Win een gesigneerd Het zwarte dossier van Max van Olden GESLOTEN

 Een advocaat en haar kind worden bedreigd. Ze moeten verdwijnen.

Riemke staat er alleen voor met haar zoontje Nils. Nadat haar relatie op de klippen was gelopen bleef ze achter met schulden. Bij een advocatenkantoor op de Zuidas krijgt ze de mogelijkheid haar carrière nieuw leven in te blazen, maar ze stapelt fout op fout en haar toekomst bij het kantoor is onzeker. Toch krijgt ze een laatste kans met het zwarte dossier: een loodzware zaak tegen een onderwereldfiguur die al een straf uitzit. De pers kijkt met argusogen toe en de tijd dringt. Als Riemke aan de klus begint kan ze nog niet vermoeden dat behalve haar carrière ook haar leven op het spel staat.

Welk boek van Max won de Schaduwprijs? Stuur het antwoord naar Thrillerlezersblog@gmail.com ovv Het zwarte dossier.

Deel de actie op je tijdlijn en we gaan er van uit dat je al lid bent van de meer dan 10.000 leden tellende groep op facebook.

Het zwarte dossier van Max van Olden

Titel: Het zwarte dossier

Auteur: Max van Olden

Uitgeverij: Ambo Anthos

Publicatiedatum: juni 2020

Recensie door Ink

Waardering: 4,5 kraaien

Na 3 jaar wachten, zag ik opeens de verschijningsdatum van het 3e boek van Max van Olden! Echt eentje waar ik naar uit heb gekeken. Van zijn vorige boek ‘De juiste man’ heb ik erg genoten, hoge verwachtingen heb ik daardoor nu stiekem wel. Kan hij mijn hoge verwachtingen waarmaken?

Riemke Pennings is na drie jaar aan het einde van haar stageperiode op het prestigieuze advocatenkantoorstaat Lewis Legal op de Zuidas. Ik als fan van de gelijknamige tv-serie (uitgezonden in 2018) heb dan ook gelijk een beeld bij het soort kantoor. Riemke heeft tijdens haar stageperiode twee klachten gekregen en daarom twijfelt men of ze haar in dienst zou kunnen gaan nemen. Van haar patroon Margot Meyerbeck krijgt Riemke nog een kans om zich te bewijzen. Margot duwt haar een zwart dossier in haar maag.

Het zwarte dossier, die Riemke krijgt betreft een zaak dat gaat om een publicatie van een gedichtenbundel van Novak Petroviç, (een gevangene) die tegengehouden moet worden. De cliënt Sjoerd Tervoort is er namelijk van overtuigd dat in de bundel aanwijzingen voor een moord op hem verwerkt zijn.

Terwijl de zaak zich nog in het beginstadium van een kort geding bevindt, gebeuren er gelijk al vreemde zaken.

Op de dag van het kort geding verschijnen zowel Riemke als de eiser Sjoerd niet op de rechtbank. Vanaf dat punt komt het verhaal in een stroomversnelling waarbij de spanning stijgt. De senior van Legal Law, Robert van Berendonk stort zich helemaal in de zaak om Riemke te vinden.

Max zijn vorige twee boeken waren geen thrillers zoals de doorsneelezer een thriller beoordeeld. De boeken zijn ware psychologische spannende verhalen. Dat betekent dat de nadruk ligt op de belevingswereld van de personages, waar hij echt goed in is. Zo zijn ook in ‘Het zwarte dossier’ de belangrijkste personages uitstekend uitgewerkt.

Je wordt als lezer wat heen en weer geslingerd en of het allemaal realistisch is wat de advocaat en client denken te verwachten te zien in de gedichtenbundel. Halverwege komt Max met een belangrijke nieuwe ontwikkeling, wat niet eerder in zijn vorige boeken zat. Er worden echte thrillerelementen in gegooid, zoals ontvoering, bedreigingen, achtervolgingen, geweld, explosies en het Darkweb. Het wordt heel spannend.

Wanneer de boodschap die in de gedichten verstopt zijn dan echt ontdekt is, blijkt een personage toch degelijk anders te zijn dan hij zich voordeed en met een zinderende finale komt alles samen. En de laatste zinnen van het boek lieten mij met een glimlach achter. Mooi gedaan dit slot.

Ik ben ervan overtuigd dat ‘Het zwarte dossier’ een groter publiek zal kunnen gaan trekken. Zowel de liefhebbers van echte actiethrillers, als de liefhebbers van de psychologische thrillers. De ontwikkeling om die extra thrillerelementen aan te brengen, maken het tot een pageturner, waar ik van genoten heb. Dat enkele punten niet geheel naar de realiteit zijn, zoals burgers die mee mogen met een arrestatieteam of de snelheid van het beet hebben op het Darkweb doet geheel niks af aan het verhaal. Het is een fictief verhaal en de meeste lezers zullen het nog geen eens opmerken, omdat ze niet weten hoe het werkt.

Leesplezier:     5

Spanning:        4,5

Plot:                 4,5

Schrijfstijl:       5

Originaliteit:     4

Psych ont.:      4

Anders dan anders met Max van Olden

In oktober 2015 debuteerde Max van Olden met 'Lieve edelachtbare', een met de Schaduwprijs bekroonde legal thriller over een advocate die een affaire begint met een oudere man. In 2017 volgde De juiste man, een psychologische thriller over een ingenieus opgezette wraakactie en onlangs, op 5 juni komt de thriller Het zwarte dossier uit, dat gaat over advocaat-stagiaire Riemke die aan een ultieme test wordt onderworpen waarmee ze haar carrière kan redden.
Vandaag beantwoordt hij onze vragen van het item Anders dan anders.







Wat maakt je kwaad?

Kwaad is een groot woord, maar ik kan mij wel opwinden over laffe, anonieme beledigingen op social media. Zo'n platform als Twitter bijvoorbeeld haalt helaas niet het beste in de mens naar boven.

Geloof jij in toeval?

Ik zou graag willen geloven dat alles een doel heeft en deel uitmaakt van een groter plan, maar dat gaat er bij mij toch niet goed in. Ja, ik geloof dus in toeval.

Welk nummer doet pijn aan je oren?

Dat schreeuwnummer Paradise by the dashbord light; een gruwel.


Welk nummer blère je altijd zo hard mogelijk mee?

Can't stop the feeling van Justin Timberlake.

Met welk bekende persoon zou jij wel een avondje willen gaan stappen? 

Gordon en Patty Brard en dan graag met beiden tegelijk.

 Waarvan word jij super-enthousiast?

Van een heftige afdaling op een mountainbikeroute.

Waar werd je voor het laatst stil van? 

Het einde van het boek Kruistocht in spijkerbroek van Thea Beckman.

Speel je wel eens vals in spelletjes?

 Nee, behalve als ik de ander ervan verdenk vals te spelen dan speel ik het spel nog vuiler dan de ander.

Welk beroep zou je nooit kunnen uitoefenen?

 Ik zou nooit in een vleesverwerkingsbedrijf kunnen werken. 


Wanneer heb je voor het laatst gedanst?

Toen ik niet zo lang geleden op een 'virtueel' feest was, georganiseerd wegens de coronacrisis. Ik was sceptisch maar tijdens het feest merkte ik behoefte te hebben aan mensen, muziek en dansen.

Kan jij tolerant zijn voor intolerante mensen? 

Moeilijk. Ik ga dat soort mensen het liefste uit de weg. Beter voor hen, beter voor mijzelf.


Word je liever aangevallen door een hond of een zwerm bijen? 

Haha, wat een vraag, iets voor een thriller. Ik zou dan toch gaan voor de bijen.

Welke film vond je verschrikkelijk?

La Grande Bellezza. De film kreeg goede kritieken , maar ik vond het vooral pompeus en pretentieus.

Welke film kan jij wel duizendmaal zien? 

Call me by your name, die film over de jonge Elio die verliefd wordt op de wat oudere Oliver. De verliefdheid, de loomheid van de Italiaanse zomer, en het indrukwekkende acteerwerk van Timothée Chalamet: een topper.

Wat bestel je bij McDonald's?

 Een grote bananenmilkshake.

Welke foto staat er als achtergrond op je tablet/laptop?

 Een foto van een landschap in Patagonië, Argentinië waar ik tien jaar geleden een lange reis heb gemaakt.

Als je nog maar 1 boek zou mogen lezen, welk zou je dan nemen? 

Narziss en Goldmund van Herman Hesse.

Wat zou je eten als laatste avondmaal? 

Butter chicken, een Indiaas gerecht.

Wat staat op de eerste plaats op je bucketlist? 

Mijn jongensdroom: een vliegbrevet halen.

Welk dier omschrijft jouw persoonlijkheid?

 De poema: rust combineren met piekprestaties en vooral je eigen gang gaan.

Wie zou de hoofdrol in de verfilming van Het zwarte dossier moeten spelen? 

Riemke die wordt gespeeld door Halina Reijn, dat lijkt me wel wat. 

Vandaag komt uit...

Vandaag komt het derde boek uit van Max van Olden. Zijn eerste boek Lieve edelachtbare won de Schaduwprijs in 2016.
Of zijn nieuwe boek volgend jaar de Gouden strop weg zal gaan pikken, moeten we nog gaan zien. Maar dat ik erg uitkijk om de binnenkant van deze mooie omslag te gaan lezen, is een feit.

Wat zegt de achterflap?


Riemke staat er alleen voor met haar zoontje Nils. Nadat haar relatie op de klippen is gelopen bleef ze achter met schulden. Bij een advocatenkantoor op de Zuidas krijgt ze de kans haar carrière nieuw leven in te blazen, maar ze stapelt fout op fout. Ontslag dreigt, maar als ze de zaak van "het zwarte dossier' tot een goed einde kan brengen, maakt ze een kans. Het zwarte dossier is een onmogelijke klus, die geklaard moet worden onder stevige tijdsdruk en onder bedreiging van een onderwereldfiguur die vanuit de gevangenis invloed wil uitoefenen. Riemke ziet zich genoodzaakt met Nils onder te duiken, haar collega's moeten haar verdwijning verklaren tegenover de pers. Wat begon als een gewone werkdag eindigt in een strijd op leven en dood.

Nieuw boek Max van Olden

Op 18 juni komt eindelijk Max van Olden weer eens met een nieuw boek. Met Het zwarte dossier levert Max van Olden, bekend van de thrillers Lieve edelachtbare en De juiste man, een Nederlandse thriller af van het niveau van John Grisham en met de verbeeldingskracht van Stephen King.

Riemke staat er alleen voor met haar zoontje Nils. Nadat haar relatie op de klippen is gelopen bleef ze achter met schulden. Bij een advocatenkantoor op de Zuidas krijgt ze de kans haar carrière nieuw leven in te blazen, maar ze stapelt fout op fout. Ontslag dreigt, maar als ze de zaak van "het zwarte dossier' tot een goed einde kan brengen, maakt ze een kans. Het zwarte dossier is een onmogelijke klus, die geklaard moet worden onder stevige tijdsdruk en onder bedreiging van een onderwereldfiguur die vanuit de gevangenis invloed wil uitoefenen. Riemke ziet zich genoodzaakt met Nils onder te duiken, haar collega's moeten haar verdwijning verklaren tegenover de pers. Wat begon als een gewone werkdag eindigt in een strijd op leven en dood.



Max van Olden (1973) is advocaat en voert een civielrechtelijke praktijk, voornamelijk met betrekking tot de creatieve industrie. Met zijn debuut Lieve edelachtbare won hij de Schaduwprijs 2016 en werd hij genomineerd voor de Hebban Thriller Debuutprijs.

Amsterdam Noir door diverse auteurs

Achterflap:
Amsterdam Noir, onder redactie van René Appel en Josh Pachter, vertelt over Amsterdam als een stad met een schaduwzijde, een rafelrand. Met bijdragen van Karin Amatmoekrim, René Appel & Josh Pachter, Abdelkader Benali, Michael Berg, Walter van den Berg, Hanna Bervoets, Theo Capel, Loes den Hollander, Murat Isik, Mensje van Keulen, Herman Koch, Max van Olden, Christine Otten, Anneloes Timmerije en Simon de Waal. 

Amsterdam is mooi, levendig en vrijzinnig, maar menselijke emoties als hebzucht, wraak en jaloezie steken ook in deze stad de kop op, met alle gevolgen van dien.

Stuk voor stuk leggen deze schrijvers de duistere kanten van onze maatschappij bloot in een spannend en boeiend verhaal dat zich afspeelt in telkens een andere Amsterdamse buurt of wijk, van het Museumplein tot Tuindorp Oostzaan en van Osdorp tot de Watergraafsmeer

Mening:

Ik ben dol op verhalenbundels. Helaas delen weinig mensen die mening en om die reden zullen er wel zo weinig uitkomen in het thrillergenre.
Ook deze bundel liet mij weer genieten: bijna elk verhaal maakte op verschillende manieren indruk. Door de grote diversiteit aan auteurs waren de verhalen an sich al zo divers. Soms geniaal bedacht, soms gewoon prachtig geschreven. De meeste auteurs waren mij al bekend, maar sommige kende ik alleen nog van naam, maar ik zal zeker van sommigen dit jaar eens wat boeken van enkele oppakken. Zo laat een verhalenbundel je op een mooie wijze kennismaken met nieuwe auteurs.
Door het boek kom je op vele plekken in Amsterdam, van de hoerenbuurt naar de Bijlmer,  de Jordaan en nog meer. Voor mij die vroeger veel in Amsterdam kwam bekende plekken veelal. Leuk om het zo voor je te kunnen zien.
Korte verhalen schrijven is iets totaal anders dan een boek. Je hebt hier een max van 20 pagina's tot je beschikking en daarin moet het gebeuren. De een is daar heel sterk in en de ander wat minder.
Het openingsverhaal van Michael Berg is een goede binnenkomer met een overlevende van tmartelingen tijdens de oorlog in Syrië, die op het vliegveld zijn vijand ontmoet. En zevenklapper van Theo Capel over een man die het enorme bedrag wat zijn buurvrouw bij de loterij won ophaalde en bij terugkomst ontdekt dat de vrouw is vermoord en niemand weet dat hij het geld ging ophalen. Ik durf bijna niet te zeggen dat ik 1 verhaal echt niet goed vond, want dat is dan toevallig net die van Loes den Hollander. Vond het een raar verhaal mbt Ted Bundy. Maar smaken verschillen.

Ik vind dit boek echt een aanrader. Als je dan eens een verhalenbundel wilt proberen, laat het dan deze zijn.

4,5 mooie dikke kraaien voor Amsterdam Noir

Ink

De favoriete boeken van Max van Olden

Max van Olden won met zijn debuut Lieve edelachtbare de Schaduwprijs in 2016 voor het beste debuut, volgens een vakjury.
In 2017 kwam zijn tweede thriller uit De juiste man. Ik waardeerde dit boek met vier sterren. Maar wat zijn eigenlijk de favoriete boeken van Max zelf?


 Als advocaat bouw ik maar meteen een disclaimer in: de afwezigheid van een titel of schrijver in onderstaand overzicht betekent niet dat ik de betreffende boeken niet lees of niet waardeer. Het is alleen zo vreselijk moeilijk een selectie te maken… 

Maar laat ik bij het begin beginnen: Wipneus en Pim. Mijn vader las uit die boekjes voor en wow, wat heb ik daarvan genoten als klein jochie. Eigenlijk zou ik een paar oude exemplaren op de kop moeten tikken, nu ze nog zijn te krijgen. Toen ik iets ouder was las ik de reeks van ‘De Vijf’ van Enid Blyton, ‘Haas’ van Paul Biegel, de boeken van Roald Dahl en het geweldige ‘Kruistocht in spijkerbroek’ van Thea Beckman. Over die laatste: misschien dat ik het verhaal destijds niet eens helemaal begreep, maar het gegeven van tijdreizen was mindblowing. 

Op de middelbare school klaagde iedereen over de twintig boeken die je voor ‘de lijst’ moest lezen, terwijl ik er met gemak vijftig op had kunnen zetten. Dat deed ik niet want dat was natuurlijk niet cool. Een paar boeken van mijn lijst waarvan ik erg heb genoten: ‘De Aanslag’ van Harry Mulisch, het boek dat op iedere leeslijst stond, heeft grote indruk op me gemaakt. Je voelt de angst van de Tweede Wereldoorlog, de karakterontwikkeling van de hoofdpersoon is fantastisch uitgewerkt en er zit veel tijdsverloop in het boek – een gegeven dat ik vaak erg mooi vind en dat ik zelf in mijn laatste boek ‘De juiste man’ heb toegepast. 

‘Het Gouden Ei’ van Tim Krabbé beschouw ik nog steeds als een ideaal boek: een relatief eenvoudig plot dat toch ongelooflijk spannend is, met een verpletterend einde. En daarbij heeft het ook nog een aardig filosofische thema. Wie wil nou niet zoiets bedenken? Niet voor niets twee keer verfilmd.  

Van Willem Frederik Hermans las ik ‘De donkere kamer van Damokles’ en ‘Nooit meer slapen’. Hermans schrijft met een bepaald cynisme dat ik geen vijf boeken achter elkaar volhoud maar De donkere kamer kan ik iedereen aanraden vanwege het spannende plot. ‘Een vlucht regenwulpen’ van Maarten 't Hart is bijzonder omdat je niet vaak zulke mooie ‘thrillereske’ romans tegenkomt. Natuurlijk las ik ook ‘Turks fruit’ en ‘Kort Amerikaans’ van Jan Wolkers vanwege de rode oortjes die je ervan kreeg. Iedereen op school had het erover…’De trap’ van de Vlaamse schrijver Jef Geeraerts was mijn eerste kennismaking met het thrillergenre en van Kees van Kooten is vooral ‘Hedonia’ me bijgebleven: een licht boekje, geschreven in de relativerende, humoristische toon waar Van Kooten patent op heeft. 

In mijn studententijd ben ik de boeken van John Grisham gaan lezen – natuurlijk omdat dat zo lekker aansloot bij mijn studie. Grishams verhalen

worden dan misschien niet bevolkt door levensechte, volledig uitgewerkte personages maar ik vind de plots meesterlijk en zeer onderhoudend. Bovendien is het interessant om iets op te steken van het Amerikaanse rechtssysteem. Die andere Amerikaanse bestsellerschrijver, Stephen King, is wat mij betreft net zo goed als Grisham. Donker, eng en altijd origineel. Ongelooflijk wat die man allemaal bij elkaar heeft bedacht. Ik zie nog steeds Annie Wilkes voor me, de geschifte verpleegster uit Misery, Kings eerste boek dat ik ooit las.  

Nu naar een schrijver die ik zeer recent heb ontdekt. Gianrico Carofiglio, een Italiaanse anti-maffia magistraat, is groot in Italië maar (nog) niet bekend in Nederland. Met ‘De onbewuste getuige’ was ik meteen verkocht, en met ‘De volmaaktheid van het tijdelijke’ wist ik het zeker: deze schrijver is geweldig. Zijn boeken houden het midden tussen subtiele thrillers en uiterst scherp geschreven romans met veel ruimte voor zelfspot en melancholie. Lees deze man! 

Het lekkerste bewaar ik tot het laatst. Het prachtigste boek dat ik ooit las, een werk dat ik iedere paar jaar herlees is ‘Narziss en Goldmund’ van de Zwitser Herman Hesse: een monumentale roman over de vriendschap tussen de rationele, gedisciplineerde kloosterling Narziss en de onstuimige, dromerige gevoelsmens Goldmund. Lyrisch geschreven en gesitueerd in de Middeleeuwen. Een klassieker die iedereen gelezen zou moeten hebben. Mijn absolute nummer één. 

Max en Saskia

Ook al was Lize Spit, het literaire talent van de afgelopen jaren niet op het Boekenbal van 2017, het stikte er wel van de thrillerschrijvers. De wereld verandert, want hoelang geleden riep een Connie Palmen dat een Saskia Noort "zich weg moest scheren?"

Afgelopen vrijdag kwam ik op facebook deze grappige foto van Max van Olden samen met Saskia Noort tegen. Maar dan anders dan anders...

Winactie De juiste man van Max van Olden

De juiste man van Max van Olden kwam in februari uit en viel bij mij erg in de smaak.
Mijn recensie staat hier:
http://www.thrillerlezers.nl/index.php/2017/02/12/de-juiste-man-max-van-olden/

Welke verbetering merk ik op in vergelijking met zijn debuut? Stuur jouw antwoord naar Winactie@thrillerlezers.nl met in de onderwerpregel: de juiste man

Boekpresentatie De juiste man van Max van Olden

Iedereen al verbaasd hebbend door mijn opmerking dat ik een afspraak had met een agent en een advocaat en men dus dacht dat er wel heel veel aan de hand moest zijn, maar natuurlijk ging ik op een doordeweekse dag wijkagent Pjotr Vreeswijk en advocaat Max van Olden zien. 
Max van Olden presenteerde op 13 februari zijn tweede boek in Amsterdam in het gebouw van Anthos. Onderweg naar Amsterdam nam ik met de trein een omweggetje via Den Haag en pikte Pjotr op.

Twee kwekken bij elkaar zorgen voor een arsenaal van onderwerpen die nergens afgemaakt worden. Alex stapte in Leiden erbij. En het ging over vakanties in Amerika via schrijven naar..Ja naar wat eigenlijk niet? Een treinreisje gaat dan erg snel voorbij. Volgens mij hadden we ook de hele Indian Pacific vol kunnen kletsen; een treinreis van vier dagen en 4000 kilometer.

Zat Ambo|Anthos voorheen in een prachtige oud herenpand aan een van de grachten waar ik ooit in de mooie tuin de toekomst kreeg voorspelt, nu zaten ze in een ander gebouw. De ruimte was al goed bevolkt met etende mensen. Er was een heerlijk buffet en samen met Pjotr beleefde ik een eigen snertevent. Snel een vast volgende afspraak voor sotosoep gepland. Al snel nadat wij aankwamen, kwam ook Marlen Beek Visser aansluiten. Het is steeds opnieuw een leuk samenzijn met deze zelfde mensen.

Op een gegeven moment begint de zogenaamde tante Liesbeth van Ambo|Anthos (de redacteur) met haar speech, waarna Max het speechstokje overneemt. Een ware advocaat draait zijn hand niet om voor een klinkende speech en mooie woorden op een humorvolle wijze vulden de ruimte. Na eerst Marlen Beek-Visser genoemd te hebben - de twee ontmoetten elkaar vorig jaar tijdens de Avond van het Spannende Boek waar ze beiden genomineerd waren,

volgde een vernoeming en bedankje aan Pjotr Vreeswijk. Met agent Pjotr was hij een dagje mee op pad geweest tijdens een dienst in Scheveningen.
Leuk dacht ik nog voor de twee om genoemd te worden. Tot er opeens: "Waar is Ink?" klonk. Mijn hart zakte even 3 meter naar beneden en de wangen werden per direct knalrood. Mooie woorden met een kwinkslag werden tot mij gericht. Max benoemde Thrillerlezers en mijn recensie. Men had zogenaamd opdracht gekregen om mij de hele avond goed van een drankje en hapje te voorzien. Uit veiligheid.

De juiste man werd vervolgens uitgereikt aan een oude (in de zin van een lange periode) vriend, die wat citaten uit een eerder schrijfsel van Max voorlas. Zinnen waar op sommige momenten de tenen van kromden. 
Daarna stond Max heel veel boeken te signeren en wij nog met verschillende mensen te kletsen. Het voorstel om een eind verderop een nazit in een kroeg op de Nieuwmarkt te doen, moesten we afwijzen. Soms is het goed om eens verstandig te doen. Op het even voorgestelde idee om dan even 1 biertje te gaan drinken, bedachten we dat 1 biertje al heel snel twee biertjes zouden gaan worden. Tot het moment dat je denkt wat maakt het nog uit en je tot sluitingstijd blijft hangen. Daar het nog een aardige reis terug was en ik weer 8 uur klanten te woord mocht gaan staan de volgende dag, reden we braaf naar het station.

Onze wegen splitsten en op de flink langdurende reis zag ik op verschillende locaties al leuke foto's van de avond voorbij komen.

Het boek De juiste man had ik voor deze avond al gelezen en mijn recensie kan je lezen via
http://thrillerlezers.blogspot.nl/2017/02/de-juiste-man-van-max-van-olden.html

Morgen vind je op de site een leuke actie met het boek van Max.

Ondervraagd: Max van Olden

Max van Olden (1973) is advocaat en voert een civielrechtelijke praktijk, voornamelijk met betrekking tot de creatieve industrie. Met zijn debuut Lieve edelachtbare won hij de Schaduwprijs 2016. Onlangs verscheen zijn tweede boek De juiste man.

Je hebt voorin je nieuwe boek  De juiste man een stukje uit een lied van Bob Dylan; ben je een groot Dylanfan? Komt dit uit een van je favoriete songs?

Now I've always been the kind of person that doesn't like to trepass but sometimes 
you just find yourself over the line
Oh if there's an original thought out there I could use it right now

 https://www.youtube.com/watch?v=ZbKlABsChiA&list=RDZbKlABsChiA

Ik ben niet een enorme fan, maar dit nummer vind ik toevallig erg mooi. Het is een nummer van elf minuten waarin je als het ware wordt meegenomen op een soort roadtrip door Amerika. Er wordt een heel verhaal verteld, begeleid door een achtergrondkoor. Ik vind het een prachtig, raadselachtig nummer. En die paar zinnetjes passen ontzettend goed bij het boek.  

Luister je überhaupt veel muziek? Welk nummer hoorde je de laatste tijd het vaakst op Spotify of andere bronnen?

Ik luister iedere dag naar muziek, bijna uitsluitend pop, soms jazz. Ik houd een afspeellijst bij op Spotify die langer en langer wordt. Het nummer dat ik de laatste tijd vaak draai is 'I feel it coming', van The Weeknd. Heerlijk nummer met zo'n 'Daft Punk-feel good' sound.

https://www.youtube.com/watch?v=4Kx-ke9RKww
 

De juiste man is het tweede boek na een prijswinnende debuut. Hoe grote druk leverde dat op?

Het levert wel wat extra druk op, maar tegelijk geeft het natuurlijk ook zelfvertrouwen. Dat versterkt elkaar en geeft energie. Ik heb De juiste man in elf maanden geschreven.

Hoe anders is De juiste man in vergelijking met Lieve edelachtbare?

In De juiste man wordt de hoofdpersoon voortgestuwd door een allesoverheersende drang tot vergelding. Het beheerst zijn hele leven en uiteindelijk, nadat hij een kansje ziet, besluit hij heel doelgericht in actie te komen. Dat maakt dit boek anders dan Lieve edelachtbare, waarin de hoofdpersoon juist een speelbal is van externe krachten.

Er is ook een duidelijk thema, namelijk de vraag wanneer je onrecht moet aanvaarden en wanneer je er juist tegen moet vechten. Oscar maakt daar een hele duidelijke keuze in en ik ben benieuwd of lezers die keuze kunnen begrijpen en goedkeuren.

Als een boek eenmaal uit is, zoals Lieve edelachtbare, blader je het dan zelf nog wel eens door?

Soms doe ik dat inderdaad, maar niet vlak na de lancering. Dan ben ik namelijk bang dat ik fouten tegenkom waardoor de feeststemming zou worden bedorven. Verder lees ik soms voor uit eigen werk. 

Schrijf je De juiste man eerst helemaal af voor je het thuis laat lezen of vertel je tussendoor stukjes?

Tijdens het schrijven praat ik er alleen inhoudelijk over met mijn redacteur. Zij kent de personages en de plot en zij is natuurlijk een professional. Als het manuscript in een vergevorderd stadium is laat ik het door mensen lezen die ik heb geraadpleegd voor research. Mijn partner, familie en vrienden mogen pas lezen als het boek gedrukt is... Het is overigens heel bijzonder om de reacties van je partner te horen of te zien terwijl hij het leest. Je kunt dat maar één keer meemaken en daarom wil ik graag dat hij het gepolijste eindproduct leest.

Hoe lastig is het om de eerste versie los te gaan laten en op te sturen? Baal je van de eerste  opmerkingen, ook al weet je dat het uiteindelijk een beter boek zal gaan worden?

Eigenlijk valt dat wel mee omdat ik eerst een hele losse, ruwe versie schrijf en ik er rekening mee houd dat er nog behoorlijk aan gesleuteld moet worden. Er mogen desnoods hele hoofdstukken uit het manuscript verwijderd worden, dat is jammer maar niet erg. Alleen wanneer mijn redacteur met haar opmerkingen de fundamenten onder de plot weg zou slaan zou ik wel een slechte dag hebben, maar dat is gelukkig nog niet gebeurd. 

Hoe wacht je nu de kritieken af? Laat je het eerst een ander lezen om te kijken of ze te kritisch of durf je ze aan?

Nee ik lees de recensies meteen. Ik probeer ervan te leren. Je moet het eigenlijk zo zien: iemand heeft de moeite genomen om zich misschien wel acht of tien uur lang onder te dompelen in jouw creatie en vervolgens ook nog eens een verslag daarvan te schrijven. Bovendien zijn recensenten echte boekenliefhebbers, die meters en meters boeken hebben gelezen en dus over veel vergelijkingsmateriaal beschikken. Dan is het eigenlijk fantastisch dat zo iemand daar een onderbouwde mening over geeft. Je moet je daar als schrijver echt voor openstellen vind ik. Het zou kinderachtig en arrogant zijn om zo'n mening niet serieus te nemen. 

Hoe waren de kritieken op je eerste boek? Hoe vond je de eventuele kritische geluiden?
De jury van de Schaduwprijs had het over een goed doordacht plot met sublieme verhaallijnen, maar zei ook dat het verhaal wat langzaam op gang kwam. Andere kritiek gold juist de snelheid waarmee het verhaal eindigde: sommige mensen hadden liever gezien dat die laatste hoofdstukken wat langer zouden duren. Ik begrijp de kritiek wel en heb er ook iets mee gedaan. In De Juiste man zit de lezer, als het goed is, meteen in het verhaal. Ik heb veel aandacht besteed aan die opbouw en afgaande op de eerste geluiden heeft dat ook goed uitgepakt.

Welk boek van wat je in je leven las had jij zelf graag geschreven willen hebben?

Het Gouden ei van Tim Krabbé vind ik in alle opzichten een juweeltje. De plot is om jaloers op te worden, het einde is verpletterend en dan zit er ook nog een mooie thematiek in. Het Parfum van Patrick Süskind is ook prachtig, zo ongelooflijk origineel, poëtisch en toch spannend: zo'n boek wordt maar een keer per eeuw geschreven. 

Nu nog wat ander soort vragen om jou beter te leren kennen:

Welke foto staat er als achtergrond op je telefoon? 

Haha, geen enkele! Maar als ik een foto zou moeten uitzoeken dan zou ik die van mijn dochter nemen. 

Huil je bij films. Welke was een echte tearjerker?

Ik huil niet snel bij films, eerder bij zo'n programma als All you need is love. Zoals afgelopen kerstavond: die zieke man die zijn kleinkind voor het eerst ziet, ja dan pink ik wel een traantje weg.

Welke Netflix serie is jouw favoriet?
Ik moet nog steeds dat fantastische Breaking Bad afkijken maar vind er de tijd niet voor. Het zijn ook zo veel afleveringen. Stranger Things heb ik wel afgekeken: lekker mysterieus en geweldige eighties muziek eronder. 

Voor welk eten mogen ze jou wakker maken?
Voor Butter Chicken, mijn favoriet uit de Indiase keuken. 

Wat kocht je van je eerste salaris?
Van mijn eerste loon als vakkenvuller kocht ik de LP met de muziek uit Rocky IV.

Wat was jouw favoriete speelgoed vroeger? 
Het piratenschip van Playmobil!

Als je de loterij zou winnen, wat zou je dan als eerste kopen?
Ik zou mijn tien beste vrienden trakteren op een lang weekend New York. 

Bij welke gebeurtenis in het verleden zou je graag bij hebben willen zijn?
De eerste vlucht van de gebroeders Wright, in 1903.

Naar wie stuurde je je laatste appje?
Naar mijn goede vriend Emmanuel aan wie ik het eerste exemplaar van mijn boek ga uitreiken.

Kies een van de twee:

Advocaat/rechter

Advocaat

Zomer/winter

Zomer 

Wijn/bier

Bier. Bij eten: wijn.

Klassiek/pop

Pop

Barbie/Ken

Ken 

Kolonisten van Catan/schaken

Ik ken beide spellen niet goed, maar kolonisten van Catan lijkt me wat gezelliger. 

Zwemmen/schaatsen

Zwemmen 

Sushi/biefstuk

Sushi 

Boek/netflix

Boek 

Boekenprijs/hoge verkoop

Boekenprijs 

Hotel/camping

Lastig. Ik kan erg genieten van de luxe van een goed hotel, maar doe mij in de zomer maar een tentje op een rustige camping in de natuur. En een stoeltje. En een boek. 

De juiste man van Max van Olden

Titel: De juiste man
Auteur: Max van Olden
Verschenen: februari 2016
Uitgeverij Ambo|Anthos

Omslag:

Mooie kleurstelling en de twee autolampen zijn kenmerkend voor het verhaal. De foto roept al spanning op.

Achterflap:

Max van Olden won met ‘Lieve edelachtbare’ de Schaduwprijs voor het beste thrillerdebuut. Met ‘De juiste man’ komt Max van Olden met een waardige opvolger. Het is een gelaagde thriller waarbij vergelding vooropstaat. Hoofdpersoon is Oscar, een alleenstaande advocaat op leeftijd. Sinds een persoonlijk drama van twintig jaar eerder, staat zijn leven in het teken van wraak. ‘De juiste man’ is een thriller in de wereld van de advocatuur. Uit het juryrapport van de Schaduwprijs: ‘Een goed doordachte plot met sublieme verhaallijnen, die aan het eind prachtig bij elkaar worden gebracht. Een zeer verrassend en overtuigend debuut dat doet uitzien naar een vervolg.

Samenvatting
Alexander Henzel en Oscar Seefelt zIjn beiden advocaat op hetzelfde kantoor. Na een cursus, waar flink gedronken werd, ziet Oscar op weg naar huis zijn kantoorgenoot hem hard passeren op een donkere weg. Diezelfde avond blijkt de zoon van Oscar doodgereden te zijn. Zal Henzel de dader zijn? Oscar is volkomen overtuigd dat dit zo is.

Wat volgt is het leven van Oscar in de 20 jaar volgend op dit verlies. Het verhaal wisselt regelmatig van het jaar 1996 naar 2016. In 1996 vond het ongeluk plaats en in 2016 gaat het delict verjaren.

Oscar blijft in het rouwproces steken in de fase van boosheid. Die boosheid uit zich in bedenken hoe hij wraak zou kunnen nemen op de dader die zijn zoon Jelte zou hebben doodgereden. 

Het leven van Oscar heeft door zijn drang naar vergelding een draai gemaakt naar dat van een vrij eenzame man. Hij heeft zijn eigen kantoor met zaken waar hij niet te veel tijd in hoeft te steken, speelt veel World of Warcraft waardoor hij vriend Jasper heeft ontmoet.

Daarnaast heeft hij contact met buurvrouw Astrid, bij wie hij steeds opener wordt en aan wie hij zijn verhaal over Jelte vertelt. Astrid confronteert hem in deze gesprekken met hoe de vergelding zijn leven beheerst.

Bij een nieuwe zaak springt de naam van de tegenpartij hem tegemoet: zijn oud-kantoorgenoot. Zijn wil om dan alsnog iets te kunnen doen, neemt weer vorm aan in zijn hoofd.

Vriend Jasper is een sjaggeraar waar altijd wel wat mee aan de hand is. Door een enorme fout van Jasper komt Oscar tot het voor hem lumineuze idee om eindelijk zijn doel te kunnen gaan bereiken. Hoe Oscar vervolgens zich helemaal in dit idee vastbijt, laat goed zien hoe groot de obsessie is.

In deze fase wordt het verhaal van De juiste man echt spannend. Gaat het Oscar lukken? En vooral de beschrijvingen van het wachten, bedenken en alle gebeurtenissen die dan plaatsvinden laten je dan meelopen in de spanning en nervositeit van de hoofdpersoon. Je voelt de spanning hangen.

Max van Olden is een schrijver die makkelijk leesbaar, beeldend en lekker schrijft. Het boek heeft spannende momenten waarin je uitstekend kunt meeleven met een man die zijn puberzoon verloor. De impact op het leven van Oscar en zijn vrouw en vooral hoe beiden hiermee om zijn gegaan, zijn uitstekend beschreven. De een gaat de rouw in en de ander gaat de strijd aan. 

Het verhaal zal bij iedere lezer een ander gevoel oproepen. Snap jij de gevoelens van Oscar of zou je hem iets anders gunnen?

Opvallende verbetering in verband met zijn debuut Lieve edelachtbare vind ik de meer gevulde personages. Het zijn meer realistischere personen geworden. 

Zoals het een thriller betaamt, word je op het verkeerde been gezet. Het einde hoort thuis in het door Van Oldens bedachte psychologische verhaal. De allerlaatste zinnen laten voelen hoe het op dat moment met Oscar gesteld is.

Leesplezier   4,5

Schrijfstijl      4

Spanning      3,5

Psychologie  4,5

Plot                4

Originaliteit    3,5

Vier sterren voor De juiste man.

Ink

Nieuw boek van Schaduwprijswinnaar Max van Olden

Op zijn facebookpagina schreef Max van Olden woensdag dat het nog maar een maand is en dan ligt- 'De juiste man', zijn tweede boek, in de winkel. 
Daarbij zette hij een fragment van de achterflap: 'De juiste man is naast een thriller die een inkijk geeft in de juridische wereld, ook een prachtig gelaagde roman over vriendschap, rouwverwerking en de keuze tussen acceptatie en de strijd aangaan.' 
Ik kijk uit naar het tweede boek van Max van Olden. Zijn eerste boek 'Lieve Edelachtbare' won namelijk de debuutprijs en gaat hij het waar maken om een minstens net zo goed boek uit te laten komen?

De vakantiekoffer van Max van Olden

Waar ga je heen op vakantie?

Net als vorig jaar ga ik weer op fietsvakantie met mijn partner. Waarschijnlijk doen we de route van Bazel naar Florence. 

Ongeveer dan

Wat voor leesvoer neem je mee?

Ik neem een zeer gevarieerde ‘literaire fruitmand’ mee:
Bot van Charles den Tex, de nog uit te komen nieuwe Saskia Noort, een Stephen King, een klassieke roman, zoals Nooit meer slapen van W.F.H. Hermans of De Toverberg van Thomas Mann en een non-fictie boek, over ontdekkingsreizigers bijvoorbeeld.

Ik kan niet wachten om met uitzicht op de Alpen mijn e-reader aan te zetten…

De vakantiekoffer van Frank van Pamelen

Waar ga je heen op vakantie?

Het wordt erg last-minute deze keer. Vorige week hebben we nog een rondreis langs o.a. Verona, Venetië en Salzburg uitgestippeld, maar sinds gisteren is ineens het zuiden van Engeland in beeld. Dus het zal wel Scandinavië worden ;-) Eigenlijk maakt het ons weinig uit. Als het maar een reis is die we nog niet eerder gemaakt hebben. Een mooie combi van stad en strand, liefst. We laten het van het weer afhangen.

Welke boeken wil je gaan lezen op vakantie?

Voorlopig denk ik aan 'As in tas' van Jelle Brandt Corstius (omdat dat over zijn vader gaat, die ik enkele keren heb ontmoet en zeer bewonderde), 'Lieve edelachtbare' van Max van Olden (omdat ik op de Avond van het Spannende Boek wel met hem gegeten heb, maar dit bekroonde debuut nog steeds niet heb gelezen) en een paar non-fictieboeken als research voor m'n nieuwe literaire thriller (waar ik lekker nog even geheimzinnig over ga doen).

Welk boek raad jij vakantiegangers aan?
'The Road to Little Dribbling' van Bill Bryson. Geen thriller, maar ik ben ontzettend fan van deze man. Hij schrijft heerlijke reisverhalen, met oog voor onopvallende details en met een flinke lik zelfspot en humor. Ideaal voor onderweg.