – ontmoeting met Tess Gerritsen
Door Sandra J. Paul

Je kent haar of je kent haar nog niet. Tess Gerritsen, bestseller auteur van talrijke – vooral medische – thrillers. En uiteraard ook bekend als de auteur achter de twaalf boeken die draaien rond het duo Rizzoli en Isles. (Van dit duo kwam er succesvolle televisiereeks, maar daarnaast pende Gerritsen parallel ook haar eigen verhalen over deze twee dames).

Tess is naast begenadigd schrijver ook een heel fijne en sympathieke dame die graag tijd vrijmaakt voor haar lezers. Zo gaat ze regelmatig op boektournee doorheen Amerika en Europa. Vooral in Turkije is ze ook razend populair.

Toen haar nieuwste boek Schaduw van de Nacht (Shape of Night) uitkwam en haar tournee samenviel met de Antwerpse boekenbeurs, konden een aantal interviews met deze fijne dame niet uitblijven.

Ik mocht op verzoek van Inki voor Thrillerlezers een dergelijk interview doen, waarvoor mijn hartelijke dank! In het verleden heb ik al meerdere auteurs geïnterviewd, maar het is de eerste keer dat ik face to face kwam te zitten met een Amerikaanse bestsellerauteur (de anderen verliepen via Skype of mail).

Nota: Tess is een hartelijke, professionele dame die verschillende keren hartelijk heeft gelachen om mijn vragen. Ik vrees dat ik haar af en toe toch wel voor zeer strenge dilemma’s heb gezet!

Nota 2: een aantal vragen kwamen van anderen via een Facebook-oproep, waarvoor dank! De fijnste heb ik verwerkt in dit gesprek.
Ik laat mijn originele vragen in het Engels staan, antwoorden staan er in het Nederlands bij.

1) If someone has never read a book of yours, why should they? What convincing factor would you use?

Goeie vraag, merkte Tess zelf op. Ik vind het erg moeilijk mijn eigen boeken aan te prijzen, maar ik zou ze aanraden voor mensen die houden van medische thrillers en speurwerk. Als startboek zou ik dan The Surgeon aanraden omdat het de eerste uit een langlopende reeks is. En als je je graag in de reeks wil storten, is dit uiteraard het meest logische.

2) You once said: never kill the dog, what did you do and what effect did it have for you as a writer?

Ik heb ooit in een Holocaust-boek een hond gedood. De reacties die ik daarop kreeg, waren voor mij erg schokkend. In het boek gingen verschillende mensen op gruwelijke wijze dood, maar dat leek niemand te deren. Wat hen wel deerde, was het leven van een hond. De verklaring daarvoor? Dieren zijn onschuldig en ik vermoed dat dit echt ingewerkt heeft op dat gevoel.
Als bijkomende vraag heb ik gesteld: Would you do it again, kill that dog?
Haar antwoord: Toch wel. Het moest gewoon gebeuren, anders zou het niet realistisch geweest zijn. Het ging immers over een meisje dat alles ging verliezen en die hond hoorde daar nu eenmaal bij. Maar nogmaals: ik ben enorm geschrokken toen van de vele reacties en haatberichten die ik daar zelfs over kreeg.

3) When Rizzoli and Isles came to life, were you surprised at how different they were in comparison to your books and how did the casting choice make you feel?

Wat voor mij het moeilijkste was, was hun uiterlijk, vooral bij Rizzoli, die ik absoluut niet als een beauty had beschreven. Het feit dat zij niet knap was in de boeken vond ik erg belangrijk. Maar ik snap de casting keuze wel en uiteindelijk gedraagt ze zich in de serie ook zoals het zou moeten zijn. Dus daar ben ik heel tevreden mee.

4) Screw the genre, what would you want to write without having to look at numbers and success?

Daar ben ik eigenlijk nu al mee bezig. Er komt geen nieuwe Rizzoli en Isles in de komende tijd, wellicht zelfs nooit meer, maar dat weet ik nog niet. Mijn volgende boek gaat ook weer iets helemaal anders zijn en handelt over een vrouw op pensioen (een chicken farmer  😉) die noodgedwongen weer aan het werk moet in de herfst van haar leven. Ik neem echt mijn tijd om dit boek te schrijven en ben nu nog in de plotfase.
Met Schaduw van de Nacht heb ik al iets volledig nieuw gedaan waar ik anders nooit de kans toe kreeg als ik voortgegaan was met Rizzoli en Isles. Ik ben in die fase van mijn leven gekomen dat ik kan en mag schrijven over dingen die me echt aanbelangen en interesseren.

5) You went in a completely different way for your latest book “The Shape of the Night”. What made you extend your boundaries?

Ik wilde iets helemaal anders doen en zat al een hele tijd in mijn hoofd met het idee om iets te doen rond de ultieme minnaar. De hypothetische vraag: wat als je de perfecte minnaar had, maar hij bestaat niet echt? Zou je kiezen voor die geest, of zou je gaan voor een mens van vlees en bloed? Dat was mijn insteek, gekoppeld aan een misdaad.

Bijkomende vraag: How do you feel about the backlash you’ve been getting?
Dat vind ik erg jammer. Ik had gehoopt dat mijn fans toch wel zouden begrijpen dat ik iets helemaal anders wilde doen en dat ze me daarin ook zouden volgen, maar kennelijk is het voor mensen niet evident om te lezen over seks. Kennelijk mag je wel veel gruwelijke autopsies beschrijven, maar geen BDSM-scènes of grafische seks. Dat vind ik jammer. Aan de andere kant zijn er ook mensen die dit wél graag lezen en ik hoop hier ook een nieuw publiek mee aan te kunnen spreken. We zien wel hoe dat verder verloopt.

A or B questions – ready? Let’s go!

If you still have to kill an animal in a book, would you go for a dog or a cat?
a) Dog - dit zou beter te verantwoorden zijn, bijvoorbeeld als de hond in het verhaal een personage bijt
b) Cat

Someone once divided the types of authors into two categories, the gardeners who like to work in the wild, and the architects, who write from 9 to 5 in their office, with posters against the wall for the sake of structure. Which one are you?

a) Architect
b) Gardener  - Er is niets leuker dan plotten, schrijven en zien waar je eindigt!


Would you kill Rizzoli or Isles

a) Rizzoli – hier heb ik het het wel moeilijk mee, maar als ik moet kiezen, weg met Rizzoli! 😉
b) Isles


Would you choose for traveling and signing

a) Europe – De Europese markt is aangenamer. Ik heb altijd het gevoel dat Europeanen veel meer lezen dan Amerikanen, waar een tournee echt heel vermoeiend kan zijn met heel weinig verkoop. Op een beurs als de Boekenbeurs verkoopt ze een pak meer dan in eender welke Amerikaanse staat op een soortgelijk event.
b) States

Belgian Chocolates or Brussel Waffles?

a) Chocolates
b) Waffles

Geen enkele van de twee! Ik ben absoluut geen zoetebek. Je kunt me niet echt verleiden met chocolade dus!
(Nota: toen ik de vraag omgooide naar Brussel Sprouts (spruitjes) or Beer, koos ze toch wel voor de spruitjes zeker?)

Your next book will have:

a) Ghosts
b) Non-ghosts – ik ga voor de chicken farmer!

Skydiven of bungeejumpen?

a) Skydiving
b) Bungeejumping
Geen enkel van de twee! Ik ben een echte bange haas die dit absoluut niet aan zou kunnen. Rafting of in een diepe grot gaan zou ik wel meteen doen, maar dit absoluut niet.

Spring or Fall?
a) Spring
b) Fall
In Maine, waar ik woon – en soms ook Stephen King zie! – is het altijd een erg natte en modderige lente. De herfst is fijner door zijn kleuren maar ook gewoon door het klimaat waarin wij vertoeven.

Would you rather be able to fly or to be invisible?
a) Fly
b) Invisible

Zonder enige twijfel vliegen, want dan kan ik dat gebruiken om een stuk van de wereld te zien! Dat zou toch fijn zijn?

Would you prefer to dance or to sing?
a) Dance
b) Sing

Als ik moet kiezen tussen in het centrum van de belangstelling staan met een van de twee, geef me dan maar een karaoke. Ik ken de woorden van Baby Shark uit het hoofd 😉.

Belgian beer or wine?
a) Beer
b) Wine

Bier! Ik ben een grote fan van Duvel geworden sinds gisteren. (Nota: ik woon in de gemeente waar Duvel geproduceerd wordt, dus dat was wel heel fijn!)

Is there anything you would like to say to your Belgian fans?

Ik hoop nog veel te mogen blijven schrijven! Zolang ik nieuwsgierig blijf en rare dingen tegenkom, mag je nog boeken van mij verwachten. Bedankt dat ik hier mocht zijn en voor jullie warme onthaal op de Boekenbeurs!


Bedankt Tess voor dit heel fijne gesprek!

Verwacht in oktober, deel 3

Op 10 oktober

In Hoorn komt een man tot de afgrijselijke ontdekking dat zijn onderbenen zijn geamputeerd, terwijl hij sliep. Hij heeft niets gemerkt en kan zich niets herinneren. De Hoornse rechercheurs Sanne Philips en Luca Borra worden op de zaak gezet en komen erachter dat dit niet het eerste slachtoffer van amputatie is. Het motief van de dader is moeilijk te achterhalen en er is angst voor meer slachtoffers. Ondertussen krijgen de rechercheurs te maken met een andere zaak, de moord op een negenendertigjarige vrouw.

Elize, de vrouw van paragnost Will de Jager, overleed in 2004. Will heeft nooit in zelfmoord geloofd, zoals wordt beweerd. Sanne, die een relatie met Will heeft, onderzoekt de oorzaak achter de dood van Elize. De waarheid is schokkend. Onbedoeld komt Sanne ook nog eens achter een geheim van Will. Zijn verleden strekt zich uit naar het heden. Met alle gevolgen van dien.


Op 11 oktober

In ‘Sluit alle deuren’ begint Jules Larsen aan een nieuwe baan als housesitter in het exclusieve appartementencomplex Het Bartholomew in Manhattan, New York. Er zijn maar een paar regels: geen bezoek ontvangen, elke avond in het appartement doorbrengen en de andere bewoners niet storen. Jules staat op straat, dus ze is maar wat blij met dit buitenkansje om haar oude leven achter zich te laten. Hoewel ze een beetje uit de toon valt tussen de superrijken, trekt ze wel op met een andere housesitter, Ingrid. Niets is wat het lijkt, vertelt Ingrid, die met de dag angstiger wordt. Jules doet haar verhaal af als onzin, maar dan verdwijnt Ingrid spoorloos en komt Jules erachter dat zij niet de eerste huisoppas is die wordt vermist…







Op 21 oktober


Lynn van Waasdorp volgt haar hart en trouwt halsoverkop met Matthew Smith, een charmante, twintig jaar oudere man met twee puberdochters. Haar baan en het pleegmoederschap vallen haar echter zwaar en een burn-out ligt op de loer.
Dan wordt Lynn benaderd door de eigenaar van een vakantiepark in Drenthe. De man wil weten wat ze met het chalet van haar tante Bella gaat doen. Bella, een bekende tv-kok, is sinds een paar jaar vermist. Niemand weet wat er met haar gebeurd is – een lichaam is nooit gevonden.
Lynn ziet een bezoek aan het chalet als een buitenkans om tot rust te komen en vertrekt in haar eentje naar Drenthe. Daar ontmoet ze niet alleen Bob, de wat wereldvreemde eigenaar van het park, maar ook Sjouk, een rechercheur in ruste en vaste parkbewoner. Eenmaal gesetteld ontdekt Lynn dat er achter de goedlachse Bella ook een heel andere persoon schuilging.
Hoe meer vragen er rijzen, des te meer weerstand Lynn ervaart van haar omgeving. Het verlaten vakantiepark wordt ineens een onheilspellende plek...

Op 14 oktober

De Vietnamese Dien-Lien Huang groeit op in een wereld van honger en gebrek. Op haar dertiende belooft ze zichzelf plechtig dat ze die cirkel van armoede zal doorbreken. In een bar ontmoet ze op een dag de welgestelde westerse ingenieur Rudy Van Daele. Hij toont belangstelling voor haar en zij wordt smoorverliefd. Met hem zal ze het geluk vinden, dat weet ze zeker. Maar zijn Rudy en Dien-Lien wel de mensen die ze zeggen te zijn? In de buurt waar Dien-Lien jaren later woont, vindt een dronken man het naakte en verminkte lijk van een vrouw op straat. Het team van hoofdinspecteur Rani Diaz breekt zich het hoofd over het hoe en het waarom van deze misdaad. Wanneer blijkt dat de moord slechts het begin is van een snel uitbreidende cirkel van geweld, wordt het onderzoek een zenuwslopende achtervolging.
Als ook een immens populaire leerkracht van de plaatselijke basischool zich bedreigd voelt, breekt de hel pas echt los. Het onderzoek wordt een niet te stoppen race tegen de klok. De dader speelt een verderfelijk spel met de
speurders. Oude demonen keren terug. Zal Rani het monster op tijd kunnen stoppen of sleurt het hen mee in een genadeloze spiraal van moord en verderf?


Op 16 oktober
Nog geen info bekend gemaakt

















Op 17 oktober


Een onmogelijke missie, een dodelijk ultimatum, een gevecht tegen de tijd.

Als Amerikaans inlichtingenofficier heeft Amy Cornwall al het nodige meegemaakt. Maar wat ze op een dag aantreft bij thuiskomst doet zelfs haar verstijven. Het huis is leeg, geen stemmen van dochter of man, geen geuren van een wachtende maaltijd. Slechts een onbekende telefoon op de eettafel, via welke ze een vreselijk ultimatum doorkrijgt. Binnen 48 uur moet ze een naamloze gevangene vinden en bevrijden. Lukt dit haar niet, dan zal haar gezin het niet overleven.







Op 17 oktober


Ava Collette ontvlucht haar verleden in Boston en huurt Brodie's Watch, een oud huis in een afgelegen kustdorpje in Maine. En ook al gaan er verhalen over de rondwarende geest van kapitein Brodie, ze voelt zich er onmiddellijk op haar gemak. Totdat ze vreemde geluiden begint te horen en de dorpelingen ontfutselt wat ze liever geheim houden voor buitenstaander: iedere vrouw die het huis bewoont heeft er ook is komen te overlijden. Is de geest van kapitein Brodie ervoor verantwoordelijk of is een moordenaar van vlees en bloed de schuldige? Iemand die steeds dichter in de buurt van Ava komt...

Ik weet een geheim van Tess gerritsen

Titel: Ik weet een geheim

Auteur: Tess Gerritsen

Uitgeverij: The House of Books

Aantal pagina's: 320

Over de auteur:

Tess Gerritsen (1953) is een Chinees-Amerikaanse thrillerschrijfster. Ze is van Chinese afkomst, en de naam Gerritsen heeft ze van haar Amerikaanse echtgenoot, wiens ouders uit Nederland afkomstig waren. Gerritsen werd opgeleid tot interniste, maar na de geboorte van haar eerste kind gaf ze haar artsenwerk op en begon met schrijven. Ze debuteerde in 1985 en schreef de eerste jaren voornamelijk romantische thrillers. Na het grote internationale succes van haar eerste medische thriller Harvest (Hartslag, 1996) besloot Gerritsen zich echter volledig op dit genre te richten. Inmiddels heeft de auteur meerdere bestsellers op haar naam staan. Bovendien zijn haar boeken met Jane Rizzoli en Maura Isles in de hoofdrollen recentelijk bewerkt tot de televisieserie Rizzoli & Isles.

Achterflap:

Rizzoli en Isles onderzoeken een van de meest bizarre moorden die ze ooit hebben gezien: een jonge vrouw ligt op haar bed, haar ogen uit hun kassen gehaald en in haar handen gelegd. Is het een hint naar de horrorfilms die de vrouw heeft gemaakt? Als er een tweede slachtoffer valt, weten Rizzoli en Isles dat ze snel moeten zijn. Vreemd genoeg is er iemand die denkt dat zijzelf de volgende is, want ze is op de hoogte van een geheim. Dat ze nooit aan iemand zal vertellen.

Wat ik van dit boek vind:

Een vrouw op de kaft met haar vinger voor haar mond, het is duidelijk dat ze iets weet wat ze niet wil delen, namelijk een geheim! De titel van het boek en kaft zijn goed op elkaar afgestemd.

De naam van de auteur en titel zijn duidelijk zichtbaar en met haar reputatie pak je dit boek zeker op in de winkel.

Dit is het twaalfde deel uit de serie: Rizzoli en Isles. Met de vriendinnen Jane Rizzoli en Maura Isles in de hoofdrollen weet je dat je een goed boek in handen hebt. Het is een serie, maar de boeken zijn afzonderlijk te lezen. Het is wel zo, dat de hoofdpersonen groeien gedurende de serie en als je niet alle delen hebt gelezen, kan het zijn dat je sommige levensgebeurtenissen hebt gemist en dat merk je wel tijdens het lezen. Zelf heb ik ook niet alle delen gelezen en soms miste ik wat achtergrond informatie. Het wordt wel duidelijk in het verhaal, maar de diepere lading mis je.

Aan Rizzoli en Isles de taak om de bizarre moord op te lossen van Cassandra Cole, Ze wordt met haar ogen in haar hand dood aangetroffen op haar bed. Het geheel heeft iets weg van een horrorfilm, de ogen zijn namelijk na haar dood pas verwijderd. Als er nog een moord plaats vindt, koppelt Maura Isles deze aan die op Cassandra. De doodsoorzaak in beide zaken is afwijkend, maar beide zijn te herleiden naar de manier waarop heiligen gestorven zijn. Om daar meer inzicht in te krijgen, neemt Maura contact op met Daniel, haar oude liefde die ze eigenlijk niet meer wil zien. Daniel kan het team meer inzicht geven in de heiligen en de manier waarop zij zijn gestorven. Nu begint het onderzoek pas echt. Wie zit er achter deze moorden? Waarom zou iemand de moorden willen koppelen aan heiligen? Wat hebben de moorden met elkaar gemeen?

Het eerste hoofdstuk is geschreven vanuit de perspectief van Holly Divine. Je krijgt gelijk een koude rilling als je over haar leest, een koele, harteloze vrouw. Zij bewaart een geheim, is zij een dader of is zij een volgend slachtoffer? ‘We waren die middag met ons vijven in de schoolbus. Nu zijn er nog maar vier van ons over.’ De hoofdstukken vanuit het perspectief van Holly worden afgewisseld met de verhaallijn over de moordonderzoeken.

Langzaam kom je dichter bij de ontrafeling en wat de rol van Holly is. De aanleiding van de moorden is te vinden in het verleden.

Het boek leest erg lekker en vlot, het is een echte aanrader!

Het verdient meer aandacht dan ik het heb kunnen geven. Door allerlei leuke verplichtingen heb ik lang gedaan om het boek uit te lezen, maar als je hier aan begint wil je eigenlijk niet meer stoppen.

Punten:

Originaliteit: 4
 Leesplezier: 4 
Psychologie: 4
Schrijfstijl: 4
 Spanning: 4


Ik weet een geheim krijgt van mij 4 kraaien.

Lilian

Jut en J(u)ul op de Boekenbeurs Antwerpen

De dag eindigde met de vraag: als je moet kiezen wie zou je dan doen Saskia Noort of Aspe? Beiden kozen we voor Saskia Noort. Mensen die mij al een beetje langer kennen, vragen ze nu af wat er in godsnaam met Aspe is. Daar Aspe ook bijna de laatste persoon was die we op de Antwerpse beurs zagen, gaan we eerst bij het begin starten.

Het allereerste begin was dat Juul en ik elkaar in Roosendaal troffen en we vanaf dat moment geen stilte gevallen is tot ik weer in de trein naar Breda stapte.
Juul is een duracellkonijntje met een arsenaal aan spontane opmerkingen wat vaak ontwapend werkt en tot leuke gesprekken met de aanwezigen op de beurs leidt. Bovendien was het voor mij zo verfrissend om voor het eerst niet met een stel schaduwen rond te lopen. Mensen die op een paar meter afstand wachten tot je iemand aanspreekt en als het een leuk gesprek is er snel bij komen staan. En dan nog tot niks komen als de vraag of het boek gesigneerd mag. Fantastisch om net zo'n enthousiast iemand mee te hebben.
Leuk was ook te horen dat men vond dat het goed is dat Thrillerlezers weer gewoon lekker mijn blog is en het plezier  volledig terug is na tien maanden zwoegen, twijfelen en willen stoppen. Hoe gaaf de waardering te horen van auteurs die je aanspreken op wat je doet voor hen. Nice en megachill.

Na jassen en rugzak in een lockertje gepropt te hebben en wij twee best openminded niet wetend hoe we degene van de kaartcontrole moesten aanspreken, neem ik Juul mee de eerste hal in. Juul was de OV specialist op Antwerpen , want ik kon niks vinden. De tram vindt je onder het bordje metro metro en is ondergronds en ook boven. Kaartje kopen voor de Tram?? Boven in de stationshal niet, lange gangen door en ook niet.  Ik was blij met Juul. Die vond alles, terwijl ik nog verdwaasd rond keek.

Eerst even Hilde Vandermeeren feliciteren met het winnen van de Hercule Poirotprijs. Helemaal blij is ze met de prijs. Leuk te zien. Eneuk mens sws en een paar toffe boeken heeft ze gemaakt. Het werd tijd voor  zowel haar als winnaar en zeker eens een vrouwelijke auteur.

Toen richting Nicolas Sparks. Een vriendin vroeg of ik een boek wilde laten signeren. We komen echt net te laat aan, maar hij staat er nog. Maar bij zeer bekende auteurs lopen er vaak mensen van de uitgeverij rondom te zenuwen. Dus die meldde ons later terug te komen. Bij dat later stond er zo'n giga rij net opvallend veel hele jonge meiden dat we de moed snel weg voelden zakken.
Daar op het zelfde moment iemand in een andere hal ging signeren, die in de top 3 van mensen stond die we zeker wilden spreken, besloten we daarheen te

spurten. Rick de Leeuw, jeugdsentiment van de Trockener kecks, die zich erg op Vlaanderen richt. Een man die de tand des tijds goed doorstaat..wat ik zeg: lekker ding. Ja, dat zeg ik. Er ontstaat een zeer enthousiast gesprek waarin hij zo verteld over een fenomeen in België dat ik besluit het erg mooi uitgevoerde boek meeneem. Zelden zijn boeken zo mooi gebonden op dik papier en mooie uitvlakken enz enz. Terwijl Rick over de veranderingen in deze tijd vertelt, hoor ik Juul alleen maar zuchtend verkondigen dat ze aan Ricks lippen hangt. Dat we bij het weggaan allebei een zoen krijgen, zorgt er voor dat Juul huppelend over de vloer loopt. Wij als twee pubers lyrisch over hoe leuk en charmant hij is. Oh hoooooi Rick, als hij de

bocht om komt.
We zijn bij zoveel leuke mensen wezen kletsen. Mensen die je alleen van Facebook eerst kende of mensen die je na lange tijd terug zag. Sterre Carron die als openingsvraag aan Juul vraagt waar ik ben. Nog steeds snappen we niet hoe ze de combie maakte dat wij samen zouden zijn. Dikke knuffel en veel te veel om te vertellen daar op die beurs. Dus snel een keer bijbeppen buiten de beurs.
Ria Maes zagen we al vroeg in de middag, die samen met Aaron Wade het boek Pan schreef. Aron is in Vlaanderen bekend om een jeugdserie en moet regelmatig op de foto. Juul en Ria raken in gesprek over wielrennen en er vallen namen waar ik nog nooit van hoorde.
Oh wacht, ik had dezelfde vriendin beloofd ook een gesigneerd boek van Tess Gerritsen te regelen.  Wij op naar stand 400 zoveel. Oh Nee, weer een giga mega rij. Laat ik maar naar de auteurs van WPG gaan: de altijd vriendelijke Toni Coppers is een jaarlijks terugkomend persoon voor een  kletspraatje. Over zijn mooie omslag van De zaak Margritte. Ik ben omslagfreak en hij was me gelijk opgevallen. Naast hem zit Jan van der Cruysse en met beide heren ontstaat een geanimeerd gesprek.  Over de Thrillerprijzen die weg zijn of hoe ze uitgereikt werden ( gouden strop op tv). Ook even kennismaken met Koen Strobbe wiens De wolf van Colombes ik momenteel lees. Tof boek en ga zeker ook eerder werk eens lezen.

En dan wandelen we naar de tweede muzikant van de dag: Candy Dulfer. Er

bestaat een foto van Candy en mij op 14 jarige leeftijd en intussen is de dame de hele wereld drie keer rrond geweest. Spontaan vrolijk mens ook weer. De tussentijd zien we een mega rij groeien .. wie zit daar dan? Wat? Al die mensen zijn voor Griet op de Beeck. De schrijfster waar ik vorige week gewoon naar toe kon lopen en een praatje maakte. Een uur in de rij. Alleen voor  Griet doe ik dat..eenmalig. Het is zo'n moment dat ik me afvraag waarom ik een gesigneerd boek wil? Maar voor ons staat twee Vlaamse boekenland en we vullen de tijd met kletsen tot wij mogen.  Juul heeft de beste openingszin ever : nl dat ze het nieuwe boek niet goed vindt. Oooooohhhh...mag ik nu in een gat in de grond wegzakken haha. Tommy Wieringa die er naast zit , mompelt iets van zo dan weet je dat ook. En kijk eens wat Juul verder doet of zegt... die redde de situatie toch nog redelijk.

Weglopend bespreken we Juuls actie en kan ik er alleen nog hard om lachen . We lopen langs Tess die in haar uppie staat en dat vergeleken met 3 uur eerder, kan ik nauwelijks geloven dat het echt Tess is. Hopla gesigneerd boek voor de vriendin gescoord. Twee uit drie is best een mooie score. Juul moet nog bij de famous Aspe langs. Heeft echter geen benul hoe de man er uit ziet. Tenminste dat bleek, toen ze bij Aspe aan de balie ging staan en zei dat er geen naambordje stond. De man zat naast een giga stapel van zijn nieuwste boek even erbij vermelden. Hij keek alsof hij water zag branden. Het kwam niet meer goed tussen de twee... Ik heb zelden zo'n gezicht gezien bij signeren. Kan er nu nog hard om lachen.
Never a full moment met Da Juulster!

Langzaamaan loopt de boekenbeurs ten einde en proppen we ons tussen heel veel mensen in de tram. Als de zogenaamde haringen..

In Antwerpen heet de halte bij het Centraal station niet zo, dus nadat wel heel veel mensen opeens uitstapten, begrepen we dat we de volgende halte maar ook er snel uitnoesten. Tassen met boeken hebben trouwens de gewoonte per uur zwaarder te voelen, heel bijzonder. Eindelijk ook maar eens wat eten en het werd een zowaar lekker orde kipburgermenu bij een niet de Mac. De dag doornemen toch bijna 2 uur later maar eens richting trein. 

Verwonderend over de

rust in een groot station en daarna kwijlend kijkend hoe een prachtgebouw er uit ziet in donker met verlichting. Oeps trein net weg die 1 keer per uur gaat. Tijd voor Een dampende bak ( zoals Pjotr Vreeswijk het 75 keer benoemd in zijn boek) met hoogtepunten van de dag ophalen. We bleven Rick noemen... Maar bovenal voerde de boventoon dat we dit volgend jaar weer gaan doen. Relaxed, lol, niet stoppen met kletsen, alles gezien wat en wie we wilden en nog veel meer. Dat stoppen met praten lukte pas toen we elk een andere vervolgtrein moesten. 

Een jaarlijks Jut en Jul-uitje is geboren!