Top 3 Thrillers 2022 van Jolanda

 

Mijn top 3 lijstje van dit jaar werd bíjna een Nederlands feestje. Bijna, want uiteindelijk bleek een Spaanse er net bovenuit te piepen. Nooit eerder las ik zo veel Nederlandse thrillers en ik was echt blij verrast door de kwaliteit. En ik weet zeker dat er op mijn leeslijstje van 2023 weer diverse Nederlandse thrillers zullen staan.

Maar nu eerst mijn top 3 van dit jaar:

 

Nr. 1 Het boek van de zwarte uren – Eva García Sáenz de Urturi

 

Mijn hart maakte een sprongetje toen ik las dat van De witte stad-trilogie nog een vierde deel verscheen. Ik had echt genoten van de voorgaande drie delen maar dacht dat ik voorgoed afscheid had moeten nemen van inspecteur Unai López de Ayala. Ik had het mis. En wat was ik daar blij mee want ik heb dit vierde deel weer verslonden. Wel moesten we de interactie met zijn wederhelft Alba missen in dit boek, maar dat mocht voor mij de pret niet drukken. Ik vond ‘m weer geweldig en hoop nu stiekem dat er ook weer een deel 5 gaat komen.

 

 

Nr. 2 Vuurduivel – Nathalie Pagie

 

Mijn eerste kennismaking met de boeken van Pagie en wat voor één. Ik dacht even in een horror van Stephen King beland te zijn want zelfontbrandingen…. brrrrr, dat hakt er wel meteen in. Gelukkig bleek het geen horror te zijn (niet mijn lievelingsgenre) maar wel een steengoede thriller! Eentje waar je het flink warm van krijgt. Spannend, vlot, levensecht én goed geschreven. Echt een thriller waar mijn lezershart blij van wordt!

 

 

Nr. 3 Onbreekbaar – Marieke Damen

 

Als laatste van mijn lijstje nog een boek van een Nederlandse thrillerschrijfster. En ik ga me in een hoekje zitten schamen dat ik niet eerder meer Nederlandse thrillers oppakte. Want ook deze vond ik razend goed! Een boek vol plotwendingen die je met geen mogelijkheid ziet aankomen. Het hield me continu op het puntje van mijn stoel. En ik kan nu echt nooit meer gewoon naar het liedje ‘Papegaaitje, leef je nog?’ luisteren. Ieja, deja…… POEF!!

 

 

Ik beloof dus beterschap: in 2023 nog meer Nederlandse thrillers lezen. Beloofd!

 

Jolanda

De favoriete drie van 2022 van Wendy

 

Wat vonden de teamleden van Thrillerlezers de beste boeken die zij lazen dit afgelopen jaar?

Vandaag vertelt Wendy over haar favoriete boeken:

2022 was voor mij een jaar waarin ik door omstandigheden weinig heb kunnen lezen. 

Maar gelukkig heb ik wel de juiste pareltjes uitgekozen en gekregen. 

Hierdoor was het nog lastig om er 3 uit te kiezen. Maar deze zijn het geworden:

 

3. Met Onbedachte Rade van Marie José Verweij. 

Zeer blij verrast was ik door deze geweldige debuut thriller. Een goed opgebouwd verhaal met een heerlijke schrijfstijl. 

Eef is op jonge leeftijd betrokken bij de dood van haar zusje, Kiki. In haar jeugd gaat ze gebukt onder een immens schuldgevoel en leeft ze in een verscheurd gezin. Als ze volwassen is, begint ze in twijfel te trekken of de dood van Kiki haar echt valt aan te rekenen. Ze gaat op onderzoek uit in Toscane, waar Kiki stierf, en komt tot een onthullende ontdekking. 

Het einde heb ik met tranen in mijn ogen gelezen. Dit boek komt echt bij je binnen! 

 

2. Vuurduivel van Nathalie Pagie:

Genoten van dit vlotlezende gloeiend spannende boek wat zich afspeelt in de toekomst. De vrouw van brandweer piloot Jake komt door spontane zelfontbranding om het leven.  Australië is geteisterd door hevige branden. Grote gedeeltes van het land zijn hierdoor getroffen. De branden lijken aangestoken.  Dan ontdekt Jake dat er naast zijn vrouw meerdere slachtoffers op dezelfde wijze zijn verbrand. Samen met een elite brandweer team gaat hij op jacht naar de Vuurduivel die verantwoordelijk wordt gehouden voor de branden en wellicht ook voor de moorden.

Op alle fronten helemaal af. Geschreven zoals alleen Nathalie Pagie dat kan. 

 

1. Met stip op 1 Blinde wraak van Nina Verheij.  Emily vindt het lichaam van een vrouw op het dakje naast haar balkon. De vrouw is prachtig neergelegd als Vrouwe Justitia, met een blinddoek, weegschaal en zwaard. Alleen heeft Emily geen idee wie ze is. Moet de rechercheur het lichaam zien als een waarschuwing dat zij zelf de volgende is, of schuilt er een andere reden achter de aanwezigheid van de vrouw? Al snel ontdekken Emily en het team overeenkomsten met de misdaden van een seriemoordenaar uit de jaren negentig.

Dè kers op de taart in deze geweldige trilogie! Als een goed passende puzzel vallen alle stukjes op hun plek. Zonder losse eindjes. Briljant hoe alle personages beschreven worden. Allen met hun eigen karakter en emoties. Ik zag ze zo voor me. 

In een woord Klasse!! 

 

Via deze weg wil ik jullie allemaal hele fijne feestdagen toewensen en alle goeds voor een gezond gelukkig en Thriller-rijk 2023!!

 

Wendy 

 

Win Vuurduivel van Nathalie Pagie

 

Thrillerlezers is helemaal enthousiast over het nieuwe boek van Nathalie Pagie! Jij kan nu een kansje wagen om het boek te winnen.

Australië in de greep van een terrorist. Een vader riskeert alles om zijn zoon te redden.

Een warme zomerse dag. Een jong gezin geniet van een picknick. Het lijkt zo mooi, totdat er iets vreselijks gebeurt. De huid van de vrouw begint te smeulen, er komt rook uit haar mond, vlammen schieten uit haar buik omhoog. Haar man probeert haar te redden, maar het vuur is sterker. De vrouw sterft een gruwelijke dood.

Een jaar later wordt haar man, Jake, gevraagd toe te treden tot een eliteteam brandweermannen. Een terrorist die al eerder voor verwoestende branden zorgde en daarna spoorloos verdween, dreigt opnieuw toe te slaan als hij niet krijgt wat hij wil. Het loopt mis, overal breken branden uit. Jake en zijn team staan voor de onmogelijke opdracht de branden te blussen én ‘de vuurduivel’ te stoppen.

Ondertussen ontdekt Jakes zus Emily, journalist, meer gevallen van spontane zelfontbranding. In haar poging de waarheid te achterhalen loopt ze groot gevaar. Als blijkt dat haar leven en dat van Jakes zoontje Sam op het spel staan, is er voor Jake geen tijd te verliezen.

Interview met Nathalie Pagie

 

In 2013 debuteerde Nathalie Pagie met ‘De toneelclub’. Sindsdien neemt ze de lezer overal mee naartoe: met journalisten Tara en Diego naar warme en zonnige bestemmingen zoals Aruba, Andalusië, Mexico en Hawaï terwijl oa ‘IJsengel’, ‘Noordkaap’ en ‘Helsinki’ zich afspelen in koudere en meer noordelijk gelegen oorden. Een nominatie en meerdere prijzen bewijzen dat haar werk zeer gesmaakt wordt door de lezer. En nu is er haar nieuwe boek ‘Vuurduivel’. Een prima gelegenheid om aan Nathalie een aantal vraagjes te stellen.

 

Dag Nathalie! Fijn dat je even tijd maakt voor Thrillerlezers!.

•  Zou je je even kort willen voorstellen?

Ik ben schrijver van thrillers en scenario’s, vrouw van Martijn, moeder van Amber (15) en Matz (11), Brabander in hart en nieren en ik hou van lekker eten, boksen, drummen en sinds kort van openwaterzwemmen.

 

•  Sinds 2013 verschijnt met regelmaat een nieuw boek van jou.  Schrijven lijkt jou heel gemakkelijk af te gaan of lijkt dat alleen maar zo?

Ik vind het het leukste wat er is en dan gaat het inderdaad makkelijk. Meestal. Het schrijven van een boek vergelijk ik met een zwangerschap, na circa negen maanden ligt er weer een nieuw verhaal. Het helpt dat ik veel fantasie heb en genoeg discipline om elke dag in mijn schrijfhuisje in de tuin te gaan zitten schrijven.

 

•  Wie of wat kan jou inspireren tot het schrijven van een verhaal?

Vaak begint het voor mij met een locatie. In elk boek kies ik een ander land als setting. Daar ben ik geweest of ik ga er speciaal heen. Ik snuif de sfeer op en verwerk die in het boek. Het verhaal zelf zuig ik uit mijn duim. Het vonkje daarvoor kan van alles zijn, een persoon, een fragment uit een film of serie, een krantenbericht…

 

•  In jouw boeken reist de lezer naar de verste uithoeken van de wereld, van het koude noorden naar het hete zuiden. Zoals je hierboven aangeeft begint een boek dus dikwijls met de keuze van een bestemming.  Seizoen, klimaat zijn ook van invloed?

Het is een combinatie van een bestemming en een thema. In IJsengel bijvoorbeeld, wilde ik iets met Zweden in de winter en met een ontvoering. Dan ga ik nadenken. Waar precies speelt dit verhaal zich af? Wie wordt er ontvoerd en wie is de dader? Waarom zou iemand zoiets doen? En welke stappen zet je dan? Stukje bij beetje ontstaat het verhaal, dat ik als een puzzel door elkaar gooi.

 

•  Hoe voelt het om te reizen vanachter jouw computer of jouw schrijftafel?

Vaak heerlijk, dan vergeet ik de tijd. Soms heb ik te veel andere dingen aan mijn hoofd om lekker in de flow te komen. Ik denk dat dit voor iedere schrijver geldt. Het is de kunst je niet te laten ontmoedigen als het even niet gaat. Morgen weer een dag.

 

•  Al die locaties verraden dus meteen al of niet gerealiseerde reisdromen van jou?

Reisdromen genoeg! Ik wil graag nog naar IJsland en Zuid-Amerika. En Nieuw Zeeland en Australië verdienen minstens een tweede bezoek.

 

•  Kies je zelf eerder voor een koude of een warme bestemming en waarom?

Beide, maar liever niet te heet, want dan kom ik tot niks. Ik heb een tijdje in Canada gestudeerd. Toen ik aankwam was het lekker zonnig, toen ik vertrok min twintig graden. Dikke pakken sneeuw. Heerlijk!

 

•  Wie of wat gaf de aanleiding tot het schrijven van ‘Vuurduivel’?

Dat waren een aantal dingen. Ik had zin in een lekker actieverhaal met stoere mannen. Dat bracht me op het idee van een team brandweermannen. Daarnaast wilde ik Australië als setting gebruiken. Sowieso al een heet land, ideaal voor een verhaal over vuur. Je kunt je als lezer meteen voorstellen hoe heet dat wel niet moet zijn. Natuurlijk speelde de actualiteit ook mee: bos- en natuurbranden teisteren de wereld, je ziet het vaak in het nieuws. Uit die cocktail aan gegevens is Vuurduivel geboren.

 

•  Hoe begin je aan een verhaal dat speelt in Australië? Plaatsen die voorkomen in het boek heb je zelf ook bezocht? 

Twintig jaar geleden heb ik er zeven weken gebackpackt met een vriendin. Die rondreis heeft veel indruk gemaakt: ik weet nog hoe het was, hoe het voelde. Die onmetelijke ruimte in de outback, dat oranje zand, de hitte, de relaxte mensen. Alsof ik in het decor van ‘Flying Doctors’ rondliep, die serie keek ik vroeger graag. Bijna alle locaties die in het boek voorkomen heb ik zelf gezien, maar natuurlijk vul ik ook veel in vanuit mijn fantasie.

 

• Terwijl de plot vordert, heb je ook aandacht voor problemen zoals klimaatverandering dat heel aanwezig is in ‘Vuurduivel’. De toestand van de planeet ligt ook jou nauw aan het hart?

Natuurlijk, maar dat is niet mijn belangrijkste reden om dit verhaal te schrijven. Ik wil geen moraal opdringen. Ik bied vermaak, leesplezier, met een goed, spannend en geloofwaardig verhaal.

 

•  Met het personage van Emily breng je ook de invloed van klimaatverandering op de menselijke gezondheid onder de aandacht. Niet echt hoopgevend voor onze toekomst, toch?

Nee, maar als je een luchtig feelgood-boek wil lezen, moet je niet bij mij zijn 😊 Ik schrijf over moordenaars, brandstichters en andere criminelen, dat is per definitie niet hoopgevend.

 

•  Evengoed breng je de ongelijke behandeling van de inheemse bevolking ter sprake. Omdat het nu eenmaal deel uitmaakt van de geschiedenis van het land?

Inderdaad. In een verhaal over Australië kun je daar niet omheen, vind ik. Personage Doug representeert de Aboriginal community. Via hem kon ik meer vertellen over Australië, het is er een rijker verhaal van geworden.  

 

•  Ben je bekend met de Australische cultuur?  Je kent zelfs een Australisch kinderliedje?

Gelukkig is ook veel online te vinden. Al doe ik mijn research natuurlijk het liefst ter plekke. Over research gesproken: hoofdpersoon Jake is een bluspiloot, hij kan vliegen en blussen, twee dingen waar ik niet veel over wist. Daarom hebben een brandweerman én een gezagvoerder van KLM mijn verhaal meegelezen en gecheckt. Dankzij deze hulp is Jake nog levensechter geworden.  

 

•  Jake is een personage dat van bij de start sympathie oproept.  Wat maakt hem volgens jou zo sympathiek?

Je leeft met hem mee, omdat hij een groot verdriet heeft meegemaakt. Je gunt hem dat hij erbovenop komt en dat hij zijn leven met zijn zoontje weer kan oppakken. Hij is – met zijn goede en minder goede eigenschappen een echt mens – de good guy in dit verhaal, en staat tegenover een wel hele slechte bad guy.

 

•  Jouw personages zijn ook niet te beroerd om het donkerste hoekje van hun ziel te tonen aan de lezer. Want dat hoort bij het leven?

Niemand is alleen maar goed of alleen maar slecht. We hebben allemaal onze (eigen)aardigheden. We roddelen, liegen en bedriegen wat af, al is het vaak onschuldig en niet per se verkeerd bedoeld. In mijn personages vergroot ik deze menselijke eigenschappen uit, zodat ze interessante karakters worden voor een spannend verhaal.

 

•  Zoveel boeken, zoveel personages. Groeien jouw hoofdpersonages organisch binnen de setting waarin ze tot leven komen of staat hun karakter reeds op punt bij aanvang van het verhaal?

Ze groeien allemaal, het zijn ‘round characters’ die vallen, opstaan, lessen leren en zich ontwikkelen, net als echte mensen. Dat maakt ze geloofwaardig. En dat maakt dat je jezelf als lezer in hen herkent, dat je met ze meeleeft.

 

•  Los van de locaties lijkt familie een vast ingrediënt in jouw verhalen.  In ‘Vuurduivel’ is het heel uitgesproken. Het is een gegeven dat je telkens heel bewust verwerkt in het verhaal en dat je belangrijk vindt?

Hier heb ik nooit bewust bij stilgestaan, maar ik denk dat je gelijk hebt: familiebanden zijn een fijn gegeven om mee te werken. Als het leven van je broer, zus, zoon, dochter op het spel staat, zet je alles op alles om hem of haar te redden. Dat hoef je niet uit te leggen, dat snapt iedereen. Ik denk dat het daarom een dankbaar gegeven is om mee te werken, het is direct invoelbaar.

 

•  Lief, verdrietig, hard, ontroerend, reuzespannend, …, leef je telkens mee op de golven van het verhaal?  Jij ervaart die emotie ook op het moment dat je ze beschrijft?

Ik ben de puppetmaster, maar leef tegelijk ook erg met mijn personages mee. Ze moeten door de diepste dalen, voordat ze hun doel (deels) bereiken. Als het ze te gemakkelijk afgaat, heb je geen verhaal, of een heel saai verhaal en dat wil niemand. Ik ervaar zeker emotie, maar dat belet me niet om de duimschroeven flink aan te draaien. Als de problemen eindelijk zijn opgelost, de queeste tot een einde komt, pink ik soms een traantje weg.

 

•  De bestemming ligt dan wel vast op het moment dat het verhaal begint, geldt dat ook voor de ontwikkeling van de plot?

Deels. Sommige dingen staan vooraf vast, andere ontstaan gaandeweg. Dat is het leukste, dat je als schrijver verrast wordt door je personages. Zo verras ik mezelf en moet ik plots roeien met de riemen die me door de personages worden aangereikt.

 

•  Stel dat ‘Vuurduivel’ zou verfilmd worden, wie zou je dan kiezen voor de rol van Jake, Ollie en de vuurduivel?

Dit is een lastig verhaal om te verfilmen vanwege de hoeveelheid vuur. Dat maakt het erg prijzig. Maar stel dat het kan dan zie ik een jonge Tom Cruise Jake wel spelen. Of Matt Damon uit de Bourne-films, of die sexy Taylor Kinney (brandweerman Kelly Severide uit Chicago Fire).

 

•  Je moet verplicht één van jouw zelf geschreven verhalen aan den lijve beleven. Welk boek zou je kiezen of welk verhaal is jou het meest op het lijf geschreven?

Leuke vraag! Dan denk ik aan HELSINKI, over een vrouwelijke rechercheur die op het spoor komt van een seriemoordenaar. Ik zou misschien best een goede speurder zijn. Bovendien is ze een einzelgänger en zo zie ik mezelf ook. Laat mij mijn gang maar gaan, dan functioneer ik het beste.

 

•  Welk boek van jou zou je aan een lezer die nog nooit iets van jou las aanraden om mee te beginnen?

IJsengel. Spannend en toegankelijk en hij smaakt naar meer.

 

•  De wereld is een immens groot decor. Welke bestemmingen zou je in jouw boeken nog willen aandoen?

Wales, Schotland, Ierland, IJsland, Argentinië, Noord-Amerika en wie weet wat daar nog bij komt. De lijst is eindeloos.

 

•  De serie Linders en Martinez telt ondertussen 4 delen. Komen er nog avonturen van het duo?

 Zeker. Ik heb al vaker gezegd dat deel 5 er aankomt en steeds kruipen andere verhalen voor. Toch denk ik dat het nu niet heel lang meer duurt… die twee zijn nog niet klaar.

 

•  Tot slot:  je bent waarschijnlijk al volop in een nieuwe thriller gedoken? Kan je al onthullen waar de actie zal plaatsvinden?  Wordt het deze keer weer tijd om muts en handschoenen klaar te nemen?

Eerst Vuurduivel maar eens goed lanceren! Daarnaast ben ik met verschillende filmprojecten bezig, wat ook erg leuk is. Maar natuurlijk, een nieuw boek is ook weer in de maak. Een muts opzetten bij het lezen zal niet nodig zijn, een paraplu misschien wel. Wordt vervolgd!

 

Nathalie, dank je wel voor de tijd die je wou vrijmaken voor Thrillerlezers!!  ‘Vuurduivel’ gaat ongetwijfeld knallen in de boekhandels.  Ik heb alvast een paraplu klaargezet, kwestie van voorbereid te zijn op wat volgt! 😊

Anita voor Thrillerlezers!

Vuurduivel van Nathalie Pagie

 

Doorgedraaid

Australië, 2052.  10 jaar geleden trokken de Big Fires verwoestend door het land en veranderden voorgoed de Australian way of life.

‘Vuurduivel’ zet heel heftig in.  Een gezellige familiepicknick ontaardt in een drama.  Het vuur is nu niet meer weg te denken uit het verhaal.  De plot ontwikkelt op het ritme van de branden die verspreid over Australiê aangestoken worden.  De Vuurduivel van weleer lijkt terug van weggeweest. 

Jake Ryan komt onmiddellijk in beeld.  Hij zit in zak en as, maar met de hulp van zijn vriend Oliver (Ollie) en als lid van het eliteteam maakt hij een grote ontwikkeling door. Terwijl Jake, die al heel wat te verstouwen heeft gekregen, de lezer helemaal op zijn hand krijgt, kunnen de trauma’s uit het verleden van de vuurduivel op geen enkele sympathie rekenen.  Met elke brand wordt een tip opgelicht van de sluier waarachter de pyromaan zich verschanst.  Maar wie is hij en waar houdt hij zich op?

‘Vuurduivel’ leest verduiveld spannend!  De vuurduivel roert zich als een duivel in een wijwatervat.  De successen van het team zijn olie op het vuur van de vuurstichter die zich steeds driester toont.  Tegen de achtergrond van een realistisch uitgewerkt Aussiedecor stijgt de spanning.  In een team waar alles afhangt van de verbondenheid en het vertrouwen tussen de teamleden plant Nathalie Pagie het zaadje van wantrouwen dat zich door geen enkele vuurhaard laat doven.  Het plot komt in een stroomversnelling; de hoofdpersonages verliezen één na één alle controle; de strijd tegen het vuur laait hoog op.  Levensgevaarlijk!  Fingers crossed op de goede afloop!    

Het verhaal is geloofwaardig.  Lief, hard, ontroerend en spannend, ‘Vuurduivel’ is het allemaal.   Sleutelwoorden zijn rouwverwerking, familie, teamwork en narcisme.  Klimaatverandering en de gevolgen ervan en de achterstelling waaronder de inheemse bevolking nog steeds gebukt gaat zijn getuigen op de achtergrond.

‘Vuurduivel’ houdt de aandacht vast tot op de laatste bladzijde.  Terwijl verspreid over Australië branden uitbreken en bestreden moeten worden, is een spannende finale in de maak.  Het kwaadaardige brein van de pyromaan blijft lange tijd anoniem.  Wanneer hij uiteindelijk zijn ware kleuren laat zien is het alle hens aan dek.

Voor lezers met een licht ontvlambare verbeelding … be prepared!

4.5 kraaien

Anita

Win Camping Oosthoek gesigneerd

 

Verkozen tot Beste Nederlandse Vrouwenthriller 2021

Als echtscheidingsadvocate Diana van Assendelft onverwacht haar kapitale villa wordt uitgezet en met drie kinderen op de verloederde camping Oosthoek in Brabant terechtkomt, staat haar wereld op zijn kop. Haar man John blijkt torenhoge schulden te hebben waar zij niets vanaf wist. Hem om opheldering vragen gaat niet, want John is spoorloos verdwenen. Dan ontvangt ze een briefje waarin tien miljoen euro losgeld wordt geëist voor zijn vrijlating. Diana is de wanhoop nabij. Waar haalt ze dat geld vandaan?

Criminele campingbaas Franco Bergmans biedt uitkomst: hij is bereid bij te springen in ruil voor een riskante klus die Diana voor hem mag opknappen. Diana zet voet in een wereld waarin ze beter blijkt te passen dan ze ooit had kunnen vermoeden. Met haar verborgen talenten maakt ze snel naam als ijskoude ‘Lady’. Dan is het losgeld verdiend en lijkt Johns terugkeer nabij. Maar wil Diana nog wel terug naar haar normale leven?

Nathalie Pagie komt volgende week met haar nieuwe boek. Wat is daar de titel van?

Stuur het antwoord naar Thrillerlezersblog@gmail.com ovv Camping Oosthoek.

Ben je al 1 van de 10.000 leden op facebook? Anders even gezellig erbij komen.

Verwacht in september, deel 1

 6 september

Charlie Reade ziet eruit als een doorsnee scholier. Hij is goed in honkbal en voetbal, en is een prima student. Maar hij draagt een zware last. Zijn moeder kwam om bij een auto-ongeluk toen hij tien was, en door het verdriet greep zijn vader naar de fles. Charlie leerde al op jonge leeftijd hoe hij voor zichzelf en voor zijn vader moest zorgen. Dan, wanneer Charlie zeventien is, ontmoet hij een hond genaamd Radar en zijn baas, Howard Bowditch, een kluizenaar in een groot huis op de top van een grote heuvel, met een afgesloten schuur in de achtertuin. Soms komen er vreemde geluiden uit die schuur.

Charlie begint klusjes te doen voor Mr. Bowditch en verliest zijn hart aan Radar. Als Bowditch sterft, laat hij Charlie een cassettebandje na met een verhaal zo absurd, dat niemand het ooit zou geloven. Wat Bowditch weet en zijn hele leven lang geheim heeft gehouden, is dat in de schuur een poort naar een andere wereld verborgen zit.

20 september

Erika Foster hoort tijdens een avondwandeling in de buurt van haar nieuwe appartement een vrouw gillen. Ze heeft zojuist het lijk van haar zus aangetroffen, die op brute wijze is vermoord. Het blijkt Vicky Clarke te zijn, een actrice met een eigen true crime-podcast.

Erika wordt op de zaak gezet en ontdekt dat alle documenten over de podcast weg zijn. Ze probeert erachter te komen wat Vicky mogelijk wist over haar moordenaar. Maar dan blijkt dat het lichaam fout geïdentificeerd is: het is niet Vicky, maar een coassistent die in hetzelfde gebouw woonde. Erika leidt nu naast een moordzaak ook een vermissingszaak en moet Vicky vinden, voordat de moordenaar dat doet.

6 september

Het derde deel van het zeer succesvolle Cold Case-kwartet van de Noorse bestsellerauteur Jørn Lier Horst.

Wanneer in het bos het verminkte lichaam van een jonge vrouw wordt gevonden, lijkt de modus operandi op die van seriemoordenaar Tom Kerr. Maar Kerr zit al vier jaar in de gevangenis en kan de misdaad nooit hebben gepleegd. De politie richt haar pijlen dan ook op een andere verdachte, een man die de pers ooit ‘de Onbekende’ doopte – Kerrs nooit gevonden partner.

Dan weet Kerr, tijdens een reconstructie die bedoeld was om het lichaam van een van zijn slachtoffers te vinden, te ontsnappen. William Wisting wordt verantwoordelijk gehouden voor het fiasco en met zowel Kerr als de Onbekende op vrije voeten, is het een kwestie van tijd voor er meer slachtoffers vallen…

15 september

Susan Wheeler is een toegewijde moeder. Iedere dag brengt ze haar kinderen naar school, en iedere
middag haalt ze hen weer op. Tot vandaag. Vandaag geeft Susan haar drie kinderen een kus voordat ze vertrekt, om nooit meer terug te keren.

Als Susans moeder Mary van haar verdwijning hoort, is ze extreem ongerust. Haar dochter logeerde al een tijdje bij haar omdat ze het zwaar had, maar Susan houdt van haar kinderen en zou ze toch nooit zomaar achterlaten? Susans zus Clare denkt er anders over. Het is nét iets voor haar zus om zomaar te verdwijnen. Susan zoekt altijd aandacht, liegt al jaren tegen haar familie en glipt ’s nachts regelmatig het huis uit. Maar als de uren overgaan in dagen wordt zelfs Clare bang.

Als Mary wanhopig op zoek is naar antwoorden, vindt ze Susans dagboek en ontvouwt zich een duister geheim uit haar dochters jeugd. Het laatste bericht in het dagboek leidt de politie naar het lokale park, waar ze een man dood aantreffen. Iedereen blijft achter met de verlammende vraag of Susan is verdwenen omdat ze het slachtoffer is… of de dader.

20 september

Australië in de greep van een terrorist. Een vader riskeert alles om zijn zoon te redden.

Een warme zomerse dag. Een jong gezin geniet van een picknick. Het lijkt zo mooi, totdat er iets vreselijks gebeurt. De huid van de vrouw begint te smeulen, er komt rook uit haar mond, vlammen schieten uit haar buik omhoog. Haar man probeert haar te redden, maar het vuur is sterker. De vrouw sterft een gruwelijke dood.

Een jaar later wordt haar man, Jake, gevraagd toe te treden tot een eliteteam brandweermannen. Een terrorist die al eerder voor verwoestende branden zorgde en daarna spoorloos verdween, dreigt opnieuw toe te slaan als hij niet krijgt wat hij wil. Het loopt mis, overal breken branden uit. Jake en zijn team staan voor de onmogelijke opdracht de branden te blussen én ‘de vuurduivel’ te stoppen.

Ondertussen ontdekt Jakes zus Emily, journalist, meer gevallen van spontane zelfontbranding. In haar poging de waarheid te achterhalen loopt ze groot gevaar. Als blijkt dat haar leven en dat van Jakes zoontje Sam op het spel staan, is er voor Jake geen tijd te verliezen.

1 september

Voor de lezers van Suzanne Vermeer, Linda van Rijn en Kiki van Dijk. In deze spannende
Vertrekthriller van bestsellerauteur Marelle Boersma lukt het Sascha om haar twee passies te combineren: haar voorliefde voor Spanje en haar drijfveer om voor anderen te zorgen. Ze krijgt een droombaan in een resort in de zonnige stad Sevilla en gaat het avontuur aan. Haar baas vindt haar meer dan leuk, en dat hun liefde geheim moet blijven maakt hun relatie extra spannend. Dan valt er een dode in het resort. Als blijkt dat het geen natuurlijke dood was, beseft Sascha dat er iets gruwelijk mis is.

20 september

Het is begin 1964 als een van de artsen van het Maryland Asylum for the Insane halfdood wordt aangetroff en in zijn eigen operatiezaal. Het lijkt erop dat hij het slachtoff er is geworden van een opzettelijk verkeerd uitgevoerde lobotomie, een ingreep waar hij zelf in gespecialiseerd was.

Leo Boorman, rechercheur van de divisie Moordzaken van de Baltimore Police Department, wordt op de zaak gezet, maar nog voordat het onderzoek echt is begonnen wordt er een volgend slachtoff er gevonden: ditmaal is het de hoofdzuster van het Asylum. Zij is eveneens ‘behandeld’ met een therapie die ze zelf toepaste op patiënten, en vervolgens om het leven gebracht. Niet lang daarna volgen meer doden, waaronder ook iemand uit de hoge kringen van de samenleving.

Tegen de achtergrond van de Vietnamoorlog en een maatschappij die in de ban is van raciale spanningen gaat Boorman op jacht naar deze wrede seriemoordenaar. Een race tegen de klok die hem niet alleen de wereld van de psychiatrische instellingen in voert, maar hem ook op het spoor brengt van enkele zelfmoorden onder leerlingen van een katholieke meisjesschool en een onopgeloste moord op een non.

30 september

De achttienjarige Laura wacht in het Centraal Station tot iemand haar komt ophalen. Haar broer
Quinten heeft het druk met zijn vrienden. Terwijl Maarten, hun vader, op werktrip is in Duitsland, rinkelt in kamer 306 van het Hering Hotel aanhoudend de telefoon. Daar begaat Karen, hun moeder, een faux pas met dramatische gevolgen. Twee jaar later verkeert het huwelijk van Maarten en Karen nog altijd in een crisis. Een steeds weer opduikende haveloze man, waanbeelden en angstdromen maken Karens leven tot een hel. Als ze met haar verleden in het reine wil komen, moet ze terug naar het Hering Hotel.

Gouwe ouwe met De campus van Nathalie Pagie

 

Cleo van Laerhoven gaat 5 maanden studeren aan de University of Alberta in Canada. Op een ochtend wordt een van haar docentes dood gevonden. Als vervolgens ook de assistente van haar docente dood wordt gevonden gaat zij op onderzoek uit.

Recensie:
Het was het eerste boek dat ik jaren geleden van Nathalie Pagie las. Ik was met mijn vriendin Karin bij de huishoudbeurs en daar hebben we haar ontmoet. Een leuke vlotte vrouw die ons gelijk nieuwsgierig maakte naar haar boeken. Ze had destijds twee boeken geschreven, De campus en de toneelclub, Karin en ik besloten ze beide te kopen.
Gewapend met de gesigneerde exemplaren en de belofte aan Nathalie haar te laten weten wat we van de verhalen vonden, zijn we verdergegaan. We waren beide zeer enthousiast en zagen er naar uit dat ze meer boeken ging schrijven. Want die zouden we zeker gaan lezen.

Nu jaren later besloot ik voor de groep Thrillerlezers! deze gouwe ouwe opnieuw te lezen. De campus is nog steeds een leuk boek om te lezen.
Of het voorspelbaar is? Ik kan daar geen goed antwoord op geven omdat ik de uitkomst al kende. Ik vind wel met de leeservaring die ik nu heb, dat het meer voelt als een young adult. Het leest te gemakkelijk. De zinsopbouw is simpel. Geen moeilijke woorden. Het verhaal is gemakkelijk te begrijpen. Het is een leuk verhaal.

De beschrijving van de personages is zo goed dat je hen voor je ziet.
Haar vader, een strenge man die de touwtjes in handen wil hebben. Hij wil het liefst haar leven, het leven van haar zussen en dat van hun moeder tot in detail regisseren. We maken kennis met Gerline, een donkere Friezin. En met Mia, een Zweedse schone, die reislustig is. Mike uit Ontario is een stugge verlegen jongen. Matthias, een knappe skileraar. Keith een charmante student. Dr. Amy Branning, bijnaam sex on heels. Na de beschrijving van haar zie ik haar zo staan voor de klas.
Het leven om de campus wordt zo beschreven dat je er bijna zelf ook heen wilt. Met de moord komt er wat spanning in het verhaal. Je vertrouwt opeens niemand meer.

En ik moet zeggen, ik ben blij dat Nathalie Pagie gegroeid is in haar schrijven. Ze heeft veel ervaring opgedaan. Zoals ik al eerder aangaf dit boek voelt als een Young adult. Dit komt niet alleen door het onderwerp maar ook door de manier van schrijven zorgt ervoor dat het zo aanvoelt.
Nathalie heeft een prettige beeldende manier van schrijven. Je kunt je daardoor goed een beeld vormen van de campus, de omgeving en van de personen. De korte hoofdstukken zorgen ervoor dat het leest als een trein. Ik zou de mensen die nog niet eerder een boek van haar hebben gelezen dan ook aanraden om als je even een gemakkelijk boek wilt lezen, deze te nemen. En daarna ook beslist een boek van haar te lezen die ze later heeft geschreven. Ik geef dit boek 3 Kraaien.

Jantsje

Boeken van 2021 van Jantsje

 Het was best een moeilijke keus om 3 boeken uit te zoeken die ik afgelopen jaar heb gelezen en mooi vond. Niet omdat ik niks moois heb gelezen, maar omdat er veel boeken waren die ik goed vond. Een luxeprobleem noem ik het. Dit waren voor mij de beste boeken. 

 

 

1. De Nachtvorst van Suzanne Vermeer

Tot aan zijn overlijden in 2011 werden de boeken geschreven door Paul Goeken. Hij schreef onder de naam Suzanne Vermeer. Dat Goeken achter die naam schuilging, werd pas na diens dood bekend. In overleg met zijn familie werd besloten om de boeken voort te zetten. Wie ze nu schrijft blijft geheim. Er wordt ook wel gesproken over meerdere auteurs.

Dat idee heb ik ook. Dit omdat het ene boek anders leest dan het andere. 

De manieren van schrijven zijn verschillend. Andere zinsopbouwen en het toewerken naar het einde is anders. De ene is meer als een young adult geschreven en de andere als een goede thriller waar veel gebeurd.

Nachtvorst hoort voor mij bij de goede thrillers. Sterker nog, na Paul zijn overlijden is er niet meer zo'n goede thriller van Suzanne Vermeer geweest als deze vind ik. De personen zijn goed uitgewerkt. De hulpverleenster Lieke wordt erg geloofwaardig neergezet. Ook wat ze meemaakt in haar werk. Het verhaal klopt naar mijn gevoel van alle kanten. Ik weet niet of de Nachtvorst echt een mythe uit Noorwegen is maar deze mythe komt erg geloofwaardig over. De mythe zou zo kunnen bestaan. Het mysterieuze over de Nachtvorst maakt het spannend.

Fijn dat in de epiloog wordt verteld wat er toen met Ivar is gebeurd. 

Dat maakt het verhaal voor mij af.

 

2. De zonde waard van Simone van der Vlugt

Elk hoofdstuk begint met een naam. Over die persoon gaat het hoofdstuk.
Hoofdstukken over Ella, over haar vriendin Lis, Over de ontvoerder Manuel, over Ruud de inspecteur van de politie. De eerste hoofdstukken vond ik wat kort, wat mij ergerde. Zat ik er net lekker in kwam er weer iemand anders aan het woord. En ik wilde nog meer van het vorige weten. 
Maar later werden de hoofdstukken langer en dat beviel mij een stuk beter. Ik had tijdens het lezen gewoon medelijden met Ella van Doornik. Doordat zij niet langer tot de jehova's wilde behoren mocht zij haar familie en vrienden niet meer zien. Het is een grondregel daar dat als je weg wilt, dat niemand binnen in de gemeenschap nog contact met jou mag hebben.
Ella gaat daarna aan het werk als verpleegkundige, maar wordt beschuldigd van de dood van een van de patiënten. Op het moment dat zij het meisje vindt wordt het spannend. Red Ella het om uit handen van de achtervolgers te blijven? Je vraagt je wel af waarom zij het meisje niet bij de politie brengt: maar langzaam wordt die reden duidelijk. 

Dat gaat wel gepaard met een stel plotwendingen en geweld.
Ik leef echt erg mee doordat Simone het verhaal zo levensecht op heeft geschreven. Ik wilde steeds tegen Ella roepen, daar niet heen en pas op! Zo zat ik in het verhaal.

Door het einde was ik erg verrast, want ik had iemand anders verwacht. 

Ook de reden waarom Demi ontvoerd was, kwam als verrassing.
Ik kan niet anders zeggen dan dat ik erg genoten heb van De zonde waard

 

 

3. Camping Oosthoek van Nathalie Pagie

Nathalie Pagie heeft al een flink aantal boeken geschreven. Ik heb haar boeken allemaal gelezen, en vind haar boeken heel goed. Ik vond dit boek een van de allerbeste die ze heeft geschreven. Het boek is spannend, je zit op het puntje van je stoel want je wilt graag weten hoe het afloopt.
Diana komt uit een wat hoger milieu en is getrouwd tegen de zin van haar ouders met John, die van een kamp komt. Hoe haar ouders en Diana met elkaar omgaan wordt zo beschreven dat je ook echt mee gaat voelen met Diana. Ook zet Nathalie Pagie het Brabants kampvolk met hun platte manier van praten goed neer. Ook de beschrijving hoe zij er voor elkaar zijn en Diana en haar kinderen opvingen was levendig beschreven.
Als advocate en uit een goed milieu spreekt Diana ABN. Ik vond het leuk dat de gesprekken van de kamplui in het Brabants dialect stond geschreven, en dat ik het nog kon volgen ook.
Je voelt terwijl je het leest echt het verschil in rangen en standen.
Wat betreft de ontvoering vond ik het plot leuk. 
Omdat ik deze dader niet had verwacht, en dacht dat het iemand anders zou zijn. Ik ben dus op het verkeerde spoor gezet.

Voor de manier hoe Diana dit alles oploste en de durf die zij had, want zij komt toch uit een ander milieu, kan ik bewondering hebben.
Kortom dit is weer een geweldig boek van Nathalie Pagie wat lekker vlot weg las en echt spannend was.

 

Helaas waren er ook een paar teleurstellingen.

 

Het boek wat ik niet goed vond was De studente, geschreven door Tess Gerritsen. Nu ben ik een enorme fan van haar boeken maar met deze sloeg ze de plank mis.

 

De studente gaat over Taryn Moore. Taryn is een jong meisje, dat een student is aan de hogeschool. Het verhaal begint met haar zelfdoding. Hierdoor zit je meteen in het verhaal en ben je benieuwd waarom het meisje zelfmoord zou plegen. Wanneer rechercheur Frankie Loomis de fatale duik van het balkon onderzoekt, Denkt ze dat er meer aan de hand is. Haar vermoedens worden versterkt na de autopsie.
Taryn was zwanger. Reden voor zelfmoord of moord? En wie is de vader?
Ze is een gedreven studente die literatuur studeert. Je gaat met haar mee naar die literatuurlessen, die door haar favoriete docent Jack Dorian gegeven worden. Hierdoor krijg je ook veel van de colleges mee.
In het begin beloofde het een spannend boek te worden. Het hoofdstuk heet erna. Het begint met het verhaal van rechercheur Frances ’Frankie’ Loomis die naar het lichaam van de overleden studente gaat. Ze start een onderzoek naar de student.
Dan begint het boek met een nieuw hoofdstuk. Het verhaal van drie maanden eerder. Dat vond ik erg saai want het ging alleen maar over die lessen. Ze bespraken beroemde slecht aflopende liefdes, waaronder Tristan en Isolde, Jason en Medea, Abelard en Heloise, en Romeo en Julia. Ook het liefdesleven van studente Taryn wordt besproken. Dat duurde ook erg lang doordat alles uitgebreid werd besproken. Het leek meer een liefdesroman dan een thriller. Na ongeveer bladzijde 127 begon het eindelijk wat beter te worden. Het nieuwe hoofdstuk heette weer erna. En daarin ging het onderzoek verder over de dood van de studente Taryn.
De zelfmoord/moord werd onderzocht.

Het was naar mijn idee een saai en voorspelbaar boek. Je weet al heel snel hoe het in elkaar zit. Geen boek wat ik gewend ben van Tess Gerritsen. Dit boek lijkt op een bouquet-reeksboek met een klein beetje thriller. Het enige positieve is dat het vlot leest.

 

Jantsje

Win Camping Oosthoek GESLOTEN

 Voor de fans van Undercover en Penoza

Als echtscheidingsadvocate Diana van Assendelft onverwacht haar kapitale villa wordt uitgezet en met drie kinderen op de verloederde camping Oosthoek in Brabant terechtkomt, staat haar wereld op zijn kop. Haar man John blijkt torenhoge schulden te hebben waar zij niets vanaf wist. Hem om opheldering vragen gaat niet, want John is spoorloos verdwenen. Dan ontvangt ze een briefje waarin tien miljoen euro losgeld wordt geëist voor zijn vrijlating. Diana is de wanhoop nabij. Waar haalt ze dat geld vandaan?

Criminele campingbaas Franco Bergmans biedt uitkomst: hij is bereid bij te springen in ruil voor een riskante klus die Diana voor hem mag opknappen. Diana zet voet in een wereld waarin ze beter blijkt te passen dan ze ooit had kunnen vermoeden. Met haar verborgen talenten maakt ze snel naam als ijskoude ‘Lady’. Dan is het losgeld verdiend en lijkt Johns terugkeer nabij. Maar wil Diana nog wel terug naar haar normale leven?

In het interview wat vrijdag online stond, vertelt Nathalie wat ze zelf graag op de camping eet: stuur dat antwoord naar Thrillerlezersblog@gmail.com ovv Camping Oosthoek

In gesprek met Nathalie Pagie

 Nathalie Pagie haar nieuwe boek Camping Oosthoek kwam in de afgelopen week uit. Wij mogen en een exemplaar verloten (zie winactie) en hadden een interview met de auteur.

  Je nieuwste boek speelt opeens weer af in Nederland, is dit een bewuste keuze?

Ja. Mijn vorige boek, Helsinki, heb ik vanwege Corona moeten schrijven op basis van papieren en digitale research. Ik kon er niet naar toe, heb mijn vliegtickets moeten annuleren. Erg jammer, want ik ga het liefst ter plekke, om de sfeer van een land of stad op te snuiven. Ik denk dat dat het schrijfproces en het uiteindelijke verhaal ten goede komt. Om te voorkomen dat het virus opnieuw roet in het eten zou gooien en ik weer een reisje zou moeten cancellen, koos ik dit keer voor Brabant als decor. Hier ben ik geboren en getogen, de sfeer hoef ik niet meer op te snuiven, die zit al 46 jaar in mijn neus 😉

 

  Er wordt veel Brabants in Camping Oosthoek gesproken. Heb je tijdens het schrijven hardop zitten oefenen?

Klopt! Dat was af en toe erg grappig. Ik praat zelf niet ‘plat’, maar versta het goed. Mijn ouders, opa en oma vroeger spraken wel in Waalwijks dialect. Voor mij voelt het vertrouwd, als thuiskomen. Om dat taaltje op papier te krijgen was best lastig. Ik wilde toch dat iedereen het zou begrijpen, ook mensen die niet uit Brabant komen. Toen mijn Amsterdamse redacteur zei dat ze het prima kon lezen, en de persklaarmaker ook, vertrouwde ik erop dat het goed zat.

Na het schrijven kwam ik op het idee het luisterboek zelf in te spreken. Een zachte g was een must, en daarnaast praten sommige personages in het boek in dialect. Ik ben geen stemacteur, dus wilde eerst een stemtest doen. Die ging goed, half september duik ik de studio in. Een nieuwe ervaring waar ik veel zin in heb.  

 

Welke reacties verwacht je op het Brabants?

Dat is afwachten, ik hoop natuurlijk dat het boek in de smaak valt. Het Brabantse sausje maakt dit verhaal wel heel eigen en anders dan mijn vorige boeken. Ik weet dat bijvoorbeeld Kluun in zijn boeken ook gebruik maakt van Brabants dialect, al is dat Tilburgs, toch net weer anders, en dat daar goed op is gereageerd. Dat hoop ik voor Camping Oosthoek ook.

Ben je zelf een kampeerder?

Niet meer. Vroeger heb ik het wel veel gedaan, met mijn ouders en mijn zus Sabine naar campings in Nederland of Spanje. Eerst nog met een vouwwagen, later met de caravan en een tentje ernaast. Daar heb ik goede herinneringen aan, maar toch geeft ik nu de voorkeur aan een kleinschalig hotelletje of een b&b, zoals deze zomer in de Piemonte, Italië. Lekker rustig.

Kampeer je dan met een tent of een caravan?

Als ik echt moet kiezen, dan een caravan. Die waait niet zo snel weg in een storm. (Ik herinner me een gigantisch onweer op een camping in Trier, het was doodeng. Ik was een jaar of twaalf. Steeds als we dachten dat het slechte weer wegtrok, kwam het terug. Mijn vader hing aan de tentstokken omdat we bang waren dat de voortent het niet zou houden. Dat hoef ik echt niet nog een keer mee te maken).

 Welk gerecht kook je het liefste op de camping?

Een visje op de bbq, salade, stokbrood, wijntje. Zon erbij, niks meer aan doen 😊

Welk gerecht maak je zelf nooit en eet je liever in een restaurant?

Mag een frietkot ook? Daar rij ik de grens graag voor over. Vlaamse frieten met echte Belgische mayo, daar kun je me ’s nachts voor wakker maken. 

 

 Het verhaal lijkt gebaseerd op een beruchte camping in de buurt van Breda. Is dat zo en heb je een bezoekje gebracht aan die camping?

Je bedoelt Fort Oranje. Met die camping heb ik te maken gehad toen ik bij de gemeente Zundert werkte als communicatieadviseur. Ik ben er meerdere keren geweest, ook tijdens een grootse handhavingsactie met de politie erbij. Camping Oosthoek is niet dezelfde camping, maar de indrukken die ik er destijds heb opgedaan heb ik bij het schrijven zeker gebruikt; enerzijds het criminele aspect, maar anderzijds ook de warme contacten, het zorgen voor elkaar.  

 

 

Welk land gaat nog voorkomen in een volgend thrilleravontuur?

Er staan er nog best wat op mijn lijstje. Landen waar ik al geweest ben en/of waar ik nog graag een keer heen ga. IJsland lijkt me een mooi decor voor weer een ‘koud’ verhaal, Suriname was ook inspirerend. Maar de VS zou ook kunnen, Schotland, Ierland, Nieuw Zeeland… Elk nieuw boek begint voor mij met het kiezen van de locatie. Ik volg daarbij mijn gevoel, als ik enthousiast word en de ideeën binnenstromen, is het raak.

 

 Kunnen we al uit kijken naar de nieuwe Tara en Diego of laat dit nog even op zich wachten?

Ze komen echt nog een keer terug! Na Paradijsvogels, Casa Familia, Rio Grande en De Trip, moeten ze hoognodig weer op avontuur. Ik heb het al vaker beloofd, dat weet ik, en steeds dringen andere personages en verhalen voor. Helaas kan ik maar één boek tegelijk schrijven. Tara is inmiddels pislink, dat begrijp je. Ik hoop volgend jaar weer met ze aan de slag te gaan.